நன்றாக அவன் கைகளில் மாட்டியிருந்த கைக்கடிகாரத்தை முன்னும் பின்னும் அசைத்தவன் குனிந்த தலை நிமிராமல் அவள் கண்களைப் பார்க்காமல் அவளிடம் “சாயங்காலம் சீக்கிரம் வந்திடுவேன் ஸ்ரீ. நீ ஸ்நேகா வீட்டில் இரு. நான் வரட்டுமா?” என்றான். இருட்டில் உறவாட முடிந்தது. பேச முடிந்தது. ஆனால் வெளிச்சத்தில் எல்லாமே சாத்தியம் இல்லாமல் போனதுதான் நிஜம். நிஜத்தை இருவரும் மீறவில்லை.
தலையை ஆட்டியது மட்டுமே அவள் ஞாபகத்தில் இருந்தது. மற்றவை எல்லாம் ஞாபகத்தில் இல்லை. எப்படி அவன் செல்லும்போது வாசல் வந்து செருப்பை ஒழுங்கு படுத்துவதுபோல் அவன் கண்களைத் தேடினாள்? கதவை எப்படி பூட்டினாள்? எப்படி உள்ளே வந்து பொத்தென்று சோபாவில் உட்கார்ந்தாள்? என்ற அனைத்து கேள்விகளுக்கும் ஸ்ரீயிடம் ஒரு வார்த்தையில்கூட பதில் இல்லை.
ராஜன் சென்றபிறகுதான் முந்தைய நாளின் நினைவுகள் அவளுக்கு காட்சிகளாக மனக் கண்ணில் விரிந்தது.
வெட்கம் என்பது தோன்றாதபோதும் தன்னை இக்கட்டான நிலையில் தள்ளிவிட்ட சந்தர்பங்களை மனதில் நினைத்துக்கொண்டாள்.
கட்டிலில் என்றுமே மண்புழுபோல உணர்ந்தவள் வைரமாக தன்னை உணர்ந்த நொடிகளை நெஞ்சில் அசைபோட்டாள்.
இரவில் சகஜமாக பேசிய உரையாடல் எல்லாம் கனவில்கூட நடந்திருக்க வாய்ப்பில்லை என்பதை அறிந்தபோது விதியின் கைகளுக்குள் தான் சிக்கியதாகவே உணர்ந்தாள் ஸ்ரீ. முன்பின் அறிந்திராத மகிழ்ச்சியும் எப்போதும் அவளிடத்தில் குடியிருக்கும் பயமும் அவள் கண்ணாடியின் முன் தோன்றும் பின்பம்போல் தெளிவாகத் தோன்றியபோது ஸ்ரீயால் மனதை குழப்பிக் கொள்ளாமல் இருக்க முடியவில்லை.
ராஜன் என்றுமே காலை உணவு சாப்பிடுவதில்லை.
பாதாம்பருப்பு பிஸ்தா என்று அளவாக முடித்துக்கொள்வான்.
ஸ்ரீக்கு நான்கு இட்லி (இட்லி என்ற ரவா இட்லிதான்) எப்போதும் போல் வந்துவிட்டது.
நான்கில் இரண்டாவது சாப்பிட்டுவிட்டு மீதத்தை மொட்டை மாடியில் காக்கைகளுக்கு பிய்த்துப் போட்டு ஒரு மணி நேரத்தை கடத்திவிடும் ஸ்ரீ இன்று நான்கு இட்லியும் காக்கைக்குத்தான் என்பதை ஐயம் திரிபர உணர்ந்தாள்.
எப்போதும் போல் பொழுதை கடத்தினாலும் மனம் முந்தைய நாள் அரவணைப்பில் லயித்து மிகுந்த சோம்பேறியாவதை உடல் நடுங்க உணர்ந்தாள். அறிஞர்கள் கூறுவதுபோல் அடுத்த நாள் ஒளித்து வைத்திருக்கும் ஆச்சரியங்கள் ரகசியம்தான்.
ஆனால் அதனை எதிர்கொள்ளமுடியாமல் ஸ்ரீ திணறினாள்.
மோகம் என்றால் ‘சீ’ என்று விட்டுவிடலாம்.
மோகம் கொள்ளும் வயதில்லை அவளுக்கு. அந்த நிலையிலும் இப்போது அவள் இல்லை. இதில் மோகம் இல்லாததுதான் அவளை மிகவும் கலங்கச்செய்தது.
மோகம் இல்லாத பந்தம் அவள் அனுபவித்தது இல்லை. பயம் , கலக்கம் , நிம்மதியின்மை, திக் திக் என்று அடிக்கும் பலவீனமான இதயம் என இவை அனைத்தும் அனுபவித்தபோதும் மகிழ்ச்சியும் இன்பமும் அவள் ராஜனை நினைத்த போதெல்லாம் வந்தது. முடியலையடா சாமி என்று அவள் தலையில் கை வைத்து உட்கார்ந்தபோது பகல் ஒரு மணி.
தலையை ஆட்டியது மட்டுமே அவள் ஞாபகத்தில் இருந்தது. மற்றவை எல்லாம் ஞாபகத்தில் இல்லை. எப்படி அவன் செல்லும்போது வாசல் வந்து செருப்பை ஒழுங்கு படுத்துவதுபோல் அவன் கண்களைத் தேடினாள்? கதவை எப்படி பூட்டினாள்? எப்படி உள்ளே வந்து பொத்தென்று சோபாவில் உட்கார்ந்தாள்? என்ற அனைத்து கேள்விகளுக்கும் ஸ்ரீயிடம் ஒரு வார்த்தையில்கூட பதில் இல்லை.
ராஜன் சென்றபிறகுதான் முந்தைய நாளின் நினைவுகள் அவளுக்கு காட்சிகளாக மனக் கண்ணில் விரிந்தது.
வெட்கம் என்பது தோன்றாதபோதும் தன்னை இக்கட்டான நிலையில் தள்ளிவிட்ட சந்தர்பங்களை மனதில் நினைத்துக்கொண்டாள்.
கட்டிலில் என்றுமே மண்புழுபோல உணர்ந்தவள் வைரமாக தன்னை உணர்ந்த நொடிகளை நெஞ்சில் அசைபோட்டாள்.
இரவில் சகஜமாக பேசிய உரையாடல் எல்லாம் கனவில்கூட நடந்திருக்க வாய்ப்பில்லை என்பதை அறிந்தபோது விதியின் கைகளுக்குள் தான் சிக்கியதாகவே உணர்ந்தாள் ஸ்ரீ. முன்பின் அறிந்திராத மகிழ்ச்சியும் எப்போதும் அவளிடத்தில் குடியிருக்கும் பயமும் அவள் கண்ணாடியின் முன் தோன்றும் பின்பம்போல் தெளிவாகத் தோன்றியபோது ஸ்ரீயால் மனதை குழப்பிக் கொள்ளாமல் இருக்க முடியவில்லை.
ராஜன் என்றுமே காலை உணவு சாப்பிடுவதில்லை.
பாதாம்பருப்பு பிஸ்தா என்று அளவாக முடித்துக்கொள்வான்.
ஸ்ரீக்கு நான்கு இட்லி (இட்லி என்ற ரவா இட்லிதான்) எப்போதும் போல் வந்துவிட்டது.
நான்கில் இரண்டாவது சாப்பிட்டுவிட்டு மீதத்தை மொட்டை மாடியில் காக்கைகளுக்கு பிய்த்துப் போட்டு ஒரு மணி நேரத்தை கடத்திவிடும் ஸ்ரீ இன்று நான்கு இட்லியும் காக்கைக்குத்தான் என்பதை ஐயம் திரிபர உணர்ந்தாள்.
எப்போதும் போல் பொழுதை கடத்தினாலும் மனம் முந்தைய நாள் அரவணைப்பில் லயித்து மிகுந்த சோம்பேறியாவதை உடல் நடுங்க உணர்ந்தாள். அறிஞர்கள் கூறுவதுபோல் அடுத்த நாள் ஒளித்து வைத்திருக்கும் ஆச்சரியங்கள் ரகசியம்தான்.
ஆனால் அதனை எதிர்கொள்ளமுடியாமல் ஸ்ரீ திணறினாள்.
மோகம் என்றால் ‘சீ’ என்று விட்டுவிடலாம்.
மோகம் கொள்ளும் வயதில்லை அவளுக்கு. அந்த நிலையிலும் இப்போது அவள் இல்லை. இதில் மோகம் இல்லாததுதான் அவளை மிகவும் கலங்கச்செய்தது.
மோகம் இல்லாத பந்தம் அவள் அனுபவித்தது இல்லை. பயம் , கலக்கம் , நிம்மதியின்மை, திக் திக் என்று அடிக்கும் பலவீனமான இதயம் என இவை அனைத்தும் அனுபவித்தபோதும் மகிழ்ச்சியும் இன்பமும் அவள் ராஜனை நினைத்த போதெல்லாம் வந்தது. முடியலையடா சாமி என்று அவள் தலையில் கை வைத்து உட்கார்ந்தபோது பகல் ஒரு மணி.
Last edited:
