Your browser does not support JavaScript!

லாகின் செய்வதில் சிரமம் இருப்பவர்கள் தொடர்பு கொள்ள வேண்டிய மின்னஞ்சல் - sahaptham@gmail.com


மாயா யட்சிணி

மாயம் 6
மானுட வாழ்வு விசித்திரமானது, சில சமயம் சுவாரசியமானது கூட, வெண்மதி மறைந்து புலரும் காலை வேலை சிலருக்க ஆச்சரியதை அளிக்கலாம், சிலருக்கு அதிர்ச்சியை அளிக்கலாம், சிலரின் வாழ்க்கையை அடியோடு புரட்டி போடலாம்,சிலரின் வாழ்க்கையை மண்ணோடு மண் ஆகலாம், யாரும் விதி விலக்கு இல்லாத இந்த நிலையில் நீள் விழியின் வாழ்வு என்ன ஆகும் என்பது காலத்தின் கைகளில் மட்டுமே உள்ளது.

காதலில் ஒரு வழி பாதை என்பதே அழகானது, அதில் வலி இல்லை, வேதனை இல்லை, கண்ணீர் இல்லை, கல்மிஷம் இல்லை, எதிர் அன்பினை எதிர்பார்த்து நிற்க வேண்டியது இல்லை, எதிர்பார்ப்பு எதுவும் இல்லாத தூய அன்பின் ஒரு வடிவம் தான் இந்த ஒரு வழி பாதை.

உலகையே உறக்கம் கொள்ள செய்யும் இரவு வேளையில் வெண்மதி மேக கூட்டத்தில் விண்ணவனுடம் உறவாட,
புல், பூண்டு, என அனைத்து அற்றினைகளும், உயர்திணை யான உலகை தன் கைக்குள் அடக்க துடிக்கும் மானுட ஜாதியும் தான் இணைகளுடன் உறக்கத்தில் இரவின் பிடியில் இருக்க நீள்விழி மட்டும் தன்னைவனை மனதில் கொண்டு சரளத்தின் மூலம் விண்ணவுடன் உறவாடும் வெண்மதி தனை ஏக்கத்துடன் தன் அக கண் கொண்டு கண்டாள்.

முழு மதி கூட வஞ்சி அவள் நெஞ்சிக்கு அமைதி அளிக்க வில்லை, நெடுநேரம் கண்ணீர் இரு கன்னங்களை நனைக்க கண்ணீர் உகுத்தவள், எப்பொழுது கண் அயர்ந்தால் என்பது அவளுக்கே தெரியாது.

மூன்றாம் ஜமாத்தினின் முடிவில் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்த நீள்விழி உடலை யாரோ இருக்குவது போன்று தோன்ற அதே நேரத்திலும் சுற்று புறத்திலும் ஏதோ ஒரு மாற்றம் தோன்ற தன் கயல் விழிகளை திறந்து தன் அறையை சுற்றி பார்வையை சுழல விட்டாள், அவள் பார்வையில் எதுவும் சிக்காமல் போக, தனக்கு இது வரை நடந்தது அனைத்தும், தனது பிரமை என்று நினைத்து மீண்டும் விழிகளை அழுந்த மூடி உறங்க முற்பட்டாள்.

மீண்டும் அவளது உடலில் யாரோ நீண்ட, வலிமையான கயிற்றை கொண்டு பிணைத்து, இருக்குவதை போன்றும் தோன்றியது நீள்விழிக்கு, கை, கால்களை அவளால் அசைக்க கூட முடியவில்லை, எங்கோ கடலின் ஆழத்தில் மூச்சுக்கு திணறுவதை போன்று அவள் உடல் தூக்கி தூக்கி போட்டது, மூச்சுக்குழல் ஸ்வாசத்திற்காக ஏங்கியது, தன் உடலில் யாரோ மலையினை இறங்கி வைத்ததை போன்று உணர்ந்தாள், கடினப்பட்டு தன் விழிகளை திறந்தவளின் பார்வை விழிகள் தெறித்து விடும் அளவுக்கு விரிந்தது, அங்கு

அவளின் மஞ்சத்தின் சுற்றி ஒருபுறம் ஆதி சேஷனும், மறுபுறம் கர்கோடகனும், மஞ்சத்தின் தலை பாகத்தில் வாசுகி என்று சர்ப லோகத்தின் கொடிய விஷமிகு நாகங்களும், தங்களின் 5 தலைகளை விரித்து தங்களது நாக்கினை உள்ளேயும் வெளியேயும் நீட்டி கொண்டு இருந்தன, அது மட்டும் அன்றி அனைத்து வகையான விஷ ஜந்துகளும் அவள் உடலின் மீது நெளிந்து கொண்டும் ஊர்ந்து கொண்டு இருந்தன.

நீள்விழி தன் உடலின் மொத்த பலத்தையும் ஒன்று திரட்டி பிரயோகித்து கை கால்களை அசைக்க முற்பட்டாள், ம்ம்ம்ம் முடியவில்லை, அவள் உடலின் ஒரு பகுதியை, என்ன அவளால் சிறு துரும்பை கூட அசைக்க முடியவில்லை.

ஒருபுறம் ஆதிஷேசன், அதற்கு எதிர் புறம் கர்கோடகனும், மற்றொரு புறம் வாசுகி என அனைத்து விஷ நாகங்களும், அவள் உடலின் ஊர்ந்து கொண்டு இருந்த ராஜ நாகம், கட்டு விரியன், சாறை பாம்பு, நல்ல பாம்பு தேள், சிலந்தி, பூரான், தேனி, அரவன்(மற்ற பாம்பு வகைகள்), என உலகில் உள்ள அனைத்து விஷ ஜந்துகளும்
தங்களது வாய் வழியாக மொத்த விஷத்தையும் அவள் உடலில் செலுத்த, அவள் குருதியில் முன்பே அவள் தாயின் மூலம் தொப்புள் கொடி வழியே கிடைத்த விஷம் ஒருபுறமும், விஷ ஜந்துக்கள் செலுத்திய விஷம் ஒருபுறம் என அனைத்தும் சேர்ந்து, நீள்விழியின் உடல் சிறிது சிறிதாக நில நிறத்திற்கு மாற துவங்கியது, விஷ ஜந்துக்கள் அனைத்து தங்களுக்கு இடப்பட்ட கடமையை சிரம் மேற்கொண்டு முடித்து அவள் உடலில் இருந்து விலகி நிற்க....

அவள் உடல் பொன்முலாம் பூசியத்தை போன்று, தங்கத்தில் குளித்ததை போன்று மின்ன துவங்கியது, அந்த ஒளியின் விச்சு காண்போரை கண் கூச செய்யும் வகையில் இருந்தது, அவள் உடலின் இருந்து வெளிப்பட்ட ஒளியின் விச்சு அரண்மனை முழுவதும் எதிரொலித்தது, அனைவரும் அழிந்த உறக்கத்தில் இருந்தால் அதனை எவரும் கண்டிலர்.

சிறிது நேரத்தில் நீள்விழி முழுவதுமாய் உரு மாறி இருந்தாள், உடலில் ஒரு பாதி பொன்னிரத்தில் தேஜசுடன் மனித உருவத்தில் இருக்க,மறு பகுதி நீண்ட வால் பகுதி கொண்ட சர்ப உருவகமாக மாறி இருந்தது, அதே நேரத்தில் 5 தலை கொண்ட பாம்பு இனத்தின் தலைவனான கர்கோடகன் குடை பிடிக்க பதுமை என அசைந்து விஷ உலகத்தில் காலடி எடுத்து வைத்தாள் நீள்விழி, மூன்று உலகத்தின் அனைத்து விஷ பிராணிகளும் தலை வணங்கி நிற்க அதனை மென்னகையுடன் ஏற்று கொண்ட விஷ லோகத்தில் அரியாசனத்தில் அமர்ந்தது இரு கைகளை கூப்பி அனைவரையும் வணங்கினால், விஷ லோகத்தில் காவல் தெய்வமான விஷ யட்சிணி முடி சுட்ட, அவள் சிரசு தனில் கிரீடத்தை வைத்து அவளை விஷ லோகத்தில் மஹாரணியாக அறிவித்தார். அவள் சிரத்தில் கிரீடத்தை ஏற்று கொண்ட நேரத்தில் அவளின் உடல் தளர்ந்து, பார்வை சிறிது சிறிதாக மங்க துவங்கியது, உடலின் பாரம், வலியும் தங்காது நீள் விழி அந்த கணமே ஆழ்ந்த மயக்கத்திற்கு சென்றாள்.

தன் கருவில் சூல்கொண்டு தன் உதிரத்தில் உருவான தன் மகள் முழு உருவம் பெற்று தன்னை போன்று விஷ கன்னியாக மாற்றம் பெற்று, விஷ லோகத்தின் மஹாரணியாக மூடி சூட்டப்பட்டது அறியாத ஆரண்ய தேவி த்கஷன் துவாரத்தின் கதவுகளை திறப்பதற்காண வழியினை தேடி வேள்வியில் ஈடுபட ஆரம்பித்தார்,

அவர் தேடுதலின் விடை எந்த எல்லைக்கு சென்று ஆறியும் பொருட்டு, பழிவாங்கும் உணர்ச்சி எல்லைமீற தன்னை வேள்வி தீ க்கு பலி இடவும் துணிந்து விட்டாள், அவள் வேள்வி தீ வளர்க்க வளர்க்க அவளின் கண்முன்பு நீள்விழியின் தோன்றினால், அவள் தான் தன்னை அடைத்து இருக்கும் தெற்கு வாசல் கதவுகளை திறப்பதற்காக சாவி என்பதை அறிந்து கொண்ட அரண்யதேவி, அவள் தன் உதிரம் என்பதை அறியாது, அவளின் சக்திகள் தன்னை விட பலம் பொருந்தியது என்பதை அறியாது, தான் அதீத சக்திகளை கொண்டு நீள்விழியின் அவள் உறங்கும் நேரத்தில் தன் மந்திர கட்டுக்குள் கொண்டுவந்தாள்.

மறுபுறத்தில் நீள்விழி மற்றும் ஆரண்ய தேவியால் ஏற்பட போகும் ஆபத்தும், அரச குலத்திற்கு சூழப்போகும் சதி வளையும் ராஜகுருவின் முன்பு நிழலாட ராஜகுரு தன் அறையின் இருந்த ருத்திர கடிகையின் முன்பு நின்று ராஜ வம்சத்தின் தசா புத்திகளை கணக்கிட ஆரம்பித்தார், அதுவும் ராஜவம்சத்தின் சூழ போகும் ஆபத்து அரண்மனையின் நுழை வாயில் வரை வந்துவிட்டது, என்று வினாடி கூட வீணாக்காமல் சரியாக தனது ஒளியின் மூலம் அவருக்கு தெரிய படுத்தியது, அரச குலத்தை காக்க வழி தேடி ராஜகுரு கிருஷ்ண எட்டினை புரட்ட அது நீள்விழியை மட்டுமே அதற்கான விடையாக காட்சி மூலம் அவருக்கு உணர்த்தியது.

அதே நேரத்தில் அரண்யதேவியின் மந்திர சக்திக்கு கட்டுப்பட்ட நீள்விழி, ஆரண்ய தேவியை த்கஷன் துவாரத்தின் கதவுகளை திறந்து அவளை விடுவிப்பதற்கான பயணத்தை தெற்கு நுழை வாயிலை நோக்கி துவக்கி இருந்தாள்.....

யட்சிணி வருவாள்.....


நன்றி நட்புகளே
சரண்யா வெங்கட்
 
மாயம் 7

மூன்றாம் ஜாமம் முடிந்து நான்காம் ஜாமம் தொடங்கிய அந்த பௌர்ணமி இரவுதனில் அந்த அரண்மனையின் இரவு நேர காவலில் இருந்த காவலர்கள் தவிர அனைத்து மானுடர்களும் ஊன்னும் உடலும் உறக்கத்தை தழுவி இருக்க, கோட்டை மதில் சுவர்களில் இருந்த தூங்கா விளக்கு தன்னை சுற்றி இருள் சூழ்ந்து இருத்த போதிலும் கடமையினை செய்யும் கர்ம போர் வீரன் போல தன்னை எரித்து ஒளியினை வழங்க, முழுமதியின் கதிர்கள் அனந்ததுடன் காதலனை மென்மையாக தழுவும் காதலி போன்று பாரினை மீது தனது ஒளியினை பாய்ச்ச, அருகில் இருந்து காணும் கண்களுக்கு இது கண்கொள்ளா காட்சி, ஆனால் பயம் கொண்டு காணும் கண்களுக்கு மேலும் பயத்தை கூட்டும் காட்சி.....

தனது இலக்கினை எந்த எல்லைக்கேனும் சென்று அடைந்துவிடும் நோக்கில் இருந்த அரண்யதேவி தன் விடுதலைக்காக வழியினை தேடி வேள்வி தீ வளர்க்க அதில் நீள்விழியின் வதனம் மட்டுமே அவளுக்கு காண கிடைக்க, தன் ஆதித சக்திகளை பிரயோகித்து ஏற்கனவே விஷத்தின் காரணமாக மயக்கத்தில் இருந்த நீள்விழியை தனது உதிரம் என்பதை அறியாமல், தானும் ஒரு பெண் என்பதை மறந்து ஒரு பெண்ணுக்கு மகா பாதகமான செயலினை செய்கிறோம் என்ற குற்ற எண்ணம் கிஞ்சத்துக்கும் இன்றி அரண்யதேவி அந்த செயலினை செய்தாள்.

அரண்யதேவியின் மந்திர கட்டுக்கு கட்டுப்பட்ட நீள்விழியின் உடல் மின்னலை பாய்ச்சியது போன்று வெட்டி வெட்டி துடிக்க நீள்விழியின் உடல் விறைத்து, விரைப்பின் விளைவாய் அவள் எழுந்து நின்றாள், இதுவரை காதலையும், நேசத்தையும் அன்பையும் காட்டிய அவளது அழகிய நீண்ட மீன் விழிகள் நீல நிறம் பூக்க துவங்கியது.

மெது மெதுவாக தனது விழிகளை மலர்த்தி பார்த்தவளின் விழிகளில் இருந்தது பழி வாங்கும் உணர்ச்சியும் குரோதமும் மட்டுமே.

அரண்யதேவியின் ஆணைக்கு உட்பட்ட நீள்விழி அரண்மனையின் பிரதான நுழைவாயில் கடந்து, நெடுது உயர்ந்த மாளிகையின் கதவுகளையும் தூண்களையும் தாண்டி அரண்மனையின் 4அவது அடுக்கினை அடைந்தாள்,

அங்கு அன்றும், இன்றும் என்றும் மக்களுக்கு அமைதியின் மறு உருவமாய், அழித்தல் தொழிலை செய்யும் சடா முடியோன், ஆதியும் அந்தமும் இல்லாதவன், சக்தியின் நாயகன், எமது ரச்சகன் ஈசனின் சடா முடியில் அணிந்து இருந்த மாணிக்க பரல்கலையும், பரம்பொருளின் கழுத்தில் இருந்த ருத்திராட்ச மலையினையும் கையில் கொண்டு அரண்யதேவியின் விடுதலைக்குரிய தனது பயணத்தை தெற்கு வாயிலை நோக்கி ஆரம்பித்தாள் நீள் விழி, தன்னை சுற்றி நடக்கும் நிகழ்வுகள், சூழ்நிலை, தன்னை சூழ்ந்து இருக்கும் காரிருள் எதுவும் அவளின் கண்ணையும் கருத்தையும் கவரவில்லை, ஆரண்ய தேவியின் விடுதலை மட்டுமே அவளின் பிரதான இலக்காக இருந்தது எனலாம்.

கையில் தீ பந்தம் ஏந்தி கண்கள் நீல நிறம் பூக்க, ஒரு வித மயக்க நிலையில் தனது நினைவுகள் தப்பி த்கஷன் துவரத்தினை நுழைவாயிலை கடந்தாள் நீள்விழி.


கையில் இருந்த மாணிக்க பரல்களை முதல் கதவம்(கதவு) அருகில் வைக்க அதன் தாழ்ப்பாள்கள் தன்னிச்சையாக பெரும் சத்தத்துடன் திறந்து கொண்டது.

முதல் நிலைவாசலினை கடந்து இரண்டாவது கதவம் அருகே சென்ற நீள்விழி தனது கையில் இருந்த ருத்திராட்ச மாலையினை சிதரடிக்க அதன் ஒரு ஒரு ருத்திரச்சமும் விலகி ஓடி கதவின் அதற்குரிய இடத்தில் பொருத்தி கொள்ள, அதன் தாழ்ப்பாள் விலகி நீள்விழிக்கு கடைசி கதவிற்கான வழியினை கோடிட்டது.


முதல் இரண்டு கதவம்களை கடந்த நீள்விழிக்கு கடைசி கதவம்களை திறப்பது அவ்வளவு எளிதான செயலாக இல்லை, அதற்காக வழி புலப்படவில்லை என்பது சால பொருத்தும்.

அதற்குள் அரண்யதேவி தனது விடுதலைக்காக வெற்றியை கொண்டாட துவங்கி இருந்தாள், மமதையில், தன் அகங்கரத்தில் தன்னை மறந்து எக்காலம் இட்டாள், அவள் மகிழ்ச்சி ஆயுட்காலம் வெகு குறைவு போல, விளக்கு தேடி ஓடும் சிறு விட்டில் பூச்சி போன்று அவளின் இந்த மகிழ்ச்சி அவளை அழிவின் விளிம்பில் நிற்க வைக்க போவதை அவள் அறியவில்லை, அறியும் பொழுது காலம் கடந்து போய் இருக்குமோ என்னவோ.

"எனது 20 வருட சிறைவாசம் இன்றோடு முடிவிற்கு வர போகிறது, ஏய் மதி கெட்ட மூடனே, நீயும் உனது நாட்டும், நாட்டு மக்களும், அரசகுலமும், அதன் வாரிசுகளும், என் உன் நாட்டில் உள்ள சிறு புல் பூண்டு கூட அழிவது திண்ணம், உனது நாட்டில் உள்ள அரண்மனைகளும் மாட மாளிகைகளும் இடிந்த மண்ணோடு மண் ஆக போகிறது, கண்டுகொண்டே இரு, எந்தன் ருத்திர தாண்டவத்தை என எக்காளம் இட்டாள்.


அதே வேலையில் மூன்றாம் வாயிலை அடைந்த நீள்விழிக்கு அதனை திறக்கும் வழி யாது ஒன்றும் புலப்படவில்லை, அவள் மேலும் முன்னேற முடியாமல் அங்கேயே தேங்கி நிற்க, கதவின் மறுபுறத்தில் இருந்த அரண்யதேவி நீள்விழியுடன் தனது உரையாடலை துவங்கினாள்.

" எம் அடிமையே, யான் அழைப்பது உனது செவிகளில் கேட்கிறதா..... பதில் கூறடி பெண்ணே....அரண்யதேவியின் குரலுக்கு நீள்விழியிடம் இருந்து யாதொரு எதிர் வினையும் இல்லாது போகவே அரண்யதேவி ஆதித சத்தத்துடன் நீள்விழியுடன் மேலும் தனது உரையாடலை நீட்டித்தாள்.


" யான் கூறுவதை நன்றாக நினைவில் கொள் பெண்ணே....உனது பரிபூரண சம்மதத்துடன் எமக்கு உனது உடலின் உள்ள குருதியினை நீர் அளிக்க வேண்டும், மூன்றாம் வாசலின் மூலையில் ஒரு கூர்மையான கத்தி உண்டு, அதன் கூர்முனை கொண்டு உம் உடலினை கீறி வெளிவரும் குருதியினை நிலைவாசலின் நிரப்பு, கதவம் தானாக திறந்து கொள்ளும் என நீள்விழிக்கு ஆணை இட்டாள் அரண்யதேவி.


அரண்யதேவி அளித்த கட்டளைகளை செவி வழி கேட்ட நீள்விழி அதன்படி செயல்பட ஆரம்பித்தாள்.

அதுவரை பொறுக்க முடியாத அரண்யதேவி நீள்விழியை பெரும்குரல் எடுத்து வசைப்பாட துவங்கினாள்.

"ஏய் அடிமை பெண்ணே.... விரைவாக யான் கூறியபடி செய், நம்மிடம் அதிக நேரம் இல்லை என நீள்விழியின் செயல்களை துரித படுத்த முயன்றாள் அரண்யதேவி.

நீள்விழியின் தன் ஆணைக்கு அடிபணிந்து தான் ஏவிய செயல்களை செய்யும் பாங்கையும், கட்டளைகளை செயலாற்றும் விதத்தையும் வாயிலின் மறுபுறத்தில் தன் அரியணையின் அமர்ந்து எதிர் புறத்தில் இருந்த மாய கண்ணாடியில் ரசித்து கொண்டும், தனது விடுதலைகான கணத்திற்காக மகிழ்ச்சியில் திளைத்து கொண்டும் இருந்தாள் அரண்யதேவி.

நீள்விழி கூர்முனை வாள் கொண்டு தன் உடலினை கீறி குருதியினை நிலைவாசலின் மீது நிரப்ப விழைந்த அந்த நொடி, எங்கோ இருந்து புறப்பட்ட வலிய கரம் ஒன்று நீள் விழியினை த்கஷன் துவாரத்தின் வாசலை நோக்கி வெளியில் இழுத்து சென்றது, அதே வேளையில் அரண்யதேவி மாய கண்ணாடியில் கண்டு கொண்டு இருந்த காட்சிகளின் பிம்பத்தின் தொடர்பு அருந்து போனது.....

அரண்யதேவியின் விடுதலைக்காக கனவும் கானல் நீராகி போனது.....

யாட்சி வருவாள்......


நன்றி நட்புகளே
சரண்யா வெங்கட்
 
மாயம் 8
இயற்கையின் சிருஷ்டிகள் எப்பொழுதும் அழகானவை, அற்புதமானவை, இயற்கையின் படைப்பிற்கு எதிராக செயல்பட துவங்கும் பொழுது மானுட இனம் தன் அழிவின் விளிம்பை நோக்கி பயணத்தைத் துவங்கி இருக்கும் என்பது தவிர்க்க முடியாத உண்மை, இயற்கையின் சிருஷ்டிகளின் கட்டுப்பாடுகளுக்கு உட்பட்டு, மானுட இனமானது தனக்கென்று எல்லைகளை வகுத்துக் கொண்டு தன் பயணத்தைத் தொடருமாயின் இயற்கை அதன் சமநிலையில் இருந்து என்றும் வழுவாது நிற்கும்.

அனல் விழியனின் முன்னோர்களால் சுயநலத்திற்காகவும், தங்களின் பாதுகாப்பிற்காகவும், வலுக்கட்டாயமாகக் தோற்றுவிக்கப்பட்ட விஷ கன்னிகள், இன்று தங்களை தோற்றுவித்தவர்களின் இனத்தை அழிக்க, குலத்தை ஒழிக்க, போர்தொடுக்க துவங்கி இருக்கிறார்கள், இயற்கையின் குணத்திற்கு எதிரான இந்த முரண்பாடு எதில் சென்று முடிவடையுமோ????

நான்காம் ஜாமம் முடிந்து அனலன் கிழக்கில் உதிக்க 12 நாழிகைகள் இருந்த பின்னிரவு பௌர்ணமி வேலைதனில், காண்டீபனும், ராஜகுருவும், மகேந்திரபுரியின் இளவல், கனல் விழியனும் இரவு நகர்வலம் முடிந்து அரண்மனையை நோக்கி திரும்பிக் கொண்டிருந்தனர்.

இரவின் மந்தகாச விளக்கொளியில் நிசப்தமாக இருந்த அரண்மனையின் கிழக்கு, மேற்கு,வடக்கு கதவம்களை(கதவு) தாண்டி, பூச்சிகளின் மிக மெல்லிய ரிங்காரத்தையும் மீறி, இளமங்கை ஒருவளின் முத்துப் பரல்கள் பதித்த தண்டையின் ஜல்.....ஜல்.... என்ற மெல்லிய ஒலி, காண்டீபன் மற்றும் ராஜகுருவின் கூர் செவிகளை சென்றடைந்தது.

இரவின் காரிருள் பிரித்து பொழுது புலரும் கிருஷ்ணபட்ச வேலையில்(விடியற்காலை), அனைத்து பெண்டிரும் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருக்க வாய்ப்பு உண்டே....தவிர, எந்த பெண்டிரும் அர்த்த ஜாம வேளையில் நடைபயில அவசியம் ஏற்படாது, இரவு வேளையில் செவி கேட்கும் முத்து பரல்களின் ஒலி யாருடையதாக இருக்கும் என்று ஐயம் மற்றும் ஆராய்ச்சி காண்டீபனுக்கும், ராஜகுரு நந்திவர்மனுக்கும் ஒருங்கே உதித்தது.

முத்து பரல்களின் மெல்லிய ஒலியோ, இவர்களின் பார்வை பரிமாற்றமோ எதுவும் அவன் சிந்தையை எட்டவில்லை, மஹேந்திரபுரியின் இளவல் சுய நினைவில் இருந்தால் தானே எதுவும் அவன் சுயத்தை எட்டும், அவனின் நினைவு எல்லாம் அவன் மனம் கவர்ந்த மங்கையுடன் அல்லவா கனவு உலகில் சஞ்சரித்து கொண்டு இருந்தது.

இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் ஒரே நேரத்தில் இளவலுக்கு தெரியாமல் சந்தேக பார்வைகளை பரிமாறிக்கொண்டனர், இளவல் கனல் விழியினின் பாதுகாப்பு மட்டுமே முதன்மை பொருளாக கருதிய இருவரும் மகேந்திர புரியின் இளவலை அரண்மனை நோக்கி செல்லுமாறு பணித்தனர்.

"இளவலே....., தாங்கள் அரண்மனைக்கு சென்று சற்று ஓய்வு எடுத்துக் கொள்ளுங்கள், நாங்கள் அரண்மனையின் காவலர்களுக்கு கோட்டைகளின் பாதுகாப்பு குறித்த சில கட்டளைகளை பிறப்பித்து விட்டு, தங்களுடன் இணைந்து கொள்கிறோம்", என ராஜகுரு கூற, சிறு தலையசைப்புடன் அவர் கூறுவதை ஏற்ற கனல் விழியன் தன் புரவியில் அவ்விடம் விட்டு அகன்றான்.

காண்டீபன் மற்றும் ராஜகுரு இருவரும் புரவியை இளமங்கையின் முத்து பரல்களின் ஒலி கேட்ட திசையை நோக்கி தட்டிவிட, புரவி அதிவேகமாக தக்ஷன் துவார நுழைவாயிலை நோக்கி பறந்தது, அங்கு அவர்கள் இருவரும் ஒருசேர கண்டது, நேசத்தை மட்டுமே இதுவரை காட்டிய அழகிய நீண்ட மீன் நயனங்களில் நீலம் பூக்க, மூன்றாம் கதவம்களை தன் உதிரம் கொண்டு திறக்க முயன்று கொண்டிருந்த நீள்விழியை மட்டுமே.

தன் கரங்களில் இருந்து உதிரத்தின் துளிகள் கைகை முழுவதும் வழிந்தோட, மூன்றாம் கதவத்தின் மீது நீள்விழி தன் குருதியை நிரப்ப விழைந்த கணம், தன் வலிய கரங்களை கொண்டு நீள்விழியை தக்சன் துவாரத்தின்(தெற்கு கதவுகள்) நுழைவாயிலை நோக்கி தன்புறமாக இழுத்து சென்றார் ராஜகுரு நந்திவர்மன்.

"என்ன விபரீத காரியம் செய்யத் துணிந்தாய் மகளே", என ராஜகுரு இரைந்த குரலில் வினவ அவர் எழுப்பிய வினா எதுவும் நீள்விழியின் செவிகளை சென்றடையவில்லை, ஏதோ கனவு லோகத்தில் சஞ்சரிப்பவள் போல இலக்கே இல்லாமல் தக்ஷன் துவார கதவம்களை வெறித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

அதற்குள் கதவின் மறுபுறத்தில் இருந்த ஆரண்யா தேவி "அவள் மீது ஏன் கேள்விக்கணைகளை தொடுக்கிறீர்கள் ராஜகுரு நந்திவர்மன் அவர்களே..., எம்மிடம் தங்களது கேள்விகளை கேளுங்கள்....", என கோபமாக மொழிந்தாள்.

எவ்வளவு முயன்றும் நீள்விழியை நிலைக்குக் கொண்டுவர முடியாமல் போக ராஜகுரு நந்திவர்மன் தன் கமண்டலத்தில் இருந்த கங்கை நீரினை " ஓம் ருத்ராய நமஹ.....", என மும்முறை சொல்லி அவளின் வதனத்தில் தெளிக்க ஏதோ கனவில் இருந்து விடுபடுபவள் போன்று மருண்ட விழிகள் கொண்டு கண் முன்பு இருக்கும் ராஜகுருவை நோக்கினாள்.

அதேவேளையில் மறுபுறத்தில் ஆரண்ய தேவி ராஜகுருவிடம் "எத்தனை நாட்களுக்கு உம்மால் எம் விடுதலையை தடுக்க முடியும், தவிர்க்க முடியும், தகர்க்க முடியும், என்றேனும் ஒரு நாள் நிச்சயமாக, அறுதியாக, எம் விடுதலை நிகழ்வு, அன்னாள் எம் பழிவாங்கும் நெருப்பு உம்மையும், உங்கள் நாட்டின், இளவலையும், உங்கள் சாம்ராஜியத்தையும், உங்கள் குலத்தையும் அழிக்காமல் விடாது, யான் ஏற்படுத்தப்போகும் சூறாவளியில், உங்கள் நாடு, ஒரு ஓரடி சுவடு கூட இன்றி மண்ணோடு மண்ணாக அழியப் போவது திண்ணம், நன்றாக நினைவில் கொள்ளும்!!!! அன்னாள் வெகுவிரைவில் வரத்தான் போகிறது, காத்துக் கொண்டே இறும்", என இறுமாந்த குரலில் மொழிய,

அதற்கு ராஜகுரு நந்திவர்மன்" எந்த நிலையிலும் அப்படி ஒருநாள் சரித்திரத்தில் நிகழாது, எம்பெருமான் ஈசன் மீது ஆணையிட்டு கூறுகிறேன், நீவிர் உரைப்பது போன்று ஒருநாள் வந்தாலும், நீர் விடுதலையே அடைந்தாலும், உமது சக்திகளைக் கொண்டே உம்மை மீண்டும் சிறையில் அடைப்பேன், நீங்கள் உங்களால் ஆன முயற்சிகளை செய்யுங்கள், யான் அரச குலத்தையும், இளவளையும், நாட்டு பிரஜைகளையும், காக்க எம்மால் இயன்ற, என் தலையாய கடமையை மேற்கொள்கிறேன், உண்மைக்கும், நியாயத்திற்கும், அநீதிக்கும், எதிராக நடக்கும் இப்போரில் யார் வெற்றிக்கனியை சுவைக்கிறார்கள் என பார்த்துவிடலாம்", என சூளுரைத்தார்.

அவர் மொழிந்த ஒவ்வொரு சொல்லும் பிற்காலத்தில் நிகழத்தான் போகிறது, அதுவும் அவரின் மேற்பார்வையிலேயே என்பதை அவர் அறியவில்லை.

ஆரண்ய தேவியின் கேள்விகளுக்கு பதில் உரைத்து விட்டு நீள்விழியின் மீது பார்வையை நிலைக்க விட்ட ராஜகுரு நந்திவர்மன், அவளின் வதனத்தை ஆதாரத்துடன் நோக்கி,

" எவ்வாறு இவ்விடம் வந்தாய் மகளே...", என பரிவுடன் வினவ,

கலக்கம் நிறைந்த விழிகளுடன் "யான் அறியேன் ராஜகுரு அவர்களே..., யான் எமது அறையில் அரண்மனையில் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தேன், இவையாவும் எவ்வாறு நிகழ்ந்தது என்பது எனக்குத் தெரியாது தந்தையே...", எனக் கூறியவள், பொழுதுபுலர்ந்ததிலிருந்து ஏற்பட்ட வலியும், அதிர்ச்சியும் தாங்காது வெட்டி எறிந்த குருக்கத்திக் கொடி போல அவ்விடமே மயங்கி சரிந்தாள்.

அவளின் நிலை கண்டு அதிர்ந்த காண்டீபன் நீள்விழியை தன் கைகளில் ஏந்திக்கொண்டு, அவள் அறையில் பிரவேசித்து அவளை மஞ்சத்தில் கிடத்தினார்.

இருவரும் ஒரே நேரத்தில் அறையை விட்டு வெளியேற, காண்டீபன் தன் மகளின் உண்மை முகமும், சொரூபமும், உலகிற்கு தெரிந்தால் அவளின் நிலை என்ன என்பதை எண்ணி சொல்லவென்னா துயரில் இருக்க,

ஒரு புறத்தில், ராஜகுரு நந்திவர்மனோ "எம்மை அன்றி எவரும் இதுவரை தக்ஷன் துவார கதவம்களை திறந்தது கிடையாது, கடந்த 20 வருடங்களாக யான் அடைத்த சிறையிலிருந்து வெளியேற முடியாமல் அடைப்பட்ட நிலையிலிருந்த ஆரண்ய தேவி, எவ்வாறு? சிறையிலிருந்து விடுதலைப் பெற இயலும், எப்படி இது சாத்தியமாயிற்று, எம்மை விட அதித சக்திகளை படைத்த விஷக் கன்னியால் மட்டுமே தக்ஷன் துவார கதவம்களை திறக்க இயலும், எவ்வித பயமும், உடலுக்கும், உயிருக்கும் எவ்வித சேதாரமும் இல்லாமல், நீள்விழியால் கதவுகளை திறக்க முடியுமெனில், நீள்விழி ஒரு விஷ நங்கையா? எவ்வாறு? எங்கே?எப்படி ? இது சாத்தியமாயிற்று, எங்கு? தவறு நிகழ்ந்தது, விஷ கன்னியின் கருவில் அவளின் உதிரத்தில் ஜனித்தாள் மட்டுமே விஷக்கன்னிகையாக உருமாற்றம் பெறமுடியும், ஆனால் யான் தசாபுத்திகளையும், கிரகசஞ்சாரத்தையும் கணக்கிடும் பொழுது, இளவலளை....ஆரண்ய தேவியிடம் இருந்து காக்கும் சக்திகொண்ட நங்கை நீள்விழி மட்டுமே என நிஷ்டையும் தெரிந்தது தவறோ, எப்படி தவறு நிகழ்ந்தது, எனக் குழம்பி நிற்க,

மறுபுறத்தில் ஆரண்ய தேவிக்கு, ராஜ குருவிற்கு மனதில் உதித்த அதே கேள்விகளும், சந்தேங்களும் உதிக்க, அதனை நினைத்து தனக்குள் உழன்று கொண்டிருந்தாள்.

இவர்களின் கேள்விகளுக்கும், சந்தேகங்களுக்கும், காரணமான நீள்விழியோ, தன்னைச் சுற்றி நடக்கும் யாதும் அறியாது ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தாள்.

இருவரும் ஒரே நேரத்தில் நீள்விழியின் பிறப்பு ரகசியத்தை ஆராய முற்பட்டனர், பரம்பொருளின் திருவிளையாட்டில் யாவரும் நூலில் ஆடும் பொம்மைகளே, அவன் நிகழ்த்தும் அற்புதங்கள் அலாதியானவை, நீள்விழியின் பிறப்பு ரகசியம் இருவரும் அறிய நேர்ந்தால் அவர்களின் நிலை என்ன ஆகுமோ.... அம்பலத்தில் ஆடும் அந்த ஈசன் மட்டுமே அறிவார்....

யட்சிணி வருவாள்....


நன்றி நட்புகளே
சரண்யா வெங்கட்
 

New Threads

Top Bottom