Ramcharan sundar
Saha Writer
- Messages
- 31
- Reaction score
- 0
- Points
- 6
‘எனக்கு ஒன்னுமே புரியல நாளைக்கு விடிஞ்ச உடனேதான் என்ன இனிமேல் நடக்கப்போகுதுன்னு தெரியும், சரி நாளைக்குப் பார்க்கலாம்‘ என்று செல்வம் போனை கட் செய்தான்.
மறுநாள் சைதாப்பேட்டை போலீஸ் ஸ்டேஷன்.
அப்துல் ஸ்டேஷனை நெருங்கிக் கொண்டிருக்கும் போது ஏழுமலை வேறொரு கான்ஸ்டபிலிடம் பேசிக் கொண்டிருப்பது கேட்டது.
‘வந்துட்டாரா புதியவரு’ -கான்ஸ்டபிள்.
‘டேய் கொஞ்சம் அடக்கி வாசி, பாக்கறதுக்கு அந்த ஆளு குழந்தை மாதிரி இருந்தாலும் அவர் சரியான கேடியா இருக்காரு, சைலன்டா இரு’ -ஏழுமலை. இவர்கள் பேசுவதை கேட்பது அப்துலுக்கு சந்தோஷத்தை கொடுத்தது இருந்தாலும் அதை காட்டிக் கொள்ளாமல் முகத்தில் ஒரு மிடுக்குடன் தன் சீட்டில் அமர்ந்தான். போன் அடித்தது.
‘யெஸ் அப்துல் ஸ்பீக்கிங்’ -அப்துல்.
‘யோவ் நான் ஏ.சி தங்கராயன் பேசறேன்.உடனே கமிஷனர் ஆபிசுக்கு வா’ -ஏ.சி
‘ஓகே சார்’ -அப்துல்
‘சே இப்போதான் சந்தோஷமா இருந்தேன் அதுக்குள்ளே சங்கடம் வந்திருச்சே’ என்று முனகிக் கொண்டே வெளியே சென்றான் அப்துல்.
‘சார்’ -ஏழுமலை.
‘என்ன?’ -அப்துல்
‘வந்தவொடனையே கிளம்பிட்டீங்களே, என்ன விஷயம் சார்’ -ஏழுமலை.
‘அது..... ஏ.சி ஏதோ மீட்டிங்னு வர சொன்னாரு’ -அப்துல்
‘சார் ஜீப்ல தானே போறீங்க’ -ஏழுமலை.
‘சே...சே....இல்ல, எல்லாம் நம்ம காலிப்ளவர்லதான் போறேன்’ என்று அப்துல் சிரித்துக் கொண்டு அவன் வண்டியை ஓட்டிச் சென்றான். ஏழுமலையின் கண்களில் இடியுடன் கூடிய மழை பொழியத் தொடங்கியது.
மீட்டிங்கில் கமிஷனர், ஏ.சி மற்றும் சில அதிகாரிகள் இருந்தனர். ‘யோவ் இராவுத்தர்கொலையை பத்தி ரிப்போர்ட் எங்கே’? - ஏ.சி.
‘சார் இன்னும் ரெடி பண்ணல’ -அப்துல்
‘யோவ் நேத்தி என்ன புடிங்கிட்டிருந்த, நேத்திக்கே போன் பண்ண சொன்னேன்ல’ - ஏ.சி
அப்துலுக்கு கோபம் லேசாக துளிர் விட்டது.
‘இதே மாதிரிகொலை நாலு இடத்துல நடந்திருக்கு, ஒன்னு தமிழ்நாட்ல, அப்புறம் ஆந்திரா, ஒரிசா அப்புறமா பீகார் நிதித்துறை அமைச்சர் கொல்லப்பட்டிருக்கார். இதுனா தெரியுமா உனக்கு?’ - ஏ.சி .
‘சார் மூணு இடத்துல நடந்தது தெரியும், ஒரிஸால தெரியாது, யாரு ஒரிஸால கொல்லப் பட்டிருகாங்கன்னு தெரிஞ்சுக்கலாமா?’ -அப்துல்.
‘யாரோ ஒரு கடற்கரையோரம் இருக்கற லம்பாடி கும்பல்ல ஒருத்தன்,
சரி மூணு இடத்துல நடந்தது தெரியும்னு சொல்ற ஏன் ரிப்போர்ட் ரெடி பண்ணல?’ - ஏ.சி
‘சார் காலையில எழுதலாம்னு நினைச்சேன் வரும்போது நீங்க போன் பண்ணி கூப்பிட்டீங்க, அதான் இங்க வந்தேன்’ -அப்துல் கோபமாக கூறினான்.
ஏ.சி கமிஷனரிடம் திரும்பி ‘சார் பிகார்ல கிடைச்ச பேக்ல(bag) கைரேகை கிடைச்சிருக்கு, அதே மாதிரி ஒரிஸால லம்பாடி ஒருத்தன கொல்ல யூஸ் பண்ண ஆயுதத்திலேயும் கைரேகை பதிஞ்சிருக்கு, இரண்டு கைரேகையும் ஒத்துப் போகுதாம், மத்த இரண்டு இடத்துலே கைரேகை கிடைக்கலை, நாலு கொலையும் ஒருத்தன் தான் பண்ணியிருக்கான்றதை ஊர்சிதப்படுத்தரத்துக்கு முதல் கிடைச்ச இரண்டு கைரேகையும் ஒத்துப்போறதே காரணமா இருக்கு, ஆனா அந்த கைரேகை இந்தியாவிலே இருக்கற மொத்த கிரிமினல்ஸ் கைரேகையோட கம்பேர் பண்ணி பாத்ததுல எதொடையும் ஒத்துப் போகலை, ஸோ அவங்க கைரேகையை மட்டும் பேக்ஸ் அனுப்பி இருகாங்க, கொலை நடந்த அந்தந்த ஏரியா இன்ஸ்பெக்டர் முடிஞ்ச அளவுக்கு கிடைக்கற தடயங்களை வெச்சு கேஸ டீல் பண்ணட்டும்னு நேத்து நடந்த மீடிங்க்ல முடிவு பண்ணிருகோம், ஆனா இந்த அப்துல் புதுசு வேற யாரு கிட்டையாவது கொடுக்கலாம்றது என்னோட யோசனை’ -ஏ.சி.
‘சார் உங்க யோசனையை நீங்களே வெச்சிக்கோங்க’ என்று அப்துல் கோபமாக பேசினான். ‘ஹலோ ஒரு மேலதிகாரிகிட்ட இப்படியா பேசறது’ -கமிஷனர்
‘பின்ன என்ன சார் சும்மா என்னை இன்சல்ட்பண்றா மாதிரி பேசினா கோபம் வராம பின்ன என்ன வரும்’ -அப்துல்
‘சரி உன்கிட்ட இந்த கேஸ கொடுத்தா நீ எவ்வளவு நாள்ல முடிப்பே?’ - ஏ.சி.
அப்துல் யோசிக்காமல் ‘ஒருவாரம்’ என்றான்.
ஏ.சி சிரித்துக்கொண்டே ‘என்னது ஒரு வாரமா?’ என்று கேட்டான்.
‘அப்துல் ஒரு வாரம்னு தெரியாம சொல்லிட்ட...... இருந்தாலும் அதிலேயே விடாபிடியா இரு’ என்று மனதினுள் கூறிக்கொண்டே ‘ஆமா சார் ஒரு வாரம்’ -அப்துல்
‘சரி ஒரு வாரத்துக்கப்புறம் இந்த கேஸ நான் வேற யார்கிட்டயாவது ஹேண்ட் ஓவர் பண்ணலாமா?’ - ஏ.சி
‘ம்ம்’ என்று தலை அசைத்தான் அப்துல்.
‘சரி இந்தா கைரேகை வந்த பேக்ஸ் அப்புறம் அதோட டீடைல்ஸ். ஒரு வாரத்துக்கு அப்புறம் உன்னை பாக்கறேன்’ -ஏ.சி.
அப்துல் அதைப் பெற்றுக்கொண்டே எல்லாருக்கும் ஒரு சல்யூட் அடித்துவிட்டு ஸ்டேஷனுக்கு சென்றான்.
ஸ்டேஷனில் சீட்டில் யோசித்தபடியே அப்துல் அமர்ந்திருந்தான் அவன் முகத்தில் கொஞ்சம் கோபமும் கலந்திருந்தது.
ஏழுமலை அவனிடம் சென்று ‘சார் வண்டி எப்படி சார் போச்சு’? என்று கேட்க,
அப்துல் அவனை முறைத்தான்.
‘சார் என்ன டென்ஷனா இருக்கீங்க, ஏ.சி திட்டினாரா?’ - ஏழுமலை.
’நீ மூடிட்டு வேலைய பாரு’ -அப்துல்.
ஏழுமலைக்கு சுருக்கென்று உரைத்தது.
‘வண்டிய என்கிட்டே வாங்கினோம்ற நன்றியே இல்லியே, இந்த கேஸ்னாலேயே இவன் நாசமா போகணும்’ என்று மனதினுள் சபித்துக் கொண்டிருந்தான்.
‘என்னப்பா ஏழுமலை என்னவோ மனசுல உனக்கு நீயே பேசிக்கற மாதிரி தெரியுது’ -அப்துல்.
‘அது ஒன்னுமில்லை சார் இந்த கேஸ்னால நீங்க ஓகோன்னு வரணும்னு சாமிக்கு ஸோத்திரம் சொல்றேன்’ -ஏழுமலை.
‘அது’ என்று ஏழுமலையை திமிராக பார்த்து கூறிவிட்டு மறுபடி சிந்தனையில் ஆழ்ந்தான்.
இரவு நேரம் ரூமில் அப்துல் யோசித்துக் கொண்டே இருந்தான்... ‘எப்படி இந்த கேஸ மூவ் பண்றதுனே புரியலியே ம்ம்...........’ என்று சட்டென்று அவன்பெட்டியை திறந்து அட்லசை(Atlas) எடுத்தான் அதில் இந்தியா மேப்பை பார்த்தான்.
‘தமிழ்நாடு, ஆந்திரா, ஒரிசா, பிகார் இந்த ஸ்டேட்லாம் பக்கத்து பக்கத்துல இருக்கு’ என்று யோசித்த படியே ஏ.சி தன்னிடம் கொடுத்த கொலைகளுக்கான டீட்டைல்சை பார்த்தான்.
மறுநாள் சைதாப்பேட்டை போலீஸ் ஸ்டேஷன்.
அப்துல் ஸ்டேஷனை நெருங்கிக் கொண்டிருக்கும் போது ஏழுமலை வேறொரு கான்ஸ்டபிலிடம் பேசிக் கொண்டிருப்பது கேட்டது.
‘வந்துட்டாரா புதியவரு’ -கான்ஸ்டபிள்.
‘டேய் கொஞ்சம் அடக்கி வாசி, பாக்கறதுக்கு அந்த ஆளு குழந்தை மாதிரி இருந்தாலும் அவர் சரியான கேடியா இருக்காரு, சைலன்டா இரு’ -ஏழுமலை. இவர்கள் பேசுவதை கேட்பது அப்துலுக்கு சந்தோஷத்தை கொடுத்தது இருந்தாலும் அதை காட்டிக் கொள்ளாமல் முகத்தில் ஒரு மிடுக்குடன் தன் சீட்டில் அமர்ந்தான். போன் அடித்தது.
‘யெஸ் அப்துல் ஸ்பீக்கிங்’ -அப்துல்.
‘யோவ் நான் ஏ.சி தங்கராயன் பேசறேன்.உடனே கமிஷனர் ஆபிசுக்கு வா’ -ஏ.சி
‘ஓகே சார்’ -அப்துல்
‘சே இப்போதான் சந்தோஷமா இருந்தேன் அதுக்குள்ளே சங்கடம் வந்திருச்சே’ என்று முனகிக் கொண்டே வெளியே சென்றான் அப்துல்.
‘சார்’ -ஏழுமலை.
‘என்ன?’ -அப்துல்
‘வந்தவொடனையே கிளம்பிட்டீங்களே, என்ன விஷயம் சார்’ -ஏழுமலை.
‘அது..... ஏ.சி ஏதோ மீட்டிங்னு வர சொன்னாரு’ -அப்துல்
‘சார் ஜீப்ல தானே போறீங்க’ -ஏழுமலை.
‘சே...சே....இல்ல, எல்லாம் நம்ம காலிப்ளவர்லதான் போறேன்’ என்று அப்துல் சிரித்துக் கொண்டு அவன் வண்டியை ஓட்டிச் சென்றான். ஏழுமலையின் கண்களில் இடியுடன் கூடிய மழை பொழியத் தொடங்கியது.
மீட்டிங்கில் கமிஷனர், ஏ.சி மற்றும் சில அதிகாரிகள் இருந்தனர். ‘யோவ் இராவுத்தர்கொலையை பத்தி ரிப்போர்ட் எங்கே’? - ஏ.சி.
‘சார் இன்னும் ரெடி பண்ணல’ -அப்துல்
‘யோவ் நேத்தி என்ன புடிங்கிட்டிருந்த, நேத்திக்கே போன் பண்ண சொன்னேன்ல’ - ஏ.சி
அப்துலுக்கு கோபம் லேசாக துளிர் விட்டது.
‘இதே மாதிரிகொலை நாலு இடத்துல நடந்திருக்கு, ஒன்னு தமிழ்நாட்ல, அப்புறம் ஆந்திரா, ஒரிசா அப்புறமா பீகார் நிதித்துறை அமைச்சர் கொல்லப்பட்டிருக்கார். இதுனா தெரியுமா உனக்கு?’ - ஏ.சி .
‘சார் மூணு இடத்துல நடந்தது தெரியும், ஒரிஸால தெரியாது, யாரு ஒரிஸால கொல்லப் பட்டிருகாங்கன்னு தெரிஞ்சுக்கலாமா?’ -அப்துல்.
‘யாரோ ஒரு கடற்கரையோரம் இருக்கற லம்பாடி கும்பல்ல ஒருத்தன்,
சரி மூணு இடத்துல நடந்தது தெரியும்னு சொல்ற ஏன் ரிப்போர்ட் ரெடி பண்ணல?’ - ஏ.சி
‘சார் காலையில எழுதலாம்னு நினைச்சேன் வரும்போது நீங்க போன் பண்ணி கூப்பிட்டீங்க, அதான் இங்க வந்தேன்’ -அப்துல் கோபமாக கூறினான்.
ஏ.சி கமிஷனரிடம் திரும்பி ‘சார் பிகார்ல கிடைச்ச பேக்ல(bag) கைரேகை கிடைச்சிருக்கு, அதே மாதிரி ஒரிஸால லம்பாடி ஒருத்தன கொல்ல யூஸ் பண்ண ஆயுதத்திலேயும் கைரேகை பதிஞ்சிருக்கு, இரண்டு கைரேகையும் ஒத்துப் போகுதாம், மத்த இரண்டு இடத்துலே கைரேகை கிடைக்கலை, நாலு கொலையும் ஒருத்தன் தான் பண்ணியிருக்கான்றதை ஊர்சிதப்படுத்தரத்துக்கு முதல் கிடைச்ச இரண்டு கைரேகையும் ஒத்துப்போறதே காரணமா இருக்கு, ஆனா அந்த கைரேகை இந்தியாவிலே இருக்கற மொத்த கிரிமினல்ஸ் கைரேகையோட கம்பேர் பண்ணி பாத்ததுல எதொடையும் ஒத்துப் போகலை, ஸோ அவங்க கைரேகையை மட்டும் பேக்ஸ் அனுப்பி இருகாங்க, கொலை நடந்த அந்தந்த ஏரியா இன்ஸ்பெக்டர் முடிஞ்ச அளவுக்கு கிடைக்கற தடயங்களை வெச்சு கேஸ டீல் பண்ணட்டும்னு நேத்து நடந்த மீடிங்க்ல முடிவு பண்ணிருகோம், ஆனா இந்த அப்துல் புதுசு வேற யாரு கிட்டையாவது கொடுக்கலாம்றது என்னோட யோசனை’ -ஏ.சி.
‘சார் உங்க யோசனையை நீங்களே வெச்சிக்கோங்க’ என்று அப்துல் கோபமாக பேசினான். ‘ஹலோ ஒரு மேலதிகாரிகிட்ட இப்படியா பேசறது’ -கமிஷனர்
‘பின்ன என்ன சார் சும்மா என்னை இன்சல்ட்பண்றா மாதிரி பேசினா கோபம் வராம பின்ன என்ன வரும்’ -அப்துல்
‘சரி உன்கிட்ட இந்த கேஸ கொடுத்தா நீ எவ்வளவு நாள்ல முடிப்பே?’ - ஏ.சி.
அப்துல் யோசிக்காமல் ‘ஒருவாரம்’ என்றான்.
ஏ.சி சிரித்துக்கொண்டே ‘என்னது ஒரு வாரமா?’ என்று கேட்டான்.
‘அப்துல் ஒரு வாரம்னு தெரியாம சொல்லிட்ட...... இருந்தாலும் அதிலேயே விடாபிடியா இரு’ என்று மனதினுள் கூறிக்கொண்டே ‘ஆமா சார் ஒரு வாரம்’ -அப்துல்
‘சரி ஒரு வாரத்துக்கப்புறம் இந்த கேஸ நான் வேற யார்கிட்டயாவது ஹேண்ட் ஓவர் பண்ணலாமா?’ - ஏ.சி
‘ம்ம்’ என்று தலை அசைத்தான் அப்துல்.
‘சரி இந்தா கைரேகை வந்த பேக்ஸ் அப்புறம் அதோட டீடைல்ஸ். ஒரு வாரத்துக்கு அப்புறம் உன்னை பாக்கறேன்’ -ஏ.சி.
அப்துல் அதைப் பெற்றுக்கொண்டே எல்லாருக்கும் ஒரு சல்யூட் அடித்துவிட்டு ஸ்டேஷனுக்கு சென்றான்.
ஸ்டேஷனில் சீட்டில் யோசித்தபடியே அப்துல் அமர்ந்திருந்தான் அவன் முகத்தில் கொஞ்சம் கோபமும் கலந்திருந்தது.
ஏழுமலை அவனிடம் சென்று ‘சார் வண்டி எப்படி சார் போச்சு’? என்று கேட்க,
அப்துல் அவனை முறைத்தான்.
‘சார் என்ன டென்ஷனா இருக்கீங்க, ஏ.சி திட்டினாரா?’ - ஏழுமலை.
’நீ மூடிட்டு வேலைய பாரு’ -அப்துல்.
ஏழுமலைக்கு சுருக்கென்று உரைத்தது.
‘வண்டிய என்கிட்டே வாங்கினோம்ற நன்றியே இல்லியே, இந்த கேஸ்னாலேயே இவன் நாசமா போகணும்’ என்று மனதினுள் சபித்துக் கொண்டிருந்தான்.
‘என்னப்பா ஏழுமலை என்னவோ மனசுல உனக்கு நீயே பேசிக்கற மாதிரி தெரியுது’ -அப்துல்.
‘அது ஒன்னுமில்லை சார் இந்த கேஸ்னால நீங்க ஓகோன்னு வரணும்னு சாமிக்கு ஸோத்திரம் சொல்றேன்’ -ஏழுமலை.
‘அது’ என்று ஏழுமலையை திமிராக பார்த்து கூறிவிட்டு மறுபடி சிந்தனையில் ஆழ்ந்தான்.
இரவு நேரம் ரூமில் அப்துல் யோசித்துக் கொண்டே இருந்தான்... ‘எப்படி இந்த கேஸ மூவ் பண்றதுனே புரியலியே ம்ம்...........’ என்று சட்டென்று அவன்பெட்டியை திறந்து அட்லசை(Atlas) எடுத்தான் அதில் இந்தியா மேப்பை பார்த்தான்.
‘தமிழ்நாடு, ஆந்திரா, ஒரிசா, பிகார் இந்த ஸ்டேட்லாம் பக்கத்து பக்கத்துல இருக்கு’ என்று யோசித்த படியே ஏ.சி தன்னிடம் கொடுத்த கொலைகளுக்கான டீட்டைல்சை பார்த்தான்.