GN NOVEL விடியலை நோக்கி - Tamil Novel

[Narmatha senthilkumar]

அத்தியாயம் 3

வயலுக்கு வந்தவள் " பேச்சி !! கண்ணப்பா !! எல்லாரும் கைகால் கழுவிட்டு வரீகளா.. டீயை குடிச்சுப்புட்டு போயீ வேலய பார்க்குரீகளா " என்று சத்தமிட்ட குரலில் களை எடுத்துக்கொண்டிருந்தவர்கள் திரும்பி பார்க்க

"இல்ல இளா‌ மா .. இன்னும் ஒரு வரிச தான் இருக்கு முடிச்சுட்டே வரப்பு ஏறிடுவோம் புள்ள" என்று பேச்சியின் பேச்சு இளாவிடம் இருந்தாலும் கை என்னமோ வேலையில் இருந்தது.

" இங்கரு.. வந்து சோலிய பார்த்துக்கலாம்.. எல்லாம் மேல ஏறுக .. ஒரு வா டீய குடிச்சுபுட்டு வேலைய பார்ப்பியலா .. எம்புட்டு நேரமா பசியோட கெடப்பிய .." என்ற பாசமான கட்டளையில் அனைவரும் டீ அருந்த ஆரம்பித்தனர்.

"ஏன் புள்ள..‌ இந்த சனத்துட்ட எம்புட்டு வேலைய வாங்க முடியுமோ வாங்கிக்கோனும்னு தான் யோசிக்கீறாவோ .. நீ தான் புள்ள எங்க பசியையும் பார்க்குற"

"பேச்சி நம்ம வூட்டுல வேல பார்க்குற சனம் நல்லா இருந்தா தான் நாம நல்லா இருப்போம்.. அதும் இங்க இருக்குற பாதி பேரு வயசு கூடி இருக்குறவக .. பாவம் தானே .. எல்லா வயுத்துக்காக இந்த வேகாத வெயில்ல வெள்ளாமை பார்க்குறாவோ .. இதுல நானும் கஷ்டப்படுத்துனா அந்த கடவுளுக்குதேன் அடுக்குமா!! "என்ற தன் தோழியை எப்போதும் போல் பெருமையாக பார்த்தாள் பேச்சி.

ஆம் பேச்சி நம் இளமதியின் சின்ன வயதில் இருந்து கூடவே சுற்றி திரியும் சிநேகிதி . குடும்பத்தின் வறுமையால் பதினேழு வயதிலே உள்ளூர் தாய் மாமானான கண்ணப்பாக்கு வாக்கப்பட்டு இரு பிள்ளைகளையும் பெற்றுவிட்டாள்

தன் பசிக்கு உணவிட்டவர்கள் தங்கள் வேலையை தொடர

" இளா ..நான் அந்த கிழக்கால இருக்க மடைய திறந்துட்டு வரேன் புள்ள.. .. நீ இங்கனே இரு" என்ற அமுதனை நக்கலாக பார்த்தவள்

"என்னலே .. எதோ உன்ற பேச்சிலே குறுகுறுப்பு இருக்குதே.. நான் யேன் இங்கனே இருக்கனும் "என்றவளின் கேள்வியில்

"சும்மா இருந்தவளை நானே சொறிஞ்சு விட்டேன் போலயே"
இவ மட்டும் அங்குட்டு வந்தா அந்த பரங்கிபய கூட மல்லுக்கு நிப்பா.. எப்படி‌யாது இங்கனே இருக்க சொல்லிடனும் என்று மனதுக்குள் நினைத்தவன்

" ஏன் புள்ள.. இங்கன வேல செஞ்சிட்டு இருக்காவோ .. அதான் மேப்பார்வ பார்க்கரதுக்கு ஒசரம் இங்கன இருக்க சொன்னேன் புள்ள.. அதுக்குன்னு என்ன போயீ அய்யப்படுறியே" என்பவனை நம்பாமல் பார்த்தாள்.

அவளின் பார்வையை உணர்ந்தவன் அடுத்த சமாளிப்பிற்கு வழி தேட அதற்குள் என்ன நினைத்தாளோ

"சரி சரி போயீ சோலிய பாரு " என்றது தான் தாமதம் தப்பித்தோம் பிழைத்தோம் என்று ஓடிவிட்டான்.

வரப்பில் உட்கார்ந்திருந்தவள் பொழுது போகாமல் போக
"அய்யோ சும்மா உட்கார முடியல.. போயீ சேத்துல இறங்கி வேல பார்க்கலானாலும் இந்த பேச்சி புள்ள பேச்சா பேசும் ... என்ன பண்றது என்று யோசித்தவள் வாழைக்கொல்லைக்கு செல்லும் கிழக்கு திசை நோக்கி சென்றாள்

"எள்ளு வயப்பூக்கலயே .. என்ற மாமன் இன்னும் ஏறெடுத்து பாக்கலேயே " என்று பாடிக்கொண்டே வரப்பில் நடந்து சென்றுக் கொண்டிருந்தவளுக்கு தன்னை யாரோ பார்ப்பது போன்று தோன்ற நிமிர்ந்து பார்த்தவளுக்கு

அங்க ஒருவன் இவளை கண்ணெடிக்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருப்பது தெரிந்தது

" அய்யோ...பரங்கிக்கா ... அரகிறுக்கு பயலாச்சே இவன் .. பேசியே உசுர வாங்குவானே.. சரி சமாளிப்போம்" என்று மனதில் நினைத்தவள் வரப்பில் சற்று வேகமாக நடக்க ஆரம்பித்தாள்

அவனை கண்டுக்கொள்ளாதது போல் சென்றவளை கண்டவன் வரப்பில் வந்து வழிமறித்து நிற்க

"இவன் ஒருத்தன் " என்று நினைத்தவள் பல்லை இழித்துக்கொண்டு நிற்பவனை பார்க்க இன்னும் கடுப்பானாள்

"கொஞ்சம் அங்குட்டு நகருரிகளா.. எனக்கு சோலி கிடக்குது .. நான் போகனும்" முடிந்தவரை தன் பொறுமையை கடைபிடித்தப்படி சொன்னவளை பார்த்து சிரித்தவன்

"என்ன புள்ள.. மச்சான பார்த்து நாளு வார்த்த பேசிட்டு போவீயா .. ஓட பார்க்குறீயா " என்றவனை முறைத்தவள்

"உங்கட்ட பேசுறத்துக்கு என்ன இருக்கு.. வழிவிட்டீகனா நான் என்ற வழில போயீடுவேன் .. இல்லாகாட்டி"

"இல்லாட்டி.. என்ன புள்ள பண்ணுவ பிராது கொடுப்பியா.. கொடுத்தாலும் செல்லாது புள்ள.. கட்டிக்க போற புள்ளய வம்படிச்சேனு சொல்லி பஞ்சாயத்த கூட்டுனா ஊரு சனம் உன்ன பாத்து தான் சிரிக்கும்" என்று நக்கலாக சிரித்தவனை பார்த்து எரிதனலாய் கொதிதெழுந்தாள்.

"என்னவே. கொழுப்பா .. நானும் போயிட்டு போது பேசக்கூடாதுனு பார்த்தா வாயி நீளுது.. கட்டிக்க போறவராமே.. இந்த ஆசை கண்டுட்டு இருந்தீர்னா மண்ணோட பொதச்சிருக .. வந்துட்டாக வரிஞ்சுக்கட்டிட்டு.. வெவஸ்த கெட்டவக.. வெங்காயத்துக்கு கட்டிக்க வேட்டி கேக்குதாம் " என்று நொடித்துக்கொண்டவள் அவ்விடம் விட்டு நகர எத்தினித்தாள்.

"நில்லுடி ..இங்கரு .. நான் தான் டி உன்ற புருசன் ஆக போறேன்..சீமையில இருந்து எவனாவது கட்டிக்க வருவானு பகக்கனா கண்டுக்கிட்டு கிடக்காத ... உன்னய நான் தான் கட்டிக்க போரேன்.. கட்டிக்கிட்டு எகத்தாள பேசுற உன்ன பொட்டிபாம்பா என்ற பின்னாடி சுத்த வைக்கிறேன் பாரு .. பொட்ட புள்ளையா லட்சணமா வளத்துருக்கனும்" என்றது தான் தாமதம்

"என்னலே .. நானும் போயிட்டு போகுதுனு விட்டா பேசிட்டே போறீக .. வளப்ப பத்தி நீங்க பேசீறிகளா.. உங்க வூட்டு வளப்ப பத்தி தான் ஊரே நகைக்குதே.. இதுல எங்க அப்பார பத்தி பேச உமக்கு என்ன அருகத இருக்கு" என்றவள் வரிஞ்சிக்கட்டிக் கொண்டு சண்டையிட ஆரம்பிக்க அதற்குள் அமுதன் அவ்விடம் வந்தவன்

" வா புள்ள .. இவுகளுட்ட எதுக்கு கிடந்து கத்திட்டு கிடக்க .. மடபயலுங்க" என்றவனை

"டேய் என்னலே உங்க வூட்டு மாப்பிள்ளைய மடப்பயலுங்குற... மச்சானுக்கு குசும்பு சாஸ்திலே " என்று கத்தியவனை சிறிதும் கண்டுக்கொள்ளாமல்

தன் அக்காவை இழுத்துக் கொண்டு சென்றான்.

பரங்கிக்கா என்று இவர்களால் அழைக்கப்படுபவனின் பெயர் பார்த்தசாரதி . அவ்வூர் பண்ணையாரின் மகன். செல்வத்தில் வளர்க்கப்பட்டதாலோ என்னவோ எவரையும் மதிக்கமாட்டான். எல்லா கேடு கெட்ட குணங்களையும் ஒருங்கே பெற்றவன்.

"அமுதா .. ஏம்லே .. என்ன கூட்டியாந்த .. அவுக என்ன பேச்சு பேசுறாக .. நல்லா வஞ்சிட்டு வந்துருப்பேன்.. பரங்கிப்பய .. அவனுக்கு அவ்வளவு அதுப்பு .. அவுகளெல்லாம் பாழும் கிணத்துல தள்ளி விடனும்" என்று ஓயாமல் வசைப்பாடியவளை

"சரி .. விடு .. அதான் அவுகள திட்டிட்டியே ..அவகள பத்தி தெரிஞ்சும் நீ எதுக்கு போயீ வழக்காட்டிட்டு கிடக்குற"

"ஏலே‌‌.. அவுக தான் வந்து வம்படிச்சது.. பெரிய சண்டியராட்டம்.. அவுக மூஞ்சியும் மொகரையும்.. பார்த்தாலே எரியுது... இந்த பரங்கிபயலாம் துளிர் விட்டு கிடக்கானுகனா அதுக்கு காரணம் என் ராசுக்குட்டி இங்கன இல்லாம இருக்குறதால தான் .. பெரிய இவுகளாட்டம் அறிவு கெட்டத்தனமா ஊர விட்டு போயிட்டாக.. எங்க போனாகனும்னு தெரியல.. மாமாருட்ட கேட்டாலும் சொல்ல மாட்டிங்கிறாக .. ஒரு நாள் இல்ல ஒரு நாளு வருவாக அப்போ இருக்கு அவுகளுக்கு" என்ற பேசிக் கொண்டிருக்கும் நேரத்தில்

இங்கு மீட்டிங்கை ஆரம்பித்த பாஸ்கரனுக்கு புரையேறியது . தொடர்ந்து இருமிக்கொண்டிருக்க நம் வேந்தன் தண்ணீர் அருந்தக் கொடுத்தவன் ஒரு கட்டத்தில் அவர் தலையில் தட்டினான் ( டேய் அவரு உன் பாஸுடா). ஒரு வழியாக திக்குமுக்காடி சரியானவனிடமிருந்து கையை எடுத்தவன்

"சாரி சார்.. எங்க அம்மா இப்படி தான் பண்ணுவாங்க .. அதான் .. நானும் .. தலையில.. தட்டிட்டேன்" அவன் எதும் நினைத்துக் கொள்வானோ என்று தயங்கியப்படி வேந்தன் சொல்ல ஒரு நிமிடம் தன் கண்ணில் தோன்றிய வேதனையை மறைத்துக்கொண்ட பாஸ்

"பராவாயில்லை வேந்தன்" என்றவர் எதோ யோசித்துக் கொண்டு இருந்தவரிடம்

" பாஸ் .. உங்கள யாரோ பலமா திட்டிட்டு இருக்காங்க போல "

" இருக்கலாம் .. அது நீங்களா கூட இருக்கலாம்.. இவ்வளவு சீக்கிரம் மீட்டிங் வர வச்சுட்டேனு நீங்க கூட திட்டிருக்கலாம்" என்று நக்கலாக சிரித்த பாஸ்கரன்
மனதில் " குட்டிமாக்கு எதும் பிரச்சினையா இருக்குமோ .. அவளை தவிர வேறு யாரு‌ம் நம்மளை நினைக்க மாட்டார்கள்... மாலை விசாரிக்க வேண்டும்" என்று நினைத்துக் கொண்டான்

"பாஸ் நான் போயீ உங்கள அப்படி நினைப்பேனா " என்று அலறியவனுக்கு பதிலுக்கு சிரித்தவன்

"சரி சரி.. சும்மா தான் சொன்னேன் மேன்.. கூல்.. ஓகே .. பேப்பர் ரெடி பண்ணிடிங்களா.. "

"பண்ணிட்டே இருக்கேன் பாஸ் இன்னும் கொஞ்சம் விவரம் தேவைப்படுது . ஆனால் இதுல நம்ம நினைச்சு பார்க்க முடியாத பல உண்மைகளும் ஆபத்துகளும் புதைந்திருக்கு.. இந்த மாசத்துக்குள்ள முடிக்க ட்ரை பண்றேன் பாஸ்" என்று முடித்தான்

"ஓகே வேந்தா .. சீக்கிரமா முடிங்க .. உங்க பி.ஹச்.டி முடிக்க ஃபைனல் பேப்பர் இது .. சோ கொஞ்சம் கவனமாகவும் பண்ணுங்க.. என்ன ஹெல்ப்னாலும் நான் பண்ணி தர ரெடியா இருக்கேன்"

"ஓகே சார் .." என்றவன் மனதில்

" இப்படிதான் சொல்வாரு .ஆனால் எதாவது உதவி கேட்டா நீங்களா பண்ணா தான் கத்துக்க முடியும் என்று வசனம் பேசுவாரு.. இதுல பேச்ச பாரு" என்று மனதில் நினைத்தவன்

"மிஸ்டர் வேந்தன் " என்ற பாஸ்கரனின் குரலில் திரும்பியவனை " இந்தாங்க" என்று அவனுக்கு பிடித்த இரண்டு 5 ஸ்டார் சாக்லெட்டை கொடுக்க

அதில் வாயெல்லாம் பல்லாக
" தேங்க்ஸ் பாஸ்.. பட் என்ன ஸ்பெசல்" என்றதும்

"நத்திங் .. சும்மா தான்" என்ற பாஸ்ஸின் குரலை கேட்டதும் தோலைக் குலுக்கியப்படி சென்றுவிட்டான்

பாஸ்கரனோ இவனை வைத்து அடுத்த காரியத்தை முன்னெடுக்க திட்டம் தீட்ட ஆரம்பித்தான். பாஸ்கரன் இவனை பகடைக்காயாய் வைத்து ஆடும் விளையாட்டு பற்றி தெரிய வரும் போது வேந்தன் என்ன செய்ய போகிறான் என்ற பதிலுக்கு விரைவில் விடை தெரியும்

 

[Narmatha senthilkumar]

அத்தியாயம் 4

மீட்டிங்கை முடித்துவிட்டு வெளியே வந்தவன் தன் நாற்காலியில் அமர‌
" மச்சான் அப்பாடா வந்துட்டியா !! உனக்காக தான் வெய்ட் பண்ணிட்டு இருந்தேன்.. வாடா மச்சான் போவோம்" என்ற ரகுவிடம்

"எங்கடா "

"நீ இன்னும் சாப்பிடவில்லையே அதான் மச்சான் .. நம்ம கேண்டீனில் இன்னைக்கு பொங்கல் செம டா .. அதும் அப்படியே வாயிலே வைக்கிறதே தெரியாம வழுக்கிட்டு உள்ள போதுடா அதுக்கு வெங்காய சாம்பார் .. தேங்கா சட்னி அல்டிமேடு " என்று பொங்கலை பற்றிய வர்ணணனையை தொடங்கியவனிடம்

"டேய் .. போதும் . சோத்துக்குனா வந்துடுவியே ..நான் சாப்பிடல சரி .. நீ எதுக்கு வர .. எனக்காக வரியா .. இல்ல பொங்கலுக்காக வரியா" என்றான் வேந்தான்

அதற்கு "என்னடா மச்சான் என்னையே சந்தேகப்படுறியா.. நீ சாப்பிடலனா எனக்கு பசிக்குமே மச்சான்" என்றவனை சந்தேக பார்வை பார்க்க

"சரி சரி .. ஓவரா லுக்கு விடாத இரண்டுக்காகவும் தான் " என்று பேசியப்படியே கேலி கிண்டலோடு இருவரும் சுட சுட பொங்கலை ருசித்து ரசித்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தனர்

அப்போது "ஹாய் வேந்த்ஸ் .. " என்றவாறே நாகரீக யுவதி ஒருத்தி அவர்களின் எதிரில் அமர

மரியாதை நிமித்தமாய் " ஹாய் சுப்ரியா" என்றவன் சாப்பிடுவதை தொடர்ந்தான்.

ரகுவோ கண்டுக்கொண்டதாய் கூட காட்டிக்கொள்ளவில்லை

அதில் கடுப்பானவள் வர வர இந்த ரகுவும் ஓவரா பண்றான் .. வேந்த்ஸ்ஸ கரெக்ட் பண்ணிட்டு அவனை வச்சு உன்னை காலி பண்றேன் பாரு என்று மனதிற்குள் பொறுமியவள் வெளியில் சிரிப்போடு

" வேந்தஸ் .. அத்தேட்ட பேசுவியா நம்ம மேரேஜ் பத்தி.. என் சொன்னுச்சு" என்க அவள் தமிழை கண்டு இருவருக்கும் எங்கயாவது முட்டிக்கொள்ளலாம் போல இருந்தது..

அவள் வடமாநிலத்தை சேர்ந்தவள்.. தமிழை இப்போது தான் தட்டுத்தடுமாறி கற்றுக்கொண்டிருக்கிறாள்.. அவள் இவர்களின் அலுவலகத்தில் காலடி எடுத்து வைத்து ஓராண்டு தான் ஆகிறது. தொடக்கத்தில் வேந்தனை கண்டுக்கொள்ளாதவள் தீடிரென ஒருநாள் வந்து தன் காதலை சொல்ல நாசுக்காக தவிர்த்து விட்டான்

ஆனால் அன்றிலிருந்து அவளும் இவனை விரட்டிக்கொண்டு இருக்கிறாள். எத்தனையோ முறை பொறுமையாகவும் சொல்லி பார்த்துவிட்டான் திட்டியும் பார்த்துவிட்டான் ஆனால் தினமும் காதலை சொல்வதும் அதற்கு இவன் மறுப்பதும் வாடிக்கையாகி விட்டது.


"ஹே... லுக் ஹியர்.. எத்தனை தடவை சொல்றது ..எனக்கு இதுல விருப்பம் இல்லைனு.. புரியாத உனக்கு .. ஓகே .. நீ எத்தனை டைம் வந்து பேசினாலும் என்னோட ஆன்சர் நோ தான்... ‌‌ சோ சும்மா வந்து டிஸ்டர்ப் பண்ணிட்டு இருக்காதே" என்று வேந்தனும் எரிச்சலோடு பதில் கூற அதை சற்றும் கண்டுக்கொள்ளாமல்

"வேந்த்ஸ் என்க்கே தெர்யும் .. நீ லவ் பண்ணதுனு .. எதோ அக்செப்ட் தான் பண்ண மாட்டேது" என்று மீண்டும் தமிழை கொலை செய்ய ஆரம்பித்தவளை கண்டு பொங்கி எழுந்தான் ரகு

"ஹே .. தயவு செஞ்சு என்ன வேணாலும் பேசு.. ஆனால் தமிழில் மட்டும் பேசாத .. கண்றாவியா இருக்கு" என்றவனை முறைத்தவள் வேந்தனை பார்க்க அவனின் முகமும் எரிச்சலை பறைச்சாற்ற தனக்கு தெரிந்த ஆங்கிலத்திலே உரையாட ஆரம்பித்தாள்

( ஆங்கில உரையாடல் தமிழில்)

"வேந்த்ஸ்.. உனக்கும் என்னை பிடிச்சுருக்குனு‌ தெரியும்.. பட் நீ வீட்டுக்காக பயப்படுறனு நினைக்கிறேன் .. .‌ நம்ம வேணா மேரேஜ் பண்ணிடுவோம் .. அப்பறம் வீட்டில் சொன்னா ஓகே சொல்லிடுவாங்க" என்று தன்னின் முடிவை சாதுரியமாக திணிக்க பார்ப்பதை கண்டு கோபம் கிளர்ந்தெழ..

"ஸ்டாப் இட் .. நான்சென்ஸ் மாதிரி உளரிட்டே இருக்க . சொன்னா புரியாத உனக்கு உனக்கு... ஐ டோண்ட் லைக் யு .. நீ எனக்கு செட்டே ஆக மாட்டா.. லூசு மாதிரி இனியும் சுத்திட்டு இல்லாம போய் வேலைய பாரு .. வந்துட்டா .." என்று பொறிந்து தள்ளியவனை கண்டும் சிறிதும் சட்டை செய்யவில்லை

"நீ இப்போ கோவமா இருக்க போல வேந்தஸ்.. அதான் இப்படி என்னை அவாய்ட் பண்ற மாதிரி பேசுற .. " என்று சிரித்தவளை கண்டவன் எரிச்சலாகி

"ச்செய் உன்னலாம்" என்று திட்டிக்கொண்டே அவ்விடம் விட்டு நகர்ந்தான்

ரகுவோ அவளை மேலிருந்து கீழாக பார்த்தவன் "படுபாவி பொங்கலை சாப்பிடவிடாம பண்ணிட்டாளே .. இப்போ பாரு உன்னை" என்றவாறு மனதில் நினைத்தவன்

"பாதகத்தி .. நன்றாக இருப்பாயா உன்னையெல்லாம் கரப்பான்பூச்சி இருக்கும் இருட்டு அறையில் வைத்து வதைக்க வேண்டும். நிம்மதியாக உணவை உண்ணவிடாமல் பேசியே அவனை துரத்திவிட்டாயே .. இப்போது நான் போகவில்லை என்றால் அதற்கும் அவனிடம் வசைவாங்க வேண்டும் " என்று அவளுக்கு புரியாத தமிழில் புன்சிரிப்போடு பேச ஸ்வேதாவோ

வேந்தன் வேறு உதாசீனப்படுத்திய கடுப்பில் இருந்தவளுக்கு கொஞ்சம் தெரிந்த தமிழும் மறந்துவிட இவன் என்ன பேசுகிறான் என்ற ரீதியில் முழித்துக் கொண்டிருந்தாள்

அங்கு வேந்தனோ " காலையிலே கடுப்பேத்திட்டா .இவளுக்கு இதே பொழப்பா போச்சு பைத்தியகாரி " என்று புலம்பியப்படி‌ திட்டிக்கொண்டிருக்க

"மச்சான் .. ஏன்டா அவதான் உன்னை லவ் பண்றேனு சொல்றாளே .. உனக்கே தெரியும் அவளை பார்த்து நம்ம இன்ஸ்டியூட்டே ஜொள்ளு விடுவது .. ஆனால் நீ என்னனா " என்றவாறு ரகு இழுக்க

"டேய் ..முதலில் அவ கண்ணுலே லவ்வே இல்லைடா .. எதோ ஒரு காரணத்துக்காக அவள் லவ் பண்றதா சொல்றா .. அவ உண்மையா லவ் பண்ணலை அடுத்து அவள் அழகா இருக்கான்னு சொல்லுற எவனுக்கும் ரசனை இல்லைடா... அவளுக்கு ஹைப் கொடுத்து அவள ஏத்தி விடுவதே நீங்கலாம் தான் டா. அவ கிடக்குறா முத்துன மூஞ்சி .. வந்துட்டா .. என்னை டார்ச்சர் பண்ணனே" என்று அவனின் கோபத்தை வார்த்தைகளால் வர்ணித்துக்கொண்டிருக்க அங்கு சுப்ரியாவோ யாரிடமோ போனில் உரையாடிக் கொண்டிருந்தாள்

சுப்ரியாவின் மறுமுனையில் இருப்பவரோ " உன்னால இதை கூட பண்ண முடியல .. நீயெல்லாம் எதுக்கு இருக்க .. ஒருத்தன லவ் கூட பண்ண தெரியலை.. நான் சென்ஸ்"

" சார் .. அவன் ரொம்ப பிடிவாதமா இருக்கான்... என்ன பேசுனாலும் மசிய மாட்டிங்கிறான்.. நான் என்ன பண்ண" என்று பாவமாக கேட்டவளை

"உன்னால ஒன்னுத்தையும் கிழிக்க முடியாதுனு எனக்கும் தெரிஞ்சு போச்சு.. சோ .. நீ ஒன்னும் பண்ண வேணாம் .. போயி உன் மூஞ்சில பெயிண்ட் அடிக்குற வேலைய பாரு .. அதுக்கு தான் நீ லாயக்கு" என்றவாறு தன்னின் வசவுகளை வாரித்தெளிக்க அதை வழி இல்லாமல் கண்கலங்கி வாங்கி கொண்டு வைத்தவளின் மனம் வெம்பியது

அங்கு போனின் உரையாடியவனோ "வேந்தன் .. உனக்கு ஏன்டா இந்த வேலை எதோ மாத்துரேனு என் பொழப்பை கெடுக்க பார்க்குறியா.. எவ்வளவு பயம் காட்டியும் நீ வழிக்கு வர முடியாது சொல்றல .. இருக்குடா .. உனக்கு" என்று அடுத்த திட்டத்தை தீட்டிக் கொண்டிருக்க

இங்கு அந்த திட்டத்தை தகர்த்தெறிய என்ன செய்ய வேண்டும் என்று யோசனையில் இருந்தார் நம் வேந்தனின் பாசமிகு தந்தை

அப்போது சரியாக தன் மைத்துனனின் அழைப்பு வர சிரித்துக்கொண்டே எடுத்தவர்
" வணக்கம் மச்சான் இப்போ தான் உங்களுக்கு அழைக்கலாம் என்று நினைச்சேன்.. நீங்களே பண்ணிட்டிக"

"அப்படிங்களா மாப்பிள்ளை.. எல்லாம் சவுகரியமா இருக்கிகளா .. ஏதும் சமாச்சாரமா"

"நான் ஊருக்குள்ள வரதுக்கான நேரம் வந்துட்டுச்சு மச்சான்.. அடுத்த அவனுங்க யோசிக்கிறக்குள்ள நம்ம நிலத்தை காப்பாத்தி ஆகனும் .. அது நம்ம வேந்தனால தான் முடியும் .. ஆனால் அவனை எப்படி வரவைக்க போறேன்னு தான் யோசனையில இருக்கேன் " என்றவரின் கூற்றில் உள்ள தீவிரத்தை உணர்ந்தவர்

"மாப்பிள்ளை .. கவலைப்படாதீக நான் வேணா பேசவா வேந்தன் மாப்பிள்ளைட்ட .. அவுக புரிஞ்சுகுவாக .. ஒன்னும் வெசனப்படவேணா" என்றார் தண்டாயுதம்

"நீங்கல்லாம் இருக்கும் போது நான் எதுக்கு கவலைப்பட போறேன்.. நீங்க வேந்தாட்ட பேசுனா தோதுப்படாது .. நானே பேசிறேன் அவனை இந்த வேலைல ஈடுபடுத்த வேணாணு நினைச்சாலும் இனி முடியாது.. ஏன்னா அவன் நம்ம கூட இருக்குறது தான் இப்போதைக்கு பாதுக்காப்பு " என்றவர் தொடர்ந்து சில பல பிரச்சனையும் அதை கையாளும் விதத்தையும் யோசித்து திட்டம் தீட்டினர்

போனை வைத்துவிட்டு நிமிர்ந்தவரின் எதிரில் பாரிஜாதம் குறுகுறு பார்வையோடு நின்றுக்கொண்டிருக்க
"மாட்டிக்கிட்டியே நாதா" என்று மனதிற்குள் நினைத்துக்கொண்டவர் வெளியில் சமாளிக்க முயற்சி செய்ய அதற்குள் " ஒழுங்கா சமாளிக்காம என்ன விசயம் என்று சொல்லுங்க" என்றவரிடம் மறைக்க இயலாமல் உண்மையை கூறலானார்.

அதை கேட்டவள் " இது கண்டிப்பா நடக்காது .. என் பையனை நானே பிரச்சினைக்குள்ள போக அனுமதிக்க மாட்டேன் உங்களால முடிஞ்சா பண்ணுங்க இல்லாட்டி பேசாம இருங்க" என்று கத்தியவளை ஆசுவாசப்படுத்தி அமர வைத்தவர்

"இங்கபாரு பாரி.. நான் சொல்றத கேளு .. இதுல நம்ம பையனுக்கு ஒன்னும் ஆகாது.. இந்த நேரத்துல நாம இதை பண்ணலா பலர் நோய்வாய் படுவார்கள்.. நம்மளோட வருங்கால சந்ததியும் பாதிக்கப்படுவார்கள்.‌ அதும் இல்லாமல் இப்போதைக்கு வேந்தன் ஊருக்குள்ள இருக்குறது தான் பாதுகாப்பு " என்று பொறுமையாக விளக்க தற்போதும் அவளின் முகம் கலக்கத்தை பறைச்சாற்றியது .

தன் மனைவியை சம்மதிக்க வைக்கும் பொருட்டு " இதுல இன்னொரு விசயமும் நடக்கலாம் . நீ நினைச்ச மாதிரி பையனுக்கு கல்யாணம் நடக்கலாம் பொண்ணுக்கும் கல்யாணம் நடக்கலாம்" என்று எதையோ பேசி ஒருவாறு சம்மதிக்க வைத்தவர் அடுத்து தன் மகனை வரவழைக்கும் விதமாக ராசுக்குட்டியை தொடர்புக்கொண்டார் .

யார் அந்த ராசுக்குட்டி ..?? அடுத்த அத்தியாயத்தில் காண்போம்