வெப்பமாய் நீ தட்பமாய் நான் - Comments

[Anitha Sundar]

nice interesting

 

[Anitha Sundar]

அத்தியாயம் - 6

அதிகாலையில் எழுந்து குளித்து சேனாவின் வீட்டிற்கு வந்த போது, அவன் இன்னும் வந்திருக்க வில்லை. அங்கு இருந்த மியூசிக் சிஸ்டத்தில் தேவகி பாடலைப் போட, பெண்ணவள் ஆடிக் கொண்டு இருந்தாள். ஏனோ, அவள் ஆடும் போது சில இடங்களில் கைகளை அசைப்பதில் தவறு என்று பட, தேவகி,

தனது சேலை முந்தானையை மடித்து இடுப்பில் சொருகியவர், ஒவ்வொரு வரிக்கும் முகபாவனைகளை எப்படி காண்பிப்பது என்று சொல்லிக் கொடுக்க, இருவரும் சேர்ந்து ஆடினர்.

அந்த நேரம் வந்த ஸ்ரீதர்சேனா, இருவரும் ஆடுவதை பார்த்து, தனது செல்போனில் அவர்களை அறியாமல் படம் பிடித்துக் கொண்டிருந்தான்.

எதேச்சையாக திரும்பிய தியாழினி, அவனைக் கண்டதும் கரண்ட் ஷாக் அடித்த மாதிரி அப்படியே நிற்க, நளினமாய் ஆடிக் கொண்டிருந்தவள் சட்டென்று மந்திர சக்திக்கு உட்பட்டது போல் நிற்பதைக் கண்டவர் திரும்பிப் பார்க்க, அங்கே தன் மகன் சேனா.

தேவகி அவளிடம், “நம்ம சேனாதானே. நேற்றெல்லாம் நீ அவனுடன் சேர்ந்து ஆடத்தானே செய்தாய். இப்ப என்னாசு? ஏன் இப்படி நிற்கிற?” என்று கேட்ட போது தான், நேற்றைக்கும் இன்றைக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தை இருவரும் உணர்ந்தனர்.

அவனும் எதுவும் நடவாதது போல, “ஹாய்! குட் மார்னிங் தியாழினி. பிராக்டிஸ் எல்லாம் முடிஞ்சதா?”

தலையாட்டியவள், “நான் வீட்டில் போய் கிளம்பி வருகிறேன்.” என்று சென்று விட்டாள்.

“என்ன ஆச்சு இந்தப் பொண்ணுக்கு, இவ்வளவு நேரம் நல்லாத்தானே இருந்தா?” என்று சொல்லிவிட்டு அவர் சமையலறைக்குள் நுழைய,

ஆடவன் ‘தான் சிறு பெண்ணின் மனதில் நஞ்சை விதைக்கக் கூடாது. இதை சரி செய்யணும்.’ என்று நினைத்துக் கொண்டே குளியலறை புகுந்தான்.

தனது அம்மாவிடம் பரத நாட்டியத்திற்கு தேவையான ஆடை எல்லாம் அவளுக்கு கொடுங்க என்றதும், கிளம்பி வந்தவளிடம் தேவகி கொடுக்க வாங்கிக் கொண்டாள்.

வாகனத்துக்குள் ஏறியதும் காரை ஓட்டிக்கொண்டே சேனா அவள் புறம் திரும்பி, “என்ன ஆச்சு? ஏதாவது ப்ராப்ளமா?”

“ஏதும் இல்லையே? ஏன் கேட்கிறீங்க?”

“காலையில் ஆடிக் கொண்டிருந்தவள் என்னைப் பார்த்ததும் சட்டென்று நின்னுட்டியே...! அதான் கேட்டேன்.” என்று, எதுவும் இல்லாதது போல் அவன் கேட்க,

‘ஹோ...! அப்போ நமக்குத்தான் எதுவோ தோன்றி இருக்கும் போல. அவருக்கு எதுவும் இல்லை’ என்றதும், முகத்தை மாற்றிக் கொண்டு, “அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லை.” என்று தட்டுத் தடுமாறி பொய் சொன்னாள்.

காலையில் 10 மணிக்கு ப்ரோகிராம் என்றதும், அனைவரும் மேக்கப் பண்ணிக் கொண்டிருந்தனர். பரதநாட்டியத்திற்கு என்று ஒரு ஆசிரியரை நியமிக்க, அவர் தியாழினியைத் தயார் செய்தார்.

அங்கு வந்த சேனா, கிளம்பி நின்ற தியாழினியைப் பார்த்ததும், ஒரு நிமிடம் அப்படியே நின்று விட்டான். ஏற்கனவே கதை பேசும் கண்கள் கொண்டவள். இன்று மை எல்லாம் இட்டபோது, அந்தக் கண்களுக்குள் தான் சிறை படுவதைப் போல் உணர்ந்தான்.

வந்தவன் அவளிடம், “நீ தான் முதல் நடனம். ஆடிட்டோரியத்தில் நிறைய பேர் இருப்பாங்க. நல்லபடியா ஆடி முடிக்கனும்.” என்று அவன் சொல்லவும், தலையை தலையை ஆட்டியவள், அவன் பின்னால் வந்தாள்.

ஆடிட்டோரியத்திற்கு வந்தவள், அங்கே ஒரு பெண் வந்தவர்களை வரவேற்று பேசிக் கொண்டிருக்கும் போது, எதேச்சையாக திரைச்சீலை காற்றில் ஆடும் போது திரும்பிப் பார்த்தவளுக்கு, அங்கே இருந்த கூட்டத்தைப் பார்த்ததும் நெஞ்சுவலி வராத குறை தான்.

இதுநாள் வரை 100 பேரைப் பார்த்தவள், அங்கே 3000 பேருக்குமேல் ஒரு சேரக் கூடி இருப்பதைக் கண்டு, ‘இந்தக் கல்லூரியில் இத்தனை பேர் படிக்கிறார்களா?’ என பயந்து போனவள்,

சேனாவிடம் வந்து “சார், எனக்கு பயமா இருக்கு. என்னால் ஆட முடியாது.” என்றவளின் கை கால் எல்லாம் நடுக்கம். முகத்தில் முத்து முத்தாய் வியர்வைத் துளிகள்.

விட்டால் மயங்கி விடுவாள் என்பதை உணர்ந்தவன், அவளின் அருகில் நெருங்கி நின்று கைகளைப் பிடித்தான்.

முதல் நடனம் அவளோடது. முதல் மேடையும் அவளுக்கு இது. கண்டிப்பாக பயம் இருக்கும் என்பதை உணர்ந்தவன், “நான் இருக்கிறேன். பயப்படாதே...!”

“நீங்க இங்கே இருப்பீங்க. நான் தானே அங்க போய் ஆடணும். தனியாய்ப் போய் ஆடுவதற்கு எனக்கு பயமாய் இருக்கு. நான் ஆட மாட்டேன்.” என்று கண் கலங்கவும்,

“அழாதே தியா! அழுதால் கண்ணில் இருக்கும் மை எல்லாம் அழிந்து, பார்க்க அசிங்கமாக இருக்கும்.” என்று தனது பேண்ட் பாக்கெட்டில் இருக்கும் கர்ச்சீப்பை எடுத்து துடைத்து விட்டான்.

அந்த நேரம் கல்லூரியின் தலைவர்கள் அனைவரும் வந்து விட்டார்கள். சிறப்பு விருந்தினர்களும் வந்து விட்டார்கள் என்று சொன்னதும், இதற்கு மேல் விட்டால் இவள் அழுது அடம் பிடித்து வரமாட்டாள் என்பதால் அந்த அறையிலேயே ஆடையை மாற்றிக்கொண்டு வந்தவன்,

“நானும் உன்னோடு வருகிறேன்.” என்றான்.

அதுவரை நடுங்கிய விரல்கள் நின்றது. பெண்ணவள் முகத்தில் தெளிவு. இதோ முதல் நடனமாய் பரத நாட்டியம் என்றதும்,

ஸ்ரீதர்சேனா வந்து நின்றதும், கரகோசம் அரங்கமே அதிரச் செய்தது. அவன் அங்கே போய் நின்றதும், தியாவை வா என்றதும், பெண்ணவள் வந்து நின்றாள்.

தத்தத்தோம் தரிகிடதோம் தளாங்குதோம்.

தகதிமிதோம் தரிகிட தரிகிட

தரிகிட தரிகிட தோம்

தத்தத்தரிகிட தரிகிட தரிகிட

தரிகிட தோம் தத்தத்.

இருவரும் தங்கள் கால்களை ஒருசேர அசைத்து, விரல்களை ஒருசேர ஆட்டும் போதும், ஜதிக்கு ஏற்றவாறு கால்களை தட்டும் போதும், இருவரைத் தவிர அரங்கமே வாய் பிளந்து கைகளைத் தட்டி உற்சாகத்தையும் மகிழ்ச்சியையும் தெரிவித்தார்கள்.

நின்னையே ரதியென்று

நினைக்கிறேனடி – கண்ணம்மா

தன்னையே சகியென்று சரணம் எய்தினேன்


நின்னையே ரதியென்று

நினைக்கிறேனடி – கண்ணம்மா

தன்னையே சகியென்று சரணம் எய்தினேன்


நின்னையே ரதியென்று

நினைக்கிறேனடி – கண்ணம்மா

தன்னையே சகியென்று சரணம் எய்தினேன்

ஆஆஆஆ......ஆஆஆஆஆ...


நின்னையே ரதியென்று

நினைக்கிறேனடி – கண்ணம்மா

தன்னையே சகியென்று சரணம் எய்தினேன் ( 2 )


பொன்னையே நிகர்த்த மேனி

மின்னையே நிகர்த்த சாயல்

பொன்னையே நிகர்த்த மேனி

மின்னையே நிகர்த்த சாயல்

பின்னையே நித்ய கன்னியே கண்ணம்மா

பின்னையே நித்ய கன்னியே


மாறனம்புகள் என் மீது வாரி வாரி வீச -நீ

மாறனம்புகள் என் மீது வாரி வாரி வீச -நீ

கண் பாராயோ வந்து சேராயோ கண்ணம்மா

யாவுமே சுகமுனிக்கோர் ஈசனாம்

எனக்குன் தோற்றம் மேவுமே இங்கு யாவுமே

கண்ணம்மா கண்ணம்மா கண்ணம்மா


நின்னையே ரதியென்று

நினைக்கிறேனடி – கண்ணம்மா

தன்னையே சகியென்று சரணம் எய்தினேன்..

ஆடி முடித்ததும், பள்ளியின் தலைவர்களில் ஒருவரான வாமனன் மற்றும் சிறப்பு விருந்தினராக சினிமாவின் கதாநாயகன் புகழேந்தியும், இருவரும் ஒருசேர மேடைக்கு வந்து இருவரையும் கைகுலுக்கி வாழ்த்தினர்.

வாமனன், “வேலை வேலை என்று சோர்ந்து போயிருந்த என் மூளைக்கும், கண்களுக்கும் உங்கள் நடனம் விருந்தாகி குளிர் வித்தது. இரண்டு பேரும் ஆடும் போது ராதையும் கிருஷ்ணனும் ஆடுவது போல் இருந்தது.”

அப்படிச் சொல்லும் போது இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டனர்.

புகழேந்தி மைக்கை வாங்கி, “பரதத்தில் ஆண்மையும், உக்கிரமும், வரமும் கொண்டு அங்கங்களை அசைத்து, பாட்டின் பொருளுக்கேற்றபடி ஆடுவது தாண்டவமாகும். பிரத்யங்கம் உபாங்கம் அனைத்தையும் நளினமாக ரசபாவனையுடன் அபிநயித்து ஆடுவது லாஸ்ய நடனமாகும்.

பரதத்தில் தாண்டவமென்பது ஆண்மை, லாஸ்யம் என்பது பெண்மை. இரண்டும் சேர்வது, சிவனும் பார்வதியும் சேர்ந்து சிவபார்வதி நடனமான அர்த்தநாரீஸ்வர நடனம். அது போல் இருந்தது உங்கள் நடனம். அப்படியே அந்த பார்வதியும் சிவனும் என் கண்முன்னே வந்து ஆடுவது போல் இருந்தது.”

இருவரும் நன்றியைத் தெரிவித்து விட்டு, வெளியே வந்தனர்.

ஏனோ இந்த வார்த்தையைக் கேட்க முடியாத மகிமா, எழுந்து வெளியே வந்துவிட்டாள். பெண்ணவளின் கண்கள் கலங்கியது. தன் அக்கா எழுந்து செல்வதை பார்த்த மதுராவும் எழுந்து வந்தாள். வெளியே வந்து தனியாய் அழுபவளின் முதுகில் கை வைத்து தட்டிக் கொடுத்து,

“அழாதேக்கா. யாரோ ரெண்டு பேர் எதையோ சொல்லும்போது அதற்கெல்லாம் நீ கலங்கலாமா?”

“அவர் மனசில் இப்போ எந்த எண்ணமும் இல்லைடி. இவர்கள் இந்த மாதிரி எதையாவது பேசி, மனதில் எதையாவது விதைத்து விட்டால் என் நிலைமை என்னாவது?”

“அதற்குத்தான் நான் இருக்கேனே, அவளை அவரிடம் நெருங்க விட மாட்டேன், பயப்படாதே...!” என்று தைரியம் சொல்லி அழைத்து வந்தாள்.

இருவரும் வெளியே வரும் போது, அங்கே இருந்த போட்டோகிராஃபர், “உங்க ரெண்டு பேரையும் கலை நயத்தோடு புகைப்படம் எடுத்து, அலுவலக அறையில் மாட்டனும் என்று சொல்லியிருக்காங்க.” என்று சொல்ல.

அவனும் தலையாட்ட, பயந்து நின்றவளைப் பார்த்து, “இது வருடா வருடம் இங்கு நடப்பது தான்.”

சேனா நிற்க, அவனின் சரிபாதியாய் தியாழினி நிற்க, அர்த்தநாரீஸ்வரர் போல் இருவரும் நிற்கவும், கேமராமேன், “தியா அவரைப் பாருங்கள். சார் நீங்களும்.” என்றதும்,

இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்க்க, கேமராவின் கண்கள் பதிவாக்கிக் கொண்டது போல், இருவரின் மனமும் விழி வழியே கூடுவிட்டு கூடு பாய்ந்தது.

……..

இங்கே கர்நாடகத்தில் தனது பாடலுக்கு ஆடி முடிந்த மிதுனா, “நாளை இரவு பிளைட் டிக்கெட் புக் பண்ணி விடு, ரிஷி.” என்று தனது மேனேஜருக்கு உத்தரவிட்டு, ஹோட்டலுக்கு கிளம்பிக் கொண்டிருந்தவளிடம்,

“மேடம், நம்ம அடுத்த ப்ரோக்ராம்.”

“ஸ்ரீமூகாம்பிகை கோவிலுக்கு” என்றதும்,

ரிஷி அவள் வருவதற்குள் ஒரு கார் புக் பண்ணி விட்டு காத்திருக்கும் போது,

படத்தின் தயாரிப்பாளர் ஷைலேந்திர கெளடா செக்புக் கொடுத்து விட்டு, “என்ன ரிஷி, மிதுனாவின் அடுத்த ப்ரோக்ராம் கோவிலா?”

அவனோ, 'உங்களுக்கு எப்படி?’ என்பது போல் பார்த்தான்.

தயாரிப்பாளரோ, “நான் பார்த்து வளர்ந்த பொண்ணு மிதுனா! எப்போதும் கோயில் குளம், இப்படித்தான் சுத்திக்கிட்டு இருக்கும். அதனால தான் கேட்டேன்.”

ரிஷி புன்னகையாய் “மேடம், உங்க பேரைச் சொன்னதும் கால்சீட் கொடுப்பதன் ரகசியம் இதுதானா...!”

“ஐம்பது வயதில் அவளை பல முறை என்னுடன் சேர்த்து கிசுகிசு வரும். ஆனால், எங்கள் இருவருக்கு உள்ளும் நல்ல புரிதல் மட்டுமே...!”

“உங்கள் இருவருக்கும் உள்ள நட்பின் ரகசியம், நானும் அறிந்து கொள்ளலாமா...?”

“அதுவா, அவள் பெரிய நடிகையும், நடன மங்கையுமாக இருந்த போது ஒரு பெரிய விபத்து நடந்தது. விபத்தா...? கொலை செய்ய முயற்சி செய்தார்களா... என்று தெரியாது. அது அவளுக்கு மட்டும் தான் தெரியும். கேட்டாலும் வாய் திறக்கமாட்டாள். அந்த வழியாக வந்த போது, நான் இவளை மருத்துவ மனையில் சேர்த்து, ஒரு சின்ன உதவி தான் செஞ்சேன்.

அதற்கப்புறம், நான் அவளை மறந்தே போய் விட்டேன். சினிமாவில் நான் தயாரிக்கும் படம் அத்தனையும் வெற்றி. அதில் பல நண்பர்கள் அட்டையைப் போல் ஒட்டியே இருந்தார்கள். நான் தான் அவர்களின் உலகம் என்றும் சொல்வார்கள். திடீரென்று என் தயாரிப்பில் வெளிவந்த படமெல்லாம் தோல்வி.

ஒரு கட்டத்தில், என் படமெல்லாம் தோல்வியாகி நான் கடனாளியாய் நின்றேன். வீட்டை விற்கும் நிலையில் இருக்கும் போது, சைலேந்திரா கெளடா முடிந்து விட்டார் என்று பத்திரிக்கையில் எழுதி விட்டார்கள்.

என் அத்தியாயம் அன்றோடு முடிந்தது என்று, நானே ஒரு முடிவுக்கு வந்துவிட்டேன். அப்போதுதான் மிதுனா விடம் இருந்து ஒரு போன் கால். ஒரு இயக்குனருக்கு ஒரு படம் எடுக்கனும். அதுக்கு ஒரு தயாரிப்பாளர் வேண்டும்.

நானோ நக்கலாய் சிரித்து, என் நிலைமை உனக்குத் தெரியாதா...? என்று கேட்க,

சிங்கம் எப்போதும் தலை நிமிர்ந்து தான் இருக்கணும். நீங்க தான் அந்தப்படத்தை தயாரிக்கனும் என்று பட்ஜெட் போட்ட மொத்த பணத்தையும் வட்டி இல்லாமலும், எந்தப் பேப்பரில் கையெழுத்து வாங்காமலும் கொடுத்து உதவியவள். அத்தோடு படத்தின் விளம்பரத்திற்காக ஒரு பாடலுக்கு நடனமாடிக் கொடுத்தாள். அந்த படம் பயங்கரமான வெற்றி பெற்றது.

என் வாழ்க்கையையே எனக்குத் திருப்பிக் கொடுத்தவள். சொல்லப் போனால் சாமின்னு கூடச் சொல்லலாம்.

படம் வெற்றி பெற்ற பின், நானும் என் மனைவியும் போய் அவளை சந்தித்து பணம் கொடுத்தோம். அப்போது தான் மிதுனாவிடம் என் மனைவி கேட்டா, என் கணவரைச் சுற்றி இருந்தவர்கள் அத்தனை பேரும் கைவிட்ட போது, நீ மட்டும் எதுக்கு அவருக்கு ஹெல்ப் பண்ணின? என்று

எப்பவோ சாக வேண்டியவள். இந்த நிமிடம் உயிரோட இருக்குறது உங்க கணவரால் தான். இறந்து போக வேண்டிய என்னைக் காப்பாற்றியதால் தானே, நான் இன்று இவ்வளவு பணம் வைத்திருக்கிறேன். அதுதான் மிதுனா! என் மனைவிக்கு அவள் சாமி.

அன்றிலிருந்து இன்றுவரை, என் படத்தில் எல்லாம் ஒரு பாடல் அவளுக்காய் வைத்திருப்பேன். படத்தில் தொடர்ந்து ஆடுவதால், ஊர் உலகம் தவறாய்ச் சொல்லும். ஆனால், சினிமா நடிகை என்பதையும் தாண்டி, அவளுக்குள் ஒரு மனம் இருக்கும். அந்த மனம் அனைவரையும் நேசிக்கும். அனைவருக்கும் உதவி செய்யும்.

ஒருமுறை நீ அவளுக்கு சின்ன உதவி செய்தால், அவள் சாகும் வரை உனக்கு உதவி செய்துகொண்டே இருப்பாள். அதுதான் அவள். அதேபோல்தான் துரோகமும். அப்படியே விட்டு விட்டுப் போய் விடுவாள். எப்படி எப்படியோ வாழ வேண்டியவள். அயோக்கியனின் மேல் அன்பு வைத்து, வாழ்க்கையை தொலைத்து விட்டாள்.” என்று புலம்பிவிட்டு, அவர் சென்றுவிட்டார்.


ரிஷியும் சிரித்துக் கொண்டான். காரணம், ‘தனக்கும் அவள் சாமி தானே!’ நண்பர்கள் அனைவருமே இவளுக்குப் போய் மேனேஜராக இருக்கயே என்று கிண்டல் செய்தாலும், ஏனோ அவன் மனம் அதை அப்படி ஒரு நாளும் நினைத்ததில்லை.

‘மும்பை வீதியில் சாப்பாட்டுக்கு வழியில்லாமல் தெருவில் மயங்கி விழுந்த போது, அவ்வழியே வந்தவள் சாப்பாடு கொடுத்து, தன் வீட்டில் இடமும் கொடுத்து, இன்று தனக்கு குடும்பம் குட்டி என்று வாழ வைப்பவள். ஊராரின் பார்வையில் அவள் யாரோ? தனக்கு அவள் கடவுள்தான்!’ என்று நினைத்தவன், அவளுக்காகக் காத்து நின்றான்.

மிதுனா சற்று நேரத்தில் ஒரு சுடிதாரில் கிளம்பி வந்தாள். சிறிது நேரத்திற்கு முன் அணிந்த ஆடைக்கும், இப்போது இருக்கும் ஆடைக்கும் அவ்வளவு வித்தியாசம். கோவிலுக்கு வந்ததும், தனது துப்பட்டாவால் மப்ளர் போல் கழுத்தோடு சுற்றி, கண்கள் மட்டும் தெரியும்படி வந்தாள்.

ஸ்ரீமூகாம்பிகை கோவிலுக்குள் பெண்ணவள் தன் கால் வைக்கும் போது, அப்படியே தனது தாய் வீட்டிற்குள் நுழைந்தது போல், மனம் உருகி நின்றாள்.

ரிஷியோ, கோவிலை ஆச்சர்யமாகப் பார்த்தான். ‘நாம் இருப்பது கர்நாடகாவில். ஆனால், கோவில் அப்படியே கேரள கோவில்களின் அமைப்புகளையும், பாணியையும் ஒத்திருக்கின்றதே’ என்று.

ரிஷி, “விளக்கு வாங்கிட்டு வா!” என்று சொல்லிவிட்டு, மிதுனா முன்னே செல்ல.

ஆண்கள், கோவிலின் உள்ளே கருவறை அருகில் சட்டை அணிந்து செல்லக்கூடாது என்ற மரபு கடை பிடிக்கப்பட்டு வருவதால், தன் சட்டையைக் கழட்டி விட்டு வந்தான்.

எல்லா கோவில்களைப் போல, முதலில் கண்ணில் தென்பட்ட கொடிக் கம்பத்தை வேண்டிவிட்டு, அதனை ஒட்டியே அம்பாளின் கர்ப்பக்கிரகம். மனதார வேண்டினாள். கையெடுத்து கும்பிடும் போது, அவள் விழிகளில் இருந்து நீர் கீழே விழுவதைப் பார்த்தவன், ‘யாருமில்லா பெண்ணவளுக்கு அப்படி என்ன வேதனை? வேண்டுதல் இவ்வளவு பலமாய் இருக்கே...? யாருக்காய் வேண்டுகிறார்?” என்று பார்த்தான்.

அடுத்து, ஒரே கல்லினால் ஆன அழகிய விளக்குத் தூணின் அருகே சென்றாள். அதில் பல விளக்குகள் எரிய, பெண்ணவளும் ரிஷி வாங்கி வந்த விளக்கை தன் கையால் ஏற்றிவிட்டு, கருவறையின் எதிரில் பணிவுடன் அமர்ந்த நிலையில், அம்மனின் சிம்ம வாகனம் இருக்கவும், அதை மனதார வேண்டிவிட்டு, கருவறையின் இருபுறமும் இருக்கும் தியான மண்டபத்தின் ஒருபுறம் ரிஷியும், மறுபுறம் மிதுனாவும் ஏறினார்கள். ஏற்கனவே பல பக்தர்கள் அங்கு அமர்ந்து தியானம் செய்ய, பெண்ணவளும் அமர்ந்தாள். ஒரு அரை மணி நேரத்திற்கு மேல் அமர்ந்தவளின் மனதில், ஏதோ ஒரு சாந்தம் நிலவவும் பின் எழுந்தாள்.

பின் முன் வாயிலைக் கடந்து மீண்டும் வெளிப் பிரகாரம் சுற்றி, சரஸ்வதி மண்டபத்திற்கு வந்தாள்.

மண்டபத்தில் ஓவியர் ரவி வர்மாவின் சித்திரங்களைப் பார்த்துக் கொண்டே வந்தாள். ரிஷி அருகில் வந்து, “மேடம், கிளம்பலாமா...? மணி ஏழு ஆச்சு.”

“ஏழு மணியா... சூப்பர்...! சரியான நேரத்திற்குத் தான் வந்திருக்கிறோம். இன்னும் கொஞ்ச நேரம் இங்கே இருக்கலாம், ரிஷி. இங்கு டான்ஸ் ப்ரோக்ராம் நடக்கும். அதைப் பார்த்து விட்டுப் போகலாம். இந்த மண்டபத்தில் ஏதோ ஒரு மாநிலங்களைச் சேர்ந்த கலைஞர்கள் யாராவது, தங்களது கலா நிகழ்ச்சியை தினமும் இரவு ஏழு மணி அளவில் நடத்துவாங்க.”

சொன்னது போல் சரியான நேரத்தில், அங்கே ஆண் பெண் சேர்ந்து பரத நாட்டியம் ஆடிக் கொண்டிருக்க, பெண்ணவள் மெய்மறந்து கவனித்துக் கொண்டிருந்தாள். 'ஊரில் உள்ளோர் அனைவரும் இவளின் நடனத்திற்குக் காத்திருக்க, இவளோ பரதநாட்டியத்தை மெய் மறந்து ரசிக்கிறாளே’ என்று பார்த்தான்.

வெளியே வந்ததும், மிகவும் புன்னகையோடு வந்தவளை கண்ட ரிஷி, “மேடத்திற்கு பரதம் ரொம்பப் பிடிக்குமோ...!”

“பரதம், என் உயிர் ரிஷி. இன்னும் கொஞ்ச நேரம் நின்றிருந்தாள் கூட, நானும் போய் ஆடிவிட்டு வந்திருப்பேன். அந்த அளவுக்குப் பிடிக்கும்.”

'பரதம் ஆடும் கால்கள் தான், இன்று குத்தாட்டம் போட்டுக் கொண்டிருக்கிறதா?’ என்று நினைத்தவன் அந்தக் கேள்வியைக் கேட்காமல், மனதுக்குள் போட்டு பூட்டிக் கொண்டான்.

வெளியே வந்ததும் “ரிஷி, நான் இன்னொரு முறை கோயிலை வலம் வந்து விடுகிறேன். நீ போய் காரில் வெயிட் பண்ணு.”

பெண்ணவள் சுற்றிக் கொண்டிருக்கும் போது தான், வந்த நேரத்தை விட, இப்போது கூட்டம் வெகுவாய் குறைந்து இருக்கவும், முகத்தை மறைக்கும் தனது துப்பட்டாவைக் கழட்டி விட்டு நடந்து வந்து கொண்டிருக்கும் போது தான், அந்தக் காட்சி அவள் கண்ணில் பட்டது.

ஒரு பெண் அம்பாளின் முன் நின்று, “எனக்கு ஏன் வாரிசு கொடுக்கவில்லை. நான் அப்படி என்ன துரோகம் உனக்குச் செய்தேன்?” என்று கேட்டு வேண்டிக் கொண்டிருந்தாள்.

தனக்குப் பரிட்சயப்பட்ட குரல் போல் இருக்கவும், பெண்ணவள் மெல்ல அருகே சென்று பார்க்க, ‘இவளா...?’

“எந்த முகத்தை வைத்துக்கொண்டு நீயெல்லாம் கடவுளிடம் வேண்டுகிறாய்?” என்றதும் நிமிர்ந்து பார்த்தவள் எழுந்து,

“ஏய்! யார் நீ?”

“என்னைத் தெரியலையா! நான்தான் வித்யா பாரதி! இன்னும் தெரியலையா...?”

பெண்ணவள் அப்படியே நின்றுவிட்டாள்.

“என்ன வானதி மேடம், அப்படியே சிலை போல நிக்கிறீங்க...! என்னடா, சாகடித்தவள் எப்படி டா நம்ம கண்ணு முன்னாடி உயிரோட வந்து சிலை போல் நின்றிருக்கிறாள் என்றா?”

“ஏய் பொய் சொல்லாதே...! காசு பணம் வாங்க என்னை மிரட்டுறயா...?”

“ஹா...ஹா...! நல்ல ஜோக். பணமா...? எவ்வளவு வேண்டும் மேடம்? நான் தர்றேன் உங்களுக்கு?

ரெண்டு பேரை சாகடிக்க அன்று திட்டம் போட்டிங்க. உங்க ஆசைப் படி, என் வயிற்றில் உண்டான் குழந்தை செத்திடுச்சு. நான் எப்படியோ பொழைச்சுட்டேன். என் குழந்தையைக் கொன்னுட்டு, இப்ப வந்து கடவுளிடம் நான் என்ன தப்பு பண்ணேன். வாரிசே கொடுக்கலைன்னு கேட்கிறீங்க?

அன்னிக்கு, என்னை என்ன சொல்லி அடித்து வெளியே துரத்துனீங்க? ஞாபகம் இருக்கா...?”

“என்ன சொன்னேன்?” என்று திமிராய் கேட்க

“நான் ரெண்டாம் தாரமா ...?"

“என் புருஷனைத் தான் மேடம், நீங்க ரெண்டாவது கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டீங்க? அந்த ஆளு எனக்கு தான் முதலில் தாலி கட்டினான்.”

வானதி அப்படியே சிலை போல் நிற்கவும்,

“மேடம், ஷாக்கா இருக்கா? நான் சொல்வதில் உங்களுக்கு சந்தேகம் இருந்தால், போய் உங்க அருமை புருஷனிடம் கேளுங்கள். அப்புறம் கடைசியா நான் உங்களை தேடி வந்தப்போ, என் வயிற்றில் மூன்று மாசக் குழந்தை.

அது தெரிந்ததும், அன்பாய் வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போயி, ஆசையாய் சோற்றைப் போட்டு பாசத்தோடு அந்த சோற்றில் விசம் கலந்து, நான் உன் அக்கான்னு சொல்லி உரிமையாய் உங்களின் வாகனத்தில் அன்போடு ஏற்றிய பின், அந்த வண்டியில் பிரேக் வயரைப் பிடுங்கிவிட்டு, அதை முகத்தில் காட்டாமல், ஆசையாய் வழியனுப்பி டாட்டா காட்டியவர் தானே, நீங்கள்!

ஞாபகம் இருக்கா மேடம்...?

கடவுள்னு ஒருத்தர் இருந்தா, செஞ்ச தப்புக்கு தண்டனை கிடைக்கும்!” என்று சொல்லிவிட்டு, பெண்ணவள் வெளியே வந்து விட்டாள்.

வானதி அப்படியே கண்ணீர் மல்க, கோபுரத் தூணில் சாய்ந்து அமர்ந்தார்.

தன் மகள் வெகுநேரம் ஆகியும் வராததால், அவளைத் தேடி வந்த ஸ்ரீனிவாசன், அங்கு தூணில் சாய்ந்து அழுது கொண்டிருப்பவளின் அருகே வந்து,

“என்னாச்சுடா?”

“செஞ்ச பாவம் துரத்துதுப்பா!” என்று சொல்லிவிட்டு முன்னே நடந்தாள்.

“வானதி, என்ன சொல்ற?” என்று அவளின் கையைப் பிடித்து இழுத்துக் கேட்க,

“வித்யா பாரதி தான் என் கணவரின் முதல் மனைவி. ஆனால், நீங்க என்கிட்ட பொய் சொல்லிட்டீங்க. மாசமாய் இருந்த பொண்ணு வயிற்றில் குழந்தை இருந்திருக்கு. நீங்க விஷம் வச்சிட்டீங்க. பற்றாக் குறைக்கு, அவ காரை ஆக்சிடெண்ட் பண்ணி, அவ செத்துப் போயிட்டான்னு சொல்லி, என்னை நம்ப வச்சிட்டீங்க.

அவ என் வாழ்க்கையை பறிக்கலப்பா! நீங்கதான் அவ வாழ்க்கையைப் பறிச்சிட்டீங்க. அந்தப் பாவம் தான், என்னைத் துரத்துகிறது.” என்று சொல்லிவிட்டு முன்னே சென்று விட்டாள்.

சீனிவாசன் தன் நரைத்த மீசையை தடவிக் கொண்டே, “வித்யா பாரதி! நான் உன்னை விடமாட்டேன். என் மகளின் சந்தோஷத்தைத் தவிர, இந்த உலகத்தில் எனக்கு வேறு இல்லை. விரைவில் காத்திரு. மேலோகம் செல்ல…!” என்று மீசையை நீவிக் கொண்டார்.

சுடும்...

வாசித்து விட்டு கீழே உள்ள லிங்கில் கமெண்ட்ஸ் போடுங்கள்

வெப்பமாய் நீ தட்பமாய் நான் - Comments

சகாப்தம் வாசகர்களுக்கு அன்பு வணக்கம் 🙏🙏🙏, வண்ணங்கள் நெடுந்தொடர் போட்டி ஆரம்பமாகிவிட்டது.💃💃💃💃 உங்களுக்கு விருப்பமான கதைகள் பல இடம்பெறவிருக்கின்றன. அதில் இந்த கதையும் ஒன்றாக இருக்கலாம். வாசித்துப் பாருங்கள். பிடித்திருந்தால் தொடர்ந்து வாசித்து மகிழுங்கள். அப்படியே பின்னூட்டம் கொடுத்து எழுத்தாளரை...

www.sahaptham.com

nice

 

[Ananya deva]

Paavam ka thiya amma 🙄apo ipodhaiku rendu big villain rendu kutty villian.ah🤔 actually midhu appa seems like a gud boi dha so no problem. Apro yaru pa kannan radhai 😁🙈 ena tambi pusukunu stage eritta 😵orey duet ah😁😁 ellarum duet ku western, salsa nu aaduvanga neenga Tamil nattu kararuuuu nu prove panreengalo 😂 nadathungo nadathungo 💙 nallarndhuchu

 

[Eswari Eswari]

Paavam ka thiya amma 🙄apo ipodhaiku rendu big villain rendu kutty villian.ah🤔 actually midhu appa seems like a gud boi dha so no problem. Apro yaru pa kannan radhai 😁🙈 ena tambi pusukunu stage eritta 😵orey duet ah😁😁 ellarum duet ku western, salsa nu aaduvanga neenga Tamil nattu kararuuuu nu prove panreengalo 😂 nadathungo nadathungo 💙 nallarndhuchu

அன்புக்கும் விமர்சனத்திற்கும் நன்றி .நான் இன்னும் தியாவின் அம்மாவை உங்களுக்கு காட்டவே இல்லையே அப்புறம் அப்பாவும் என்று எப்படி சொல்கிறீர்கள் .

நீங்கள் கடும் விமர்சனத்திற்கு மனம் நிறைந்த நன்றியை சொல்லிக் கொள்கிறேன்

 

[Eswari Eswari]

அருமையான பதிவு.இருவரின் நடனம் மெய் சிலிர்க்க வைத்து விட்டாது. அவ்வளவு அருமை.மிதுனா இல்லையா திவ்யா பாரதி சூப்பர் பெயர் யாருடை தொழிலை வைத்து அவரை ஏசி பேசக் கூடாது என்பதற்கு சிறந்த உதாரணம் எத்தனை பேர் வாழ்வில் நன்மை செய்யுது உள்ளாள்.இங்கும் இவருக்கு ஒரு வில்லன் அருமையான கதை நகர்வு சிஸ்டர்😍😍😍

மிக்க மிக்க நன்றி சகி .ஆம் ஒருவரின் தொழிலை வைத்து அவர்கள் நல்லவர்கள் கெட்டவர்கள் என்று எடை போடக்கூடாது உங்களின் அன்புக்கும் விமர்சனத்திற்கும் மனம் நிறைந்த நன்றிகள்