dharshini chimba
Saha Writer
- Messages
- 308
- Reaction score
- 228
- Points
- 43
5. நீ என்னுடயவள்
ஹாஸ்பிட்டலை விட்டு வேகமாக வெளியே வந்து காரில் அமர்ந்த வருண்.
‘ச்சே! நானா ஒரு பெண்ணிடம் இப்படி நடந்து கொண்டேன்? எத்தனை பெண்களை இதுவரை பார்த்து பேசி இருப்பேன். யாரிடமும் இப்படி ஓரு எண்ணம் தோன்றியது இல்லையே? இவ்வளவு காலம் அவளை காணாமல் இருந்ததால் வந்த வேகம். இவளை கண்டதில் இருந்து என் வசம் நானில்லையே? என்ன இருந்தாலும் நான் செய்தது தவறு. இனி அவள் அனுமதி இல்லாமல் இப்படி நடந்துகொள்ள கூடாது. இதற்கு ஒரு வழி செய்ய வேண்டும்’ என்று தனக்குள் பேசிகொண்டவன் காரினை இயக்கி, நேராக தன் வீட்டிற்கு வந்தவன் ரவிக்கு போன் செய்து ”இங்க பார்! நீ என்ன செய்வியோ எனக்கு தெரியாது? இன்னும் அரைமணி நேரத்துல மதுவோட டீடெயில்ஸ் எல்லாம் எனக்கு வேணும்" என்றான்.
"என்னடா சொல்ற?" என்றான் ரவி அதிர்ச்சியாய்.
"சொல்றது புரியலையா? ஐ வாண்ட் டி டீடெயில்ஸ் ஆப் ஹெர் இம்மீடியட்லி, காட் இட்" என்று போனை வைத்தவன்.
ஒரு வெள்ளை தாளில்
"உன் விழியெனும்
கூரிய அம்பு
சத்தமின்றி என் மார்பை
துளைத்து எடுக்க
உயிர் இருந்தும்
உன் மடியில்
சாய்த்தது என் மனம்!"
"இத்தனைகாலம் யாரிடமும்
ஏற்படாத ஈர்ப்பு
உன்னைக்கண்டதும்
உண்டானதால்....
மறுபேச்சின்றி சரணடைந்தது
என் இதயம் உன்னிடத்தில்!
நீ என்னவள் என்று
கண்டுகொண்டதாலோ?"
"நல்லா... காட் இட்! எப்படி தான் நம்மள இப்படி கோர்த்து விடறாங்கன்னு தெரியலையே? டீடெயில்ஸ் வேணும்ணா நான் என்ன பண்றது? யோசிப்போம்" என்றபடியே ஹாஸ்பிட்டல் உள்ளே சென்றான் ரவி.
"அப்பா! உங்ககிட்ட ஒரு விஷயம் பேசணும்” என்றான் வருண்.
தன் அப்பாவிடம் இதுபற்றி பேசுகையில் தான் வருணுக்கு தெரிந்தது மதுவின் அப்பாவும் தன் அப்பாவும் பால்ய சிநேகிதர்கள் என்று.
மதுவை தவிர்த்து அவள் குடும்பத்தினர் அனைவரையும் சந்தித்து இதுபற்றி பேசி எல்லோரும் ஒரு முடிவெடுத்தனர்.
தன் ரூமிற்கு வந்து மொபைலில் அவளுக்கு தெரியாமல் எடுத்த போட்டோவை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான் வருண்.
இனி நீயே நினைத்தாலும் உன்னால் என்னிடம் இருந்து விலக முடியாது.
‘நீ என்றும்
என்னுடையவள்..
உன்
நிழல்கூட
என்னைக்கேட்க
வேண்டுமடி
உன்னோடு இருக்க’
அவளைப்பற்றி நினைத்துகொண்டே உறங்கியும் போனான்.
அங்கே உறக்கம் வராமல் புரண்டு கொண்டிருந்தாள் மது.
ஹாஸ்பிட்டலை விட்டு வேகமாக வெளியே வந்து காரில் அமர்ந்த வருண்.
‘ச்சே! நானா ஒரு பெண்ணிடம் இப்படி நடந்து கொண்டேன்? எத்தனை பெண்களை இதுவரை பார்த்து பேசி இருப்பேன். யாரிடமும் இப்படி ஓரு எண்ணம் தோன்றியது இல்லையே? இவ்வளவு காலம் அவளை காணாமல் இருந்ததால் வந்த வேகம். இவளை கண்டதில் இருந்து என் வசம் நானில்லையே? என்ன இருந்தாலும் நான் செய்தது தவறு. இனி அவள் அனுமதி இல்லாமல் இப்படி நடந்துகொள்ள கூடாது. இதற்கு ஒரு வழி செய்ய வேண்டும்’ என்று தனக்குள் பேசிகொண்டவன் காரினை இயக்கி, நேராக தன் வீட்டிற்கு வந்தவன் ரவிக்கு போன் செய்து ”இங்க பார்! நீ என்ன செய்வியோ எனக்கு தெரியாது? இன்னும் அரைமணி நேரத்துல மதுவோட டீடெயில்ஸ் எல்லாம் எனக்கு வேணும்" என்றான்.
"என்னடா சொல்ற?" என்றான் ரவி அதிர்ச்சியாய்.
"சொல்றது புரியலையா? ஐ வாண்ட் டி டீடெயில்ஸ் ஆப் ஹெர் இம்மீடியட்லி, காட் இட்" என்று போனை வைத்தவன்.
ஒரு வெள்ளை தாளில்
"உன் விழியெனும்
கூரிய அம்பு
சத்தமின்றி என் மார்பை
துளைத்து எடுக்க
உயிர் இருந்தும்
உன் மடியில்
சாய்த்தது என் மனம்!"
"இத்தனைகாலம் யாரிடமும்
ஏற்படாத ஈர்ப்பு
உன்னைக்கண்டதும்
உண்டானதால்....
மறுபேச்சின்றி சரணடைந்தது
என் இதயம் உன்னிடத்தில்!
நீ என்னவள் என்று
கண்டுகொண்டதாலோ?"
"நல்லா... காட் இட்! எப்படி தான் நம்மள இப்படி கோர்த்து விடறாங்கன்னு தெரியலையே? டீடெயில்ஸ் வேணும்ணா நான் என்ன பண்றது? யோசிப்போம்" என்றபடியே ஹாஸ்பிட்டல் உள்ளே சென்றான் ரவி.
"அப்பா! உங்ககிட்ட ஒரு விஷயம் பேசணும்” என்றான் வருண்.
தன் அப்பாவிடம் இதுபற்றி பேசுகையில் தான் வருணுக்கு தெரிந்தது மதுவின் அப்பாவும் தன் அப்பாவும் பால்ய சிநேகிதர்கள் என்று.
மதுவை தவிர்த்து அவள் குடும்பத்தினர் அனைவரையும் சந்தித்து இதுபற்றி பேசி எல்லோரும் ஒரு முடிவெடுத்தனர்.
தன் ரூமிற்கு வந்து மொபைலில் அவளுக்கு தெரியாமல் எடுத்த போட்டோவை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான் வருண்.
இனி நீயே நினைத்தாலும் உன்னால் என்னிடம் இருந்து விலக முடியாது.
‘நீ என்றும்
என்னுடையவள்..
உன்
நிழல்கூட
என்னைக்கேட்க
வேண்டுமடி
உன்னோடு இருக்க’
அவளைப்பற்றி நினைத்துகொண்டே உறங்கியும் போனான்.
அங்கே உறக்கம் வராமல் புரண்டு கொண்டிருந்தாள் மது.
