dharshini chimba
Saha Writer
- Messages
- 308
- Reaction score
- 228
- Points
- 43
25. திருமணம்
ஒரு நொடியில் சக்தியின் முகம் கோவத்தில் சிவந்தது.
"என்ன சொல்ற?"
"அன்னைக்கு உங்கள குத்த வந்தது எங்க மாமா தான்."
"உனக்கு எப்படி தெரியும் வந்திருந்தவன் முகம் முழுக்க மூடியிருந்ததே?"
"எனக்கு கண்டிப்பாக தெரியும் ஏன்னா அவன் போட்டு இருந்த மோதிரம் என் அப்பாவுடையது.
என் அப்பா இறந்த பிறகு அப்பாவுடைய எல்லா நகைகளும் அவர் தான் வைத்திருந்தார். நேற்று உங்களை குத்த வந்தவனின் விரல்களில் அந்த மோதிரம் இருந்தது."
"ராஸ்கல்! நேருக்கு நேர் மோத துப்பில்லை. அவனை நான் சும்மா விட மாட்டேன்" ஷக்தி.
"இல்லை. நீங்கள் ஒன்றும் செய்யக்கூடாது. நாளை சுரேஷ் அண்ணன் திருமணம் முடிந்தவுடன் என்னை அங்கே கூட்டிட்டு போங்க. உங்களுக்கு வர விருப்பம இல்லையென்றால் நானே தனியாக போய்ட்டு வரேன்."
சக்தியின் கோவம் எல்லை மீறி மஹாவின் கழுத்தை பிடித்து சுவரோடு இடித்து நிறுத்தினான்.
"என்ன நினைச்சிட்டு இருக்க? நீ என்னுடையவள். எனக்கு மட்டும் தான் சொந்தம். வேற எவனோட கண்ணும் உன் மேல தப்பா பட்றத நான் விரும்பல." என்றான் இறுகிய குரலில்...
"ஷக்தி விடுங்க... மூச்சு விட... முடியல" என்ற மஹாவின் தேய்ந்த குரலில் பதறி அவளை விடுவித்து,
"ஐ ஆம் சாரி டா! என்னால இனி நீ இல்லாம இருக்க முடியாது. உன் மாமன் பார்வை சரி கிடையாது. அதான் நீ சொன்னவுடனே கோவம் வந்திட்டு. ஐ ஆம் ரியலி சாரி."
ஒரு நிமிடம் அவனை பயத்தோடு பார்த்தவள் சக்தியின் கண்கள் கலங்குவதை பார்த்து, "விடுங்க! ஆனா நாளைக்கு நான் அங்க போயே ஆகணும்." என்றாள் உறுதியாக.
இதுவரை மஹா இப்படி பிடிவாதமாக பேசி அவன் பார்த்ததே இல்லை.
"சரி மஹா. இப்ப என்ன அங்க போகணும் அவ்ளோ தான? நாளைக்கு கல்யாணம் முடிந்தவுடன் நேரா அங்க போறோம் சரியா?" என்றான்.
"சரி" என்று சிரித்தாள்.
"நீங்க ரெடி ஆகுங்க. என்கூடயே இருக்கீங்களே அத்தைக்கு தெரிஞ்சா திட்ட போறாங்க" என்றாள்.
சக்தியின் குடும்பத்திற்கு தன் திருமண விஷயம் தெரிந்ததை பற்றி மஹாவிடம் இப்போதைக்கு சொல்ல வேண்டாம் என்று ஷக்தி கூறி இருந்ததால் யாரும் அவளிடம் எதுவும் கூறவில்லை.
"இல்ல நீ முதல்ல ரெடி ஆகிடு அப்புறம் பேசலாம்" என்றான்.
அவளும் குளித்து புது புடவை கட்டி கொண்டாள். அவளின் ஒவ்வொரு செய்கைகளையும் ஷக்தி அமர்ந்தபடி ரசித்து கொண்டு இருந்தான்.
எல்லா நகைகளும் அணிந்து கொண்டிருந்த அவளின் கை பிடித்து நிறுத்தி ஒவ்வொரு நகையும் தானே போட்டு விட்டான். ஷக்தியின் ஒவ்வொரு தீண்டலிலும் தனக்குள் ஏற்படும் மாற்றத்தை மஹா விரும்ப ஆரம்பித்து இருந்தாள்.
முழுவதும் இருவரும் ரெடி ஆன பின்னர், "பெர்பெக்ட் மஹா ரொம்ப அழகா இருக்க. நீ தான் கல்யாண பொண்ணு மாதிரி இருக்க. சாரீ ஜவெல்ஸ் எல்லாம் உன் செலெக்ஷனா?" என்றான் அவளை பின்னாலிருந்து அணைத்தபடி.
"இல்ல அம்மா தான் குடுத்தாங்க."
"ஓகே ஒண்ணே ஒன்னு மட்டும் மிஸ்ஸிங்" என்றவனை கேள்வியாய் பார்க்க,
"இது தான்" என்று அவளின் நெற்றி வகிட்டில் குங்குமம் இட்டான். இருவரின் விழிகளும் ஒருவர் மேல் பதிந்திருக்க, நான்கு விழிகளும் இமைக்க மறந்தன.
கதவு தட்டப்படும் ஓசை கேட்க இருவரும் தன்னிலைக்கு வந்தார்கள.
"வழக்கம் போல எந்த கரடின்னு தெரியல போய் பாரு" என்றான்.
தன் சிரிப்பை அடக்கி கதவை திறக்க நின்றது சுரேஷின் அம்மா, "என்னடா கிளம்பிட்டீங்களா? மண்டபத்துக்கு போலாம் எல்லாரும் ரெடி டைம் ஆகிடுச்சு" என்றார்.
"ரெடிமா போலாம்" என்று இருவரும் வெளியே வர, சுரேஷின் அம்மா முன்னே நடந்தார்.
மஹாவின் இடையினை பிடித்து கிள்ளி விட்டு, "ஆண்ட்டி நான் போய் சுரேஷ கூட்டிட்டு வரேன்" என்றான்.
"வேணாம் எல்லாரையும் மண்டபத்துக்கு துரத்திட்டு தான் உங்கள கூபிட வந்தேன்." என்று வாயிற் கதவை பூட்டினார்.
காரில் மண்டபத்துக்கு வந்தவுடன் சுரேஷும் ஜனனியும் நின்றிருந்தனர். அவர்களுக்கு ஆலம் எடுத்து பின்னர் ஷக்தி மஹாகும் எடுத்தனர்.
"இப்ப தான புதுசா கல்யாணம் ஆகி இருக்கு அதான் எடுக்க சொன்னேன்." என்றார் சுரேஷின் அம்மா.
எல்லோரும் உள்ளே நுழைய சுரேஷும் ஜனனியும் மேடை ஏறினர்.
ஷக்தி சுற்றும் முற்றும் நோட்டம் விட்டு கொண்டிருந்தான். ஏதோ ஒரு பொறி தட்டவே நகர முயன்றவனை,
"ப்ளீஸ் என்னை தனியா விட்டுட்டு எங்கேயும் போயிடாதீங்க." என்றாள் மஹா கெஞ்சும் குரலில்.
"இல்லடா எங்கையும் போகல." என்று அவள் கையினுள் தன் கரத்தை நுழைத்து கொண்டான்.
"இங்க என்ன பண்றிங்க ரெண்டு பேரும்? போய் பொண்ணு மாப்ள பக்கத்துல நில்லுங்க" என்று இருவரையும் மேடைக்கு அனுபினார் சுரேஷின் அம்மா.
மேடை ஏரிய இருவரும் தனி தனியாக நின்றனர்.
பொண்ணுக்கும் மாப்பிள்ளைக்கும் மாலை கொடுத்தனர். அடுத்து மஹா ஷக்தி இருவருக்கும் மாலை கொடுக்க "எங்களுக்கு எதுக்கு?" என்றான் ஷக்தி.
"உங்களுக்கு எதுக்கா? பின்னாடி திரும்பி பாருங்க" என்றான் வந்தவன்.
மஹாவும் சக்தியும் ஒன்றாக திரும்ப அங்கே இருந்த திரை விலகி ஷக்தி வெட்ஸ் மஹாலக்ஷ்மி அண்ட் சுரேஷ் வெட்ஸ் ஜனனி என்ற எழுத்துக்கள் மின்னியது. ஆச்சர்யமாய் இருவரும் திரும்ப அங்கே சக்தியின் அம்மா நின்றிருந்தார்.
If you like this story please share your valuable votes and comments and keep supporting.
ஒரு நொடியில் சக்தியின் முகம் கோவத்தில் சிவந்தது.
"என்ன சொல்ற?"
"அன்னைக்கு உங்கள குத்த வந்தது எங்க மாமா தான்."
"உனக்கு எப்படி தெரியும் வந்திருந்தவன் முகம் முழுக்க மூடியிருந்ததே?"
"எனக்கு கண்டிப்பாக தெரியும் ஏன்னா அவன் போட்டு இருந்த மோதிரம் என் அப்பாவுடையது.
என் அப்பா இறந்த பிறகு அப்பாவுடைய எல்லா நகைகளும் அவர் தான் வைத்திருந்தார். நேற்று உங்களை குத்த வந்தவனின் விரல்களில் அந்த மோதிரம் இருந்தது."
"ராஸ்கல்! நேருக்கு நேர் மோத துப்பில்லை. அவனை நான் சும்மா விட மாட்டேன்" ஷக்தி.
"இல்லை. நீங்கள் ஒன்றும் செய்யக்கூடாது. நாளை சுரேஷ் அண்ணன் திருமணம் முடிந்தவுடன் என்னை அங்கே கூட்டிட்டு போங்க. உங்களுக்கு வர விருப்பம இல்லையென்றால் நானே தனியாக போய்ட்டு வரேன்."
சக்தியின் கோவம் எல்லை மீறி மஹாவின் கழுத்தை பிடித்து சுவரோடு இடித்து நிறுத்தினான்.
"என்ன நினைச்சிட்டு இருக்க? நீ என்னுடையவள். எனக்கு மட்டும் தான் சொந்தம். வேற எவனோட கண்ணும் உன் மேல தப்பா பட்றத நான் விரும்பல." என்றான் இறுகிய குரலில்...
"ஷக்தி விடுங்க... மூச்சு விட... முடியல" என்ற மஹாவின் தேய்ந்த குரலில் பதறி அவளை விடுவித்து,
"ஐ ஆம் சாரி டா! என்னால இனி நீ இல்லாம இருக்க முடியாது. உன் மாமன் பார்வை சரி கிடையாது. அதான் நீ சொன்னவுடனே கோவம் வந்திட்டு. ஐ ஆம் ரியலி சாரி."
ஒரு நிமிடம் அவனை பயத்தோடு பார்த்தவள் சக்தியின் கண்கள் கலங்குவதை பார்த்து, "விடுங்க! ஆனா நாளைக்கு நான் அங்க போயே ஆகணும்." என்றாள் உறுதியாக.
இதுவரை மஹா இப்படி பிடிவாதமாக பேசி அவன் பார்த்ததே இல்லை.
"சரி மஹா. இப்ப என்ன அங்க போகணும் அவ்ளோ தான? நாளைக்கு கல்யாணம் முடிந்தவுடன் நேரா அங்க போறோம் சரியா?" என்றான்.
"சரி" என்று சிரித்தாள்.
"நீங்க ரெடி ஆகுங்க. என்கூடயே இருக்கீங்களே அத்தைக்கு தெரிஞ்சா திட்ட போறாங்க" என்றாள்.
சக்தியின் குடும்பத்திற்கு தன் திருமண விஷயம் தெரிந்ததை பற்றி மஹாவிடம் இப்போதைக்கு சொல்ல வேண்டாம் என்று ஷக்தி கூறி இருந்ததால் யாரும் அவளிடம் எதுவும் கூறவில்லை.
"இல்ல நீ முதல்ல ரெடி ஆகிடு அப்புறம் பேசலாம்" என்றான்.
அவளும் குளித்து புது புடவை கட்டி கொண்டாள். அவளின் ஒவ்வொரு செய்கைகளையும் ஷக்தி அமர்ந்தபடி ரசித்து கொண்டு இருந்தான்.
எல்லா நகைகளும் அணிந்து கொண்டிருந்த அவளின் கை பிடித்து நிறுத்தி ஒவ்வொரு நகையும் தானே போட்டு விட்டான். ஷக்தியின் ஒவ்வொரு தீண்டலிலும் தனக்குள் ஏற்படும் மாற்றத்தை மஹா விரும்ப ஆரம்பித்து இருந்தாள்.
முழுவதும் இருவரும் ரெடி ஆன பின்னர், "பெர்பெக்ட் மஹா ரொம்ப அழகா இருக்க. நீ தான் கல்யாண பொண்ணு மாதிரி இருக்க. சாரீ ஜவெல்ஸ் எல்லாம் உன் செலெக்ஷனா?" என்றான் அவளை பின்னாலிருந்து அணைத்தபடி.
"இல்ல அம்மா தான் குடுத்தாங்க."
"ஓகே ஒண்ணே ஒன்னு மட்டும் மிஸ்ஸிங்" என்றவனை கேள்வியாய் பார்க்க,
"இது தான்" என்று அவளின் நெற்றி வகிட்டில் குங்குமம் இட்டான். இருவரின் விழிகளும் ஒருவர் மேல் பதிந்திருக்க, நான்கு விழிகளும் இமைக்க மறந்தன.
கதவு தட்டப்படும் ஓசை கேட்க இருவரும் தன்னிலைக்கு வந்தார்கள.
"வழக்கம் போல எந்த கரடின்னு தெரியல போய் பாரு" என்றான்.
தன் சிரிப்பை அடக்கி கதவை திறக்க நின்றது சுரேஷின் அம்மா, "என்னடா கிளம்பிட்டீங்களா? மண்டபத்துக்கு போலாம் எல்லாரும் ரெடி டைம் ஆகிடுச்சு" என்றார்.
"ரெடிமா போலாம்" என்று இருவரும் வெளியே வர, சுரேஷின் அம்மா முன்னே நடந்தார்.
மஹாவின் இடையினை பிடித்து கிள்ளி விட்டு, "ஆண்ட்டி நான் போய் சுரேஷ கூட்டிட்டு வரேன்" என்றான்.
"வேணாம் எல்லாரையும் மண்டபத்துக்கு துரத்திட்டு தான் உங்கள கூபிட வந்தேன்." என்று வாயிற் கதவை பூட்டினார்.
காரில் மண்டபத்துக்கு வந்தவுடன் சுரேஷும் ஜனனியும் நின்றிருந்தனர். அவர்களுக்கு ஆலம் எடுத்து பின்னர் ஷக்தி மஹாகும் எடுத்தனர்.
"இப்ப தான புதுசா கல்யாணம் ஆகி இருக்கு அதான் எடுக்க சொன்னேன்." என்றார் சுரேஷின் அம்மா.
எல்லோரும் உள்ளே நுழைய சுரேஷும் ஜனனியும் மேடை ஏறினர்.
ஷக்தி சுற்றும் முற்றும் நோட்டம் விட்டு கொண்டிருந்தான். ஏதோ ஒரு பொறி தட்டவே நகர முயன்றவனை,
"ப்ளீஸ் என்னை தனியா விட்டுட்டு எங்கேயும் போயிடாதீங்க." என்றாள் மஹா கெஞ்சும் குரலில்.
"இல்லடா எங்கையும் போகல." என்று அவள் கையினுள் தன் கரத்தை நுழைத்து கொண்டான்.
"இங்க என்ன பண்றிங்க ரெண்டு பேரும்? போய் பொண்ணு மாப்ள பக்கத்துல நில்லுங்க" என்று இருவரையும் மேடைக்கு அனுபினார் சுரேஷின் அம்மா.
மேடை ஏரிய இருவரும் தனி தனியாக நின்றனர்.
பொண்ணுக்கும் மாப்பிள்ளைக்கும் மாலை கொடுத்தனர். அடுத்து மஹா ஷக்தி இருவருக்கும் மாலை கொடுக்க "எங்களுக்கு எதுக்கு?" என்றான் ஷக்தி.
"உங்களுக்கு எதுக்கா? பின்னாடி திரும்பி பாருங்க" என்றான் வந்தவன்.
மஹாவும் சக்தியும் ஒன்றாக திரும்ப அங்கே இருந்த திரை விலகி ஷக்தி வெட்ஸ் மஹாலக்ஷ்மி அண்ட் சுரேஷ் வெட்ஸ் ஜனனி என்ற எழுத்துக்கள் மின்னியது. ஆச்சர்யமாய் இருவரும் திரும்ப அங்கே சக்தியின் அம்மா நின்றிருந்தார்.
If you like this story please share your valuable votes and comments and keep supporting.
