Regular-Update நெருங்க சொல்லுதடி உன்னிடம்

[dharshini chimba]

16.சண்டை கோழிகள்
விருந்தாளிகள் எல்லோரும் வர ஆரம்பித்தனர். பெண் வீட்டாரும் வந்து தயாராகி கொண்டிருந்தனர். நம்ம பாப்பா அதாங்க ஜனனி மட்டும் மிஸ்ஸிங்.

"ஜனனி ரெடி ஆகிட்டாளா? ஆளையே காணோம்?" என்று கேட்டார் குமார்.

"அவ அப்பயே ரெடி ஆகிட்டா. எங்க போயிருப்பா இங்க தான் எங்கயாவது இருப்பா?" என்ற ஜானகி "போய் நீங்க ரெடி ஆகுங்க. இப்ப கூப்பிட போறாங்க. அப்ப ரெடி ஆகறேன்னு தைய தான்னு குதிக்காதிங்க." என்று சத்தம் போட்டார்.

"சரி. இதோ பைவ் மினிட்ஸ் ரெடி ஆகிடுவேன்." என்று கிளம்ப சென்றார்.

"இந்த நேரத்துல எங்க போனா? பாரு பொண்ணா லட்சணமா உட்காராளான்னு? எப்படியோ இந்த கல்யாணம் நல்லபடியா முடிஞ்சா சரி." என்று தனக்குள் பேசி கொண்டவர் சுரேஷின் அம்மாவை தேடி சென்றார்.

"அண்ணி இங்க இருக்கீங்களா நான் உங்கள எல்லா எடத்துலையும் தேடிட்டு வரேன்." ஜானகி.

"அவ்ளோ தான் ஜானகி முடிஞ்சிடுச்சு. இதோ ஆரம்பிச்சிடலாம்." இறைவனை வேண்டியபடி கூறினார்.

"என்ன அண்ணி என் பொண்ணு சண்டை கோழியாட்டம் சிலுப்பிட்டு போறா, அங்க எப்படி என் மாப்பிளையாவது என்ன சொல்றான்?"

"இங்க மட்டும் என்ன தாட்டு பூட்டு தஞ்சாவூருன்னான் அவங்க அப்பா தான் கோவமா பேசி அடக்கினார்."

"எனக்ரு சந்தேகம் அண்ணி அங்க அங்க லவ் பண்றவங்க பெதவங்கள சமாதானபடுத்த போராடுவாங்க... இங்க அப்டியே தல கிழா இருக்கு. அண்ணி இந்த பக்கிங்க லவ் பண்ணி பிரிஞ்சிடுச்சுங்க. இதுங்கள சேர்த்து வைக்க நாம போராட வேண்டி இருக்குலாம் நம்ம தல எழுத்து." என்று புலம்பினாள் ஜானகி.

"ஜானு எதுக்கு இப்ப புலம்பற? நம்ம பிள்ளைங்க தான நம்மளுக்கு கண்டிப்பா தெரியும் ரெண்டு பேரும் வேற யாரையும் கல்யாணம் பணிக்க மாட்டாங்கன்னு. நாம சேர்த்து வச்சிட்டா கொஞ்ச நாளைக்கு பிரிஞ்சிருந்த கோவத்துல அடிச்சிப்பாங்க. அப்பறம் சேர்ந்துருங்க. இப்ப நாம இவங்கள சேர்த்து வெக்காம விட்டுட்டோம்னா காலத்துக்கும் இவங்க தனி தனியா அழுவாங்க. அதுக்கு இது எவ்ளோ தேவலாம் ஜானு. சரி நீ போய் ஜனனியை கூட்டிட்டு வந்துடு. நா சுரேஷ கூட்டிட்டு வரேன். எல்லோரும் வெளிய வெயிட் பண்றாங்க." என்றார்.

"சரி அண்ணி நான் போய் கூட்டிட்டு வரேன்." என்றார் ஜானு.

"ஹ்ம் ஜானு மறக்காம சாமி கும்பிட வச்சு கூட்டிட்டு வா" என்று சுரேஷை தேடி போய் விட்டார்.

இந்த கேப்ல நம்ம சுரேஷும் ஜனனியும் எப்படி ஒருத்தர ஒருத்தர் அடிச்சிக்கிறாங்க பாருங்க.

துப்பாக்கி மட்டும் தான் இல்ல வாயிலேயே தோட்டாவை யூஸ் பண்ணி ரெண்டு பேரும் ஒருத்தர ஒருத்தர் சூட் பண்ணிக்கிறாங்க.

வாங்க வாங்க நாம போய் பார்க்கலாம் ஒரே ஜாலி.

"அதான் அப்பயே சண்டை போட்டுட்டு போன இல்ல இப்ப எதுக்குடி வந்த? எவனையோ லவ் பண்றேன்னு சொன்னல்ல அவனையே கல்யாணம் பண்ணிக்க வேண்டியது தான எதுக்குடி கல்யாணத்துக்கு ஒத்துக்கிட்ட?" என்று முறைத்தான் சுரேஷ்.

"ஆமா. இவர் பெரிய மைசூர் மஹாராஜா இவரை கல்யாணம் பண்ண பொண்ணுங்க லைன்ல நிக்கறாங்க பாரு. எந்த பொண்ணும் கிடைக்கலைன்னு தான பக்கி என் உயிர்ககிறாங்க ?"

"இங்க பாரு எனக்கு உன்ன பிடிக்கல அதனால கல்யாணத்த எப்படியாவது நிறுத்திடு."

"அட பார்ரா உன் மொகரைய மட்டும் எனக்கு பிடிச்சிருக்கா?"

"சும்மா கத பேசாத. என்னால இந்த கல்யாணத்த நிறுத்த முடியாது. சோ, நீ தான் நிறுத்தணும். ஒரு வேல இந்த கல்யாணம் நடந்தது தென் ஐ வில் ஷோ தட் ஹொவ் தி ஹெல் வாஸ் புரியுதா?" என்றான் அழுத்தம் திருத்தமாக.

"இங்க பாரு என்னால கண்டிப்பா நிறுத்தமுடியாது. ஆனா, இந்த கல்யாணம் நடக்க கூடாது. அப்டி நீ என் கழுத்துல தாலி கட்டண அப்புறம் உனக்கு கையே இருக்காது. அதுமட்டும் இல்லாம நீ இப்ப சொன்னியே அத தான் சொல்றேன் உனக்கு நரகம்னா எப்படி இருக்கும்னு காட்டுவேன்." என்று தன் அறை நோக்கி சென்றாள்.

"எங்கடி போன? போலாம் வா. கிழ கூப்பிட்றாங்க எல்லோரும் வந்துட்டாங்க." என்று ஜனனியை கீழே அழைத்து சென்றார் ஜானகி.

"வரேன்." என்று ஜனனி கீழே சென்றாள்.

"டே என்னடா பண்ற? உன்ன எல்லாம் கீழே கூப்பிட்றாங்க வா போலாம் " என்று கூட்டி போக வந்தான் ஷக்தி.

"வரேன்டா."

"ஏன்டா கோவமா இருக்க?"ஷக்தி.

"அந்த குட்டி பிசாசு வந்து என்ன பேச்சு பேசிட்டு போறா பொண்ணா அவ பிசாசு." என்று திட்டும் சுரேஷை தலை சாய்த்து விஷமமாக பார்த்து சிரித்தான் .

"எதுக்குடா இப்ப சிரிக்கிற?"

"டே ரெண்டு வருஷத்துக்கு முன்னாடி வரைக்கும் எப்படி இருந்தீங்கன்னு எனக்கு தெரியாதா வாடா?" என்று சுரேஷின் கை பிடித்து கூட்டி சென்றான்.

பெண் வீட்டாரும் மாப்பிள்ளை வீட்டாரும் எதிர் எதிர் அமர்ந்து பேசத்தொடங்கினர்.

சுரேஷும் ஜனனியும் எதிர் எதிர் இருந்ததால் கண்களாலேயே போர் நடத்திக் கொண்டிருந்தனர்.

நிச்சயம் நடக்குமா?

வழக்கம் போல கதையை படிச்சிட்டு வோட்டை போட மறந்துடறீங்க பிரெண்ட்ஸ் சோ ஷேர் யுவர் வொட்ஸ் அண்ட் கமெண்ட்ஸ் பை !

 

[dharshini chimba]

17. ஷக்தியின் ஊடல்


மஹா மிகவும் வாடிய முகத்துடன் வலம் வந்து கொண்டிருந்தாள்.

சுரேஷின் அம்மா, "மஹா என்னடா உடம்பு ஏதாவது சரி இல்லையா முகம் ரொம்ப டல்லா இருக்கு?"

மஹாவிற்கு கண்ணீர் விழிகளின் விளிம்பில் முட்டிக்கொண்டு நிற்க, சுற்றி இருக்கும் சூழல் தன்னால் கெட கூடாது என்று எண்ணி, "அம்மா எனக்கு ரொம்ப தலைவலியா இருக்கு."

"சரி டா. நீ போய் கொஞ்சம் டேப்லெட் போட்டுட்டு ரெஸ்ட் எடு சரியாகிடும்." என்றார் அக்கறையாக தலையை கோதியபடி.

"இல்லம்மா. அண்ணா நிச்சயம் நடக்கும் போது நா இல்லனா வருத்தப்படுவாங்க. தட்டு மாத்திற வரைக்கும் இருந்துட்டு அப்புறம் போய் ரெஸ்ட் எடுக்கறேன்." என்றாள்.

"சரி மா. சுபாகிட்ட டேப்லெட் வாங்கி போட்டுட்டு அமைதியா இப்டி என் பக்கத்துல வந்து உக்காரு சரியா?" என்றார்.

தன் மேல யாரும் இதுவரை காட்டாத அக்கறை புதிதாக இருக்க எவ்வளவு கட்டுப்படுத்தினாலும் முடியாமல கண்ணீர் வர அதை வெளிக்காட்டாமல், " சரிம்மா இதோ வரேன்." என்று வேகமாக கண்களை துடைத்தபடி தன் அறைக்கு ஓடினாள்.

அவளின் ஒவ்வொரு சின்ன அசைவையும் ஷக்தி அவளுக்கு தெரியாமல் கவனித்து கொண்டு தான் இருந்தான்.

மஹாவின் மனது திடீர அன்பால் பலவீனமாகிறது என்பதை அறிந்ததால் அவளை அணைத்து ஆறுதல் சொல்ல அவன் மனம் எண்ணினாலும், "அவள் என்னை அவளுடைய கணவன் என்று உரிமையாய் எப்பொழுது நினைக்கிறாளோ அது வரை நான் அமைதியாய் தான் இருக்கனும்." என்று முடிவோடு இருந்தான்.

ஆனாலும் தன்னவள் விழி நீர் கசிய தானும் ஒரு காரணம் என்று நினைக்கும் பொழுது மனம் தவித்தாலும், "சுபா "என்று தோழிகளுடன் பேசிக்கொண்டிருந்த சுபாவை கூப்பிட்டான்.

"என்ன அண்ணா?"

"சுபா மஹா தலை வலிக்குதுன்னு உள்ளே போயிருக்கா கொஞ்சம் போய் பாருடா." என்றான்.

அவன் முகத்தை சிறிது நேரம் உற்று பார்த்தவள். "அண்ணா அண்ணியை ஏதாவது திட்டினீங்களா?"

"அது சுபா..." என்று தயங்கியவன் பின், "எனக்கு மஹா மேல ஒரு சின்ன வருத்தம். எல்லாம் சரி ஆகிடும். இப்போ நான் போனா சரியா இருக்காது. நீ போய் சமாதானப்படுத்தி கூட்டிட்டு வந்து உன்கூட வச்சுக்கோடா." என்று கெஞ்சும் குரலில் கேட்கும் அண்ணனை பார்த்து, "இந்த ஆம்பள பசங்க எல்லாம் ரொம்ப மோசம் யோசிக்காம எல்லாம் செஞ்சிட்டு பின்னாடி கைய பெசஞ்சிட்டு நிக்க வேண்டியது." என்று பொய் கோபத்தோடு திட்டினாள்.

"ஏய்! எல்லாம் எனக்கு தெரியும். உனக்கு சொன்ன வேலையை மட்டும் போய் பார்." என்று சிரித்து கொண்டே சுபாவின் காதை திருகினான்.

"ஆஹ் வலிக்குது அண்ணா. நான் போறேன் விடுங்க." என்று மஹாவின் அரை நோக்கி ஓடினாள்.

கதவை திறந்து உள்ளே சென்ற சுபா மகா கட்டில மேல் முழங்கால்களுக்குள் முகத்தை மறைத்தபடி அமர்ந்திருக்க அருகில் சென்று, "அண்ணி" என்று மஹாவின் தலையை வருடினாள்.

"சுபா" என்று அழுதபடி அவளை கட்டி அணைத்துக் கொண்டாள்.

"அண்ணி அழாதீங்க. அண்ணன் கோவமெல்லாம் கொஞ்ச நேரம் தான். அவர் அவ்ளோ சீக்ரம் யார் மேலயும் கோவப்படமாட்டார். நீங்க ஒன்னும் கவலை படாதீங்க. நீங்க இங்க தனியா இருக்கறத சொல்லி என்ன உங்ககிட்ட அனுப்பனதே அண்ணன் தான்."

சுபாவிடம் இருந்து விலகி, "நிஜமாவா சுபா?" என்று விழிகள் விரிய கேட்டவளை பார்த்து சிரித்தவள்.

"சரி வாங்க. உங்கள என் கூடயே வச்சுக்கணும்னு அண்ணனோட ஆர்டர். முகத்தை துடைச்சிட்டு வாங்க போலாம்." என்றாள் சுபா.

"சரி" முகத்தை துடைத்து சரி செய்த பின் வெளியே வந்தார்கள்.

சுபா உள்ளே போய் வெகு நேரம் ஆகியும் வெளியே வராததால் ஷக்தி தவித்துக் கொண்டிருந்தான்.

அவர்கள் வெளியே வருவதை பார்த்ததும் தான் நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டான்.

வேகமாக சுபாவின் பின்னே நடந்தாலும் ஒரு நொடி ஷக்தியை தேடி துறுதுறுவென அலைந்த கருவிழிகள் தன்னவனை படம்பிடித்து தலை தாழ்த்தி நடந்து சென்றது.

அவளை வெகு தூரத்தில் இருந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்த ஷக்தி அவளின் மான்விழிகள் தன்னை தான் தேடுகின்றன என்பதை அறிந்து வேறு எங்கோ பார்வையை திருப்பினான்.

இதையெல்லாம் கவனித்து கொண்டிருந்த சுரேஷ் ஷக்தியடம், "டே , அண்ணா இதெல்லாம் ரொம்ப ஓவர். அண்ணி இப்ப தான கிராமத்துலேர்ந்து வந்துருக்காங்க. உன்ன விட்டா அவங்களுக்கு யார் இருக்கா? உன்ன பத்தி முழுசா புரிஞ்சிக்க கொஞ்ச நாள் ஆகும். கோவிச்சிக்காதடா பாவம் போய் பேசு." என்றவன் ஜனனியை பார்த்து,

"ரொம்ப வருஷம் கூட இருந்தவர்களே உண்மையான அன்ப புரிஞ்சிக்கிறதில்ல. போடா போய் சமாதான படுத்து." என்றான்.

ஷக்தி ஏதோ சொல்ல வாய் எடுக்க, "வாங்க வாங்க நல்லா இருக்கீங்களா? நிலா குட்டி எப்படி டா இருக்க?" என்று குரல் கேட்ட திசையை திரும்பி பார்த்தான். சக்தியின் அம்மா அப்பா தங்கை எல்லோரும் வந்து கொண்டிருந்தனர்.

'போச்சுடா இப்ப நா எப்படி அவளை சமாதான படுத்துறது. ரொம்ப கஷ்டம் இவங்க எல்லாரும் வந்துட்டாங்க.' என்று மனதிற்குள் நினைத்தான்.

தன் தங்கை நிலாவிற்கு மட்டும் எதையும் மறைக்காமல் ஏற்கனவே கூறிவிட்டான் ஷக்தி.

தன் அண்ணியை பார்க்கும் ஆர்வத்தில் அண்ணனிடம் ஓடி வந்து கொண்டிருந்தாள்.

"அண்ணா அண்ணி எங்க? நான் பார்க்கணும் ப்ளீஸ். எனக்கு காட்டுடா. ஆசையா இருக்கு." என்று சக்தியின் காதில் ஓதி கொண்டிருந்தாள்.

சுற்றி முற்றி பார்த்தவன், "அவளுக்கு நீ என் தங்கச்சின்னு சொல்லாம சுபாவோட பிரெண்டுனு அறிமுகப்படுத்திகிட்டு பேசு. அங்க சுபா கூட இருக்கா பாரு." என்று மெதுவாக கூறினான்.

"சரி அண்ணா. நான் பார்த்துகிறேன்." என்று சுபாவிடம் சென்றாள்.

"ஹாய் சுபா! எப்படிடி இருக்க?" நிலா.

"ஹாய் நிலா! நான் நல்லா இருக்கேன். நீ எப்படி இருக்க?" சுபா.

"நான் நல்லா இருக்கேன்." என்று மஹாவை பார்த்து, "யாரடி இது?" என்று கேட்டாள்.

"ஐயையோ சுபா மஹாகிட்ட சொல்லுவாளோ?" என்று ஒரு நொடி பதட்டமானான் ஷக்தி.

 

[dharshini chimba]

18. ஷக்தியின் திட்டம்

"இவங்க மஹா என் பிரென்ட்." என்று நிலாவிடமும், "இவ நிலா என் பிரென்ட்." என்று மஹாவிடம் கூறிக்கொண்டு சக்தியை நோக்கினாள்.

டென்சனில் இருந்தவன் சுபாவின் பதிலை கேட்டு கண்களாலேயே நன்றி உரைத்தான்.

"ஹாய்! ஐ ஆம் நிலா." என்று கை கொடுக்க மஹாவும் தயங்கியபடி, "நான் மஹாலக்ஷ்மி" என்றாள் புன்னகையுடன்.

மூவரும் சிறிது நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தனர்.

"நிலா இங்க வாம்மா." சக்தியின் அம்மா குரல் கொடுக்க,

"மஹா வாங்க எங்க அம்மாகிட்ட உங்கள இண்ட்ரோடியுஸ் பண்றேன்." என்று மஹாவின் கரம் பற்றி இழுத்து சென்றாள்.

"இவ ஏன் மஹாவை கூட்டிட்டு போறா? வாலு அடங்கவே மாட்டா, ஏதாவது சொதப்பிடுவாளோ? நம்மள டென்ஷனாவே வெச்சுருக்குங்க இந்த பக்கிங்க." என்று மனதிற்குள் திட்டியபடி மனதில் ஒருவித பயத்தோடு பார்த்து கொண்டிருந்தான்.

"அம்மா! இவங்க என் புது பிரென்ட் மஹா." என்று அறிமுகம் செய்தாள்.

"வணக்கம் அம்மா." என்ற மஹாவை வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்

"உன் பேர் மாதிரி நீயும் மகாலக்ஷ்மி மாதிரி தான்மா இருக்க?" என்றார்.

"நன்றி அம்மா" என்று வெட்கத்தில் தலைகுனித்தாள்.

"படிக்கிறியம்மா?" என்றவரை பார்த்து.

"இல்லம்மா பி.இ முடிச்சிட்டேன்."

"நான் உன்ன பார்த்ததே இல்லையே யார் வீட்டுக்கு வந்துருக்க?" என்றார்.

மஹா பதில் சொல்வதற்குள்,

"ஆண்ட்டி ப்ளீஸ் காப்பாத்துங்க." என்று ஷக்தி பார்வையால் கெஞ்ச.

"என் தூரத்து உறவுக்கார பொண்ணு அவங்க அப்பா அம்மா ரெண்டு பெரும் தவறிட்டாங்க அதான் எங்க கூடயே இருக்கட்டுமனு கூட்டிட்டு வந்துட்டேன் அக்கா." என்றபடி வந்து அமர்ந்தார் சுரேஷின் அம்மா.

"அப்பா உயிர் போய் உயிர் வருது இந்த வாலு என் கிட்ட மாட்டட்டும்." என்று திட்டிக்கொண்டிருந்தான்.

"அப்டியா பொண்ணு ரொம்ப அழகா அடக்கமா இருக்கா அதான் கேட்டேன்." என்றார்.

"மாப்ள ஏதாவது பாக்கறீங்களா இல்ல வேலைக்கு போறாளா?" என்றார்.

"இல்ல அக்கா புது இடம். அதான் வேலைக்கு இப்ப வேணாம் இன்னும் கொஞ்ச நாள் போகட்டும்னு சொல்லிருக்கேன்.

நல்ல வரனா வந்தா முடிக்கலாம்ன்னு பார்க்கிறேன்" என்றவரை ஒன்றும் புரியாமல் முழித்தாள் மஹா.

'அய்யய்யோ இந்த பொண்ணு ஏதாவது உளரிட போறா.' என்று நினைத்த சுரேஷின அம்மா,

"மஹா! சுபா உன்னை தேடிட்டு இருக்கா பாரு போம்மா." என்று அனுப்பி வைத்தவர்.

சக்தியின் அம்மாவிடம் திரும்பி "அக்கா உங்களுக்கு ஏதாவது நல்ல வரனா இருந்தா சொல்லுங்க. சொத்து பத்துக்கெல்லாம் எந்த கொறச்சலும் இல்ல. நம்ம அளவுக்கு சமமா அவங்களும் பணக்காரங்க தான். இவ பேர்ல தான் எல்லா சொத்தும் இருக்கு. வீட்டுக்கு ஒரே பொண்ணு. என்ன அம்மா அப்பா இல்ல. அதான் ஊர்ல இருந்தா யார் வேணா ஏமாத்திடுவாங்கன்னு தான் இங்க கூட்டிட்டு வந்துட்டேன்." என்றாள் சக்தியை ஓரக்கண்ணால் பார்த்தபடி

தன் கட்டை விரலை உயர்த்தி உதட்டை பிதுக்கி சக்சஸ் என்று சைகை காட்டினான் ஷக்தி.

ஏதோ யோசனையில் மஹாவின் செய்கைகளை பார்த்து கொண்டிருந்தார். அவளின் அழகு அமைதி அடக்கம் எல்லாமே அவரை வெகுவாய் கவர்ந்தது.

"சரிக்கா! தட்டு மாத்தப்போறாங்க வாங்க கூப்பிட்றாங்க." என்று எழுந்து போனார்.

"நீ போ நான் அப்புறம் வரேன்." என்றவர் யோசனையில் ஆழ்ந்தார்.

"நிலா இங்க வா டா" என்றவரிடம்.

"என்னம்மா?"

"இங்க வாயேன் உன் பிரென்ட்ன்னு கூட்டிட்டு வந்தல்ல எனக்கு அந்த பொண்ண ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு. நம்ம சக்திக்கு பொருத்தமா இருப்பா இல்ல?" என்றார்.

"என்னது?" என்றாள் அதிர்ச்சியிலும் ஆச்சர்யத்திலும்.

"நிச்சயமா வாலு இந்த தடவை சொதப்ப போறா நாமளே விசிட் அடிச்சிடலாம்." என்று யோசித்தவன் வேகமாக அவர்களை நெருங்கி, "என்னம்மா சிரியஸ் டிஸ்கசன்?" என்றான் ஒன்றும் தெரியாதவனாய் .

"வாடா நல்லவனே. கரெக்ட்டா டைம்க்கு வந்துட்ட?" என்று நினைத்தபடி அண்ணனை பார்த்து சிரித்தாள்.

"அது ஒண்ணுமில்ல ஷக்தி. எனக்கு ஒரு பொண்ண ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு. நான் காட்றேன் உனக்கு பிடிச்சிருக்கான்னு பாரேன்." என்று மஹாவை காட்டினார்.

"நல்லா தான் இருக்கா. ஆனா, பார்க்க வில்லேஜ் மாதிரி தெரியுதே?" என்றான்.

"வில்லேஜ்னா என்னடா? பொண்ணு பி.இ புடிச்சிருக்கா பார்க்க ரொம்ப அழகா இருக்கா ரொம்ப அமைதியா பேசறா எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு."

"அம்மா உனக்கு பிடிச்சா எனக்கு ஓகே தான் மா. ஆனா, உன் புருஷன் அதான் எங்கப்பா ஹிட்லர் ஓகே சொல்லணுமே? அவர் நிச்சயம் வேணாம்னு தான் சொல்ல போறார். எதுக்கு இதெல்லாம் வேணாம் விட்ரும்மா." என்றான்.

"டே ! அத நா பார்த்துக்கறேன். நம்ம வீட்டுக்கு மருமகள தேடறேன். நான் அவர் ஆபீஸ்க்கு வேல செய்ய இல்ல. நான் முடிவு பண்ணிட்டேன் இவ தான் என் மருமக." என்று எழுந்து முன்னே சென்றார்.

ஷக்தியையே பார்த்து கொண்டிருந்த நிலா, "டே அண்ணா! நீ அவ்ளோ நல்லவனாடா உன்ன போய் நல்லவன்னு நம்புது இந்த உலகம் கேடி." என்று சிரித்தாள்.

"அட நீ வேற? உங்க அண்ணியை ரெடி பண்றதுக்குள்ள நான் இல்ல படாத பாடு பட்டேன்." என்றான்.

"என்னடா சொல்ற?" நிலா.

"ஆமா. ஆன்ட்டிகிட்ட சொல்லி நெத்தில குங்குமம் வெக்க வேணாம்னும் அப்புறம் தாலி மெட்டி எதுவும் வெளியே தெரியாம பார்த்துக்க சொல்லுங்கன்னு சொன்னேன். நான் பிளான் பண்ண படி எல்லாம் கரெக்ட்டா போகுது பார்க்கலாம்." என்று கண்ணடித்தான்.

 

[dharshini chimba]

19. மஹாவின் மனது

"அடப்பாவி நீ தான் இவ்வளவும் செஞ்சதா?" என்றாள் நிலா ஆச்சர்யமாக!

"நானே!" என்றான் காலரை தூக்கிவிட்டபடி.

ஷக்தி தன் அம்மாவிடமும் தங்கையிடமும் பேசிக்கொண்டு இருப்பதை பார்த்துவிட்ட மஹா, "அய்யய்யோ! இது அவருடைய அம்மாவா? ஏற்கனவே என்கிட்டே கோச்சிக்கிட்டு இருக்காரு. இதுக்கு வேற இப்ப வந்து என்ன சத்தம் போடுவாரோ?" என்று எணணி பயந்தவள் நேராக தன் அறை நோக்கி வேகமாக நடந்தாள்.

தன் அம்மாவிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தாலும் மஹாவை பார்வையால் கவனித்து கொண்டிருந்தவன் மஹா எங்கோ செலவதை பார்த்து பார்வையாலே நிலாவிடம், 'நீ அம்மாவை பார்த்துக்க நான் மஹாவிடம் சென்று வருகிறேன்.' என்று சைகை காட்டினான்.

'சரி' என்று தலை ஆட்டிய நிலா அவன் காதருகில், "நடத்து ராஜா நடத்து." என்று கண்ணடித்தாள்.

அவளை போலியாய் முறைத்துக் கொண்டு மஹாவின் அறை நோக்கி நடந்தான்.

அறையினுள் சென்ற மஹா பதட்டத்தோடு முழங்காலில் முகத்தை புதைத்தபடி அமர்ந்திருந்தாள்.

சத்தம் இல்லாமல் உள்ளே வந்த ஷக்தி மெதுவாக கதவை தாழிட்டான்.

அவளருகில் சென்று அமர்ந்தவன், " மஹா." என்று அழைக்க,

திடிரென்று சக்தியின் அழைப்பில் திடுக்கிட்டு பயத்தில் இறங்க முற்பட்டவளின் கரத்தை பற்றி நிறுத்தினான்.

"இங்க என்ன பாரு." என்றான் அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தவள் "சாரி எனக்கு அவங்க தான் உங்க அம்மானு தெரியாது." என்றாள்.

"அதனால என்ன? உங்க அத்தைய பார்த்துட்டே இல்ல நீ யாருன்னு தெரியாத அப்பவே உன்ட்ட எவ்ளோ அன்பா பேசறாங்க."

"அப்போ உங்களுக்கு என் மேல கோவம் இல்லையா?" என்றாள் பாவமாய்.

"அடி பைத்தியம். நீ என் பொண்டாட்டி. உன் மேல இருக்க உரிமைல ஒரு ரெண்டு நிமிஷம கோச்சுப்பேன். அதுக்கு உன் கூட இருக்க மாட்டேன்னு அர்த்தமா? எனக்கு கோவமெல்லாம் போச்சு." என்றவனை ஒரு நொடி கூட தாமதியாமல் கட்டிக் கொண்டாள்.

"அப்புறம் இன்னொன்னும் சொல்லணும் நிச்சயமா இன்னொரு தடவ சீக்கிரமா உன் கழுத்துல தாலி கட்டுவேன். அப்போ நீ என்கூட நம்ம வீட்டுக்கு வந்துடுவ. அதுக்கப்புறம் இப்ப இருக்க மாதிரி எல்லாம் நான் சும்மா இருக்க மாட்டேன் உன்னோட பெர்மிஸ்ஷனும் தேவ இல்லை எனக்கு. அப்புறம் என்கிட்டேர்ந்து தப்பிக்கவும் முடியாது. அதனால எல்லாத்துக்கும் தயாரா இரு." என்று அவளின் காதருகில் கிசுகிசுத்தான்.

தன் முதுகின்புறம் சட்டையை இன்னும் அழுத்தமாக இறுக்கி கொள்ளும் மஹாவை நினைத்து சிரித்தான்.

"சாரி இனிமே அப்படி பண்ணமாட்டேன்."

"எப்டி பண்ண மாட்ட?"

"அது... அது..."

"சரி. யோசிச்சு சொல்லு. நான் வெளிய போயிட்டு வரேன்." என்று அவளை விலக்க முற்பட்டவனை விடாமல் இன்னும் இறுக்கினாள்.

"அது இனிமே நீங்க என்னை நெருங்கும் போது விலக மாட்டேன்." என்று மெதுவாக அவளுக்கே கேட்காத குரலில் கூறினாள்.

"இப்படி சொன்னா எனக்கு எப்படி புரியும்?"

"என்ன பண்ணனும்?"

"ஹ்ம் நல்லா படுத்து தூங்கு உன்னை கட்டிக்கிட்டு நான் என்ன பண்ண போறேனோ?"

"அப்படியா?" என்றவளை பார்க்கும் கணவன் கன்னத்தில் ஒரு முத்தத்தை கொடுத்து,

"நான் போறேன்." என்று திரும்பினாள்.

"ஹ்ஹ்ம் எனக்கு கொடுக்க வேண்டியதை கொடுத்துட்டு போ." என்று அவள் கை பிடித்து இழுக்க மஹாவின் கைகைளில் இருந்த வளையல்கள் உடைந்து கையில் இருந்து ரத்தம் வழிந்தது.

"ஆ..." அவள் என்று கூச்சலிட,

"சாரி சாரி டா தெரியாம பண்ணிட்டேன்." என்று கையில் கட்டு போட,

"ஆ... ரொம்ப வலிக்குது."

" கத்தாதடி. எல்லாம் இங்க வர போறாங்க." என்றாலும் அவள் கேட்காததால் அவளின் செவ்விதழை தன் பூ இதழால் மூடினான்.

செல்ல சிணுங்கலுடன் ஷக்தியிடம் இருந்து பிரிந்தவள், "நீங்க ரொம்ப மோசம் போங்க!" என்று தன் இரு கைகளால் முகத்தை மூடிக்கொண்டாள். அவளை அணைத்தபடி மெதுவாய் கிறங்கும் குரலில் தன்னையும் மறந்து, "ஐ லவ் யூ " என்றான்.

"ஹ்ம்" என்ற முனகல் மட்டும் அவளிடம் இருந்து வெளிப்பட, "ஹேய்! மஹா."

"ஹம்!"

"நான் கேக்கறதுக்கு உண்மையான பதில் சொல்லணும்?"

"ஹம்!"

"நான் உன்ன லவ் பண்றேன். உனக்கு தெரியும் பட் உனக்கு என்ன பிடிச்சிருக்கா?" என்றான் ஏக்கத்தோடு.

"எனக்கு உங்கள ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு." என்றாள்.

"அப்டின்னா ஐ லவ் யூ ன்னு சொல்லு?"

"ஹ்ஹ்ம் முடியாது. ஆனா உங்கள எனக்கு பிடிக்கும்."

"எவ்ளோ பிடிக்கும் எப்படி?"

"ஆமா! முதல்ல என்ன அவங்ககிட்டேர்ந்து காப்பாத்தனிங்க அதனால பிடிக்கும். பத்து நாளா என்னை கவனிச்சிட்டே இருந்தாலும் எனக்கு கல்யாணம்னு தெரிஞ்சி என்ன டிஸ்டர்ப் பண்ணாம இருந்திங்க இல்ல. அப்போ பிடிச்சது, அப்புறம் எனக்கு கல்யாணம் பிடிக்கலன்னு தெரிஞ்சதுக்கப்புறம் எப்டியோ ஒரு முடிவெடுத்து என் கழுத்துல தாலி கட்டினீங்கள்ல அப்போ பிடிச்சது, இன்னும் நிறைய எல்லாத்துக்கும் மேல என் விருப்பத்தோடு தான் நாம ஒன்னு சேரணும்னும் அப்பா அம்மாவை சம்மதிக்க வெக்கணும்னு எவ்ளோ பண்றிங்க அதனால ரொம்ப பிடிக்கும், ஐ லவ் யூ." என்றாள்.

எல்லாவற்றையும் கேட்டு கொண்டிருந்தவன் கடைசியாக அவள் தன்னை காதலிப்பதாக
கூறவும் திக்கு முக்காடி போனான.

"ஹேய் இப்ப கடைசியா என்ன சொன்ன?" என்று நம்பாமல் கேட்டான்.

"ஹ்ஹ்ம் நான் ஒன்னும் சொல்லல. எல்லாரும் தேடுவாங்க போலாம் "

"முடியாது. நீ இப்ப சொல்ற வரைக்கும் நான் உன்ன விடமாட்டேன். அப்புறம் எது நடந்தாலும் நான் பொறுப்பு இல்ல." என்று சிரித்தான்.

"இவன் சிரிக்கிற தோரணையே சரி இல்லையே? எதுக்கு நம்மளே சொல்லிடுவோம்." என்று அவனை பார்க்காமல் " ஐ லவ் யூ" என்று கண்களை இருக்க மூடிக்கொண்டாள்.

அவளை பார்க்க குனிந்தவன். கதவு தட்டு ஓசை கேட்கவே அவளிடம் இருந்து பிரிந்து நின்றான்.

 

[dharshini chimba]

20. இனிதே முடிந்தது

அவளை விட்டு பிரிந்து தனியாக நின்றவன், "போய் பார்." என்றான்.

அவன் கண்களில் சிறிது ஏமாற்றம் தெரியவே அதை தாங்க முடியாமல், "இதோ வரேன்!" என்று கதவிருக்கும் திசைநோக்கி குரல் கொடுத்தாலும் அவன் கன்னத்தில் அவனே எதிர்பார்க்காத நேரத்தில் ஒரு சின்னத்தை பதித்து விட்டு ஓடிவிட்டாள்.

"அடிப்பாவி இவ்ளோ நேரமா நான் கெஞ்சிட்டு இருக்கேன். அப்போல்லாம் தராம... ஹம் இவ என்னை விட பாஸ்ட் போல இருக்கே?" என்று தலை ஆட்டியபடி தன் முன் நெற்றியில் இருந்த முடியை சிலுப்பிவிட்டுக் கொண்டு சிரித்தான்.

"அண்ணி! அம்மா உங்கள கூப்பிட்றாங்க. அங்க மோதிரம் மாத்த போறாங்க வாங்க." என்ற சுபா ஷக்தி உள்ளே இருப்பதை பார்த்ததும், "ஓ! அண்ணா இங்க தான் இருக்கீங்களா? நீங்களும் வந்துருங்க. உங்களை அங்க காணம்னு ரொம்ப நேரமா தேடிட்டு இருக்காங்க." என்றவள் மஹாவின் காதருகில், "பரவால்ல அண்ணி. நீங்க பொறுமையா வாங்க. நான் சமாளிச்சிக்குறேன்." என்று கண்ணடித்தாள்.

"சுபா! உனக்கு வாலுத்தனம் அதிகமாகிடுச்சு. நான் வரேன் போ." என்று கன்னத்தை மெதுவாக கிள்ள.

"ஐயோ மேக்கப் கலஞ்சிடும் அண்ணி. விடுங்க அண்ணி." என்று திரும்பி போனாள்.

சுபா சென்ற பின் கதவை சாத்திய மஹா, "நாம வெளிய போலாமா? நம்மள கூப்பிட்றாங்க" என்றாள் சக்தியிடம்.

"போலாம். ஆனால் நிச்சயம் முடிந்தவுடன் என்னுடன் கண்டிப்பாக வெளியே வர வேண்டும்." என்றான் கேள்வியாய்.

"அது எப்படி முடியும் எல்லோரும் இருக்கிறார்கள்?" என்றாள்.

"அதெல்லாம் உனக்கு ஏன்? நான் பார்த்துகிறேன் டார்லி." என்று அவள் மூக்கோடு தன் மூக்கை உரச.

"உனக்கு ஒன்னு வாங்கிட்டு வந்துருக்கேன்." என்று அவளுக்காக தான் பார்த்து பார்த்து வாங்கிய மொபைலை கொடுத்தான்.

"இந்தா இது உனக்காக நான் வாங்கிய மொபைல். சிம் எல்லாம் போட்டு பக்காவாக ரெடி. இனி நீ நினைக்கும் பொழுது என் கூட பேசலாம்." என்று குறும்பாக சிரித்தான்.

அங்கே வெளியே சக்தியின் அம்மா,

"நிலா அண்ணன் எங்கே காணோம் ?"

"ஹ்ம் அவன் பிரென்ட் வந்தான்னு சொல்லிட்டு போனான்." என்றாள்.

"சுபா எங்க மஹாவ காணாம?" என்றார் சுரேஷின் அம்மா.

"மா நீங்க தானே போய் ரெஸ்ட் எடுக்க சொன்னிங்க."

உள்ளே ஷக்தி மஹாவிடம்,

"அன்னைக்கு நீ கட்டி இருந்த புடவை உன் நகைகள் எல்லாம் மிகவும் அழகாக இருந்தது."

"அம்மா தான் கொடுத்தார்கள்." என்ற மஹாவிடம்.

"ஹ்ம் அப்படியா? அதெல்லாம் நான் உனக்காக பார்த்து பார்த்து ஆசையாக வாங்கி கொடுத்தது." என்று குறும்பாக சிரித்தான்.

"நிஜமாவா?" என்றாள் அப்பாவியாய்.

'ஐயோ இவ்ளோ க்யூட்டா பேசி கொல்றியேடி. ஷக்தி இதுக்கு மேல இங்க நின்ன, நீ அவ்ளோ தான் உஷாராயிடு!' என்று மனதிற்குள் பேசினான்.

"உன்
கள்ளங்கபடம் அற்ற
செயல்களால்
உன்னையும் அறியாமல்
என்னை கவர்ந்து சென்ற
கள்ளியடி நீ!

இன்னும்
போக போக
குழந்தையின் மனம்
கொண்டு துறுதுறுவென்று
என்னை சுற்றிவர
உனக்கே தெரியாமல்
அதுவே என்னை
நெருங்க சொல்லுதடி உன்னிடம்!"

"ஆமாம்! சரி வா போகலாம் இதற்கு மேல் இங்கு இருந்தால் என்னால் அமைதியாக இருக்க முடியாது." ஷக்தி

"ஏன்?" என்றவளை ஷக்தி பார்த்த பார்வையில் எல்லாம் புரிந்து விட,

"ஆமாம் டைம் ஆகுது போலாம்." என்று நழுவி சென்றாள்.

ஷக்தி முதலில் வெளியே செல்ல சிறிது நேரம் கழித்து மகா வெளியே வந்தாள்.

சுரேஷுக்கும் ஜனனிக்கும் வாய் போர் நடந்து கொண்டிருந்தது.

"ஏ வேணாம் என் கைல மோதிரம் போட்ட உன் விரல் எல்லாத்தைம் வெட்டிருவேன்." என்று முறைக்கும் ஜனனியை பார்க்காமல் மோதிரம் போட்டான்.

"ஹேய் மோதிரம் போடக் கூடாதுன்னா எதுக்குடி இங்க வந்த? உங்க வீட்லயே இருக்க வேண்டியது தானே. நீ மட்டும் அமைதியா நல்ல பொண்ணா நிப்ப, நான் மோதிரம் போடாம திட்டு வாங்கணுமா? போடி வேற வேல இல்ல." என்று கிசுகிசுத்தான் சுரேஷ்.

"இருடா உனக்கு இருக்கு?" நறுக்கென்று அவன் இடுப்பில் கிள்ளிவிட்டாள் ஜனனி.

"ஆ பிசாசு அறிவுக்கெட்ட முண்டம் எதுக்குடி கிள்ளிவிட்ட ?" என்று கோவத்தில் கத்துபவனை பார்த்து பதில் இல்லாமல் சிரித்தாள்.

"பத்திரிக்கை வாசிக்கிறேன். எல்லோரும் அமைதியா இருங்க உங்க ரெண்டு பேர் சண்டையை அப்புறம் வச்சுக்கோங்க." என்ற ஐயர் பத்திரிக்கையை படித்து காட்டினார்.

இன்னும் ஒரு வாரத்தில் திருமணம் நிச்சயிக்கப்ப்பட்டு இருந்தது.

ஷக்தி மஹாவை நோக்கியவாறே அங்கும் இங்கும் அலைந்து கொண்டிருந்தான்.

சுரேஷின் அன்னை தன்னை நோக்கி வருவதை கண்டவன் சற்று முகத்தை திருப்பினான்.

"ஷக்தி எல்லோரும் சாப்பிட ஆரம்பித்து விட்டார்கள். தாம்பூல பை இரண்டு மூட்டை தான் வந்திருக்கிறது .இன்னும் ஒரு மூட்டை வரணும் கொஞ்சம் போய் வாங்கி கொண்டு வந்து விடு." என்றார்.

"சரி ஆன்ட்டி"

"மஹாவையும் கூட கூட்டிட்டு போ." என்று மஹாவை அழைத்து சக்தியுடன் சென்று வருமாறு கூறிவிட்டு போனார்.

"வா போலாம்." என்று காரை நோக்கி நடந்தான்.

போகும் வழி முழுதும் இருவரும் பேசாமலே நிமிடங்கள் கழிந்தது.

தாம்பூல பை வாங்கி வந்து விட்டார்கள்.

இருவருக்குள்ளும் மௌன போர் நடந்து கொண்டிருந்தது.

எல்லோரும் கிளம்பி விட்டனர்.

சக்தியின் குடும்பமும் கிளம்பினார்கள். "அம்மா நீங்கள் கிளம்புங்கள். எனக்கு இங்கே வேலை இருக்கிறது." என்றான்.

சக்தியின் அம்மா, "சரி டா இங்கே வா." என்று தனியாக அழைத்தவர்.

"உனக்கு அந்த பெண்ணை பிடித்திருக்கிறது அல்லவா நான் அப்பாவிடம் பேச போகிறேன்." என்றார்.

"அம்மா நான் தான் உன் இஷ்டம் சொல்லிட்டேன்ல எதுக்கு திரும்பி கேக்கற கிளம்புங்கள்." என்று அனுப்பி வைத்தான்.

"ஆண்ட்டி நான் மஹாவை கொஞ்சம் வெளிய கூட்டிட்டு போயிட்டு வரேன்." என்றான் ஷக்தி.

"சரிப்பா சீக்கிரம் வந்துடுங்க. மழை வர மாதிரி இருக்கு." என்றாள்.

"சரிங்க ஆண்ட்டி." என்று மஹாவின் அறையினுள் நுழைந்து "போலாமா?" என்றான்.

சற்று தயங்கி "யாரவது பார்த்துட்டாங்கன்னா? "

"அம்மா கிளம்பிட்டாங்க. வேற யார் பார்த்தாலும் எனக்கும கவலை இல்ல. என் பொண்டாட்டிகூட நான் வெளிய போறேன் வா." என்று கூட்டி சென்றான்.

காரில் வெகு தூரம் சென்றார்கள்...