6
“ஹாய் அத்தான் உங்களுக்காக எத்தனை நேரம் காத்திருப்பது” வாசலிலேயே இழைய தொடங்கிவிட்ட ஹனியை என்னம்மா செய்வது என்று கேட்பது போல உஷாவை பார்த்தான் கார்த்திகேயன்
அது உன் சாமர்த்தியம் என்ற ரீதியில் முன்னே நடந்து வீட்டினுள் சென்றார் உஷா.
“அத்தான் நேற்று இந்த ரேர் கலர் நெயில் பாலீஸ் வாங்கினேன், விலை ரூ 200 தெரியுமா? நன்றாக இருக்கிறதா?” முகத்திற்கு நேரே பெரிய நகங்களை காண்பித்ததும் பயந்துவிட்டான் கார்த்திகேயன். அந்த நகங்களில் அடர் நீல சாயம் வேறு சகிக்கவில்லை. ஆனால் அதை கூற முடியாதே!..
“ம்.. பரவாயில்லை தான் ஆனால் நீ ஏதாவது பேய்படம் நடிக்க சென்று விடலாம். இப்படியா நகங்களை வளர்ப்பது?” தான் நினைத்ததை கேட்டும் விட்டான்.
“அய்யோ அத்தான் சம ஜோக், இது தான் ஃபேஷன், இப்போது நகம் இல்லாமலோ அல்லது உடைக்கேற்ற பாலிஸ் இல்லாமல் போனாலோ நம்மை பட்டிகாடு என்று எண்ணிவிடுவார்கள். சரி வாங்க உங்களுக்காக ஸ்பெஷலாக செய்திருக்கிறேன்” அவன் கைபிடித்து உரிமையாய் உள்ளே இழுத்துக் கொண்டு போனாள்.
ஏனோ அந்த கொடுமையான இடியாப்பமே அவன் நினைவிற்கு வந்தது. அத்தோடு தாமரையின் ஒட்ட வெட்டப்பட்ட நகங்களும் ஒரு மூலையில் எழாமல் இல்லை.
முகமன்களும் விருந்தும் முடித்த உடன் எல்லோரும் ஹாலில் உட்கார்ந்தனர். அப்பொழுதும் கார்த்திகேயனை உரசிக் கொண்டு தான் அமர்ந்தாள் ஹனி. முதலில் உஷா தான் ஆரம்பித்தார்.
“என்ன அண்ணா ஏதோ முக்கியமாய் பேச வேண்டும் என்றாயே?”
“ம்...” குரலை செருமியவர் தன் மனைவியை பார்த்துவிட்டு தன் மகளிடம் திரும்பினார்.
“ஹனி அத்தானை கூப்பிட்டுக் கொண்டு தோட்டத்தை சுற்றி காட்டம்மா புதிதாக நிறைய ரோஜா செடிகள் வைத்தாயே!”
“ஆமாம் அத்தான் வாங்களேன் அத்தனையும் ஹைப்பிரீட் ரோஜாக்கள்” அவன் கை பற்றி எழுப்பி தள்ளாத குறையாய் அழைத்துப் போனாள். போகும் பொழுது தன் தாயை சில வினாடி வெறித்த பிறகே வெளியேறினான் கார்த்திகேயன். மனம் ஹனி காட்டிய ரோஜாக்களின் மீது செல்ல மறுத்தது உள்ளே என்ன பேசுகிறார்கள். அதில் அவன் தலை உருளுமா? அவர்கள் என்ன பேசக்கூடும் என்பதை அவன் ஓரளவு யூகித்து தான் வைத்திருக்கிறான். அந்த யூகம் சரியா? இப்படி பல குழப்பங்கள் அவன் மனதில். ஆனால் அவன் நினைவை கலைத்தது ஹனியின் குரல்.
“அத்தான் பணத்தோடு பணம் சேர்ந்தால் எத்தனை செழிப்பாக இருக்கும் வாழ்க்கை. அதே போல் தான் தரமான ரோஜாசெடியை தரமான மற்றொரு ரோஜா செடியோடு சேர்த்தால் தான் இந்த ஹைப்பிரிட் ரோஜா கிடைக்கும். அப்போது தான் அழகான மலர்கள் கிடைக்கும்” இரு பொருள்பட பேசிய ஹனியை உற்றுப் பார்த்தவன்.
அதை ஏன் ஹனி பணத்தோடு பணம் என்று சொல்கிறாய். குணத்தோடு குணம் சேர்ந்தால் பிறக்கும் சந்ததி நல்ல குணத்தோடு அமையும் அல்லவா? இப்போது இருக்கும் நிலையை பார்த்தால் குணமான சந்ததி தான் தமிழ்நாட்டுக்கு தேவைபடுகிறது என்பது என் கருத்து” அவனும் இருபொருள் பட பேசினான். லேசாக முகவாட்டத்துடன் வேறு தலைப்புக்குள் புகுந்தாள் ஹனி.
ஒரு அரைமணி நேரம் சென்று வீட்டு வேலைக்காரன் இவர்களை நோக்கி வந்தான்
“ஐயா உங்களை மட்டும் கூப்பிடுகிறார் கார்த்திகேயன் சார்.
அம்மா நீங்க தோட்டத்திலேயே இருப்பீங்களாம்”
ஹனியின் முகத்தை பார்த்த கார்த்திகேயனுக்கு பாவமாக இருந்தது. அப்படியே சுருங்கிவிட்டது அவள் முகம். வேலையாளுடன் உள்ளே சென்றான். இவனை விட்டு விட்டு வேலையாள் பின் கட்டிற்குள் சென்று மறைந்தான்.
“இப்படி உட்கார் கார்த்திகேயன்” அருகில் இருந்த சோபாவை காட்டினார் மாமா அன்பரசன். அவனோ அம்மாவின் அருகில் சென்று அமர்ந்து கொண்டான். ஏமாற்றத்தை மறைத்து “சொல்லுமா உஷா நீ சொன்னால் உன் பிள்ளை கேட்பான்” என்றார் கவலையாய். “என்னம்மா விஷயம்” கேட்டவனின் பார்வையில் ஆயிரம் அர்த்தங்களை உணர்ந்து கொண்டார் உஷா.
“கண்ணா.... மாமா நம்மிடம் ஒரு கோரிக்கை வைத்துள்ளார். இதில் என் சம்மதத்தை விட உன் சம்மதம் தான் முக்கியம் அதனால் தான் உன்னை அழைத்து வர சொன்னேன்” பேச்சை இடைமறித்தார் அன்பரசன்.
“என்ன உஷா உனக்கு விருப்பம் என்றால் கார்த்திகேயன் அதை மறுக்கவா போகிறான்?”
“அப்படி இல்லை அண்ணா, என் விருப்பத்திற்கு மதிப்பு கொடுக்கும் குணம் உள்ளவன் தான் கார்த்திகேயன் அதே போல் அவன் விருப்பத்திற்கு நானும் மதிப்பு கொடுக்க வேண்டும் அல்லவா? அவன் விருப்பம் தெரிவித்து விட்டால் எனக்கு எந்த ஆட்சேபனையும் இல்லை” பேசிய அம்மாவையும், மாமாவையும் மாறி மாறி பார்த்துக் கொண்டிருந்தவன் பொறுமை இழந்தான்
“இப்போது என்ன தான் அம்மா பிரச்சனை சொன்னால் தானே தெரியும்?”
“சொல்கிறேன் கண்ணா! மாமா உன்னை அவர் மருமகனாக்க ஆசைபடுகிறார்” ஒரு வினாடி இடைவெளி விட்டவர் அவன் அதிர்ச்சியை அப்புறப்படுத்தி விட்டு தொடர்ந்தார்.
“மாமாவின் ஆசை நியாயமானது இப்படி கேட்க அவருக்கு எல்லா உரிமையும் இருக்கிறது. அத்தோடு ஹனி உனது முறைப்பெண் நல்ல பெண், படித்த பெண், அழகான பெண். ஆனால் அவள் வாழப்போவது உன்னோடு தான் என்பதால் இதில் சம்மதம் கூற நான் யார்? நீ யோசித்து முடிவை சொல். இப்போதே சொல்ல வேண்டும் என்று இல்லை நிதானமாக யோசித்து சொல். ஏனெனில் நம் உறவில் விரிசல் விழுவது எனக்கு மன வருத்தத்தை தரும். ஆனால் முடிவு எதுவானாலும் அதை எல்லோரும் ஏற்கிறோம் சரிதானா அண்ணா” என்று பார்த்தார்
வேறு வழியின்றி தலை அசைத்தார் அன்பரசன்.
தான் யூகித்தது நூறு சதவிகிதம் சரியே என்றுணர்ந்தான் கார்த்திகேயன். ஆனால் ஏனோ முடிவை தள்ளிப்போட அவள் மனம் ஒப்பவில்லை. அதோடு மாமாவை காயப்படுத்தவும் விருப்பமில்லை.மனதில் பலவற்றை நினைத்தவன் தன் எதிரில் இருப்போர் அனைவரும் தன் பதிலை எதிர் நோக்குவதை உணர்ந்து பேச்சை ஆரம்பித்தான்.
“மாமா.. என் அம்மாவிற்கு நீங்கள் மட்டுமே உறவு, அதேபோல் என் தாய் வழி உறவு என்று நான் கூறிக் கொள்ள இருப்பதும் நீங்கள் தான். என் தாய் மாமா என்ற உறவு என்றும் நீடித்திருக்க வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன். அதனால் என்னை மருமகனாக்கும் எண்ணத்தை விட்டுவிடுங்கள்” பேசியவன் மாமாவை ஏறிட்டான்.
“காரணம்” முகம் இறுக்கமடைந்தது அன்பரசனுக்கு.
“நிறைய காரணம் முதல் காரணம் நீங்கள் என் நெருங்கிய உறவு. நெருங்கிய உறவில் திருமணம் செய்தால் சந்ததி வீணாகும் என்பது நிருபிக்கப்பட்ட உண்மை. என் குலத்திலும் சரி உங்கள் குலத்திலும் சரி நானும், ஹனியும் தான் அதனால் எங்களோடு உங்கள் குலம் நின்றுவிடக்கூடாது. இரண்டாவது சிறு வயதிலிருந்தே விளையாடி மகிழ்ந்த நாங்கள் மணப்பதை தவறாகவே நான் கருதுகிறேன். இன்றும் ஹனி எனக்கு குழந்தையாக தான் தெரிகிறாள். எனக்கும் அவளுக்கும் ஏழு வயது வித்தியாசம் வேறு. மூன்றாவது எனக்கு தேவை ஹனியை போல் ஒரு அல்ட்ரா மாடர்ன் பெண் அல்ல. தமிழ் மணம் வீசும் பெண்ணை தான், என் மனைவியாக கற்பனை செய்து வைத்திருக்கிறேன். நான்காவது சொந்தத்தில் பெண் எடுத்து நிறைய சொந்தங்கள் விடுபட்டு போயிருக்கிறது. அந்த நிலை உங்களுக்கும் அம்மாவிற்கும் ஏற்படக் கூடாது என்பதே என் எண்ணம்” எப்போதும் போல் நீளமான பேச்சை முடித்தவன் உஷாவை பார்த்தான். அவர் முகத்தில் நிம்மதி படர்ந்ததை அவனால் உணர முடிந்தது.
சிறிது நேரம் அங்கே நிசப்தம் குடிக்கொண்டது. “அப்போ இதுதான் உன் முடிவா?” மௌனத்தை கலைத்தார் அன்பரசன் ஆம் என்பது போல் தலை அசைத்தான் கார்த்திகேயன்.
“உன் முடிவு” என்று உஷாவையும் கேட்டார்.
“என் முடிவு என்ன அண்ணா, வாழப் போவது அவன் தானே. அவனே கூறும் போது நாம் மதிப்பு கொடுப்பது தானே முறை”
“ஓ.. கே..” என்றவரின் குரலில் ஜீவனே இல்லை. இப்போது அவர் மனைவி சந்திரா வாய் திறந்தார்.
“எங்கள் ஹனி நாங்கள் கூறினால் மறுபேச்சு பேசாமல் சம்மதிப்பாள். நாங்கள் அவளை அப்படியே வளர்த்திருக்கிறோம்” பணிவாய் கூறுவது போல் ஊசி ஏற்றினாள்.
கோவத்தில் முகம் சிவந்துவிட்டது கார்த்திகேயனுக்கு அவன் கரம் தொட்டு அமைதிப்படுத்திய உஷா.
“இதில் என்ன அண்ணி தவறு. என் பேச்சிற்காக என் பிள்ளை தன் வாழ்க்கையை பலி கொடுப்பதை நான் விரும்பவில்லை. எப்போதுமே அவன் விருப்பத்தை ஊக்குவித்து தான் வளர்த்தேன். அதனால் அவன் ஒன்றும் சோடை போகவில்லை. அவன் ஏதேனும் முடிவெடுத்தால் அதில் இருக்கும் நியாயம் ஏற்றுக்கொள்ளதக்கதாய் இருக்கும். அவன் தான் நாலு காரணம் கூறினானே”
“அது சும்மா கண்துடைப்பு” விடாது பேசினார் சந்திரா.
“எங்களுக்கு உங்கள் மேல் தனிப்பட்ட பகை இல்லையே உங்களுக்கு கண் துடைப்பாக பட்டால் அதற்கு நாங்கள் காரணம் இல்லை”
“அ...” பேச முயன்ற மனைவியை அடக்கினார் அன்பரசன். “இந்த பேச்சு இத்தோடு போதும் இனி பேசினால் உறவுக்குள் சிக்கல்” முடித்தவர் இருவரையும் வழி அனுப்பி வைத்தார்.
காரில் ஏறியவுடன் கார்த்திகேயனின் முதல் கேள்வி இதுவாகவே இருந்தது.
“அம்மா,, என் முடிவு? உங்களுக்கு வருத்தம் ஒன்றும் இல்லையே?”
அவன் முகம் பார்த்து புன்னகை செய்தவர்.
“உன் முடிவை என்று நான் மறுத்திருக்கிறேன். அண்ணாவின் கோபத்தை தான் சகிக்க முடியவில்லை. ஆனால் எல்லாம் விரைவில் சரியாகிவிடும்”
மனதில் நிம்மதி படர்ந்தது கார்த்திகேயனுக்கு.
ஆனால் ஹனியின் மனமோ கொதித்துக் கொண்டிருந்தது. தன்னை கார்த்திகேயன் நிராகரித்து விட்டான் என்ற உண்மையே அவளை கொன்றது. எப்படி அவன் நிராகரிக்கலாம். அவனை மணம் முடித்தால் சமுதாயத்தில் நல்ல இடம் கிடைக்கும். ராணி போல் வாழலாம் என்று அவள் நினைப்பு எல்லாம் குழிதோண்டி மூடப்பட்டுவிட்டது. உள்ளம் குமுறியது. அத்தையின் வீடும் பெரியது. அதில் வேலையாளும் அதிகம் அதெல்லாம் விட கார்த்திகேயனின் அருகில் நிற்பதே பெருமை அல்லவா? அவன் கை கோர்த்து உலகமெல்லாம் சுற்றி வருவது போல என் மனம் எத்தனை கற்பனைகள் செய்து வைத்திருந்தது. எல்லாம் இனி இல்லை என்றே ஆகிவிட்டதா?... இல்லை என்று அம்மா அலெக்ஸாண்டர் கதையை உதாரணம் சொன்னாள். அதோடு முதல் முயற்சியில் தோற்றவர்களுக்கு அரியர்ஸ் என்று ஒன்று இருக்கிறதே எதற்கு. அதனால் நாமும் ஒரு முயற்சியோடு ஏன் தோல்வியை ஒப்ப வேண்டும். அடிமேல் அடி வைத்தால் அம்மியும் நகராதா? இங்கே அண்ணன் தங்கை என்ற பாசம் இருக்கிறதே அதை வைத்து ஏதேனும் செய்ய முடிகிறதா என்று பார்ப்போம் என்றாள். கொஞ்சம் நிம்மதி அடைந்த இதயம் உடனே வேறு யோசனைக்கு தாவியது.
ஒருவேளை.. ஒரு.. வேளை கார்த்திகேயன் வேறு யாரையேனும் காதலித்தால்.. நினைவே அவளை அதிர வைத்தது. அவள் மனநிலையை தாயிடம் கொட்டினாள். சற்று நேரம் யோசித்தவள். ‘ அப்படி எதுவும் என்றால் கொஞ்சம் சிரமம் தான். ஆனால் முடியாதது எதுவும் இல்லை இன்றே அவனை கண்காணிக்க ஆள் ஏற்பாடு செய்கிறேன்’ என்ற அம்மாவின் வார்த்தைகளில் நம்பிக்கை பெற்றாள் ஹனி.
