- Messages
- 423
- Reaction score
- 116
- Points
- 93
உயிர் துடிப்பாய் நீ !
அத்தியாயம் 39
Pre final epi
திகழொளிக்கு அன்றைய விடியல் மிக அழகாகவே விடிந்தது! இரவின் இனிமை வாரித் தந்த இன்பங்கள் அவளுள் புது உணர்வைக் கொடுத்தது.
நேற்றைய இரவில் கணவன் நெருங்கி வந்தவுடன் திகழொளி நெஞ்சமெல்லாம் படபடக்க "மிகன் இதெல்லாம் இப்ப வேண்டாமே..!" என்று எழும்பாத குரலில் உரைத்தாள்.
ஆனால், அவளின் கணவன் மனைவி சொன்னதைக் கண்டு கொள்ளாமல் "எனக்கு வேண்டுமே!" என்றவன் அவளின் மதி முகம் நோக்கி குனிந்தான் .
கணவனின் கண்களில் தெரிந்த காதலும் ,மோகமும் அவளையும் கட்டிப் போட்டது. அதன் பிறகு நடந்ததற்கு இருவருமே முழு பொறுப்பு!
மனதளவில் இணைந்து இருந்தவர்கள் அன்று இல்லற வாழ்க்கையில் இணைந்தார்கள்! இருவரும் இரூடல்! ஓரூயிராக கலந்தனர்!
இருவரின் நேசமும் அவர்களுள் அரும்பாகி !மொட்டாகி! மலர்ந்தது! அவர்களின் நெருக்கத்தைக் கண்டு வெண்ணிலவும் வெட்கப்பட்டு மேகத்தினுள் மறைந்து கொண்டது.
இரவின் மடியில் தன்னை மறந்து உறங்கியவளை பகலவனின் செங்கதிர்கள் மதி முகத்தில் பட்டுத் தெரித்த பின் தான் திகழொளிக்கு விழிப்பு வந்தது.
மெல்ல இமையை பிரிக்க முடியாமல் பிரித்தவளுக்கு இரவின் இனிமை தந்த உணர்வில் வெட்கம் அழையா விருந்தாளியாக வந்து ஓட்டிக் கொண்டது.
கணவனின் கைவளைவில் இருந்தவள் அவனின் உறக்கம் கலையாமல் எழுந்து சென்று குளியலறையில் தஞ்சம் புகுந்தாள்.
அவள் குளித்து தயாராகி வரும் வரை மிகன் கண் விழிக்கவே இல்லை..
குளித்து வந்தவள் கணவனை காணக் கூசி சத்தம் எழுப்பாமல், மணியரசியைத் தேடிச் சென்று அவருக்கு சமையலில் உதவினாள்.
மிகன் விழித்ததும் முதலில் மனைவியைத் தான் தேடினான்.அவளை அறையில் காணாமல் முகம் சுருங்கியவன் குளித்து முடித்து தயாராகி மனைவியைத் தேடிச் சென்றான்.
அவனின் அருமை மனைவி சமையலறையில் பாத்திரம் கழுவிக் கொண்டு இருந்ததைக் கண்டு முகத்தில் மகிழ்ச்சிப் பொங்க! மணியரசி அருகில் இல்லாததை உறுதி செய்து கொண்டு, சமையலைறைக்குள் சத்தம் எழுப்பாமல் சென்றான்.
கணவன் அருகில் வருவதை அறியாமல் திகழொளி மும்மரமாக பாத்திரங்களைக் கழுவிக் கொண்டு இருந்தாள்.
பூனை போல் மெதுவாக மனைவியின் பின் சென்று நின்ற மிகன்! அவளைப் பின்னிருந்து அணைத்தான்.
கணவனின் அணைப்பில் திகழொளி திகைத்து "அச்சோ மிகன்! என்ன செய்யறீங்க? மணியம்மா வந்திடப் போறாங்க விடுங்க!" என்றாள் பதட்டமாக..
"அதெல்லாம் இப்போதைக்கு வரமாட்டாங்க அத்தை வெளியில் காய்கறி வாங்கிட்டு இருக்காங்க.." என்றவன் அவளின் தோள்களில் முகத்தை புதைத்த படியே "திகழி ஒரு நிமிஷம் நம் அறைக்கு வாயேன்.." என்றான் மயக்கும் குரலில்..
"ம்ஹூம் நான் வரலே எனக்கு வேலை இருக்கு..!"
"ப்ளீஸ் டீ இரண்டே நிமிஷம் வா உங்கிட்ட கொஞ்சம் பேசணும்.."
"இங்கேயே பேசுங்க..!"
"இங்கெல்லாம் பேச முடியாது..இப்ப வரையா? இல்லையா..?வருலேன்னா அப்படியே தூக்கிட்டு போய்டுவேன்..!"
"அச்சோ காலையில் ஏன் தான் இப்படி அக்கப்போர் பண்றீங்களோ..?"
"நானா அக்கப்போர் பண்றேன்! நீ தான் டீ புருசன் கூப்பிட்டா வரமாட்டேன்னு அலுச்சாட்டியம் பண்றே.."
"உங்களே .."என்று சலித்துக் கொண்டவள், "சரி நீங்க போங்க..நான் மீதி பாத்திரத்தை கழுவிட்டு வரேன்.."
"அதெல்லாம் அப்புறம் கழுவிக்கலாம் இப்ப வா..!"
"விடமாட்டீங்களே !சரி வரேன்! நீங்க போங்க..!" என்றவள் கைகளை கழுவிக் கொண்டு கணவன் பின் சென்றாள்.
அறைக்குள் நுழைந்ததும் அவளை இழுத்து அணைத்தவன் "திகழி நான் நேத்து உன்னை கஷ்டப்படுத்திட்டேனா ?"
"அப்படி எல்லாம் ஒண்ணும் இல்லை ஏன் கேட்கிறீங்க..?"
"காலையில் கண் விழிக்கும் போது உன்னை தேடுனுனேன்! உன்னைக் காணோம்! அது தான் உன்னை கஷ்டப்படுத்திட்டேன் போல் அதனால், என்னைப் பார்க்கப் பிடிக்காமல் சீக்கிரம் எழுந்து போய்ட்டீயோன்னு நினைச்சேன்.."
"என்ன ஒரு கற்பனை! நான் எழுந்ததே லேட்..மணியம்மாவுக்கு உதவலாம்ன்னு போனேன்.."
"ஓ..அது தானே! என் மேல் வெறுப்பு இல்லை தானே!"
"ஏங்க அடிக்கடி லூசு மாதிரியே பேசறீங்க..?"
"ஏய் கொழுப்பா! சந்தடி சாக்கில் லூசுங்கிறே.."
"பின்னே இப்படி எல்லாம் தேவை இல்லாத கேள்வி கேட்டா அப்படித் தான் சொல்லுவேன்.."
"உன்னை.." என்று பற்களை கடித்தபடி கத்தியவன் குரலுக்கும், செயலுக்கும் சம்மந்தம் இல்லாமல் மனைவியின் மதி முகம் நோக்கி குனிந்தான்.
சரியாக அப்போது பூஜை வேளை கரடியாக அமுதன் அலைபேசியில் அழைத்தான்.
அலைபேசியின் அழைப்பு சத்தத்தைக் கேட்டு "நிம்மதியா ஒரு நிமிஷம் இருக்க முடியுதா?" என்று வாய்க்குள் முனங்கியபடியே அழைத்தது யார் என்று பார்த்தவன் மனைவியிடம் "எல்லாம் உன் அரூயிர் தம்பி தான்! அவனுக்கு நான் உங்கூட சந்தோஷமா இருந்திடவே கூடாது! எப்படி தான் மூக்கில் வேர்குதோ?" என்று மனைவியிடம் சலித்த படி அலைபேசியை உயிர் பித்தான்.
அந்த பக்கம் அமுதனோ "மாமா அக்கா எங்கே? ஏன் போன் எடுக்க மாட்டீறா..?"
"என் பக்கத்தில் தான் இருக்கா! போன் சைலண்ட்லே இருந்து இருக்கும். என்ன விஷயம்?"
"கமலிக்காவுக்கு கல்யாணம் உறுதி ஆகி இருக்காம்! அதை சொல்ல அக்காவுக்கு கூப்பிட்டு இருக்காங்க, அக்கா போனை எடுக்கவே இல்லையாம். அது தான் பயந்து போய் என்னை கூப்பிட்டாங்க .."
"ஓ..அப்படியா..இரு உங்க அக்கா கிட்ட தரேன்.."என்றவன் மனைவியிடம் அலைபேசியைக் கொடுத்தான்.
அலைபேசியை வாங்கியவள், கணவனிடமிருந்து கொஞ்சம் தள்ளிப் போய் நின்று தம்பியிடம் பேசினாள்.
மனைவி நகர்ந்ததும், மிகனும் பின்னாடியே சென்று, அவள் அருகில் நெருங்கி நின்று !மனைவி என்ன பேசுகிறாள் என்று அவளை பின்னிருந்து அணைத்தபடி அவளின் தோள்களில் முகத்தை வைத்துக் கொண்டு உன்னிப்பாக கேட்டுக் கொண்டிருந்தான்.
கணவனின் செயல் திகழொளிக்கு சங்கடத்தை கொடுத்தது. தம்பியிடம் பேசிக்கொண்டே தன்னோடு பசைபோல் ஓட்டிக்கொண்டு இருந்தவனை நகர்த்தினாள்.
ஆனால், அவளின் கணவனோ! அவளை விட்டு நகர்ந்தால் தானே!
ஒருவழியாக தம்பியிடம் பேசிவிட்டு அலைபேசியை அணைத்துவிட்டு முகம் சிவக்க கணவனிடம்.."உங்க மனசுலே என்ன தான் நினைச்சுட்டு இருக்கீங்க.ஒரு போன் கூட நிம்மதியா தம்பி கூட பேச விடமாட்டீங்களா..?"என்று கோபமாக கேட்டாள்.
"நான் என்ன செய்தேன்.."
"ம்..ஒண்ணும் செய்யலே! பேசும் போது தான் இப்படி வந்து உரசிட்டு நிற்பீங்களா.. நிம்மதியா பேச விடறீங்களா.."
"நீ எதுக்கு என்னை விட்டு நகர்ந்து போய் பேசறே? என் பக்கத்துலே நின்னு பேச வேண்டியதுதானே..!"
"இப்ப தள்ளிப் போய் நின்னு பேசுனா என்னவாம்..?"
"என்னை விட்டு தள்ளிப்போன நான் அப்படித் தான் செய்வேன்.உனக்கு எப்பவும் நான் தான் ஃபர்ஸ்ட் டா இருக்கனும்..உன் தம்பி எல்லாம் அப்புறம் தான் புரிஞ்சு நடந்துக்கோ..!" என்றவனைக் கண்டு திகழொளி திகைப்புடன் கணவனை விழி எடுக்காமல் பார்த்தபடி நின்றாள்.
மனைவி நின்ற தோரனை மிகனுக்கு புன்னகையை கொடுத்தாலும், அதைக் காட்டிக் கொள்ளாமல் இது தான் சமயம் என்று அவளின் கன்னங்களில் அழுத்தமாக இதழ் பதித்தவன் அவள் அதை உணரும் முன்பே அவளை விட்டு நகர்ந்தான்.
கணவனின் செய்கையால் திகழொளியின் முகம் வெட்கத்தால் செந்நிறமாக மாறியது.அவன் இதழ் பதித்த இடத்தை விரல்களால் தடவியவலுக்கு இதழோரம் அழையா விருந்தாளியாக புன்னகை வந்து ஒட்டிக் கொண்டது.மனதிற்குள் இனம்புரியா மகிழ்ச்சியும் உணர்வும் அவளை ஆட்கொண்டது..
நாள்கள் மிக அழகாக நகர்ந்தது.பாலைவனத்துப் பூஞ்சோலையாக! காயம் பட்ட மனதிற்கு மருந்தாக ! மிகன் அவளை அன்பால் கொண்டாடீத் தீர்த்தான்.
இத்தனை அழகாக வாழ்க்கை போகுமென்று அவளிடம் முன்பு யாராவது சொல்லி இருந்தால் அவள் நிச்சயமாக நம்பியிருக்க மாட்டாள்.
அவள் பட்ட கஷ்டத்திற்கு எல்லாம் மருந்தாக வாழ்க்கை நந்தவனமாக பூத்துக் குலுங்கியது.
நேசத்தாலும், பாசத்தாலும் அவளை திக்குமுக்காட வைத்தான் அவளின் ஆரூயிர் நாயகன்.
முன்பு அவளை காயப்படுத்தியதிற்கு எல்லாம் சேர்த்து அவளை தாங்கினான். அவள் மனம் முழுவதும் மகிழ்ச்சியே நிரம்பி வழிந்தது.
முத்தாய்ப்பாக அவளின் அன்புத் தோழி கமலி! தன் பெற்றோருடன் தன் திருமணத்திற்கு அழைக்க வந்திருந்தாள்!
நீண்ட நாள்களுக்கு பின் கண்ட தோழியை ஆசையாக அணைத்துக் கொண்டாள் கமலி..!
திகழொளியின் முகத்தில் மின்னிய பூரிப்பு கமலிக்கும் நிம்மதியை கொடுத்தது.
"திகழி எனக்கு இது போதும் டீ ! உன் முகத்தில் தெரியும் இந்த சந்தோஷம் எப்போதும் உன் வாழ்க்கையில் நிலைத்து இருக்கனும் . அதுவே எனக்கு பெரும் சந்தோஷம்..! எனக்கு இங்கு வரும் போது உன் மீது கோவமிருந்தது என்ற கமலியிடம்..
"ஏன் ..?"என்று புரியாமல் கேட்டால் திகழொளி.
"ம்..உன் கல்யாணத்துக்கு பின் நீ எங்கிட்ட சரியாகவே பேசலை.. என்னை மறந்திட்டியோன்னு நினைச்சேன். ஆனால் ,இப்ப உன்னைப் பார்த்த பிறகு அந்த கோவம் எல்லாம் பஞ்சாப் பறந்திடுச்சு..எனக்கு இது போதும் டீ .."என்ற தோழியை கண்களில் நீர் தேங்க ஆசையாக அணைத்துக் கொண்டாள் திகழொளி.
"கமலி உங்கூட பேசக்கூடாதுன்னு இல்லை! ஏதாவது ஒரு பிரச்சினை வந்துடுது. அதனால் தான் சரியா பேச முடியலை. சாரி டீ.. நான் கஷ்டப்பட்ட போது என் கூடவே இருந்தவ உன்னை என்னால் எப்படி டீ மறக்க முடியும்.என் உயிர் உள்ளவரை என் மனசுலே எப்பவும் நீ என் கமலியா இருப்ப டீ .."என்று உணர்ச்சி பெருக்குடன் கூறிய திகழொளியிடம்..
"அதெல்லாம் சரி! இங்க பாரு! என் கல்யாணத்துக்கு ஒரு வாரம் முன்னாடியே நீ வந்துடனும் ஞாபகம் வச்சுக்கோ..!என்ன புரியுதா..?"
"அதெல்லாம் உங்க ஃப்ரெண்ட் கரெக்ட்டா வந்துடுவா! அதுக்கு நான் கேரண்டி.." என்று மிகனின் குரலில் இருவரும் தூக்கிவாரிப் போட திரும்பினார்கள்.
அங்கே மிகன் தன் கைகளை மார்பின் குறுக்கே கட்டிக் கொண்டு அவர்களை பார்த்தவாறு நின்று இருந்தான்.
"தேங்க்ஸ் அண்ணா !திகழியை நல்லாப் பார்த்துக்கோங்க ..அவளே தப்பு செய்தாலும் அவளை எந்த காரணத்திற்கும் விட்டுடாதீங்க ..அவளுக்கு நீங்கன்னா உயிர்..!"என்று தோழிக்காக பேசினாள்.
கமலி பேசியதைக் கேட்டு திகழொளி ஆச்சரியமாக தன் தோழியை பார்த்தாள்!எப்போதும் மிகனை கரித்துக் கொட்டுபவள்! இன்று முதல் முறையாக அண்ணா !என்று அழைத்து பேசி இருக்காளே ?என்று வியந்து பார்த்தாள்!
"கண்டிப்பா உங்க ஃப்ரெண்டை என் கண்ணுக்குள் வச்சு பார்த்துப்பேன் .."என்ற கூறியபடி திகழொளியின் அருகில் வந்து அவளின் தோள்களில் கைபோட்டுக் கொண்டான்.
திகழொளிக்கு தோழி முன் கணவனின் செய்கை கூச்சத்தைக் கொடுக்க மெல்ல அவனிடமிருந்து நகர்ந்தாள்.
"எனக்கு இது போதும் மிகன் அண்ணா !நீங்க இரண்டு பேரும் ஜோடியா என் கல்யாணத்துக்கு வந்தா அதை விட எனக்கு வேறு சந்தோஷம் இல்லை.." என்றவளிடம் கண்டிப்பாக வருகிறோம் என்று உறுதியளித்து, விருந்து உபச்சாரம் செய்து அனுப்பி வைத்தனர்.
கமலியிடம் கூறியபடி திகழொளி தன் தோழியின் திருமணத்திற்கு சென்றவள், நல்லபடியாக திருமணம் முடியும் வரை கூடவே இருந்தாள்.மிகனும் மனைவியுடன் புன்னகை முகமாக கலந்து கொண்டான்.
அமுதனும், கமலிக்கு உடன் பிறவாத சகோதரனாக அனைத்து வேலையும் இழுத்துப் போட்டுச் செய்தான்.
எல்லாம் முடிந்து வீடு வந்த பின் இரவின் தனிமையில் மனைவியிடம் "ஏன் ஒளி இன்னைக்கு உன் ப்ரெண்ட்டுக்கு பர்ஸ்ட் நைட் தானே..?"என்றான் கள்ளச் சிரிப்புடன்..
"ஆமாம்! அதுக்கு என்ன இப்போ..? என்றாள் அவளின் மனையாள் அருகில் படுத்திருந்த மகிழினியைத் தட்டிக் கொடுத்த படியே.
"ம்.. இல்லே சும்மா தான் கேட்டேன்..!எல்லாரும் என்ன நம்மளே மாதிரியா இருப்பாங்க..?"
"நம்மளே மாதிரின்னா.. ?
"ம்..கல்யாணம் முடிஞ்சு ஆறு மாசம் கழிச்சு தான் நமக்கு பர்ஸ்ட் நைட் ! அதை சொன்னேன்.."
"இப்ப இந்த பேச்சு ரொம்ப அவசியமா..?"
"ஆமாம் உனக்கு எது தான் அவசியம்! எப்ப பாரு என்னை டீல்லே விடுவாதே உனக்கு வேலையாச்சு..?"
"இப்ப என்ன டீல்லே விட்டுட்டேன்..?"
"உன்னை யாரு இன்னைக்கு பாப்பாவே இங்கே தூக்கிட்டு வரச் சொன்னா?"
"அவ தான் எங்கூட தூங்கிறேன்னு சொன்னா! அது தான் தூக்கிட்டு வந்தேன்..!"
"ஆமாம் குழந்தை அப்படி தான் சொல்லும் ! நீ தான் சமாதானப்படுத்தி விட்டுட்டு வந்து இருக்கனும்!
கொஞ்சமாவது இங்கீதம் தெரியுதா..லூசு பொண்டாட்டி..!"
"ஆமாம் நான் லூசு தான்..நீங்க இப்ப பேசாம திரும்பி படுத்து ஒழுங்கா தூங்குங்க!பாப்பா அரை தூக்கத்தில் இருக்கா எழுப்பி விட்டீங்க?அப்புறம் அழுது அடம் பிடிப்பா..எனக்கும் செம டையேடா இருக்கு..நானும் சீக்கிரம் தூங்கனும்..!"
"ம்ஹூம்! இப்படி தனியா திரும்பி படுத்து தூங்கத் தான் நான் கல்யாணம் பண்ணி இருக்கேன் ! எல்லாம் என் தலை எழுத்து!" என்று புலம்பிய கணவனைக் கண்டு சத்தம் வராமல் சிரித்தாள் அவளின் அன்பு மனையாள்..
தொடரும்..
Hi friends,
உயிர் துடிப்பாய் அத்தியாயம் 39(pre final) பதிந்துவிட்டேன்.. படித்து விட்டு உங்கள் கருத்துகளை பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள் இதுவரை நீங்கள் கொடுத்த ஆதரவுக்கு மிக்க நன்றி!
அன்புடன்
இனிதா மோகன்
அத்தியாயம் 39
Pre final epi
திகழொளிக்கு அன்றைய விடியல் மிக அழகாகவே விடிந்தது! இரவின் இனிமை வாரித் தந்த இன்பங்கள் அவளுள் புது உணர்வைக் கொடுத்தது.
நேற்றைய இரவில் கணவன் நெருங்கி வந்தவுடன் திகழொளி நெஞ்சமெல்லாம் படபடக்க "மிகன் இதெல்லாம் இப்ப வேண்டாமே..!" என்று எழும்பாத குரலில் உரைத்தாள்.
ஆனால், அவளின் கணவன் மனைவி சொன்னதைக் கண்டு கொள்ளாமல் "எனக்கு வேண்டுமே!" என்றவன் அவளின் மதி முகம் நோக்கி குனிந்தான் .
கணவனின் கண்களில் தெரிந்த காதலும் ,மோகமும் அவளையும் கட்டிப் போட்டது. அதன் பிறகு நடந்ததற்கு இருவருமே முழு பொறுப்பு!
மனதளவில் இணைந்து இருந்தவர்கள் அன்று இல்லற வாழ்க்கையில் இணைந்தார்கள்! இருவரும் இரூடல்! ஓரூயிராக கலந்தனர்!
இருவரின் நேசமும் அவர்களுள் அரும்பாகி !மொட்டாகி! மலர்ந்தது! அவர்களின் நெருக்கத்தைக் கண்டு வெண்ணிலவும் வெட்கப்பட்டு மேகத்தினுள் மறைந்து கொண்டது.
இரவின் மடியில் தன்னை மறந்து உறங்கியவளை பகலவனின் செங்கதிர்கள் மதி முகத்தில் பட்டுத் தெரித்த பின் தான் திகழொளிக்கு விழிப்பு வந்தது.
மெல்ல இமையை பிரிக்க முடியாமல் பிரித்தவளுக்கு இரவின் இனிமை தந்த உணர்வில் வெட்கம் அழையா விருந்தாளியாக வந்து ஓட்டிக் கொண்டது.
கணவனின் கைவளைவில் இருந்தவள் அவனின் உறக்கம் கலையாமல் எழுந்து சென்று குளியலறையில் தஞ்சம் புகுந்தாள்.
அவள் குளித்து தயாராகி வரும் வரை மிகன் கண் விழிக்கவே இல்லை..
குளித்து வந்தவள் கணவனை காணக் கூசி சத்தம் எழுப்பாமல், மணியரசியைத் தேடிச் சென்று அவருக்கு சமையலில் உதவினாள்.
மிகன் விழித்ததும் முதலில் மனைவியைத் தான் தேடினான்.அவளை அறையில் காணாமல் முகம் சுருங்கியவன் குளித்து முடித்து தயாராகி மனைவியைத் தேடிச் சென்றான்.
அவனின் அருமை மனைவி சமையலறையில் பாத்திரம் கழுவிக் கொண்டு இருந்ததைக் கண்டு முகத்தில் மகிழ்ச்சிப் பொங்க! மணியரசி அருகில் இல்லாததை உறுதி செய்து கொண்டு, சமையலைறைக்குள் சத்தம் எழுப்பாமல் சென்றான்.
கணவன் அருகில் வருவதை அறியாமல் திகழொளி மும்மரமாக பாத்திரங்களைக் கழுவிக் கொண்டு இருந்தாள்.
பூனை போல் மெதுவாக மனைவியின் பின் சென்று நின்ற மிகன்! அவளைப் பின்னிருந்து அணைத்தான்.
கணவனின் அணைப்பில் திகழொளி திகைத்து "அச்சோ மிகன்! என்ன செய்யறீங்க? மணியம்மா வந்திடப் போறாங்க விடுங்க!" என்றாள் பதட்டமாக..
"அதெல்லாம் இப்போதைக்கு வரமாட்டாங்க அத்தை வெளியில் காய்கறி வாங்கிட்டு இருக்காங்க.." என்றவன் அவளின் தோள்களில் முகத்தை புதைத்த படியே "திகழி ஒரு நிமிஷம் நம் அறைக்கு வாயேன்.." என்றான் மயக்கும் குரலில்..
"ம்ஹூம் நான் வரலே எனக்கு வேலை இருக்கு..!"
"ப்ளீஸ் டீ இரண்டே நிமிஷம் வா உங்கிட்ட கொஞ்சம் பேசணும்.."
"இங்கேயே பேசுங்க..!"
"இங்கெல்லாம் பேச முடியாது..இப்ப வரையா? இல்லையா..?வருலேன்னா அப்படியே தூக்கிட்டு போய்டுவேன்..!"
"அச்சோ காலையில் ஏன் தான் இப்படி அக்கப்போர் பண்றீங்களோ..?"
"நானா அக்கப்போர் பண்றேன்! நீ தான் டீ புருசன் கூப்பிட்டா வரமாட்டேன்னு அலுச்சாட்டியம் பண்றே.."
"உங்களே .."என்று சலித்துக் கொண்டவள், "சரி நீங்க போங்க..நான் மீதி பாத்திரத்தை கழுவிட்டு வரேன்.."
"அதெல்லாம் அப்புறம் கழுவிக்கலாம் இப்ப வா..!"
"விடமாட்டீங்களே !சரி வரேன்! நீங்க போங்க..!" என்றவள் கைகளை கழுவிக் கொண்டு கணவன் பின் சென்றாள்.
அறைக்குள் நுழைந்ததும் அவளை இழுத்து அணைத்தவன் "திகழி நான் நேத்து உன்னை கஷ்டப்படுத்திட்டேனா ?"
"அப்படி எல்லாம் ஒண்ணும் இல்லை ஏன் கேட்கிறீங்க..?"
"காலையில் கண் விழிக்கும் போது உன்னை தேடுனுனேன்! உன்னைக் காணோம்! அது தான் உன்னை கஷ்டப்படுத்திட்டேன் போல் அதனால், என்னைப் பார்க்கப் பிடிக்காமல் சீக்கிரம் எழுந்து போய்ட்டீயோன்னு நினைச்சேன்.."
"என்ன ஒரு கற்பனை! நான் எழுந்ததே லேட்..மணியம்மாவுக்கு உதவலாம்ன்னு போனேன்.."
"ஓ..அது தானே! என் மேல் வெறுப்பு இல்லை தானே!"
"ஏங்க அடிக்கடி லூசு மாதிரியே பேசறீங்க..?"
"ஏய் கொழுப்பா! சந்தடி சாக்கில் லூசுங்கிறே.."
"பின்னே இப்படி எல்லாம் தேவை இல்லாத கேள்வி கேட்டா அப்படித் தான் சொல்லுவேன்.."
"உன்னை.." என்று பற்களை கடித்தபடி கத்தியவன் குரலுக்கும், செயலுக்கும் சம்மந்தம் இல்லாமல் மனைவியின் மதி முகம் நோக்கி குனிந்தான்.
சரியாக அப்போது பூஜை வேளை கரடியாக அமுதன் அலைபேசியில் அழைத்தான்.
அலைபேசியின் அழைப்பு சத்தத்தைக் கேட்டு "நிம்மதியா ஒரு நிமிஷம் இருக்க முடியுதா?" என்று வாய்க்குள் முனங்கியபடியே அழைத்தது யார் என்று பார்த்தவன் மனைவியிடம் "எல்லாம் உன் அரூயிர் தம்பி தான்! அவனுக்கு நான் உங்கூட சந்தோஷமா இருந்திடவே கூடாது! எப்படி தான் மூக்கில் வேர்குதோ?" என்று மனைவியிடம் சலித்த படி அலைபேசியை உயிர் பித்தான்.
அந்த பக்கம் அமுதனோ "மாமா அக்கா எங்கே? ஏன் போன் எடுக்க மாட்டீறா..?"
"என் பக்கத்தில் தான் இருக்கா! போன் சைலண்ட்லே இருந்து இருக்கும். என்ன விஷயம்?"
"கமலிக்காவுக்கு கல்யாணம் உறுதி ஆகி இருக்காம்! அதை சொல்ல அக்காவுக்கு கூப்பிட்டு இருக்காங்க, அக்கா போனை எடுக்கவே இல்லையாம். அது தான் பயந்து போய் என்னை கூப்பிட்டாங்க .."
"ஓ..அப்படியா..இரு உங்க அக்கா கிட்ட தரேன்.."என்றவன் மனைவியிடம் அலைபேசியைக் கொடுத்தான்.
அலைபேசியை வாங்கியவள், கணவனிடமிருந்து கொஞ்சம் தள்ளிப் போய் நின்று தம்பியிடம் பேசினாள்.
மனைவி நகர்ந்ததும், மிகனும் பின்னாடியே சென்று, அவள் அருகில் நெருங்கி நின்று !மனைவி என்ன பேசுகிறாள் என்று அவளை பின்னிருந்து அணைத்தபடி அவளின் தோள்களில் முகத்தை வைத்துக் கொண்டு உன்னிப்பாக கேட்டுக் கொண்டிருந்தான்.
கணவனின் செயல் திகழொளிக்கு சங்கடத்தை கொடுத்தது. தம்பியிடம் பேசிக்கொண்டே தன்னோடு பசைபோல் ஓட்டிக்கொண்டு இருந்தவனை நகர்த்தினாள்.
ஆனால், அவளின் கணவனோ! அவளை விட்டு நகர்ந்தால் தானே!
ஒருவழியாக தம்பியிடம் பேசிவிட்டு அலைபேசியை அணைத்துவிட்டு முகம் சிவக்க கணவனிடம்.."உங்க மனசுலே என்ன தான் நினைச்சுட்டு இருக்கீங்க.ஒரு போன் கூட நிம்மதியா தம்பி கூட பேச விடமாட்டீங்களா..?"என்று கோபமாக கேட்டாள்.
"நான் என்ன செய்தேன்.."
"ம்..ஒண்ணும் செய்யலே! பேசும் போது தான் இப்படி வந்து உரசிட்டு நிற்பீங்களா.. நிம்மதியா பேச விடறீங்களா.."
"நீ எதுக்கு என்னை விட்டு நகர்ந்து போய் பேசறே? என் பக்கத்துலே நின்னு பேச வேண்டியதுதானே..!"
"இப்ப தள்ளிப் போய் நின்னு பேசுனா என்னவாம்..?"
"என்னை விட்டு தள்ளிப்போன நான் அப்படித் தான் செய்வேன்.உனக்கு எப்பவும் நான் தான் ஃபர்ஸ்ட் டா இருக்கனும்..உன் தம்பி எல்லாம் அப்புறம் தான் புரிஞ்சு நடந்துக்கோ..!" என்றவனைக் கண்டு திகழொளி திகைப்புடன் கணவனை விழி எடுக்காமல் பார்த்தபடி நின்றாள்.
மனைவி நின்ற தோரனை மிகனுக்கு புன்னகையை கொடுத்தாலும், அதைக் காட்டிக் கொள்ளாமல் இது தான் சமயம் என்று அவளின் கன்னங்களில் அழுத்தமாக இதழ் பதித்தவன் அவள் அதை உணரும் முன்பே அவளை விட்டு நகர்ந்தான்.
கணவனின் செய்கையால் திகழொளியின் முகம் வெட்கத்தால் செந்நிறமாக மாறியது.அவன் இதழ் பதித்த இடத்தை விரல்களால் தடவியவலுக்கு இதழோரம் அழையா விருந்தாளியாக புன்னகை வந்து ஒட்டிக் கொண்டது.மனதிற்குள் இனம்புரியா மகிழ்ச்சியும் உணர்வும் அவளை ஆட்கொண்டது..
நாள்கள் மிக அழகாக நகர்ந்தது.பாலைவனத்துப் பூஞ்சோலையாக! காயம் பட்ட மனதிற்கு மருந்தாக ! மிகன் அவளை அன்பால் கொண்டாடீத் தீர்த்தான்.
இத்தனை அழகாக வாழ்க்கை போகுமென்று அவளிடம் முன்பு யாராவது சொல்லி இருந்தால் அவள் நிச்சயமாக நம்பியிருக்க மாட்டாள்.
அவள் பட்ட கஷ்டத்திற்கு எல்லாம் மருந்தாக வாழ்க்கை நந்தவனமாக பூத்துக் குலுங்கியது.
நேசத்தாலும், பாசத்தாலும் அவளை திக்குமுக்காட வைத்தான் அவளின் ஆரூயிர் நாயகன்.
முன்பு அவளை காயப்படுத்தியதிற்கு எல்லாம் சேர்த்து அவளை தாங்கினான். அவள் மனம் முழுவதும் மகிழ்ச்சியே நிரம்பி வழிந்தது.
முத்தாய்ப்பாக அவளின் அன்புத் தோழி கமலி! தன் பெற்றோருடன் தன் திருமணத்திற்கு அழைக்க வந்திருந்தாள்!
நீண்ட நாள்களுக்கு பின் கண்ட தோழியை ஆசையாக அணைத்துக் கொண்டாள் கமலி..!
திகழொளியின் முகத்தில் மின்னிய பூரிப்பு கமலிக்கும் நிம்மதியை கொடுத்தது.
"திகழி எனக்கு இது போதும் டீ ! உன் முகத்தில் தெரியும் இந்த சந்தோஷம் எப்போதும் உன் வாழ்க்கையில் நிலைத்து இருக்கனும் . அதுவே எனக்கு பெரும் சந்தோஷம்..! எனக்கு இங்கு வரும் போது உன் மீது கோவமிருந்தது என்ற கமலியிடம்..
"ஏன் ..?"என்று புரியாமல் கேட்டால் திகழொளி.
"ம்..உன் கல்யாணத்துக்கு பின் நீ எங்கிட்ட சரியாகவே பேசலை.. என்னை மறந்திட்டியோன்னு நினைச்சேன். ஆனால் ,இப்ப உன்னைப் பார்த்த பிறகு அந்த கோவம் எல்லாம் பஞ்சாப் பறந்திடுச்சு..எனக்கு இது போதும் டீ .."என்ற தோழியை கண்களில் நீர் தேங்க ஆசையாக அணைத்துக் கொண்டாள் திகழொளி.
"கமலி உங்கூட பேசக்கூடாதுன்னு இல்லை! ஏதாவது ஒரு பிரச்சினை வந்துடுது. அதனால் தான் சரியா பேச முடியலை. சாரி டீ.. நான் கஷ்டப்பட்ட போது என் கூடவே இருந்தவ உன்னை என்னால் எப்படி டீ மறக்க முடியும்.என் உயிர் உள்ளவரை என் மனசுலே எப்பவும் நீ என் கமலியா இருப்ப டீ .."என்று உணர்ச்சி பெருக்குடன் கூறிய திகழொளியிடம்..
"அதெல்லாம் சரி! இங்க பாரு! என் கல்யாணத்துக்கு ஒரு வாரம் முன்னாடியே நீ வந்துடனும் ஞாபகம் வச்சுக்கோ..!என்ன புரியுதா..?"
"அதெல்லாம் உங்க ஃப்ரெண்ட் கரெக்ட்டா வந்துடுவா! அதுக்கு நான் கேரண்டி.." என்று மிகனின் குரலில் இருவரும் தூக்கிவாரிப் போட திரும்பினார்கள்.
அங்கே மிகன் தன் கைகளை மார்பின் குறுக்கே கட்டிக் கொண்டு அவர்களை பார்த்தவாறு நின்று இருந்தான்.
"தேங்க்ஸ் அண்ணா !திகழியை நல்லாப் பார்த்துக்கோங்க ..அவளே தப்பு செய்தாலும் அவளை எந்த காரணத்திற்கும் விட்டுடாதீங்க ..அவளுக்கு நீங்கன்னா உயிர்..!"என்று தோழிக்காக பேசினாள்.
கமலி பேசியதைக் கேட்டு திகழொளி ஆச்சரியமாக தன் தோழியை பார்த்தாள்!எப்போதும் மிகனை கரித்துக் கொட்டுபவள்! இன்று முதல் முறையாக அண்ணா !என்று அழைத்து பேசி இருக்காளே ?என்று வியந்து பார்த்தாள்!
"கண்டிப்பா உங்க ஃப்ரெண்டை என் கண்ணுக்குள் வச்சு பார்த்துப்பேன் .."என்ற கூறியபடி திகழொளியின் அருகில் வந்து அவளின் தோள்களில் கைபோட்டுக் கொண்டான்.
திகழொளிக்கு தோழி முன் கணவனின் செய்கை கூச்சத்தைக் கொடுக்க மெல்ல அவனிடமிருந்து நகர்ந்தாள்.
"எனக்கு இது போதும் மிகன் அண்ணா !நீங்க இரண்டு பேரும் ஜோடியா என் கல்யாணத்துக்கு வந்தா அதை விட எனக்கு வேறு சந்தோஷம் இல்லை.." என்றவளிடம் கண்டிப்பாக வருகிறோம் என்று உறுதியளித்து, விருந்து உபச்சாரம் செய்து அனுப்பி வைத்தனர்.
கமலியிடம் கூறியபடி திகழொளி தன் தோழியின் திருமணத்திற்கு சென்றவள், நல்லபடியாக திருமணம் முடியும் வரை கூடவே இருந்தாள்.மிகனும் மனைவியுடன் புன்னகை முகமாக கலந்து கொண்டான்.
அமுதனும், கமலிக்கு உடன் பிறவாத சகோதரனாக அனைத்து வேலையும் இழுத்துப் போட்டுச் செய்தான்.
எல்லாம் முடிந்து வீடு வந்த பின் இரவின் தனிமையில் மனைவியிடம் "ஏன் ஒளி இன்னைக்கு உன் ப்ரெண்ட்டுக்கு பர்ஸ்ட் நைட் தானே..?"என்றான் கள்ளச் சிரிப்புடன்..
"ஆமாம்! அதுக்கு என்ன இப்போ..? என்றாள் அவளின் மனையாள் அருகில் படுத்திருந்த மகிழினியைத் தட்டிக் கொடுத்த படியே.
"ம்.. இல்லே சும்மா தான் கேட்டேன்..!எல்லாரும் என்ன நம்மளே மாதிரியா இருப்பாங்க..?"
"நம்மளே மாதிரின்னா.. ?
"ம்..கல்யாணம் முடிஞ்சு ஆறு மாசம் கழிச்சு தான் நமக்கு பர்ஸ்ட் நைட் ! அதை சொன்னேன்.."
"இப்ப இந்த பேச்சு ரொம்ப அவசியமா..?"
"ஆமாம் உனக்கு எது தான் அவசியம்! எப்ப பாரு என்னை டீல்லே விடுவாதே உனக்கு வேலையாச்சு..?"
"இப்ப என்ன டீல்லே விட்டுட்டேன்..?"
"உன்னை யாரு இன்னைக்கு பாப்பாவே இங்கே தூக்கிட்டு வரச் சொன்னா?"
"அவ தான் எங்கூட தூங்கிறேன்னு சொன்னா! அது தான் தூக்கிட்டு வந்தேன்..!"
"ஆமாம் குழந்தை அப்படி தான் சொல்லும் ! நீ தான் சமாதானப்படுத்தி விட்டுட்டு வந்து இருக்கனும்!
கொஞ்சமாவது இங்கீதம் தெரியுதா..லூசு பொண்டாட்டி..!"
"ஆமாம் நான் லூசு தான்..நீங்க இப்ப பேசாம திரும்பி படுத்து ஒழுங்கா தூங்குங்க!பாப்பா அரை தூக்கத்தில் இருக்கா எழுப்பி விட்டீங்க?அப்புறம் அழுது அடம் பிடிப்பா..எனக்கும் செம டையேடா இருக்கு..நானும் சீக்கிரம் தூங்கனும்..!"
"ம்ஹூம்! இப்படி தனியா திரும்பி படுத்து தூங்கத் தான் நான் கல்யாணம் பண்ணி இருக்கேன் ! எல்லாம் என் தலை எழுத்து!" என்று புலம்பிய கணவனைக் கண்டு சத்தம் வராமல் சிரித்தாள் அவளின் அன்பு மனையாள்..
தொடரும்..
Hi friends,
உயிர் துடிப்பாய் அத்தியாயம் 39(pre final) பதிந்துவிட்டேன்.. படித்து விட்டு உங்கள் கருத்துகளை பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள் இதுவரை நீங்கள் கொடுத்த ஆதரவுக்கு மிக்க நன்றி!
அன்புடன்
இனிதா மோகன்
Last edited:
