- Messages
- 1,039
- Reaction score
- 1,132
- Points
- 113
அடுத்து வந்த நாட்களில் இருவரும் காதல் பறவைகளாக லண்டன் மாநகர வீதிகளில் உலா வந்தனர்.
விஜய்குமார் இந்தியா கிளம்புவதற்கு இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு அவனுக்கு பிறந்த நாள் வர, அதைக் கொண்டாடும் விதமாக அன்று முழுவதும் தன் பொன்னான நேரத்தை அவனுடனேயே செலவிட்டாள் அனுஷா.
அவர்கள் செல்லும் இடமெல்லாம் அவர்களெடுக்கும் செல்ஃபியும் பயணித்தது.
இறுதியில் இரவு விருந்தினை முடித்துக்கொண்ட இருவரும் அவனின் ஹோட்டல் அறைக்குச் செல்ல, சிறிது நேரம் பேசிவிட்டு தனது கைக்கடிகாரத்தை பார்த்த அனுஷா, பதறிப்போய் அங்கிருந்து தன் வீட்டிற்கு கிளம்ப எத்தனித்தாள்.
இருவரும் மிதமான போதையில் இருந்தார்கள்.
அவள் திடீரென, "நான் உங்களுக்கு பெர்த்டே கிஃப்ட் கொடுக்கவே இல்லைல?" எனக்கேட்க,
"ஆமா தரவே இல்ல. அதனால இப்ப தரப் போறியா?" என்று தன் இதழ்களை ஈரப்படுத்திக்கொண்டே நெருங்கியவனின் கைக்கு அகப்படாமல் விலகியவள்,
அழைப்புமணியின் ஓசையில் ஓடிச்சென்று கதவை திறந்தாள்.
தன் முன் நின்றிருந்தவரின் கையிலிருந்த பரிசுப்பொதி மற்றும் பூச்செண்டை வாங்கிக்கொண்டவள், “தான்க் யூ” சொல்லி அனுப்பி வைத்தாள்.
நேரே சோபாவில் அமர்ந்திருந்தவனின் அருகில் வந்து உட்கார்ந்து, "இந்தாங்க, இதான் உங்க பெர்த்டே கிஃப்ட். சீக்கிரமா பிரிச்சிப் பார்த்து எப்படியிருக்குனு சொல்லுங்க. நான் என் வீட்டுக்கு வேறப் போகணும். நேரமாகுது." என்றபடியே பூச்செண்டையும், பரிசுப்பொதியையும் அவனிடம் கொடுத்துவிட்டு பரபரத்தாள்.
வேகவேகமாய் அதனை பிரித்தான் வீ.கே.
பரிசுப்பொதியை பிரித்து அந்த பொருளை வெளியே எடுத்தவன், "வாவ் இன்ட்ரஸ்டிங்!” என அதன் ஒரு முனையை பிடித்துக்கொண்டு கீழ் நோக்கி விட்டவுடன், அவன் உயரத்திற்கு நீண்டிருந்தது அந்த ஃபிலிம் ரோல்.
"உங்களுக்கும் எனக்கும் டென் இயர்ஸ் ஏஜ் கேப் இருக்கேனு யோசிச்சிட்டு இருந்தப்ப தான், நீங்க நைன்ட்டீஸ் கிட்டுங்கறதே எனக்கு ஞாபகம் வந்தது. நைன்ட்டீஸ் கிட்ஸ் ஃபேவரைட்ஸ்னு கூகுள்ல சர்ச் பண்ணி பார்க்கறப்ப இந்த ஐடியாவும் கிடைச்சது. அதுவுமில்லாம யூ லவ் யுவர் ஜாப் சோ மச் ரைட்? அதான் சினி ஃபீல்டு ரிலேட்டடா இதை ஏற்பாடு பண்ணினேன். அப்புறம் இதுல ஒரு சர்ப்பரைஸ் கூட இருக்கு" என்றபடியே அவன் கையிலிருந்த ரோலை வாங்கி, சிறிய ப்ரொஜெக்டர் அமைப்பின் மூலமாக, வெண்சுவற்றை திரையாக்கினாள்.
சுவற்றின் புறம் திரும்பியவனின் விழிகளோ ஆச்சரியத்தில் விரிந்தன. அவன் விழிகளின் முழு விட்டத்தையும் தெரிந்து கொண்டவள், அவன் முகத்தில் தோன்றும் உணர்ச்சிகளின் வண்ணங்களை, தன் மூளையை கேலரியாக்கி சேமித்துக் கொண்டிருந்தாள்.
இன்று காலையிருந்து மாலை வரை அவர்கள் எடுத்த அனைத்து செல்ஃபிக்களையும் உள்ளடக்கியதாய் இருந்தது அந்த ஃபிலிம் ரோல்.
அவள் அந்த ஃபிலிம் ரோலில் உள்ள ஒவ்வொரு ஃபிலிமாக லென்ஸின் மூலம் மிகைப்படுத்தி, திரையாகிய வெண்சுவற்றில் ஓட்டிக் காட்ட, வீ.கேவிற்கு உண்டான மகிழ்ச்சிக்கு அளவே கிடையாது.
"சச்ச மெமோரபிள் கிஃப்ட்" என்றான் மெச்சுதலாக.
அவர்களால் கடைசியாய் எடுக்கப்பட்ட, அவன் அவளின் நெற்றியில் முத்தமிடுவது போன்ற புகைப்படத்தோடு அந்த ஃபிலிம்ரோல் நிறைவு பெற, தன் மனம் நிறைந்தவன், வான் எட்டிய சந்தோஷத்தில் அவளின் கன்னங்களை இரு கரங்களிலும் தாங்கிக்கொண்டு, இதழோடு இதழ் பொருத்தினான்.
போதையின் தாக்கமும், ஹார்மோன்களின் ஊக்கமும் சேர, முத்தத்தின் கால அளவு கூடியது. அது ஒரு நல்ல தேநீரைப் போல அவனின் நாடிநரம்புகளை முறுக்கேற்றியது.
கூடுதலாய் அவளிலிருந்து எழும் வாசனை திரவியத்தின் மணம் வேறு அவனை சீண்டிப் பார்க்க, கழுத்தில் ஒரு செல்லக்கடி கடித்தான்.
கரங்களோ அவளின் பூவினும் மிருதுவான அங்கங்களில், ஸ்பீடு பிரேக்கரை கடக்கும் காராய் ஏறியிறங்கின. கிறங்கி நின்றாள் அனுஷா.
ஆனாலும், அவள் மூளை கல்யாணத்திற்கு முன்பு இதெல்லாம் தவறு என்க, மெதுவாக அவனை விட்டு விலகினாள்.
காமன் அனுப்பிய காதல் வைரஸால் தீவிர காய்ச்சலுக்குள்ளானவன், மிகுந்த ஏமாற்றத்திற்கு உள்ளானான்.
கோபம் தலைக்கேற, “எனக்கு சினி ஃபீல்டை விட இப்ப ரொம்ப பிடிச்சது நீதான் அனுஷா. பட் என் அளவுக்கு நீ என்னை விரும்பல.” என்று உச்சஸ்தாயில் கத்தினான்.
கண்மண் தெரியாத ஆத்திரத்தில் அங்கிருந்த பொருட்களையெல்லாம் தூக்கிப்போட்டு உடைத்தான்.
விக்கித்து நின்ற அனுஷாவோ உடனே தன் காதலை நிரூபிக்க முற்பட்டாள்.
ஏற்கனவே இன்னும் இரண்டு நாட்களில் அவன் இந்தியா சென்று விடுவான், தன்னைப் பிரிந்து விடுவான் என்று உள்ளுக்குள் உழன்று கொண்டிருந்தவள், தற்போதான அவனின் சந்தேகப்பேச்சில், அவனின் சட்டைக்காலரைப் பற்றினாள்.
“இப்ப என்ன உங்களுக்கு நான் வேணும். அவ்வளவு தான? எடுத்துக்கோங்க. எவ்வளவு வேணுமோ எடுத்துக்கோங்க” என இரு கைகளையும் அவன் கழுத்தில் ஆரமாக கோர்த்தாள்.
முதலில் அவள் இதற்கு சம்மதிப்பாள் என்று எதிர்பாராதவன், அவளின் இளகிய பேச்சில் சற்றும் தாமதியாமல் அவளை நெஞ்சோடு அணைத்துக்கொண்டான்.
அவள் விடும் அனல் மூச்சு அவனின் இதயத்தை பொசுக்கும் போல் இருந்தது. அவளின் தலையிலிருந்த கிளிப்பை எடுத்தவன் முடியை கலைத்துவிட்டான்.
உடன் அவளின் கையில்லாத முட்டி வரையிலான நீலநிற கவுன், தொய்ந்துவிழ தயாரானது.
பாலும் வெண்ணெயும் சாப்பிட்டே வளர்ந்த அனுஷாவின் பால்கோவாத் தேகம், அந்த சாக்லேட்காரனின் கையில் சிக்கி படாத பாடுபட்டது.
அனுஷாவின் தோழி சோனா அவனை ஃபெர்ரரோ ரோச்சர் என்றிருக்க, அனுஷாவிற்கு அவனின் வேகம் அவனொரு ஃபெர்ராரி கார் என்றது.
அக்கணம் மஞ்சத்தில் சஞ்சரித்து கிடந்தவர்கள் ஜாதி, மதம் காணவில்லை. ஏழை, பணக்காரன் என்ற வித்தியாசத்தை உணரவில்லை. இரு மனங்களும் ஒன்றுபட்டு கிடக்கையில் அவைகளுக்கு இங்கே இடமேது?
அவனின் உடல் பாரத்தை தாங்க முடியாமல் அவள் அடிக்கடி “உஃப்.. உஃப்..” என்று பெருமூச்சு விட,
"அவ்வளவு தான் பேபி. அவ்வளவு தான் பேபி" என அவளின் காதோரம் ஆறுதல் மொழி கூறினானேத் தவிர, அவளை விட்டு விலகவில்லை அந்தக் காமன்.
ஒரு வழியாக எல்லாம் முடிந்தே அவளைவிட்டு விலகியவன் சோர்ந்து கிடந்தவளின் முகத்தை பார்த்து வெற்றிக் களிப்புடன், "தான்க் யூ குஸ்கா" என்றான்.
யாரையோ வென்றுவிட்ட மகிழ்ச்சியில் அந்த இரவிலும் அவனது கண்கள் பளபளத்தன.
‘நவ் த கேம் ஸ்டார்ட்ஸ் அக்னி’ என்று தன் கைகளை தலைக்கு பின்னால் வைத்துப் படுத்திருந்தவனின் கண்முன், சரியாக இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பு நடந்த சம்பவங்கள் காட்சியாக விரிந்தன.
தொடரும்...
விஜய்குமார் இந்தியா கிளம்புவதற்கு இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு அவனுக்கு பிறந்த நாள் வர, அதைக் கொண்டாடும் விதமாக அன்று முழுவதும் தன் பொன்னான நேரத்தை அவனுடனேயே செலவிட்டாள் அனுஷா.
அவர்கள் செல்லும் இடமெல்லாம் அவர்களெடுக்கும் செல்ஃபியும் பயணித்தது.
இறுதியில் இரவு விருந்தினை முடித்துக்கொண்ட இருவரும் அவனின் ஹோட்டல் அறைக்குச் செல்ல, சிறிது நேரம் பேசிவிட்டு தனது கைக்கடிகாரத்தை பார்த்த அனுஷா, பதறிப்போய் அங்கிருந்து தன் வீட்டிற்கு கிளம்ப எத்தனித்தாள்.
இருவரும் மிதமான போதையில் இருந்தார்கள்.
அவள் திடீரென, "நான் உங்களுக்கு பெர்த்டே கிஃப்ட் கொடுக்கவே இல்லைல?" எனக்கேட்க,
"ஆமா தரவே இல்ல. அதனால இப்ப தரப் போறியா?" என்று தன் இதழ்களை ஈரப்படுத்திக்கொண்டே நெருங்கியவனின் கைக்கு அகப்படாமல் விலகியவள்,
அழைப்புமணியின் ஓசையில் ஓடிச்சென்று கதவை திறந்தாள்.
தன் முன் நின்றிருந்தவரின் கையிலிருந்த பரிசுப்பொதி மற்றும் பூச்செண்டை வாங்கிக்கொண்டவள், “தான்க் யூ” சொல்லி அனுப்பி வைத்தாள்.
நேரே சோபாவில் அமர்ந்திருந்தவனின் அருகில் வந்து உட்கார்ந்து, "இந்தாங்க, இதான் உங்க பெர்த்டே கிஃப்ட். சீக்கிரமா பிரிச்சிப் பார்த்து எப்படியிருக்குனு சொல்லுங்க. நான் என் வீட்டுக்கு வேறப் போகணும். நேரமாகுது." என்றபடியே பூச்செண்டையும், பரிசுப்பொதியையும் அவனிடம் கொடுத்துவிட்டு பரபரத்தாள்.
வேகவேகமாய் அதனை பிரித்தான் வீ.கே.
பரிசுப்பொதியை பிரித்து அந்த பொருளை வெளியே எடுத்தவன், "வாவ் இன்ட்ரஸ்டிங்!” என அதன் ஒரு முனையை பிடித்துக்கொண்டு கீழ் நோக்கி விட்டவுடன், அவன் உயரத்திற்கு நீண்டிருந்தது அந்த ஃபிலிம் ரோல்.
"உங்களுக்கும் எனக்கும் டென் இயர்ஸ் ஏஜ் கேப் இருக்கேனு யோசிச்சிட்டு இருந்தப்ப தான், நீங்க நைன்ட்டீஸ் கிட்டுங்கறதே எனக்கு ஞாபகம் வந்தது. நைன்ட்டீஸ் கிட்ஸ் ஃபேவரைட்ஸ்னு கூகுள்ல சர்ச் பண்ணி பார்க்கறப்ப இந்த ஐடியாவும் கிடைச்சது. அதுவுமில்லாம யூ லவ் யுவர் ஜாப் சோ மச் ரைட்? அதான் சினி ஃபீல்டு ரிலேட்டடா இதை ஏற்பாடு பண்ணினேன். அப்புறம் இதுல ஒரு சர்ப்பரைஸ் கூட இருக்கு" என்றபடியே அவன் கையிலிருந்த ரோலை வாங்கி, சிறிய ப்ரொஜெக்டர் அமைப்பின் மூலமாக, வெண்சுவற்றை திரையாக்கினாள்.
சுவற்றின் புறம் திரும்பியவனின் விழிகளோ ஆச்சரியத்தில் விரிந்தன. அவன் விழிகளின் முழு விட்டத்தையும் தெரிந்து கொண்டவள், அவன் முகத்தில் தோன்றும் உணர்ச்சிகளின் வண்ணங்களை, தன் மூளையை கேலரியாக்கி சேமித்துக் கொண்டிருந்தாள்.
இன்று காலையிருந்து மாலை வரை அவர்கள் எடுத்த அனைத்து செல்ஃபிக்களையும் உள்ளடக்கியதாய் இருந்தது அந்த ஃபிலிம் ரோல்.
அவள் அந்த ஃபிலிம் ரோலில் உள்ள ஒவ்வொரு ஃபிலிமாக லென்ஸின் மூலம் மிகைப்படுத்தி, திரையாகிய வெண்சுவற்றில் ஓட்டிக் காட்ட, வீ.கேவிற்கு உண்டான மகிழ்ச்சிக்கு அளவே கிடையாது.
"சச்ச மெமோரபிள் கிஃப்ட்" என்றான் மெச்சுதலாக.
அவர்களால் கடைசியாய் எடுக்கப்பட்ட, அவன் அவளின் நெற்றியில் முத்தமிடுவது போன்ற புகைப்படத்தோடு அந்த ஃபிலிம்ரோல் நிறைவு பெற, தன் மனம் நிறைந்தவன், வான் எட்டிய சந்தோஷத்தில் அவளின் கன்னங்களை இரு கரங்களிலும் தாங்கிக்கொண்டு, இதழோடு இதழ் பொருத்தினான்.
போதையின் தாக்கமும், ஹார்மோன்களின் ஊக்கமும் சேர, முத்தத்தின் கால அளவு கூடியது. அது ஒரு நல்ல தேநீரைப் போல அவனின் நாடிநரம்புகளை முறுக்கேற்றியது.
கூடுதலாய் அவளிலிருந்து எழும் வாசனை திரவியத்தின் மணம் வேறு அவனை சீண்டிப் பார்க்க, கழுத்தில் ஒரு செல்லக்கடி கடித்தான்.
கரங்களோ அவளின் பூவினும் மிருதுவான அங்கங்களில், ஸ்பீடு பிரேக்கரை கடக்கும் காராய் ஏறியிறங்கின. கிறங்கி நின்றாள் அனுஷா.
ஆனாலும், அவள் மூளை கல்யாணத்திற்கு முன்பு இதெல்லாம் தவறு என்க, மெதுவாக அவனை விட்டு விலகினாள்.
காமன் அனுப்பிய காதல் வைரஸால் தீவிர காய்ச்சலுக்குள்ளானவன், மிகுந்த ஏமாற்றத்திற்கு உள்ளானான்.
கோபம் தலைக்கேற, “எனக்கு சினி ஃபீல்டை விட இப்ப ரொம்ப பிடிச்சது நீதான் அனுஷா. பட் என் அளவுக்கு நீ என்னை விரும்பல.” என்று உச்சஸ்தாயில் கத்தினான்.
கண்மண் தெரியாத ஆத்திரத்தில் அங்கிருந்த பொருட்களையெல்லாம் தூக்கிப்போட்டு உடைத்தான்.
விக்கித்து நின்ற அனுஷாவோ உடனே தன் காதலை நிரூபிக்க முற்பட்டாள்.
ஏற்கனவே இன்னும் இரண்டு நாட்களில் அவன் இந்தியா சென்று விடுவான், தன்னைப் பிரிந்து விடுவான் என்று உள்ளுக்குள் உழன்று கொண்டிருந்தவள், தற்போதான அவனின் சந்தேகப்பேச்சில், அவனின் சட்டைக்காலரைப் பற்றினாள்.
“இப்ப என்ன உங்களுக்கு நான் வேணும். அவ்வளவு தான? எடுத்துக்கோங்க. எவ்வளவு வேணுமோ எடுத்துக்கோங்க” என இரு கைகளையும் அவன் கழுத்தில் ஆரமாக கோர்த்தாள்.
முதலில் அவள் இதற்கு சம்மதிப்பாள் என்று எதிர்பாராதவன், அவளின் இளகிய பேச்சில் சற்றும் தாமதியாமல் அவளை நெஞ்சோடு அணைத்துக்கொண்டான்.
அவள் விடும் அனல் மூச்சு அவனின் இதயத்தை பொசுக்கும் போல் இருந்தது. அவளின் தலையிலிருந்த கிளிப்பை எடுத்தவன் முடியை கலைத்துவிட்டான்.
உடன் அவளின் கையில்லாத முட்டி வரையிலான நீலநிற கவுன், தொய்ந்துவிழ தயாரானது.
பாலும் வெண்ணெயும் சாப்பிட்டே வளர்ந்த அனுஷாவின் பால்கோவாத் தேகம், அந்த சாக்லேட்காரனின் கையில் சிக்கி படாத பாடுபட்டது.
அனுஷாவின் தோழி சோனா அவனை ஃபெர்ரரோ ரோச்சர் என்றிருக்க, அனுஷாவிற்கு அவனின் வேகம் அவனொரு ஃபெர்ராரி கார் என்றது.
அக்கணம் மஞ்சத்தில் சஞ்சரித்து கிடந்தவர்கள் ஜாதி, மதம் காணவில்லை. ஏழை, பணக்காரன் என்ற வித்தியாசத்தை உணரவில்லை. இரு மனங்களும் ஒன்றுபட்டு கிடக்கையில் அவைகளுக்கு இங்கே இடமேது?
அவனின் உடல் பாரத்தை தாங்க முடியாமல் அவள் அடிக்கடி “உஃப்.. உஃப்..” என்று பெருமூச்சு விட,
"அவ்வளவு தான் பேபி. அவ்வளவு தான் பேபி" என அவளின் காதோரம் ஆறுதல் மொழி கூறினானேத் தவிர, அவளை விட்டு விலகவில்லை அந்தக் காமன்.
ஒரு வழியாக எல்லாம் முடிந்தே அவளைவிட்டு விலகியவன் சோர்ந்து கிடந்தவளின் முகத்தை பார்த்து வெற்றிக் களிப்புடன், "தான்க் யூ குஸ்கா" என்றான்.
யாரையோ வென்றுவிட்ட மகிழ்ச்சியில் அந்த இரவிலும் அவனது கண்கள் பளபளத்தன.
‘நவ் த கேம் ஸ்டார்ட்ஸ் அக்னி’ என்று தன் கைகளை தலைக்கு பின்னால் வைத்துப் படுத்திருந்தவனின் கண்முன், சரியாக இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பு நடந்த சம்பவங்கள் காட்சியாக விரிந்தன.
தொடரும்...
