இனியாவுக்கோ தன்னவனின் காதலை எண்ணி மெய்சிலிர்த்து போனாள். இன்று அவனில்லாத வாழ்க்கையே வேண்டாம் என்னும் நிலையில் இருக்கிறாள். அதற்கு காரணம் அவனுடைய காதல் தானே. அவன் காதல் சமுத்திரத்தை விட ஆழமானது. எதையும் மாற்றும் வல்லமை கொண்டது.
அவனுடைய அலுவலகத்தில் கான்பரன்ஸ் அறையில் அபிநவ் ஆதித்யன் கணினித் திரையூடான விளக்கங்களை நீண்ட நீளமுனை மேற்பரப்புள்ள அகலமுனையில் அமர்ந்து தன்னுடைய சொகுசு நாற்காலியில் நேர்ப் பார்வையுடன் கம்பீரத்துடன் கேட்டுக் கொண்டிருந்தான். அவனுடைய உதடுகள் சாதாரணமாக இருந்தாலும் அவனுடைய கண்களோ கோபத்தில் சிவக்க தன்னைத் தானே சமரசப் படுத்திக் கொள்ளும் நோக்கில் அடிக்கடி மேசை மீதிருந்த தண்ணீர் கிளாஸை எடுத்துக் குடித்துக் கொண்டிருந்தான்.
இவனுடைய இத்தனை கோபத்திற்கு காரணம் அக் கணினித் திரையில் காணப்பட்ட சில புகைப்படங்களில் இருக்கும் ரமேஷ் எனப்படும் ரமேஷ் செனவிரட்ன தான். இவன் தற்போது எங்கிருக்கிறான் என்பதை தெரிந்து கொள்வதற்காக விக்ரமிற்கு மிகவும் நெருக்கமான ஒருவரை வைத்து இந்த வேலையை செய்திருந்தான். அதன் மூலம் அவன் தற்போது சிங்கப்பூரில் இருப்பது தெரிய வந்தது. அவனை இப்போதே அடித்து துவம்சம் செய்து விட தோன்றிய எண்ணத்தை மிகவும் கடினப்பட்டு அடக்கிக் கொண்டிருந்தான். வந்த அம் மனிதன் அபிநவ்வுக்கு தேவையான தகவல்களை வழங்கிக் கொண்டிருந்தான்.
அந்நேரம் அவனது கைப்பேசி சிணுங்க அதை எடுத்துப் பார்த்தவனின் முகம் மகிழ்ச்சியில் விகசித்தது. திரையில் தெரிந்த அவளது பெயர் கூடவே அன்று அவர்கள் நிச்சயதார்த்தத்தின் போது எடுக்கப்பட்ட இருவரும் சேர்ந்து நிற்கும் புகைப்படமும் விழுந்தது. மூன்று நாட்களுக்கு முன்பு இவளுக்காக பார்த்து பார்த்து பல ஏற்பாடுகளை செய்திருந்தவன் வெளியே அழைத்துச் செல்ல ஆசைப்பட்டான். ஆனால் அவளோ இன்று தனக்கு வரவே முடியாது என மறுத்துவிட அதில் மனமுடைந்தவன் இது நாள் வரை அவளுக்கு அழைப்பெடுக்கவுமில்லை, சந்திக்கவுமில்லை.
அங்கிருந்த அம்மனிதனை நோக்கியவன், “மிஸ்டர். பிரகாஷ்.. கொஞ்சம் வெளியே வெயிட் பண்றீங்களா?” என்று அவன் கேட்க சரி என்றவன் அவ்வறையை விட்டும் வெளியேறினான். அழைப்பை ஏற்றவன் எந்த உணர்ச்சியையும் காட்டாத குரலில், “சொல்லு” என்றான். மறுமுனையில் இருந்த அவன் இதயம் கவர் தேவதையோ கைபேசி வழியாக முத்த மழை பொழிய நாற்காலியில் இருந்து எழுந்து இடது பேன்ட் பாக்கெட்டினுள் போட்டு நின்று கொண்டான்.
“என் செல்ல கிறுக்கா.. ஏன்டா இப்படி படுத்துற? மூனு நாளா எவ்வளவு துடிச்சி போனேன் தெரியுமா..?” என அவனிடம் மூன்று நாட்களாக பேசாததால் துடித்துப் போனாளாமா? அதுவும் தனக்காக தவித்திருக்கிறாள் என்ற சந்தோஷம் மேலிட தனக்குள் சிரித்துக் கொண்டான்.
“சாரிமா நானும் உன் கூட அப்படி சண்டை போட்டிருக்க கூடாது.. சாரி மா இனி உன்னை ஹர்ட் பண்ணிட்டேன்..” என்று அவன் மன்னிப்புக் கேட்க,
“சரி விடுங்க அபி.. என்னை அடிச்சா கூட பரவாயில்லை பட் என் கூட பேசாம மட்டும் இருக்காதீங்க அதை என்னால தாங்க முடியாது அபி..” என்று அவள் உள்ளத்தில் ஏற்பட்ட வேதனையை கூற அவள் காதலனுக்குத் தான் தன்னவள் கவலை கொள்வதை தாங்க முடியுமா? இப்போதே அவளை அணைத்து ஆறுதல் படுத்த வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை கட்டுப்படுத்தியவன்,
“ ஹேய் சாரி மா.. இப்போ நீ எங்கே இருக்க?”என்று கேட்க,
“இப்போ தான் ஸ்கூல் விட்டு வீட்டுக்கு வந்தேன்.. ஹேய் அபி உன்னை பார்க்காம மூனு நாளா தூக்கம் வரலைடா.. வேணும்னா இன்னைக்கு வெளியில போகலாமா ப்ளீஸ்.. என் செல்ல கிறுக்கால” என்று அவள் கேட்ட விதத்தில் அவனுக்கு தானாகவே சிரிப்பு மூண்டது. இனியா அப்படித் தான் திடீரென ஒருமைக்குத் தாவி விடுவாள். அதுவும் உணர்ச்சி வசப்படும் தருணங்களிலும் அவனுடன் காதல் மொழி பேசும் தருணங்களில் மாத்திரம் தான். எப்போதும் இப்படியே பேசு இது தான் பிடித்திருக்கிறது என்று கூறினாலும் மறுத்து விடுவாள். “அப்படி ஒரே சொன்னா கிக் இருக்காது அபி. எனக்கு எப்போலாம் டா போடனும்னு தோணுதோ அப்போ மட்டும் தான் சொல்லுவேன்.” என முடிவாக கூறி விட்டாள். இதுவே அவனுக்கும் பிடித்திருந்தது.
அவன் அருமை காதலி இப்படி கிளி போல் கொஞ்சிப் பேசினால் எந்த காதலனால் மறுக்கத் தோன்றும். “ஓகே ஸ்வீட்டி ஈவ்னிங்க போர் தர்ட்டிக்கு உன்னை பிக் அப் பண்ணிக்குறேன் ரெடியா இரு மா..” என்று அவன் கூறியதும் தான் தாமதம் மறுபடியும் முத்த மழை பொழிந்தவள் சரி என்று கூறி சந்தோசமாகவே அழைப்பை துண்டித்தாள். அவள் தந்த செல்போன் முத்தத்தின் விளைவால் அவனுள் ஏற்பட்ட இரசாயன மாற்றங்களை கட்டுப்படுத்த வெகு சிரமமாய் போயிற்று அவனுக்கு.
லலிதாவும் ஈஸ்வரனும் அந்நேரம் வெளியில் சென்றிருக்க வருணும் இனியாவும் மட்டுமே வீட்டில் இருந்தனர். அக்காவை கண்டபடி கலாய்த்துக் கொண்டிருந்தான் வருண். அவளும் அதற்கு சளைக்காமல் பதிலடி கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள்.
“மாமா கூட அவுட்டிங் செம போ.. நல்லா வயிறு முட்ட கொட்டிக்கிட்டு வர தானே போற.. நீ சாப்பிட்றதை பார்த்தே மாமா பயந்து ஓடி போயிடப் போறாருக்கா பீ கேர்ஃபுல் ஹாஹா..” என்று அவளை கலாய்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
“ஆமா.. அப்படி சாப்பிட்டு தான் இவ்வளவு உடம்பு வளர்த்து வச்சிருக்கேன். போடா கிரவுண்ட் போகனும்னு சொன்னல நீ போ.. நான் குளிக்கனும் என்றவள் வருணின் தலையை கொட்டி விட்டு குளியலறையினுள் புகுந்து கொண்டாள்.
சிறிது நேரத்தின் பின் குளித்து விட்டு வந்தவள் வீட்டில் யாரும் இல்லாத காரணத்தினால் ஹாலுக்கு வந்து தொலைக்காட்சியை இயக்கி ஒவ்வொரு மியூசிக் சேனலாக மாற்றிக் கொண்டிருந்தாள்.
சன் மியூசிக் சேனலில் அவளுக்கு பிடித்த நடிகரான சூர்யாவின் ‘அடியே கொள்ளுதே’ பாடல் போய் கொண்டிருக்க அப்படியே அந்த பாடலின் துள்ளல் இசைக்கு ஆடத் தான் தோன்றியது. தலையை துவட்டியபடி வந்தவளின் கைகளில் இருந்த டவலை கிட்டார் போல வைத்தவள் அந்த பாடலில் சூர்யா ஆடுவது போல பாடலை கத்திப் பாடிய வண்ணம் குதித்து குதித்து நடனம் ஆடிக் கொண்டிருந்தாள்.
அக்கணம் வீட்டின் அழைப்பு மணி அடிக்க தொலைக்காட்சியின் சத்தத்தை கொஞ்சம் குறைத்தவள் , “மம்மி கதவு திறந்து தான் இருக்கு. கம் இன்” என்று கத்தி விட்டு மீண்டும் ஆட்டத்தை துவங்கினாள். வெளியே சென்றிருந்த அம்மா தான் வந்திருக்கிறார் என்ற நினைப்பில் அவள் பாட்டுக்கு ஆடிக் கொண்டிருந்தாள். இது அவளும் வருணும் அடிக்கடி செய்யும் கூத்து தான். சில சமயம் லலிதா இந்த கூத்தில் எரிச்சலடைந்து சத்தம் போடுவதுண்டு. பல சமயம் அதை கண்டு கொள்ள மாட்டார். அந்த எண்ணத்தில் அவளுக்கு வந்திருப்பது யாரென்று கூட பார்க்க தோன்றவில்லை.
“என்ன மம்மி கிட்டார் டான்ஸை பார்த்து மயங்கிட்டீங்களா? என்னோட டான்ஸ் எப்படி இருக்கு மம்மிஈஈஈஈ” என திரும்பிப் பாரக்காமல் ஆடிய வண்ணம் பின்நோக்கி வந்தவள் தனது கூந்தலை சிலுப்பிய வண்ணம் திரும்ப, எதிரே நீல நிற டெனிமும் அவனது உடலை இறுக்கிப் பிடித்த வண்ணம் ஃபுல் ஸ்லீவ் டீ சர்ட்டுமாய், கைகளில் அவனது கைப்பேசியுடன் சிரித்த முகமாய் நிற்பதை கண்டு மலங்க மலங்க விழித்தாள்.
டவலை அழுந்தப் பற்றியபடி அப்படியே நின்றாள். அவனுடைய கண்களோ அவளை அக்கு வேராய், ஆணி வேராய் ஆராய்ந்து கொண்டிருந்தன. அவள் குளித்து முடித்து விட்டு அணிந்திருந்த நீளக் கை சட்டை அவளது தொடை வரை தான் அவளை மூடியிருந்தது.
இந் நேரத்தில் இவன் இப்படி வருவான் என்று யோசிக்கவே இல்லை. தானாகவே அவள் கண்கள் சுவரில் மாட்டியிருந்த கடிகாரத்தை பார்த்தது.
“எ..என்ன அபி.. நீங்க இப்..பவே வந்துட்டீங்க? இ..இப்போ தானே நாலு மணி..” என்று நா தடுமாறியபடி அவள் கேட்டது அவன் கருத்தில் பதியவே இல்லை. அவனது எக்ஸ்ரே கண்களோ அவள் உடல் அங்கங்களில் ஆங்காங்கே பதிய கூசிக் குறுகிப் போனாள். பார்வை சென்ற இடங்கள் அவனை கிறங்க வைக்க அவளை நோக்கி ஒரு எட்டு முன்னேற சட்டென ஓடியவள் சோபாவின் பின்னே ஓடி மறைந்து நின்றாள்.
தன்னைத்தானே கட்டுப் படுத்திக் கொண்டவன், தன் உணர்ச்சிகளை கட்டுப்படுத்த கண்களை மூடித் திறந்தான். பிறகு அவளை பார்த்தவன் அவள் அசடு வழிய நிற்பதைப் பார்த்து ஒரு குபீர் சிரிப்பு எட்டிப் பார்த்தது.
“ஹேய் உன்னோட கிட்டார் டான்ஸ் சூப்பரா இருந்துச்சு. என்னோட ஸ்வீட்டிக்குள்ள இப்படி ஒரு திறமை இருக்குனு தெரியாம போச்சே.. கிட்டார் பேபி..” என்றவன் மேலும் நகைக்க அவளுக்கோ பேச வார்த்தை வரவில்லை.
“சரி நீ போய் டிரஸ் சேஞ்ச் பண்ணிட்டு வா போகலாம்..” என்று கூற அவளோ ஒன்றும் பேசாமல் அவனையே பார்த்துக் கொண்டு நின்றாள். ஏன் என்று புரியாதவன் கண்களால் என்ன என்பதைப் போல் பார்க்க,
“அது அபி.. நீங்க கொஞ்சம் வெளியே இருக்கீங்களா? உங்க முன்னாடி எப்படி இப்படியே போறது? நான் ரூமுக்கு போனதும் உள்ளே வந்து வெயிட் பண்ணுங்க..” என்று கூறியதும் தான் தாமதம் அவன் கண்களில் காதல் மறைந்து அனல் பறந்தது. அவள் அவனை என்னவென்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறாள். அவளை இந்தக் கோலத்தில் பார்த்ததும் அவள் மேல் பாய்ந்து விடுவேன் என பயப்படுகிறாளா?
அன்றொரு நாள் ஏதோ ஓர் உணர்ச்சி வேகத்தில் அவளிடம் அத்துமீறி நடந்ததற்காக இன்றும் அவனை அப்படி எண்ணிவிட்டாளா? அதனால் தானே நிச்சயமான பிறகும் கூட இன்று வரை இதழ் முத்தம் ஒன்றை மாத்திரம் வழங்க முனையவில்லை. பிறகு ஏன் என்னை இப்படி கீழ்த்தரமாக நினைத்துவிட்டாள்? என்ற ஆதங்கத்தில்,
“ஏன் இனியா நான் உன்னை இப்படி பார்த்ததும் உன் மேல பாஞ்சிடுவேனு நினைச்சிட்டியா? கட்டிக்க போறவங்குற உரிமையில தான் உன்னை பார்த்தேனே தவிர தப்பான நோக்கத்தோட இல்லை. ஐ வில் நெவர் டச் யூ வித் அவுட் யோர் பர்மிசன் ஓகே” என்று கத்த ஒரு கணம் மிரண்டவள் சுதாரித்து, அவனருகில் வந்து ,
“சாரி அபி.. உன்னை நான் அப்படி நினைக்கலை.. வெயிட்பா நான் சேஞ்ச் பண்ணிட்டு வந்துடறேன்.” என்றபடி அங்கிருந்து நகர்ந்தாள்.
இது பெண்களுள் இயற்கையாக இருக்கும் வெட்க உணர்வு தானே. அதை போய் இப்படி எண்ணிக் கொண்டானே அவள் காதலன். அப்பப்பா.. என்னவொரு கோபம் அவன் கோபத்திலும் அழகாய் இருப்பதாய் தோன்ற, உடை மாற்றி விட்டு வெளியே வந்தாள்.
அவனோ எதுவும் பேசாமல் முகத்தை ‘உம்’ என்று வைத்தபடி சோபாவில் அமர்ந்து கொண்டிருந்தான். அதை பார்த்தவளுக்கு சிரிப்புத் தான் வந்தது. அவனருகில் வந்து மண்டியிட்டமர்ந்தவள், அவன் வலிமையான நாடியை பற்றி தன் பக்கம் திருப்பினாள்.
“சாரிடா... என்னோட கிறுக்கனை நான் தப்பா நினைப்பேனா? உன்னை ஹர்ட் பண்ணியிருந்தா சாரிடா.. இனி இப்படி நடந்துக்க மாட்டேன் ப்ரோமிஸ்..” என்று அவள் மன்னிப்புக் கேட்டுக் கெஞ்ச அப்போது தான் அவன் பார்வை அவளை நோக்கியது.
அவள் முகத்தில் மிளிர்ந்த அழகை கண்டு ஒரு கணம் மெய் மறந்து நின்றாலும், அவன் கோபம் குறையவில்லை என்பது அவனை பார்த்த மாத்திரத்திலேயே விளங்கியது. “என் செல்ல கிறுக்கால்ல” என்றவள்,அவன் எதிர் பாராத நேரத்தில் அவனது கண்ணத்தில் இதழ் பதித்தாள். சோபாவில் இருந்து கம்பீரமாய் எழுந்தவனது முகம் மலர்ந்திருந்தது. அவளது இந்த ஒரு அழைப்புக்காகவே அவளுடன் அடிக்கடி பொய்க் கோபம் காட்டலாம் என்றே தோன்றியது அவனுக்கு.
“ சரி வா ஸ்வீட்டி கிளம்பலாம்.” அதே முகமலர்தலடன் கைப்பற்றி அழைக்க, அவன் முகம் மலர்ந்திருந்ததை கண்டு தானும் மலர்ந்தவள்,
“ நாங்க இப்போ எங்கே போறோம் அபி?” என்று அவன் கையை பற்றியிழுத்தபடி அவனை வெளியே அழைத்து வந்தாள்.
அவள் கண்களைப் பார்த்து வசீகரப் புன்னகை ஒன்றை சிந்தியவன், அவளை தோளோடு அணைத்தவாறு காரை நோக்கி நடந்தான்.
தொடரும்..
அன்புடன் அபிநேத்ரா..❤
அவனுடைய அலுவலகத்தில் கான்பரன்ஸ் அறையில் அபிநவ் ஆதித்யன் கணினித் திரையூடான விளக்கங்களை நீண்ட நீளமுனை மேற்பரப்புள்ள அகலமுனையில் அமர்ந்து தன்னுடைய சொகுசு நாற்காலியில் நேர்ப் பார்வையுடன் கம்பீரத்துடன் கேட்டுக் கொண்டிருந்தான். அவனுடைய உதடுகள் சாதாரணமாக இருந்தாலும் அவனுடைய கண்களோ கோபத்தில் சிவக்க தன்னைத் தானே சமரசப் படுத்திக் கொள்ளும் நோக்கில் அடிக்கடி மேசை மீதிருந்த தண்ணீர் கிளாஸை எடுத்துக் குடித்துக் கொண்டிருந்தான்.
இவனுடைய இத்தனை கோபத்திற்கு காரணம் அக் கணினித் திரையில் காணப்பட்ட சில புகைப்படங்களில் இருக்கும் ரமேஷ் எனப்படும் ரமேஷ் செனவிரட்ன தான். இவன் தற்போது எங்கிருக்கிறான் என்பதை தெரிந்து கொள்வதற்காக விக்ரமிற்கு மிகவும் நெருக்கமான ஒருவரை வைத்து இந்த வேலையை செய்திருந்தான். அதன் மூலம் அவன் தற்போது சிங்கப்பூரில் இருப்பது தெரிய வந்தது. அவனை இப்போதே அடித்து துவம்சம் செய்து விட தோன்றிய எண்ணத்தை மிகவும் கடினப்பட்டு அடக்கிக் கொண்டிருந்தான். வந்த அம் மனிதன் அபிநவ்வுக்கு தேவையான தகவல்களை வழங்கிக் கொண்டிருந்தான்.
அந்நேரம் அவனது கைப்பேசி சிணுங்க அதை எடுத்துப் பார்த்தவனின் முகம் மகிழ்ச்சியில் விகசித்தது. திரையில் தெரிந்த அவளது பெயர் கூடவே அன்று அவர்கள் நிச்சயதார்த்தத்தின் போது எடுக்கப்பட்ட இருவரும் சேர்ந்து நிற்கும் புகைப்படமும் விழுந்தது. மூன்று நாட்களுக்கு முன்பு இவளுக்காக பார்த்து பார்த்து பல ஏற்பாடுகளை செய்திருந்தவன் வெளியே அழைத்துச் செல்ல ஆசைப்பட்டான். ஆனால் அவளோ இன்று தனக்கு வரவே முடியாது என மறுத்துவிட அதில் மனமுடைந்தவன் இது நாள் வரை அவளுக்கு அழைப்பெடுக்கவுமில்லை, சந்திக்கவுமில்லை.
அங்கிருந்த அம்மனிதனை நோக்கியவன், “மிஸ்டர். பிரகாஷ்.. கொஞ்சம் வெளியே வெயிட் பண்றீங்களா?” என்று அவன் கேட்க சரி என்றவன் அவ்வறையை விட்டும் வெளியேறினான். அழைப்பை ஏற்றவன் எந்த உணர்ச்சியையும் காட்டாத குரலில், “சொல்லு” என்றான். மறுமுனையில் இருந்த அவன் இதயம் கவர் தேவதையோ கைபேசி வழியாக முத்த மழை பொழிய நாற்காலியில் இருந்து எழுந்து இடது பேன்ட் பாக்கெட்டினுள் போட்டு நின்று கொண்டான்.
“என் செல்ல கிறுக்கா.. ஏன்டா இப்படி படுத்துற? மூனு நாளா எவ்வளவு துடிச்சி போனேன் தெரியுமா..?” என அவனிடம் மூன்று நாட்களாக பேசாததால் துடித்துப் போனாளாமா? அதுவும் தனக்காக தவித்திருக்கிறாள் என்ற சந்தோஷம் மேலிட தனக்குள் சிரித்துக் கொண்டான்.
“சாரிமா நானும் உன் கூட அப்படி சண்டை போட்டிருக்க கூடாது.. சாரி மா இனி உன்னை ஹர்ட் பண்ணிட்டேன்..” என்று அவன் மன்னிப்புக் கேட்க,
“சரி விடுங்க அபி.. என்னை அடிச்சா கூட பரவாயில்லை பட் என் கூட பேசாம மட்டும் இருக்காதீங்க அதை என்னால தாங்க முடியாது அபி..” என்று அவள் உள்ளத்தில் ஏற்பட்ட வேதனையை கூற அவள் காதலனுக்குத் தான் தன்னவள் கவலை கொள்வதை தாங்க முடியுமா? இப்போதே அவளை அணைத்து ஆறுதல் படுத்த வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை கட்டுப்படுத்தியவன்,
“ ஹேய் சாரி மா.. இப்போ நீ எங்கே இருக்க?”என்று கேட்க,
“இப்போ தான் ஸ்கூல் விட்டு வீட்டுக்கு வந்தேன்.. ஹேய் அபி உன்னை பார்க்காம மூனு நாளா தூக்கம் வரலைடா.. வேணும்னா இன்னைக்கு வெளியில போகலாமா ப்ளீஸ்.. என் செல்ல கிறுக்கால” என்று அவள் கேட்ட விதத்தில் அவனுக்கு தானாகவே சிரிப்பு மூண்டது. இனியா அப்படித் தான் திடீரென ஒருமைக்குத் தாவி விடுவாள். அதுவும் உணர்ச்சி வசப்படும் தருணங்களிலும் அவனுடன் காதல் மொழி பேசும் தருணங்களில் மாத்திரம் தான். எப்போதும் இப்படியே பேசு இது தான் பிடித்திருக்கிறது என்று கூறினாலும் மறுத்து விடுவாள். “அப்படி ஒரே சொன்னா கிக் இருக்காது அபி. எனக்கு எப்போலாம் டா போடனும்னு தோணுதோ அப்போ மட்டும் தான் சொல்லுவேன்.” என முடிவாக கூறி விட்டாள். இதுவே அவனுக்கும் பிடித்திருந்தது.
அவன் அருமை காதலி இப்படி கிளி போல் கொஞ்சிப் பேசினால் எந்த காதலனால் மறுக்கத் தோன்றும். “ஓகே ஸ்வீட்டி ஈவ்னிங்க போர் தர்ட்டிக்கு உன்னை பிக் அப் பண்ணிக்குறேன் ரெடியா இரு மா..” என்று அவன் கூறியதும் தான் தாமதம் மறுபடியும் முத்த மழை பொழிந்தவள் சரி என்று கூறி சந்தோசமாகவே அழைப்பை துண்டித்தாள். அவள் தந்த செல்போன் முத்தத்தின் விளைவால் அவனுள் ஏற்பட்ட இரசாயன மாற்றங்களை கட்டுப்படுத்த வெகு சிரமமாய் போயிற்று அவனுக்கு.
லலிதாவும் ஈஸ்வரனும் அந்நேரம் வெளியில் சென்றிருக்க வருணும் இனியாவும் மட்டுமே வீட்டில் இருந்தனர். அக்காவை கண்டபடி கலாய்த்துக் கொண்டிருந்தான் வருண். அவளும் அதற்கு சளைக்காமல் பதிலடி கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள்.
“மாமா கூட அவுட்டிங் செம போ.. நல்லா வயிறு முட்ட கொட்டிக்கிட்டு வர தானே போற.. நீ சாப்பிட்றதை பார்த்தே மாமா பயந்து ஓடி போயிடப் போறாருக்கா பீ கேர்ஃபுல் ஹாஹா..” என்று அவளை கலாய்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
“ஆமா.. அப்படி சாப்பிட்டு தான் இவ்வளவு உடம்பு வளர்த்து வச்சிருக்கேன். போடா கிரவுண்ட் போகனும்னு சொன்னல நீ போ.. நான் குளிக்கனும் என்றவள் வருணின் தலையை கொட்டி விட்டு குளியலறையினுள் புகுந்து கொண்டாள்.
சிறிது நேரத்தின் பின் குளித்து விட்டு வந்தவள் வீட்டில் யாரும் இல்லாத காரணத்தினால் ஹாலுக்கு வந்து தொலைக்காட்சியை இயக்கி ஒவ்வொரு மியூசிக் சேனலாக மாற்றிக் கொண்டிருந்தாள்.
சன் மியூசிக் சேனலில் அவளுக்கு பிடித்த நடிகரான சூர்யாவின் ‘அடியே கொள்ளுதே’ பாடல் போய் கொண்டிருக்க அப்படியே அந்த பாடலின் துள்ளல் இசைக்கு ஆடத் தான் தோன்றியது. தலையை துவட்டியபடி வந்தவளின் கைகளில் இருந்த டவலை கிட்டார் போல வைத்தவள் அந்த பாடலில் சூர்யா ஆடுவது போல பாடலை கத்திப் பாடிய வண்ணம் குதித்து குதித்து நடனம் ஆடிக் கொண்டிருந்தாள்.
அக்கணம் வீட்டின் அழைப்பு மணி அடிக்க தொலைக்காட்சியின் சத்தத்தை கொஞ்சம் குறைத்தவள் , “மம்மி கதவு திறந்து தான் இருக்கு. கம் இன்” என்று கத்தி விட்டு மீண்டும் ஆட்டத்தை துவங்கினாள். வெளியே சென்றிருந்த அம்மா தான் வந்திருக்கிறார் என்ற நினைப்பில் அவள் பாட்டுக்கு ஆடிக் கொண்டிருந்தாள். இது அவளும் வருணும் அடிக்கடி செய்யும் கூத்து தான். சில சமயம் லலிதா இந்த கூத்தில் எரிச்சலடைந்து சத்தம் போடுவதுண்டு. பல சமயம் அதை கண்டு கொள்ள மாட்டார். அந்த எண்ணத்தில் அவளுக்கு வந்திருப்பது யாரென்று கூட பார்க்க தோன்றவில்லை.
“என்ன மம்மி கிட்டார் டான்ஸை பார்த்து மயங்கிட்டீங்களா? என்னோட டான்ஸ் எப்படி இருக்கு மம்மிஈஈஈஈ” என திரும்பிப் பாரக்காமல் ஆடிய வண்ணம் பின்நோக்கி வந்தவள் தனது கூந்தலை சிலுப்பிய வண்ணம் திரும்ப, எதிரே நீல நிற டெனிமும் அவனது உடலை இறுக்கிப் பிடித்த வண்ணம் ஃபுல் ஸ்லீவ் டீ சர்ட்டுமாய், கைகளில் அவனது கைப்பேசியுடன் சிரித்த முகமாய் நிற்பதை கண்டு மலங்க மலங்க விழித்தாள்.
டவலை அழுந்தப் பற்றியபடி அப்படியே நின்றாள். அவனுடைய கண்களோ அவளை அக்கு வேராய், ஆணி வேராய் ஆராய்ந்து கொண்டிருந்தன. அவள் குளித்து முடித்து விட்டு அணிந்திருந்த நீளக் கை சட்டை அவளது தொடை வரை தான் அவளை மூடியிருந்தது.
இந் நேரத்தில் இவன் இப்படி வருவான் என்று யோசிக்கவே இல்லை. தானாகவே அவள் கண்கள் சுவரில் மாட்டியிருந்த கடிகாரத்தை பார்த்தது.
“எ..என்ன அபி.. நீங்க இப்..பவே வந்துட்டீங்க? இ..இப்போ தானே நாலு மணி..” என்று நா தடுமாறியபடி அவள் கேட்டது அவன் கருத்தில் பதியவே இல்லை. அவனது எக்ஸ்ரே கண்களோ அவள் உடல் அங்கங்களில் ஆங்காங்கே பதிய கூசிக் குறுகிப் போனாள். பார்வை சென்ற இடங்கள் அவனை கிறங்க வைக்க அவளை நோக்கி ஒரு எட்டு முன்னேற சட்டென ஓடியவள் சோபாவின் பின்னே ஓடி மறைந்து நின்றாள்.
தன்னைத்தானே கட்டுப் படுத்திக் கொண்டவன், தன் உணர்ச்சிகளை கட்டுப்படுத்த கண்களை மூடித் திறந்தான். பிறகு அவளை பார்த்தவன் அவள் அசடு வழிய நிற்பதைப் பார்த்து ஒரு குபீர் சிரிப்பு எட்டிப் பார்த்தது.
“ஹேய் உன்னோட கிட்டார் டான்ஸ் சூப்பரா இருந்துச்சு. என்னோட ஸ்வீட்டிக்குள்ள இப்படி ஒரு திறமை இருக்குனு தெரியாம போச்சே.. கிட்டார் பேபி..” என்றவன் மேலும் நகைக்க அவளுக்கோ பேச வார்த்தை வரவில்லை.
“சரி நீ போய் டிரஸ் சேஞ்ச் பண்ணிட்டு வா போகலாம்..” என்று கூற அவளோ ஒன்றும் பேசாமல் அவனையே பார்த்துக் கொண்டு நின்றாள். ஏன் என்று புரியாதவன் கண்களால் என்ன என்பதைப் போல் பார்க்க,
“அது அபி.. நீங்க கொஞ்சம் வெளியே இருக்கீங்களா? உங்க முன்னாடி எப்படி இப்படியே போறது? நான் ரூமுக்கு போனதும் உள்ளே வந்து வெயிட் பண்ணுங்க..” என்று கூறியதும் தான் தாமதம் அவன் கண்களில் காதல் மறைந்து அனல் பறந்தது. அவள் அவனை என்னவென்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறாள். அவளை இந்தக் கோலத்தில் பார்த்ததும் அவள் மேல் பாய்ந்து விடுவேன் என பயப்படுகிறாளா?
அன்றொரு நாள் ஏதோ ஓர் உணர்ச்சி வேகத்தில் அவளிடம் அத்துமீறி நடந்ததற்காக இன்றும் அவனை அப்படி எண்ணிவிட்டாளா? அதனால் தானே நிச்சயமான பிறகும் கூட இன்று வரை இதழ் முத்தம் ஒன்றை மாத்திரம் வழங்க முனையவில்லை. பிறகு ஏன் என்னை இப்படி கீழ்த்தரமாக நினைத்துவிட்டாள்? என்ற ஆதங்கத்தில்,
“ஏன் இனியா நான் உன்னை இப்படி பார்த்ததும் உன் மேல பாஞ்சிடுவேனு நினைச்சிட்டியா? கட்டிக்க போறவங்குற உரிமையில தான் உன்னை பார்த்தேனே தவிர தப்பான நோக்கத்தோட இல்லை. ஐ வில் நெவர் டச் யூ வித் அவுட் யோர் பர்மிசன் ஓகே” என்று கத்த ஒரு கணம் மிரண்டவள் சுதாரித்து, அவனருகில் வந்து ,
“சாரி அபி.. உன்னை நான் அப்படி நினைக்கலை.. வெயிட்பா நான் சேஞ்ச் பண்ணிட்டு வந்துடறேன்.” என்றபடி அங்கிருந்து நகர்ந்தாள்.
இது பெண்களுள் இயற்கையாக இருக்கும் வெட்க உணர்வு தானே. அதை போய் இப்படி எண்ணிக் கொண்டானே அவள் காதலன். அப்பப்பா.. என்னவொரு கோபம் அவன் கோபத்திலும் அழகாய் இருப்பதாய் தோன்ற, உடை மாற்றி விட்டு வெளியே வந்தாள்.
அவனோ எதுவும் பேசாமல் முகத்தை ‘உம்’ என்று வைத்தபடி சோபாவில் அமர்ந்து கொண்டிருந்தான். அதை பார்த்தவளுக்கு சிரிப்புத் தான் வந்தது. அவனருகில் வந்து மண்டியிட்டமர்ந்தவள், அவன் வலிமையான நாடியை பற்றி தன் பக்கம் திருப்பினாள்.
“சாரிடா... என்னோட கிறுக்கனை நான் தப்பா நினைப்பேனா? உன்னை ஹர்ட் பண்ணியிருந்தா சாரிடா.. இனி இப்படி நடந்துக்க மாட்டேன் ப்ரோமிஸ்..” என்று அவள் மன்னிப்புக் கேட்டுக் கெஞ்ச அப்போது தான் அவன் பார்வை அவளை நோக்கியது.
அவள் முகத்தில் மிளிர்ந்த அழகை கண்டு ஒரு கணம் மெய் மறந்து நின்றாலும், அவன் கோபம் குறையவில்லை என்பது அவனை பார்த்த மாத்திரத்திலேயே விளங்கியது. “என் செல்ல கிறுக்கால்ல” என்றவள்,அவன் எதிர் பாராத நேரத்தில் அவனது கண்ணத்தில் இதழ் பதித்தாள். சோபாவில் இருந்து கம்பீரமாய் எழுந்தவனது முகம் மலர்ந்திருந்தது. அவளது இந்த ஒரு அழைப்புக்காகவே அவளுடன் அடிக்கடி பொய்க் கோபம் காட்டலாம் என்றே தோன்றியது அவனுக்கு.
“ சரி வா ஸ்வீட்டி கிளம்பலாம்.” அதே முகமலர்தலடன் கைப்பற்றி அழைக்க, அவன் முகம் மலர்ந்திருந்ததை கண்டு தானும் மலர்ந்தவள்,
“ நாங்க இப்போ எங்கே போறோம் அபி?” என்று அவன் கையை பற்றியிழுத்தபடி அவனை வெளியே அழைத்து வந்தாள்.
அவள் கண்களைப் பார்த்து வசீகரப் புன்னகை ஒன்றை சிந்தியவன், அவளை தோளோடு அணைத்தவாறு காரை நோக்கி நடந்தான்.
தொடரும்..
அன்புடன் அபிநேத்ரா..❤
Last edited:
