என் உயிரானவளே! - கதை

[Dowlath Haseena]

ஹாய்....! இது என்னோட முதல் கதை. படித்து விட்டு குறைகளைக் கூறுங்கள் அது என்னை பண்படுத்திக்கொள்ள உதவும்.



இப்போ கதை பற்றி சொல்றேன்

நம்ம ஹீரோ சரண் ஒரு IPS ஆபிஸர்



ஹீரோயின் சந்தியா. ஹீரோயின் பத்தி கதைய படிக்க படிக்க தெரிந்து கொள்ளலாம்.



என்னங்க IPS ன்னா எப்பவும் கஞ்சி போட்ட சட்டையோட விரப்பா தான் சுத்திட்டு இருக்கனுமா...????கொஞ்சம் வித்தியாசமா அதிரடியா லவ் பண்ற ஆளா இருக்க போறாங்க நம்ம ஹீரோ சார்



சரி..இப்போ கதைக்குள்ள போகலாம்..

 

[Dowlath Haseena]

அத்தியாயம் - 1

சூரியன் தன் கதிர்களை வீசி இருளை அகற்றிட பறவைகள் இரைத்தேடி பயணப்படும் அந்த காலை வேளையில் தனது உடற்பயிற்சியை முடித்து விட்டு தன் முதல் நாள் வேளைக்கு தயாராகி கொண்டிருந்தான் சரண் IPS. டிரைனிங் முடித்து விட்டு கோவையில் DSP யாக பதவியேற்று கொண்டுள்ளான்.



சரண் ஆறடி உயரத்தில் போலிஸிற்க்கு உரிய கம்பீரத்தோடு இருப்பவன். பார்வையில் ஓர் தீவிரம் அளவாய் வெட்டப்பட்ட மீசை …மொத்தத்தில் ஒர் ஆணழகன்.




சரணிற்கு உடன்பிறந்தவர்கள் யாரும் இல்லை. பெற்றோர்கள் விவாகரத்தானவர்கள். நண்பர்கள் பட்டாளம் என்று பெரிதாக எதுவும் இல்லை என்றபோதும் உயிர் தோழன் ஒருவன் உள்ளான் பெயர் ஆதி. சரணின் பள்ளி தோழன். அவன் புலம்பாத நாள்களே இல்லை ஊர்ல பத்து பதினைந்து பிரண்ட்ஸ் வச்சு இருக்கவன் எல்லாம் சந்தோசமா இருக்கான் ஆனா ஒரே ஒரு பிரண்ட் வச்சுக்கிட்டு நான் படுற பாடு அய்யுய்யோ...... 🙄 🤣 ஆனாலும் அவனும் இவனை பிரிந்து இருக்க மாட்டான் இவர்கள் பிரிந்தது சரணின் பயிற்சிக்காக ஹைதராபாத் சென்ற போது தான் அதுவும் அப்போது ஆதி முதுகலை படித்து கொண்டிருந்ததினால்தான்.



சரண் கிளம்பும் நேரத்தில் சரியாக ஆதி வந்தான். "வா.. மச்சான்..! எப்படி டா மனசுல நினைச்ச உடனே வந்து நிக்குற ம்ம்..நம்மக்குள்ள அப்படி ஒரு wavelength ஏன்டா?"..சரண்.



"கருமம் எல்லாம் என் நேரம் இந்நேரத்துக்கு ஒரு பொண்ணோட wavelength செட்டாகி ரொமான்ஸ் பண்ணிட்டு இருக்க வேண்டிய ஆளு யார் கூட செட்டாகுது பாரு"..ஆதி.



அதான் ஓன்னும் வெர்க்கவுட் ஆகலல அப்புறம் என்ன புலம்பல் என்றான் சரண்.
ங்ங.. என்று ஆதி புரியாமல் விழிக்க "மச்சி! நீ மைண்ட் வாய்ஸ் ன்னு நினைச்சு சத்தமா பேசிக்கிட்டு இருக்கடா"..சரண்.
சாரி மச்சான் அசடு வழிந்தான் ஆதி.



இருவரும் ஒரு வழியாக கிளம்ப சரணை DSP ஆபிஸில் விட்டு விட்டு அலுவலகத்திற்கு சென்றான் ஆதி.



இங்கு இவர்கள் இப்படி இருக்க நம் நாயகனின் தூக்கத்தை விரைவில் துரத்த இருக்கும் நம் நாயகியோ தூக்கத்தில் தன்னை தொலைத்து கொண்டிருந்தாள்.
சந்தியா எழுந்திருடி மணி எட்டு ஆச்சு அச்சோ ஆண்டவா இவளை எழுப்புறது உள்ள என்னோட பாதி ஆயுள் முடிஞ்சுருமே புலம்பி கொண்டிருந்தார் பார்வதி.சந்தியாவின் அம்மா. சந்தியாவிற்கு அப்பா இல்லை அம்மா மட்டும் தான்.உடன் பிறப்புகள் யாரும் இல்லை மிகவும் கஷ்டப்பட்டு தான் வளர்த்தார் பார்வதி இருப்பினும் தந்தை இல்லை என்ற குறை தெரியாமல் வளர்த்திருக்கிறார்.



சந்தியாவும் மிகவும் பொறுப்பு உள்ளவள் தூங்கும் விசயத்தில் மட்டும் கொஞ்சம் வீக் (நம்மல போல). ஆமாங்க இடியே விழுந்தாலும் அவளை 8 மணிக்கு முன்னால் எழுப்புறது கஷ்டம். கஷ்டம் மட்டும் அல்ல முடியாத காரியமும் தான்.
சந்தியா ஒரு எக்ஸ்போர்ட் கம்பெனியில் M.D க்கு P.A வாக வேளை செய்யும் ஒரு 23 வயது பெண்



எத்தனை மணிக்கு எழுந்தாலும் ஆபிஸிற்க்கு சரியாக 9.00 மணிக்கெல்லாம் வந்து விடுவாள்.



எந்த வேளை செய்தாலும் ஒரு நேர்த்தியுடன் செய்து முடிப்பாள். அவளின் செயல்களே கூறும் இவற்றை முடித்தது அவள் என்று..



சந்தியா ஐந்தரை அடி உயரம், மை தீட்டிடாமல் மையல் கொள்ள செய்யும் விழிகள்,புவிதழ் உதடுகள் அதனுள் முத்து போன்ற பற்கள். ஒப்பனைகள் இல்லாமலும் காண்போரை கவர செய்யும் இயற்கையான அழகு. புத்திசாலியான அதே சமயத்தில் கொஞ்சம் அடக்கமான பெண், ஏன் இந்த கொஞ்சம்ன்னா அவளா எந்த வம்புக்கும் போக மட்டாள் ஆனா அதே சமயம் வர வம்ப விட மாட்டாள்.



இனி சரண் சந்தியா வாழ்வில் நடக்கும் விசயங்கள் அவர்களின் வாழ்வை எப்படி மாற்றி அமைக்க போகின்றன என்பதை அடுத்தடுத்த அத்யாயங்களில் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

 

[Dowlath Haseena]

அத்தியாயம் - 2

முதல் நாள் வேலை சரணிற்கு அவ்வளவு கடினமாக இருக்கவில்லை. முக்கிய கோப்புக்களை படித்து விட்டு ஸ்டேசனின் தினசரி நடைமுறைகளைதெரிந்து கொண்டான்….

அங்கு சந்தியாவோ அவளின் தோழியை திட்டிக்கொண்டிருந்தாள், அலுவலக பணத்தை தொலைத்து விட்டாள் என்பதற்காக!!….”ஏன்டி இவ்வளவு கேர்லஸ் ஆக இருப்பாயா??... ஒரு ருபாயா…இரண்டு ருபாயா????...பத்து இலட்சம்…….எங்கபோறது??”....சந்தியா.

“எல்லாம் என்னை சொல்லனும்..நானே போயிருக்கனும்….எனக்கு ஒரு இம்பார்டென்ட் மீட்டிங்க் இருக்கு என்று தான் உன்னை அனுப்பினேன்…இப்போ என்ன செய்வது??? சார் வேற நேற்றே கூறினார்….மொத்தமாக பணத்தை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள் என்று… நான் தான் பெரிய இவ்வளாட்டம் ஒரே நேரத்தில் அவ்வளவு பணத்தை எடுப்பது நல்லது இல்லை தேவையானபோது எடுத்துக்கொள்ளலாம் என்றேன்”… சந்தியா.

இப்போ சார்க்கு என்ன பதில் சொல்லுவது என்று புலம்பிக்கொண்டிருந்த சந்தியாவிடம், திவ்யா எதுக்கும் ஒரு போலிஸ் கம்ப்ளெண்ட் கொடுத்து விடலாம் என்றாள்…..செய்வதும் செய்து விட்டு இப்போ வந்து வியக்கியானம் பேசுறியா????....என்று கடுக்கடுத்தாள்….

அதை கேட்டதும் முகம் சுருங்கிய திவ்யா நான் ஒன்னும் வேணும் என்று செய்யவில்லை என்றாள்… நானும் நீ வேணும் என்று செய்தாய் என கூறவில்லை, கவனமாக இருந்திருக்க வேண்டும் என்று தான் சொல்லுகிறேன்…சந்தியா. “இப்போ சார் ஏன் என்னை கேட்காமல் கம்பளெண்ட் கொடுத்திங்க என கேட்டா என்ன சொல்றது?”..... சந்தியா..

“அது அப்புறம் யோசித்துக்கொள்ளாம்…இப்போதைக்கு இது தான் பெஸ்ட், பின்னாடி நம் மீது யாரும் சந்தேக பார்வையுடன் பார்க்க மாட்டார்கள்” என்றாள் திவ்யா. சந்தியாவிற்கும் அவள் கூற்று சரியென பட இருவரும் போலிஸ் ஸ்டேசனை நோக்கி பயணப்பட்டனர்…..ஆனால் அவர்களுக்கு தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை இது அவளின் வாழ்வில் திருப்புமுனை என்று…..

காவல் நிலையத்தில் நுழைந்த இருவரும் அங்கிருந்த கான்ஸ்டெபிளிடம் சார் ஒரு கம்ப்ளெண்ட் கொடுக்க வேண்டும் என்றனர்…அவர் நிமிர்ந்து ஒரு வினாடி நோக்கி விட்டு உள்ளே சார் இருப்பாங்க போய் கொடுங்க என்று கூறிவிட்டு அவரின் வேலையை தொடர்ந்தார்…

உள்ளே…..நம்ம ஹீரோ சரண் கேஸ் பயிலை படித்துக்கொண்டிருந்தான்… எக்யுஸ்மீ சார்!! “யெஸ்…சொல்லுங்க”…. சரண்.

“சார்! ஆபிஸ் பணம் திருடுப்போய்ருச்சு…”, சந்தியா…எவ்வளவு??...எந்த ஆபிஸ்ல ஒர்க் பண்றிங்க??.... எப்போ திருடுப்போச்சு?.... என அடுக்கடுக்கான கேள்விகளை கேட்க திவ்யாவோ ஒரு காகிதத்தை நீட்டி சார் இதுல எல்லா டிட்டயல்ஸும் இருக்கு என்றாள்…

அதை வாங்கிய சரண், “நான் அவுங்க கிட்ட கேள்விக்கேட்ட நீங்க பதில் சொல்றிங்க”, சரண். “பச்..யாரு சொன்னா என்ன???..உங்களுக்குத் தேவை டிட்டயல்ஸ் தான” என்று சலிப்புடன் பதில் அளித்தாள் சந்தியா…

அதைக்கேட்டு கோபம் கொண்ட சரண் “ஹலோ! இங்க நான் யாரை கேட்கிறேனோ அவுங்கதான் பதில் சொல்லனும்” என்று கூறியவாறு அந்த கம்ப்ளெண்டை படிக்க துவங்கினான்….

“So….பேங்க்ல இருந்து பணம் எடுத்துட்டு வரும்போது திருடு போய்ருக்கு…அப்படித்தானே” என்றான்…சரண்…

அச்சோ இப்போ யாரு இதுக்கு பதில் சொல்றதுனு தெரிலையே என சந்தியாவிடம் திவ்யா முணுமுணுக்க அவளோ திவ்யாவை முறைத்துவிட்டு அவனின் கேள்விக்கு யெஸ் சார் என்று பதிலளித்தாள்…

ம்ம்ம்…”பணம் வித் டிரா பண்ண யாரு போனிங்க?” என திவ்யாவிடம் கேட்க சற்று தயக்கத்துடன் நான் தான் சார் போனேன் என்றாள் திவ்யா. ம்ம்.. உங்க designation என்ன?..நான் அக்கௌண்டென்ட்டாக இருக்கேன்…திவ்யா. நீங்க…?சரண்…. நான் P.A வாக இருக்கேன்… சந்தியா.

ok..யுஸ்வலா நீங்க தான் பணம் எடுக்க போவிங்களா என திவ்யாவிடம் கேட்க இல்லை சார்.. எப்பவும் சந்தியா தான் போவங்க பட் இன்னைக்கு அவ்வுங்களுக்கு ஒரு மீட்டிங்க் இருந்ததுனால நான் போக வேண்டி இருந்தது…..திவ்யா. ஒஹோ…அப்ப இதுக்கு முன்னாடி இப்படி நீங்க போய் எடுத்துட்டு வந்து இருக்கிங்களா…என சரண் கேட்க… ம்ம்.. எடுத்துட்டு வந்து இருக்கேன் சார்…திவ்யா…

ம்ம்ம்…சரி எதுல போனிங்க??...சரண்…. பஸ்ஸில் தான்…திவ்யா… எப்பவும் பஸ்ல தான் பேங்க்கு போவிங்களா என சரண் கேட்க அவனின் கேள்வியில் கடுப்பாகிய சந்தியா என்ன சம்பந்தம் இல்லாத கேள்வியெல்லாம் கேட்குறிங்க என்றாள்.

லுக் மிஸ்…ம்ம்..உங்க பேரு என்ன? என அவளின் பெயரை சரண் கேட்க சந்தியா என்றாள் கடுப்புடன் ஒகே மிஸ் சந்தியா..நான் ஒன்னும் சம்மந்தம் இல்லா கேள்வி கேட்கவில்லை அப்புறம் நான் முன்னடியே சொன்ன மாதிரி நான் யாரை கேட்கிறேனோ அவுங்க தான் பதில் சொல்லனும் என சற்று கோபமாக பதில் அளித்தை கண்டு அவனை முறைத்து கொண்டு நின்றிருந்தாள்… சந்தியா.

பின் அவன் திவ்யாவிடம் திரும்பி நான் கேட்ட கேள்விக்கு பதில்??...அவளோ இல்லை சார் எப்பவும் என்னோட வண்டில தான் போவோம்..நான் போனாலும் சரி அவ போனாலும் சரி பட் இன்றைக்கு வண்டி சர்விஸ்ல விட்டு இருக்கு அதுனால தான் பஸ்ல போனேன்….திவ்யா.

அம்மௌண்ட் பெரியது ஏன் நீங்க ஒரு ஆட்டோ கூட யுஸ் பண்ணாம எதுக்கு பஸ்சில் போனிங்க?....ஒருவேலை உங்க மேல அவ்வளவு நம்பிக்கையா இல்லை பணத்தை மிஸ் பண்ணனும்கிறது தான் உங்க இன்டென்சனா….என்ற கேள்வியை திவ்யாவிடமும் பார்வையை சந்தியாவிடமும் வைத்தான்.



இவர்களின் முதல் சந்திப்பு எவ்வாறு முடியும்?....சரணின் சந்தேக பார்வையில் இருந்து தப்புவாளா சந்தியா அல்லது சந்தேகம் தொடருமா…? என்பதை அடுத்த அத்யாயங்களில் பார்க்கலாம்….

- தொடரும்

 

[Dowlath Haseena]

அத்தியாயம் - 3

அவனின் கேள்வியை சற்றும் எதிர்ப்பார்க்காத சந்தியா அவனை முறைத்துக்கொண்டே திவ்யாவை திட்ட ஆரம்பித்தாள்… “பாருடி உன்னால தான் கண்டவங்ககிட்ட எல்லாம் பேச்சு வாங்க வேண்டியிருக்குது…. M.D கிட்ட சொல்லி இருந்திருநதா அவர் கூட இவ்வளவு மோசமாக பேசி இருக்க மாட்டார்”….. சந்தியா

தனது கனவு குறைவால் நடந்த தவறினால் ஏற்கனவே மன ஊளைச்சலில் இருந்த திவ்யா சரணின் கேள்வியில் நிலைக்குலைந்து ஏதும் பேசமுடியாமல் இருந்தாள்.

“ஏய்……! எங்க வந்து யாரை பார்த்து இப்படி பேசுற என சரணும்” எகிற சந்தியாவோ பொருமை இழந்தவளாய்….. “முதலில் கம்ப்ளைண்ட் கொடுக்க வருபவர்களை கொஞ்சமாவது மதிக்க கற்றுக்கொள்ளுங்கள்….பொருளை காணவில்லை என்று வருபவர்கள் மீதே பழியை போடாதிங்க…இதுனால் தான் போலிஸ் என்றாலே மக்கள் பயப்படுறது… இதுல பெரிசா போலிஸ் உங்கள் நண்பனு பேனர்ஸ் வேற…..உங்களுக்கு ஒரு பொருளை கண்டுப்பிடிக்க முடியாதுனு தெரிஞ்சா போதும் உடனே பறிக்கொடுத்தவுங்க மீதே பழியைப் போடுறது….இத்தெல்லாம் ஒரு…..என ஆரம்பித்தவள் என்ன நினைத்தாலோ திவ்யாவிடம் திரும்பி சார் கிட்ட சொல்லிட்டு பணத்தோட பொறுப்பை நானே ஏற்றுக்கொள்கிறேன்டி வாடி போகலாம்” என திவ்யாவை அழைத்துக்கொண்டு விறுட்டென்று சென்று விட்டாள்…

திவ்யாவை அழைத்துக் கொண்டு அலுவலகம் வந்து சேர்ந்து ஒரு மணிநேரமாகியும் அவளின் கோபம் தணியவில்லை….சரண் மட்டும் அவளின் முன் இருந்திருநதால் அவனை பார்வையிலே எரித்து இருப்பாள்… அந்த அளவு கோபத்துடன் சுவற்றில் தெரிந்த கற்பனையான அவனின் நிழல் படத்தை முறைத்துக் கொண்டிருந்தாள் … சந்தியா

பின் நினைவு வந்தவளாய் தன் முன் பாவாமாக அமர்ந்திருந்த திவ்யாவிடம் பேச முயலும் போது…….உன்னாலே…என்னாலும் என் ஜீவன் வாழுதே….சொல்லாமல் உன் சுவாசம் என் மூச்சில் சேருதே…என செல்போன் பாட துவங்க….. பச்…யாரிது இந்த நேரத்துல என கடுப்புடன் போனை பார்த்தவள் முகம் வெளிறத்துவங்கியது…

அவளின் வெளிறிய முகத்தை பார்த்த திவ்யாவிற்கு கால் செய்தது யாரு என்பது புரியத்துவங்க பதற்றம் அடைந்தவளாய் சாராடி என கேட்டாள்… .ம்…எனத்தலையசைத்து காலை அட்டெண்ட் செய்து பேச துவங்கினாள்…

“ஹலோ!” சந்தியா…..”யெஸ் சார்”…

“கம் டூ மை கேபின்” M.D……

“ஒகே சார்” என போனை கட் செய்தாள்…

“என்னடி சொன்னாரு?”….திவ்யா, “ம்…கேபினுக்கு கூப்பிட்டாரு”…. சந்தியா.. ஹோ!”..சரி போய் விசயம் என்னவென்று கேட்டு வா…இப்போது ”பணத்தை பற்றி எதுவும் சொல்லாதே….இரண்டுபேரும் சேர்ந்தே போய் சொல்லாம்” என்றாள் திவ்யா…

திவ்யாவிற்க்கு மனம் உறுத்தலாகவே இருந்தது…..சரணின் அளவிற்க்கு மட்டமாக எண்ணாவிடினும் தங்கள் மீது உள்ள நன்மதிப்பு கண்டிப்பாக குறைந்து விடும் என்பது அவளுக்கு தெரிந்து இருந்தது…

அது மட்டுமின்றி சந்தியா எவ்வாறாயினும் தன்னை பற்றிக் கவலை படாமல் தன்னை காப்பாற்ற முயலுவாள் என்பதும் அதற்காக அந்த பணத்தின் மொத்த பொறுப்பையும் தான் ஏற்க தயங்கமாட்டாள் என்பது அவளுக்கு தெரியும் எனவே சாரிடம் அவள் பேசுவதற்க்கு முன்னே தான் சென்று பேசி விடுவது என முடிவு எடுத்தவளாய் கேபினை நோக்கி சென்றாள்…திவ்யா.

“எக்யுஸ்மீ சார்…மே ஐ கம் ன்”…. சந்தியா…

.எஸ் மா……உட்காரு மா”, M.D.

“தேங்க்ஸ் சார்”, சந்தியா…

“ம்ம்.இன்றைக்கு பேங்க் ல இருந்து பணம் எடுக்கனும்னு நேற்று சொன்னாயே பணம் எடுத்து விட்டாயா…..? M.D.



அவரின் கேள்வியில் திகைத்தவளாய் அதுக்குள்ள இவருக்கு தெரிந்து விட்டதா….? இல்லை சாதாரணமாக தான் கேட்கிறாரா…?? அச்சோ ஒரு வேளை தெரிந்து இருந்தாள் நம்மலே ஒத்துக்கலாம்…

பட் நான் இப்படி ஒத்துக்கிட்டா திவ்யா என்னை கொன்றுவாளே.. அப்பொழுதே சொன்னால் சேர்ந்து தான் சொல்லனும்….முன்னாடியே சொன்ன என்ன பண்ணுவேனு எனக்கே தெரியாது என்று…இப்போ என்ன பண்றது என தனக்கு தானே மனதிற்குள் பேசிக்கொண்டு இருந்தவளை கண்டவர் சொடக்கு போட்டு அவளை நினைவுக்கு கொண்டு வந்தார்…

“என்ன? சந்தியா நான் கேட்கும் கேள்விக்கு பதில் சொல்லாம என்ன யோசனை?” என சற்று கோபமாக கேட்டார்… அதிகமாக கோபம் கொள்ளாதவரின் கோபத்தை கண்டு சற்று திணறியவளாய் “அ..அது வந்து சார்”…திக்கி திணறியவளிடம்… எனக்கு எல்லாம் தெரியும் சந்தியா என்று கூறி முறைத்தார்…

சந்தியாவிற்கு என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை…என்னதான் அவளே அவரிடம் கூறிவிடலாம் என எண்ணிக்கொண்டிருந்தாலும் அவரின் நேரடியான கூற்றில் என்ன பதில் கூறுவது தெரியாமல் விழித்துக்கொண்டிருந்தாள்.



சந்தியாவின் M.D. என்ன சொல்ல போகிறார்… அவரும் சரணைப் போல் சந்தியாவை தவறாக எண்ணிக் கொள்வாறோ….. என்பதை அடுத்த அத்யாயத்தில் தெரிந்துக்கொள்ளலாம்.

- தொடரும்

 

[Dowlath Haseena]

ஹலோ மக்களே!

எல்லாரும் எப்படி இருக்கிங்க? கதை எப்படி இருக்குனு கமெண்ட் பண்ணா எழுதற எனக்கும் சரி நம்ம கதை பரவாயில்லமா இருக்கு போல அப்படினு ஒரு பீல் வரும்..நீங்க எதுவுமே சொல்லாம இருந்தா கதை நல்லா இல்லயோ உங்களுக்கு பிடிக்கலையோனு தோணுது அதுனால எபிசோட் அப்லோட் பண்ண இன்ட்ரஸ்ட் குறையிது..சோ உங்கள் கருத்துகளை தெரிவிக்கவும்.