அத்தியாயம் - 4
சந்தியா பேசமுடியமால் தவித்துக்கொண்டிருக்க திவ்யாவை கூப்பிடு என்றார் M.D கிருஷ்ணன். திவ்யாவிற்க்கு சற்று பதற்றமாக இருப்பினும் எப்படியேனும் சொல்லித்தானாக வேண்டும்…நான் செய்த தப்பிற்க்கு நானே பொறுப்பேற்க வேண்டும் என நினைத்தவளாய் கிருஷ்ணனின் அறைக்கு சென்றாள்.
“திவ்யா உள்ளே வர கிருஷ்ணன் உங்க ரெண்டு பேர் மீதும் எவ்வளவு நம்பிக்கை வைத்து இருந்தேன்”…..இருவரும் மனதில் அச்சோ இவரும் நம்மல அந்த காட்சில்லா(சரண்) மாதிரி நினைத்துக் கொண்டாரா என பதறிய படி சார் நாங்க பணத்தை…….என முடிப்பதற்க்குள் நீங்க பணத்தை “என்ன பண்ணீங்கனுதான் தெரியுமே”…. –கிருஷ்ணன்.
“அது இல்ல சார்”-.திவ்யா. “நீ பேசாத…கொஞ்சம் கூட பொறுப்பே இல்லாம இவ்வளவு பெரிய அம்மௌண்ட்டை தொலைச்சுட்டு வந்து இருக்க”, கிருஷ்ணன். அவர் திட்டுவதை விட அவர் தங்களை திருடியதாக எண்ணி விடவில்லை என்பதே பெரிய ஆறுதலாக இருந்தது இருவருக்கும்…
“சரி இப்போ பணத்துக்கு யாரு பொறுப்பேற்க போறிங்க”, கிருஷ்ணன். இருவரும் ஒரே நேரத்தில் நானே ஏத்துக்கிறேன் என கூற கிருஷ்ணன் சற்று திகைப்புடன் “என்ன உங்க இரண்டு பேருக்கும் அம்மௌண்ட் எவ்வளவு என்பது நினைவில் இருக்கா இல்லையா….? கொஞ்சம் நஞ்சம் இல்ல முழுசா பத்து இலட்சம்” என்றார்.
சந்தியா உடனே “தெரியும் சார்..இருந்தாலும் நாங்க செஞ்ச தப்ப நாங்க தான சரி செஞ்சு ஆகணும்”
“ம்ம் அது சரி…அப்போ காசு கொடுக்க நீ ரெடி அப்படித்தானே!”, கிருஷ்ணன்
“ஆமா சார்…”.சந்தியா….
“ஆனா வாங்க நான் ரெடி இல்லையே!…எனக்கு உங்க காசு எதுவும் வேண்டாம்…இனிமேல் ஒழுங்கா வேலை பாருங்க அது போதும்..இனி காசு விசியத்துல ரொம்ப கேர்புல்லா இருங்க” கிருஷ்ணன்.
“சார் அப்போ அ….அம்மௌண்ட்?” என தயங்கியவாறே திவ்யா கேட்க “அதான் கிடைச்சிருச்சே!!” என இன்ப அதிர்ச்சி தந்தார் கிருஷ்ணன்
என்ன….??இருவரும் அதிர்ந்தவாறு கேட்க ஆமா…”ஒருத்தர் திவ்யா போன அதே பஸ்ல இருந்தவர் அந்த பணப்பையில இருந்த நம்ப ஆபிஸ் அட்ரஸ் பாத்துட்டு கொண்டு வந்து கொடுத்துட்டு போய்ருக்காரு” கிருஷ்ணன்
இருவருக்கும் உயிர் திரும்பியதாக தோன்ற சந்தியாவோ யார் சார் அவரு என கேட்டாள்… அது எதுக்குமா?..-கிருஷ்ணன். “இல்ல சார் ஒரு தேங்க்ஸ் சொல்ல தான்”, திவ்யா.
“அவரு யாருனுலாம் டிடயல்ஸ் சொல்லல அவருக்கு ஏதோ முக்கியமான வேலை இருக்குனு போய்டாரு அவரு பேருக்கூட ஏதோ சொன்னாரு… மறந்துட்டேன்…. தேங்க்ஸ் சொல்றது எல்லாம் இருக்கட்டும் இதுவே பர்ஸ்ட் அண்ட் லாஸ்டாக இருக்கட்டும்” என இருவரையும் மீண்டும் ஒரு முறை எச்சரித்து அனுப்பினார். கிருஷ்ணன்.
இரவு சரண் வீட்டில்.,
“என்னடா எதையோ யோசிட்டே இருக்க?”- ஆதி,அது வந்து மச்சி என நகத்தை கடித்தவாற சிறிது வெட்கத்துடன்…. ஒ என சரண் பேச ஆரம்பிக்கும் முன்….. “யே.கருமம் இது என்னடா புதுசா வெட்கம்லாம் படுற..பாக்க முடில…என்னடா யோசிக்கறனு கேட்டதுக்கு இதைலாம் பார்க்கனுமா” என்றான் ஆதி.
“ஆமா….காலை நல்லா தான ஸ்டேசன் போன இப்போ எங்கயாவது அடி பற்றுச்சா” என சரணின் தலையை தொட வந்தவனின் கைகளை இதயத்தின் அருகில் வைத்து “தலைலாம் எதுவும் ஆகல மச்சி ஆனா இங்க தான் ஏதோ பண்ணுது அவளை பார்த்துல இருந்து” என்றான் சரண்.
வாட்..?என்ற ஆதியிடம் “ஆமாடா! அவளை பார்த்ததிலிருந்து ஏதோ ஹார்ட்க்கு டேரக்டா கரண்ட் சாக் கொடுத்தா எப்படி இருக்குமோ அப்படி இருக்கு மச்சி இது என்ன உணர்வுனே சொல்ல தெரியலைடா….ஆனா இதுவும் புதுசா செம பீல்லா இருக்குடா”, சரண்
“என்ன உனக்கு ஒரு பொண்ண புடிச்சு இருக்கா? அவுங்கல எங்க பார்த்த? நீ இப்படி ஒரு பொண்ண பத்தி சொல்றது எனக்கு கனவாக இருக்குமோனு ஒரு சந்தேகம் இருக்கு ஒரு நிமிடம் கிள்ளி பார்த்துக்கிறேன்” என்றவனை ஒங்கி ஒரு அறை அறைந்து கனவு இல்ல மச்சி என்றான்…சரண்
ஆதி கையை கன்னத்தில் வைத்தவாறு ஏன்டா….என பாவாமாக பார்த்தான்…உன் டவுட்டை கிளியரை பண்ணத்தான்டா சிரித்துக்கொண்டே கூறிய சரணிடம் அது சரி நான் கேட்ட கேள்விக்கு பதில் எங்க?-ஆதி
அவளை இன்னைக்கு தான்டா முதல் தடவையா பார்த்தேன்…எப்படி இருந்தா தெரியுமாடா என்றவனின் மனதில் சந்தியாவின் முகம் தோன்ற அவன் உதட்டில் புன்னகை அரும்பியது…..
சந்தியாவின் நினைவில் இருந்த சரணை ஆதியின் உலுக்கல் மூலம் நினைவு வந்தவனை என்னடா டிரிம்க்கு போய்டியா?...-ஆதி...ஈஈஈ…ஆமா மச்சி என்றான் சரண் அசடு வழிந்த முகத்துடன்.
அது சரி பார்த்த முதல் நாள்ளே இப்படி ஆகிட்ட…இனி போக போக மெண்டல் ஆகிருவ போல…ஆதி
அவனை முறைத்த சரணை கண்டுக்கொள்ளாமல் “சரி கதையை சொல்லு பர்ஸ்ட்” என்றான் ஆதி.
அவளை ஸ்டேசன்ல தான்டா பார்த்தேன், பேரு சந்தியா…அவளை பர்ஸ்ட் பார்த்ததுமே மனசுல மின்னல் வெட்டுன மாதிரி இருந்துச்சு…சும்மா தேவதை மாதிரி இருந்தாடா…அவகிட்ட ஏதோ ஒரு பதற்ற்ம் அவமுகத்துல அவ்வளவு டென்சன்”, சரண்.
ஆதி அடப்பாவி போலிஸ் ஸ்டேசன் வரவுங்க சிரிச்சுட்டா வருவாங்க!!…
“அது இல்லடா அவ்வுளோ டென்சன் நிறைந்த முகமும் அவளை அவ்வளவு அழகா காட்டுச்சு….ஆனா அது எல்லாத்தையும் விட ஏதோ ஒன்னு அவகிட்ட இருக்குடா….அவ கவனத்தை நான் ஈர்க்கனும் அப்படிங்கறது மட்டும் தான் அப்போ தோனுச்சு”-சரண்
அதுசரி…சார் அப்படி என்ன பண்ணிங்க அவங்க கவனத்தை கவர என ஆதி கேட்க நடந்த அனைத்தையும் ஒன்று விடாமல் சொல்லி முடித்தான் சரண்…
அதைக் கேட்ட ஆதியோ தலையில் அடித்துக்கொள்ளாத குறையாக என்னடா ரோபோக்குள்ளையும் ஒரு ரோமியோ இருக்குனு பார்த்தா இப்படி பண்ணிவச்சுட்டு வந்து இருக்க இந்த லட்சணத்தில் காதல் வேற…
அவுங்க உன் மேல கொலை வெறில இருப்பாங்க….உனக்குதான் பொண்ணுங்ககிட்ட ஒலுங்கா பேச கூட வராதே….கம்முனு எனக்கு போன் பண்ணிற்க வேண்டியதுதானா……?அத விட்டுட்டு இப்படி சொதப்பி வச்சுட்டு வந்து இருக்க….
தன் நண்பன் முதல் முதலாய் ஒரு பெண் மீது காதல் வயப்பட்ட பெண்ணிடம் தன் மதிப்பை குறைத்துக்கொண்டுள்ளான் என்ற ஆதங்கத்துடன் கேட்டான் ஆதி..
அதற்கு சற்றும் அலட்டிக்கொள்ளாமல் சரண், நான் நார்மல்லா எல்லார்கிட்டையும் நடந்து கொள்கிற மாதிரி கம்ப்ளெண்ட் வாங்கி பைல் பண்ணி வச்சுட்டு அனுப்பி இருந்தா அவ என்ன பத்தி யோசிச்சிருக்க மாட்டாளே ஆனா இப்போ திட்டிட்டாவது என்ன பத்தி யோசிப்பாளே என்று கூறிய சரணை வித்யாசமாக பார்த்தான் ஆதி…
டேய் நீ நினைக்கற மாதிரி இது பிலிம் இல்லை மோதலில் ஆரம்பிக்கறது எல்லாம் காதல்ல முடியும் அப்படினு நினைக்கறதுக்கு….ரியல் லைப் ஒரு வேளை அவங்க உன்ன பத்தி யோசிக்காம இருந்தா..இல்ல உன் மேல தப்பான ஒரு அபிப்ராயம் வச்சு இருந்தா என்ன பண்ணுவ…..?ஆதி
ஏன்டா நானே இப்போ தான் முதல் முதலா ஒரு பொண்ண பார்த்து லவ் பண்ண ஆரம்பிச்சு இருக்கேன்…இப்படி முதலையே அபசகுணமாவ பேசற….-சரண்
அது இல்லடா ரியாலிட்டிய புரிஞ்சுக்க….சரி நான் கேட்ட கேள்விக்கு பதில் சொல்லு…-ஆதி
சரணிற்க்கும் ஆதி சொல்வதும் சரியாக பட்டது அவன் சொன்னவாறே நடந்தால் என்ன செய்வது என்று எண்ணும் போதே கலக்கமடைந்தான்….
சந்தியா சரணை பற்றி நினைப்பாளா….? இல்லை ஆதி கூறியது போல் சரணை பற்றி தவறாக எண்ணிகொள்வாளா…? அடுத்த அத்யாயத்தில் சந்திப்போம்…
