ராட்சஸன் 13
பிரசாத் தன் வீட்டின் உள்ளே குறுக்கும் நெடுக்குமாக நடந்து கொண்டே யோசித்துக் கொண்டிருக்க அவர்முன் வந்து நின்றான் யட்சன்.
பிரசாத் அவனை கேள்வியாக பார்க்க
"வினய் பத்தி ஏன் என்கிட்ட சொல்லல ?" – யட்சன்
யட்சன் வினய்யை பற்றி கேட்டதும் பிரசாத் தடுமாறினார். அவனின் தடுமாற்றத்தை நெற்றி சுருங்க பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் யட்சன்.
"அது வந்து யட்சா ! எனக்கே இப்பதான் தெரியும் ? இதை பத்தி உன்கிட்ட நான் சொல்ல வரதுக்குள்ளே அவன் முந்திக்கிட்டான் யட்சா!" – பிரசாத்
"ம்ம்ம்... இஸ் இட் பிரசாத் ! வாவ் ! நடிப்பு அருமை ! ஆனா பாருங்க என்னால தான் இதை நம்ப முடியல ? சோ ! பார்ம் ஹவுஸில் நடந்த எல்லாமும் உங்களுக்கு தெரியும் ? ஐம் ஐ ரைட் மிஸ்டர் பிரசாத் ? "– யட்சன்
"நோ ! யட்சா ! எனக்கு அதை பத்தி எதுவும் தெரியாது. எனக்கும் இதற்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை ! என்னை நம்புடா !" – பிரசாத்
"ஓ ! இஸிட் ! உங்களை நம்பனுமா நான்! இன்னைக்கு ஆபிஸிற்கு வந்து அவன் என்னையே மிரட்டிட்டு போறான். உங்கள கேட்டா தெரியாதுனு சொல்றீங்க? என்னை பார்த்தா மடையன் மாதிரி இருக்கா பிரசாத் ம்ம்ம் ? " என்று சொல்லியவன் பிரசாத் அருகில் வர அவர்க்கு வியர்க்க ஆரம்பித்தது.
அவர் பதட்டத்தை அருகில் இருந்து ரசித்தவன் "நான் வெஜ் பிரியனா இருக்கேன் ! என்னை வெஜ் பிரியனா மாத்திடாதீங்க பிரசாத் ! உங்களுக்கு தான் கஷ்டம் ! யூ காட் இட் "! என்று அவரை மிரட்டிய யட்சன் மாடிப்படிகளில் ஏறியபடியே "அவன் கிட்ட சொல்லி வைங்க பிரசாத் ! இந்த யட்சன் கிட்ட மோதினா யாரையும் அவன் அழிக்காம விட மாட்டான்னு" என்று கூறியவன் தன் ரூமிற்குள் செல்ல இங்கு பிரசாத் கவலையாக நின்றார்.
அவர் நினைவுகள் அன்று தேவ்வின் வீட்டில் வினய்யை சந்தித்த நாளிற்குச் சென்றது.
அன்று தேவ் வீட்டில் வினய்யை பார்த்தவர் அவனிடம் "வினய் ! நீ ஏன்டா இங்க இருக்க ! வா நாம் போகலாம்?" என்று பிரசாத் அழைக்க
"எங்க ?" – வினய்
"நம் வீட்டுக்குடா ? வா போகலாம்" என்று கூறியபடியே – பிரசாத் வினய் கைப்பற்றி அழைக்க
"என் கையை விடுங்க டேட் ! நான் உங்ககூட வர மாட்டேன் ! நான் உங்க கூட வர மாட்டேன்" - வினய்
"ஓ ! நோ ! வினய் ! தேவ்வை நம்பாதே ! அவன் தான் உன்னுடைய இந்த நிலைக்கு காரணம் ! என் கூட வாடா ! நான் உனக்கு அமைதிய தர ஏற்பாடு செய்றேன் மை சன்" – பிரசாத்
"நீங்க எனக்கு அமைதி தர போறீங்களா ?குட் ஜோக் டேட் ! என் அமைதி அவன் முடிவுல இருக்கு ! உங்களால் அதை தர முடியுமா ?" – வினய்
"நோ ! மை சன் ! அவனை எதுக்கு நீ தேவையில்லாம டார்கெட் பண்ற ! நான் சொல்றத கொஞ்சம் கேளுடா" – பிரசாத்
"நோ ! டேட் ! நான் கேட்டு நடந்தது போதும் ! நான் சொல்றத நீங்க கேளுங்க டேட் ! முடிஞ்சா உங்களையும் , யட்சனையும் என்கிட்ட இருந்து காப்பாத்திக்கோங்க டேட் !" – வினய்
"வேண்டாம் வினய் ! அவன்கிட்ட நீ மோதவும் வேண்டாம் ! உனக்கு இந்த நரக வாழ்க்கையும் வேண்டாம். தேவ் உன்னை வச்சு கேம் விளையாட்டிட்டு இருக்கான் வீணா இதுல நீ மாட்டிக்காத மை சன் ! என் கூடவா டா" – பிரசாத்
"நோ ! டாட் ! எனக்கு இந்த வாழ்க்கை பிடிச்சு இருக்கு ! இவ்ளோ நடந்தும் உங்கள நான் நம்ப தயாரா இல்லை டேட். என் இடத்தில் அவனை எப்படி உங்களால வைக்க முடிஞ்சது டாட் ! இதற்கு உங்களுக்கு மன்னிப்பே கிடையாது" – வினய்
"நோ ! மை சன் ! அன்று நடந்தது எனக்கே தெரியாம நடந்த ஒன்று.. நீன்னு நினைச்சு அவனை மாற்றி அழைச்சுட்டு வந்துட்டேன். இரண்டு பேரும் ஒரே மாதிரி இருந்ததனால இந்த மாற்றம் நடந்திரிச்சு ! ப்ளீஸ் நான் சொல்றத கேட்டு என் கூட வா வினய் !" – பிரசாத்
"நோ ! டாட் ! அவனை அழிச்சா தான் நான் அழிவேன் . அதற்கு தடையா நீங்க இருந்தாலும் நான் உங்களையும் விடமாட்டேன் டேட் !" என்று வினய் கூறியதை நினைத்துப் பார்த்த பிரசாத் ஏதோ நினைத்தபடி போனை எடுத்து ஒருவனுக்கு கால் செய்தார் .
அங்கு என்ன சொல்லப்பட்டதோ !
"எஸ் ! நான் ஆரம்பிச்சு வைச்சதை நானே முடிவுக்கு கொண்டு வரணும்னு நினைக்கிறேன் மைக்கில்சன். அதுக்கு நீ தான் உதவி பண்ணனும்" என்று கூறி போனை வைத்தார் பிரசாத்._
பிரசாத்திடம் போனில் பேசிய மைக்கில்சன் தன் முன்னே அமர்ந்து இருந்த அந்த உருவத்தை விழியால் கட்டி போட்டு வாயில் மந்திரத்தை ஜபித்தபடி தன் கைகளில் இருந்த நீரை எடுத்து அந்த உருவத்தின் மேல் தெளிக்க சற்று நேரத்தில் அந்த உருவம் சாம்பலாக மாறியது.
****************
அன்று காலையில் வழக்கம் போல் நிதா ஆபிசிற்குள் நுழைய அங்கு யட்சனின் முன் போலீஸ் நின்று கொண்டிருந்தனர். போலீஸை பார்த்ததும் நிதா மறைவாக நின்று அவர்கள் பேச்சை கவனிக்கத் தொடங்கினாள்.
போலீஸ் யட்சனிடம் "மிஸ்டர் வினய் பிரசாத் ! 14 ஆம் தேதி இரவு சுமார் 11 மணிக்கு நீங்க எதற்கு அந்த பார்ம் ஹவுஸிற்கு போனீங்க . நீங்க அங்க போய் என்ன பண்ணிங்க ? ஏன் அந்த மாடுகள் எல்லாம் இறந்து கிடந்தது ?" – போலீஸ்
"ஓ ! வாவ் !? பார்ம் ஹவுஸ் ? மாடுகள் ? சார் ! நல்லா கதை சொல்றீங்க நான் அந்நேரம் பார்ட்டியில் இருந்தேன். நான் எதற்கு அங்க போகணும்" என்று யட்சன் கேட்க
"ஓ ! நீங்க அந்த இடத்திற்கு போகல சரி ! அப்ப இந்த பிரேஸ்லட் உங்களுடையது தான? இந்த பிரேஸ்லட்டில் இருக்கும் V.P நீங்க தானே ? இதற்கு உங்ககிட்ட பதில் இருக்கா மிஸ்டர் வினய் பிரசாத் ?" – போலீஸ்
"அதை கேட்டு சிரித்த யட்சன் என்ன சார் ! நீங்க ? உலகத்திலேயே நான் மட்டும் தான் V.P ன்னு எழுதப்பட்ட இந்த பிரேஸ்லட்ட போட்டிருக்கேனா என்ன ? குட் ஜோக்" – யட்சன்
"புத்திசாலிதனமா பேசுறோம்னு நினைப்பா மிஸ்டர் வினய் ? உங்க பிரேஸ்லட் காணாமப் போய் இருக்கு ! அதுக்கு சாட்சி உங்க கை ? இப்ப உங்க கையில அந்த பிரேஸ்லட் இல்லை ? அது எங்கனு கொஞ்சம் சொல்ல முடியுமா மிஸ்டர்.வினய் ?"- போலீஸ்
"சொல்றது என்ன ? காண்பிக்கிறேன் சார் ! இதோ என் பிரேஸ்லட்!" என்று யட்சன் தன் டேபிளின் டிராயரின் உள்ளே இருந்து பிரேஸ்லட்டை எடுத்துக் காண்பிக்க
அதை வாங்கிப் பார்த்த போலீஸ் “ ஏன் பிரேஸ்லட்டை கையில் போடல மிஸ்டர் வினய் ?" –போலீஸ்
"கையில் காயம் ஏற்பட்டு இருந்தது அதனால அதை போடாம இருந்தேன் . மத்தபடி நீங்க நினைக்கிற மாதிரி எல்லாம் ஒன்றுமில்லை சார்" என்று யட்சன் கூற
"ஓ ! நீங்க ஏன் உங்க பிரேஸ்லட் தொலைந்து போய் வேற வாங்கியிருக்கக் கூடாது ! வினய் ?" – போலீஸ்
"ம்ம்ம் ! அப்படியும் இருக்கலாம் ! இல்லைனா என்னை மாட்டிவிட என் பிரேஸ்லட்ட யாராவது யூஸ் பண்ணியும் இருக்கலாம்ல சார்" என்று யட்சன் கூற
போலீஸ் ஆபிசரின் போன் அடித்தது. அதை எடுத்து பேசியவர்
"ஓ ! இதோ வரேன் !" என்று பேசி வைத்தவர் யட்சனிடம் திரும்பினார்.
"ஒகே மிஸ்டர் வினய் ! வேறு எதும் தகவல்கள் தேவைப்பட்டா வரோம் என்று கூறி அவர் சென்றுவிட , அவர் சென்றதும் யட்சன் வினய்க்கு கால் செய்தான்.
"Be ready buddy? நீ விட்ட அம்பு இப்ப உன்னை நோக்கி வருது" என்று யட்சன் கூற
அதை கேட்ட வினய் கோபத்தில் போனை வைக்க அவர் எதிரில் வந்து நின்றார் தேவ்.
*************
இரவு மணி 9 யையும் தாண்டிச் சென்று கொண்டிருக்க நிதா சாம்மிடம் வரச் சொன்னதன்படி ஆபிசில் இருந்து கிளம்ப நேரம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
ஆனால் அன்று பார்த்து யட்சன் அவளுக்கு வேலை கொடுத்துக் கொண்டே இருந்தான். அவனிடம் சொல்லிச் செல்லவும் பயந்து முழித்துக் கொண்டிருந்தாள் நிதா .
“ ஹேய் யூ லேடி வாட் இஸ் திஸ் ! டிசைன் வரைய சொன்னா என்னமோ சின்ன பிள்ளைங்க வரையுற மாதிரி வரைஞ்சு வச்சுருக்க
பு... ஷி.... ! வாட்ஸ் ராங் வித் யூ “என்று யட்சன் கத்தத் தொடங்க நிதாவிற்கு கண்கள் கலங்கி விட்டது.
அவள் கண் கலங்கியதை பார்த்த யட்சன் "ஓ பிளடி சென்டிமெண்ட் ! கண்ணீர் ! பெண்ணின் ஆயுதம் ! நீ இப்ப இருக்கிற நிலையில் உன்னை வரையச் சொன்னா டிசைன் வராது ! வேறு எதாவது தான் வரும் ! உன்னால என் மூட் ஆப் ! ஷி.... ! ஜஸ்ட் கெட் வுட்" என்று அவன் கத்த வேகமாக அங்கிருந்து நிதா கிளம்பினாள் .
நிதா கிளம்பி வெளியே வந்ததும் தான் அவளுக்கு தன் வண்டிச் சாவியை தன் இருக்கையில் விட்டுவிட்டு வந்தது ஞாபகம் வந்தது.
அதை எடுக்க தன் ரூமிற்குச் திரும்பிச் சென்ற நிதா, கதவை திறந்து கொண்டு உள்ளே செல்ல அங்கே கண்ட காட்சியில் அப்படியே சாக் அடித்தது போல் நின்றாள்.
அங்கே யட்சன் கை , கால்கள் இழுத்துக் கொண்டு வாயில் நுரை தள்ள தரையில் துடித்துக் கொண்டிருந்தான்.
அதை பார்த்த நிதா வேகமாக அவன் அருகில் சென்று அவன் கைகளை பிடித்துக் கொள்ள யட்சன் இவள் கைகளை நன்றாக பிடித்துக் கொண்டான்.
தன் துப்பட்டாவை வைத்து அவன் வாயில் வழிந்த நுரையை துடைத்தவள். அவன் சட்டையின் மேலிருந்த இரண்டு பட்டனை அவிழ்த்துவிட்டு வேகமாக தன் அருகில் உள்ள ரிமோட்டை கொண்டு குளிர்சாதனத்தின் வேகத்தை கூட்டினாள். யட்சன் குளிர் காற்று முகத்தில் பட சற்று ஆசுவாசம் அடைந்தான். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவன் தெளிய ஆரம்பிக்க இவள் பிரசாத்திற்கு போன் செய்தாள் .
இந்த செய்தியை கேட்ட பிரசாத் " இதோ வந்துட்டேன்மா ! நான் வர வரைக்கும் அவனை பார்த்துக்கோ" என்று கூறியபடி காரில் ஏறி அமர்ந்தார் .
இங்கு நிதா அவன் கஷ்டப்படுவதை பார்த்து பொறுக்க முடியாமல் வேகமாக தன் பேக்கை திறந்து அவன் நெற்றியில் தீருநீற்றை பூசியபடியே
'முருகா சரணம் ! உன் திருவடி சரணம் !' என்று அவள் சொல்லிவிட்டு தன் துப்பட்டாவை கொண்டு அவன் மூக்கில் விழுந்த தீருநீற்றை அழிக்க
யட்சன் சட்டென்று கண் விழித்தான் .
அவன் கண்முன் பல காட்சிகள் வந்து போக அவன் உதடுகள் அவனை அறியாமல் ஒரு பெயரை முணுமுணுத்தது.
நிதா ஏதோ அவன் சொல்லவும் கவனிக்கும் பொருட்டு அவன் வாயை பார்க்க முயல கதவை திறந்து கொண்டு வந்து கொண்டிருந்தார் பிரசாத்.
அவரை பார்த்ததும் நிதா "சார் ! டாக்டருக்கு போன் பண்ணுங்க ! அவரு ரொம்ப கஷ்டப்படறார்" என்று கூற
பிரசாத் இடையிட்டார், "நிதா ! அதான் நான் வந்துட்டேன்ல! இனி பிரச்சனையில்லை ! நான் அவனை பார்த்துக்குறேன் . ஏற்கனவே லேட் ஆகிருச்சு அதனால நீ கிளம்புமா நிதா!" என்று பிரசாத் கூற
நிதா யட்சனை திரும்பிப் திரும்பிப் பார்த்தபடியே சென்றாள்.
யட்சன் கண்கள் அவளையே வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது.
அவள் சென்றதும் பிரசாத் யட்சனிடம் விரைந்தார் .
"சாரி யட்சா ! இன்னைக்கு பெளர்ணமின்றதை மறந்துட்டேன்டா . ஒரு பிசினஸ் மீட்டிங்கிற்காக வெளியே போனதுல நேரத்தை கவனிக்கல" –பிரசாத்
அவர் பேசிக் கொண்டே போக கஷ்டப்பட்டு எழுந்தவன் அவரை ஒரு பார்வை பார்த்து விட்டு வாசலை நோக்கி யட்சன் திரும்ப அருகில் இருந்த கண்ணாடியில் அவன் பிம்பம் தெரிந்தது. அப்போது தான் கவனித்தான் அவன் முகத்தை நெற்றியில் சிறு காயம் ஏற்பட்டு இருந்தது, . அவன் யோசித்துப் பார்க்க திருநீறு இட்ட இடம் எரிந்து இருந்தது.யட்சன் வேகமாக தன் கைகள் கொண்டு அந்த இடத்தில் வைக்க அந்த காயம் மறைந்து பழைய மாதிரியாக நெற்றி மாறியது
ராட்சஸன்:14
ஆபிசை விட்டு வெளியே வந்த நிதாவை எதிர்கொண்டான் சாமா.
"ஹாய் பேப்ஸ் என்னை காபி ஷாப்பிற்கு வர சொல்லிட்டு இங்க என்ன பண்ற நீ ?" - சாமா
"சாரி சாம்! ஆபிஸில் வேலை இருந்ததால என்னால வர முடியல ! நாம நாளைக்கு காபி ஷாப் போகலாமா buddy ? ஆல்ரெடி ஐ அம் டையர்ட்" - நிதா
"ஓ நோ பிராப்ளம் பேப்ஸ் ! ஐ ட்ராப் யூ இன் ஹோம் ! நீ ரெஸ்ட் எடு !" – சாமா
"ஒ வாவ் !சாம் ! சோ கைண்ட் ஆஃப் யூ ! தேங்க்ஸ் buddy" - நிதா
"பேப்ஸ் ! நான் டிராப் பண்ணா உன் டேடி ஹிட்லர் என்னை ஒண்ணும் பண்ண மாட்டாரே ?" என்று சாம் சிரித்துக் கொண்டே கேட்க
"நோ வே சாம் ! அவரு பிசினஸ் டிரிப்பா டென்மார்க் போயிருக்கார். அவர் வரதுக்கு 2 டேஸ்க்கு மேலாகும் . அதனால நோ பிராப்ளம் . அன்ட் ஒன் மோர் திங்க் வாட்எவெர் இட் இஸ்! ஹி இஸ் மை டேட்... சோ... எங்க அப்பாவை ஹிட்லர்னு சொல்லாத சாம் எனக்கு கோபம் வரும் !" – நிதா
"ஒகே... ஒகே... கூல் பேப்ஸ் ! சாரி ! இனி சொல்ல மாட்டேன்" என்று சாம் கூறியபடி தன் காதில் கை வைத்து மன்னிப்பு வேண்ட
அதைப் பார்த்து நிதா சிரித்தாள்.
இருவரும் சிரித்துக் கொண்டு பேசியபடியே காரில் ஏறி அமர இதை தூரத்தில் இருந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் யட்சன் .
**************
காரில் சென்றவர்கள் நிதா வீட்டில் சென்று இறங்க அங்கு இவர்களை எதிர்கொண்டார் வெங்கி.
"நிதாம்மா! என்னாச்சு ! ஏன் இவ்ளோ லேட் !" என்று அவர் பதட்டத்தோடு கேட்க
"ஆபிசில் வேலை தாத்தா!" – நிதா
நிதாவிடம் பேசிவிட்டு திரும்பிய வெங்கி அப்போது தான் கவனித்தார் சாமை.
"அடடே ! சாமா தம்பியா ! என்ன இரண்டு பேரும் நண்பர்கள் ஆகிட்டீங்க போல ! ஆனா தம்பி நீங்க என்ன தான் பிரண்ட்ஸ் ஆனாலும் லட்சுமி உங்களை இன்னும் மன்னிக்கவே இல்லை. அங்க பாருங்க அவ உங்களை எப்படி ஆசையா பார்த்துட்டு வரான்னு" என்று வெங்கி கை காண்பிக்க அங்கு சாமை முறைத்தபடியே லமி வந்து கொண்டிருந்தார்.
"அவ இன்னும் உங்க மேல கோபமாகத் தான் இருக்கா தம்பி" என்று கூறியபடி சாம்மை வெங்கி உள்ளே அழைத்துச் செல்ல லமி அவனை கண்டதும் முகத்தை திருப்பிக் கொண்டார்.
அவர் அப்படி செய்ததும் சாம் வருத்தப்பட அதை பொறுக்க முடியாத நிதா லமியிடம் சென்றாள்.
"லமி ! எல்லா தப்பும் நான் தான் செஞ்சேன். காரில் இருந்த அவர்க்கு இதலாம் தெரியாது. அவர் ரொம்ப பாவம் . அவரை மன்னிச்சுடு லமி" என்று நிதா கெஞ்ச
"ம்ம்ம்... முடியாது" என்று லமி முறுக்கிக் கொண்டார் .
நிதா விடாமல் "ப்ளீஸ் லமி.. ப்ளீஸ் லமி.. " என்று பல தடவை கெஞ்சியதும் லமி வேறு வழியில்லாமல்
"சரி ! சரி ! உனக்காக அந்த வெங்கல சாமான மன்னிக்குறேன். அவன சாப்பிட வரச் சொல்" என்று லமி கூறியபடியே சாப்பாட்டை எடுத்து வைக்க உள்ளே விரைந்தார்.
சாம் நிதாவை பார்த்து முறைத்தான்.. நிதா கண்களால் சாமிடம் கெஞ்ச சாம் நிதாவோடு சாப்பிட அமர்ந்தான்.
அங்கு லமி சமைத்து வைத்த உணவை பார்த்த சாம் "ஓ! வாவ்! லமி ! எல்லாம் தமிழ்நாட்டு டிஸ் . ஐ லவ் இட்" என்று கூறியவன் ரசித்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்க அவன் பார்வை நிதாவிடம் சென்றது.
அவள் தன் கையில் இருந்த உணவை எடுத்து தன் விரல்கள் அனைத்தையும் வாய்க்குள் வைத்து சாப்பாட்டை விழுங்க அதை பார்த்த சாம் வேகமாக
"யேய் பேப்ஸ் ! இதே மாதிரி தான் என் அத்தையும் சாப்பிடுவாங்க!" என்று சாம் கூற
நிதா அருகில் இருந்த வெங்கியும் , சமையல் அறையில் இருந்து வெளிவந்த லமியும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டனர்.
அவர்களுக்குள் சில எண்ணங்கள் ஊர்வலம் போனது. அதை நிறுத்திவிட்டு கிட்சனில் இருந்து வெளிவந்த லமி ரவா லட்டை எடுத்து நிதா தட்டில் வைக்க அதை வேகமாக எடுத்து ரசித்து உண்ண ஆரம்பித்தாள் நிதா.
அதை பார்த்தவன் நிதாவிடம் "ஏய் ! உனக்கும் இது பிடிக்குமா ! என் அத்தைக்கும் இது ரொம்ப பிடிக்கும்."என்று அவன் கூற
வெங்கி வேகமாக சாமிடம் "அத்தையா ? யாரு அவங்க?"
"அவங்க என் அப்பாவோட தங்கை தாத்தா. அப்பாக்கு அவங்கனா உயிர் . ஆனா பாவம் அவங்க யார் கூடவும் பேசாம தனியா இருக்காங்க . அப்பாவிடம் காரணம் கேட்டா இதுவரைக்கும் பதில் சொன்னதில்லை. நான் என்றால் அவங்களுக்கு அவ்ளோ இஷ்டம். என் கிட்ட மட்டும் தான் பேசுவாங்க" என்று அவன் கூறிக் கொண்டே போக
லமி அவனை இடையிட்டார், "ஏய் மளிகை சாமான் ! அவங்க பேர் ?" என்று லமி கேட்க
சாம் லமியிடம் "என் பெயர் சாம் ! என்னை அப்படி கூப்பிடாதீங்க ! அப்புறம் நான் லட்சு பாட்டினு கூப்பிடுவேன்"
"ஏய் ! பாட்டின அவ்ளோ தான்" என்று லமி சண்டைக்கு தயாராக இடையில் நிதா புகுந்து அவர்களை சரி செய்ய முற்பட்டாள்.
"சாம் ! லமி ! இரண்டு பேரும் அமைதியா உட்காருங்க ! எப்ப பாரு சண்டை ! உங்க சண்டை தீர்த்து வைக்கிறதே ! என் வேலையா இருக்கு" – நிதா
"பாட்டினு கூப்பிட்டா ! நீ ஏன்டி காண்டாகுற ! ஆனாலும் இந்த வயசுல உனக்கு இவ்ளோ கோபம் ஆகாது லட்சுமி !" – வெங்கி
வெங்கி கூறியதை கேட்டு லமி திட்ட வாய் எடுக்க நிதா வேகமாக பேசினாள்.
"தாத்தா இப்ப நீங்க ஆரம்பிக்காதீங்க ! ஆல்ரெடி ஐ ம் டையர்ட் ! ஜஸ்ட் ஸ்டாப் இட் ! "என்று நிதா கத்த ஆரம்பித்ததும்
அனைவரும் அமைதியாகினர்.
சாம் மட்டும் நிதாவிடம் “ என்னாச்சு பேப்ஸ் ! ஏன் இவ்ளோ டென்சன் ஆகுற ! என்ன பிரச்சனை உனக்கு ! எதுக்கு இப்படி ஓவரா ரியாக்ட் பண்ற ? நீ ஆபிஸில் இருந்து வந்ததுல இருந்து சரியில்லை" என்று சாம் கவலையோடு கேட்க
"நத்திங் சாம் ! ஜஸ்ட் டயர்ட் ! "என்று சாமிடம் கூறிய நிதா மனதிற்குள்
"யார்டா ! நீ ! உன்னை பத்தி தெரிஞ்சுக்கலேனா எனக்கு மண்டையே வெடிச்சிரும் போல இருக்கு ! போலீஸ் கிட்ட நீ சொன்னது பொய்னு புத்தி சொல்லுது ! ஆனா மனசு நீ எதையும் செஞ்சிருக்கக் கூடாதுனு பதறுது ! ஏன்னு தெரியலடா ! விரைவில் இதற்கான விடையை நான் கண்டுபிடிக்கிறேன் !" என்று நிதா மனதிற்குள் பட்டிமன்றம் நடத்திக் கொண்டிருக்க
இங்கு சாம் அவளை ஆராய்ச்சிப் பார்வை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
இவர்களின் மோன நிலையை வெங்கி தான் கலைத்தார்.
இங்க நடந்த கலவரத்தில் ஒன்றை மறந்திட்டேன் பாருங்க !
"ஆமாம் ! தம்பி உங்க அத்தை பேர் என்ன சொன்னீங்க" என்று வெங்கி கேட்க
"எங்க தாத்தா நீங்க சொல்லவிட்டீங்க ! நான் இன்னும் சொல்லவே இல்லை . அவங்க பெயர் பவ்யா !" என்று சாம் சொல்ல , அதை கேட்ட வெங்கியும், லமியும் யோசனையில் நின்றனர்.
*******************
நிதா காலையில் ஆபிஸிற்கு கிளம்பிக் கொண்டே ஏதோ யோசனையில் இருக்க அவளை கலைத்தது செல்போன் சத்தம். எடுத்துப் பார்க்க அதில் சாம் என்று திரையில் தெரிந்தது.
அதை எடுத்தவள் சுருதியில்லாமல் "ஹலோ" சொல்ல அதை உணர்ந்த சாம்
"யேய் என்னாச்சு ! ஆர் யூ ஓகே பேப்ஸ் ? நீ இன்னும் சரியாகலயா பேப்ஸ் ?" – சாம்
"நோ மேன் ஐ அம் பைன் ! எதுக்கு கால் பண்ண சாம் ? " – நிதா
"ஹேய் ! ஏதோ பேசனும்னு என்கிட்ட நேற்றே சொன்னியே மறந்துட்டீயா ? ஐ அம் வெயிட்டிங் பேப்ஸ் ! கம் குய்க்! வீட்டிற்கு வெளியில் வெயிட் பண்றேன் ஹீட்லருக்கு பயந்துகிட்டு" என்று சாம் சொன்னது தான் தாமதம் வேகமாக சன்னல் வழியாக கீழே பார்த்த நிதா வேகமாக கீழே சென்று சாமின் முன் மேல் மூச்சு கீழ் மூச்சு வாங்க நின்றாள்.
"கிவ் மி அ ஃப்யூ மினிட்ஸ் buddy ! இதோ வந்துடறேன்" என்று நிதா கூற
"யா ! பேப்ஸ் !" என்று சாம் சொன்னது தான் தாமதம் வேகமாக உள்ளே சென்று கிளம்பி வெளியே வந்த நிதாவை லமி மறித்தார்
"நிதா பேபி ! சாப்பிடாம எங்க போற !" – லமி
"லமி ! நான் சாமோட சாப்பிட்டுகிறேன் பை !" என்று கூறியவள் திரும்பி வந்து "அப்புறம் லமி சாம் வீட்டில் இன்னைக்கு பார்ட்டி இருக்கு அதுக்கு போறேன். அதனால் வரதுக்கு லேட்டாகும் . பை! எனக்காக காத்துட்டு இருக்க வேண்டாம் ப்யூட்டி !" என்று கூறிவிட்டு நிதா சிட்டாக பறந்து விட
வெங்கி லமியின் அருகில் விரைந்தார்.
“ என்ன தான் உன் பையன் நிதாவை பவ்யாவிடமிருந்து பிரிச்சு கூட்டிட்டு வந்தாலும் விதி நிதாவை பவ்யாயிடமே கூட்டிட்டு போகுது பார் ! இனியாவது நிதாவையும் பவ்யாவையும் கடவுள் பிரிக்காம இருக்கணும் “ – வெங்கி
"ஆரம்பிச்சிட்டீங்களா அவ புராணத்தை! அவளை பாராட்டித்தான் ஆகணுமா?" – லமி
"ம்ம் ஆமாம் ! அப்புறம் உன் பையன் கூட 3 வருஷம் பொறுமையா குடும்பம் நடத்தி இருக்காள அவளை பாராட்டித்தான் ஆகணும்டி கிழவி !" – வெங்கி
"என் பையன் ஒண்ணும் அவ்ளோ மோசம் இல்லை வெங்கி" – லமி
"நீ எப்ப அவனை விட்டு கொடுத்திருக்கடி ! உன் பையன் பணம் சம்பாதிப்பதில் காட்டின அக்கறைய வீட்டில் இருக்குறவங்க கிட்டயும் காட்டி இருக்கணும் ! எதுக்கு சம்பாதிக்கணும்? யாருக்காக சம்பாதிக்கணும்னு தெரியாமலேயே ஓடிட்டு இருக்கான். எதையும் தீர விசாரிக்காம முடிவு பண்ணி அந்த பெண்ணோட மனச நோக அடிச்சிட்டான்" என்று வெங்கி வருத்தத்தோடு கூற
"இப்ப எதுக்கு பழச கிளறிக்கிட்டு இருக்கீங்க ? போய் வேலைய பாருங்க ! வைத்தி எப்பனாலும் வருவான்" என்று லமி கூறியபடியே டீ எடுத்து வைக்க
வெங்கி பெருமூச்சுவிட்டபடியே டீயை குடிக்க ஆரம்பித்தார்.
அதே நேரம் தன் செல்ப்பில் சேலைகளின் அடியில் மறைத்து வைத்த போட்டாவை எடுத்துச் தடவிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார் பவ்யா.
"டாலிமா எப்படிடா இருக்க ? நீ இப்ப வளர்ந்து பெரிய ஆளாகி இருப்ப ? பார்க்குறதுக்கு யாரு மாதிரி இருப்ப டா நீ ! உன்னை பார்க்கனும் போல இருக்கு! ஆனா உன் அப்பா பேசின பேச்சுக்கு அவர் மூஞ்சியில் முழிக்க நான் தயாரா இல்லை. உன்னையாவது அவர் நல்லா பார்த்துக்குவார்னு நான் நம்பிட்டு இருக்கேன்மா" என்று கண்ணீர்விட்டபடியே பேசிக் கொண்டிருந்தார் பவ்யா
அவர் வைத்திருந்த போட்டோவில் சிறு வயது நிதா சிரித்துக் கொண்டிருந்தாள்.
யட்சகனாக மாறுவான்