Nirmala Krishnan
Saha Writer
- Messages
- 76
- Reaction score
- 13
- Points
- 6
அத்தியாயம் 33 :
"கெட் இன்.....!",காரில் அமர்ந்தபடியே முன் பக்க கார் கதவை சுமித்ராவிற்காக திறந்து விட்டான் கெளதம்.
'யாராவது பார்த்து விடுவார்களோ.....?',என்று சுற்றும் முற்றும் பார்த்தபடி அவசரமாக காரில் ஏறி அமர்ந்தாள் சுமித்ரா.
"அதெல்லாம் யாரும் பார்க்க மாட்டாங்க......!மெதுவா ஏறு......!",தன்னருகில் அமர்ந்தவளைப் பார்த்துக் கூறினான் கெளதம்.
"உங்களுக்கென்ன.......?வீட்டுக்கு வாடின்னு ஈஸியா சொல்லிட்டீங்க......!எங்க அம்மா அப்பாவை சமாளிச்சு வர்றதுக்குள்ள போதும் போதும்ன்னு ஆகிடுச்சு......!",கார்க்கதவை சாத்தியபடி கூறினாள் அவள்.
காரை வளைத்து சாலையில் திருப்பியவன்,"காதலன்னு வந்துட்டா.....சில பல திருட்டுத்தனங்கள் பண்ணித்தான் ஆகணும்.....!",என்றான்.
"அதுசரி......!பிரெண்ட் வீட்டில பங்க்ஷன்னு சொல்லிட்டு வந்து இருக்கிறேன்.....!மதியத்துக்குள்ள கிளம்பிடணும்......!",
"ம்ம்.....அதை அப்புறம் பார்த்துக்கலாம்......!",
இருவரும் பேசிக் கொண்டே வர......கார் அந்த அப்பார்ட்மெண்ட் வாசலில் சென்று நின்றது.காரை பார்க் செய்துவிட்டு இருவரும் இறங்கி.....மூன்றாவது மாடியில் இருந்த கௌதமின் ஃபிளாட்டை நோக்கிச் சென்றனர்.
லிப்ட்டில் இருந்து வெளியேறியவுடன் இரண்டு வீடு தள்ளி கௌதமின் வீடு இருந்தது.வாசலில் நின்று காலிங்பெல்லை அழுத்தியவன்.....சுமித்ராவிடம் திரும்பி,"இந்த ஏழையின் அரண்மனைக்குள்.....என் மகாராணியை வரவேற்கிறேன்.....!",இடைவரை குனிந்து குறும்பாக வரவேற்றான்.
அதற்குள் கதவு திறக்கப்பட,"வாங்க.....!வாங்க அண்ணி.....!வெல்கம் டூ அவர் ஹோம்......!",ஆர்பாட்டமாய் வரவேற்றாள் கௌதமின் தங்கை திவ்யா.
"சுமி.....!இவதான் என் தங்கச்சி திவ்யா......!",என்று அவளுக்கு அறிமுகப்படுத்தியவன்,
திவ்யாவிடம் திரும்பி,"எப்படி......நம்ம செலெக்ஷன்......?",சட்டைக் காலரை தூக்கி விட்டபடி கேட்க,
"இப்போத்தான் ண்ணா.....வாழ்க்கையில உருப்படற மாதிரி ஒரு நல்ல காரியம் பண்ணியிருக்க......!",நீட்டி முழக்கி கேலியாக திவ்யா கூற,
"ஹே......வாலு.....!",செல்லமாக கடிந்து கொண்டபடி அவளின் காதைப் பிடித்து திருகினான் கெளதம்.
"அண்ணன் தங்கச்சி ரெண்டு பேரும்.....இப்படியே வெளியிலேயே நிற்க வைச்சுப் பேசி என்னைத் திருப்பி அனுப்பிடலாம்ங்கிற ஐடியாவில இருக்கீங்களா......?",சிரித்தபடி சுமித்ரா வினவ,
"ஹைய்யோ அண்ணி......!உள்ளே வாங்க.....!இன்னைக்கு என் கையால உங்களை சாப்பிட வைக்காம.....திருப்பி அனுப்பறதா இல்ல.....!",கலகலப்பாக பேசியபடி சுமித்ராவின் கையைப் பிடித்து உள்ளே அழைத்துச் சென்றாள்.
"உட்காருங்க அண்ணி.....!",என்று சோபாவைக் கை காட்டியவள்...."வீட்டுக்கு முதல் முறையா வந்து இருக்கீங்க......ஸோ....பர்ஸ்ட் ஸ்வீட் தான் சாப்பிடணும்.....!",என்றபடி சமையலறைக்குள் சென்றவள்.....ஒரு கிண்ணத்தில் குலோப் ஜாமூனை போட்டுக் கொண்டு வந்து கொடுத்தாள்.
"அடிப்பாவி தங்கச்சி......!உன் அண்ணி வந்த உடனேயே....உன் அண்ணனை கண்டுக்காம விட்டுட்டியே.....எனக்கு எங்க குலோப் ஜாமூன்.....?",என்றபடி சுமித்ராவின் அருகில் அமரப் போனவனை.....கைப்பிடித்து தள்ளி நிறுத்திய திவ்யா,
"நீ அங்கே போய் உட்காரு.....!",என்று எதிரில் போடப்பட்டிருந்த சோபாவைக் காட்டியவள்,"நானும் அண்ணியும் நிறைய பேச வேண்டி இருக்கு.....!ஸோ.....டோன்ட் டிஸ்டர்ப் அஸ்.....!",என்றபடி சுமித்ராவிடம் சென்று அமர்ந்து கொண்டாள்.
அதன் பிறகு.....கெளதம் என்ற ஒருவன் அங்கு இருப்பதையே மறந்தபடி......சுமித்ராவும் திவ்யாவும் குடும்பக் கதை.....ஊர்க்கதை......உலகக்கதை என அனைத்துக் கதைகளையும் பேச ஆரம்பித்து விட.....புசுபுசுவென்ற கோபத்துடன் இருவரையும் மாறி மாறி முறைத்தபடி அமர்ந்திருந்தான் கெளதம்.
வேண்டுமென்ற அளவிற்கு அவனைக் கடுப்பேற்றிய திவ்யா.....எழுந்து கொண்டு,"சரிங்க அண்ணி......!நான் போய் சமையல் வேலையைப் பார்க்கிறேன்.....!இதுக்கு மேலேயும் நான் இங்கே இருந்தேன்னா.....உங்க ஆளு என்னை முறைச்சு முறைச்சே சாம்பலாக்கிடுவாரு......!",என்றவள் கௌதமிடம் திரும்பி,"நான் சமையல் செஞ்சு முடிக்கற வரைக்கும்.....நீ அண்ணி கூட பேசிக்கலாம்.....!அதுவரைக்கும் தான் உனக்கு டைம்......!",என்றாள்.
"அடிங்க......!;',என்றபடி கெளதம் அவளை அடிக்க கையை ஓங்க.....கலகலவென்று சிரித்தபடி அவனிடமிருந்து தப்பி ஓடி விட்டாள் அவனுடைய செல்லத் தங்கை.
"சரியான வாலு......!அப்படியே உங்களுக்கு ஆப்போஸிட்......!நீங்க பேசவே மாட்டீங்க......!பட்.....உங்க தங்கச்சி பேச ஆரம்பிச்சா வாயை மூடறது இல்ல......!",அவள் சென்ற வழியையே பார்த்தபடி கூறிய சுமித்ராவின் முகத்தில் அவ்வளவு கனிவு தெரிந்தது.
"உண்மைதான் ஹனி.....!அம்மா அப்பா இறந்ததுக்கு அப்புறம் நான் மீண்டு வந்ததுக்கு முழுக்காரணம் இவள்தான்.....!நம்முடைய உறவு இவ மட்டும் தான் ஹனி......!இவளுக்கு ஒரு அம்மாவா நீ இருக்கணும்ன்னு.....நான் ஆசைப்படறேன்......!",பாசத்துடன் கூறினான் கெளதம்.
"கண்டிப்பா.....இதை நீங்க சொல்ல வேண்டியதே இல்ல.....!",
"ஹ்ம்ம்.....!சரி.....வா......!வீட்டை சுத்தி காண்பிக்கிறேன்......!",என்று அவன் அழைக்க,
"இல்ல.....திவி தனியா சமையல் செய்யறா.....!நான் போய் ஹெல்ப் பண்றேன்......!",என்றபடி அவள் நகர,
"ஹே.....அவளே நமக்கு கொஞ்ச நேரம்தான் டைம் கொடுத்திருக்கா....!நீ நம்ம பெட் ரூமை பார்க்க வேண்டாமா......?கம்.....கம்......!",என்றபடி அவளை இழுத்துச் சென்றான்.
பெரிய ஹால்.....இரண்டு பெட் ரூம்.....சாமி அறை.....கிச்சன்.....பால்கனி என்று வீடு அளவாக அழகாக இருந்தது.
அவனது படுக்கையறைக்கு முன்னால் அவளை அழைத்துச் சென்றவன்."இதுதான் நம்முடைய அந்தப்புரம்....!நமக்கே நமக்கான இடம்.....!உள்ளே வந்து பாரு......!",என்றபடி அவளை இழுக்க,
அவளோ...."ம்ஹீம்.....!நம்ம கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் உரிமையோடுதான் நம்ம பெட் ரூமுக்கு வருவேன்......!",என்றவள் அந்த ஹாலில் இருந்த பால்கனியில் சென்று நின்று கொண்டாள்.
அவள் பின்னோடு வந்தவன்,"வீடு பிடிச்சிருக்கா......?",மென்குரலில் வினவ,
"ம்.....ரொம்ப அழகா இருக்கு......!",என்றவள் அங்கிருந்த கூடை ஊஞ்சலைப் பார்த்துவிட்டு,"ஹை....ஊஞ்சல்.....!எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும்.....!",ஆசையோடு சென்று அதில் அமர்ந்து கொண்டாள்.
குழந்தையைப் போல் குதூகலித்தபடி அந்த ஊஞ்சலில் ஆடிக் கொண்டிருந்தவள்,"நம்ம பெட் ரூமிலேயும் இதே மாதிரி ஒரு ஊஞ்சல் வாங்கிப் போடுங்க......!",அங்கிருந்த கம்பியில் சாய்ந்து நின்றபடி....அவளை ரசித்துக் கொண்டிருந்தவனைப் பார்த்துக் கூற,
அவனோ....."ம்ஹீம்.....!மாட்டேன்.....!",என்றான் குறும்புச் சிரிப்புடன்.
ஊஞ்சலில் இருந்து எழுந்து அவனருகில் நெருங்கி வந்தவள்,"ப்ளீஸ் மாமா.....!எனக்காக பண்ண மாட்டீங்களா......?",மயக்கும் புன்னகையுடன் கேட்க,
"என்னது......மாமாவா.....?",அவன் குரல் கிறங்கிப் போய் வந்தது.
"ம்.....மாமா தான்.....!என் செல்ல மாமா நீங்க......!",வெட்கத்துடன் கூறியவள்.....அவனுடைய முன்னுச்சி முடியை கலைத்து விட்டாள்.
"ஏய்ய்.....!நீ இப்படி என்னை மாமான்னு கூப்பிடும் போது.....கண்டபடி மூட் ஏறுது டி......!",போதையான குரலில் கூறியவன் அவளை அணைக்க வர.....அவன் சட்டைக் காலரைப் பற்றி இழுத்து.....சட்டென அவன் கன்னத்தில் ஒரு முத்தம் வைத்தவள்.....மின்னல் வேகத்தில் தள்ளி நின்றபடி,"எனக்கும் தான் மாமா.....!",என்று சிரித்தபடியே ஓடி விட்டாள்.
"ஹே.....நில்லு டி.....!",அவள் முத்தத்தில் இருந்து தன்னை சுதாரித்துக் கொண்டு.....அவளைப் பிடிப்பதற்குள் அவள் ஓடிவிட்டாள்.சமர்த்துப் பெண்ணாக திவ்யா அருகில் சென்று நின்று கொண்டாள்.
"நீங்க போங்க அண்ணி......!நான் பார்த்துக்கிறேன்........!",உதவிக்கு வந்த சுமித்ராவை திவ்யா தடுக்க,
"இல்லை திவி.....!எவ்வளவு வேலையை நீ தனியா செய்வ.....நானும் ஹெல்ப் பண்றேன்......!",என்றபடி காய்கறிகளை நறுக்க ஆரம்பித்தாள்.
அவள் பின்னாலேயே சமையலறைக்குள் வந்த கெளதம்.....அவள் வேலை செய்வதைப் பார்த்தபடி.....அங்கிருந்த சமையல் மேடையில் ஏறி அமர்ந்தான்.
"என்னண்ணா......?அண்ணி பின்னாடியே ஓடி வந்துட்ட......?",திவ்யா கேலி செய்ய,
"உங்க அண்ணி தான் என்னை ஏமாத்திட்டு ஓடி வந்துட்டா.....!",தன் கன்னத்தை தடவியபடியே அவன் கூற.....சுமித்ராவோ முகம் சிவக்கத் தலை குனிந்து கொண்டாள்.
இருவரையும் பார்த்த திவ்யா.....மெல்லிய சிரிப்புடன்.....அவர்களை கவனிக்காதது போல் சமையல் வேலைகளைப் பார்க்க ஆரம்பித்தாள்.
ஒரு கேரட்டை எடுத்து அவளைப் பார்த்தபடியே கடித்தவன்,"வெளியே வா டி.....!",என்று வாயசைக்க,
"போடா மாமா.....!",என்று பழிப்புக் காட்டினாள் அவள்.
அவளது சுழித்த உதடுகளிலேயே தன் பார்வையை நிலைக்க விட்டவன்,"என்னை உசுப்பேத்தி விளையாடறியா டி.....?",என்று அடிக்குரலில் முணுமுணுக்க,
"அப்படித்தான் வைச்சுக்கோங்களேன் மாமா......!",கண்ணை உருட்டினாள் அவள்.
கேலியாக உதட்டை வளைத்து சிரித்தபடி அவளையே பார்த்தவன்,
"அழகே.....அழகே......
உந்தன் இதழ்கள் நான் உண்ணும் உணவே.....!",
என்று பாடியபடியே கையிலிருந்த கேரட்டை கடிக்க,
அவனுடைய செய்கையில் குப்பென்று முகம் சிவக்க.....அவசர அவசரமாகத் திரும்பி அவள் திவ்யாவைப் பார்க்க,
அவளோ கண்ணுங் கருத்துமாய் வேலை செய்து கொண்டிருந்தாள்.
நிம்மதிப் பெருமூச்சுடன் திரும்பி அவள்.....கௌதமை முறைக்க.....அவனோ ஒற்றைக் கண்ணைச் சிமிட்டி....உதடு குவித்து ஒரு முத்தத்தை காற்றில் அனுப்ப......அவள் வெலவெலத்துப் போனாள்.
மீண்டும் பதட்டமாகத் திரும்பி திவ்யாவைப் பார்க்க.....அவள் அடுப்படியில் கவனமாக எதையோ கிளறிக் கொண்டிருந்தாள்.
'ஷப்பா.....!நல்ல வேளை......திவ்யா கவனிக்கலை.....!இவரைப் பார்த்தாதானே வம்பு.....!சுமி.....!நீ பாட்டுக்கு காயை கட் பண்ணு.....!",தனக்குத்தானே சொல்லிக் கொண்டு மும்முரமாக காய்கறியை நறுக்க ஆரம்பித்தாள்.
அவனா சும்மா விடுபவன்.......?கேரட்டை எடுக்கும் சாக்கில்.....அவள் இடுப்பில் நறுக்கென்று கிள்ளி வைக்க......"ஆ...."வென்று அலறியபடி துள்ளிக் குதித்தாள் சுமித்ரா.
"என்னாச்சு அண்ணி.......?",திவ்யா பதட்டமாகக் கேட்க,
"ஹா.....ஒ....ஒண்ணுமில்ல திவி......!எறும்பு க....கடிச்சிடுச்சு......!நீ சமையலைக் கவனி......!",ஒருவாறாக சமாளித்தபடி.....கௌதமை பார்த்து முறைக்க......அவனோ ஒன்றும் அறியாதவனைப் போல் முகத்தை வைத்துக் கொண்டு,
"கண்ணே.....!
உன் சேலைக்குள்ள கட்டெறும்பு புகுந்திடுச்சா......?",
என்று பாடி வைக்க.....அவள் அவசரமாகத் திரும்பிக் கொண்டாள்.
அதன் பிறகும் அவன் அமைதியாக இருக்கவில்லை.அவளை சீண்டிக் கொண்டே அமர்ந்திருந்தான்.அவனுடைய குறும்பையும் சமாளித்தபடி......திவ்யாவிற்குத் தெரியாமல் மறைத்தபடி அவள் போராடிக் கொண்டிருக்க.....ஒருவழியாக திவ்யா சமையலை முடித்திருந்தாள்.அனைவரும் ஆளுக்கொன்றாக உணவுப் பாத்திரங்களைக் கொண்டு சென்று டைனிங் டேபிளில் வைத்தனர்.
"அண்ணா.....!அண்ணி.....!நீங்க ரெண்டு பேரும் சாப்பிட உட்காருங்க......!நான் பரிமாறுகிறேன்.....!",என்றவளைத் தடுத்த சுமித்ரா,
"நீயும் உட்கார் திவி.....!மூணு பேரும் சேர்ந்தே சாப்பிடலாம்.....!",என்றபடி அவளையும் அமர வைத்தாள்.
மூவரும் சிரித்து பேசியபடி சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்க......கெளதம் அங்கேயும் தன் குறும்பை ஆரம்பித்தான்.
சுமித்ராவும் திவ்யாவும் அருகருகில் அமர்ந்திருக்க.....அவர்களுக்கு எதிரில் அமர்ந்திருந்த கெளதம்.....தன் கால்களை எட்டி.....சுமித்ராவின் பாதங்களை வருட.....சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தவளுக்குப் புரையேறியது.
"பார்த்து......!மெதுவா சாப்பிடுங்க அண்ணி.....!",திவ்யா தண்ணீர் டம்ளரை அவளிடம் நீட்ட.....அதை வாங்கிக் குடித்தவள் கௌதமை முறைத்துக் கொண்டே.....தன் கால்களை நகர்த்தி வைத்துக் கொண்டாள்.
'விடுவேனா.....?',என்பது போல் அவன் மீண்டும் தன் கால்களை எட்டி......அவள் பாத விரல்களை வருடினான்.இம்முறை அவள் விலக முடியாதபடி......அழுத்தமாகப் பற்றிக் கொண்டான்.
திவ்யா அருகில் இருப்பதால் எதுவும் சொல்ல வழியின்றி......திருதிருவென முழித்தபடி அமைதியாக சாப்பிட ஆரம்பித்தாள்.
"ப்ளீஸ்......!விடுங்க......!",கண்களால் அவள் கெஞ்ச,
"முடியாது.....!",சட்டமாக மறுத்தான் அவன்.
அவளால் ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை.அவள் சாப்பிட்டு முடிக்கும் வரை....அவளுடைய கால்கள்....அவனுடைய கால்களுக்குள் சிறைபட்டுக் கிடந்தது.அவன் சாப்பிட்டு முடித்த பிறகுதான்....அவள் கால்களை விடுவித்தான் அந்தக் கள்வன். வாஷ் பேசினில் கை கழுவிக் கொண்டிருக்கும் போது....அவள் பின்னால் வந்து நின்றவன்....அவன் கைகளோடு தன் கைகளையும் சேர்த்து இருவரின் கைகளையும் ஒன்றாகவே கழுவினான்.
கை கழுவி முடிந்ததும்.....அவளது துப்பட்டாவில் தன் கையைத் துடைத்துக் கொண்டவன்.....வாயைத் துடைக்க எடுத்துச் சென்று,"ம்ஹா.....!",என்று வாசம் பிடித்தபடி...."ஹனி.....!உன்னுடைய வாசம்தான் என்னை மயக்கும்ன்னு பார்த்தா.....உன் துப்பட்டாவுடைய வாசமும் என்னை மயக்குது.....!",என்றான் கிறக்க குரலில்.
"மயக்கும்.....!மயக்கும்.....!முதல்ல விடுங்க.....!",அவன் பிடியிலிருந்து தன் துப்பட்டாவை உருவியபடி ஓடி விட்டாள்.
அதன் பிறகு.....திவ்யாவும் சுமித்ராவும் சேர்ந்து சமையலறையை ஒதுக்கி வைத்து விட்டு வர.....மூவரும் அமர்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்தனர்.நேரமாகவும்,"நான் கிளம்பறேன்.....!டைம் ஆச்சு.....!",என்றபடி சுமித்ரா எழ,
"இருங்க அண்ணி.....!மூணு மணிதானே ஆகுது.....சாயந்திரமா கிளம்பலாம்.....!",திவ்யா கூற,
"இல்ல திவி.....!மூணு மணிக்கு வீட்டுக்கு வந்திடறேன்னு சொல்லிட்டு வந்தேன்.....!இன்னொரு நாளைக்கு வர்றேன்.....!",கூறியபடியே கௌதமைப் பார்த்தாள்.
அவனோ அசையாமல் காலைத் தூக்கி டீபாயின் மேல் வைத்தபடி வசதியாக அமர்ந்து கொண்டான்.
"நான் கிளம்பறேன்.....!என்னைக் கொண்டு போய் விடுங்க......!",அவள் மெதுவாகக் கூற,
"ஐந்து மணிக்குத்தான் என் வண்டி கிளம்பும்......!",கூறியவன் தீவிரமாக மொபைலை பார்வையிட்டுக் கொண்டிருந்தான்.
"ப்ளீஸ்.....!நான் கிளம்பணும்......!இவ்வளவு நேரம் இருந்ததே பெரிசு......!",கையைப் பிசைந்தபடி அவள் கூற.....திவ்யாவும் அவள் நிலையை உணர்ந்து,
"போய்ட்டு இன்னொரு நாள் வரட்டும் அண்ணா.......!அவங்க வீட்டைப் பத்தியும் யோசிச்சுப் பார்க்கணும்ல......!",என்று மெதுவாகக் கூறினாள்.
இருவரையும் பார்த்தவன்,"எப்படியோ.....லேடீஸ் ரெண்டு பேரும் ஒண்ணு சேர்ந்துட்டீங்க......!நான் சொன்னா கேட்கவா போறீங்க......?",என்றபடி கார் சாவியை எடுத்துக் கொண்டு வெளியேறினான்.அவனுடைய கோபத்தை அவளால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.இருந்தும் ஒன்றும் செய்ய முடியாத நிலையில் இருந்தாள் சுமித்ரா.
திவ்யாவிடம் விடைபெற்றுக் கொண்டு வெளியே வந்து காரில் ஏறி அமர்ந்தாள்.அவன் அமைதியாக காரை ஓட்டிக் கொண்டிருந்தான்.
"இப்ப எதுக்கு இவ்ளோ கோபப்படறீங்க.....?என் நிலைமையும் புரிஞ்சுக்கோங்க......!",
"எதுடி உன் நிலைமை.....?லவ் பண்றோம்னுதான் பேரு.....ஆனால்.....எவ்வளவு டைம் வெளியே போயிருப்போம்......?நீயே சொல்லு......?",
"வெளியே போய் சுத்துனாதான் லவ் பண்றோம்ன்னு அர்த்தமா.....?",
"இல்லைதான்.....!ஆனால்.....அந்த சின்ன சின்ன சந்தோஷங்களையும் நாம இழந்துக்கிட்டு இருக்கோம்.....!உனக்குத் தெரியுதா......இல்லையா......?",அவன் கத்த.....அவள் அமைதியாகி விட்டாள்.
அவன் கூறுவதும் உண்மைதானே......!காதல் சொன்ன பிறகு இருவரும் சேர்ந்து வெளியே சென்றதில்லை.
"என்ன பண்றதுன்னு நீங்களே சொல்லுங்க......!என் அம்மா அப்பாக்கு தெரியாம நான் எப்படி வெளியே வர முடியும்.....?",அவள் அவனிடமே நியாயம் கேட்க,
"நான் உங்க அப்பாக்கிட்ட வந்து பொண்ணு கேட்கிறேன் டி......!',என்றான் அவன் அமைதியாக.
மேலும்,"அதுதான் சரி.....!நம்ம கல்யாணத்துக்கு அப்புறம்.....நீ யாருக்கும் பயப்பட வேண்டியதில்லைல்ல......?நான் கூடிய சீக்கிரமே உங்க வீட்டுக்கு வர்றேன்.....!",அவன் உறுதியாகக் கூற.....அவள் சற்று அதிர்ச்சியடைந்தாள்.
"இன்னும் கொஞ்ச நாள் போகட்டும்......!நானே அவங்ககிட்ட நம்ம விஷயத்தைப் பத்தி சொல்லி புரிய வைக்கிறேன்......!",அவனிடம் கூறி விட்டாளே தவிர.....அவளுக்கும் இந்த விஷயத்தை வீட்டில் சொல்வதற்கு பயமாகத்தான் இருந்தது.
"இன்னும் எவ்வளவு நான்.....?",என்றான் அவன் பட்டென்று.
"திவ்யா இருக்கால்ல......அவளுக்கு கல்யாணம் முடிச்சிட்டு....நம்மை பத்தி யோசிக்கலாம்......!",தங்கையின் பெயரைக் கேட்டதும் அவன் சற்று அமைதியானான்.
"அவகிட்ட நான் இதைப்பத்தி பேசிட்டேன்......!அவ மேல படிக்கணும்ன்னு சொல்றா.....!",
"எதுவா இருந்தாலும்.....இன்னும் கொஞ்ச நாள் போகட்டும் மாமா.....!ப்ளீஸ்......!என் குடும்பத்தை ஃபேஸ் பண்றதுக்கு.....எனக்கு கொஞ்சம் டைம் வேணும்......!ப்ளீஸ்....!",என்று கெஞ்ச.....அவளுடைய 'மாமா' என்ற அழைப்பில் அவன் சற்று இளகினான்.
"ஹ்ம்ம்.....!நீ மாமான்னு கூப்பிட்டதுக்கு அப்புறமும்......என்னால கோபத்தை இழுத்துப் பிடிச்சிருக்க முடியுமா......?",என்று கண்சிமிட்ட......அங்கு......கோப நிலை மாறி....காதல் அலை அடிக்கத் தொடங்கியது.
...................................................................................................
ஆற்றில் வளைந்து நெளிந்து ஓடும் நீரோட்டம் போல்.....நாட்கள் அதன் போக்கில் மிக அழகாக ஓடிக் கொண்டிருந்தது.
நாளொரு வண்ணமும்.....பொழுதொரு மேனியுமாக கெளதம்....சுமித்ராவின் காதல் வளர்ந்து கொண்டிருந்தது.மறுபுறம்....ஆதித்யன் ஒவ்வொரு நொடியும் நித்திலாவின் மேல் தன் காதலைக் கொட்டிக் கொண்டிருக்க.....அவனுடைய காதலில் அவள் மூச்சடைத்துப் போனாள்.அவனுடைய ஒவ்வொரு அசைவையும் ரசித்துத் தனக்குள் பத்திரப்படுத்திக் கொண்டாள்.ஒவ்வொரு நொடியும்....அவன் மேல் பொங்கிப் பெருகும் காதலை.....வெகு சிரமப்பட்டு....தனக்குள் மூடி மூடி வைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.
அந்த மூடி வைக்கப்பட்டக் காதல்.....தன்னுடைய அனைத்துத் தடைகளையும் உடைத்து எறிந்து விட்டு.....உயிர் பெறும் நாளும் வந்தது.
"இல்ல.....நான் வர முடியாது......!",வழக்கம் போல் நித்திலா மறுத்துக் கொண்டிருக்க,
"நீ வந்துதான் ஆகணும்......!",வழக்கம் போல் பிடிவாதம் பிடித்துக் கொண்டிருந்தான் ஆதித்யன்.
என்ன விஷயமென்றால்.....ஊட்டியில் ஒரு எஸ்டேட் விலைக்கு வந்திருக்கிறது....அதை வாங்குவதற்காக ஆதித்யன் அங்கு செல்ல வேண்டியிருக்கிறது.அது மட்டுமல்லாமல்.....ஊட்டியில் ஒரு ஹோட்டல் கட்ட வேண்டும் என்று ஒரு நிறுவனம் இவர்களை அணுக.....அது சம்பந்தமான வேலைகளைப் பார்ப்பதற்கும் அவன் அங்கு செல்ல வேண்டிய நிலைமை.....!
நம் ஹீரோதான்.....நம் நாயகியைப் பிரிந்து இருக்க மாட்டானே......?வார விடுமுறையான.....இரண்டு நாட்கள் அவளைப் பிரிவதற்கே மூக்கால் அழுபவன்....!இதில் ஐந்து நாட்கள் பிரிந்திருக்க வேண்டுமென்றால்......?அதனால்தான்.....அவளும் உடன் வர வேண்டும் என்று பிடிவாதம் பிடித்துக் கொண்டிருந்தான்.
"புரிந்துதான் பேசறீங்களா......?இங்க பக்கத்துல இருக்கற சைட்டா.....?நீங்க கூப்பிட்ட உடனே வர்றதுக்கு......?ஊட்டிக்கெல்லாம் வர முடியாது......!",அவள்....அவனைத் திட்ட,
"நான் என்ன உன்னை ஹனிமூன் கொண்டாடறதுக்கா கூப்பிடறேன்.......?வேலை விஷயமாகத்தானே கூப்பிடரேன்......!",அடம் பிடித்துக் கொண்டிருந்தான் அவன்.
"என்ன......?ஹனிமூனா.....?அதுக்கு வேற கூப்பிடுவீங்களா......?ஆசைதான்.....!",
"ஹ்ம்ம்.....ஆசைதான்.....!நீதான் ஒரு முத்தம் கொடுக்க கூட விட மாட்டேங்கிறாயே......!வேணும்ன்னா இந்த ஊட்டி ட்ரிப்பை.....ப்ரீ ஹனிமூன்னா செலிபிரேட் பண்ணலாமா.....?எனக்கு ஒகே தான்.....!",குறும்பாக கண் சிமிட்டியபடி கேட்க.....அவள் முகம் செந்தாமரையாய் சிவந்து போனது.
தன் முகச் சிவப்பை மறைத்தபடி,"எப்போ பாரு இதே பேச்சுதான்.......!",அவள் போலியாய் சிடுசிடுக்க,
"ஹ்ம்ம்.....எனக்கும் ஆக்ஷன்ல இறங்கணும்ன்னு ஆசைதான் பேபி.....!நீதான் பக்கத்துல வந்தாலே அழ ஆரம்பிச்சிடறயே......!",பெருமூச்சுடன் அவன் கூற.....அவளுக்கு சிரிப்பு வந்தது.
இருந்தும் வெளிக்காட்டிக் கொள்ளாமல்,"அது.....அந்த பயம் இருக்கட்டும்.....!",மிரட்டினாள் அவள்.
அவளை ஒரு மார்க்கமாகப் பார்த்தவன்,"பயமா....?எனக்கா.....?நெவர் பேபி.....!நான் நினைச்சா இப்பவே உன்னை......",அவன் ஏதோ சொல்ல வர.....சரியாக அந்த நேரம் பார்த்து கெளதம் உள்ளே நுழைந்தான்.
"ம்ப்ச்.....!சரியான பூஜை வேளைக் கரடி.....!",ஆதித்யன் முணுமுணுக்க,
"ஹி.....ஹி.....மச்சான்.....!நீ என்னைக் கரடின்னு திட்டறது என் காதில் விழுகுது......!இருந்தாலும் நோ வே......!நீ இந்த பைல்ல சைன் பண்ணிக் கொடு......!நான் போயிடறேன்......!",என்றபடி பைலை நீட்ட.....நித்திலா வாய்க்குள் சிரித்துக் கொண்டாள்.
"நோ தங்கச்சி......!அண்ணனைப் பார்த்து சிரிக்க கூடாது......!",கெளதம் சொல்ல,
"டேய்.....!உங்க அண்ணன் தங்கச்சி பாசத்தையெல்லாம் வெளியில போய் வைச்சுக்கோங்க.....!என் முன்னாடி சீன் கிரியேட் பண்ணாதீங்க......!",என்று எரிந்து விழுந்தான்ஆதித்யன்.அவனுக்கு அவன் கோபம்.கௌதமுடன் நெருங்கிப் பழகுபவள்.....தன்னிடம் பழக மாட்டேன் என்கிறாளே என்ற வயிற்றெரிச்சலில் கத்தினான்.
அவன் எரிந்து விழவும்.....கப்பென்று வாயை மூடிக் கொண்டாள் நித்திலா.
"நீ ஃபீல் பண்ணாதே ம்மா.....!அவனுக்குப் பொறாமை......!",சிரித்தபடியே கெளதம் நித்திலாவைப் பார்த்து கூற,
"ஆமாண்டா.....பொறாமைதான்......!பைலை கொடு.....!",அவன் கையிலிருந்த பைலைப் பிடுங்கி படிக்க ஆரம்பித்தான்.
தேவையான இடங்களில் தன் கையெழுத்தைப் பதித்துக் கொண்டே,"மச்சான்.....!ஊட்டில நமக்கு ஒரு எஸ்டேட் இருக்கல்ல......அதுக்குப் பக்கத்துல இருக்கற எஸ்டேட் விலைக்கு வந்திருக்கு......!வாங்கலாம்ன்னு ஒரு ஐடியா இருக்கு......!",என்றான் ஆதித்யன்.
"ம்.....நல்ல ஐடியா தான்.....!வாங்கிப் போடு.....!",
"அப்புறம்.....ஊட்டில ஒரு ஹோட்டல் கட்ட வேண்டி.....நமக்கு ஒரு ப்ராஜெக்ட் வந்திருக்கல்ல.....அது ரிலேட்டடாவும் சில வேலைகள் இருக்கு......!ஸோ.....நாளைக்கு நானும் நித்திலாவும் ஊட்டிக்கு கிளம்பலாம்ன்னு இருக்கோம்.....!",கௌதமை பார்த்தவாறே கூறினான் ஆதித்யன்.
"அடப்பாவி.....!உண்மையாலுமே வேலை விஷயமாகத்தான் ஊட்டிக்கு போறியா டா......?",கெளதம் வம்பிழுக்க,
"டேய்.....!வேலை விஷயமாகத்தான் போறோம்......!வர்றதுக்கு நாலைந்து நாளாகும்......கம்பெனியை பார்த்துக்க......!",என்றான் அசால்ட்டாக.
"ஹ்ம்ம்.....நீ நடத்துடா......!பக்கத்தில இருக்கற பார்க்குக்கு கூட நான் இன்னும் என் ஆளைக் கூட்டிட்டி போனதில்லை.....!நீ என்னடான்னா ஊட்டி வரைக்கும் போற.....!உனக்கு எங்கேயோ மச்சம் இருக்குது டா.....!",நித்திலாவிற்கு கேட்டு விடாதபடி ஆதித்யனிடம் அவன் புலம்ப,
"போடா.....!நீ வேற.....என் கஷ்டம் எனக்குத்தான் தெரியும்.....!",என்று முணுமுணுத்தான்.
'இவர் எப்படி என்னைக் கேட்காமல் முடிவெடுக்கலாம்......?நான் வர்றேன்னு சொல்லவே இல்லையே......!எப்ப பாரு......இதே மாதிரிதான் ஆர்டர் போட வேண்டியது......!',மனதுக்குள் ஆதித்யனை தாளித்துக் கொண்டிருந்தாள் நித்திலா.
"பட் ஒன்திங்க் டா மச்சான்.....!ஐந்து நாள் ரெண்டு பேரும் தனியா இருக்கப் போறீங்க.....உன் கோபத்தை அவ மேல கொட்டிடாதே......!பாவம்....!சின்னப் பொண்ணு.....!தாங்கமாட்டா......!உனக்குப் பிடிக்காத விஷயம் நடந்தாலும்.....கொஞ்சம் பொறுமையா ஹேண்டில் பண்ணப் பாரு.....!",பொறுப்பான நண்பனாய் அறிவுரை கூறினான் கெளதம்.
"அடடா.....!உன் தங்கச்சியை பத்திரமா கொண்டு வந்து உன்கிட்ட சேர்க்கிறேன்.....போதுமா.....?",
இருவரும் மெதுவாகப் பேசிக் கொண்டிருந்ததால்.....என்ன பேசுகிறார்கள் என்று நித்திலாவிற்குத் தெரியவில்லை.
கெளதம் கிளம்பியதும்,"நான் ஊட்டிக்கு வர்றேன்னு சொல்லவே இல்லையே.......?நீங்க பாட்டுக்கு கெளதம் அண்ணாகிட்ட.....என்னென்னமோ சொல்றீங்க.....?",என்று படபடக்க,
அவளை நிதானமாக பார்த்தவன்,"ஷ்.....பேபி.....!வீணா ஆர்க்யூ பண்ணாதே.....!நீ என்ன சொன்னாலும்....நான் உன்னைக் கூட்டிட்டுப் போறது உறுதி.....!ஸோ....நோ மோர் ஆர்க்யூமெண்ட்ஸ்.....!",அவன் குரல் உறுதியாக வெளிவந்தது.
"என் நிலைமையை பத்தி யோசிக்கவே மாட்டீங்களா.....?என் வீட்டில இதுக்கு எல்லாம் ஒத்துக்க மாட்டாங்க......!",
"லுக் நிலா.....!நீ என் செக்ரெட்டரி......!வேலை விஷயமா என்கூட நீ பல இடங்களுக்கு வர வேண்டி இருக்கும்......!இதையெல்லாம் நீதான் உன் வீட்டில சொல்லிப் புரிய வைக்கணும்......!",
"நான் என்ன சொன்னாலும்.....அவங்க இதுக்கு ஒத்துக்க மாட்டாங்க.....!",
"சரி.....!போன் போட்டுக் கொடு.....!நான் பேசி சம்மதம் வாங்கறேன்.....!",அவன் தன் முடிவில் உறுதியாக இருக்க.....வழக்கம் போல் அவள்தான் பின்வாங்க வேண்டியிருந்தது.
"நீங்க பேச வேண்டாம்.....!நானே பேசிக்கிறேன்.......!",அவளும் அவனுடன் செல்லும் பயணத்தை விரும்பத்தான் செய்தாள்.அதனால்தான்.....அவ்வளவாக அவனை எதிர்க்காமல் இந்த விஷயத்திற்கு சம்மதம் சொன்னாள்.
காதல் வந்தாலே கள்ளத்தனமும் வந்து விடும் அல்லவா.....?அவள் மனதிலும் அந்தக் கள்வன்.....கள்ளத்தனத்தை புகுத்தியிருந்தான்....!அதன் விளைவு.....அன்று இரவு அவள் தன் பெற்றோரிடம்....'ஊட்டிக்கு போக வேண்டும்.....!' என்று அடம் பிடித்துக் கொண்டிருந்தாள் போனில்.....!
அவள் பயந்தது போலவே.....அவள் அம்மா இதற்கு சம்மதிக்கவில்லை.
"அவ்வளவு நாள் வெளியே தங்க வேண்டாம்.....!",என்று மறுத்தார்.
இவள் வேலை விஷயம் என்று எவ்வளவோ எடுத்துக் கூறியும்.....அவர் விடாப்பிடியாய் மறுத்து விட்டார்.அம்மா சம்மதிக்கவில்லை என்றதும்.....அப்பாவிடம் கெஞ்ச ஆரம்பித்தாள் அவள்.
"அப்பா.....!ப்ளீஸ் ப்பா.....!இங்கே இருக்கற ஊட்டி தானே......!ஆதித்யன் சார் கூட போய்ட்டு.....அவரு கூடவே திரும்பி வந்துடப் போறேன்......!",
"எனக்கு எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லை ம்மா.....!உன் அம்மாதான் ஒத்துக்க மாட்டேங்கறா.....!",
"நீங்க அம்மாகிட்ட எடுத்துச் சொல்லி.....சம்மதம் வாங்குங்க ப்பா.....!ப்ளீஸ்.....!என் செல்ல அப்பால்ல.....!ப்ளீஸ்.....ப்ளீஸ்.....!",என்று செல்லம் கொஞ்ச.....மகள் இவ்வளவு 'ப்ளீஸ்' போட்டதற்கு பிறகும் அவர் அமைதியாக இருப்பாரா.....?
"சரி......!லைன்லேயே இருடா.....!உன் அம்மாகிட்ட பேசிப் பார்க்கிறேன்......!",என்றவர்.....தன் அருகில் அமர்ந்திருந்த மனைவியை,"மீனு.....!",என்றழைக்க,
"அவளுக்கு வக்காளத்து வாங்கிக்கிட்டு என்கிட்ட வராதீங்க......!இந்த விஷயத்துல யார் என்ன சொன்னாலும்.....நான் கேட்க மாட்டேன்......!",என்றார் பட்டென்று.
"வேலைன்னு வந்துட்டா நாளும் இருக்கத்தான் டி செய்யும்......!அதுவும் அவ செக்ரெட்டரி போஸ்ட்ல இருக்கிறா.....!அந்த போஸ்ட்டுக்கு உண்டான வேலையை அவ பண்ணித்தான் ஆகணும்......!",
"அப்படின்னா.....அவ அந்த வேலைக்கே போக வேண்டாம்......!வேலையை விடச் சொல்லுங்க......!",
"புரியாம பேசாதே.....!இப்போ எதுக்காக அவளை ஊட்டிக்கு அனுப்ப மாட்டேன்னு சொல்ற.....?",
"அவளால அங்க தனியா சமாளிக்க முடியாதுங்க.....!",அவர் குரலில் தாய்மையின் பரிதவிப்பு தெரிந்தது.
மனைவியைக் கனிவுடன் பார்த்தவர்,"மீனு.....!அவ இன்னும் சின்ன பொண்ணு இல்ல.....!நாளைக்கே கல்யாணம் பண்ணி.....அவளை வேற வீட்டுக்கு அனுப்பணும்.....!இன்னும் அவளை உன் முந்தானைக்குள்ளேயே பொத்தி பொத்தி வைச்சுக்கிறது நல்லதுக்கில்ல......!தனியா விட்டுப் பழக்கலாம்.....!அவளால அவளைப் பார்த்துக்க முடியும்.....!",நிதர்சனத்தை எடுத்துக் கூறினார் கிருஷ்ணன்.
அவர் கூறுவதும் உண்மைதானே......!ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் குழந்தைகளை அவர்களுக்கான வாழ்க்கையை வாழ பழக்க வேண்டும்......!அவர்களுக்கான சுதந்திரத்தை.....அவர்கள் ஏற்படுத்திக் கொள்ள.....பெற்றவர்கள் அனுமதிக்க வேண்டும்......!
இன்னும் குழப்பம் நீங்காமல் அமர்ந்திருந்த மனைவியைப் பார்த்தவர்,"இன்னும் என்னம்மா தயக்கம்.....?",கனிவுடன் கேட்டார் அவர்.
"ம்....எப்படியோ அப்பாவும் பொண்ணும் சேர்ந்து என்னை சம்மதிக்க வைச்சுட்டீங்க.....?",புன்னகையோடு கூறியவர் கணவனிடமிருந்த போனை வாங்கி,
"ஹே வாலு......!நாங்க ரெண்டு பேரும் பேசறதை ஒட்டுக் கேட்டுட்டு இருக்கிறயாக்கும்......!சரி....ஊட்டிக்கு எப்ப கிளம்பணும்......?",அக்கறையுடன் விசாரிக்க ஆரம்பித்தார்.
"நாளைக்கு மதியம் கிளம்பற மாதிரி இருக்கும் ம்மா.....!",
"சரி.....சரி.....!அங்கே போய் கவனமா இருக்கணும்......!கண்ட நேரத்துல வெளியே சுத்தி காய்ச்சலை இழுத்து விட்டுக்காதே......!பத்திரமா போய்ட்டு வாங்க.....!",
"தேங்க் யூ ஸோ மச் மம்மி.....!நான் என்னை நல்லா பார்த்துக்கிறேன்......!போதுமா.....?நீங்க கவலைப்படாம இருங்க......!",
"ம்ம்.....நேரத்துக்கு சாப்பிட்டு விடுடா.....!கவனமாக போய்ட்டு வாங்க......!",இன்னும் சில பல அறிவுரைகளை வழங்கி விட்டுத்தான் போனை வைத்தார் மீனாட்சி.
ஆதித்யனுடன் செல்லப் போகும் பயணத்தை எண்ணி.....அவள் மனதிற்குள் பட்டாம்பூச்சி பறந்தாலும்.....இன்னொரு மனமோ.....'இது சரிதானா.....?வேலை விஷயம் என்பதைத் தாண்டி அவனுடன் செலவழிக்கப் போகும் நிமிடங்களை நீ ரசிக்கிறாய்....அதற்காகத்தான் உன் அம்மாவிடம் போராடி சம்மதம் வாங்கியிருக்கிறாய்.....! 'என்று இடித்துரைத்தது.
ஆனால்.....மூளையின் கூக்குரலை கேட்கும் நிலையில் எல்லாம் அவள் இல்லை....!அந்தக் கட்டத்தை அவள் எப்பொழுதோ தாண்டியிருந்தாள்.....!காதல் அவளைத் தாண்ட வைத்திருந்தது.....!ஓயாமல் மனதுக்குள் சப்தமிடும் காதல்.....மூளையின் ரீங்காரத்தை அடக்கி ஒடுக்கி விடும்....!
எது எப்படியானாலும் அந்த பயணத்தை அவள் ஆவலோடு எதிர்பார்த்தாள்.....!அந்தப் பயணம் அவள் வாழ்க்கைப் பாதையையே மாற்றப் போகிறது என்பதை அறியாமல் உற்சாகமாய் உறங்கிப் போனாள் நித்திலா.....!
அகம் தொட வருவான்....!!!
"கெட் இன்.....!",காரில் அமர்ந்தபடியே முன் பக்க கார் கதவை சுமித்ராவிற்காக திறந்து விட்டான் கெளதம்.
'யாராவது பார்த்து விடுவார்களோ.....?',என்று சுற்றும் முற்றும் பார்த்தபடி அவசரமாக காரில் ஏறி அமர்ந்தாள் சுமித்ரா.
"அதெல்லாம் யாரும் பார்க்க மாட்டாங்க......!மெதுவா ஏறு......!",தன்னருகில் அமர்ந்தவளைப் பார்த்துக் கூறினான் கெளதம்.
"உங்களுக்கென்ன.......?வீட்டுக்கு வாடின்னு ஈஸியா சொல்லிட்டீங்க......!எங்க அம்மா அப்பாவை சமாளிச்சு வர்றதுக்குள்ள போதும் போதும்ன்னு ஆகிடுச்சு......!",கார்க்கதவை சாத்தியபடி கூறினாள் அவள்.
காரை வளைத்து சாலையில் திருப்பியவன்,"காதலன்னு வந்துட்டா.....சில பல திருட்டுத்தனங்கள் பண்ணித்தான் ஆகணும்.....!",என்றான்.
"அதுசரி......!பிரெண்ட் வீட்டில பங்க்ஷன்னு சொல்லிட்டு வந்து இருக்கிறேன்.....!மதியத்துக்குள்ள கிளம்பிடணும்......!",
"ம்ம்.....அதை அப்புறம் பார்த்துக்கலாம்......!",
இருவரும் பேசிக் கொண்டே வர......கார் அந்த அப்பார்ட்மெண்ட் வாசலில் சென்று நின்றது.காரை பார்க் செய்துவிட்டு இருவரும் இறங்கி.....மூன்றாவது மாடியில் இருந்த கௌதமின் ஃபிளாட்டை நோக்கிச் சென்றனர்.
லிப்ட்டில் இருந்து வெளியேறியவுடன் இரண்டு வீடு தள்ளி கௌதமின் வீடு இருந்தது.வாசலில் நின்று காலிங்பெல்லை அழுத்தியவன்.....சுமித்ராவிடம் திரும்பி,"இந்த ஏழையின் அரண்மனைக்குள்.....என் மகாராணியை வரவேற்கிறேன்.....!",இடைவரை குனிந்து குறும்பாக வரவேற்றான்.
அதற்குள் கதவு திறக்கப்பட,"வாங்க.....!வாங்க அண்ணி.....!வெல்கம் டூ அவர் ஹோம்......!",ஆர்பாட்டமாய் வரவேற்றாள் கௌதமின் தங்கை திவ்யா.
"சுமி.....!இவதான் என் தங்கச்சி திவ்யா......!",என்று அவளுக்கு அறிமுகப்படுத்தியவன்,
திவ்யாவிடம் திரும்பி,"எப்படி......நம்ம செலெக்ஷன்......?",சட்டைக் காலரை தூக்கி விட்டபடி கேட்க,
"இப்போத்தான் ண்ணா.....வாழ்க்கையில உருப்படற மாதிரி ஒரு நல்ல காரியம் பண்ணியிருக்க......!",நீட்டி முழக்கி கேலியாக திவ்யா கூற,
"ஹே......வாலு.....!",செல்லமாக கடிந்து கொண்டபடி அவளின் காதைப் பிடித்து திருகினான் கெளதம்.
"அண்ணன் தங்கச்சி ரெண்டு பேரும்.....இப்படியே வெளியிலேயே நிற்க வைச்சுப் பேசி என்னைத் திருப்பி அனுப்பிடலாம்ங்கிற ஐடியாவில இருக்கீங்களா......?",சிரித்தபடி சுமித்ரா வினவ,
"ஹைய்யோ அண்ணி......!உள்ளே வாங்க.....!இன்னைக்கு என் கையால உங்களை சாப்பிட வைக்காம.....திருப்பி அனுப்பறதா இல்ல.....!",கலகலப்பாக பேசியபடி சுமித்ராவின் கையைப் பிடித்து உள்ளே அழைத்துச் சென்றாள்.
"உட்காருங்க அண்ணி.....!",என்று சோபாவைக் கை காட்டியவள்...."வீட்டுக்கு முதல் முறையா வந்து இருக்கீங்க......ஸோ....பர்ஸ்ட் ஸ்வீட் தான் சாப்பிடணும்.....!",என்றபடி சமையலறைக்குள் சென்றவள்.....ஒரு கிண்ணத்தில் குலோப் ஜாமூனை போட்டுக் கொண்டு வந்து கொடுத்தாள்.
"அடிப்பாவி தங்கச்சி......!உன் அண்ணி வந்த உடனேயே....உன் அண்ணனை கண்டுக்காம விட்டுட்டியே.....எனக்கு எங்க குலோப் ஜாமூன்.....?",என்றபடி சுமித்ராவின் அருகில் அமரப் போனவனை.....கைப்பிடித்து தள்ளி நிறுத்திய திவ்யா,
"நீ அங்கே போய் உட்காரு.....!",என்று எதிரில் போடப்பட்டிருந்த சோபாவைக் காட்டியவள்,"நானும் அண்ணியும் நிறைய பேச வேண்டி இருக்கு.....!ஸோ.....டோன்ட் டிஸ்டர்ப் அஸ்.....!",என்றபடி சுமித்ராவிடம் சென்று அமர்ந்து கொண்டாள்.
அதன் பிறகு.....கெளதம் என்ற ஒருவன் அங்கு இருப்பதையே மறந்தபடி......சுமித்ராவும் திவ்யாவும் குடும்பக் கதை.....ஊர்க்கதை......உலகக்கதை என அனைத்துக் கதைகளையும் பேச ஆரம்பித்து விட.....புசுபுசுவென்ற கோபத்துடன் இருவரையும் மாறி மாறி முறைத்தபடி அமர்ந்திருந்தான் கெளதம்.
வேண்டுமென்ற அளவிற்கு அவனைக் கடுப்பேற்றிய திவ்யா.....எழுந்து கொண்டு,"சரிங்க அண்ணி......!நான் போய் சமையல் வேலையைப் பார்க்கிறேன்.....!இதுக்கு மேலேயும் நான் இங்கே இருந்தேன்னா.....உங்க ஆளு என்னை முறைச்சு முறைச்சே சாம்பலாக்கிடுவாரு......!",என்றவள் கௌதமிடம் திரும்பி,"நான் சமையல் செஞ்சு முடிக்கற வரைக்கும்.....நீ அண்ணி கூட பேசிக்கலாம்.....!அதுவரைக்கும் தான் உனக்கு டைம்......!",என்றாள்.
"அடிங்க......!;',என்றபடி கெளதம் அவளை அடிக்க கையை ஓங்க.....கலகலவென்று சிரித்தபடி அவனிடமிருந்து தப்பி ஓடி விட்டாள் அவனுடைய செல்லத் தங்கை.
"சரியான வாலு......!அப்படியே உங்களுக்கு ஆப்போஸிட்......!நீங்க பேசவே மாட்டீங்க......!பட்.....உங்க தங்கச்சி பேச ஆரம்பிச்சா வாயை மூடறது இல்ல......!",அவள் சென்ற வழியையே பார்த்தபடி கூறிய சுமித்ராவின் முகத்தில் அவ்வளவு கனிவு தெரிந்தது.
"உண்மைதான் ஹனி.....!அம்மா அப்பா இறந்ததுக்கு அப்புறம் நான் மீண்டு வந்ததுக்கு முழுக்காரணம் இவள்தான்.....!நம்முடைய உறவு இவ மட்டும் தான் ஹனி......!இவளுக்கு ஒரு அம்மாவா நீ இருக்கணும்ன்னு.....நான் ஆசைப்படறேன்......!",பாசத்துடன் கூறினான் கெளதம்.
"கண்டிப்பா.....இதை நீங்க சொல்ல வேண்டியதே இல்ல.....!",
"ஹ்ம்ம்.....!சரி.....வா......!வீட்டை சுத்தி காண்பிக்கிறேன்......!",என்று அவன் அழைக்க,
"இல்ல.....திவி தனியா சமையல் செய்யறா.....!நான் போய் ஹெல்ப் பண்றேன்......!",என்றபடி அவள் நகர,
"ஹே.....அவளே நமக்கு கொஞ்ச நேரம்தான் டைம் கொடுத்திருக்கா....!நீ நம்ம பெட் ரூமை பார்க்க வேண்டாமா......?கம்.....கம்......!",என்றபடி அவளை இழுத்துச் சென்றான்.
பெரிய ஹால்.....இரண்டு பெட் ரூம்.....சாமி அறை.....கிச்சன்.....பால்கனி என்று வீடு அளவாக அழகாக இருந்தது.
அவனது படுக்கையறைக்கு முன்னால் அவளை அழைத்துச் சென்றவன்."இதுதான் நம்முடைய அந்தப்புரம்....!நமக்கே நமக்கான இடம்.....!உள்ளே வந்து பாரு......!",என்றபடி அவளை இழுக்க,
அவளோ...."ம்ஹீம்.....!நம்ம கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் உரிமையோடுதான் நம்ம பெட் ரூமுக்கு வருவேன்......!",என்றவள் அந்த ஹாலில் இருந்த பால்கனியில் சென்று நின்று கொண்டாள்.
அவள் பின்னோடு வந்தவன்,"வீடு பிடிச்சிருக்கா......?",மென்குரலில் வினவ,
"ம்.....ரொம்ப அழகா இருக்கு......!",என்றவள் அங்கிருந்த கூடை ஊஞ்சலைப் பார்த்துவிட்டு,"ஹை....ஊஞ்சல்.....!எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும்.....!",ஆசையோடு சென்று அதில் அமர்ந்து கொண்டாள்.
குழந்தையைப் போல் குதூகலித்தபடி அந்த ஊஞ்சலில் ஆடிக் கொண்டிருந்தவள்,"நம்ம பெட் ரூமிலேயும் இதே மாதிரி ஒரு ஊஞ்சல் வாங்கிப் போடுங்க......!",அங்கிருந்த கம்பியில் சாய்ந்து நின்றபடி....அவளை ரசித்துக் கொண்டிருந்தவனைப் பார்த்துக் கூற,
அவனோ....."ம்ஹீம்.....!மாட்டேன்.....!",என்றான் குறும்புச் சிரிப்புடன்.
ஊஞ்சலில் இருந்து எழுந்து அவனருகில் நெருங்கி வந்தவள்,"ப்ளீஸ் மாமா.....!எனக்காக பண்ண மாட்டீங்களா......?",மயக்கும் புன்னகையுடன் கேட்க,
"என்னது......மாமாவா.....?",அவன் குரல் கிறங்கிப் போய் வந்தது.
"ம்.....மாமா தான்.....!என் செல்ல மாமா நீங்க......!",வெட்கத்துடன் கூறியவள்.....அவனுடைய முன்னுச்சி முடியை கலைத்து விட்டாள்.
"ஏய்ய்.....!நீ இப்படி என்னை மாமான்னு கூப்பிடும் போது.....கண்டபடி மூட் ஏறுது டி......!",போதையான குரலில் கூறியவன் அவளை அணைக்க வர.....அவன் சட்டைக் காலரைப் பற்றி இழுத்து.....சட்டென அவன் கன்னத்தில் ஒரு முத்தம் வைத்தவள்.....மின்னல் வேகத்தில் தள்ளி நின்றபடி,"எனக்கும் தான் மாமா.....!",என்று சிரித்தபடியே ஓடி விட்டாள்.
"ஹே.....நில்லு டி.....!",அவள் முத்தத்தில் இருந்து தன்னை சுதாரித்துக் கொண்டு.....அவளைப் பிடிப்பதற்குள் அவள் ஓடிவிட்டாள்.சமர்த்துப் பெண்ணாக திவ்யா அருகில் சென்று நின்று கொண்டாள்.
"நீங்க போங்க அண்ணி......!நான் பார்த்துக்கிறேன்........!",உதவிக்கு வந்த சுமித்ராவை திவ்யா தடுக்க,
"இல்லை திவி.....!எவ்வளவு வேலையை நீ தனியா செய்வ.....நானும் ஹெல்ப் பண்றேன்......!",என்றபடி காய்கறிகளை நறுக்க ஆரம்பித்தாள்.
அவள் பின்னாலேயே சமையலறைக்குள் வந்த கெளதம்.....அவள் வேலை செய்வதைப் பார்த்தபடி.....அங்கிருந்த சமையல் மேடையில் ஏறி அமர்ந்தான்.
"என்னண்ணா......?அண்ணி பின்னாடியே ஓடி வந்துட்ட......?",திவ்யா கேலி செய்ய,
"உங்க அண்ணி தான் என்னை ஏமாத்திட்டு ஓடி வந்துட்டா.....!",தன் கன்னத்தை தடவியபடியே அவன் கூற.....சுமித்ராவோ முகம் சிவக்கத் தலை குனிந்து கொண்டாள்.
இருவரையும் பார்த்த திவ்யா.....மெல்லிய சிரிப்புடன்.....அவர்களை கவனிக்காதது போல் சமையல் வேலைகளைப் பார்க்க ஆரம்பித்தாள்.
ஒரு கேரட்டை எடுத்து அவளைப் பார்த்தபடியே கடித்தவன்,"வெளியே வா டி.....!",என்று வாயசைக்க,
"போடா மாமா.....!",என்று பழிப்புக் காட்டினாள் அவள்.
அவளது சுழித்த உதடுகளிலேயே தன் பார்வையை நிலைக்க விட்டவன்,"என்னை உசுப்பேத்தி விளையாடறியா டி.....?",என்று அடிக்குரலில் முணுமுணுக்க,
"அப்படித்தான் வைச்சுக்கோங்களேன் மாமா......!",கண்ணை உருட்டினாள் அவள்.
கேலியாக உதட்டை வளைத்து சிரித்தபடி அவளையே பார்த்தவன்,
"அழகே.....அழகே......
உந்தன் இதழ்கள் நான் உண்ணும் உணவே.....!",
என்று பாடியபடியே கையிலிருந்த கேரட்டை கடிக்க,
அவனுடைய செய்கையில் குப்பென்று முகம் சிவக்க.....அவசர அவசரமாகத் திரும்பி அவள் திவ்யாவைப் பார்க்க,
அவளோ கண்ணுங் கருத்துமாய் வேலை செய்து கொண்டிருந்தாள்.
நிம்மதிப் பெருமூச்சுடன் திரும்பி அவள்.....கௌதமை முறைக்க.....அவனோ ஒற்றைக் கண்ணைச் சிமிட்டி....உதடு குவித்து ஒரு முத்தத்தை காற்றில் அனுப்ப......அவள் வெலவெலத்துப் போனாள்.
மீண்டும் பதட்டமாகத் திரும்பி திவ்யாவைப் பார்க்க.....அவள் அடுப்படியில் கவனமாக எதையோ கிளறிக் கொண்டிருந்தாள்.
'ஷப்பா.....!நல்ல வேளை......திவ்யா கவனிக்கலை.....!இவரைப் பார்த்தாதானே வம்பு.....!சுமி.....!நீ பாட்டுக்கு காயை கட் பண்ணு.....!",தனக்குத்தானே சொல்லிக் கொண்டு மும்முரமாக காய்கறியை நறுக்க ஆரம்பித்தாள்.
அவனா சும்மா விடுபவன்.......?கேரட்டை எடுக்கும் சாக்கில்.....அவள் இடுப்பில் நறுக்கென்று கிள்ளி வைக்க......"ஆ...."வென்று அலறியபடி துள்ளிக் குதித்தாள் சுமித்ரா.
"என்னாச்சு அண்ணி.......?",திவ்யா பதட்டமாகக் கேட்க,
"ஹா.....ஒ....ஒண்ணுமில்ல திவி......!எறும்பு க....கடிச்சிடுச்சு......!நீ சமையலைக் கவனி......!",ஒருவாறாக சமாளித்தபடி.....கௌதமை பார்த்து முறைக்க......அவனோ ஒன்றும் அறியாதவனைப் போல் முகத்தை வைத்துக் கொண்டு,
"கண்ணே.....!
உன் சேலைக்குள்ள கட்டெறும்பு புகுந்திடுச்சா......?",
என்று பாடி வைக்க.....அவள் அவசரமாகத் திரும்பிக் கொண்டாள்.
அதன் பிறகும் அவன் அமைதியாக இருக்கவில்லை.அவளை சீண்டிக் கொண்டே அமர்ந்திருந்தான்.அவனுடைய குறும்பையும் சமாளித்தபடி......திவ்யாவிற்குத் தெரியாமல் மறைத்தபடி அவள் போராடிக் கொண்டிருக்க.....ஒருவழியாக திவ்யா சமையலை முடித்திருந்தாள்.அனைவரும் ஆளுக்கொன்றாக உணவுப் பாத்திரங்களைக் கொண்டு சென்று டைனிங் டேபிளில் வைத்தனர்.
"அண்ணா.....!அண்ணி.....!நீங்க ரெண்டு பேரும் சாப்பிட உட்காருங்க......!நான் பரிமாறுகிறேன்.....!",என்றவளைத் தடுத்த சுமித்ரா,
"நீயும் உட்கார் திவி.....!மூணு பேரும் சேர்ந்தே சாப்பிடலாம்.....!",என்றபடி அவளையும் அமர வைத்தாள்.
மூவரும் சிரித்து பேசியபடி சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்க......கெளதம் அங்கேயும் தன் குறும்பை ஆரம்பித்தான்.
சுமித்ராவும் திவ்யாவும் அருகருகில் அமர்ந்திருக்க.....அவர்களுக்கு எதிரில் அமர்ந்திருந்த கெளதம்.....தன் கால்களை எட்டி.....சுமித்ராவின் பாதங்களை வருட.....சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தவளுக்குப் புரையேறியது.
"பார்த்து......!மெதுவா சாப்பிடுங்க அண்ணி.....!",திவ்யா தண்ணீர் டம்ளரை அவளிடம் நீட்ட.....அதை வாங்கிக் குடித்தவள் கௌதமை முறைத்துக் கொண்டே.....தன் கால்களை நகர்த்தி வைத்துக் கொண்டாள்.
'விடுவேனா.....?',என்பது போல் அவன் மீண்டும் தன் கால்களை எட்டி......அவள் பாத விரல்களை வருடினான்.இம்முறை அவள் விலக முடியாதபடி......அழுத்தமாகப் பற்றிக் கொண்டான்.
திவ்யா அருகில் இருப்பதால் எதுவும் சொல்ல வழியின்றி......திருதிருவென முழித்தபடி அமைதியாக சாப்பிட ஆரம்பித்தாள்.
"ப்ளீஸ்......!விடுங்க......!",கண்களால் அவள் கெஞ்ச,
"முடியாது.....!",சட்டமாக மறுத்தான் அவன்.
அவளால் ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை.அவள் சாப்பிட்டு முடிக்கும் வரை....அவளுடைய கால்கள்....அவனுடைய கால்களுக்குள் சிறைபட்டுக் கிடந்தது.அவன் சாப்பிட்டு முடித்த பிறகுதான்....அவள் கால்களை விடுவித்தான் அந்தக் கள்வன். வாஷ் பேசினில் கை கழுவிக் கொண்டிருக்கும் போது....அவள் பின்னால் வந்து நின்றவன்....அவன் கைகளோடு தன் கைகளையும் சேர்த்து இருவரின் கைகளையும் ஒன்றாகவே கழுவினான்.
கை கழுவி முடிந்ததும்.....அவளது துப்பட்டாவில் தன் கையைத் துடைத்துக் கொண்டவன்.....வாயைத் துடைக்க எடுத்துச் சென்று,"ம்ஹா.....!",என்று வாசம் பிடித்தபடி...."ஹனி.....!உன்னுடைய வாசம்தான் என்னை மயக்கும்ன்னு பார்த்தா.....உன் துப்பட்டாவுடைய வாசமும் என்னை மயக்குது.....!",என்றான் கிறக்க குரலில்.
"மயக்கும்.....!மயக்கும்.....!முதல்ல விடுங்க.....!",அவன் பிடியிலிருந்து தன் துப்பட்டாவை உருவியபடி ஓடி விட்டாள்.
அதன் பிறகு.....திவ்யாவும் சுமித்ராவும் சேர்ந்து சமையலறையை ஒதுக்கி வைத்து விட்டு வர.....மூவரும் அமர்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்தனர்.நேரமாகவும்,"நான் கிளம்பறேன்.....!டைம் ஆச்சு.....!",என்றபடி சுமித்ரா எழ,
"இருங்க அண்ணி.....!மூணு மணிதானே ஆகுது.....சாயந்திரமா கிளம்பலாம்.....!",திவ்யா கூற,
"இல்ல திவி.....!மூணு மணிக்கு வீட்டுக்கு வந்திடறேன்னு சொல்லிட்டு வந்தேன்.....!இன்னொரு நாளைக்கு வர்றேன்.....!",கூறியபடியே கௌதமைப் பார்த்தாள்.
அவனோ அசையாமல் காலைத் தூக்கி டீபாயின் மேல் வைத்தபடி வசதியாக அமர்ந்து கொண்டான்.
"நான் கிளம்பறேன்.....!என்னைக் கொண்டு போய் விடுங்க......!",அவள் மெதுவாகக் கூற,
"ஐந்து மணிக்குத்தான் என் வண்டி கிளம்பும்......!",கூறியவன் தீவிரமாக மொபைலை பார்வையிட்டுக் கொண்டிருந்தான்.
"ப்ளீஸ்.....!நான் கிளம்பணும்......!இவ்வளவு நேரம் இருந்ததே பெரிசு......!",கையைப் பிசைந்தபடி அவள் கூற.....திவ்யாவும் அவள் நிலையை உணர்ந்து,
"போய்ட்டு இன்னொரு நாள் வரட்டும் அண்ணா.......!அவங்க வீட்டைப் பத்தியும் யோசிச்சுப் பார்க்கணும்ல......!",என்று மெதுவாகக் கூறினாள்.
இருவரையும் பார்த்தவன்,"எப்படியோ.....லேடீஸ் ரெண்டு பேரும் ஒண்ணு சேர்ந்துட்டீங்க......!நான் சொன்னா கேட்கவா போறீங்க......?",என்றபடி கார் சாவியை எடுத்துக் கொண்டு வெளியேறினான்.அவனுடைய கோபத்தை அவளால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.இருந்தும் ஒன்றும் செய்ய முடியாத நிலையில் இருந்தாள் சுமித்ரா.
திவ்யாவிடம் விடைபெற்றுக் கொண்டு வெளியே வந்து காரில் ஏறி அமர்ந்தாள்.அவன் அமைதியாக காரை ஓட்டிக் கொண்டிருந்தான்.
"இப்ப எதுக்கு இவ்ளோ கோபப்படறீங்க.....?என் நிலைமையும் புரிஞ்சுக்கோங்க......!",
"எதுடி உன் நிலைமை.....?லவ் பண்றோம்னுதான் பேரு.....ஆனால்.....எவ்வளவு டைம் வெளியே போயிருப்போம்......?நீயே சொல்லு......?",
"வெளியே போய் சுத்துனாதான் லவ் பண்றோம்ன்னு அர்த்தமா.....?",
"இல்லைதான்.....!ஆனால்.....அந்த சின்ன சின்ன சந்தோஷங்களையும் நாம இழந்துக்கிட்டு இருக்கோம்.....!உனக்குத் தெரியுதா......இல்லையா......?",அவன் கத்த.....அவள் அமைதியாகி விட்டாள்.
அவன் கூறுவதும் உண்மைதானே......!காதல் சொன்ன பிறகு இருவரும் சேர்ந்து வெளியே சென்றதில்லை.
"என்ன பண்றதுன்னு நீங்களே சொல்லுங்க......!என் அம்மா அப்பாக்கு தெரியாம நான் எப்படி வெளியே வர முடியும்.....?",அவள் அவனிடமே நியாயம் கேட்க,
"நான் உங்க அப்பாக்கிட்ட வந்து பொண்ணு கேட்கிறேன் டி......!',என்றான் அவன் அமைதியாக.
மேலும்,"அதுதான் சரி.....!நம்ம கல்யாணத்துக்கு அப்புறம்.....நீ யாருக்கும் பயப்பட வேண்டியதில்லைல்ல......?நான் கூடிய சீக்கிரமே உங்க வீட்டுக்கு வர்றேன்.....!",அவன் உறுதியாகக் கூற.....அவள் சற்று அதிர்ச்சியடைந்தாள்.
"இன்னும் கொஞ்ச நாள் போகட்டும்......!நானே அவங்ககிட்ட நம்ம விஷயத்தைப் பத்தி சொல்லி புரிய வைக்கிறேன்......!",அவனிடம் கூறி விட்டாளே தவிர.....அவளுக்கும் இந்த விஷயத்தை வீட்டில் சொல்வதற்கு பயமாகத்தான் இருந்தது.
"இன்னும் எவ்வளவு நான்.....?",என்றான் அவன் பட்டென்று.
"திவ்யா இருக்கால்ல......அவளுக்கு கல்யாணம் முடிச்சிட்டு....நம்மை பத்தி யோசிக்கலாம்......!",தங்கையின் பெயரைக் கேட்டதும் அவன் சற்று அமைதியானான்.
"அவகிட்ட நான் இதைப்பத்தி பேசிட்டேன்......!அவ மேல படிக்கணும்ன்னு சொல்றா.....!",
"எதுவா இருந்தாலும்.....இன்னும் கொஞ்ச நாள் போகட்டும் மாமா.....!ப்ளீஸ்......!என் குடும்பத்தை ஃபேஸ் பண்றதுக்கு.....எனக்கு கொஞ்சம் டைம் வேணும்......!ப்ளீஸ்....!",என்று கெஞ்ச.....அவளுடைய 'மாமா' என்ற அழைப்பில் அவன் சற்று இளகினான்.
"ஹ்ம்ம்.....!நீ மாமான்னு கூப்பிட்டதுக்கு அப்புறமும்......என்னால கோபத்தை இழுத்துப் பிடிச்சிருக்க முடியுமா......?",என்று கண்சிமிட்ட......அங்கு......கோப நிலை மாறி....காதல் அலை அடிக்கத் தொடங்கியது.
...................................................................................................
ஆற்றில் வளைந்து நெளிந்து ஓடும் நீரோட்டம் போல்.....நாட்கள் அதன் போக்கில் மிக அழகாக ஓடிக் கொண்டிருந்தது.
நாளொரு வண்ணமும்.....பொழுதொரு மேனியுமாக கெளதம்....சுமித்ராவின் காதல் வளர்ந்து கொண்டிருந்தது.மறுபுறம்....ஆதித்யன் ஒவ்வொரு நொடியும் நித்திலாவின் மேல் தன் காதலைக் கொட்டிக் கொண்டிருக்க.....அவனுடைய காதலில் அவள் மூச்சடைத்துப் போனாள்.அவனுடைய ஒவ்வொரு அசைவையும் ரசித்துத் தனக்குள் பத்திரப்படுத்திக் கொண்டாள்.ஒவ்வொரு நொடியும்....அவன் மேல் பொங்கிப் பெருகும் காதலை.....வெகு சிரமப்பட்டு....தனக்குள் மூடி மூடி வைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.
அந்த மூடி வைக்கப்பட்டக் காதல்.....தன்னுடைய அனைத்துத் தடைகளையும் உடைத்து எறிந்து விட்டு.....உயிர் பெறும் நாளும் வந்தது.
"இல்ல.....நான் வர முடியாது......!",வழக்கம் போல் நித்திலா மறுத்துக் கொண்டிருக்க,
"நீ வந்துதான் ஆகணும்......!",வழக்கம் போல் பிடிவாதம் பிடித்துக் கொண்டிருந்தான் ஆதித்யன்.
என்ன விஷயமென்றால்.....ஊட்டியில் ஒரு எஸ்டேட் விலைக்கு வந்திருக்கிறது....அதை வாங்குவதற்காக ஆதித்யன் அங்கு செல்ல வேண்டியிருக்கிறது.அது மட்டுமல்லாமல்.....ஊட்டியில் ஒரு ஹோட்டல் கட்ட வேண்டும் என்று ஒரு நிறுவனம் இவர்களை அணுக.....அது சம்பந்தமான வேலைகளைப் பார்ப்பதற்கும் அவன் அங்கு செல்ல வேண்டிய நிலைமை.....!
நம் ஹீரோதான்.....நம் நாயகியைப் பிரிந்து இருக்க மாட்டானே......?வார விடுமுறையான.....இரண்டு நாட்கள் அவளைப் பிரிவதற்கே மூக்கால் அழுபவன்....!இதில் ஐந்து நாட்கள் பிரிந்திருக்க வேண்டுமென்றால்......?அதனால்தான்.....அவளும் உடன் வர வேண்டும் என்று பிடிவாதம் பிடித்துக் கொண்டிருந்தான்.
"புரிந்துதான் பேசறீங்களா......?இங்க பக்கத்துல இருக்கற சைட்டா.....?நீங்க கூப்பிட்ட உடனே வர்றதுக்கு......?ஊட்டிக்கெல்லாம் வர முடியாது......!",அவள்....அவனைத் திட்ட,
"நான் என்ன உன்னை ஹனிமூன் கொண்டாடறதுக்கா கூப்பிடறேன்.......?வேலை விஷயமாகத்தானே கூப்பிடரேன்......!",அடம் பிடித்துக் கொண்டிருந்தான் அவன்.
"என்ன......?ஹனிமூனா.....?அதுக்கு வேற கூப்பிடுவீங்களா......?ஆசைதான்.....!",
"ஹ்ம்ம்.....ஆசைதான்.....!நீதான் ஒரு முத்தம் கொடுக்க கூட விட மாட்டேங்கிறாயே......!வேணும்ன்னா இந்த ஊட்டி ட்ரிப்பை.....ப்ரீ ஹனிமூன்னா செலிபிரேட் பண்ணலாமா.....?எனக்கு ஒகே தான்.....!",குறும்பாக கண் சிமிட்டியபடி கேட்க.....அவள் முகம் செந்தாமரையாய் சிவந்து போனது.
தன் முகச் சிவப்பை மறைத்தபடி,"எப்போ பாரு இதே பேச்சுதான்.......!",அவள் போலியாய் சிடுசிடுக்க,
"ஹ்ம்ம்.....எனக்கும் ஆக்ஷன்ல இறங்கணும்ன்னு ஆசைதான் பேபி.....!நீதான் பக்கத்துல வந்தாலே அழ ஆரம்பிச்சிடறயே......!",பெருமூச்சுடன் அவன் கூற.....அவளுக்கு சிரிப்பு வந்தது.
இருந்தும் வெளிக்காட்டிக் கொள்ளாமல்,"அது.....அந்த பயம் இருக்கட்டும்.....!",மிரட்டினாள் அவள்.
அவளை ஒரு மார்க்கமாகப் பார்த்தவன்,"பயமா....?எனக்கா.....?நெவர் பேபி.....!நான் நினைச்சா இப்பவே உன்னை......",அவன் ஏதோ சொல்ல வர.....சரியாக அந்த நேரம் பார்த்து கெளதம் உள்ளே நுழைந்தான்.
"ம்ப்ச்.....!சரியான பூஜை வேளைக் கரடி.....!",ஆதித்யன் முணுமுணுக்க,
"ஹி.....ஹி.....மச்சான்.....!நீ என்னைக் கரடின்னு திட்டறது என் காதில் விழுகுது......!இருந்தாலும் நோ வே......!நீ இந்த பைல்ல சைன் பண்ணிக் கொடு......!நான் போயிடறேன்......!",என்றபடி பைலை நீட்ட.....நித்திலா வாய்க்குள் சிரித்துக் கொண்டாள்.
"நோ தங்கச்சி......!அண்ணனைப் பார்த்து சிரிக்க கூடாது......!",கெளதம் சொல்ல,
"டேய்.....!உங்க அண்ணன் தங்கச்சி பாசத்தையெல்லாம் வெளியில போய் வைச்சுக்கோங்க.....!என் முன்னாடி சீன் கிரியேட் பண்ணாதீங்க......!",என்று எரிந்து விழுந்தான்ஆதித்யன்.அவனுக்கு அவன் கோபம்.கௌதமுடன் நெருங்கிப் பழகுபவள்.....தன்னிடம் பழக மாட்டேன் என்கிறாளே என்ற வயிற்றெரிச்சலில் கத்தினான்.
அவன் எரிந்து விழவும்.....கப்பென்று வாயை மூடிக் கொண்டாள் நித்திலா.
"நீ ஃபீல் பண்ணாதே ம்மா.....!அவனுக்குப் பொறாமை......!",சிரித்தபடியே கெளதம் நித்திலாவைப் பார்த்து கூற,
"ஆமாண்டா.....பொறாமைதான்......!பைலை கொடு.....!",அவன் கையிலிருந்த பைலைப் பிடுங்கி படிக்க ஆரம்பித்தான்.
தேவையான இடங்களில் தன் கையெழுத்தைப் பதித்துக் கொண்டே,"மச்சான்.....!ஊட்டில நமக்கு ஒரு எஸ்டேட் இருக்கல்ல......அதுக்குப் பக்கத்துல இருக்கற எஸ்டேட் விலைக்கு வந்திருக்கு......!வாங்கலாம்ன்னு ஒரு ஐடியா இருக்கு......!",என்றான் ஆதித்யன்.
"ம்.....நல்ல ஐடியா தான்.....!வாங்கிப் போடு.....!",
"அப்புறம்.....ஊட்டில ஒரு ஹோட்டல் கட்ட வேண்டி.....நமக்கு ஒரு ப்ராஜெக்ட் வந்திருக்கல்ல.....அது ரிலேட்டடாவும் சில வேலைகள் இருக்கு......!ஸோ.....நாளைக்கு நானும் நித்திலாவும் ஊட்டிக்கு கிளம்பலாம்ன்னு இருக்கோம்.....!",கௌதமை பார்த்தவாறே கூறினான் ஆதித்யன்.
"அடப்பாவி.....!உண்மையாலுமே வேலை விஷயமாகத்தான் ஊட்டிக்கு போறியா டா......?",கெளதம் வம்பிழுக்க,
"டேய்.....!வேலை விஷயமாகத்தான் போறோம்......!வர்றதுக்கு நாலைந்து நாளாகும்......கம்பெனியை பார்த்துக்க......!",என்றான் அசால்ட்டாக.
"ஹ்ம்ம்.....நீ நடத்துடா......!பக்கத்தில இருக்கற பார்க்குக்கு கூட நான் இன்னும் என் ஆளைக் கூட்டிட்டி போனதில்லை.....!நீ என்னடான்னா ஊட்டி வரைக்கும் போற.....!உனக்கு எங்கேயோ மச்சம் இருக்குது டா.....!",நித்திலாவிற்கு கேட்டு விடாதபடி ஆதித்யனிடம் அவன் புலம்ப,
"போடா.....!நீ வேற.....என் கஷ்டம் எனக்குத்தான் தெரியும்.....!",என்று முணுமுணுத்தான்.
'இவர் எப்படி என்னைக் கேட்காமல் முடிவெடுக்கலாம்......?நான் வர்றேன்னு சொல்லவே இல்லையே......!எப்ப பாரு......இதே மாதிரிதான் ஆர்டர் போட வேண்டியது......!',மனதுக்குள் ஆதித்யனை தாளித்துக் கொண்டிருந்தாள் நித்திலா.
"பட் ஒன்திங்க் டா மச்சான்.....!ஐந்து நாள் ரெண்டு பேரும் தனியா இருக்கப் போறீங்க.....உன் கோபத்தை அவ மேல கொட்டிடாதே......!பாவம்....!சின்னப் பொண்ணு.....!தாங்கமாட்டா......!உனக்குப் பிடிக்காத விஷயம் நடந்தாலும்.....கொஞ்சம் பொறுமையா ஹேண்டில் பண்ணப் பாரு.....!",பொறுப்பான நண்பனாய் அறிவுரை கூறினான் கெளதம்.
"அடடா.....!உன் தங்கச்சியை பத்திரமா கொண்டு வந்து உன்கிட்ட சேர்க்கிறேன்.....போதுமா.....?",
இருவரும் மெதுவாகப் பேசிக் கொண்டிருந்ததால்.....என்ன பேசுகிறார்கள் என்று நித்திலாவிற்குத் தெரியவில்லை.
கெளதம் கிளம்பியதும்,"நான் ஊட்டிக்கு வர்றேன்னு சொல்லவே இல்லையே.......?நீங்க பாட்டுக்கு கெளதம் அண்ணாகிட்ட.....என்னென்னமோ சொல்றீங்க.....?",என்று படபடக்க,
அவளை நிதானமாக பார்த்தவன்,"ஷ்.....பேபி.....!வீணா ஆர்க்யூ பண்ணாதே.....!நீ என்ன சொன்னாலும்....நான் உன்னைக் கூட்டிட்டுப் போறது உறுதி.....!ஸோ....நோ மோர் ஆர்க்யூமெண்ட்ஸ்.....!",அவன் குரல் உறுதியாக வெளிவந்தது.
"என் நிலைமையை பத்தி யோசிக்கவே மாட்டீங்களா.....?என் வீட்டில இதுக்கு எல்லாம் ஒத்துக்க மாட்டாங்க......!",
"லுக் நிலா.....!நீ என் செக்ரெட்டரி......!வேலை விஷயமா என்கூட நீ பல இடங்களுக்கு வர வேண்டி இருக்கும்......!இதையெல்லாம் நீதான் உன் வீட்டில சொல்லிப் புரிய வைக்கணும்......!",
"நான் என்ன சொன்னாலும்.....அவங்க இதுக்கு ஒத்துக்க மாட்டாங்க.....!",
"சரி.....!போன் போட்டுக் கொடு.....!நான் பேசி சம்மதம் வாங்கறேன்.....!",அவன் தன் முடிவில் உறுதியாக இருக்க.....வழக்கம் போல் அவள்தான் பின்வாங்க வேண்டியிருந்தது.
"நீங்க பேச வேண்டாம்.....!நானே பேசிக்கிறேன்.......!",அவளும் அவனுடன் செல்லும் பயணத்தை விரும்பத்தான் செய்தாள்.அதனால்தான்.....அவ்வளவாக அவனை எதிர்க்காமல் இந்த விஷயத்திற்கு சம்மதம் சொன்னாள்.
காதல் வந்தாலே கள்ளத்தனமும் வந்து விடும் அல்லவா.....?அவள் மனதிலும் அந்தக் கள்வன்.....கள்ளத்தனத்தை புகுத்தியிருந்தான்....!அதன் விளைவு.....அன்று இரவு அவள் தன் பெற்றோரிடம்....'ஊட்டிக்கு போக வேண்டும்.....!' என்று அடம் பிடித்துக் கொண்டிருந்தாள் போனில்.....!
அவள் பயந்தது போலவே.....அவள் அம்மா இதற்கு சம்மதிக்கவில்லை.
"அவ்வளவு நாள் வெளியே தங்க வேண்டாம்.....!",என்று மறுத்தார்.
இவள் வேலை விஷயம் என்று எவ்வளவோ எடுத்துக் கூறியும்.....அவர் விடாப்பிடியாய் மறுத்து விட்டார்.அம்மா சம்மதிக்கவில்லை என்றதும்.....அப்பாவிடம் கெஞ்ச ஆரம்பித்தாள் அவள்.
"அப்பா.....!ப்ளீஸ் ப்பா.....!இங்கே இருக்கற ஊட்டி தானே......!ஆதித்யன் சார் கூட போய்ட்டு.....அவரு கூடவே திரும்பி வந்துடப் போறேன்......!",
"எனக்கு எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லை ம்மா.....!உன் அம்மாதான் ஒத்துக்க மாட்டேங்கறா.....!",
"நீங்க அம்மாகிட்ட எடுத்துச் சொல்லி.....சம்மதம் வாங்குங்க ப்பா.....!ப்ளீஸ்.....!என் செல்ல அப்பால்ல.....!ப்ளீஸ்.....ப்ளீஸ்.....!",என்று செல்லம் கொஞ்ச.....மகள் இவ்வளவு 'ப்ளீஸ்' போட்டதற்கு பிறகும் அவர் அமைதியாக இருப்பாரா.....?
"சரி......!லைன்லேயே இருடா.....!உன் அம்மாகிட்ட பேசிப் பார்க்கிறேன்......!",என்றவர்.....தன் அருகில் அமர்ந்திருந்த மனைவியை,"மீனு.....!",என்றழைக்க,
"அவளுக்கு வக்காளத்து வாங்கிக்கிட்டு என்கிட்ட வராதீங்க......!இந்த விஷயத்துல யார் என்ன சொன்னாலும்.....நான் கேட்க மாட்டேன்......!",என்றார் பட்டென்று.
"வேலைன்னு வந்துட்டா நாளும் இருக்கத்தான் டி செய்யும்......!அதுவும் அவ செக்ரெட்டரி போஸ்ட்ல இருக்கிறா.....!அந்த போஸ்ட்டுக்கு உண்டான வேலையை அவ பண்ணித்தான் ஆகணும்......!",
"அப்படின்னா.....அவ அந்த வேலைக்கே போக வேண்டாம்......!வேலையை விடச் சொல்லுங்க......!",
"புரியாம பேசாதே.....!இப்போ எதுக்காக அவளை ஊட்டிக்கு அனுப்ப மாட்டேன்னு சொல்ற.....?",
"அவளால அங்க தனியா சமாளிக்க முடியாதுங்க.....!",அவர் குரலில் தாய்மையின் பரிதவிப்பு தெரிந்தது.
மனைவியைக் கனிவுடன் பார்த்தவர்,"மீனு.....!அவ இன்னும் சின்ன பொண்ணு இல்ல.....!நாளைக்கே கல்யாணம் பண்ணி.....அவளை வேற வீட்டுக்கு அனுப்பணும்.....!இன்னும் அவளை உன் முந்தானைக்குள்ளேயே பொத்தி பொத்தி வைச்சுக்கிறது நல்லதுக்கில்ல......!தனியா விட்டுப் பழக்கலாம்.....!அவளால அவளைப் பார்த்துக்க முடியும்.....!",நிதர்சனத்தை எடுத்துக் கூறினார் கிருஷ்ணன்.
அவர் கூறுவதும் உண்மைதானே......!ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் குழந்தைகளை அவர்களுக்கான வாழ்க்கையை வாழ பழக்க வேண்டும்......!அவர்களுக்கான சுதந்திரத்தை.....அவர்கள் ஏற்படுத்திக் கொள்ள.....பெற்றவர்கள் அனுமதிக்க வேண்டும்......!
இன்னும் குழப்பம் நீங்காமல் அமர்ந்திருந்த மனைவியைப் பார்த்தவர்,"இன்னும் என்னம்மா தயக்கம்.....?",கனிவுடன் கேட்டார் அவர்.
"ம்....எப்படியோ அப்பாவும் பொண்ணும் சேர்ந்து என்னை சம்மதிக்க வைச்சுட்டீங்க.....?",புன்னகையோடு கூறியவர் கணவனிடமிருந்த போனை வாங்கி,
"ஹே வாலு......!நாங்க ரெண்டு பேரும் பேசறதை ஒட்டுக் கேட்டுட்டு இருக்கிறயாக்கும்......!சரி....ஊட்டிக்கு எப்ப கிளம்பணும்......?",அக்கறையுடன் விசாரிக்க ஆரம்பித்தார்.
"நாளைக்கு மதியம் கிளம்பற மாதிரி இருக்கும் ம்மா.....!",
"சரி.....சரி.....!அங்கே போய் கவனமா இருக்கணும்......!கண்ட நேரத்துல வெளியே சுத்தி காய்ச்சலை இழுத்து விட்டுக்காதே......!பத்திரமா போய்ட்டு வாங்க.....!",
"தேங்க் யூ ஸோ மச் மம்மி.....!நான் என்னை நல்லா பார்த்துக்கிறேன்......!போதுமா.....?நீங்க கவலைப்படாம இருங்க......!",
"ம்ம்.....நேரத்துக்கு சாப்பிட்டு விடுடா.....!கவனமாக போய்ட்டு வாங்க......!",இன்னும் சில பல அறிவுரைகளை வழங்கி விட்டுத்தான் போனை வைத்தார் மீனாட்சி.
ஆதித்யனுடன் செல்லப் போகும் பயணத்தை எண்ணி.....அவள் மனதிற்குள் பட்டாம்பூச்சி பறந்தாலும்.....இன்னொரு மனமோ.....'இது சரிதானா.....?வேலை விஷயம் என்பதைத் தாண்டி அவனுடன் செலவழிக்கப் போகும் நிமிடங்களை நீ ரசிக்கிறாய்....அதற்காகத்தான் உன் அம்மாவிடம் போராடி சம்மதம் வாங்கியிருக்கிறாய்.....! 'என்று இடித்துரைத்தது.
ஆனால்.....மூளையின் கூக்குரலை கேட்கும் நிலையில் எல்லாம் அவள் இல்லை....!அந்தக் கட்டத்தை அவள் எப்பொழுதோ தாண்டியிருந்தாள்.....!காதல் அவளைத் தாண்ட வைத்திருந்தது.....!ஓயாமல் மனதுக்குள் சப்தமிடும் காதல்.....மூளையின் ரீங்காரத்தை அடக்கி ஒடுக்கி விடும்....!
எது எப்படியானாலும் அந்த பயணத்தை அவள் ஆவலோடு எதிர்பார்த்தாள்.....!அந்தப் பயணம் அவள் வாழ்க்கைப் பாதையையே மாற்றப் போகிறது என்பதை அறியாமல் உற்சாகமாய் உறங்கிப் போனாள் நித்திலா.....!
அகம் தொட வருவான்....!!!
