Nirmala Krishnan
Saha Writer
- Messages
- 76
- Reaction score
- 13
- Points
- 6
அத்தியாயம் 42 :
"ஹாய் சுமி.....!",ஆர்ப்பாட்டமாய் அழைத்தபடி வந்த நித்திலாவைக் கண்டு கொள்ளாமல்....தன் எண்ணங்களிலேயே உழன்று கொண்டிருந்தாள் சுமித்ரா.
'இவளுக்கு என்னாச்சு....?ஏன் இப்படி பேய் பிடிச்ச மாதிரி உட்கார்ந்திருக்கா.....?',என்று எண்ணியபடியே அவள் முன் வந்து நின்று.....முகத்திற்கு நேராக கைகளை ஆட்ட.....அப்பொழுதும் அவள்...அவளைக் கவனித்தாளில்லை.
"ஏய்.....எருமை......!உன் கவனம் எங்கே டி இருக்கு......?",என்றபடி நித்திலா அவள் முதுகில் ஒரு அடி போடவும்தான்....சுமித்ரா நினைவுலகிற்கு வந்தாள்.
"ஹ.....என்ன.....?என்ன நித்தி.....?நீ எப்போ வந்த.....?",மலங்க மலங்க விழித்த தன் தோழியைப் பார்த்தவளுக்கு பாவமாக இருந்தது.
"என்னாச்சு சுமி.....?நான் வந்தது கூட தெரியாம.....அப்படி என்ன யோசனையில இருக்க.....?",அவள் கேட்டதுதான் தாமதம்....அடுத்த நொடி.....சுமித்ராவின் விழிகளில் கண்ணீர் குளம் கட்டத் தொடங்கியது.
தோழியின் கண்ணீரைப் பார்த்தவள்,"ஏய்.....எதுக்கு அழற......?",பதட்டத்துடன் விசாரிக்க,
அவளோ..."ஒ....ஒண்ணுமில்ல.....!",என்றபடி தன் விழிகளில் வழிந்த கண்ணீரைத் துடைத்தாள்.
'எதுவோ சரியில்லை.....!' என்று நித்திலாவிற்கு புரிபட தன் தோழியை இழுத்துக் கொண்டு கேண்டீனிற்குச் சென்றாள்.
யாரும் கவனிக்காத வண்ணம் ஓரமாகப் போடப்பட்டிருந்த மேசைக்கு அழைத்துச் சென்றவள்.....அவளை அமர்த்தி,"இப்போ சொல்லு சுமி.....?என்ன விஷயம்.....?",அக்கறையாக விசாரிக்க....அடுத்த நொடி....மடை திறந்த வெள்ளமாய் அனைத்தையும் நித்திலாவிடம் ஒப்பித்தாள்.
தன்னைப் பெண் பார்த்து விட்டுப் போனது....அதன் பிறகு கெளதம் வந்து தன் தந்தையிடம் தங்களது காதல் விஷயத்தைக் கூறியது....இருவரும் போட்டுக் கொண்ட சண்டை.....என் அனைத்தையும் கூறியவள்....அவள் கையைப் பற்றிக் கொண்டு,
"எனக்குப் பயமாயிருக்கு நித்தி.....!என் குடும்பத்தினரால அவருக்கு ஏதாவது ஆகிடுமோன்னு என் மனசு அடிச்சிக்குது.....!ஆனால்....ஒண்ணு மட்டும் உறுதி....!எதுக்காகவும்....யாருக்காகவும்.....என் கௌதமை விட்டுத் தர நான் தயாரா இல்ல.....!",தன் மனதிலிருக்கும் அத்தனையையும் அவளிடம் கொட்டினாள்.
முதலில் இருந்த நித்திலாவாக இருந்திருந்தால்.....கோபப்பட்டிருப்பாளோ....என்னவோ.....?ஆதித்யனின் காதலில் மூழ்கி....கரை சேரும் விருப்பமில்லாமல் சுகமாய் தத்தளித்துக் கொண்டிருக்கும்.....இப்போதைய நித்திலாவினால்....சுமித்ராவின் காதல் உணர்வுகளைப் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.
அதுவும் இல்லாமல்....சாதியைக் காரணம் காட்டி காதலை மறுத்ததில்....சுமித்ராவின் பெற்றவர்கள் மேல் அவளுக்கு வெறுப்புதான் வந்தது.அனைத்திற்கும் மேலாக.....கௌதமை தரக்குறைவாக திட்டியதைக் கேட்டு....அவளுக்கு கோபம் வந்தது.
ஆறுதலாகத் தோழியின் கையை நீவி விட்டவள்,"கவலைப்படாதே சுமி.....!எல்லாத்தையும் கெளதம் அண்ணா பார்த்துக்குவாரு.....!நீ எப்பவும் போல ஆபிஸ்க்கு வந்துட்டு போ.....!சாதிவெறிக்காக உங்க காதலை....அவங்க மறுக்கறது தப்புதான்.....!நீ உன் முடிவுல உறுதியா இரு.....!",முதன் முதலாக காதலுக்கு ஆதரவாக பேசி....பெற்றவர்களின் தவறை சுட்டிக்காட்டினாள் நித்திலா.
"ம்....எப்போ அவரைக் காதலிக்க ஆரம்பிச்சேனோ....அப்பவே என் வாழ்க்கையை அவர் கையில ஒப்படைச்சிட்டேன்.....!இனி அவரு காட்டற வழியில....கண்ணை மூடிட்டு நடக்கப் .போறேன்....!ஆனால் ஒண்ணு.....எங்க கல்யாணம் என்னைப் பெத்தவங்க முன்னிலையில்தான் நடக்கும்.....!",உறுதியாகக் கூறியவள் அங்கிருந்து எழுந்து சென்று விட்டாள்.
சுமித்ராவின் காதலில் ஏற்பட்ட பிரச்சனை.....நித்திலாவிற்குத் தன் பெற்றவர்களை நினைவுபடுத்த....ஏதேதோ யோசனையில் மூழ்கியபடி அமர்ந்து விட்டாள்.
ஆழ்ந்த சிந்தனையில் மூழ்கியிருந்தவள்....தன்னருகில் யாரோ வந்து அமரவும்....தன் யோசனையைக் கை விட்டவளாய் சட்டென்று திரும்பிப் பார்த்தாள்.அவளையே ஆராய்ச்சியாகப் பார்த்தபடி அமர்ந்திருந்தான் பாலா....!
பார்த்தவளின் மனதிற்குள் திக்கென்று இருந்தது.
'ஹைய்யோ.....!இவன் என்கிட்ட பேசினாலே....ஆது என்னை பிய்ச்சு எடுத்துருவாரு.....!இதுல....இப்படி பக்கத்துல வேற வந்து உட்கார்ந்திருக்கானே.....!',மனதிற்குள் புலம்பியபடியே,"ஹாய் பாலா.....!பார்த்து ரொம்ப நாளாச்சு.....?",என்று புன்னகைக்க,
அவளை வெறுமையாகப் பார்த்தவன்,"அதை நான் சொல்லணும் நித்தி.....!",என்றான் ஒரு மாதிரியான குரலில்.
அவனது பார்வையில் சிறிது தடுமாறியவள்,"அ....அதுதான் லன்ச்சுல மீட் பண்றோமே......?மறந்திட்டியா.....?",என்றபடி சமாளித்தாள்.
அவளைப் பார்த்து கேலியாக உதட்டை வளைத்தவன்,"லன்ச்சா.....?எது.....?அவசர அவசரமா வந்து....அதை விட அவசர அவசரமா சாப்பிட்டுட்டு பத்து நிமிஷத்துல ஓடிப் போவியே.....?அந்த டைம்மை சொல்றயா....?அந்த பத்து நிமிஷம்.....சாப்பிடறதுக்கே உனக்குப் போதாது....!இதுல....நாம மீட் பண்ணி பேசறதுக்கா பத்தும்.....?",என்றான் அமைதியானக் குரலில்.
குற்ற உணர்வில் தலை குனிந்தாள் நித்திலா.அவன் கூறுவதும் உண்மைதான்....!பாலாவிடம் பேசினால்.....ஆதித்யனுக்கு பிடிக்காது என்ற எண்ணத்தில்.....அவனைத் தவிர்ப்பதற்காக.....அவனிடம் முகம் கொடுத்துப் பேசவே மறுத்தாள் நித்திலா.ஆதித்யனின் முரட்டுத்தனமான ஆக்ரமிப்பில் அவள் விரும்பியே கட்டுப்பட்டாள்.
அவளுடைய இந்த விலகலில் பாலாதான் மிகவும் தவித்துப் போனான்.'ஏன்....?' என்ற காரணம் தெரியாமலேயே.....தான் மறுக்கப்படுவது அவனுக்கு வேதனையைத் தந்தது.அவளிடம் மறைமுகமாகவும்.....நேரடியாகவும் கேட்டே பார்த்து விட்டான்.ஏதாவது சொல்லி மழுப்புவாளே தவிர.....இதுவரை உண்மைக் காரணத்தைக் கூறவில்லை.
அவள் முகத்தில் விரவிய குற்ற உணர்ச்சியைக் கண்டு கொண்டவனின் மனதில் வலி எழுந்தது.அந்த குற்றவுணர்வும்.....அவள்.....அவன் மீது கொண்டிருக்கும் நட்பினால் மட்டுமே எழுந்தது என்பதில் அவனுடைய வலி இன்னும் அதிகரித்தது.
ஒவ்வொரு முறையும்....அவன்.....அவளிடம் காதலைச் சொல்ல வரும் போதெல்லாம்.....அவள் கண்களில் தெரிந்த தோழமை.....அவனை அவளிடம் காதலைச் சொல்ல முடியாமல் கட்டிப் போட்டது.அவள் விழிகளில் காதலைத் தேடித் தேடி.....அவன் ஏமாந்து போனான்....!
'ஏன் நித்தி......?என்னை இப்படி உயிரோட கொல்ற......?என் மனசு முழுக்க.....உன் மேல காதல்தான் இருக்கு......!ஆனால்.....உன் கண்கள்ல....எனக்கான நட்பு மட்டும்தான் தெரியுது......!இந்த நட்புதான் உன்கிட்ட என்னை.....என் காதலை நெருங்க விடாம தடுக்குது.....!' மனதிற்குள் உருகியவன்.....வெளியே....அவளை சகஜமாக்கும் பொருட்டு,
"சரி.....!அதை விடு.....!வொர்க் இல்லையா......?இங்கே வந்து உட்கார்ந்திருக்க.....?",அவன் கேட்கவும்தான் அவளுக்கு மணியே உரைத்தது.
"அட.....!ஆமாம்ல.....!சுமிக்கிட்ட பேசிட்டு.....அப்படியே உட்கார்ந்திட்டேன்.....!இந்நேரம் ஆதி சார் வந்திருப்பாரு.....!நான் கிளம்பறேன் பாலா.....!பை......!",என்றபடி ஓடி விட்டாள்.
அவள் செல்வதையே மனம் வலிக்க....வலிக்க பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் பாலா.தன் முதல் காதலை....மொட்டிலேயே கருக விடுவதில் அவனுக்கு உடன்பாடில்லை.....!கூடிய விரைவில்.....அவளிடம் பேச வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டான்.
ஒரு தலைக்காதல்.....!உலகிலேயே மிகக் கொடுமையானதும் இதுதான்.....!மிக மிக அற்புதமானதும் இதுதான்.....!இந்த ஒரு தலைக்காதல் அள்ளித் தெளிக்கும் உணர்வை.....இரு மனங்கள் இணைந்து சங்கமிக்கும் காதலால் கூடத் தர முடியாது.....!
தான் நேசிப்பவளின் ஓர விழிப் பார்வைக்காக ஏங்கித் தவிக்கும்......!அவள் இதழில் இருந்து உதிக்கும் ஒற்றைச் சொல்லுக்காக....தவமாய் தவமிருக்கும்.....!அவளின் நுனி விரல் தீண்டலுக்காக.....தன் உயிரை உருக்கிக் காத்திருக்கும்.....!
அதே சமயம்.....தன் உயிரானவளின் விலகல்.....அந்தக்காதல் இதயத்தை உருத்தெரியாமல் உருக்குலைத்து விடும்......!காதலை உச்சரிக்க வேண்டிய உதடுகள்.....மறுப்பை உச்சரிக்கும் போது.....காதல் கொண்ட நெஞ்சம்.....ஊனை உருக்கும் வலியை அனுபவிக்கும்.....!
பார்ப்போம்.....!நித்திலாவின் மறுப்பு....பாலாவின் காதல் இதயத்தை வலிக்க வலிக்க கொன்று போடுமா.....?இல்லை.....அந்தக் காதலையே அடித்தளமாக மாற்றி வலிமையாக்கி காட்டுமா......?
.........................................................................................................
நித்திலா நினைத்தது போலவே....ஆதித்யன் கோபமாகத்தான் அமர்ந்திருந்தான்.இவள் உள்ளே நுழைந்ததுமே கத்த ஆரம்பித்தான்.
"அப்படி எங்கேதான் டி போவ......?நான் ஆபிஸ்க்கு வரும் போது....நீ இந்த ரூம்ல இருக்கணும்ன்னு சொல்லியிருக்கேனா....இல்லையா....?",
"சுமிக்கிட்ட பேசிட்டு இருந்தேன் ஆது....!",என்று சமாதானப்படுத்தியபடியே அவனருகில் வர,
"அப்படி என்னதான் பேசுவியோ.....?எப்ப பாரு.....பேச்சுதான்.....!",சலித்துக் கொண்டவன்,"சரி.....வா.....!கிளம்பு....!",என்றபடியே எழுந்தான்.
"எங்கே.....?",விழி விரித்தவளின் அருகே வந்து....அவள் கன்னத்தை செல்லமாகத் தட்டியவன்,
"சர்ப்ரைஸ்.....!",என்றான் வசீகரமான புன்னகையுடன்.
அவன் சிரிப்பில் மயங்கியவள்.....மேற்கொண்டு அவனை எந்தக் கேள்வியும் கேட்காமல் பின் தொடர்ந்தாள்.
காரில் எறியமர்ந்த பிறகு பொறுக்க முடியாமல்.....அவனிடம்,"எங்கே போகிறோம்.....?",என்று நச்சரித்தவளை,
"இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல தெரிஞ்சிடும் பேபி......!",என்று கூறி அவள் வாயை அடைத்து விட்டான்.
சிறிது நேரம் அமைதியாக வந்தவள்.....பிறகு எதையோ நினைத்துக் கொண்டவளாக,"ஆது.....!",என்று அவனை அழைக்க,
அவனோ...."ம்....!"என்று 'உம்...' கொட்டினான்.
"உங்களுக்கு ஒண்ணு தெரியுமா.....?",மொட்டையாக அவள் வினவ...
அவளை மேலிருந்து கீழ் வரை ஒரு மார்க்கமாக பார்த்தவன்,"எனக்கு ஒண்ணு என்ன....ஒண்ணு....நிறையத் தெரியும் பேபி.....!நான் வேணும்ன்னா உனக்கு ஒவ்வொன்னா சொல்லித் தரட்டா.....?",என்று கண்ணடிக்க,
அவனைப் பார்த்து பல்லைக் கடித்தவள்,"அய்யோ.....!நான் உங்ககிட்ட கெளதம் அண்ணா...சுமி விஷயம் தெரியுமான்னு கேட்டேன்......?",என்றாள் கேள்வியாக.
"ம்ஹீம்.....!தெரியாதே பேபி.....!என்ன விஷயம்....?",அவன் கேட்கவும்.....சுமித்ரா தன்னிடம் கூறிய அனைத்து விஷயங்களையும் ஒன்று விடாமல் அவனிடம் கூறினாள்.
அவள் கூறிய அனைத்தையும் கேட்டுக் கொண்டவன்,"ஓ......!",என்றானே தவிர.....அதற்கு மேல் எதுவும் பேசவில்லை.அமைதியாக காரை ஓட்டிக் கொண்டிருந்தான்.
அவன் முகத்திலிருந்து அவளாலும்.....அவன் மனதில் ஓடும் எண்ணங்களைப் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.எனவே...."நான் எவ்வளவு பெரிய விஷயம் சொல்லியிருக்கேன்.....!நீங்க என்னடான்னா....இவ்வளவு அமைதியா இருக்கீங்க......?",என்றபடி அவனை பேச்சுக்கு இழுத்தாள்.
"இது கௌதமோட விஷயம்......!இதை எப்படி ஹேண்டில் பண்ணனும்ன்னு அவனுக்குத் தெரியும்......அண்ட்.....ஒரு நண்பனா.....நான் எப்பவுமே அவன் பின்னாடி இருப்பேன்.....!",அவன் கூறியதிலிருந்தே தெரிந்தது....அவன்....அவர்களது நட்பை எந்த அளவிற்கு மதிக்கிறான் என்று....!
"ஆது......!ஒருவேளை.....கெளதம் அண்ணா நிலைமையில நீங்க இருந்து.....சுமி நிலைமையில நான் இருந்திருந்தா....என்ன நடந்திருக்கும்.....?",காரை ஓட்டிக் கொண்டிருந்த ஆதித்யனிடம் ஆவலாக அவள் வினவ,
அவளை அமைதியாகத் திரும்பிப் பார்த்தவன்,"ம்....இந்நேரம் நீ என் பொண்டாட்டி ஆகியிருப்ப.....!அதுதான் நடந்திருக்கும்.....!",அவன் இலகுவாகக் கூறினாலும்.....அவன் குரலில் அப்படியொரு உறுதி தெரிந்தது.
அவன் கூறியதைக் கேட்டு.....அவள் வாயை மூடிக் கொண்டாள்.ஆதித்யனே மேற்கொண்டு பேச ஆரம்பித்தான்.
"உன்னை ஒருத்தன் பொண்ணு பார்த்துட்டு போயிருக்கான்னு தெரிஞ்சதுக்கு அப்புறமும்.....பொறுமையா இருக்க நான் என்ன கேனையனா.....?அடுத்த நிமிஷமே....வீடு புகுந்து உன்னைத் தூக்கிட்டு வந்து தாலி கட்டியிருப்பேன்.......!இந்த கெளதம் ஏன் இவ்வளவு பொறுமையா இருக்கிறான்னு தெரியல.....?",யோசனையுடன் தனது தாடையைத் தடவிக் கொண்டவனைத் திரும்பிப் பார்த்தவள்,
"ஒருவேளை..... எங்க அம்மா அப்பா ஒத்துக்கலைன்னா.....?",என்று கேள்வி எழுப்ப,
ஒரு கோணல் சிரிப்புடன் தன் தலையை லேசாக சாய்த்தபடி....அவளை ஏறிட்டவன்,"இதுக்கான பதில் நான் ஏற்கனவே சொன்னதுதான் பேபி....!உன்னை உனக்காகக் கூட விட்டுத் தர நான் தயாரா இல்ல.....!அப்படி இருக்கும் போது....உன் குடும்பத்தை பத்தித்தான் என்ன கவலை.....?இல்ல....என் குடும்பத்தைப் பத்தித்தான் என்ன கவலை......?",தோளைக் குலுக்கியபடி கூறியவனின் கண்கள்.....இரையைக் குறி வைத்த புலியின் கண்களைப் போல் ஜொலித்தது.
ஆதித்யனின் பிடிவாதத்தைப் பற்றி அவளுக்கு நன்கு தெரியும்.....!அவனுடைய காதல் முரட்டுத்தனமானதுதான்.....!ஆனால்....இந்தளவிற்கு தீவிரமானது என்பதை அவள் அறியவில்லை.....!
அவனுடைய இந்த முரட்டுத்தனமான காதல்....அவள் மனதின் ஓரத்தில் சிறு பயத்தை உண்டு பண்ணினாலும்....விரும்பியே அவனது முரட்டுத்தனத்தில் கட்டுண்டது அவளுடைய காதல் நெஞ்சம்.....!
இப்பொழுது.....அவனது முரட்டுப் பிடிவாதத்தில் விரும்பியே சரணடைபவள்....அவன் ஒரு காதல் தீவிரவாதியாக மாறும் போது என்ன செய்வாள் என்று தெரியவில்லை.....!
அந்தப் பழமையான கோவிலின் முன் கார் நின்றது.ஊருக்கு ஒதுக்குப் புறமாக.....போக்குவரத்து இரைச்சல் இல்லாத ஒரு அழகான இடத்தில்.....கம்பீரமாக நிமிர்ந்திருந்தது அந்தக் கோவில்.
"கோவிலா.....?கோவிலுக்கெல்லாம் நீங்க வருவீங்களா.....?",ஆச்சரியமாக நித்திலா கேட்க,
"ஏன்ம்மா.....?நானும் சாதாரண மனுஷன் தானே.....?எனக்கும் கடவுள் பக்தியெல்லாம் இருக்கு.....!",இலகுவாக கூறியபடியே காரை விட்டு இறங்கினான் ஆதித்யன்.
இருவரும் அர்ச்சனை தட்டை வாங்கிக் கொண்டு.....கோவிலுக்குள் சென்று.....அழகாய் புன்னகைத்துக் கொண்டிருந்த பெருமாளை வணங்கினர்.இருவர் மனதிலும் இனம் புரியாத நிம்மதி நிலவியது.
"இது எனக்கு ரொம்பவும் பிடிச்ச கோவில் டி.....!அடிக்கடி நான் இங்கே வருவேன்.....!",கோவில் பிரகாரத்தை சுற்றி வரும்போது ஆதித்யன் கூறினான்.இருவரும் அங்கிருந்த ஒரு மரத்தின் அடியில் இருந்த சிறு திட்டின் மீது அமர்ந்தனர்.
காலை ஆட்டியபடி சுற்றும் முற்றும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவளின் கழுத்தில்.....அவள் எதிர்பாராத சமயத்தில்.....திடீரென்று ஒரு செயினை அணிவித்தான் ஆதித்யன்.அவனுடைய செய்கையில் விதிர்த்துப் போனவள்.....பதட்டத்துடன் அந்தச் செயினை கையிலெடுத்துப் பார்த்தாள்.
பார்த்தவள் பிரம்மித்துப் போய் தன் விழிகளை இன்னும் அகலமாக விரித்தாள்.இரண்டு சின்னஞ் சிறிய புறாக்கள் ஒன்றையொன்று முத்தமிட்டுக் கொண்டிருப்பது போல் இணைக்கப்பட்டிருக்க.....அந்தப் புறாக்களின் விரித்தாடிய சிறகுகளில்.....பல வண்ண சின்னஞ் சிறிய வைரக் கற்கள்.....வர்ண ஜாலங்களை வாரியிறைத்துக் கொண்டிருந்தன.
அந்த டாலர்.....ஒரு மெல்லிய செயினோடு இணைக்கப்பட்டு.....அவள் நெஞ்சுக்குழியை முத்தமிட்டுக் கொண்டிருந்தது.மிகப் பெரியதாகவும் இல்லாமல்.....மிகச் சிறியதாகவும் இல்லாமல்.....வெகு கச்சிதமாக வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தது அந்தச் சங்கிலி.
"வாவ்.....!ரொம்ப அழகாயிருக்குது ஆது.....!ஐ லவ் இட்......!",சிறு குழந்தையின் குதூகலத்தோடு.....அந்த டாலரை வருடிக் கொடுத்தவளைக் கண்ணில் வழிந்த காதலுடன் நோக்கியவன்,
"இன்னும் இதுல ஒரு சர்ப்ரைஸ் இருக்கு பேபி.....!",என்றபடி அந்த புறாக்களின் விரித்தாடிய சிறகுகளை திறக்க.....அதற்குள் ஆதித்யனின் புன்னகை முகம் விரிந்தது.அந்த டாலருக்குள் அவனின் போட்டோ புதிய முறையில் பதிக்கப்பட்டிருந்தது.
நித்திலாவிற்கு தான் எந்த மாதிரியாக உணர்கிறோம் என்றே தெரியவில்லை.தன் இதயத்தில் சுமக்கும் தன்னவனின் நிழலுருவத்தை தன் நெஞ்சுக்குழியில் சுமப்பது அவளுக்கு இனம் புரியாத ஒரு உணர்வை ஏற்படுத்தியது.
என்னவோ.....அவனையே நெஞ்சுக்குழியில் சுமப்பதைப் போல ஒரு குறுகுறுப்பை உருவாக்கியது.
"நான் எப்பவும் உன் நெஞ்சுக்குழியில இருக்கணும்.....!அதே மாதிரி....நீ எப்பவும் என் இதயத்துடிப்புல கலந்திருக்கணும்......!",மென்மையாகக் கூறியபடியே அவளின் முன்....அதே மாதிரியே வடிவமைக்கப்பட்டிருந்த இன்னொரு செயினை நீட்டினான்.அதில்.....நித்திலா அழகாகப் புன்னகைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.
அடுத்தடுத்து அவன் கொடுத்த இன்ப அதிர்ச்சியில்.....வாயடைத்துப் போய் அமர்ந்திருந்தவளின் முன் சொடக்கிட்டவன்,"இதை எனக்கு போட்டு விடு டி.....!",என்றபடி தன் தலையை சற்று தாழ்த்தினான்.
இதயம் முழுக்க காதலுடனும்.....கண்களில் மிளிர்ந்த நேசத்துடனும்.....அந்தச் செயினை அவன் கழுத்தில் அணிவித்தாள் நித்திலா.ஏற்கனவே கம்பீரமாக இருப்பவன்....அந்தச் செயினை அணிந்ததும் இன்னும் கம்பீரமாகத் தெரிந்தான்.
"லவ் யூ ஆது......!",தன் உள்ளத்தின் காதல் மொத்தத்தையும் தன் குரலில் தேக்கி கூறியவளின் விழிகளை ஆழ்ந்து நோக்கியவன்,"என்னைப் பொறுத்த வரைக்கும்.....இப்போ உன் கழுத்துல போட்டு விட்டேனே.....இந்தச் செயின்....இது தாலிக்கு சமமானது.ஒரு பொண்ணோட கழுத்துல இருந்து.....அவ புருஷன் செத்ததுக்கு அப்புறம்தான் தாலியைக் கழட்டுவாங்க.....!அதே மாதிரி.....இந்தச் செயினும் நான் செத்ததுக்கு.....",அதற்கு மேல் சொல்லவிடாமல்.....அவனது வாயை இறுக பொத்தியவள்...
"கோவில்ல உட்கார்ந்துக்கிட்டு இது என்ன பேச்சு ஆது......?எனக்கு சுத்தமா பிடிக்கலை......!",குரல் கமற கூறியவளின் கண்கள் கலங்கியது.
அவள் தலையில் செல்லமாகக் குட்டியவன்,"ரொம்பவும் ஃபீல் பண்ணாதீங்க மேடம்.....!அப்படியெல்லாம்.....அவ்வளவு சீக்கிரம் உன்னை விட்டுட்டு போயிட மாட்டேன்....!அப்படி ஒரு வேளை.....உனக்கு முன்னாடி போக வேண்டிய நிலைமை வந்தாலும்.....உன்னைக் கொன்னு....என்கூட கூட்டிட்டு போயிருவேனோ தவிர.....உன்னைத் தனியா விட்டுட்டுப் போக மாட்டேன்.....!நீ இல்லாம.....ஒரு நிமிஷம் கூட நான் வாழமாட்டேன் டி.....!",தன் விழிகளைப் பார்த்தபடி கூறியவனின் காதலில் அவள் மொத்தமாய் கரைந்து போனாள்.
அவனுடைய காதல்.....அவளை சுனாமியாய் சுருட்டி தனக்குள் அடக்கிக் கொண்டது.
"நீங்க இல்லாம.....எனக்கு மட்டும் ஏது வாழ்க்கை......?",அவனது தோளில் சுகமாய் சாய்ந்து கொண்டாள் அவனுடைய காதலி.
இருவரும் காரில் திரும்பும் போது....இவள் சும்மா அமர்ந்திருக்காமல்.....ஆதித்யன் அணிவித்த செயினை தூக்கி துப்பட்டாவிற்குள் போட்டு மறைத்தபடியே வந்தாள்.
சிறிது நேரம் பொறுத்துப் பார்த்தவன்.....அவள் ஆடிக் கொண்டே அமர்ந்திருக்கவும்,"ப்ச்.....!இப்போ எதுக்கு டி அதை மறைக்கணும்ன்னு நினைக்கிற.....?அது பாட்டுக்கு இருந்துட்டுப் போகட்டும்.....விடு.....!",ஆட்சேபணைக் குரலில் கூறினான் அவன்.
"இல்ல ஆது.....!இதை யாராவது பார்த்தா.....என்ன நினைப்பாங்க.....?அம்மாக்கிட்ட இருந்து இதை எப்படி மறைக்கறதுன்னு தெரியல.....!",
"எதுக்கு மறைக்கணும்ன்னு நினைக்கற.....?யாராவது கேட்டால்.....என் புருஷன் கட்டின தாலின்னு சொல்லு.....!",என்றான் அவன் உல்லாசமாக.
"ம்ம்....சொல்லலாம்....!சொல்லலாம்.....!முதல்ல என் கழுத்துல ஊரறிய தாலி .கட்டுங்க....!அதுக்கு அப்புறம் சொல்றேன்.....!",
"அதுக்கென்ன.....?கட்டிட்டா போச்சு.....!நீ 'உம்'ன்னு ஒரு வார்த்தை சொல்லு.....!இப்பவே வண்டியை உங்க வீட்டுக்குத் திருப்பறேன்.....!",அவன் காரை வளைத்து திருப்ப,
அவன் கையைப் பிடித்து தடுத்தவள்,"ஆன்னா....ஊன்னா....எங்க வீட்டுக்கு காரைத் திருப்பறதுலேயே குறியா இருங்க.....!உங்க அம்மா அப்பாக்கிட்டேயும் பேசி சம்மதம் வாங்கணும்......!சார்க்கு அது ஞாபகம் இருக்கா.....இல்லையா.....?",கேலி குரலில் அவள் வினவ...
அவளைத் திரும்பிப் பார்த்தவன்,"இன்னும் என்னடி 'உங்க அம்மா அப்பா'ன்னு சொல்லிக்கிட்டு இருக்க......?அத்தை....மாமான்னு சொல்லு.....!",சிறு கண்டிப்புடன் கூறியவன்..
"உங்க அத்தை....மாமாக்கு எல்லாம் சம்மதம் தான்....!எப்படா அவங்க மருமகளைப் பார்ப்போம்ன்னு ஆவலா காத்துக்கிட்டு இருக்காங்க.....!",தன் குடும்பத்தினரின் சம்மதத்தை அவன் கூற,
அவளோ.....அவன் கூறிய விஷயத்தைக் கேட்டு விழி விரித்தாள்.
"என்ன.....!உங்க வீட்டில....",ஏதோ சொல்ல வந்தவள்....அவன் முறைப்பைக் கண்டு தன் தவறை உணர்ந்தவளாய்,"ஸாரி....ஸாரி.....!நம்ம வீட்டில ஒத்துக்கிட்டாங்களா....?இது எப்போ நடந்தது.....?சொல்லவே இல்ல.....?",ஆச்சரியத்துடன் வினவினாள் அவள்.
"ம்ம்....நம்ம ஹாஸ்பிட்டல் டீன் மூலமா அவங்களுக்கு விஷயம் தெரிஞ்சிடுச்சு.....!அவங்க எல்லாத்துக்கும் முழு சம்மதம்.....!உன்னை ஒரு நாள் வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு வர சொல்லியிருக்காங்க......!இப்பவே போகலாமா....?காரை வீட்டுக்கு விடட்டுமா....?",ஆவலுடன் அவன் வினவ...
குனிந்து தன் சுடிதாரைப் பார்த்துக் கொண்டவள்,"இல்லல்ல.....!இப்போ வேண்டாம்.....!நம்ம வீட்டுக்கு முதன்முதல்ல வரும் போது.....இப்படி சுடிதார்ல வரக்கூடாது.....!புடவைக் கட்டிக்கிட்டுத்தான் வரணும்.....!இன்னொரு நாளைக்கு போகலாம்.....!",அவசர அவசரமாக மறுத்தாள்.
"ஓ.....சென்டிமெண்ட் பார்க்கறீங்களாக்கும்......!",அவளை கேலி செய்தவன் அதற்கு மேல் எதுவும் பேசவில்லை.அந்த நாள் இருவருக்கும் இனிமையாகக் கழிந்தது.
அகம் தொட வருவான்....!!!
"ஹாய் சுமி.....!",ஆர்ப்பாட்டமாய் அழைத்தபடி வந்த நித்திலாவைக் கண்டு கொள்ளாமல்....தன் எண்ணங்களிலேயே உழன்று கொண்டிருந்தாள் சுமித்ரா.
'இவளுக்கு என்னாச்சு....?ஏன் இப்படி பேய் பிடிச்ச மாதிரி உட்கார்ந்திருக்கா.....?',என்று எண்ணியபடியே அவள் முன் வந்து நின்று.....முகத்திற்கு நேராக கைகளை ஆட்ட.....அப்பொழுதும் அவள்...அவளைக் கவனித்தாளில்லை.
"ஏய்.....எருமை......!உன் கவனம் எங்கே டி இருக்கு......?",என்றபடி நித்திலா அவள் முதுகில் ஒரு அடி போடவும்தான்....சுமித்ரா நினைவுலகிற்கு வந்தாள்.
"ஹ.....என்ன.....?என்ன நித்தி.....?நீ எப்போ வந்த.....?",மலங்க மலங்க விழித்த தன் தோழியைப் பார்த்தவளுக்கு பாவமாக இருந்தது.
"என்னாச்சு சுமி.....?நான் வந்தது கூட தெரியாம.....அப்படி என்ன யோசனையில இருக்க.....?",அவள் கேட்டதுதான் தாமதம்....அடுத்த நொடி.....சுமித்ராவின் விழிகளில் கண்ணீர் குளம் கட்டத் தொடங்கியது.
தோழியின் கண்ணீரைப் பார்த்தவள்,"ஏய்.....எதுக்கு அழற......?",பதட்டத்துடன் விசாரிக்க,
அவளோ..."ஒ....ஒண்ணுமில்ல.....!",என்றபடி தன் விழிகளில் வழிந்த கண்ணீரைத் துடைத்தாள்.
'எதுவோ சரியில்லை.....!' என்று நித்திலாவிற்கு புரிபட தன் தோழியை இழுத்துக் கொண்டு கேண்டீனிற்குச் சென்றாள்.
யாரும் கவனிக்காத வண்ணம் ஓரமாகப் போடப்பட்டிருந்த மேசைக்கு அழைத்துச் சென்றவள்.....அவளை அமர்த்தி,"இப்போ சொல்லு சுமி.....?என்ன விஷயம்.....?",அக்கறையாக விசாரிக்க....அடுத்த நொடி....மடை திறந்த வெள்ளமாய் அனைத்தையும் நித்திலாவிடம் ஒப்பித்தாள்.
தன்னைப் பெண் பார்த்து விட்டுப் போனது....அதன் பிறகு கெளதம் வந்து தன் தந்தையிடம் தங்களது காதல் விஷயத்தைக் கூறியது....இருவரும் போட்டுக் கொண்ட சண்டை.....என் அனைத்தையும் கூறியவள்....அவள் கையைப் பற்றிக் கொண்டு,
"எனக்குப் பயமாயிருக்கு நித்தி.....!என் குடும்பத்தினரால அவருக்கு ஏதாவது ஆகிடுமோன்னு என் மனசு அடிச்சிக்குது.....!ஆனால்....ஒண்ணு மட்டும் உறுதி....!எதுக்காகவும்....யாருக்காகவும்.....என் கௌதமை விட்டுத் தர நான் தயாரா இல்ல.....!",தன் மனதிலிருக்கும் அத்தனையையும் அவளிடம் கொட்டினாள்.
முதலில் இருந்த நித்திலாவாக இருந்திருந்தால்.....கோபப்பட்டிருப்பாளோ....என்னவோ.....?ஆதித்யனின் காதலில் மூழ்கி....கரை சேரும் விருப்பமில்லாமல் சுகமாய் தத்தளித்துக் கொண்டிருக்கும்.....இப்போதைய நித்திலாவினால்....சுமித்ராவின் காதல் உணர்வுகளைப் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.
அதுவும் இல்லாமல்....சாதியைக் காரணம் காட்டி காதலை மறுத்ததில்....சுமித்ராவின் பெற்றவர்கள் மேல் அவளுக்கு வெறுப்புதான் வந்தது.அனைத்திற்கும் மேலாக.....கௌதமை தரக்குறைவாக திட்டியதைக் கேட்டு....அவளுக்கு கோபம் வந்தது.
ஆறுதலாகத் தோழியின் கையை நீவி விட்டவள்,"கவலைப்படாதே சுமி.....!எல்லாத்தையும் கெளதம் அண்ணா பார்த்துக்குவாரு.....!நீ எப்பவும் போல ஆபிஸ்க்கு வந்துட்டு போ.....!சாதிவெறிக்காக உங்க காதலை....அவங்க மறுக்கறது தப்புதான்.....!நீ உன் முடிவுல உறுதியா இரு.....!",முதன் முதலாக காதலுக்கு ஆதரவாக பேசி....பெற்றவர்களின் தவறை சுட்டிக்காட்டினாள் நித்திலா.
"ம்....எப்போ அவரைக் காதலிக்க ஆரம்பிச்சேனோ....அப்பவே என் வாழ்க்கையை அவர் கையில ஒப்படைச்சிட்டேன்.....!இனி அவரு காட்டற வழியில....கண்ணை மூடிட்டு நடக்கப் .போறேன்....!ஆனால் ஒண்ணு.....எங்க கல்யாணம் என்னைப் பெத்தவங்க முன்னிலையில்தான் நடக்கும்.....!",உறுதியாகக் கூறியவள் அங்கிருந்து எழுந்து சென்று விட்டாள்.
சுமித்ராவின் காதலில் ஏற்பட்ட பிரச்சனை.....நித்திலாவிற்குத் தன் பெற்றவர்களை நினைவுபடுத்த....ஏதேதோ யோசனையில் மூழ்கியபடி அமர்ந்து விட்டாள்.
ஆழ்ந்த சிந்தனையில் மூழ்கியிருந்தவள்....தன்னருகில் யாரோ வந்து அமரவும்....தன் யோசனையைக் கை விட்டவளாய் சட்டென்று திரும்பிப் பார்த்தாள்.அவளையே ஆராய்ச்சியாகப் பார்த்தபடி அமர்ந்திருந்தான் பாலா....!
பார்த்தவளின் மனதிற்குள் திக்கென்று இருந்தது.
'ஹைய்யோ.....!இவன் என்கிட்ட பேசினாலே....ஆது என்னை பிய்ச்சு எடுத்துருவாரு.....!இதுல....இப்படி பக்கத்துல வேற வந்து உட்கார்ந்திருக்கானே.....!',மனதிற்குள் புலம்பியபடியே,"ஹாய் பாலா.....!பார்த்து ரொம்ப நாளாச்சு.....?",என்று புன்னகைக்க,
அவளை வெறுமையாகப் பார்த்தவன்,"அதை நான் சொல்லணும் நித்தி.....!",என்றான் ஒரு மாதிரியான குரலில்.
அவனது பார்வையில் சிறிது தடுமாறியவள்,"அ....அதுதான் லன்ச்சுல மீட் பண்றோமே......?மறந்திட்டியா.....?",என்றபடி சமாளித்தாள்.
அவளைப் பார்த்து கேலியாக உதட்டை வளைத்தவன்,"லன்ச்சா.....?எது.....?அவசர அவசரமா வந்து....அதை விட அவசர அவசரமா சாப்பிட்டுட்டு பத்து நிமிஷத்துல ஓடிப் போவியே.....?அந்த டைம்மை சொல்றயா....?அந்த பத்து நிமிஷம்.....சாப்பிடறதுக்கே உனக்குப் போதாது....!இதுல....நாம மீட் பண்ணி பேசறதுக்கா பத்தும்.....?",என்றான் அமைதியானக் குரலில்.
குற்ற உணர்வில் தலை குனிந்தாள் நித்திலா.அவன் கூறுவதும் உண்மைதான்....!பாலாவிடம் பேசினால்.....ஆதித்யனுக்கு பிடிக்காது என்ற எண்ணத்தில்.....அவனைத் தவிர்ப்பதற்காக.....அவனிடம் முகம் கொடுத்துப் பேசவே மறுத்தாள் நித்திலா.ஆதித்யனின் முரட்டுத்தனமான ஆக்ரமிப்பில் அவள் விரும்பியே கட்டுப்பட்டாள்.
அவளுடைய இந்த விலகலில் பாலாதான் மிகவும் தவித்துப் போனான்.'ஏன்....?' என்ற காரணம் தெரியாமலேயே.....தான் மறுக்கப்படுவது அவனுக்கு வேதனையைத் தந்தது.அவளிடம் மறைமுகமாகவும்.....நேரடியாகவும் கேட்டே பார்த்து விட்டான்.ஏதாவது சொல்லி மழுப்புவாளே தவிர.....இதுவரை உண்மைக் காரணத்தைக் கூறவில்லை.
அவள் முகத்தில் விரவிய குற்ற உணர்ச்சியைக் கண்டு கொண்டவனின் மனதில் வலி எழுந்தது.அந்த குற்றவுணர்வும்.....அவள்.....அவன் மீது கொண்டிருக்கும் நட்பினால் மட்டுமே எழுந்தது என்பதில் அவனுடைய வலி இன்னும் அதிகரித்தது.
ஒவ்வொரு முறையும்....அவன்.....அவளிடம் காதலைச் சொல்ல வரும் போதெல்லாம்.....அவள் கண்களில் தெரிந்த தோழமை.....அவனை அவளிடம் காதலைச் சொல்ல முடியாமல் கட்டிப் போட்டது.அவள் விழிகளில் காதலைத் தேடித் தேடி.....அவன் ஏமாந்து போனான்....!
'ஏன் நித்தி......?என்னை இப்படி உயிரோட கொல்ற......?என் மனசு முழுக்க.....உன் மேல காதல்தான் இருக்கு......!ஆனால்.....உன் கண்கள்ல....எனக்கான நட்பு மட்டும்தான் தெரியுது......!இந்த நட்புதான் உன்கிட்ட என்னை.....என் காதலை நெருங்க விடாம தடுக்குது.....!' மனதிற்குள் உருகியவன்.....வெளியே....அவளை சகஜமாக்கும் பொருட்டு,
"சரி.....!அதை விடு.....!வொர்க் இல்லையா......?இங்கே வந்து உட்கார்ந்திருக்க.....?",அவன் கேட்கவும்தான் அவளுக்கு மணியே உரைத்தது.
"அட.....!ஆமாம்ல.....!சுமிக்கிட்ட பேசிட்டு.....அப்படியே உட்கார்ந்திட்டேன்.....!இந்நேரம் ஆதி சார் வந்திருப்பாரு.....!நான் கிளம்பறேன் பாலா.....!பை......!",என்றபடி ஓடி விட்டாள்.
அவள் செல்வதையே மனம் வலிக்க....வலிக்க பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் பாலா.தன் முதல் காதலை....மொட்டிலேயே கருக விடுவதில் அவனுக்கு உடன்பாடில்லை.....!கூடிய விரைவில்.....அவளிடம் பேச வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டான்.
ஒரு தலைக்காதல்.....!உலகிலேயே மிகக் கொடுமையானதும் இதுதான்.....!மிக மிக அற்புதமானதும் இதுதான்.....!இந்த ஒரு தலைக்காதல் அள்ளித் தெளிக்கும் உணர்வை.....இரு மனங்கள் இணைந்து சங்கமிக்கும் காதலால் கூடத் தர முடியாது.....!
தான் நேசிப்பவளின் ஓர விழிப் பார்வைக்காக ஏங்கித் தவிக்கும்......!அவள் இதழில் இருந்து உதிக்கும் ஒற்றைச் சொல்லுக்காக....தவமாய் தவமிருக்கும்.....!அவளின் நுனி விரல் தீண்டலுக்காக.....தன் உயிரை உருக்கிக் காத்திருக்கும்.....!
அதே சமயம்.....தன் உயிரானவளின் விலகல்.....அந்தக்காதல் இதயத்தை உருத்தெரியாமல் உருக்குலைத்து விடும்......!காதலை உச்சரிக்க வேண்டிய உதடுகள்.....மறுப்பை உச்சரிக்கும் போது.....காதல் கொண்ட நெஞ்சம்.....ஊனை உருக்கும் வலியை அனுபவிக்கும்.....!
பார்ப்போம்.....!நித்திலாவின் மறுப்பு....பாலாவின் காதல் இதயத்தை வலிக்க வலிக்க கொன்று போடுமா.....?இல்லை.....அந்தக் காதலையே அடித்தளமாக மாற்றி வலிமையாக்கி காட்டுமா......?
.........................................................................................................
நித்திலா நினைத்தது போலவே....ஆதித்யன் கோபமாகத்தான் அமர்ந்திருந்தான்.இவள் உள்ளே நுழைந்ததுமே கத்த ஆரம்பித்தான்.
"அப்படி எங்கேதான் டி போவ......?நான் ஆபிஸ்க்கு வரும் போது....நீ இந்த ரூம்ல இருக்கணும்ன்னு சொல்லியிருக்கேனா....இல்லையா....?",
"சுமிக்கிட்ட பேசிட்டு இருந்தேன் ஆது....!",என்று சமாதானப்படுத்தியபடியே அவனருகில் வர,
"அப்படி என்னதான் பேசுவியோ.....?எப்ப பாரு.....பேச்சுதான்.....!",சலித்துக் கொண்டவன்,"சரி.....வா.....!கிளம்பு....!",என்றபடியே எழுந்தான்.
"எங்கே.....?",விழி விரித்தவளின் அருகே வந்து....அவள் கன்னத்தை செல்லமாகத் தட்டியவன்,
"சர்ப்ரைஸ்.....!",என்றான் வசீகரமான புன்னகையுடன்.
அவன் சிரிப்பில் மயங்கியவள்.....மேற்கொண்டு அவனை எந்தக் கேள்வியும் கேட்காமல் பின் தொடர்ந்தாள்.
காரில் எறியமர்ந்த பிறகு பொறுக்க முடியாமல்.....அவனிடம்,"எங்கே போகிறோம்.....?",என்று நச்சரித்தவளை,
"இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல தெரிஞ்சிடும் பேபி......!",என்று கூறி அவள் வாயை அடைத்து விட்டான்.
சிறிது நேரம் அமைதியாக வந்தவள்.....பிறகு எதையோ நினைத்துக் கொண்டவளாக,"ஆது.....!",என்று அவனை அழைக்க,
அவனோ...."ம்....!"என்று 'உம்...' கொட்டினான்.
"உங்களுக்கு ஒண்ணு தெரியுமா.....?",மொட்டையாக அவள் வினவ...
அவளை மேலிருந்து கீழ் வரை ஒரு மார்க்கமாக பார்த்தவன்,"எனக்கு ஒண்ணு என்ன....ஒண்ணு....நிறையத் தெரியும் பேபி.....!நான் வேணும்ன்னா உனக்கு ஒவ்வொன்னா சொல்லித் தரட்டா.....?",என்று கண்ணடிக்க,
அவனைப் பார்த்து பல்லைக் கடித்தவள்,"அய்யோ.....!நான் உங்ககிட்ட கெளதம் அண்ணா...சுமி விஷயம் தெரியுமான்னு கேட்டேன்......?",என்றாள் கேள்வியாக.
"ம்ஹீம்.....!தெரியாதே பேபி.....!என்ன விஷயம்....?",அவன் கேட்கவும்.....சுமித்ரா தன்னிடம் கூறிய அனைத்து விஷயங்களையும் ஒன்று விடாமல் அவனிடம் கூறினாள்.
அவள் கூறிய அனைத்தையும் கேட்டுக் கொண்டவன்,"ஓ......!",என்றானே தவிர.....அதற்கு மேல் எதுவும் பேசவில்லை.அமைதியாக காரை ஓட்டிக் கொண்டிருந்தான்.
அவன் முகத்திலிருந்து அவளாலும்.....அவன் மனதில் ஓடும் எண்ணங்களைப் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.எனவே...."நான் எவ்வளவு பெரிய விஷயம் சொல்லியிருக்கேன்.....!நீங்க என்னடான்னா....இவ்வளவு அமைதியா இருக்கீங்க......?",என்றபடி அவனை பேச்சுக்கு இழுத்தாள்.
"இது கௌதமோட விஷயம்......!இதை எப்படி ஹேண்டில் பண்ணனும்ன்னு அவனுக்குத் தெரியும்......அண்ட்.....ஒரு நண்பனா.....நான் எப்பவுமே அவன் பின்னாடி இருப்பேன்.....!",அவன் கூறியதிலிருந்தே தெரிந்தது....அவன்....அவர்களது நட்பை எந்த அளவிற்கு மதிக்கிறான் என்று....!
"ஆது......!ஒருவேளை.....கெளதம் அண்ணா நிலைமையில நீங்க இருந்து.....சுமி நிலைமையில நான் இருந்திருந்தா....என்ன நடந்திருக்கும்.....?",காரை ஓட்டிக் கொண்டிருந்த ஆதித்யனிடம் ஆவலாக அவள் வினவ,
அவளை அமைதியாகத் திரும்பிப் பார்த்தவன்,"ம்....இந்நேரம் நீ என் பொண்டாட்டி ஆகியிருப்ப.....!அதுதான் நடந்திருக்கும்.....!",அவன் இலகுவாகக் கூறினாலும்.....அவன் குரலில் அப்படியொரு உறுதி தெரிந்தது.
அவன் கூறியதைக் கேட்டு.....அவள் வாயை மூடிக் கொண்டாள்.ஆதித்யனே மேற்கொண்டு பேச ஆரம்பித்தான்.
"உன்னை ஒருத்தன் பொண்ணு பார்த்துட்டு போயிருக்கான்னு தெரிஞ்சதுக்கு அப்புறமும்.....பொறுமையா இருக்க நான் என்ன கேனையனா.....?அடுத்த நிமிஷமே....வீடு புகுந்து உன்னைத் தூக்கிட்டு வந்து தாலி கட்டியிருப்பேன்.......!இந்த கெளதம் ஏன் இவ்வளவு பொறுமையா இருக்கிறான்னு தெரியல.....?",யோசனையுடன் தனது தாடையைத் தடவிக் கொண்டவனைத் திரும்பிப் பார்த்தவள்,
"ஒருவேளை..... எங்க அம்மா அப்பா ஒத்துக்கலைன்னா.....?",என்று கேள்வி எழுப்ப,
ஒரு கோணல் சிரிப்புடன் தன் தலையை லேசாக சாய்த்தபடி....அவளை ஏறிட்டவன்,"இதுக்கான பதில் நான் ஏற்கனவே சொன்னதுதான் பேபி....!உன்னை உனக்காகக் கூட விட்டுத் தர நான் தயாரா இல்ல.....!அப்படி இருக்கும் போது....உன் குடும்பத்தை பத்தித்தான் என்ன கவலை.....?இல்ல....என் குடும்பத்தைப் பத்தித்தான் என்ன கவலை......?",தோளைக் குலுக்கியபடி கூறியவனின் கண்கள்.....இரையைக் குறி வைத்த புலியின் கண்களைப் போல் ஜொலித்தது.
ஆதித்யனின் பிடிவாதத்தைப் பற்றி அவளுக்கு நன்கு தெரியும்.....!அவனுடைய காதல் முரட்டுத்தனமானதுதான்.....!ஆனால்....இந்தளவிற்கு தீவிரமானது என்பதை அவள் அறியவில்லை.....!
அவனுடைய இந்த முரட்டுத்தனமான காதல்....அவள் மனதின் ஓரத்தில் சிறு பயத்தை உண்டு பண்ணினாலும்....விரும்பியே அவனது முரட்டுத்தனத்தில் கட்டுண்டது அவளுடைய காதல் நெஞ்சம்.....!
இப்பொழுது.....அவனது முரட்டுப் பிடிவாதத்தில் விரும்பியே சரணடைபவள்....அவன் ஒரு காதல் தீவிரவாதியாக மாறும் போது என்ன செய்வாள் என்று தெரியவில்லை.....!
அந்தப் பழமையான கோவிலின் முன் கார் நின்றது.ஊருக்கு ஒதுக்குப் புறமாக.....போக்குவரத்து இரைச்சல் இல்லாத ஒரு அழகான இடத்தில்.....கம்பீரமாக நிமிர்ந்திருந்தது அந்தக் கோவில்.
"கோவிலா.....?கோவிலுக்கெல்லாம் நீங்க வருவீங்களா.....?",ஆச்சரியமாக நித்திலா கேட்க,
"ஏன்ம்மா.....?நானும் சாதாரண மனுஷன் தானே.....?எனக்கும் கடவுள் பக்தியெல்லாம் இருக்கு.....!",இலகுவாக கூறியபடியே காரை விட்டு இறங்கினான் ஆதித்யன்.
இருவரும் அர்ச்சனை தட்டை வாங்கிக் கொண்டு.....கோவிலுக்குள் சென்று.....அழகாய் புன்னகைத்துக் கொண்டிருந்த பெருமாளை வணங்கினர்.இருவர் மனதிலும் இனம் புரியாத நிம்மதி நிலவியது.
"இது எனக்கு ரொம்பவும் பிடிச்ச கோவில் டி.....!அடிக்கடி நான் இங்கே வருவேன்.....!",கோவில் பிரகாரத்தை சுற்றி வரும்போது ஆதித்யன் கூறினான்.இருவரும் அங்கிருந்த ஒரு மரத்தின் அடியில் இருந்த சிறு திட்டின் மீது அமர்ந்தனர்.
காலை ஆட்டியபடி சுற்றும் முற்றும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவளின் கழுத்தில்.....அவள் எதிர்பாராத சமயத்தில்.....திடீரென்று ஒரு செயினை அணிவித்தான் ஆதித்யன்.அவனுடைய செய்கையில் விதிர்த்துப் போனவள்.....பதட்டத்துடன் அந்தச் செயினை கையிலெடுத்துப் பார்த்தாள்.
பார்த்தவள் பிரம்மித்துப் போய் தன் விழிகளை இன்னும் அகலமாக விரித்தாள்.இரண்டு சின்னஞ் சிறிய புறாக்கள் ஒன்றையொன்று முத்தமிட்டுக் கொண்டிருப்பது போல் இணைக்கப்பட்டிருக்க.....அந்தப் புறாக்களின் விரித்தாடிய சிறகுகளில்.....பல வண்ண சின்னஞ் சிறிய வைரக் கற்கள்.....வர்ண ஜாலங்களை வாரியிறைத்துக் கொண்டிருந்தன.
அந்த டாலர்.....ஒரு மெல்லிய செயினோடு இணைக்கப்பட்டு.....அவள் நெஞ்சுக்குழியை முத்தமிட்டுக் கொண்டிருந்தது.மிகப் பெரியதாகவும் இல்லாமல்.....மிகச் சிறியதாகவும் இல்லாமல்.....வெகு கச்சிதமாக வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தது அந்தச் சங்கிலி.
"வாவ்.....!ரொம்ப அழகாயிருக்குது ஆது.....!ஐ லவ் இட்......!",சிறு குழந்தையின் குதூகலத்தோடு.....அந்த டாலரை வருடிக் கொடுத்தவளைக் கண்ணில் வழிந்த காதலுடன் நோக்கியவன்,
"இன்னும் இதுல ஒரு சர்ப்ரைஸ் இருக்கு பேபி.....!",என்றபடி அந்த புறாக்களின் விரித்தாடிய சிறகுகளை திறக்க.....அதற்குள் ஆதித்யனின் புன்னகை முகம் விரிந்தது.அந்த டாலருக்குள் அவனின் போட்டோ புதிய முறையில் பதிக்கப்பட்டிருந்தது.
நித்திலாவிற்கு தான் எந்த மாதிரியாக உணர்கிறோம் என்றே தெரியவில்லை.தன் இதயத்தில் சுமக்கும் தன்னவனின் நிழலுருவத்தை தன் நெஞ்சுக்குழியில் சுமப்பது அவளுக்கு இனம் புரியாத ஒரு உணர்வை ஏற்படுத்தியது.
என்னவோ.....அவனையே நெஞ்சுக்குழியில் சுமப்பதைப் போல ஒரு குறுகுறுப்பை உருவாக்கியது.
"நான் எப்பவும் உன் நெஞ்சுக்குழியில இருக்கணும்.....!அதே மாதிரி....நீ எப்பவும் என் இதயத்துடிப்புல கலந்திருக்கணும்......!",மென்மையாகக் கூறியபடியே அவளின் முன்....அதே மாதிரியே வடிவமைக்கப்பட்டிருந்த இன்னொரு செயினை நீட்டினான்.அதில்.....நித்திலா அழகாகப் புன்னகைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.
அடுத்தடுத்து அவன் கொடுத்த இன்ப அதிர்ச்சியில்.....வாயடைத்துப் போய் அமர்ந்திருந்தவளின் முன் சொடக்கிட்டவன்,"இதை எனக்கு போட்டு விடு டி.....!",என்றபடி தன் தலையை சற்று தாழ்த்தினான்.
இதயம் முழுக்க காதலுடனும்.....கண்களில் மிளிர்ந்த நேசத்துடனும்.....அந்தச் செயினை அவன் கழுத்தில் அணிவித்தாள் நித்திலா.ஏற்கனவே கம்பீரமாக இருப்பவன்....அந்தச் செயினை அணிந்ததும் இன்னும் கம்பீரமாகத் தெரிந்தான்.
"லவ் யூ ஆது......!",தன் உள்ளத்தின் காதல் மொத்தத்தையும் தன் குரலில் தேக்கி கூறியவளின் விழிகளை ஆழ்ந்து நோக்கியவன்,"என்னைப் பொறுத்த வரைக்கும்.....இப்போ உன் கழுத்துல போட்டு விட்டேனே.....இந்தச் செயின்....இது தாலிக்கு சமமானது.ஒரு பொண்ணோட கழுத்துல இருந்து.....அவ புருஷன் செத்ததுக்கு அப்புறம்தான் தாலியைக் கழட்டுவாங்க.....!அதே மாதிரி.....இந்தச் செயினும் நான் செத்ததுக்கு.....",அதற்கு மேல் சொல்லவிடாமல்.....அவனது வாயை இறுக பொத்தியவள்...
"கோவில்ல உட்கார்ந்துக்கிட்டு இது என்ன பேச்சு ஆது......?எனக்கு சுத்தமா பிடிக்கலை......!",குரல் கமற கூறியவளின் கண்கள் கலங்கியது.
அவள் தலையில் செல்லமாகக் குட்டியவன்,"ரொம்பவும் ஃபீல் பண்ணாதீங்க மேடம்.....!அப்படியெல்லாம்.....அவ்வளவு சீக்கிரம் உன்னை விட்டுட்டு போயிட மாட்டேன்....!அப்படி ஒரு வேளை.....உனக்கு முன்னாடி போக வேண்டிய நிலைமை வந்தாலும்.....உன்னைக் கொன்னு....என்கூட கூட்டிட்டு போயிருவேனோ தவிர.....உன்னைத் தனியா விட்டுட்டுப் போக மாட்டேன்.....!நீ இல்லாம.....ஒரு நிமிஷம் கூட நான் வாழமாட்டேன் டி.....!",தன் விழிகளைப் பார்த்தபடி கூறியவனின் காதலில் அவள் மொத்தமாய் கரைந்து போனாள்.
அவனுடைய காதல்.....அவளை சுனாமியாய் சுருட்டி தனக்குள் அடக்கிக் கொண்டது.
"நீங்க இல்லாம.....எனக்கு மட்டும் ஏது வாழ்க்கை......?",அவனது தோளில் சுகமாய் சாய்ந்து கொண்டாள் அவனுடைய காதலி.
இருவரும் காரில் திரும்பும் போது....இவள் சும்மா அமர்ந்திருக்காமல்.....ஆதித்யன் அணிவித்த செயினை தூக்கி துப்பட்டாவிற்குள் போட்டு மறைத்தபடியே வந்தாள்.
சிறிது நேரம் பொறுத்துப் பார்த்தவன்.....அவள் ஆடிக் கொண்டே அமர்ந்திருக்கவும்,"ப்ச்.....!இப்போ எதுக்கு டி அதை மறைக்கணும்ன்னு நினைக்கிற.....?அது பாட்டுக்கு இருந்துட்டுப் போகட்டும்.....விடு.....!",ஆட்சேபணைக் குரலில் கூறினான் அவன்.
"இல்ல ஆது.....!இதை யாராவது பார்த்தா.....என்ன நினைப்பாங்க.....?அம்மாக்கிட்ட இருந்து இதை எப்படி மறைக்கறதுன்னு தெரியல.....!",
"எதுக்கு மறைக்கணும்ன்னு நினைக்கற.....?யாராவது கேட்டால்.....என் புருஷன் கட்டின தாலின்னு சொல்லு.....!",என்றான் அவன் உல்லாசமாக.
"ம்ம்....சொல்லலாம்....!சொல்லலாம்.....!முதல்ல என் கழுத்துல ஊரறிய தாலி .கட்டுங்க....!அதுக்கு அப்புறம் சொல்றேன்.....!",
"அதுக்கென்ன.....?கட்டிட்டா போச்சு.....!நீ 'உம்'ன்னு ஒரு வார்த்தை சொல்லு.....!இப்பவே வண்டியை உங்க வீட்டுக்குத் திருப்பறேன்.....!",அவன் காரை வளைத்து திருப்ப,
அவன் கையைப் பிடித்து தடுத்தவள்,"ஆன்னா....ஊன்னா....எங்க வீட்டுக்கு காரைத் திருப்பறதுலேயே குறியா இருங்க.....!உங்க அம்மா அப்பாக்கிட்டேயும் பேசி சம்மதம் வாங்கணும்......!சார்க்கு அது ஞாபகம் இருக்கா.....இல்லையா.....?",கேலி குரலில் அவள் வினவ...
அவளைத் திரும்பிப் பார்த்தவன்,"இன்னும் என்னடி 'உங்க அம்மா அப்பா'ன்னு சொல்லிக்கிட்டு இருக்க......?அத்தை....மாமான்னு சொல்லு.....!",சிறு கண்டிப்புடன் கூறியவன்..
"உங்க அத்தை....மாமாக்கு எல்லாம் சம்மதம் தான்....!எப்படா அவங்க மருமகளைப் பார்ப்போம்ன்னு ஆவலா காத்துக்கிட்டு இருக்காங்க.....!",தன் குடும்பத்தினரின் சம்மதத்தை அவன் கூற,
அவளோ.....அவன் கூறிய விஷயத்தைக் கேட்டு விழி விரித்தாள்.
"என்ன.....!உங்க வீட்டில....",ஏதோ சொல்ல வந்தவள்....அவன் முறைப்பைக் கண்டு தன் தவறை உணர்ந்தவளாய்,"ஸாரி....ஸாரி.....!நம்ம வீட்டில ஒத்துக்கிட்டாங்களா....?இது எப்போ நடந்தது.....?சொல்லவே இல்ல.....?",ஆச்சரியத்துடன் வினவினாள் அவள்.
"ம்ம்....நம்ம ஹாஸ்பிட்டல் டீன் மூலமா அவங்களுக்கு விஷயம் தெரிஞ்சிடுச்சு.....!அவங்க எல்லாத்துக்கும் முழு சம்மதம்.....!உன்னை ஒரு நாள் வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு வர சொல்லியிருக்காங்க......!இப்பவே போகலாமா....?காரை வீட்டுக்கு விடட்டுமா....?",ஆவலுடன் அவன் வினவ...
குனிந்து தன் சுடிதாரைப் பார்த்துக் கொண்டவள்,"இல்லல்ல.....!இப்போ வேண்டாம்.....!நம்ம வீட்டுக்கு முதன்முதல்ல வரும் போது.....இப்படி சுடிதார்ல வரக்கூடாது.....!புடவைக் கட்டிக்கிட்டுத்தான் வரணும்.....!இன்னொரு நாளைக்கு போகலாம்.....!",அவசர அவசரமாக மறுத்தாள்.
"ஓ.....சென்டிமெண்ட் பார்க்கறீங்களாக்கும்......!",அவளை கேலி செய்தவன் அதற்கு மேல் எதுவும் பேசவில்லை.அந்த நாள் இருவருக்கும் இனிமையாகக் கழிந்தது.
அகம் தொட வருவான்....!!!
