அந்தக் கும்மிருட்டு நடு நிசியிலும் அவர் அழுகுரல் காதைக் கிழித்துக் கொண்டிருந்தது.
தன் முன் முகத்தை மூடி கையில் அரிவாளுடன் நின்று இருந்தவனை பார்த்து வேர்த்து விறுவிறுக்க அவனைப் பார்த்து கண்கள் திறந்தபடியே கீழே அமர்ந்திருந்தார் அவர்..........
அவன் யாரென்று தெரியாது இப்பொழுது எதற்கு தன் நெஞ்சில் வெட்டினான் என்றும் தெரியாது ஆனால் அவன் உருவம் மட்டும் நெஞ்சில் ஆணித்தரமாக பதிந்து போனதுதான் விந்தை...
நீண்ட நெடுநெடுவென்ற உடல்வாகு....... அவனுக்கே அடங்காமல் அவனைப் போலவே வந்து விழும் அடங்காச் சிகை....இத்தனைக்கும் அவன் யார் என்று அவருக்கு தெரியாது மறுபடியும் தன் மேல் வெட்டு விழ அவன் காலை பிடித்து கதற துவங்கினார் அவர்
" சார் ப்ளீஸ் என்னை விட்டுடுங்க......"
"இத நீ இன்னைக்கு டிரன்டர் எனக்கு எதிரா கேக்குறதுக்கு முன்னுக்கு யோசிச்சு இருக்கணும்"
" சார் இது அநியாயம்.. நீங்களும் கேட்டீங்க நானும் கேட்டேன் எனக்கு கிடைச்சுது... உங்களுக்கு எதிராக கேட்டதுனால என்ன கொல்லப் போறீங்க இது அநியாயம் இல்லையா சார்?"
"ஆமால்ல... ஆமா அது தான் எனக்கு ரொம்ப புடிச்சது"
" பாக்க ரொம்ப நல்லவர் மாதிரி இருக்கீங்க சார்... ப்ளீஸ் பண்ணி என்ன விட்டுடுங்க சார்"
" நான் நல்லவனா? என்ன பாத்து நல்லவன்னு சொன்ன முதல் ஆள் நீதான் அதுக்காக உனக்கு என் முகத்தைக் காட்டிடட்டுமா?"
என்றவன் தன் முகத்தில் கட்டியிருந்த அந்த துணியை அவிழ்க்க அவரின் வாய் "ஆர்.கே" என்று முணுமுணுத்தது அதிர்ச்சியுடன்.......
தன் கையை ஓங்கிய அருவாளால் அவரை வெட்ட இரத்த வெள்ளத்தில் மயங்கி சரிந்தார் அவர்.....
காலை மணி 10
தன் முதல் கேஸை வெற்றிகரமாக முடித்த வெற்றிக் களிப்பு முகத்தில் தெரிய கோட்டை கழற்றி கையில் வைத்தவாறு மிடுக்கோடு வெள்ளை சாரியில் சிலையென நடந்து வந்தாள் "அஷ்வினி ரிக்ஷிதா"
தன் காரில் ஏறி அமர்ந்து டிரைவரிடம் இராமநாதபுரம் செல்லுமாறு கூறிவிட்டு தன் டேப்பைக் கையில் எடுத்து ஆன் செய்ய அதில் நேற்று நடந்த மர்ம கொலை பற்றிய செய்திகள் யூடியூபிலும் மற்ற சமூக வலைத்தளங்களிலும் குவிந்த வண்ணம் இருக்க அதில் ஒன்றை தட்டி பார்க்க தொடங்கினாள்.
கொலைகள் நடப்பது சகஜம்தான் எனினும் அண்மைக்காலமாக இந்த மர்ம நபரால் கொல்லப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாகிக்கொண்டே இருக்கிறது. இதில் மிக முக்கியமான விடயம் என்னவென்றால் கொல்லப்படுபவர்கள் அனைவரும் நேர்மையாக உழைத்து வாழும் பணக்கார வர்க்கங்கள்!!!
காரிலிருந்து இறங்கியவள் வந்ததும் வராததுமாக "அம்மா"....... என கத்திக்கொண்டே பட்டு சேலை உடுத்தி முகத்தில் தவழும் புன்னகை யுடன் சாந்தமான நடையுடன் வந்த விஜயலக்ஷ்மியை கட்டியணைத்தவள்
"நான் ஜெயிச்சுட்டேன்மா......"
என அவரை பிடித்து சுற்றிக் கொண்டிருக்க அவளை பார்த்து சிரித்துக்கொண்டே உள்ளே நுழைந்தார் "ராமநாதன்"-அவளுடைய அப்பா
அம்மாவை சுற்றுவதை நிறுத்திவிட்டு எழுந்து தன் அன்பு அப்பாவின் கைகள் புகுந்து கொள்ள அவர் அவள் தலையை அன்பாக வருடிக் கொடுத்தார்.
"என்ன நாட்டாமை சார் ஊர் மக்கள அரவணச்சி முடிஞ்சதோட இப்ப உங்க அன்பு மகளுக்கு ஆரம்பிச்சிட்டிங்க போலவே" என்று கூறிக் கொண்டே உள்ளே நுழைந்தான் "அஜய்"-
அவளின் குறும்பு அண்ணன் .
அவனை திரும்பி முறைத்துவிட்டு போலிக் கோபத்துடன்
"போடா உனக்கு பொறுத்துக்காதே"
என பழிப்பு காட்ட அவளுக்கு செல்லமாக குட்டிவிட்டு ஓட அவனைத் துரத்திக்கொண்டு ஓடினாள் ரிக்ஷிதா....
அந்த மூன்று மாடி அடுக்கு பங்களாவின் இரண்டாம் மாடியின் அறைக்கு பயந்து பயந்து கையில் டீ கோப்பையுடன் வந்து கொண்டிருந்த வேலையாள் கந்தையாவை சிரித்தவாறே எதிர் கொண்டான் "ஆரவ்"
"என்னண்ணே! என் அண்ணாக்கா டீ கொண்டு போறீங்க?"
"ஆமாங்கய்யா இன்னுமே மாறன் ஐயா எந்திரிகலயா அதான்"
"சரி என்கிட்ட கொடுங்க நான் கொடுத்து விட்றேன்" என்றவன் அவரிடமிருந்து டீ கோப்பையை வாங்கி தன் அண்ணனின் அறைக்கு படி ஏறினான்.
டீ கோப்பையை அருகில் இருந்த டேபிளில் வைத்துவிட்டு தலைவரை போர்த்தி படுத்து இருந்த ஷீட்டை உருவி எடுக்க கோபத்தில் முகத்தை சுளித்தவாறே எழுந்து எழுந்து அமர்ந்தான்
"தேவமாறுதன்"-
ஆரவ்வின் அண்ணன்
"அண்ணா கோவப்படாத நா லேட் ஆகிருச்சே ஆபீஸ் போக வேணாமான்னு தான் எழுப்பி விட்டேன் டிஸ்டர்ப் பண்ணி இருந்தா சாரிணா"
எனவும் அவனை இழுத்து தன் பக்கத்தில் அமர வைத்தவன்
"டேய் உனக்கு எத்தனை தடவ சொல்லி இருக்கேன் என்ன பார்த்து பயப்படாதன்னு..... உனக்கு என்னை எழுப்ப எல்லா உரிமையும் இருக்கு டா"
"இல்ல தேவாண்ணா நீ கோபப்பட்ருவியோன்னு பயம் அதான்"
"சரி நீ கிளம்பி ரெடியா இரு நான் பிரஷ்ஷப்பாகிட்டு வந்தர்றேன்"
என்றவன் டியை பருகிவிட்டு குளியலறை செல்ல கீழே இறங்கி சென்றான் ஆரவ்.
"சார் நாம நேத்து ராத்திரி பன்ன கொலை பத்தின நியூஸ் அடிக்கடி அப்டேட் ஆகிட்டிருக்கு சார்" என்ற "கதிர்" எனும் கதிரவனின் குரலில் சுழலும் நாற்காலியில் மறுபக்கம் திரும்பியிருந்த "ஆர்.கே" ஒரு நக்கல் சிரிப்போடு திரும்பியவன் தன் முன் "ரிஷிகுமார்" என பொறிக்கப்பட்ட அந்த பலகையை சுழற்றிக் எதிர்ப்பக்கமாக வைத்தவாறு
"ஹூ ஏம் ஐ" என அவன் வழமையாக கேட்கும் கேள்வியை கேட்ட மாத்திரத்தில் கதிரின் உடல் விரைத்து உடல் பயத்தில் நடுங்கியது.
" யூ ஆர் அ கிரிமினல் பேட் பாய் சார்" என்றுவிட்டு அவனை பார்க்க அவனோ ஏதோ பட்டம் கிடைத்தது போல் வாய் விட்டு சிரித்தான்.
" எஸ் ஐ அம் கிரிமினல் பேட் பாய்....அப்போ கிரிமினல் வேல பன்னவன் தான் பன்ன கொலைக்கு எதுக்கு கவலை படனும் கதிர்?"
" அது இல்ல சார்..........முன்னைய கொலைகள விட இந்த கொலை ரொம்ப தீவிரமா பேசப்படுதேன்னுதான் சொன்னேன் சார்"
" இட்ஸ் ஓகே கதிர்.... இந்த மனுஷங்க நல்லது செய்றவன விட என்ன மாதிரி கெட்டது செய்றவன பத்திதான் ரொம்ப பேசுறாங்கல்ல?"
தான் செய்த கொலைகளுக்கும் தனக்கும் யாதொரு சம்பந்தமுமே இல்லாதது போல கேட்க கதிருக்குத்தான் அவனுடைய "பீ.ஏ" போஸ்டே வெறுத்துப் போனது.
இன்னும் என்னவெல்லாம் செய்யப் போகிறாரோ என நினைத்துக்கொண்டே அவனை பார்க்க அவன் மனநிலையை படித்தவன் போல
"என்ன கதிர்...இவன் இன்னும் என்னென்னெல்லாம் செய்ய போறானோன்னு யோசிக்கிறியா?"
"நீ நெணக்கிறதுல தப்பே இல்ல கதிர்....யேன்னா நாம இன்னைக்கு ஒரு பொண்ண கொலை பண்ண போறோம்" எனவும் அவன் பதிலில் விக்கித்து நின்றுவிட்டான் கதிரவன்.
"மா.... கயல் எங்கம்மா போனா நான் வந்ததிலிருந்து காணவே இல்ல..." சமையலறை மேடையில் கரட் சாப்பிட்டவாறே கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள் அஷ்வி...
"அவ நாளைக்கு காலேஜ் சேருரதால அவ பிரெண்ட்ஸ் கூட ஷாப்பிங் போயிட்டா"
அவள் கேட்ட கேள்விக்கு அவள் அண்ணி "ஈஸ்வரி" பதில் சொல்லவும் அவளைப் பார்த்து முறுவலித்தவள்
"என்னண்ணி....என்ன விஷயம்? அம்மா கிட்ட கேட்ட கேள்விக்கு நீங்க பதில் சொல்றீங்கன்னா இதுல ஏதோ ஒரு விஷயம் இருக்கும் போலவே" எனவும் சிரித்து மழுப்பியவரை கண்களால் ஜாடை காட்டி அடக்கிய அம்மாவை கண்டு கொண்டாள் அஷ்வி
"ம்மா..இப்ப எதுக்கு அண்ணியோட வாய கட்டி போடுறீங்க?"
"ஏன்மா நான் உன் கூட இருக்கிறது பிடிக்கலையா? எப்ப பாரு வீட்ட விட்டு தொரத்துறதுலேயே குறியாய் இருக்க?" வராத கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டு நைஸாக சமையல் அறையிலிருந்து வெளியேறியவளை பெருமூச்சுடன் பார்த்தார் விஜயலட்சுமி........
"எப்ப கேட்டாலும் இதையே கேட்டுட்டு போயிட்றா அத்த... இவள எப்படி சம்மதிக்க வைக்கிறது?"
"அஜய்......." என பதிலளித்தவர் சமையல் பார்க்க ஆரம்பித்தார்.
"ஆரவ்.........." என்றபடியே கதவைத்திறந்து கொண்டு வந்த தன் அண்ணனின் கம்பீரத்தில் ஒரு தம்பியாக பெருமை கொண்டான் ஆரவ்.
சிவப்பு கலர் ஷர்ட்டுக்கு மேலால் வெள்ளை கோட்டுடன் அதே கலரில் டிரௌஸரும் அணிந்து இடது கையில் வெள்ளி வாட்ச் அணிந்திருந்தான்.
"என்னடா நான் கூப்டுடே இருக்கேன்... என்ன எதுக்கு பாத்துட்ருக்க?" என்ற குரலில் கலைந்தவன்
"இல்லண்ணா.......இன்னைக்கு நீ ரொம்ப அழகா இருக்க"
"டேய் டேய் "
"நிஜமாத்தாண்ணா"
"கிளம்புடா ஏற்கனவே லேட்டாயிடுச்சு இப்போ போனாத்தான் கரெக்ட்டா இருக்கும்"
"நான் ரெடிணா...வா போலாம்"
என்றவாறு அவனுடன் இணைந்து நடந்தான் ஆரவ்.
ஒரு பெரிய பங்களாவுக்குள் காரை நுழைத்தவன்
"ஆரவ்.....நீ இங்க வெயிட் பண்ணு நான் பார்க் பண்ணிட்டு வந்திடுறேன்" அவனை இறக்கிவிட்டு காரை பார்க் பண்ணிவிட்டு வந்தவன் ஆரவ்வுடன் உள்ளே நுழைவதை கண்ட பெண் ஒருத்தி ஓடி வந்து தேவாவை கட்டிக் கொள்ள அவளுடைய நவநாகரீக ஆடையில் ஆரவ் முகத்தை சுளிக்க....தேவோ ஒருபடி மேலே சென்று அவளுக்கு அறைந்தே விட்டான்.
"ஏய்...யார் நீ?" எனும் கேள்வியில் உள்ளுக்குள் புகைந்தாளும் நீ கேட்ட கேள்வி என்னை ஒன்றுமே செய்யவில்லை எனும் ரீதியில் அவனைப் பார்த்து வைக்க
"என்ன தெரியலையா டார்லிங் நான் தான் "ஆத்மிகா" எனும் பதிலில் மேலும் கடுப்பானான் காளை...
" ஒன்ன தெரியாததுனால தான் ஒன் பேரும் தெரியல.... ஒனக்கு ஒரு தடவை சொன்னா புரியாதா?..... இடியட்......." என கடைசி வார்த்தையை முணுமுணுக்கும் போதுதான் அங்கு வந்து சேர்ந்தார் அவளுடைய அப்பா "ராஜன்"
"ஹலோ மிஸ்டர் மாறன்..... இவ தான் என்னோட ஒரே பொண்ணு... நான் உங்கள பத்தி நிறைய சொல்லியிருக்கிறதுனால உணர்ச்சிவசப்பட்டு பேசிட்டா அவக்காக நா மன்னிப்பு கேட்டுக்குறேன்."
"இதோ பாருங்க ராஜன்.... உங்க குடும்ப விஷயங்களை என்கிட்ட வந்து சொல்லிட்டு இருக்காதீங்க.. நமக்குள்ள தொடர்பு தொழில்ல மட்டுமே தவிர அததாண்டி வர ட்ரை பண்ணாதீங்க"
பேச்சை கத்தரித்துவிட்டு தன் தம்பியை கூட்டிக்கொண்டு பார்ட்டி ஹாலுக்குள் நுழைய அதுவரை அமைதியாக இருந்த ஆரவ்
" அண்ணா...ஒன்னு சொன்னா கோச்சுக்க மாட்டீங்களே!?"
"இப்ப என்ன...... நீங்க அவங்க கிட்ட அப்பிடி நடந்துகிட்டது சரி இல்ல.... கொஞ்சம் தன்மையா பேசியிருக்கலாம்னு சொல்ல போற அப்படித்தானே?"
"அதான் நீங்களே சொல்லிட்டீங்களே அப்படித்தானேன்னு மட்டும் எதுக்கு கேக்குறீங்க?" என்றவனை பார்த்து கண்களை சிமிட்டியபடி திரும்பியவன் தன் பக்கத்தில் தன்னையே வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் ஆத்மியின் முகத்துக்கு சொடக்கு போட திடுக்கிட்டு அவனை பார்த்தாள் பெண்....
"என்ன?.....என் முகம் என்ன உனக்கு கண்ணாடியா? இப்படி பார்த்துட்ருக்க?"
"நீ ரொம்ப ஸ்மார்ட்டா இருக்க தேவா அதான்...."
"சீ...... தள்ளிப் போ" என்றவன் ஆரவ்வை இழுத்துக் கொண்டு வெளியேயே வந்து விட்டான்.
"கதிர்...." எனும் சிம்மக் குரலில் அவன் முன் வந்து நின்றான் கதிரவன்.
"சார் இப்போ 9:30..... 10 மணிக்கு அந்த பொண்ணு வேலையை விட்டுவிட்டு கிளம்புவா..... ஒரு 15 நிமிஷம் நடந்ததுக்கு அப்பறம் அவ வீட்டுக்கு போற ரோட்ல தனியா தான் போவா... நாங்க அப்போ அந்த பொண்ண போட்ரலாம் சார்"
"போட்ரலாம்" எனும் போது அவனது குரல் நடுங்குவதை கவனித்துக் கொண்டு இருந்தாலும் அவளை விட்டு விட அவன் என்ன நல்லவனா?
தான் செய்த கொலையை அவள் எவ்வாறு புகைப்படம் பிடித்தாள் என்பது அவனுக்கு தெரியவில்லை ஆயினும் அந்த நினைப்பே அவளை கொல்ல தூண்டிக்கொண்டிருந்தது அவனுக்கு.....கொஞ்ச நேரம் யோசித்துக் கொண்டிருந்தவன் கதிரை பார்த்து
" கிளம்பலாம்" என்ற ஒற்றை சொல்லோடு முன்னே நடக்க எதுவுமே பேசாமல் அமைதியாக அவன் பின்னே நடந்தான் கதிரவன்.
இரவு 10.00
அந்த தனி இருட்டு சாலையில் அவள் வழமை போல அந்த வீதியில் வந்து கொண்டிருந்தாலும் மனதில் ஒன்றிக்கொண்டிருக்கும் பயத்தை மட்டும் ஏனோ அவள் கண்டு கொள்ளவில்லை...
எப்பொழுதும் இப்படி பயம் இருந்தது இல்லை ஆதலால் அதை அவள் பொருட்படுத்தவில்லை என்பது தான் பொருத்தம்.
நடந்து கொண்டிருக்கும் போது திடீரென தன் முன் சூழ்ந்து கொண்ட அந்த ரவுடி கும்பலை பார்த்து உண்மையில் அவளது இதயம் திடுக்கிட்டாலும் தன் கேமராவை ஆன் செய்து வீடியோ செய்ய கையில் எடுத்த வேளை திடீரென அவள் முன் வந்து நின்ற ஆர்.கே.... சிறிதும் தாமதிக்காமல் தன் கையிலிருந்த கத்தியால் அவள் வயிற்றில் குத் எதிர்பாராவிதமாக நடந்த தாக்குதலில் நிலைகுலைந்தவள் தன் பலத்தையெல்லாம் திரட்டி அவன் கட்டி இருந்த அந்த சிவப்பு துணியை அகற்ற அவன் முகத்தை கண்டு அதிர்ச்சியில் "ஆர்.கே" என கண்களை விரிக்கவும் மறுபடி அந்த கத்தியை எடுத்து குத்த அப்படியே மயங்கி சரிந்தாள்.
அவளுடைய கையிலிருந்த கேமிராவை எடுத்து துண்டு துண்டாக உடைத்துவிட்டு அவள் பேகையும் தடயமில்லாமல் எரித்தவன் நிம்மதியாக வீட்டுக்குச் சென்றான்.
இரவு 10 மணியாகியும் வீட்டுக்கு வந்து சேராத தன் தங்கை கயல்விழியை எதிர்பார்த்து காத்திருந்தாள் அஷ்வி.....
கொஞ்ச நேரம் காத்திருந்துவிட்டு சலிப்பு தட்டவும் சோபாவில் அமர்ந்து டீவியை ஆன் செய்ய அதில் பரபரப்பாக இன்று நடந்த கொலை பற்றி ஒளிபரப்பப்பட்டு கொண்டிருந்ததை கண்டவள் அதிர்ந்து போனாள்.
" நேத்து ஒரு கொல... அதுக்குள்ள இன்னொரு கொலையா? யாருமே இதை தட்டிக் கேட்கவே மாட்டாங்களா? என தனக்குத்தானே பேசிக் கொண்டிருக்க
" ஏன்... நீ போய் தட்டிக் கேட்க வேண்டியதுதானே"அதற்கு பதில் அளித்துக் கொண்டே உள்ளே நுழைந்தாள் கயல்விழி. டிவியை ஆஃப் பண்ணிவிட்டு அவளைப் பார்த்து முறைத்தவள்
"உனக்கு பொறாமைன்னு ஒத்துக்கோ.. அதோட மிஸ் அஷ்வா.....அவர் உங்களுக்கும் சேர்த்து தான் அண்ணங்குறத மறந்துராதீங்க"எனவும்
"அப்படி சொல்லுடா என் செல்லாகுட்டி.."
என்றுவிட்டு எதிர் சோபாவில் வந்து அமர்ந்தான் அஜய்.
" நீ என்கூட பேசாத "
"ஹே மிஸ் அஷ்வா.... என் அண்ணன் என் கிட்ட தான் பேசினாரு.... உங்க கிட்ட இல்ல.. சோ நீங்க கொஞ்சம் அடக்கி வாசிச்சிங்கன்னா எங்களுக்கு உதவியா இருக்கும்"
என கயல் சொல்லவும் அவள் மீது தன் கையிலிருந்த குஷனை தூக்கி எறிந்து விட்டு கோபமாக தன் அறைக்கு சென்று கதவை படார் என அடைத்தாள்.
அவளின் சிறுபிள்ளை தனத்தை நினைத்து சிரித்த அஜய்
" பாவம்டி அவ ரொம்ப நொந்து இருப்பா நீ போயி அவ கூட இரு"
" என்னதான் இருந்தாலும் என்ன விட அவளைத்தான் உனக்கு புடிக்கும் இல்லண்ணா"
" அப்படி இல்லமா கயல்" என அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டுவிட்டு தன் அறைக்கு சென்றவனுக்கே தெரியும் அது அவளுக்கான சமாதான வார்த்தை மட்டும்தான் என்பது.
காலை......
"அண்ணி... எனக்கு டிபன் வேணாம் அண்ணி நான் வெளியே போய் எடுத்துக்கிறேன்."
என்ற அஷ்வினி அவசரமாக வீட்டை விட்டு வெளியேறினாள்.இன்று அந்த முதல் நாள் நடந்த கொலை சம்பந்தமாக யாரோ வந்து புகார் கொடுத்ததற்கிணங்க அந்த கேஸ் இன்று கோர்ட்டுக்கு வருகிறது. அதை டீல் பன்னிய ஆளுக்கு ஏதோ அவசர வேலை வந்துவிட அந்த கேஸை இவளுக்கு கொடுத்து விட்டார்கள்.
வெற்றிவேல் யுனிவர்சிட்டி......
"ஏய் இங்க வா.....இங்க வா..." எனும் குரல் தன்னை நோக்கித்தான் பேசப்படுகிறது என அறிந்த கயல்விழிக்கு மனதில் திக்கென்றது.
இன்று தான் காலேஜுக்கு முதல்நாள்... இதையெல்லாம் எதிர்பார்த்துத்தான் வந்திருந்தாள் எனினும் நேரடியாக எதிர்கொள்ளும் போது மனம் அதிர்வதை அவளால் நிறுத்த முடியவில்லை........... என்ன செய்வதென தெரியாமல் மெதுவாக நடந்து வர அவர்களில் ஒருவன்
" கால் சுளுக்குகிச்சோ " என கேட்கவும் மற்ற அனைவரும் சிரிக்க அவளுக்கு அழுகை முட்டிக்கொண்டு வந்தது.அவள் அஷ்வினியை போலல்லாது பயந்த சுபாவமுடையவள். அவர்கள் முன் வந்து நிற்க
" உன் பெயர் என்ன"
"க...க..கயல்... கயல்விழி"
" புதுசா"
"ஆமாண்ணா"
"என்னா....து அண்ணாவா"
"சீச்சீ.....அழகான பொண்ணுங்க அப்படி கூப்பிட கூடாது" என்ற அவனைப் பார்த்த அவளுக்கு சிரிப்பு தான் வந்தது.
"முள்ளம் பன்டிக்கு பேன்ட் சட்ட போட்ட மாதிரி இருந்துட்டு பேச்ச பாரு" என நினைத்தவளுக்கு சிரிப்பை அடக்க முடியாமல் போக சிரிக்கவும்... அவனுக்கு கோபம் வந்துவிட்டது.
என தூரத்தில் வந்து கொண்டிருந்த ஒருவனை கைகாட்ட தனக்கு வந்த சோதனையில் பலனாக கண்களில் கண்ணீரணை கோர்க்க அதை கண்டும் காணாதவன் போல ஒரு ரோஜாவை எடுத்து அவள் கையில் கொடுத்து
" போ...." என கத்த அவளும் பயந்து பயந்து கொஞ்ச தூரம் சென்றவள் அவன் முகத்துக்கு நேரே சென்றதும் இன்னும் அழத் துவங்கி விட்டாள். தன் முன் அழுது கொண்டு திடீரென ஒரு பொண்ணு வந்து நிற்கவும் அவனும் உள்ளுக்குள் சற்று பயந்துதான் போனான். மறுபடி அவள் தன் முன் ரோஜாவை நீட்டி
"ஐ... ல...ல...லவ்.... யூ" என அழுது கொண்டே சொல்லவும் அவளுடைய அப்பாவித்தனத்தை நினைத்து பக்கென சிரித்து விட அவள் உட்பட அவளை அனுப்பிய அனைவரும் அதிர்ந்து விட்டனர். அவள் அவனை புரியாது பார்க்க அவர்கள் தான் உட்கார்ந்திருந்த கட்டிலிருந்தே இறங்கி விட்டனர்.
அவன் செய்கையில் அவர்கள் அதிர்ந்து நிற்க இவளோ அவனை புரியாது பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
அவர்கள் அதிர்ந்ததன் காரணம் அவர்களுக்கு அவனைப் பற்றி தெரியும்.... அவனுக்கு லவ் என்றாலே அலர்ஜி.....பேசுகிறேன் பேர்வழி என்று காதில் ரத்தம் வர வைத்து விடுவான்.
எத்தனையோ பெண்களை உதரித்தள்ளியும்...... எத்தனையோ பெண்களுக்கு இந்த வார்த்தைக்காக அறைந்துமுள்ளவன் இவள் சொன்னதும் அவளுக்கு அறைவான் என்று பார்த்தால்... அவன் பக்கென சிரித்து விட்டான்.
அவளுடைய கையில் இருந்த பூவை வாங்கியவன்
"ஓன் பேரென்ன...?"
"க...க...கயல்விழி"
"சரி...சரி... பயப்படாத.... நான் உன்ன ஒண்ணும் பண்ண மாட்டேன்"
"இ..இ...இல்ல...அது.... வந்து..."
"ஹே..... ரிலாக்ஸ் கயல்....அவங்க ஒன்ன ரேகிங் பண்ணத நான் பார்த்தேன். உன்னை நான் தப்பா எடுத்துக்கல நீ போ"
என்றதுதான் தாமதம் ஒரே ஓட்டமாக தன் வகுப்புக்கு ஓடிவிட்டாள். அவளை விட்டுவிட்டு அவர்களிடம் வந்தவன் ரோஜாவை கொடுத்தவனுக்கு ஒரு அறை விட்டுவிட்டு அவனுடைய சட்டை காலரை பிடித்து
" மறுபடி.... மறுபடி.... செஞ்சுகிட்டு இருக்க எல்லா புதுசா வேற பொண்ணுங்க கிட்டயும் உன் பொறுக்கித்தனத்தை காட்டினால்.... அப்புறம் என் மறு முகத்தைப் பாப்ப....." என ருத்ரமூர்த்தியாய் எச்சரித்துவிட்டு அவன் நகரவும் தான் அவனுக்கு மூச்சே வந்தது.. அதே நேரம் அவள் மீது வெறித்தனமான கோபம் மனதில் கனன்று கொண்டிருந்தது.
***
தான் எவ்வளவு வாதாடியும் அந்த கேஸ் தோல்வியில் முடிந்து அவர் தற்கொலை தான் பண்ணிக் கொண்டார் என தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டதில் நொந்து போய் வெளியே வந்தாள் லாயர் அஷ்வினி....
தன்னுடைய மன ஆறுதலுக்காக அருகிலிருந்த காபி ஷாப்பில் நுழைந்து ஓரத்தில் இருந்த தனி டேபிளில் போய் அமர்ந்தாள்.
எவ்வளவு வாதாடியும் அந்த மனிதரின் கொலைக்கு காரணமானவர்களுக்கு தண்டனை வாங்கி கொடுக்க முடியாத தன் கையாலாகாத தனத்தை நினைத்து உட்கார்ந்து இருக்க தன்னுடைய கண்ணுக்கு ஒரு இன்ச் இடைவெளி விட்டு க்ராஸ் ஆக போன கத்தி அவளுக்கு சைடில் இருந்த போர்டில் குத்தி நிற்க நெஞ்சு வேகமாக துடிக்க கதிரையை தள்ளி விட்டு எழுந்தவள் அவளுக்குப் பின்னால் அப்பொழுதுதான் கைகழுவி விட்டு திரும்பிய தேவமாருதனை பயத்தில் இருக்க கட்டியணைக்க அவள் திடீரணைப்பில் அவன் அதிர்ந்தது நிற்க அதற்குள் வந்திருந்த ரவுடிகள் அவனை நெருங்கி வந்து
"டேய்......மரியாதையா அவள விட்டுடு..."
என்றவாறே அவளை வெட்ட கையை ஓங்க தடுத்தவன்
"யார்ரா....நீங்க...?"
"முதல்ல நீ யாருன்னு சொல்லு.... இவ்வளவு துடிக்கிற... நீ என்ன அவ புருஷனா?" என நக்கலாக கேட்டு விட்டு சிரிக்க அவனோ கோபத்தில் வார்த்தையை விட்டான்.
என சொல்லி மறுபடி சிரிக்க அவள் அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனாள் என்றால் அவன் தன் வார்த்தையை நினைத்து தன் மீதே கோபம் கொண்டான். அதிர்ச்சியிலிருந்து நீங்க அவள் என்ன நினைத்தாளோ தன் பேகை எடுத்து எப்போதோ தோழிக்காக வாங்கி வைத்திருந்த தாலியை எடுத்து அவனிடம் நீட்டி
"நீங்கதானே பையில் வை...... பிறகு கட்டி விட்றேன்னு சொன்னீங்க... வீட்ல கட்டினால் என்ன? இப்போ கட்டினால் என்ன? ரெண்டும் ஒன்னுதான் கட்டுங்க"
என அவனிடம் கண்களை இறைஞ்சுதலாக காட்டி கேட்க அவனோ அதிர்ச்சியின் உச்சத்திற்கே போய்விட்டான்.
"கட்டுங்க..." என சற்று உரக்க கத்த அவன் என்ன நினைத்தானோ இவர்கள் போனவுடன் கழட்டி விடுவாள் என நினைத்தவன் அவள் கொடுத்து தாலியை அவளுடைய கழுத்தில் கட்டினான்.
முதல் நடத்தி முடித்து வெற்றி அடைந்த கெஸின் எதிர்பக்க தோல்வியுற்றவரின் அடியாட்கள் தான் அவர்கள்.......
அவர்களுடைய அண்ணனை அவள் ஜெயிலுக்கு அனுப்பி வைத்த கோபம் அவர்களுக்கு அவள் மீது.....
அதனால்தான் அவளை கொல்ல வந்திருக்கிறார்கள்.
என்பவை யாவற்றையும் அறிந்து கொண்டவன் அவர்களை போட்டு புரட்டி எடுக்கத் தொடங்கினான்.
தன் மீது கையோங்கியதற்காக கோபம் கொண்டவன் அவர்களை அடிக்க அவளோ தனக்காகத்தான் அடிக்கிறான் என நினைத்துக்கொண்டு அவனை கண்களால் ரசிக்க தொடங்கினாள்...
ஜிம் செய்து முறுக்கேறி இருக்கும் கட்டமைப்பான உடல்வாகு; அடுத்தவர்களை பார்த்தவுடன் எடை போட்டு விடும் கூறிய விழிகள்; கவர்ந்திழுத்து மறுபடி பார்க்கத்தூண்டும் வசீகர முகம் நேர்த்தியாக ஷேவ் செய்து பாக்ஸ் கட் வைத்திருந்தான்.
அவன் தனக்கு தாலி கட்டிய எண்ணமே இல்லாமல் ஏதோ தன்னை காப்பாற்றி விட்டான் என நினைத்துக்கொண்டு பார்த்திருந்தவள் அவன் அடித்து முடித்து விட்டு செல்லவும் தான் தன்னுணர்வு பெற்றவள் ஓடிச்சென்று அவனை மறைப்பது போன்று கைகளை நீட்டி நிற்க.... அவன் உனக்கும் எனக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை என்பது போல் நகர போனான்.
அவனைப் பொறுத்தவரையில் அது ஜஸ்ட்..ஏதோ அவள் கட்டிவிட சொன்னதற்காக கட்டினானே தவிர வேறு ஒன்றுமே தோன்றவில்லை...ஆனால் அவளுக்கு..... தமிழ்ப் பாரம்பரியத்தில் ஊறிப்போய் இருந்த குடும்பத்தில் வளர்ந்ததாலோ என்னவோ அதனை அவளுக்கு கலற்ற தோன்றவில்லை.......
கல்யாணம் எப்படி நடந்திருந்தாலும் தாலி கட்டியவனையே கொண்டவனாக கொள்ளும் பாரம்பரியம் அவளது...
" நான் கட்டிவிடல........நீயாத்தான் கட்டிவிட சொன்ன..... நீ அந்த ரவுடி கிட்ட இருந்து தப்பிக்க தாலியை கட்டி விட சொன்ன... நானும் கட்டினேன் அவ்வளவு தான்.... அதோட முடிஞ்சிது..உனக்காக நான் சண்ட போட்டேன்னு நெணச்சிகாத..... என்ன அடிக்க வந்ததால நான் அடிச்சேன்.தட்ஸ் ஆல்"
என அவளை முறைத்துவிட்டு வெளியேற அதிர்ந்து நின்று விட்டாள். அவன் சொல்வதும் உண்மைதான்...
அவன்மீது பழி போட முடியாது தான் என்றாலும்.. கழுத்தில் ஏறிய பின் தெரியாவிட்டாலும் பிடிக்காவிட்டாலும் தாலி தாலி தானே..... அதற்கு உரிய மதிப்பை அது எப்போதுமே இழந்து விடுவதில்லையே.......
தன் மீது தான் முழுத்தவறு எனும் போது கெஞ்சுவதை தவிற வேறு வழியில்லை அவளுக்கு....
வெளியேற நிணைத்து கதவை திறக்கப்போனவனின் கையை பிடிக்க...தான் இவ்வளவு எடுத்துச் சொல்லியும் கேட்காமல் மறுபடி தன்னை தொந்தரவு செய்பவள் மீது கோபம் தலைக்கேற பின்னால் திரும்பி விட்டான் ஒரு அறை..
அவன் அறைந்த அறையில் அந்த காபி ஷாப்பில் உள்ள அனைவரும் திடுக்கிட்டுத் திரும்பிப் பார்க்க அவளுக்குத்தான் அவமானத்தில் கண்கள் கலங்கிவிட்டது.
வழமையாக இப்படி அழுபவளில்லை அவள்.... தன் தைரியத்தில் இருந்த நம்பிக்கையால் தான் சட்டமே படித்தாள்.....ஆனால் இன்று தனக்கு என்னதான் நேர்ந்து விட்டது என நினைத்தவள் தன் கண்ணீரைத் துடைத்துக் கொண்டு
"நீங்க யாருன்னு எனக்கு தெரியாது தான்...... பட் கழுத்துல தாலி ஏறினதுக்கப்பறம்....... தெரிந்தோ தெரியாமலோ நீங்க ஏன் புருஷன்..."
"புருஷன்" என்ற வார்த்தையின் அழுத்தத்தை கூட்டி சொல்லவும் அவனுக்கு ஏகத்துக்கும் எகிறியது.
அவள் கூறிய வார்த்தையில் அவளை முறைக்க அவளோ அவனை கண்டுகொள்ளாமல் மறுபடி
"அண்ட்.....இன்னொரு விஷயம் மிஸ்டர்... நான் ஒரு லாயர் .... உங்க மேல கேஸ் போட்டா வெளி உலகத்தயே பாக்கவிடாம ஜெயில்ல போட்டுருவாங்க..."
என்று திமிராகப் பேசவும் அவனுடைய கோபம் எல்லை கடக்க அவளுடைய தாடையை இருக்க பற்றவும் மக்கள் அனைவரும் அங்கு கூடவும் நேரம் சரியாக இருக்க அவன் அவசரமாக கையை விட்டுவிட்டான்.வந்த கூட்டத்தில் ஒருத்தர்
" யேப்பா... அவ ஓன் பொண்டாட்டிங்குற உரிமைல தானே வந்து கையைப் பிடிக்கிறா....நீ என்னடான்னா எல்லோருக்கும் முன்னாடி இப்படி அறைறியே..."
"அதானே... எவ்வளவு கோபம் இருந்தாலும் அவளுக்கு கையோங்கி இருக்க கூடாது.."
"சார்.... மீடியாக்கு கொண்டு போன என்ன நடக்கும் தெரியுமா?"
என்று ஆளுக்காள் அவனைக் கேள்வி கேட்க அவனோ அவளைக் கொலை வெறியுடன் முறைத்தான்......
அவளோ கைகளைக் கட்டிக்கொண்டு தலை சாய்த்து அவனைப் பார்த்து சிரித்துக் கொண்டிருந்தாள். பல்லைக் கடித்தவாறு அவளை இழுத்துக் கொண்டு வெளியே வந்து
" இப்ப என்னதான் பண்ணனும்" என்றான் அடக்கப்பட்ட கோபத்தில்...... அவனைப் பார்த்து சிரித்தவள்
" என்ன உங்க வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போங்க..."
"வாட்.....லூசா நீ நான் எப்பிடி உன்ன கூட்டிட்டு போறது?"
"நா ஒன்னும் லூசில்லங்க.... மிச்சம் கஷ்டப்படத் தேவையில்ல......நீங்க எப்படி வீட்டுக்கு போவீங்களோ அப்பிடியே என்னையும் கூட கூட்டிட்டு போயிருங்க"
"என்ன மரகழண்டு போச்சா ஒனக்கு.. உன் அப்பா அம்மாக்கு யாரு பதில் சொல்றது.....நான் கல்யாணமே இல்லன்னு சொல்றேன் நீ என்னடான்னா உங்க கூட கூட்டிட்டு போங்க கூட்டிட்டு போங்கன்னு உலறிகிட்டு இருக்க... "
என அவன் அவள்பெற்றோரை பற்றி சொன்னதும் தான் தன் வீட்டு நினைவே வந்தது அவளுக்கு.... இப்பொழுது என்ன செய்வது எனப் புரியாமல் விழித்தவள் திடீரென பிரகாசமாகி
"நீங்க இப்போ என்கூட என் வீட்டுக்கு வாங்க நடந்த எல்லாத்தையும் சொல்றேன்.....அதுக்கப்பறம் நா உங்க கூட வந்துட்றேன்" என்றவள் "எப்புடி..." என தன் இரு புருவங்களையும் உயர்த்த.... "இவ என்ன லூசா..." என நினைத்தவன்
"தோ பார்.... இப்போ நடந்தது ஜஸ்ட் அன் ஆக்சிடென்டே தவிர..... நீ எனக்கு பெண்டாட்டியும் இல்ல.... நான் ஒனக்கு புருஷனும் இல்ல........ மொத்தத்துல இது கல்யாணமே இல்ல..."
என்றவன் அவள் எதிர்பார்க்கா நேரத்தில் அவளுடைய தாலியில் கை வைக்கக் போக அதில் சட்டென தன்னை சுதாரித்து அவனே எதிர் பார்க்கா வண்ணம் அவனுடைய கன்னத்தில் பளாரென்று விட்டாள்.
"மிஸ்டர்.....,நீங்க யாரா வேணா இருங்க.....பட் நீங்க தான் என் புருஷன்.... உங்களுக்கு ஒரு தடவை சொன்னேன்... மறுபடி மறுபடி என்ன சொல்ல வைக்காதீங்க... கல்யாணம்குகிறது வாழ்க்கைல ஒரு தடவை தான் வரணும்னு நினைக்கிறவ நான்... தெரிந்தோ தெரியாமலோ அது நடந்துரிச்சு........ கல்யாணம் உங்களுக்கு வேணா ஜஸ்ட் அன் ஆக்ஸிடன்ட்டா இருக்கலாம்...பட் அது எனக்கு அப்பிடியில்ல.... என் தாலி ல கை வெக்க நெனகிறவன் எவனாயிருந்தாலும் அவனுக்கு நான் அப்புறம் மனுஷியாகவே இருக்க மாட்டேன்
நீங்க எங்கவேணா போங்க.... ஆனா என் அம்மா அப்பாவோட பேமிஷனோட நான் உங்கள தேடி வருவேன்...."
என அழுத்தமாகக் கூறியவள் அவனை முறைத்து விட்டு சென்று விட்டாள்.
தன் டேபிளில் இருந்த பொருட்களை வெறி பிடித்த வேங்கை போல உடைத்து விட்டு
குறுக்கும் நெடுக்கும் நடந்து கொண்டிருந்தான் "ரிஷிகுமார் தேவமாறுதன்"
"அவள் எப்படி எனக்கு அறைவாள்😡?" எனும் கேள்வியே அவனை கோபத்தின் எல்லையை கடக்க வைத்தது...... அது மட்டுமா?????அவள் கொடுத்த தாலியை அதிரச்சியில் மடத்தனமாக கட்டி விட்டதை நினைத்து வேறு தன் மேல் வெறுப்பு ஏற்பட்டது அவனுக்கு.
தன் கேபினின் அருகில் இருந்த மதுபான அறையின் கதவைத் திறந்து கொண்டு உள்ளே சென்றவன் கையில் தட்டுப்பட்ட அனைத்து மது பாட்டில்களையும் குடித்தும் கூட கோபம் மட்டும் மட்டுப்பட்டதாகவே தெரியவில்லை... இன்னும் கோபம் தலைக்கேற அங்கிருந்த மதுபாட்டில்களை தூக்கி எறிய அது உடைந்து சுவரில் பட்டுத் தெரித்து விழுந்தது.
***
"ஹாய் கயல்...👋" என்றவாறு அருகில் வந்தமர்ந்தாள் அவருடைய பால்ய வயது சினேகிதி "ரித்திகா" அவளைப் பார்த்து இன்பமாக அதிர்ந்தவள் அவளை கட்டிக்கொண்டாள். அவளை பார்த்த சந்தோஷத்தில் மனதில் இருந்த பாரம் அகன்றது போல் இருக்க சுவாரஸ்யமாகவே அவருடன் பேசத் தொடங்கிவிட்டாள்.
இடைவேளை
ரித்துவின் அருகில் இருந்தபடியே வளவளத்துக் கொண்டிருந்த கயலை அவளுக்குப் பின்னால் உள்ள டேபிளில் அமர்ந்து அவளையே ஆச்சரியத்துடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் அந்த "லவ் சீனியர்" தன் முன் அப்பாவியாக அழுதவாறு அவர்கள் சொன்னதற்காக லவ் சொன்னவளா இவள் என்றிருந்தது அவனுக்கு.....
பெண்கள் என்றாலே அவனுக்குப் பிடிக்காதுதான் எனினும் அவள் அப்பாவித்தனம் உண்மையில் அவனுக்கு பிடித்திருந்தது அது ஏன் என்று அலச விரும்பவில்லை அவன்.....திடீரென தன் முன் வந்து நின்ற அந்த "ரேகிங் தந்த சீனியர்" ஐ பார்த்து அதிர்ந்து தான் போனாள் கயல். பயத்துடன் ரித்துவை பார்க்க அவள் இவளிடம்
" என்ன கயல்..என்னாச்சு? ஏன் இப்படி பயந்து போய் இருக்க?" என கேட்டுக்கொண்டிருக்கும் போதே அவன் கோபத்துடன்
"எந்திர்டி........😡😡" என கத்திய கத்தில் பயந்து எழ கன்னத்தில் பளாரென்று விட்டு முடியும் இவன் கன்னத்தில் இடியென வந்து விழுந்தது இன்னொரு அறை.....
கயலை பார்த்துக்கொண்டிருந்த "லவ் சீனியர்" உட்பட.... "ரித்து" , "கயல்" மற்றும் "ரேகின் சீனியர்" என அனைவருமே அதிர்ந்து நின்றுவிட்டனர் அங்கு நின்றிருந்தவனை பார்த்து... இதில் அதிகமாக அதிர்ந்தது கயல் தான்....
" இவன் எப்படி இங்க🤔" என்று புரியாமல் பார்த்துக்கொண்டு இருக்கும்போதே "அப்போது வந்தவன்"
" நான் உயிரோடு இருக்கும்போது என்ன தைரியத்துலடா என் பொண்டாட்டி மேல கைய வெச்ச😡?" என்று கேட்டு விட்டு திரும்பவும் அறைந்தான்.
"லவ் சீனியர்" அருகில் வந்து அவன் தோளில் கை வைத்து
"ஆரவ்........."என்றான் அதிர்ந்தபடியே....
தன் தோளில் கை வைத்த தன் உயிர் நண்பனை முறைத்து விட்டு கயலை இழுத்துக் கொண்டு போய் ஒரு மரத்தடியில் நிறுத்தினான் ஆரவ். அவள் அதிர்ச்சியில் உறைந்து போயிருக்க.........
" ஒரு ஆம்பள கன்னத்தில் கை வைக்கிறான் எதுவுமே சொல்லாம அமைதியா இருந்துட்டிருக்க😡 வெட்கமா இல்ல எங்க போச்சு உன் தைரியம்?"
"உனக்கு ஏன் பதறுது... இவ்வளவு நாள் இல்லாத பாசம் இப்ப எங்க இருந்துடா வந்துது? இவ இன்னுமே சாகல எப்படிடா சாகடிக்கிறதுன்னு... பாசமா இருக்கற மாதிரி நடிச்சு மறுபடியும் சாவடிக்க போறியா😡"
என கோபமாய் கேட்டவளை அறைந்துவிட்டு அவள் அழவும் அதை தாங்க முடியாமல் அவளை இறுக்க கட்டி அணைத்தான். அவனிடமிருந்து விடுபட என்னி
"விடுடா..." என அவள் திமிரவும் அவளை இன்னும் இருக்கமாக கட்டி அணைத்தான்.
"விடு ஆரு... "
என மறுபடி திமிரி அழ.....அவனோ எத்தனையோ வருடங்களுக்கு பின்னரான அவளுடைய பிரத்தியேகமான அழைப்பில் மகிழ்ந்து போய் இருந்தான்.அவளை மெதுவாக விடுவித்து அவள் முகத்தை தாங்கி
" ஐ அம் சாரி அம்மு.....எல்லா தப்புமே என் மேல தாண்டி.... நான் அன்னைக்கு இருந்தது வேறு நெலம....உன்னை இப்போ நல்லா புரிஞ்சுகிட்டேன் நீ இல்லாம என்னால வாழ முடியாது அம்மு...ப்ளீஸ் புரிஞ்சுக்கோடி"
"என்ன விட்டுடு ஆரவ்....ப்ளீஸ்.. என்னால மறக்க முடியல டா ப்ளீஸ்...." என்று அவனைப் பிடித்துத் தள்ள அவன்
"மறுபடி உன்ன விட முடியாது அம்மு..... நீ சொன்னதுக்காக நான் இப்ப போறேன்.... ஆனா மறுபடி என் அண்ணனோட உன் வீட்டுக்கு வருவேன் எதிர்பார்த்திட்டிரு..."
என்று விட்டு சென்று விட அவளுக்குத்தான் அழுவதா சிரிப்பதா என்று இருந்தது.
தனக்கருகில் வந்தமர்ந்த ஆரவ்வை முறைத்து விட்டு திரும்பினான் "சித்தார்த்" (லவ் சீனியர்😉) கயல் வேறு ஒருவரின் மனைவி என்பது..அதுவும் தன் உயிர் நண்பனின் ஆரவ்வின் மனைவி என்பது அவனுக்கு வருத்த்தை தந்தது.
தன்னிடம் அவன் உயிர் நண்பனாக இருந்தும் சொல்லவில்லையே என்பதில் இருந்து வந்த வருத்தம் தான் அது.....
" சாரிடா" என்றவனை மீண்டும் முறைக்க..
"உன் கிட்ட சொல்லனும்னு தான் இருந்தேன் பட்.."
"என்னடா பட்......வழமயா எல்லோரும் சொல்ற டயலாக தானே சொல்லப்போற.."
" எப்போ ஃபர்ஸ்ட் இயர் லிருந்து சொல்ல இருந்த.. பட் உன்னால சொல்ல முடியல.... இப்போ எனக்கு தெரிஞ்சதும் சொல்லணும்னு இருந்தேன்னு........ சொல்ற அப்படித்தானே?"
"இல்லடா..."
"போதும் இத்தோட நிறுத்திக்கோ.....ஆரவ்"
என்றவன் எழுந்து சென்று விட இவனுக்குத்தான் என்னடா என்றிருந்தது."ஐயோ போச்சா.... இங்க இவன்... அங்க அவ.... முடில..."என அலுத்துக் கொண்டே எழுந்து சென்றான்.
இரவு....
தேவமாருதன் தன் தன் லேப்டாப்பில் மூழ்கியிருக்க அருகில் வந்தமர்ந்தான் ஆரவ்.......அதை மூடி வைத்து விட்டு சிரித்தவாறே
" என்ன விஷயம்?"
"இல்லண்ணா....... அது வந்து..."
"லவ் மேட்டர் ஆஃ?"
"அண்ணா....."என அதிர
"என்னடா அண்ணா... சின்ன வயசுல இருந்து பார்க்கிறேன் ஒன்ன தெரியாதா?"
"ஆமாண்ணா..நான் ஒரு பொண்ணை லவ் பண்றேன்"
"பேரு?"
"கயல் விழி.......ஊரு இராமநாதபுரம்"
"நான் என்ன பண்ணனும்?"
"நாளைக்கு அவங்க வீட்ல போயி பேசனும்..... அவள எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும்ணா ப்ளீஸ்...."
" எனக்கு புரியுதுடா பட்......."
"ப்ளீஸ்......எனக்காக பேசுணா" அவன் முகம் வாடுவது பொறுக்காமல்
"சரி....நீ போய் தூங்கு காலைல ஒரு முக்கியமான மீட்டிங் இருக்கு....அத முடிச்சிட்டு போலாம் ஓகே?"
"தேங்க்ஸ்ணா......" என்றவன் அவனை கட்டி அணைத்து விட்டு "சாரி" என்றவாறே வெளியேறிவிட இவன்தான் புரியாமல் குழம்பிப் போனான்.
கயல்....ஏதோ யோசனையில் ஆழ்ந்து இருக்க அவளை பார்த்துக்கொண்டே குளியலறை சென்று வந்த அஷ்வினி தானும் அமைதியாக பெட்டில் சாய்ந்து கால்கள் இரண்டையும் கட்டிக்கொண்டு அவளும் யோசனையில் ஆழ்ந்தாள்..
சவால் விட்டுவிட்டு வீட்டிற்கு வந்து எல்லா விடயங்களையும் சொல்லிவிடலாம் என்று தான் வந்தாள். ஆனால் வீடு அவன் அன்னையின் தாலி மாற்று பூஜையில் பிசியாக இருக்க அவர்கள் முகத்தில் இருந்த சந்தோஷத்தை பார்க்கவும் ஏனோ இன்று நடந்ததை சொல்லி அவர்களை குழப்பி விட அவளுக்கு மனம் வரவில்லை........ ஆதலால் அமைதியாக ரூமிற்கு வந்து சாப்பிட்டு விட்டு அமைதியாக இருந்துவிட்டாள்....
திருமணம் நடந்ததை பற்றி கவலைப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் முதல் பெண் அவளாகத்தான் இருப்பாள் என்றே அவளுக்குத் தோன்றிற்று.........
இன்று இப்படி நடக்கும் என்று தெரிந்திருந்தால் அவர் வீட்டை விட்டு வெளியேறி இருக்கவே மாட்டாள். ஆனால் அவளை மீறி ஏதேதோ நடந்து விட்டது.....
அவளும் அவன் சொன்னது போலவே ரௌடிகள் சென்றவுடன் கழட்டி விடலாம் என்று நினைத்துத்தான் கட்ட சொன்னாள். ஆனால் கலற்றத்தான் முடியவில்லை..... அது ஏன் என்று மட்டும் அவளுக்குப் புரியவே இல்லை.அம்மா சிறுவயதில் இருந்தே சொல்லி வளர்த்தால் கூட இருக்கலாம். ஏதோ ஒன்று........ அவள் தான் இது நாள் வரை எல்லோரையும் நிராகரித்திருக்க அவளை முதன்முறை நிராகரித்ததற்காக கூட இருக்கலாம் அவன் மேல் ஈர்ப்புக்கு காரணம்......
இப்படியே யோசித்துக் கொண்டிருந்தவள் நாளைச் சொல்லலாம் எனும் நினைப்பில் தன்னையறியாமல் உறங்கியும் போனாள்.
காலை............
ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு மனநிலையுடன் எழுந்தனர்.
காலை எழுந்து விழித்துப் பார்க்க மணி பத்தை தாண்டி இருந்தது.அருகில் கயலை பார்க்க அவள் இல்லாமல் இருக்கவும் அவள் காலேஜ் போய் இருப்பாள் என நினைத்தவள் பிரஷ்ஷப்பாகி விட்டு வந்து வைட் கலர் லாங் ஃபுல் ஸ்லீவ் கைவைத்த ஃபிராக் ஒன்றை போட்டவள் கண்ணாடியின் முன் வந்து நிற்க....அவளுடைய தாலி முன்னுக்கு வந்து விழுந்த அவளைப் பார்த்து சிரித்தது.அவசரமாக அதை எடுத்து உள்ளே போட்டுவிட்டு கண்ணாடியை பார்த்தாள்.
அனைவரையும் சுண்டி இழுக்கும் நீள முகம் முகத்துக்கு கீழே ஆளை வெட்டி வீழ்த்தும் கூரிய விழிகள் முடியை லூஸ் ஹேர் விட்டு இருந்தாள் அவளுடைய சன் சில்க் முடி அவளுடைய முகத்துக்கு இன்னும் எடுப்பாக இருந்தது.....
அவள் சொல் பேச்சு கேட்காமல் முன்னே வந்து விழுந்த கட் முடியை காது மடலுக்கு பின்னால் சொருகி விட்டு கீழே இறங்கி வரவும் "ஆர்.கே" யின் கார் வாசலில் வந்து நிற்கவும் நேரம் சரியாக இருக்க..... யாராவது அப்பாவுக்கு தெரிந்தவர்கள் வந்திருப்பார்கள் என நினைத்தவள் சமையலறை செல்ல அங்கே கயலுக்கு அம்மா ஊட்டி விட்டுக் கொண்டிருக்க அவள் அருகே சென்று
" ஏன் என்னாச்சு ஒனக்கு..? இப்போ எதுக்கு உன்ன விஜி பப்பி மாதிரி ட்ரீட் பண்றாங்க? " என கேட்ட அஷ்வினியை முறைத்த விஜயலக்ஷ்மி
" காய்ச்சல் வந்தது கூட தெரியாம அப்படி என்னதான் தூக்கமோ...?" எனவும்
" என்னாது..... கயலுக்கு காய்ச்சலா?" என்றவள் அவள் நெற்றியைத் தொட்டுப் பார்க்க அது அனலாக கொதித்தது. யாருக்கு தெரியும் அது அவன் தன்னை பார்க்க வருகிறான் என்பதை யோசித்து வந்த காய்ச்சல் என்பது......அப்போது உள்ளே வந்த இராமநாதன்
"விஜயா... "
"என்னங்க"
"போய் கயல ரெடி ஆக வெச்சிட்டு அப்பிடியே அஷ்வினியையும் கூட்டிட்டு ஹாலுக்கு வா...."
என்று கூறிவிட்டு சென்றதுமே கயலுக்கு மனதில் பக்கென்றது.
"நீ போயி ரெடியாக நான் இப்படியே இருக்குறேன்"
என்ற அஷ்வினி சமையலறையில் இருந்து விட கயல் சென்றுவிட்டாள்.
ஹாலில்..........
அஷ்வினியை தவிர மற்ற அனைவருமே அங்கே குழுமியிருக்க அந்த மௌனத்தை கலைக்க விரும்பிய இராமநாதன்
"மிஸ்டர். மாறன் நீங்க எங்க வீட்டு பொண்ண கேட்டதுல எங்களுக்கு பெருமை தான். இருந்தாலும்........ கயலுக்கு முன்னால எங்களுக்கு ஒரு பொண்ணு இருக்கா...அவளுக்கு கட்டி கொடுத்தாதான் கயலுக்கு முடிக்கலாம்...." என தயங்கியபடியே அவர் கூர அதிர்ந்து போனான் ஆரவ் இப்போது என்ன செய்வது என யோசித்தவனுக்கு ஒரு ஐடியா வர.....தேவாவின் பக்கம் சாய்ந்து
" அண்ணா....... சின்ன வயசுல இருந்து நான் உன்கிட்ட ஒன்னுமே கேட்டதில்ல..... கயலோட அக்காவ ஏன் நீ கட்டிக்க கூடாது....." எனவும் அவனைவிட அதிர்ந்தான் "ஆர்.கே"
என்னடாது.....நேத்து ஒரு பொண்ணு.... இன்னைக்கு இன்னொண்ணா......ஏனோ அவள் முகம் கண் முன் வந்து போவதை அவனால் தடுக்க முடியவில்லை......
"வாட்....." என அதிர்ச்சியில் கத்திவிட அனைவர் கவனமும் அவன் பக்கம் திரும்பியது. அவனோ திரும்பி ஆரவ்வைப் பார்க்க இவனுடைய கோபத்தில் அவனுக்கு கண்கள் கலங்கியிருந்தது.அதனை பார்த்தவனுக்கு மனம் இளகி விட்டதோ...... சின்ன வயதிலிருந்து கண்கலங்காமல் வளர்த்தவன் வாழ்க்கையை முடிவு செய்யும் விடயத்தில் கலங்க வைத்துவிட்டானே.......என மனது பாரமாக உடனே
"நா கட்டிக்கிறேன்...." என்றான் பட்டென்று...
"நிஜமாவா மிஸ்டர். மாறன்.....ரொம்ப சந்தோஷம்" என்றவர் "அஷ்வா....." என கத்தி அழைக்க வேண்டாம் எனத் தடுத்து விட்டு வெளியேறிவிட சமையலறையிலிருந்து வெளியே வந்தாள் அஷ்வினி. ஆரவ் சங்கடமாக
" அண்ணா ஏதோ யோசனையில் போயிருப்பாங்க அங்கிள்...... நீங்க தேதிய குறிங்க...."என்று விட்டு வெளியேறிவிட்டான்.
திருமண நாள்........
இதுவரை தனக்கு மனைவியாக வரப்போகிறவள் யார் என்று அலச விரும்பவில்லை அவன்.....அவனுடைய யோசனையெல்லாம் தான் மடத்தனமாக தாலி கட்டிய அந்த பெண் மீண்டும் வந்துவிட்டால்.....ஆரவ்விற்கு என்ன பதில் சொல்வது என்பதிலேயே மனம் உழன்று கொண்டிருந்தது.
தான் நல்லவன் இல்லைதான்.... ஆனாலும் அவளுக்கு துரோகம் செய்கிறோம் எனும் உணர்வு அவன் மனதில் எழாமல் இல்லை.அவன் வாழ்வதே ஆரவ்விற்காக மட்டுமே என்றாலும் அவனுடைய வழியில் குறிக்கிடுபவர்களை உயிருடன் விட்டு வைக்க மாட்டான்...இப்படி இருப்பவனுடைய ஒரே வீக்னஸ் ஆரவ் மட்டுமே...... அம்மா அப்பா இல்லாமல் அவனை வளர்த்ததாலோ என்னவோ அனைத்து அன்பையும் அவனுக்கே கொட்டி வளர்த்து விட்டான் அதனால் தான் அவன் முகம் வாடுவது கூட அவனுக்கு பிடிக்காது. வெறித்தனமான பாசம் அவன் மேல் மட்டும்....
இது இப்படி இருக்க... இங்கே அறையில் அஷ்வினியின் நிலையோ அவனை விட மிக மோசமாக இருந்தது.கல்யாணம் வேண்டாம் என்று எவ்வளவு வாதாடியும் அவர்கள் அதற்கு காது கொடுப்பதாகவே தெரியவில்லை.....தனக்கு நடந்த கல்யாணம் பற்றி சொன்னால் அதற்கு என்ன ஆதாரம் என்று கேட்டு வாயடைத்துப் விட்டனர்.....
தாலியை காட்டலாம் என்று பார்த்தால் அம்மா வேறு செத்து விடுவதாக மிரட்டி வைத்திருக்க........... அழுவதை தவிர வேறு வழியே இல்லை அவளுக்கு....
மணவறை....
ஆரவ் கயலின் கழுத்தில் தாலி கட்டி மூன்று முடிச்சு போட்டு முடித்திருக்க.....ஆர்.கே தாலியை வெறித்தான். அதை மறுபடி இன்னொரு பெண்ணுக்கு கட்ட ஏதோ ஒன்று உறுத்தியது.... ஆரவ்வின் கலங்கிய முகம் மறுபடி கண்ணில் வர மனதை கல்லாக்கிக்கொண்டு மூன்று முடிச்சுப்போட்டு ஏழு முறை சுற்றி முடிக்க.... அவ்வளவுநேரம் அழுதது மற்றும் இப்போது வரை எதுவுமே சாப்பிடாதது எல்லாமுமாக சேர்த்து அவன் கைகளிலே மயங்கி சரியவும் அவளை மூடியிருந்த திரை விலக அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனான். "ரிஷிகுமார் தேவமாருதன்".
அதிர்ச்சியில் இருந்து மீளாமலே......மயங்கி இருக்கும் அவளை அருகில் இருந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் ரிஷி.
யாருக்கும் வாழ்க்கையில் தனக்கேற்பட்டிருப்பது போன்ற திருமணம் நடந்திருக்க மாட்டாது என்றே தோன்றியது அவனுக்கு......
அவளைப் பார்க்கப் பார்க்க கோபம் வர.... கோபத்தை அடக்க முடியாமல் போகும் என நினைத்தவன் கயலை அமர்த்தி விட்டு வெளியேறினான்.
அவன் சென்று சிறிது நேரம் சென்றிருக்கும் மெதுவாக கண் விழித்த அஷ்வினி முதலில் தான் எங்கிருக்கிறோம் என்று தெரியாமல் சுற்றி முற்றி பார்க்கவும் கயல் "அக்கா" என அவளை இருக்க கட்டி கொண்டாள்.
அவளை விடுவித்து எழுந்து அமர்ந்தவள்
"கயு.....நாம எங்கடி இருக்கோம்?"
" அக்கா உனக்கு என்ன ஆச்சு....?"
" என்னடி அக்கானு மரியாதையா பேசுற..."
" போடி " என்ற கயல் அவளுக்கு அடிக்க.......
" ஆமா நாம எங்க இருக்கோம்"
" ஹம்ம்......நம்ம புருஷன் வீட்டுல..... ஆனாலும் சும்மா சொல்லக்கூடாதுகா அத்தான..."
"அத்தானா?"
"என்னடி..... பழசை எல்லாம் மறந்திட்டியா? உனக்கு கல்யாணம் ஆகிடுச்சு..."
என்றதும் தான் தனக்கு இன்று நடந்த கொடுமை ஞாபகம் வர எனக்கு தாலி கட்டியவன் நினைவில் முகத்தை சுழிக்க
"அத்தானுக்கு உன்ன ரொம்ப புடிக்கும் போல அஷ்வா...... நீ மயங்கி விழுந்ததும் ஹீரோ மாதிரி உன்னை புடிச்சு கார்ல தூக்கிட்டு வந்தாரு பாரு.........இப்ப கூட இங்கே தான் உன்ன பாத்துட்டே இருந்தாரு...ஜஸ்ட் இப்பதான் வெளியே போனாரு"
என்று சொல்லகேட்டபோது எரிச்சலாகத்தான் இருந்தது அவன் தன்னை பிடித்ததில்...... கயலை ரூமிற்கு அனுப்பி விட்டு குளியலறை சென்று சாதாரண உடைக்கு மாறியவள் வெளியே வரவும் ரிஷி கதைவைத் திறந்து கொண்டு உள்ளே வரவும் சரியாக இருக்க இப்போது அதிர்ச்சியாவது அவள் முறையாயிற்று.
தன்னை அதிர்ச்சியாக பார்ப்பவளை சட்டை செய்யாது தன்னுடைய லேப்பை சார்ஜில் போட்டுவிட்டு திரும்ப அஷ்வினி அவனை இறுக்க கட்டி இருந்தாள். தன்னைப் தீண்டிய பெண் ஸ்பரிசத்தில் அவன் உடல் ஒருமுறை அதிர்ந்து அடங்கியது. அதற்குள் அவன் காலரை பிடித்து அழுது கொண்டே
"ஏன் டா என்கிட்ட சொல்லல நீ தான் மாப்பிள்ளன்னு...... எவ்வளவு பயந்து போனேன் தெரியுமா?" என்று விட்டு அவனை மீண்டும்
கட்டிக்கொள்ள அவளுடைய "டா" எனும் அழைப்பில் இன்னும் உறைந்தான். ஏனெனில் தான் வளர்த்து ஆளாக்கிய ஆரவ் கூட அவனை அண்ணன் என்ற உரிமையிலும் "டா" போட்டு பேசியதே இல்லை.....
தன் சட்டையில் ஈரத்தை உணர்ந்தவன் அவளைப் பிரித்து விட்டு நகர அவள் ஏதும் புரியாமல் பார்த்துவிட்டு பின் இவன் இப்படித் தானே என நினைத்தவள் கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டு சொடக்கு போட்டு
" ஹலோ மிஸ்டர்.......இப்போ சட்டப்படி நான் உங்க பொண்டாட்டி சோ... "
"நான் ஒரு லாயரா இருந்தும் ஒங்க பிரச்சினையை தீர்க்க முடியலயே..... ச்சு......ச்சு.......ச்சு சோ சேட்...."
என்றவளை முறைத்தவன் மீண்டும் நகரப்போக அவனைத் தடுத்து
" யேங்க.....உங்க பேரு சொல்லுங்களே ப்ளீஸ்......ஆஹ்... என் பேரு..அ.."
" தேவயில்ல.."
" எதுக்கு தேவ இல்லை நான் சொல்லுவேன்.."
"வேண்டாம்...."
"அஷ்வினி ரிக்ஷிதா"
"நான் உன்கிட்ட சொல்ல வேணாம்னு சொன்னேன்"
" அதான் தெரிஞ்சிருச்சில்ல விடுங்க.... உங்க பேரு?"
"எனக்கு சொல்ல புடிக்கல..."
" எனக்கு கேக்க புடிச்சிருக்கே....... இது தான் விதின்னு ஆனதுக்கப்பறம் நாம என்னதான் செய்றதுங்க" என போலியாக வருத்தப்பட்டவளை பார்த்து அவனுக்கு ஏகத்துக்கும் எகிறியது.
"ப்ச்...." என்று விட்டு நகர போனவனின் கையை பிடிக்க அதை உதறி அவன் அவள் தாடையைப் பிடித்து சுவற்றில் சாய்க்க அதில் பயந்தாலும் அதை காட்டிக் கொள்ளாது அவளுடைய இரு கைகளையும் மாலையாய் கோர்க்க அதில் அவளை பிடித்திருந்த கையை சட்டென எடுத்து விட்டு அவள் கையை தட்டிவிட்டான்.....அதில் சிரித்தவள்
"ம்ம்ம்ம....உங்களை கட்டி புடிச்சி முத்தம் கொடுத்துருவேன்" என்பதில் முதலில் அதிர்ந்தவன் பின் கடுப்பாகி அவள் முறைத்தான்.....
" ப்ளீஸ் பேரை மட்டும் சொல்லுங்க... ப்ளீஸ்.... ப்ளீஸ்..... ப்ளீஸ்... ப்ளீஸ்... ப்ளீஸ்..."
அவள் கெஞ்ச துவங்கவும் அவனுக்குத்தான் எங்கேயாவது சென்று முட்டிக்கொள்ளலாம் போலிருந்தது.
" ப்ளீஸ்... ப்ளீஸ்...." என்று மறுபடியும் கெஞ்ச அவள் குரலை கேட்க விருப்பம் இல்லாமல் பல்லை கடித்துக்கொண்டு
"தேவமாருதன்" என்று விட்டு வெளியேறிவிட்டான்.
***
பால்கனியில் நின்றுகொண்டு நிலாவை வெறித்திருந்த கயலை பின்னால் இருந்து அணைத்தான் ஆரவ்......
"ப்ச்....விடு ஆரவ்...." என விலகவும் அவளை தன் புறம் திருப்பி அவள் தோளை பிடித்து
" அம்மு..... எதுக்குடி என்ன ஹேர்ட் பண்ற..?அதான் மன்னிப்பு கேட்டுட்டேனேடி?"
"மன்னிப்பு கேட்டுட்டா எல்லாம் மாறிடுமா? நீ பண்ண வேலைக்கு வேற பொண்ணா இருந்தா செருப்பை கழட்டி அடிச்சி இருப்பா...... நானுங்குறதால உனக்கு இழிவா போச்சில்லடா..... சொல்லு அப்படித்தானே"
என்றவள் அவன் காலரை பிடித்து கேட்டுவிட்டு அழ அவனுக்கு தான் கஷ்டமாகிப்போனது.அவள் கண்ணீரை துடைத்தவன்
" எனக்கு நீன்னா உசுரு அம்மு.... எப்படிடி உன்னை இழிவா நினைப்பேன்....நீ தான் எனக்கு எல்லாமே தெரியுமா? இப்படி பேசாத எனக்கு கஷ்டமாா இருக்குடி" என்று விட்டு அவளை இழுத்தணைக்க அவளும் அவனிடத்தில் ஆறுதல் தேடினாளோ என்னவோ அவனிடமே சரணடைந்தாள். கொஞ்ச நேரம் இருந்தவள் அவனிடமிருந்த விலகி
" எனக்கு கொஞ்சம் டைம் வேணும் ஆரவ்...... அதுக்கு முன்னாடி ஏன் என்ன விட்டுட்டு போனன்னு சொல்லு" என்றதில் அதிர்ந்தவன்
" ப்ளீஸ்டி.... அத பத்தி கேக்காத அம்மு....நேரம் வரும் போது நானே உனக்கு சொல்றேன்"
" முடியாது எனக்கு இப்பவே தெரிஞ்சாகணும்"
என அடம் பிடிக்க
"ப்ளீஸ் புரிஞ்சுக்கோடி"
"முடியாது முடியாது....." அடம்பிடிக்கவும் கோபத்தில் கையை ஓங்கியவன் அவள் மிரண்டு பயத்தில் பார்க்கவும் "ஷிட்" என முடியை அழுத்த கோதிவிட்டு உள்ளே செல்ல அவள் கண்களில் நீர் வழிய அவனைப் புரிந்து கொள்ள முடியாமல் தவித்தாள் பேதை...
காலை.........
போனின் அலறல் சத்தத்தில் கண்விழித்த அஷ்வினி அருகில் அவன் இல்லாமல் போகவும் சற்று எழுந்து சோபாவை பார்க்க அதிலும் அவன் இல்லாமல் போக எரிச்சலுற்றவளுக்கு தன்னைக் குறித்தே ஆச்சரியமாகிப் போனது..........
அவன் யாரென்று தெரியாத நேரத்தில் கூட அவன் கட்டிய தாலியை கழட்ட மனமில்லை அவளுக்கு.... இப்போதும்கூட பெயரைத் தவிர வேறு எதுவும் தெரியவில்லை தான் ஆனாலும் எழுந்தவுடனே அவனைப் பார்க்கத் துடிக்கும் மனதை குறித்து யோசிக்க விடை தான் கிடைத்தபாடில்லை. தாலி செய்த மாயாஜாலம் என்பது இது தானோ என வாயில் விரலை வைத்து யோசித்துக் கொண்டிருந்தவள் பின் தலையில் தட்டி சிரித்து விட்டு பெட்டில் இருந்து இறங்கநிற்க பாத்ரூம் கதவை திறந்து கொண்டு தலையை துவட்டியபடி வெளியே வந்தான் ரிஷி.
அவனை கண்டவுடன் மனதில் எழுந்த துள்ளலுடன் சிரித்தவாறு " ஹாய் " எனவும் அவளைப் பார்த்து முறைத்துக் கொண்டே அவன் நகர்ந்துவிட..... "ஹ்ம்ம்ம் " என்று பெருமூச்சு விட்டவள் பாத்ரூமுக்குள் நுழைந்தாள்.
அவன் பிலேசருக்கு மேல் கோர்ட்டை போட்டுக் கொண்டிருக்கும்போது வெளியே வெள்ளை சேலையுடன் கையில் கோட்டை வைத்தவாறே அவன் முன் வந்து நின்றவள்
"தேவ்.....அ....அ....ஐ மீன்..." என உளறிக்கொட்ட அவளைப் பார்த்து முறைத்தான் அவன்...
"தோ பார்....பேரு சொல்லி கூப்பிட்ற வேலையெல்லாம் வெச்சுகாதே சொல்லிட்டேன்" என்றவனை பார்த்து "இதேதுடா வம்பு.... பேரு வெக்கிறது கூப்பிடத்தானே... சரியான டெர்ரர் பீசு....கமாண்டர் " என மனதில் வருத்தெடுத்தாலும் வெளியே அப்பாவி போல் முகத்தை வைத்துக் கொண்டு
" சாரி போதுமா.....ஏங்க எப்போதும் எரிஞ்சு விழுந்து தான் பேசுவீங்களா?"
"ப்ச்..."
"நான் ஒன்னும் அடுத்தவன் பொண்டாட்டி இல்ல.."
" வாட்"
"பின்ன.... என்னங்க.... நீங்க புருஷங்குற உரிமயில தானே வந்து பேசுறேன்.நான் பேசுறது பிடிக்கலைன்னா சொல்லிடுங்க பேசாம இருக்கேன் பட் பிலீஸ் பண்ணி யாரும் வேண்டாதவங்க கிட்ட பேசுற மாதிரி எரிஞ்சு விழாதிங்க...... கஷ்டமா இருக்குங்க"
என்றவளுடைய குரல் கடைசி வார்த்தையில் உடைந்ததில் அவனுக்கு வாயடைத்துப் போக ஆச்சரியத்தில் அவன் புருவங்களும் உயர...அதற்குள் தன்னை மீட்டவள்
" என்ன கொஞ்சம் ட்ராப் பண்ணி விடுறீங்களா? முடியாதுன்னா பரவாயில்லை.... நானே போய்குறேன்.... என் வண்டி வீட்ல...." என்றவளை உற்றுப்பார்த்தவன் பின் என்ன நினைத்தானோ
"வா" என்று மட்டும் சொல்லிவிட்டு நகர அவளுக்குத்தான் ஆச்சரியமாய் போனது.... எதுவும் பேசாமல் அவன் பின்னாலேயே வந்து ஏறிக் கொண்டாள்.
வெற்றிவேல் யூனிவர்சிட்டி.....
நைட் அப்படி நடந்து கொண்டதில் இருந்து அவனுடைய முகத்தை பார்ப்பதையே தவிர்த்தாள் கயல்விழி. காலையிலும் அவன் எழுந்து கொள்ள முன்னரே எழுந்து கிளம்பி வந்து விட்டாள்... காலேஜிலும் அவனைப் தவிர்த்தவள் வகுப்பிலே அமர்ந்துவிட்டாள்....... பாடம் நடந்து கொண்டிருக்கும்போது யாரோ "எஸ்கிவ்ஸ் மீ" என அழைக்க இது ஆருவோட குரலாச்சே என நினைத்து நிமிர அங்கே அவள் எண்ணத்தின் நாயகனே நின்றிருப்பது கண்டு அவனை பயத்துடன் பார்க்க அவனோ அவரிடம்
" சார்.....என் பொண்டாட்டி கிட்ட கொஞ்சம் பேசணும் அவளை அனுப்பி வைங்க" என்றவனின் கூற்றில் அவளுக்கு நெஞ்சு பக்கென்றதென்றால்...... அனைவரும் அதிர்ச்சியில் அமைதியாக விட்டனர்.அவரோ கோபத்தில்
"என்ன ஆரவ் இது..... இது என்னப் பார்க்கா நீ கூத்தடிக்க?" கத்திவிட்டார்.
"ம்.....கிளாஸ் ரூம்" அவனும் எள்ளி நகையாட
"கெடவ்ட் ஆரவ்"
அவர் கத்தவும் அவரை கண்டுகொள்ளாது அவள் இடத்திற்கு வந்தவன் அவள் கையை பிடித்து இழுத்துக்கொண்டு வெளியே செல்ல அவர் கோபத்தில் அந்த காலேஜ் சார்மேன் ரிஷிக்கு அழைத்து விட்டிருந்தார்.
"எஸ் ஐ அம் மாறன் ஹியர்"
"சார் நான் கிஷன் பேசுறேன்...."
" சொல்லுங்க மிஸ்டர்.கிஷன்"
" ஒரு கம்ப்ளைன்ட் சார் பார்க்க முடியுமா..?"
" நான் இப்போ அங்க தான் வந்துட்டு இருக்கேன் நீங்க வெயிட் பண்ணுங்க நான் அங்க வந்ததும் பேசிக்கலாம்...ஓகே?"
" ஓகே சார்...." என்ன வைத்தவர் தனக்கு ஏற்பட்ட அவமானத்தில் மாணவர்கள் தன்னைப் பார்த்து சிரிப்பது கண்டு கோபம் அடைந்து வெளியேறினார்.
கேபின்.........
நடந்தது அனைத்தையும் கூறி முடித்து விட்டு ரிஷியை பார்க்க
ஆரவ்வும் கயலும் உள்ளே நுழைந்து தலைகுனிந்து நிற்க எழுந்து அரவ் அருகே வந்தவன் பளாரென ஒன்று விட அறைந்ததில் அதிர்ச்சியாக அவளோ கல்லூரி சேர்மன் அவன்தான் என்பதும் ஆரவ்விற்கு அறைந்த அவன் ஆக்ரோஷம் பார்த்தும் அதிர்ச்சியாகி உறைந்து நின்றாள்.
கயலை அறைய கை ஓங்க அவனை பிடித்திருந்தான் ஆரவ்......அதை தட்டிவிட்டு
" இது என் ஓன் அப்பன் வீட்டு சொத்தா கண்டமாதிரி உள்ள நுழஞ்சு ஒம் பொண்டாட்டியை கூட்டிகிட்டு போறதுக்கு.......இதுக்கு அப்புறம் ஏதாவது நடந்ததுன்னு கேள்விப்பட்டேன் தொலச்சிருவேன்" என விரல் நீட்டி எச்சரிக்க ஆரவ்
"இனிமே இது மாதிரி நடக்காது சார்..... எண்ட் என் பொண்டாட்டி மேல கை வைக்கிறது இதோடு நிறுத்திக்கோங்க....."எனக் கூறி முடித்திருக்கவில்லை இடியென வந்து விழுந்தது அடுத்த அறை...........
தான் வளர்த்து ஆளாக்கியவன் ஒரு பெண்ணுக்காக இன்று தன்னையே எதிர்க்கத் துணிந்து விட்டான் எனும் ஆத்திரத்தில்
" என் மூஞ்சில முழிக்காத போ" என கத்த ஆரவ்
" அண்..."என்று தொடங்கும் முன்
" இனிமே என்னை அப்படி கூப்பிடாத.....கெட்டவுட்" என கர்ச்சித்தவன் அவனே வெளியேறிவிட்டான்.
இரவு 12 மணியாகியும் வீட்டுக்கு வராமலிருக்க....... பேசிவிட்டு வந்ததற்கப்பறம்தான் யோசித்தான்......தான் பேசிய வார்த்தை தன் அண்ணனுக்கு ஆத்திரத்தைக் கொடுத்திருக்கும் என்பது.......எல்லவற்றையும் நினைத்தவனுக்கு அழுகையே வந்துவிடும் போலிருக்க அவனுக்காக காத்திருந்தான் ஆரவ். அவனுக்கு முன்னே நடந்ததை அறிந்த அஷ்வினி அவனை முறைத்துக் கொண்டு அமர்ந்திருந்தாள்.
இவை அனைத்தையும்விட கயலின் மனமோ ஆழ்கடலின் அமைதியுடன் காணப்பட்டது. இன்று தன்னவன் தனக்காக தன் அண்ணனிடமே கோபப்பட்டது கண்டு மனதில் இருந்த அவன் மீதிருந்த கோபம் காணாமல் போக.....தேவ் முகத்தை பார்க்க சங்கடப்பட்டு எதுவும் பேசாமல் அமைதியாக ரூமிற்குள்ளே நின்று விட்டாள்.
ஹாலில்.......
"அஷ்வி....சாரிடி...... நான் வேணும்னே அப்பிடி பண்ணல... கயல் மேல் இருந்த கோபத்துல அண்ணாவோட கொழுகிகிட்டேன்.... ப்ளீஸ் அஷ்வி சாரிடி....."என ஆரவ் கெஞ்ச அவனை முறைத்துவிட்டு
"போடா துரோகி..... அண்ணன் அண்ணன்னு என்கிட்ட காலேஜ்ல சண்ட போடுவ.... இதுதான் நீ அவர் மேல வெச்ச பாசமா? ஒன்ன நம்பிதான் என் தங்கச்சி உன்கிட்ட ஒப்படச்சேன்....அதை மட்டும் நல்லா செய்ற நீ...... என் புருஷன் விஷயத்தில் கோட்ட விட்டுட்ட"
" என் மேல தப்பு தான் அஷ்வி......அண்ணா மாதிரி நீயும் என் கூட பேசாம இருந்துடாத ப்ளீஸ்டி...."
" அதெல்லாம் முடியாது.... இப்போ உன் மேல கோபமா இருக்க நான் தான் காரணம்னு வச்சி செய்வான்....... டேய் என் தேவ் என்கிட்ட இருந்து பிரியிற மாதிரி எதாவது நடந்துது......"
"நடக்காதுடி.....அண்ணன எப்படியாவது என்கிட்ட பேச வை அஷ்வி...."
"நம்பித்தான் ஆகணும் அஷ்வி.... நேரம் வரும் பொழுது தெரிய வரும்..." என சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போதே யாரோ கதவு தட்டும் சத்தம் கேட்டு எழுந்து கதவை திறந்தாள். அங்கே ரிஷியின் டிரைவர் நின்று இருக்கவும் திடுக்கிட்டவள்
"தேவ் எங்கண்ணா?" என கேட்டவளுக்கு பதில் கூறாது திரும்பிப் பார்க்கவும் அங்கே போதையில் தள்ளாடி தள்ளாடி வருபவனை அதிர்ந்து பார்க்க.... அதற்குள் வந்து அவனைத் தாங்கிப் பிடித்தான் ஆரவ். அந்த மந்த போதையிலும் அவனை அடையாளம் கண்டு கொண்டவன்
"விடுடா....." என கையை தட்டி விட்டான்.
" அண்ணா......சாரிணா...."
"உனக்கு அப்படி கூப்பிடாதன்னு சொன்னனா இல்லையா?"
"அண்......"
"ம்....நிருத்துடா நான் உன் சொந்த அண்ணன் இல்லேன்னு தெரிஞ்சதும் தூக்கி எறிஞ்சிட்ட இல்லஹ்........"
என்றவனின் பேச்சில் அஷ்வினி அதிர ஆரவ்வோ ஆக்ரோஷமாக அவன் சட்டையை பிடித்து
" பொய் பொய் பொய்....." என உழுக்க அவனையே பார்த்திருந்து விட்டு அவனை தட்டி விட்டவன்
"என்னடா பொய்...... முதல்ல உன் அண்ணன் எனக்கு துரோகம் பன்னான்...... இப்போ...... இப்போ..... என்றவன் போதையேறி மயங்கி சரிந்தான்.
அதிர்ச்சியில் இருந்து மீளாமலே......மயங்கி இருக்கும் அவளை அருகில் இருந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் ரிஷி.
யாருக்கும் வாழ்க்கையில் தனக்கேற்பட்டிருப்பது போன்ற திருமணம் நடந்திருக்க மாட்டாது என்றே தோன்றியது அவனுக்கு......
அவளைப் பார்க்கப் பார்க்க கோபம் வர.... கோபத்தை அடக்க முடியாமல் போகும் என நினைத்தவன் கயலை அமர்த்தி விட்டு வெளியேறினான்.
அவன் சென்று சிறிது நேரம் சென்றிருக்கும் மெதுவாக கண் விழித்த அஷ்வினி முதலில் தான் எங்கிருக்கிறோம் என்று தெரியாமல் சுற்றி முற்றி பார்க்கவும் கயல் "அக்கா" என அவளை இருக்க கட்டி கொண்டாள்.
அவளை விடுவித்து எழுந்து அமர்ந்தவள்
"கயு.....நாம எங்கடி இருக்கோம்?"
" அக்கா உனக்கு என்ன ஆச்சு....?"
" என்னடி அக்கானு மரியாதையா பேசுற..."
" போடி " என்ற கயல் அவளுக்கு அடிக்க.......
" ஆமா நாம எங்க இருக்கோம்"
" ஹம்ம்......நம்ம புருஷன் வீட்டுல..... ஆனாலும் சும்மா சொல்லக்கூடாதுகா அத்தான..."
"அத்தானா?"
"என்னடி..... பழசை எல்லாம் மறந்திட்டியா? உனக்கு கல்யாணம் ஆகிடுச்சு..."
என்றதும் தான் தனக்கு இன்று நடந்த கொடுமை ஞாபகம் வர எனக்கு தாலி கட்டியவன் நினைவில் முகத்தை சுழிக்க
"அத்தானுக்கு உன்ன ரொம்ப புடிக்கும் போல அஷ்வா...... நீ மயங்கி விழுந்ததும் ஹீரோ மாதிரி உன்னை புடிச்சு கார்ல தூக்கிட்டு வந்தாரு பாரு.........இப்ப கூட இங்கே தான் உன்ன பாத்துட்டே இருந்தாரு...ஜஸ்ட் இப்பதான் வெளியே போனாரு"
என்று சொல்லகேட்டபோது எரிச்சலாகத்தான் இருந்தது அவன் தன்னை பிடித்ததில்...... கயலை ரூமிற்கு அனுப்பி விட்டு குளியலறை சென்று சாதாரண உடைக்கு மாறியவள் வெளியே வரவும் ரிஷி கதைவைத் திறந்து கொண்டு உள்ளே வரவும் சரியாக இருக்க இப்போது அதிர்ச்சியாவது அவள் முறையாயிற்று.
தன்னை அதிர்ச்சியாக பார்ப்பவளை சட்டை செய்யாது தன்னுடைய லேப்பை சார்ஜில் போட்டுவிட்டு திரும்ப அஷ்வினி அவனை இறுக்க கட்டி இருந்தாள். தன்னைப் தீண்டிய பெண் ஸ்பரிசத்தில் அவன் உடல் ஒருமுறை அதிர்ந்து அடங்கியது. அதற்குள் அவன் காலரை பிடித்து அழுது கொண்டே
"ஏன் டா என்கிட்ட சொல்லல நீ தான் மாப்பிள்ளன்னு...... எவ்வளவு பயந்து போனேன் தெரியுமா?" என்று விட்டு அவனை மீண்டும்
கட்டிக்கொள்ள அவளுடைய "டா" எனும் அழைப்பில் இன்னும் உறைந்தான். ஏனெனில் தான் வளர்த்து ஆளாக்கிய ஆரவ் கூட அவனை அண்ணன் என்ற உரிமையிலும் "டா" போட்டு பேசியதே இல்லை.....
தன் சட்டையில் ஈரத்தை உணர்ந்தவன் அவளைப் பிரித்து விட்டு நகர அவள் ஏதும் புரியாமல் பார்த்துவிட்டு பின் இவன் இப்படித் தானே என நினைத்தவள் கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டு சொடக்கு போட்டு
" ஹலோ மிஸ்டர்.......இப்போ சட்டப்படி நான் உங்க பொண்டாட்டி சோ... "
"நான் ஒரு லாயரா இருந்தும் ஒங்க பிரச்சினையை தீர்க்க முடியலயே..... ச்சு......ச்சு.......ச்சு சோ சேட்...."
என்றவளை முறைத்தவன் மீண்டும் நகரப்போக அவனைத் தடுத்து
" யேங்க.....உங்க பேரு சொல்லுங்களே ப்ளீஸ்......ஆஹ்... என் பேரு..அ.."
" தேவயில்ல.."
" எதுக்கு தேவ இல்லை நான் சொல்லுவேன்.."
"வேண்டாம்...."
"அஷ்வினி ரிக்ஷிதா"
"நான் உன்கிட்ட சொல்ல வேணாம்னு சொன்னேன்"
" அதான் தெரிஞ்சிருச்சில்ல விடுங்க.... உங்க பேரு?"
"எனக்கு சொல்ல புடிக்கல..."
" எனக்கு கேக்க புடிச்சிருக்கே....... இது தான் விதின்னு ஆனதுக்கப்பறம் நாம என்னதான் செய்றதுங்க" என போலியாக வருத்தப்பட்டவளை பார்த்து அவனுக்கு ஏகத்துக்கும் எகிறியது.
"ப்ச்...." என்று விட்டு நகர போனவனின் கையை பிடிக்க அதை உதறி அவன் அவள் தாடையைப் பிடித்து சுவற்றில் சாய்க்க அதில் பயந்தாலும் அதை காட்டிக் கொள்ளாது அவளுடைய இரு கைகளையும் மாலையாய் கோர்க்க அதில் அவளை பிடித்திருந்த கையை சட்டென எடுத்து விட்டு அவள் கையை தட்டிவிட்டான்.....அதில் சிரித்தவள்
"ம்ம்ம்ம....உங்களை கட்டி புடிச்சி முத்தம் கொடுத்துருவேன்" என்பதில் முதலில் அதிர்ந்தவன் பின் கடுப்பாகி அவள் முறைத்தான்.....
" ப்ளீஸ் பேரை மட்டும் சொல்லுங்க... ப்ளீஸ்.... ப்ளீஸ்..... ப்ளீஸ்... ப்ளீஸ்... ப்ளீஸ்..."
அவள் கெஞ்ச துவங்கவும் அவனுக்குத்தான் எங்கேயாவது சென்று முட்டிக்கொள்ளலாம் போலிருந்தது.
" ப்ளீஸ்... ப்ளீஸ்...." என்று மறுபடியும் கெஞ்ச அவள் குரலை கேட்க விருப்பம் இல்லாமல் பல்லை கடித்துக்கொண்டு
"தேவமாருதன்" என்று விட்டு வெளியேறிவிட்டான்.
***
பால்கனியில் நின்றுகொண்டு நிலாவை வெறித்திருந்த கயலை பின்னால் இருந்து அணைத்தான் ஆரவ்......
"ப்ச்....விடு ஆரவ்...." என விலகவும் அவளை தன் புறம் திருப்பி அவள் தோளை பிடித்து
" அம்மு..... எதுக்குடி என்ன ஹேர்ட் பண்ற..?அதான் மன்னிப்பு கேட்டுட்டேனேடி?"
"மன்னிப்பு கேட்டுட்டா எல்லாம் மாறிடுமா? நீ பண்ண வேலைக்கு வேற பொண்ணா இருந்தா செருப்பை கழட்டி அடிச்சி இருப்பா...... நானுங்குறதால உனக்கு இழிவா போச்சில்லடா..... சொல்லு அப்படித்தானே"
என்றவள் அவன் காலரை பிடித்து கேட்டுவிட்டு அழ அவனுக்கு தான் கஷ்டமாகிப்போனது.அவள் கண்ணீரை துடைத்தவன்
" எனக்கு நீன்னா உசுரு அம்மு.... எப்படிடி உன்னை இழிவா நினைப்பேன்....நீ தான் எனக்கு எல்லாமே தெரியுமா? இப்படி பேசாத எனக்கு கஷ்டமாா இருக்குடி" என்று விட்டு அவளை இழுத்தணைக்க அவளும் அவனிடத்தில் ஆறுதல் தேடினாளோ என்னவோ அவனிடமே சரணடைந்தாள். கொஞ்ச நேரம் இருந்தவள் அவனிடமிருந்த விலகி
" எனக்கு கொஞ்சம் டைம் வேணும் ஆரவ்...... அதுக்கு முன்னாடி ஏன் என்ன விட்டுட்டு போனன்னு சொல்லு" என்றதில் அதிர்ந்தவன்
" ப்ளீஸ்டி.... அத பத்தி கேக்காத அம்மு....நேரம் வரும் போது நானே உனக்கு சொல்றேன்"
" முடியாது எனக்கு இப்பவே தெரிஞ்சாகணும்"
என அடம் பிடிக்க
"ப்ளீஸ் புரிஞ்சுக்கோடி"
"முடியாது முடியாது....." அடம்பிடிக்கவும் கோபத்தில் கையை ஓங்கியவன் அவள் மிரண்டு பயத்தில் பார்க்கவும் "ஷிட்" என முடியை அழுத்த கோதிவிட்டு உள்ளே செல்ல அவள் கண்களில் நீர் வழிய அவனைப் புரிந்து கொள்ள முடியாமல் தவித்தாள் பேதை...
காலை.........
போனின் அலறல் சத்தத்தில் கண்விழித்த அஷ்வினி அருகில் அவன் இல்லாமல் போகவும் சற்று எழுந்து சோபாவை பார்க்க அதிலும் அவன் இல்லாமல் போக எரிச்சலுற்றவளுக்கு தன்னைக் குறித்தே ஆச்சரியமாகிப் போனது..........
அவன் யாரென்று தெரியாத நேரத்தில் கூட அவன் கட்டிய தாலியை கழட்ட மனமில்லை அவளுக்கு.... இப்போதும்கூட பெயரைத் தவிர வேறு எதுவும் தெரியவில்லை தான் ஆனாலும் எழுந்தவுடனே அவனைப் பார்க்கத் துடிக்கும் மனதை குறித்து யோசிக்க விடை தான் கிடைத்தபாடில்லை. தாலி செய்த மாயாஜாலம் என்பது இது தானோ என வாயில் விரலை வைத்து யோசித்துக் கொண்டிருந்தவள் பின் தலையில் தட்டி சிரித்து விட்டு பெட்டில் இருந்து இறங்கநிற்க பாத்ரூம் கதவை திறந்து கொண்டு தலையை துவட்டியபடி வெளியே வந்தான் ரிஷி.
அவனை கண்டவுடன் மனதில் எழுந்த துள்ளலுடன் சிரித்தவாறு " ஹாய் " எனவும் அவளைப் பார்த்து முறைத்துக் கொண்டே அவன் நகர்ந்துவிட..... "ஹ்ம்ம்ம் " என்று பெருமூச்சு விட்டவள் பாத்ரூமுக்குள் நுழைந்தாள்.
அவன் பிலேசருக்கு மேல் கோர்ட்டை போட்டுக் கொண்டிருக்கும்போது வெளியே வெள்ளை சேலையுடன் கையில் கோட்டை வைத்தவாறே அவன் முன் வந்து நின்றவள்
"தேவ்.....அ....அ....ஐ மீன்..." என உளறிக்கொட்ட அவளைப் பார்த்து முறைத்தான் அவன்...
"தோ பார்....பேரு சொல்லி கூப்பிட்ற வேலையெல்லாம் வெச்சுகாதே சொல்லிட்டேன்" என்றவனை பார்த்து "இதேதுடா வம்பு.... பேரு வெக்கிறது கூப்பிடத்தானே... சரியான டெர்ரர் பீசு....கமாண்டர் " என மனதில் வருத்தெடுத்தாலும் வெளியே அப்பாவி போல் முகத்தை வைத்துக் கொண்டு
" சாரி போதுமா.....ஏங்க எப்போதும் எரிஞ்சு விழுந்து தான் பேசுவீங்களா?"
"ப்ச்..."
"நான் ஒன்னும் அடுத்தவன் பொண்டாட்டி இல்ல.."
" வாட்"
"பின்ன.... என்னங்க.... நீங்க புருஷங்குற உரிமயில தானே வந்து பேசுறேன்.நான் பேசுறது பிடிக்கலைன்னா சொல்லிடுங்க பேசாம இருக்கேன் பட் பிலீஸ் பண்ணி யாரும் வேண்டாதவங்க கிட்ட பேசுற மாதிரி எரிஞ்சு விழாதிங்க...... கஷ்டமா இருக்குங்க"
என்றவளுடைய குரல் கடைசி வார்த்தையில் உடைந்ததில் அவனுக்கு வாயடைத்துப் போக ஆச்சரியத்தில் அவன் புருவங்களும் உயர...அதற்குள் தன்னை மீட்டவள்
" என்ன கொஞ்சம் ட்ராப் பண்ணி விடுறீங்களா? முடியாதுன்னா பரவாயில்லை.... நானே போய்குறேன்.... என் வண்டி வீட்ல...." என்றவளை உற்றுப்பார்த்தவன் பின் என்ன நினைத்தானோ
"வா" என்று மட்டும் சொல்லிவிட்டு நகர அவளுக்குத்தான் ஆச்சரியமாய் போனது.... எதுவும் பேசாமல் அவன் பின்னாலேயே வந்து ஏறிக் கொண்டாள்.
வெற்றிவேல் யூனிவர்சிட்டி.....
நைட் அப்படி நடந்து கொண்டதில் இருந்து அவனுடைய முகத்தை பார்ப்பதையே தவிர்த்தாள் கயல்விழி. காலையிலும் அவன் எழுந்து கொள்ள முன்னரே எழுந்து கிளம்பி வந்து விட்டாள்... காலேஜிலும் அவனைப் தவிர்த்தவள் வகுப்பிலே அமர்ந்துவிட்டாள்....... பாடம் நடந்து கொண்டிருக்கும்போது யாரோ "எஸ்கிவ்ஸ் மீ" என அழைக்க இது ஆருவோட குரலாச்சே என நினைத்து நிமிர அங்கே அவள் எண்ணத்தின் நாயகனே நின்றிருப்பது கண்டு அவனை பயத்துடன் பார்க்க அவனோ அவரிடம்
" சார்.....என் பொண்டாட்டி கிட்ட கொஞ்சம் பேசணும் அவளை அனுப்பி வைங்க" என்றவனின் கூற்றில் அவளுக்கு நெஞ்சு பக்கென்றதென்றால்...... அனைவரும் அதிர்ச்சியில் அமைதியாக விட்டனர்.அவரோ கோபத்தில்
"என்ன ஆரவ் இது..... இது என்னப் பார்க்கா நீ கூத்தடிக்க?" கத்திவிட்டார்.
"ம்.....கிளாஸ் ரூம்" அவனும் எள்ளி நகையாட
"கெடவ்ட் ஆரவ்"
அவர் கத்தவும் அவரை கண்டுகொள்ளாது அவள் இடத்திற்கு வந்தவன் அவள் கையை பிடித்து இழுத்துக்கொண்டு வெளியே செல்ல அவர் கோபத்தில் அந்த காலேஜ் சார்மேன் ரிஷிக்கு அழைத்து விட்டிருந்தார்.
"எஸ் ஐ அம் மாறன் ஹியர்"
"சார் நான் கிஷன் பேசுறேன்...."
" சொல்லுங்க மிஸ்டர்.கிஷன்"
" ஒரு கம்ப்ளைன்ட் சார் பார்க்க முடியுமா..?"
" நான் இப்போ அங்க தான் வந்துட்டு இருக்கேன் நீங்க வெயிட் பண்ணுங்க நான் அங்க வந்ததும் பேசிக்கலாம்...ஓகே?"
" ஓகே சார்...." என்ன வைத்தவர் தனக்கு ஏற்பட்ட அவமானத்தில் மாணவர்கள் தன்னைப் பார்த்து சிரிப்பது கண்டு கோபம் அடைந்து வெளியேறினார்.
கேபின்.........
நடந்தது அனைத்தையும் கூறி முடித்து விட்டு ரிஷியை பார்க்க
ஆரவ்வும் கயலும் உள்ளே நுழைந்து தலைகுனிந்து நிற்க எழுந்து அரவ் அருகே வந்தவன் பளாரென ஒன்று விட அறைந்ததில் அதிர்ச்சியாக அவளோ கல்லூரி சேர்மன் அவன்தான் என்பதும் ஆரவ்விற்கு அறைந்த அவன் ஆக்ரோஷம் பார்த்தும் அதிர்ச்சியாகி உறைந்து நின்றாள்.
கயலை அறைய கை ஓங்க அவனை பிடித்திருந்தான் ஆரவ்......அதை தட்டிவிட்டு
" இது என் ஓன் அப்பன் வீட்டு சொத்தா கண்டமாதிரி உள்ள நுழஞ்சு ஒம் பொண்டாட்டியை கூட்டிகிட்டு போறதுக்கு.......இதுக்கு அப்புறம் ஏதாவது நடந்ததுன்னு கேள்விப்பட்டேன் தொலச்சிருவேன்" என விரல் நீட்டி எச்சரிக்க ஆரவ்
"இனிமே இது மாதிரி நடக்காது சார்..... எண்ட் என் பொண்டாட்டி மேல கை வைக்கிறது இதோடு நிறுத்திக்கோங்க....."எனக் கூறி முடித்திருக்கவில்லை இடியென வந்து விழுந்தது அடுத்த அறை...........
தான் வளர்த்து ஆளாக்கியவன் ஒரு பெண்ணுக்காக இன்று தன்னையே எதிர்க்கத் துணிந்து விட்டான் எனும் ஆத்திரத்தில்
" என் மூஞ்சில முழிக்காத போ" என கத்த ஆரவ்
" அண்..."என்று தொடங்கும் முன்
" இனிமே என்னை அப்படி கூப்பிடாத.....கெட்டவுட்" என கர்ச்சித்தவன் அவனே வெளியேறிவிட்டான்.
இரவு 12 மணியாகியும் வீட்டுக்கு வராமலிருக்க....... பேசிவிட்டு வந்ததற்கப்பறம்தான் யோசித்தான்......தான் பேசிய வார்த்தை தன் அண்ணனுக்கு ஆத்திரத்தைக் கொடுத்திருக்கும் என்பது.......எல்லவற்றையும் நினைத்தவனுக்கு அழுகையே வந்துவிடும் போலிருக்க அவனுக்காக காத்திருந்தான் ஆரவ். அவனுக்கு முன்னே நடந்ததை அறிந்த அஷ்வினி அவனை முறைத்துக் கொண்டு அமர்ந்திருந்தாள்.
இவை அனைத்தையும்விட கயலின் மனமோ ஆழ்கடலின் அமைதியுடன் காணப்பட்டது. இன்று தன்னவன் தனக்காக தன் அண்ணனிடமே கோபப்பட்டது கண்டு மனதில் இருந்த அவன் மீதிருந்த கோபம் காணாமல் போக.....தேவ் முகத்தை பார்க்க சங்கடப்பட்டு எதுவும் பேசாமல் அமைதியாக ரூமிற்குள்ளே நின்று விட்டாள்.
ஹாலில்.......
"அஷ்வி....சாரிடி...... நான் வேணும்னே அப்பிடி பண்ணல... கயல் மேல் இருந்த கோபத்துல அண்ணாவோட கொழுகிகிட்டேன்.... ப்ளீஸ் அஷ்வி சாரிடி....."என ஆரவ் கெஞ்ச அவனை முறைத்துவிட்டு
"போடா துரோகி..... அண்ணன் அண்ணன்னு என்கிட்ட காலேஜ்ல சண்ட போடுவ.... இதுதான் நீ அவர் மேல வெச்ச பாசமா? ஒன்ன நம்பிதான் என் தங்கச்சி உன்கிட்ட ஒப்படச்சேன்....அதை மட்டும் நல்லா செய்ற நீ...... என் புருஷன் விஷயத்தில் கோட்ட விட்டுட்ட"
" என் மேல தப்பு தான் அஷ்வி......அண்ணா மாதிரி நீயும் என் கூட பேசாம இருந்துடாத ப்ளீஸ்டி...."
" அதெல்லாம் முடியாது.... இப்போ உன் மேல கோபமா இருக்க நான் தான் காரணம்னு வச்சி செய்வான்....... டேய் என் தேவ் என்கிட்ட இருந்து பிரியிற மாதிரி எதாவது நடந்துது......"
"நடக்காதுடி.....அண்ணன எப்படியாவது என்கிட்ட பேச வை அஷ்வி...."
"நம்பித்தான் ஆகணும் அஷ்வி.... நேரம் வரும் பொழுது தெரிய வரும்..." என சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போதே யாரோ கதவு தட்டும் சத்தம் கேட்டு எழுந்து கதவை திறந்தாள். அங்கே ரிஷியின் டிரைவர் நின்று இருக்கவும் திடுக்கிட்டவள்
"தேவ் எங்கண்ணா?" என கேட்டவளுக்கு பதில் கூறாது திரும்பிப் பார்க்கவும் அங்கே போதையில் தள்ளாடி தள்ளாடி வருபவனை அதிர்ந்து பார்க்க.... அதற்குள் வந்து அவனைத் தாங்கிப் பிடித்தான் ஆரவ். அந்த மந்த போதையிலும் அவனை அடையாளம் கண்டு கொண்டவன்
"விடுடா....." என கையை தட்டி விட்டான்.
" அண்ணா......சாரிணா...."
"உனக்கு அப்படி கூப்பிடாதன்னு சொன்னனா இல்லையா?"
"அண்......"
"ம்....நிருத்துடா நான் உன் சொந்த அண்ணன் இல்லேன்னு தெரிஞ்சதும் தூக்கி எறிஞ்சிட்ட இல்லஹ்........"
என்றவனின் பேச்சில் அஷ்வினி அதிர ஆரவ்வோ ஆக்ரோஷமாக அவன் சட்டையை பிடித்து
" பொய் பொய் பொய்....." என உழுக்க அவனையே பார்த்திருந்து விட்டு அவனை தட்டி விட்டவன்
"என்னடா பொய்...... முதல்ல உன் அண்ணன் எனக்கு துரோகம் பன்னான்...... இப்போ...... இப்போ..... என்றவன் போதையேறி மயங்கி சரிந்தான்.
This site uses cookies to help personalise content, tailor your experience and to keep you logged in if you register.
By continuing to use this site, you are consenting to our use of cookies.
