NYD-66
அவளை ஆற தழுவ வேண்டும் போல இருந்தாலும் மனதைக் கட்டு படுத்திக் கொண்டான். அதுவும், சில நொடிகள்தான். அதற்குள் அவளே ஏதோ நினைவு வந்தவளாக திடீரென எழுந்து தலையை கொண்டையிட்டவள் செருப்பை மாட்டிக் கொண்டே அப்பா, அம்மாவை பார்த்துட்டு வந்துடறேன் என்று கிளம்பிச் சென்றாள்.
சென்றவள் அடுத்த ஒரே நிமிடத்தில் திரும்பினாள்.
என்ன திடீர்னு?
இல்ல வயசானவங்க. அண்ணனும் பொதுவா இங்க இருக்கறது இல்ல. அதான் ஒருதடவையாவது நைட்டுல போய் பார்த்துடுவேன். நீங்க தூங்கலையா ?
இல்ல புது இடம் அதான் தூக்கம் வரல.
ஓ ! மனசுல கவலை இருந்தாலும் தூக்கம் வராது.
அதுவும் ஒரு காரணம்தான்.
நீங்க தொழிலை பத்தி எந்த கவலையும் பட வேண்டாம். ஏதாவது ஒரு வழி கிடைக்கும்.
எனக்கெல்லாம் கவலை படாதன்னு சொல்ல ஒரு ஆள் கூட இருந்ததில்லை. என்ன பத்தின்னா எனக்கு எந்த கவலையும் பட மாட்டேன். என்ன மாதிரியே இன்னும் நிறைய பேர் இருக்காங்களே. அவங்களுக்கு பொண்டாட்டி குடும்பம் இருக்கே. அதுல சரவணனும் ஒருத்தன். ஏற்கனவே அவனுக்கு பல பிரச்சனை . அதுல இது வேற .
சரவணனுக்கு என்ன ப்ராப்லம் ?
அவன் வீட்டுல சண்டையை போட்டு செல்வியை கல்யாணம் கட்டினான். செல்விக்குனு யாரும் இல்ல . அனாதை . அவளுக்கு யாரும் இல்ல, ஏழை வீட்டு பொண்ணு. சீரு செனத்தி வரல, புள்ள இல்ல, மலடின்னு அவளை சொல்லாத வார்த்தை இல்ல. அதான் அவங்க சங்காத்தமே வேண்டான்னு இவன் தனியா வந்து இருக்கான். மத்தவங்க சொன்னது பத்தாதுன்னு, இப்போ செல்வியே நீ வேற எவளையாவது கட்டிக்கோ, இல்ல வச்சுக்கோ, ஒனக்குனு வாரிசு வேணும் அது இதுன்னு அவங்களுக்குள்ள ஒரே தகராறு. இப்டியே எல்லாரும் என்ன சொல்லிட்டு இருந்தீங்கன்னா நான் விஷத்தை குடிச்சுடுவேன்னு அவன் ஒரே தகராறு. இருக்கறது பத்தாதுன்னு இப்போ இந்த பிரச்னை வேற. பொண்டாட்டிக்கிட்டேர்ந்து தப்பிக்க சாராயம் வேற குடிக்கறான்.
வாட் ?
என்னத்த சொல்ல?
எனக்கு ரொம்ப ஷாக்கா இருக்கு. நான் வேணுன்னா அவங்ககிட்ட பேசி பார்க்கவா ?
பேசினா ஏதாவது பிரயோஜனம் இருக்குமான்னு தெரியல.
சரி நீங்க எதைப்பத்தியும் யோசிக்காம தூங்குங்க. இந்த பேச்சின் நடுவே மெதுவாக அவன் தலை கோதை ஆரம்பித்திருந்தாள். அதில் அவனுக்கு கண்ணை சொருகியது. இவளும் மெதுவாக தூங்க ஆரம்பித்தாள்.
மறுநாள் காலை ............
சொன்னபடியே தியாகுவும் முத்துவும் ஒவ்வொரு கடைக்கும் சென்றனர். அதில் முத்து நிறைய விஷயம் கற்றுக் கொண்டான். அது அவனுக்கு வெளி உலகத்தை பற்றி தெரிந்து கொள்ள நல்ல வாய்ப்பாக பயன் படுத்திக்க கொண்டான். அவனது திறமையை பார்த்த தியாகுவுக்கும் மகள் ஏன் இவன் பின்னாடியே சுற்றுகிறாள் என்பதும் புரிந்தது. ஆனால் அடுத்த சில மணி நேரங்களிலேயே அவன் மீண்டும் மகளுடன் சண்டையிட போகிறான் என்பது தெரியாமலே அவனுடன் மகிழ்வாக இருந்தார். எது எப்படியோ இப்போதைக்கு அவர் மகிழ்வுடன் இருக்கட்டுமே !
அவர்கள் மட்டும் இல்லை, இன்னும் இருவரும் மகிழ்வுடன் இருந்தனர்.
ஆம்! அது கங்காவும் சிவாவும்தான்.
ஆனால் அதுவும் எத்தனை நாளைக்குத்தான் இருக்க போகிறது? காலம்தான் பதில் சொல்லும்.
வழக்கம்போல அன்று கங்கா காலையில் எழுந்து படித்துவிட்டு, வீட்டு வேலைகளையும் செய்துவிட்டு, கல்லூரிக்கு புறப்பட்டாள் . அவளுக்கு பரீட்ச்சை சமயம் என்பதால் சத்யாவே பெரும்பாலும் வேலைகளை முடித்து விடுகிறாள். அவளை பார்த்தால் எப்போதுமே கங்காவுக்கு ஆச்சர்யம்தான். கல்லூரி சேர்வதற்கு முன் அவளுக்கு ஒன்றும் தெரியவில்லை. ஆனால் இப்போது அவளுக்கு வெளி உலகம் தெரிய ஆரம்பித்திருக்கிறது. ஏன் தன் கல்லூரியில் படிப்பவர்கள் கூட துடைப்பத்தை தொடக்கூடாது என்று நினைக்கிற காலத்தில் மருத்துவம் படித்து, நல்ல வேலையில் இருக்கும்போது கூட, இது என் வீடு நான் அன்னைக்கு உதவுகிறேன் என்றிருக்கும் அவள் எப்போதுமே ஆச்சர்யம்தான், அதிலும் அவளின் வேகம்! அதுவும் ஆச்சர்யம்தான். அதற்க்கு காரணம் சிறு வயது முதலே அவள் வீட்டு வேலைகளை பழகி கொண்டதுதான்.
எப்போதுமே விடியலிலே எழுந்துவிடுபவள், இன்று கணவன் வந்திருப்பதால் சட்டென்று எழுந்து ஓடி வராமல் போயிற்று. இருப்பினும் வந்தவுடனேயே மட மடவென்று அனைவருக்கும் காபி போட்டு மிச்சம் இருந்த பாத்திரங்களையும் கழுவி வைத்துவிட்டு தன் கணவனுக்கு காபி தந்தாள்.
காலையில இப்படி சுட சுட பில்டர் காபி குடிக்கறதே சுகம்தான். அதுவும் இந்த மாதிரி புதுசா பூத்துருக்குற பூ காபி குடுத்தா(மனதின் வார்த்தைகள்)கண்களால் மனைவியை விழுங்கியபடியே காபியை குடித்தான். அவனின் பார்வையே அவளை ஏதோ செய்தது. அதை அவள் ரசித்தாள்.
முத்துவின் ஜீப்பிலேயே முத்துவும் தியாகுவும் கடைகளுக்கு கிளம்பினர்.
கிளம்பும்போது மாடியில் இருந்து இறங்கி வரும் கணவனை பார்த்தாள் சத்யா. நேற்றைய இரவு அவன் இறங்கி வரும்போது ஹீரோவாக தெரிந்தவளுக்கு இன்று அவன் நடப்பதில் ஏதோ வேறுபாடு தெரிந்தது. அதுவும் சாதாரணமாக பார்க்கும்போது தெரியவில்லை. நன்றாய் உன்னிப்பாக பார்க்கும்போது தெரிந்தது. இதை பற்றி அவனிடம் பேச வேண்டும் என்று மனதில் குறித்துக் கொண்டாள் .அவனின் காலைப் பற்றி மட்டுமே யோசித்தவள் அவனின் முன் கோபத்தைப்பற்றி யோசிக்கவில்லை. அவர்கள் சென்ற அடுத்த 1/2 மணி நேரத்தில் கங்காவும் அவசரமாக இறங்கி ஓடி வந்தாள் .
இந்தா கங்கா டிபன் சாப்பிடு.
இல்ல சத்யா தப்பா எடுத்துக்காத. ரொம்ப லேட்டாயிடுச்சு, என்று அவசரமாக ஓடியவள் , மீண்டும் ஓடி வந்து அம்மாகிட்டயும் சொல்லிடு, என்று ஓடினாள். கையில் அவளது ப்ராஜெக்ட் சாமான்களையும் எடுத்துக் கொண்டு ஓடியவளை பார்க்க இவளுக்கு பாவமாக இருந்தது. பெருமூச்சு விட்டு திரும்பினாள். சிவாவும் தயாராகி வெளியில் வந்தான்.
என்னண்ணா இன்னிக்கு எங்க இவ்ளோ சீக்கிரமா ரெடியாயிட்ட?
என்னோட பிரண்டு அருண பாத்துட்டு வந்துடலான்னு. இப்பவே கிளம்பினா, ட்ராபிக் அவாய்ட் பண்ணல்லான்னுதான்.
ஒகே! வாண்ணா டிபன் சாப்பிடு.
இதோ. நீயும் வா. அம்மா அப்பா எங்க?
அம்மா குளிக்கறாங்க . அப்பாவும் அவரும் வெளில போயிருக்காங்க.
அவருன்னா ?
அவருதான் முத்து வந்துருக்காங்க.
ஓ! எப்போ ?
நைட் வந்தாங்க. ரொம்ப லேட்டாயிடுச்சு உன்ன தொந்தரவு பண்ண வேண்டாண்ணுதான் சொல்லல.
அவங்க எங்க போயிருக்காங்க?
அனைத்து விஷயங்களையும் சொன்னாள் . அப்போது சிவகாமியும் வந்தார்.
சத்யா கௌசிக் எங்கம்மா ?
அவன் இன்னும் எழுந்தே வரலாம்மா .
போ போய் எழுப்பு. ப்ரஷ் பண்ணிட்டு வர சொல்லு.
நாங்கன்னா மட்டும் குளிச்சுட்டுதான் சாப்பிடணும். உங்க செல்ல பிள்ளைக்கு மட்டும் சலுகையா? அவனை குளிச்சுட்டுதான் வர சொல்ல போறேன்.
போடி போய் அவனை வர சொல்லு. அவனும் சிவாவோட டைம் ஸ்பென்ட் பண்ணுவான்.
ம்ம்., உன்னோட கை பிள்ளையை எடுத்து கொஞ்சனும். அதுக்கு என்ன வெரட்டரியா ? சிணுங்கியபடியே சென்றாள் .
ஏய் சீக்கிரம் வந்துதுடாத. என் குழந்தைக்கு நான் புட்டி பால் ஊட்டணும். அவளின் இந்த உரிமையே மகனின் வாழ்க்கையை பாழாக்கும்போது அவள் என்ன செய்ய போகிறாள்? சிவா அதை எப்படி எதிர்கொள்வான்?
படியில் ஏறி கொண்டிருந்தவள் நின்று முறைத்து விட்டே சென்றாள் . அவள் கௌசிக்கை எழுப்பி விட்டு, அவனது படுக்கையை சரி செய்தாள், குளிர் சாதனத்தை அனைத்து தரை சீலைகளை விளக்கினாள். மேசையை சுத்தம் செய்து கொண்டிருக்கும்போது அவன் வந்தான்.
தேங்க்ஸ் சத்யா.
எதுக்குடா ?
இதுக்கெல்லாம்தான்.
சீ போ இதுக்கெல்லாம் தேங்க்ஸ் சொல்லிட்டு?
ஏ!சத்யா என்ன இன்னிக்கு உன் மூஞ்சில ஏதோ மாற்றம் தெரியுதே !
அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லையே ?
ம்ம் அப்படியா சரி நம்பிட்டேன்.
தேங்க்ஸ். எதுக்கு?
என்னோட பொய்ய நம்பினதுக்கு .
ஒகே தோளை குலுக்கினான்.
இருவருமே கீழே இறங்கி வரும்போது ..
அங்கே …
சிவகாமி உண்மையாகவே தன் மகனுக்கு இட்லியை ஊட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.
அதை பார்த்த சத்யாவுக்கு கடுப்பேறியது.
அம்மா கை பிள்ளை பாவம் ஏன் சேர்ல உக்காதி வச்சுருக்க? மடியில வச்சுக்கோ, காக்கா குருவி காட்டி சோறு ஊட்டு. கௌசிக் சிரிப்பை அடக்கிக் கொண்டான். முடியாமல் வாய் விட்டே சிரித்து விட்டான்.
சீ! ப! உனக்கு பொறாமை.
சொல்லி கொண்டே கை கழுவி விட்டு வந்து, தன் தங்கைக்கு இட்லியும் சட்டினியும் போட்டு சுட சுட சாம்பாரையும் போட்டு ஊட்டி விட்டான்.
இதோ பார்ரா கை பிள்ளை, என்று சிவகாமி சத்யாவை கிண்டல் செய்தாள் . இதை எல்லாம் ரசிப்புடன் கௌசிக் பார்த்து கொண்டிருந்தான்.
அண்ணா நீ போ உனக்கு லேட்டாயிடும். நான் சாப்டுக்கறேன்.
இல்லனாலும் நான் இனிமே ஊட்ட முடியாது.
ஏன்? வாயில் வைத்தபடியே கேட்டாள் .
அதுக்கு உரிமை இருக்கறவர்தான் வர்றாரே !
முத்துவும் அப்பாவும் வருவதை பார்த்தவள் தானாகவே எழுந்து கொண்டாள் .
நீ சாப்பிடுமா . ஏன் எழுந்துக்கற? நீங்கல்லாம் முடிங்க.நானும் மாப்பிளையும் குளிச்சுட்டு வந்து சாப்பிட்டுக்கிட்டே பேசறோம்.
இருவர் முகத்திலும் ஒரு வித திருப்தி இருந்தது.
அப்பா அருண் வீட்டுக்கு போய்ட்டு வந்துடறேன். அம்மா பை , என்று அனைவரிடமும் சொல்லிவிட்டு கிளம்பியவன், இன்முகமாக சிரித்துக் கொண்டே முத்துவை எதிர்கொண்டான்.
வாங்க முத்து . சாரி நைட்டு நீங்க வந்தது தெரியாது.
பரவால்லங்க .
இருவரும் மரியாதைக்காக இரண்டு நிமிடங்கள் பேசிவிட்டு அவரவர் வேலைகளை பார்க்க சென்றனர்.
சிவா போகும் வழியில் கங்கா நடு வழியில் நிற்பதை பார்த்தான் ,
என்ன கங்கா இங்க நிக்கற ?
இல்ல , முதல்ல வண்டில ஏறு...
நாமும் அவர்களுடன் பயணப்படலாம்.
அடுத்த சில நாட்களில் ,
மீண்டும் வருவாள் தேவதை.......
