Barani Usha
Saha Writer
- Messages
- 67
- Reaction score
- 37
- Points
- 18
NYD-67
என்ன காலேஜுக்கு லேட்டுன்னு அப்பவே ஓடி வந்த? இப்ப இங்க நிக்கற?
இல்ல முதல்ல ஒரு பஸ் வந்துச்சு, ரொம்ப கூட்டம்,ஏறவே முடியல அடுத்து வந்த பஸ் பிரேக்டௌன் ஆயிடுச்சு. அழாத குறையாக சொன்னாள் .
சரி ரொம்ப டென்ஷனா இருக்க. தண்ணி குடி என்று காரிலிருந்து வாட்டர் பாட்டிலை தந்தான். குடித்து முடித்தவுடன், ரொம்ப வியர்வை கொட்டுதே ? என்று டிஷ்யூவினால் அவள் முகத்தை லேசாக துடைத்தான், மறு கையால் வண்டியை ஓட்டியபடியே .
அதை வாங்கி அவள் துடைத்துக் கொண்டாள் . விடியலில் எழுந்து படித்தது,ஓடி ஓடி வந்தது, பஸ்ஸில் நின்று கொண்டே இருந்தது, காலை நேரத்து டென்ஷன் எல்லாம் சேர்ந்து, உட்கார இடமும் ஏசியும் போட்டால் , போட்டால் ?????????
யாருக்குத்தான் தூக்கம் வராது? (அதெல்லாம் சொர்கம்ப்பா)அவள் அப்படியே கண்ணயர்ந்தாள். ஏதோ கேட்க திரும்பியவனுக்கு அவளை பார்த்து பாவமாக இருந்தது. இடது கையால் தலையை தடவி விட்டு வண்டியில் தனது முழு கவனத்தையும் திருப்பினான். என்னதான் பாவம் பார்த்தாலும் அடுத்த 15வது நிமிடம் கல்லூரி வந்து விட்டது.
கல்லூரி அருகில் சென்றதுமே அவளுக்கு தானாக முழிப்பு வந்து விட்டது. ஆச்சர்யம் என்னவோ கலெக்டருக்குத்தான். அதெப்டி காலேஜுக்கிட்ட வந்த ஒடனே எழுந்த ?
அதெல்லாம் அப்படிதான் சாரே ! அதெல்லாம் உங்களுக்கு புரியாது.
ஏன் புரியாது?
கல்லூரி வளைவுக்குள் வண்டியை ஏற்றினான்.
இங்கையே நிறுத்துங்க. என்னோட பிரண்ட்ஸ் அங்க நிக்கறாங்க.
வண்டியை நிறுத்தினான். இவள் தனது இத்யாதி இத்யாதி எடுக்க முடியாமல் தினறவும் இறங்கி வந்து அவனே எடுத்து தந்தான்.
அவனை பார்த்த மற்றவர்கள் அதிசயித்து நின்றார்கள்.
ஆம் ! அவனின் தோற்றம் அப்படி. என்னை பார் என்று வசீகரிக்கும் முகம், பார்வை கூர்மையா ? அல்லது நாசி கூர்மையா? அலை அலையான கேசம் மிக அழகாக வெட்டப் பட்டிருந்தது. நெடு நெடுவென்ற தேகம். அதிக கருப்பும் இல்லாமல் வெளுப்பும் இல்லாமல் இருக்கும் மாநிறம். அவன் தோற்றம் அதற்கேற்ற கம்பீரம், தான் ஒரு ஆட்சியர் என்ற பெருமை, திமிர், ஆண் மகன் என்னைப் போலவே இருக்கவேண்டும் என்று அவன் உடல் மொழி பறை சாற்றியது. அவன் நெற்றியில் இருந்த சிறு விபூதிக்கீற்று கூட அவனின் கம்பீரத்தைச் சொன்னது. அவனின் தோற்றமே அவனுக்கு மற்றவரிடம் நன் மதிப்பைத் தந்தது.
என்ன கிளாஸ் ரூம்முக்கு கொண்டு வந்து தரவா? அவன் சாதாரணமாக கேட்டாலும்,
அவர்கள் குரலில் சிறு பயம் வெளிப் பட்டது.
இல்ல சார் அதான் நாங்க இருக்கோமே நாங்க பாத்துக்குவோம் சார்.
ஒகே! என்று காரை எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பிவிட்டான்.
அவன் சென்றதுதான் தாமதம் , தோழிகள் அவளை பிடுங்க ஆரம்பித்து விட்டனர்.
ஏ யாரடி இந்த ஹாண்ட்ஸம்!
இவருதான் கலெக்டர் சார்.
ஏனோ முகம் செம்மை பூசிக் கொண்டது.
ஓ ! என்றாள் ஒருத்தி .
இவருதான் நம்ம கலெக்டர் சாரா !
நம்மல்லாம் இல்ல, பொன்னேரிக்கு கலெக்டர், என்று திருத்தினாள் .
பொன்னேரிக்கு கலெக்டர், ஒனக்கு யாரு மேடம்?
எனக்கு ஒன்னும் இல்ல. வாய்தான் பொய் சொன்னது. முகமோ வேறு ஏதோ சொன்னது.
அதனாலதான் அவரு பேர சொன்னதும் மூஞ்சில லைட் அடிக்குதா ?
ப்ச் அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல. சும்மா ஏதாவது சொல்லாதீங்கடி ,
அவளின் வெட்கத்தை பார்த்தவர்கள்,
ஓ ஹோ! என்று சத்தமாகவே சொல்லவும், காலேஜ் மணி அடிக்கவும் சரியாக இருந்தது. நால்வரும் அவர்களின் அறைக்கு ஓடினர்.
அதற்கு பின் எதை பற்றியும் நினைக்க முடியாமல் மாற்றி மாற்றி வகுப்புகளும், பரீட்சைக்கு தேவையானதை பற்றி ஆசிரியர்கள் சொல்வதும், என்று மணிநேரம் கூட நொடிகளாக பறந்தது.
மதிய இடைவேளையில், மூவரும் சாப்பிட அமர்ந்தனர்.
கங்கா தனது டப்பாவில் இருந்த இட்லியை எடுத்தாள் ,
வாவ் என்ன சாம்பர்டி? இவ்ளோ ஸ்மெல் வருது? என்று அவளை கேட்காமலே மற்ற மூவரும் சிறிது எடுத்து சுவைத்தனர்.
ஒருத்தி, கையை நக்கி கொண்டாள் , இன்னொருத்தி சப்பு கொட்டினாள் , மற்றவளோ சான்ஸ் இல்ல . எப்படி டீ இப்டி சமைக்கற ? என்றாள் .
இது நான் செய்யல. இன்னிக்கு சத்யா தான் செய்ஞ்சா. நான் சும்மா ஹெல்ப்புதான் .
ஏய் செம்மடி !
ஆமா . நான் காலையில எழுந்து படிச்சுட்டு கிளம்பவே டைம் ஆயிடுச்சு. பாவம் அவங்கதான் வந்து அவசர அவசரமா எல்லாம் பண்ணாங்க. அப்படியும் கிளம்பும்போது நான் சாப்பிடல்லைனு அவசரமா டப்பால போட்டு குடுத்தாங்க. சத்யா மாதிரி ஒருத்தங்களை பாக்கறது ரொம்ப அதிசயம்.
சிவா சார் மாதிரியும்தான், ஒருத்தி கள்ள சிரிப்புடன் சொன்னாள் .
ம்ம் ஆமா ., ஏதோ யோசனையுடன் ஆமோதித்தாள் கங்கா.
என்னடி என்னடி யோசனை ? அவள் மனதில் இப்படிப்பட்ட சத்யாவின் வாழக்கை சீக்கிரம் சரியாக வேண்டுமே என்றிருந்தது.
யாரு இந்த காலத்துல கொண்டு வந்து வீட்டுல தங்க வச்சு படிக்க வச்சு, துணி எடுத்து குடுத்து? நான் சீக்கிரமா ஒரு வேலைக்கு போகணும். என்னோட தேவையையாவது நான் பார்த்துக்கணும்.
உனக்கும் அப்படி ஒரு ஐடியா இருக்கா ? நிலா கேட்டாள் .
ஏன் ?
எனக்கும் ஒரு ஐடியா இருக்கு ஆனா வெளில இல்ல. நானே ஒரு புடிக் ஆரம்பிக்கலான்னு..
முதல்ல கொஞ்ச நாளைக்கு அம்மாவையே பார்த்துக்க சொல்லலான்னு.
ஆமாடி அதுவும் நல்ல ஐடியா தான். உங்க அம்மாதான் நல்ல தைப்பாங்களே.
ம்ம் அதனாலதாண்டி.
நீயும் வந்தா எனக்கும் கொஞ்சம் ஹெல்பா இருக்கும்.
கங்கா நானும் வீட்டுல பேசறேன்.நீயும் யோசி.
அது சரி ஆனா சொந்தம்மான்னா இடம் பாக்கணும், அட்வான்ஸ் குடுக்கணும் அந்த மாதிரி நிறைய விஷயங்கள் இருக்கேப்பா !!
அதெல்லாம் கவலை இல்ல. எங்களோட கடையே ரெண்டு காலியாதான் இருக்கு. அம்மாவோட டைலரிங் கிளாஸ் மிஷினே மூணு இருக்கு . அதனால அம்மாவே அதையும் இதையும் சேர்த்து பாத்துக்குங்க. நானும் போய் அப்பப்போ கொஞ்சம் கொஞ்சம் விஷயம் கத்துக்கணும்.
என்ன கங்கா திடீர்னு அமைதியாயிட்ட ?
இல்ல அதெல்லாம் இல்ல. என்று டப்பாவை உள்ளே வைத்தவள், பாருங்களேன் சொல்லவே மறந்துட்டேன் .
நேத்து முத்து அண்ணன் வந்திருந்தாங்க. அவங்க தோட்டத்துலேர்ந்து கொஞ்சம் காய், மாம்பழம், கொய்யா, இதெல்லாம் கொண்டு வந்தாங்க. உங்களுக்கும் கொஞ்சம் எடுத்துட்டு வந்துருக்கேன் என்று அவர்களுக்கும் கொடுத்தாள். அவரவர் உணவை உண்டு முடித்து மறுபடியும், வகுப்புக்குச் சென்றனர். நடுவில் எத்தனை மணிக்கு கல்லூரி முடியும் என்று சிவா குறுஞ்செய்தியில் கேட்டிருந்தான். அதன் படியே அவள் வகுப்பு முடிந்து வரவும் அவன் காரில் வெளியில் காத்து கொண்டிருந்தான். தனது கைபேசியை பார்த்துக் கொண்டிருந்தவன் அவள் வந்ததும் அதை நிறுத்தி விட்டு
ஹாய் ,ஹௌ வாஸ் தி டே ?
ம்ம் நல்லா போச்சு.
ரொம்ப டயர்டா இருக்கியே ?
ம்ம் இன்னிக்கு மைண்டே டிரை ஆன மாதிரி இருக்கு.
அமைதியாக இருந்தவன், வழியில் இருந்த ஒரு காபி ஷாப்புக்கு அழைத்து சென்றான்.
இருவரும் அமைதியாக காபிக்கு காத்துக் கொண்டிருந்தனர். அது வருவதற்குள் கங்கா சென்று முகத்தில் நன்றாக தண்ணீரை அடித்து முகம் கழுவினாள் . தனது துப்பட்டாவிலேயே முகத்தைத் துடைத்துக் கொண்டு வந்தாள் . அதில் அவளது நெற்றி பொட்டு சிறிது நகர்ந்திருந்தது. அதை அவனே சரி செய்தான். அவனின் கரம் பட்டதும் இவளுக்குதான் சொல்ல முடியாத தவிப்பு. அவன் கையை அப்படியே கன்னத்தில் வைத்து ஒரு நொடியாவது கண் மூடி ரசிக்க வேண்டும் என்ற தனது உந்துதலை முயன்றுக் கட்டுப் படுத்தினாள் .
என்ன திடீர்னு காபி கடைக்கு?
ரொம்ப டயர்டா இருந்த, வர்ற வழில பார்த்தேன் அதான்.
உங்க பிரண்ட் பார்த்தாச்சா ?
ம்ம்., அவன் என்னோட ஸ்கூல் மேட் . நாங்க ரெண்டு பேரும் ரொம்ப கிளோஸ். நானும் ஊர் ஊரா போறேன். அவனும் அப்படிதான். என்னவோ அதிசயமா இந்த சனிக்கிழமை நாங்க ரெண்டு பேருமே ஊருல இருந்தோம். அதான் பாக்க முடிஞ்சது.
அம்மாக்கு எப்போ வருவீங்கன்னு தெரியுமா?
ம்ம் சொல்லிட்டேன்.
இப்படியே இருவரும் சிறிது நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தனர். ஏனோ அவனின் கூர்மையான பார்வை அவளை துளைத்தெடுத்தது. அதை தவிர்க்க காபியில் கவனத்தை மாற்றினாள் . இதுதான் சரியான சந்தர்ப்பம் என்று அவனுக்கு தோன்றியது.
எதற்கு?
***********************************
முத்துவும், தியாகுவும், குளித்து டிபன் சாப்பிட்டனர். அப்படியே விஷயத்தையும் பேசி முடித்தனர்.
சத்யா நீ போய் கிளம்பு நாம அப்பறம் பேசிக்கலாம். அவளுக்கு மணியாவதன் தவிப்பு அவள் முகத்தில் தெரிந்தது.
நான் கிளம்பவா ? கண்களால் அவள் கேட்ட கேள்விக்கு முத்து , வெளிப்படையாகவே
ஆமா டாக்டரு நீங்க பொழப்ப பாருங்க. நாம எப்ப வேணா பேசிக்கலாம்., வாய்தான் சொன்னது. மனைவியை விட மனசுதான் இல்லை.
அவள் சென்றதும், அவனும் அவசரமாக உண்டு முடித்து மாடியில் அவ(ர்க)ள் அறைக்குச் சென்றான்.
அவசரமாக தலையை சரி செய்து கொண்டிருந்தவளின் தோற்றம் அவனை மயக்கியது. அவளது வாசனை திரவியமும்தான். அவளை பார்த்து மயங்கி நின்றான்.
சட்டென்று நினைவு வந்தவள்,
ஆ! முத்து உங்ககிட்ட ஒரு முக்கியமான விஷயம் பேசணும். நீங்க இன்னிக்கு இங்க இருப்பீங்களா ?
இல்லங்க, நானும் இப்பவே கிளம்பறேன்.
ம்ம்., சரி. அப்போ நான் சொல்ல வந்ததை இப்பவே சொல்லறேன்.
எனக்கு இதை எப்படி சொல்லறதுன்னு தெரியல.
ஏதாவது பிரச்சனையா ?அவளின் முக பாவனையில் அவனுக்கு வயிற்றில் பந்து உருண்டது.
பிரச்சனைன்னு இல்ல ஆனா.,
விஷயத்தை சொல்லுங்க.
அவனின் அதிகாரத்தில் பயந்தவள் ,
உங்க நடைல கொஞ்சம் பிரச்சனை இருக்கு.
என்ன ?
இல்ல., நீங்க நடக்கறச்சே கொஞ்சம் மாறுதல் தெரியுது.
அப்படின்னா ?
கொஞ்சம் விந்தி நடக்கற மாதிரி...
ஓ! நொண்டியா ? இளக்காரமாக குரல் ஒலித்தது.
இப்போது வயிற்றில் பந்து இவளுக்கு உருண்டது. எச்சில் முழுங்கினாள்.
அவன் முன்னாடி அடி எடுத்தான். இவள் பயத்தில் பின்னாடி சென்றுக் கொண்டிருந்தாள் . தான் ஏன் பயப்படுகிறோம் என்று அவளுக்கே தெரியவில்லை.
என்ன நொண்டின்னு சொல்லறீயா ?
தன்னை சமாளித்துக் கொண்டவள்,
முதல்ல நான் சொல்லறதை பொறுமையா கேளுங்க .பொதுவா பாக்கும்போது தெரியல. ஆனா உன்னிப்பா பாத்தா பாத்தாதான் தெரியுது. அது மே பீ உங்களோட முதுகு தண்டு தன்னை தானே பாலன்ஸ் பண்ணிக்கறதா கூட இருக்கலாம். ஆனா அதை நாம் இப்பவே டாக்டர் கிட்ட ஒரு வாட்டி செக் பண்ணிக்கறது நல்லது. நீங்க இப்பவே என் கூட ஆஸ்பத்திரிக்கு வாங்க கொஞ்ச நேரம்தான் ஆர்த்தோ என்ன சொல்லறாங்கன்னு கேட்டுட்டு ஊருக்கு போங்களேன். குரலில் தவிப்பு இருந்தது. தான் சொல்வதை அவன் கேட்க மாட்டான் என்று தெரிந்தும் அவனிடம் கெஞ்சிக் கொண்டிருந்தாள். மனைவி என்றாலே அப்படித்தானே ?
நொண்டிகால்ன்னா உன்ன*** திருப்தி படுத்த மாட்டேன்னு நினைக்கிறியா? இல்ல உனக்கு நொண்டிக்கால் புருஷன்னா அவமானமா இருக்கா ?
வார்த்தைகள் இத்தனை கொடுமையாக இருக்குமா?
அவன் கண்ணை உற்று நோக்கியவள், அவனிடம் மறுவார்த்தை பேசவில்லை. அவனை தீர்க்கமாக பார்த்தவள் தனது கைப்பையை எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பி விட்டாள் .
அவள் பார்வையே அவனை குத்தி கிழித்தது. பார்வை மட்டும் அல்ல, பாவையின் கன்னத்தில் உருண்டு வந்த கண்ணீரும்தான்.
ச! என்று காலால் தரையை உதைத்தான்.
தன் தவறுக்கு அவன் மன்னிப்பு கேட்பானா ? எத்தனை முறை அவன் மன்னிப்பு கேட்கப் போகிறான்???
தெரிந்து கொள்ள .,
மீண்டும் வருவாள் தேவதை........
என்ன காலேஜுக்கு லேட்டுன்னு அப்பவே ஓடி வந்த? இப்ப இங்க நிக்கற?
இல்ல முதல்ல ஒரு பஸ் வந்துச்சு, ரொம்ப கூட்டம்,ஏறவே முடியல அடுத்து வந்த பஸ் பிரேக்டௌன் ஆயிடுச்சு. அழாத குறையாக சொன்னாள் .
சரி ரொம்ப டென்ஷனா இருக்க. தண்ணி குடி என்று காரிலிருந்து வாட்டர் பாட்டிலை தந்தான். குடித்து முடித்தவுடன், ரொம்ப வியர்வை கொட்டுதே ? என்று டிஷ்யூவினால் அவள் முகத்தை லேசாக துடைத்தான், மறு கையால் வண்டியை ஓட்டியபடியே .
அதை வாங்கி அவள் துடைத்துக் கொண்டாள் . விடியலில் எழுந்து படித்தது,ஓடி ஓடி வந்தது, பஸ்ஸில் நின்று கொண்டே இருந்தது, காலை நேரத்து டென்ஷன் எல்லாம் சேர்ந்து, உட்கார இடமும் ஏசியும் போட்டால் , போட்டால் ?????????
யாருக்குத்தான் தூக்கம் வராது? (அதெல்லாம் சொர்கம்ப்பா)அவள் அப்படியே கண்ணயர்ந்தாள். ஏதோ கேட்க திரும்பியவனுக்கு அவளை பார்த்து பாவமாக இருந்தது. இடது கையால் தலையை தடவி விட்டு வண்டியில் தனது முழு கவனத்தையும் திருப்பினான். என்னதான் பாவம் பார்த்தாலும் அடுத்த 15வது நிமிடம் கல்லூரி வந்து விட்டது.
கல்லூரி அருகில் சென்றதுமே அவளுக்கு தானாக முழிப்பு வந்து விட்டது. ஆச்சர்யம் என்னவோ கலெக்டருக்குத்தான். அதெப்டி காலேஜுக்கிட்ட வந்த ஒடனே எழுந்த ?
அதெல்லாம் அப்படிதான் சாரே ! அதெல்லாம் உங்களுக்கு புரியாது.
ஏன் புரியாது?
கல்லூரி வளைவுக்குள் வண்டியை ஏற்றினான்.
இங்கையே நிறுத்துங்க. என்னோட பிரண்ட்ஸ் அங்க நிக்கறாங்க.
வண்டியை நிறுத்தினான். இவள் தனது இத்யாதி இத்யாதி எடுக்க முடியாமல் தினறவும் இறங்கி வந்து அவனே எடுத்து தந்தான்.
அவனை பார்த்த மற்றவர்கள் அதிசயித்து நின்றார்கள்.
ஆம் ! அவனின் தோற்றம் அப்படி. என்னை பார் என்று வசீகரிக்கும் முகம், பார்வை கூர்மையா ? அல்லது நாசி கூர்மையா? அலை அலையான கேசம் மிக அழகாக வெட்டப் பட்டிருந்தது. நெடு நெடுவென்ற தேகம். அதிக கருப்பும் இல்லாமல் வெளுப்பும் இல்லாமல் இருக்கும் மாநிறம். அவன் தோற்றம் அதற்கேற்ற கம்பீரம், தான் ஒரு ஆட்சியர் என்ற பெருமை, திமிர், ஆண் மகன் என்னைப் போலவே இருக்கவேண்டும் என்று அவன் உடல் மொழி பறை சாற்றியது. அவன் நெற்றியில் இருந்த சிறு விபூதிக்கீற்று கூட அவனின் கம்பீரத்தைச் சொன்னது. அவனின் தோற்றமே அவனுக்கு மற்றவரிடம் நன் மதிப்பைத் தந்தது.
என்ன கிளாஸ் ரூம்முக்கு கொண்டு வந்து தரவா? அவன் சாதாரணமாக கேட்டாலும்,
அவர்கள் குரலில் சிறு பயம் வெளிப் பட்டது.
இல்ல சார் அதான் நாங்க இருக்கோமே நாங்க பாத்துக்குவோம் சார்.
ஒகே! என்று காரை எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பிவிட்டான்.
அவன் சென்றதுதான் தாமதம் , தோழிகள் அவளை பிடுங்க ஆரம்பித்து விட்டனர்.
ஏ யாரடி இந்த ஹாண்ட்ஸம்!
இவருதான் கலெக்டர் சார்.
ஏனோ முகம் செம்மை பூசிக் கொண்டது.
ஓ ! என்றாள் ஒருத்தி .
இவருதான் நம்ம கலெக்டர் சாரா !
நம்மல்லாம் இல்ல, பொன்னேரிக்கு கலெக்டர், என்று திருத்தினாள் .
பொன்னேரிக்கு கலெக்டர், ஒனக்கு யாரு மேடம்?
எனக்கு ஒன்னும் இல்ல. வாய்தான் பொய் சொன்னது. முகமோ வேறு ஏதோ சொன்னது.
அதனாலதான் அவரு பேர சொன்னதும் மூஞ்சில லைட் அடிக்குதா ?
ப்ச் அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல. சும்மா ஏதாவது சொல்லாதீங்கடி ,
அவளின் வெட்கத்தை பார்த்தவர்கள்,
ஓ ஹோ! என்று சத்தமாகவே சொல்லவும், காலேஜ் மணி அடிக்கவும் சரியாக இருந்தது. நால்வரும் அவர்களின் அறைக்கு ஓடினர்.
அதற்கு பின் எதை பற்றியும் நினைக்க முடியாமல் மாற்றி மாற்றி வகுப்புகளும், பரீட்சைக்கு தேவையானதை பற்றி ஆசிரியர்கள் சொல்வதும், என்று மணிநேரம் கூட நொடிகளாக பறந்தது.
மதிய இடைவேளையில், மூவரும் சாப்பிட அமர்ந்தனர்.
கங்கா தனது டப்பாவில் இருந்த இட்லியை எடுத்தாள் ,
வாவ் என்ன சாம்பர்டி? இவ்ளோ ஸ்மெல் வருது? என்று அவளை கேட்காமலே மற்ற மூவரும் சிறிது எடுத்து சுவைத்தனர்.
ஒருத்தி, கையை நக்கி கொண்டாள் , இன்னொருத்தி சப்பு கொட்டினாள் , மற்றவளோ சான்ஸ் இல்ல . எப்படி டீ இப்டி சமைக்கற ? என்றாள் .
இது நான் செய்யல. இன்னிக்கு சத்யா தான் செய்ஞ்சா. நான் சும்மா ஹெல்ப்புதான் .
ஏய் செம்மடி !
ஆமா . நான் காலையில எழுந்து படிச்சுட்டு கிளம்பவே டைம் ஆயிடுச்சு. பாவம் அவங்கதான் வந்து அவசர அவசரமா எல்லாம் பண்ணாங்க. அப்படியும் கிளம்பும்போது நான் சாப்பிடல்லைனு அவசரமா டப்பால போட்டு குடுத்தாங்க. சத்யா மாதிரி ஒருத்தங்களை பாக்கறது ரொம்ப அதிசயம்.
சிவா சார் மாதிரியும்தான், ஒருத்தி கள்ள சிரிப்புடன் சொன்னாள் .
ம்ம் ஆமா ., ஏதோ யோசனையுடன் ஆமோதித்தாள் கங்கா.
என்னடி என்னடி யோசனை ? அவள் மனதில் இப்படிப்பட்ட சத்யாவின் வாழக்கை சீக்கிரம் சரியாக வேண்டுமே என்றிருந்தது.
யாரு இந்த காலத்துல கொண்டு வந்து வீட்டுல தங்க வச்சு படிக்க வச்சு, துணி எடுத்து குடுத்து? நான் சீக்கிரமா ஒரு வேலைக்கு போகணும். என்னோட தேவையையாவது நான் பார்த்துக்கணும்.
உனக்கும் அப்படி ஒரு ஐடியா இருக்கா ? நிலா கேட்டாள் .
ஏன் ?
எனக்கும் ஒரு ஐடியா இருக்கு ஆனா வெளில இல்ல. நானே ஒரு புடிக் ஆரம்பிக்கலான்னு..
முதல்ல கொஞ்ச நாளைக்கு அம்மாவையே பார்த்துக்க சொல்லலான்னு.
ஆமாடி அதுவும் நல்ல ஐடியா தான். உங்க அம்மாதான் நல்ல தைப்பாங்களே.
ம்ம் அதனாலதாண்டி.
நீயும் வந்தா எனக்கும் கொஞ்சம் ஹெல்பா இருக்கும்.
கங்கா நானும் வீட்டுல பேசறேன்.நீயும் யோசி.
அது சரி ஆனா சொந்தம்மான்னா இடம் பாக்கணும், அட்வான்ஸ் குடுக்கணும் அந்த மாதிரி நிறைய விஷயங்கள் இருக்கேப்பா !!
அதெல்லாம் கவலை இல்ல. எங்களோட கடையே ரெண்டு காலியாதான் இருக்கு. அம்மாவோட டைலரிங் கிளாஸ் மிஷினே மூணு இருக்கு . அதனால அம்மாவே அதையும் இதையும் சேர்த்து பாத்துக்குங்க. நானும் போய் அப்பப்போ கொஞ்சம் கொஞ்சம் விஷயம் கத்துக்கணும்.
என்ன கங்கா திடீர்னு அமைதியாயிட்ட ?
இல்ல அதெல்லாம் இல்ல. என்று டப்பாவை உள்ளே வைத்தவள், பாருங்களேன் சொல்லவே மறந்துட்டேன் .
நேத்து முத்து அண்ணன் வந்திருந்தாங்க. அவங்க தோட்டத்துலேர்ந்து கொஞ்சம் காய், மாம்பழம், கொய்யா, இதெல்லாம் கொண்டு வந்தாங்க. உங்களுக்கும் கொஞ்சம் எடுத்துட்டு வந்துருக்கேன் என்று அவர்களுக்கும் கொடுத்தாள். அவரவர் உணவை உண்டு முடித்து மறுபடியும், வகுப்புக்குச் சென்றனர். நடுவில் எத்தனை மணிக்கு கல்லூரி முடியும் என்று சிவா குறுஞ்செய்தியில் கேட்டிருந்தான். அதன் படியே அவள் வகுப்பு முடிந்து வரவும் அவன் காரில் வெளியில் காத்து கொண்டிருந்தான். தனது கைபேசியை பார்த்துக் கொண்டிருந்தவன் அவள் வந்ததும் அதை நிறுத்தி விட்டு
ஹாய் ,ஹௌ வாஸ் தி டே ?
ம்ம் நல்லா போச்சு.
ரொம்ப டயர்டா இருக்கியே ?
ம்ம் இன்னிக்கு மைண்டே டிரை ஆன மாதிரி இருக்கு.
அமைதியாக இருந்தவன், வழியில் இருந்த ஒரு காபி ஷாப்புக்கு அழைத்து சென்றான்.
இருவரும் அமைதியாக காபிக்கு காத்துக் கொண்டிருந்தனர். அது வருவதற்குள் கங்கா சென்று முகத்தில் நன்றாக தண்ணீரை அடித்து முகம் கழுவினாள் . தனது துப்பட்டாவிலேயே முகத்தைத் துடைத்துக் கொண்டு வந்தாள் . அதில் அவளது நெற்றி பொட்டு சிறிது நகர்ந்திருந்தது. அதை அவனே சரி செய்தான். அவனின் கரம் பட்டதும் இவளுக்குதான் சொல்ல முடியாத தவிப்பு. அவன் கையை அப்படியே கன்னத்தில் வைத்து ஒரு நொடியாவது கண் மூடி ரசிக்க வேண்டும் என்ற தனது உந்துதலை முயன்றுக் கட்டுப் படுத்தினாள் .
என்ன திடீர்னு காபி கடைக்கு?
ரொம்ப டயர்டா இருந்த, வர்ற வழில பார்த்தேன் அதான்.
உங்க பிரண்ட் பார்த்தாச்சா ?
ம்ம்., அவன் என்னோட ஸ்கூல் மேட் . நாங்க ரெண்டு பேரும் ரொம்ப கிளோஸ். நானும் ஊர் ஊரா போறேன். அவனும் அப்படிதான். என்னவோ அதிசயமா இந்த சனிக்கிழமை நாங்க ரெண்டு பேருமே ஊருல இருந்தோம். அதான் பாக்க முடிஞ்சது.
அம்மாக்கு எப்போ வருவீங்கன்னு தெரியுமா?
ம்ம் சொல்லிட்டேன்.
இப்படியே இருவரும் சிறிது நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தனர். ஏனோ அவனின் கூர்மையான பார்வை அவளை துளைத்தெடுத்தது. அதை தவிர்க்க காபியில் கவனத்தை மாற்றினாள் . இதுதான் சரியான சந்தர்ப்பம் என்று அவனுக்கு தோன்றியது.
எதற்கு?
***********************************
முத்துவும், தியாகுவும், குளித்து டிபன் சாப்பிட்டனர். அப்படியே விஷயத்தையும் பேசி முடித்தனர்.
சத்யா நீ போய் கிளம்பு நாம அப்பறம் பேசிக்கலாம். அவளுக்கு மணியாவதன் தவிப்பு அவள் முகத்தில் தெரிந்தது.
நான் கிளம்பவா ? கண்களால் அவள் கேட்ட கேள்விக்கு முத்து , வெளிப்படையாகவே
ஆமா டாக்டரு நீங்க பொழப்ப பாருங்க. நாம எப்ப வேணா பேசிக்கலாம்., வாய்தான் சொன்னது. மனைவியை விட மனசுதான் இல்லை.
அவள் சென்றதும், அவனும் அவசரமாக உண்டு முடித்து மாடியில் அவ(ர்க)ள் அறைக்குச் சென்றான்.
அவசரமாக தலையை சரி செய்து கொண்டிருந்தவளின் தோற்றம் அவனை மயக்கியது. அவளது வாசனை திரவியமும்தான். அவளை பார்த்து மயங்கி நின்றான்.
சட்டென்று நினைவு வந்தவள்,
ஆ! முத்து உங்ககிட்ட ஒரு முக்கியமான விஷயம் பேசணும். நீங்க இன்னிக்கு இங்க இருப்பீங்களா ?
இல்லங்க, நானும் இப்பவே கிளம்பறேன்.
ம்ம்., சரி. அப்போ நான் சொல்ல வந்ததை இப்பவே சொல்லறேன்.
எனக்கு இதை எப்படி சொல்லறதுன்னு தெரியல.
ஏதாவது பிரச்சனையா ?அவளின் முக பாவனையில் அவனுக்கு வயிற்றில் பந்து உருண்டது.
பிரச்சனைன்னு இல்ல ஆனா.,
விஷயத்தை சொல்லுங்க.
அவனின் அதிகாரத்தில் பயந்தவள் ,
உங்க நடைல கொஞ்சம் பிரச்சனை இருக்கு.
என்ன ?
இல்ல., நீங்க நடக்கறச்சே கொஞ்சம் மாறுதல் தெரியுது.
அப்படின்னா ?
கொஞ்சம் விந்தி நடக்கற மாதிரி...
ஓ! நொண்டியா ? இளக்காரமாக குரல் ஒலித்தது.
இப்போது வயிற்றில் பந்து இவளுக்கு உருண்டது. எச்சில் முழுங்கினாள்.
அவன் முன்னாடி அடி எடுத்தான். இவள் பயத்தில் பின்னாடி சென்றுக் கொண்டிருந்தாள் . தான் ஏன் பயப்படுகிறோம் என்று அவளுக்கே தெரியவில்லை.
என்ன நொண்டின்னு சொல்லறீயா ?
தன்னை சமாளித்துக் கொண்டவள்,
முதல்ல நான் சொல்லறதை பொறுமையா கேளுங்க .பொதுவா பாக்கும்போது தெரியல. ஆனா உன்னிப்பா பாத்தா பாத்தாதான் தெரியுது. அது மே பீ உங்களோட முதுகு தண்டு தன்னை தானே பாலன்ஸ் பண்ணிக்கறதா கூட இருக்கலாம். ஆனா அதை நாம் இப்பவே டாக்டர் கிட்ட ஒரு வாட்டி செக் பண்ணிக்கறது நல்லது. நீங்க இப்பவே என் கூட ஆஸ்பத்திரிக்கு வாங்க கொஞ்ச நேரம்தான் ஆர்த்தோ என்ன சொல்லறாங்கன்னு கேட்டுட்டு ஊருக்கு போங்களேன். குரலில் தவிப்பு இருந்தது. தான் சொல்வதை அவன் கேட்க மாட்டான் என்று தெரிந்தும் அவனிடம் கெஞ்சிக் கொண்டிருந்தாள். மனைவி என்றாலே அப்படித்தானே ?
நொண்டிகால்ன்னா உன்ன*** திருப்தி படுத்த மாட்டேன்னு நினைக்கிறியா? இல்ல உனக்கு நொண்டிக்கால் புருஷன்னா அவமானமா இருக்கா ?
வார்த்தைகள் இத்தனை கொடுமையாக இருக்குமா?
அவன் கண்ணை உற்று நோக்கியவள், அவனிடம் மறுவார்த்தை பேசவில்லை. அவனை தீர்க்கமாக பார்த்தவள் தனது கைப்பையை எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பி விட்டாள் .
அவள் பார்வையே அவனை குத்தி கிழித்தது. பார்வை மட்டும் அல்ல, பாவையின் கன்னத்தில் உருண்டு வந்த கண்ணீரும்தான்.
ச! என்று காலால் தரையை உதைத்தான்.
தன் தவறுக்கு அவன் மன்னிப்பு கேட்பானா ? எத்தனை முறை அவன் மன்னிப்பு கேட்கப் போகிறான்???
தெரிந்து கொள்ள .,
மீண்டும் வருவாள் தேவதை........
