காவலும் காதலும்

[Bhagya Lakshmi]

அத்தியாயம் 1
காவலும் காதலும்
“இன்ஸ்பெக்டர் நீங்க அந்த ஏழாவது மாடியிலிருந்து தற்கொலை பண்ணிக்கிட்ட ராகவன் மனைவியை நேரில கூட்டிட்டு வாங்க விசாரிக்கலாம்”
“சார்... எனக்கு என்னமோ அவங்க மேல துளி கூட சந்தேகம் இல்லை… ராகவன் ஏதோ கடன் தொல்லை ல தான் தற்கொலை பன்னியிருக்கணும்”
“லுக் மிஸ்டர் ஆதி நீங்க ட்யூட்டி க்கு புதுசு ,போலிஸ் னா பல ஆங்கில்ல யோசிக்கனும் இப்படி எடுத்தோம் கவுத்தோம்னு முடிவு பண்ண கூடாது புரியுதா.?” அந்த காவல் நிலையத்தின் அசிஸ்டன்ட் கமிஷனர் சொல்ல,
“சரிங்க சார்.” என்று தலையசைத்து கேட்டு கொண்டு நடந்தான் ஆதி!
‘சை! என்ன பிழைப்பு டா இது... இப்படி மேல் அதிகாரிகள் ஏச்சுக்கள் வாங்கி வேகாத வெயிலில் காய்ந்த கருவாடு ஆகி ....ச்ச.....சரி போய் தொலைவோம்’ என்றவன் மனதில் எண்ணி கொண்டே அந்த அடுக்கு மாடி குடியிருப்பிற்கு சென்றான்.
ஏழாவது மாடிக்கு செல்ல லிப்டை பயன்படுத்தாமல் அவன் படியில் ஏறினான். அவன் மூன்றாவது மாடியை நெருங்கிய போது அந்த கதவு எண். 26ல் ஏதோ புகையாக கிளம்பி கொண்டிருந்தது.
"என்ன ஆச்சு? புகையா வருது” என்று யோசித்தவன்,
‘போலாமா வேண்டாமானு’ என்று மனதில் பட்டிமன்றம் நடத்திவிட்டு இறுதியாக, “சரி என்னன்னு போய் பார்ப்போம்” என்று அந்த வீட்டின் கதவை தட்டினான்.
யாரும் திறக்கவில்லை. சில நிமிடங்கள் தட்டி பார்த்தவன் பின் அந்த வீட்டின் முகப்பறை ஹால் பக்கமாக இருந்த ஜன்னலை திறந்து எட்டிப்பார்த்தான்.
அவனை பதற்றம் தொற்றி கொண்டது. பதறி போனவன் அங்கிருந்தவர்களை உதவிக்கு அழைத்து அந்த கதவின் தாழப்பாளை உடைத்தான்.
.உள்ளே ஓர் இளம் பெண் மயங்கிய நிலையில் இருக்க, அதற்குள் அந்த குடியிருப்பு மக்கள் அனைவரும் அங்கே கூடிவிட்டிருந்தனர்.
அதில் ஒரு சிலர் அவள் முகத்தில் தண்ணீர் தெளித்து எழுப்ப அவன் தள்ளி நின்று பார்த்து கொண்டிருந்தான்.
அவர்கள் பதட்டமாக என்ன நடந்தது என்று கேட்கவும், “ஒன்னுல்ல குக்கர் வெடிச்சிருச்சு பயத்துல அப்படியே மயங்கிட்டேன்” என்று அரைமயக்க நிலையிலேயே அவள் பேசினாள்.
அதற்கு பின் அங்கு கூடியிருந்தவர்கள் மெல்ல கலைந்து போக ஒருவர் மட்டும் ஆதியை கை காண்பித்து, “சார் நல்ல நேரத்துல உங்க வீட்டில புகை வர்றத பார்த்து எங்களை எல்லாம் உதவிக்கு கூப்பிட்டாரு” என்று அவனுக்கு புகழுரை பாடிவிட்டு சென்றார்.
அந்த பெண்ணின் பார்வை ஆதியின் மீது விழுந்தது. நல்ல கம்பீரமான தோற்றதோடு கூடிய அந்த காக்கி உடை அவனுக்கு வெகுபொருத்தமாக இருந்தது.
எல்லோரும் சென்றுவிட அவள், "தாங்க்ஸ்” என்றாள்.
“இட்ஸ் ஓகே… இப்போ உங்களுக்கு எந்த பிரச்சனையும் இல்லல்ல… நார்மலாகிட்டுங்களா?” என்று கேட்டான்.
“யா ஐம் பைன்” என்றவள் அவனை சந்தேகமாகவும் குழப்பமாகவும் பார்க்க,
அவள் எண்ணத்தை படித்தவனாக, “ஐயம் இன்ஸ்பெக்டர் ஆதி… ஏழாவது மாடி ல ஒரு சூசைட் கேஸ் விஷயமா விசாரிக்க வந்தேன்” என்றான்.
அவன் மேலும் “ஓகே நான் கிளம்புறேன்… இனிமே வேலை செய்யும் போது கொஞ்சம் கவனமா இருங்க” என்று அவளுக்கு அறிவுரை சொல்லிவிட்டு வெளியே செல்ல எத்தனிக்கும் போது,
“மிஸ்டர் ஆதி… ஒரு நிமிஷம்” என்று அழைத்தாள் அந்த பெண்!
அவன் அவள் புறம் திரும்ப, “ஐம் ரேணுகா... நான் ஒரு ஆர்டிஸ்ட்(ஓவியர்)” என்று தன்னை அறிமுகப்படுத்தி கொண்டாள்.
“ம்ம்ம்.... ஓகே” என்றவன் ‘எதுக்கு இப்போ நம்மகிட்ட இதெல்லாம் சொல்லுது இந்த பொண்ணு’ என்று யோசிக்க,
“சார்… அந்த சூசைட் கேஸ் பத்தி விசாரிக்க வந்ததா சொன்னிங்க இல்ல… ஸோ....எனக்கு தெரிஞ்ச விஷயம் சொல்லலாம் னு நினைக்கிறேன்” என்றதும் அவனை ஆர்வம் பற்றி கொண்டது.
“ஒ எஸ்… சொல்லுங்க” என்றவன் கேட்க,
“அது வந்து” என்று தடுமாறியவள் பின் மெல்ல தொடரந்தாள்.
“அந்த ராகவன் சூசைட் பன்னல அது ஒரு மர்டர் ஆக்ச்சுவலா அவன் பேரு ராகவேந்திரா… எனக்கு தெரிஞ்ச வரைக்கும் குடி பழக்கம் பொண்ணுங்க கிட்ட போறதுனு அவன் கேரக்டரே சரியில்லை” என்றாள்.
ஆதி அவளை கூர்மையாக நோக்கி, “ஓ! இதெல்லாம் நீங்க எப்படி இவ்வளவு தெளிவாக சொல்லுறீங்க” என்று கேட்கவும்,
“அ....அது வந்து ஒரே அபார்ட்மெண்ட் அதான் தெரிஞ்சுது” என்றவள் வார்த்தைகள் தந்தியடித்தன.
“சரி ஓகே” என்று அவள் சொன்னதை கேட்டு கொண்டவன் அவளை ஆழமாக ஒரு பார்வை பார்த்துவிட்டு, “நான் கிளம்புறேன்” என்றபடி நகர்ந்துவிட்டான்.
அவன் ஏழாவது மாடிக்கு சென்று அந்த வீட்டின் கதவை தட்ட ராகவனின் மனைவி கதவை திறந்தாள்.
"உங்கள விசாரிக்க ஏசி வர சொன்னாரு… கொஞ்சம் என்கூட ஸ்டேஷன் வரைக்கும் வர முடியுமா?” என்று அவன் பணிவாக கேட்க,
“சார் என் புருஷன் தற்கொலை பண்ணதுக்கும் எனக்கும் எந்த சம்மந்தமும் இல்லை” என்று பதறினாள் அவள்!
“பதறாதீங்க மா… இந்த விசாரணை ஒரு பார்மாலிட்டிக்குதான்” என்றவன் சொன்ன மறுகணம், “ம்ம்ம்.” என்று அந்த பெண்ணும் அவனுடன் புறப்பட்டாள்.
கீழே அவளை அழைத்து கொண்டு செல்வதை ரேணுகா அவளது ஜன்னல் வழியாக பாரத்து,
"ப்பா... செம்மையா இருக்கானே” அவனை ரசித்து கொண்டிருந்தாள்.
***
அந்த பெண்மணியை காவல் நிலையம் அழைத்து வந்தான் ஆதி.
“சார் இவங்க தான் ராகவா மனைவி” என்று ஏசியிடம் சொல்ல,
“ம்ம்ம்... உன் பெயர் என்ன மா” என்றவர் அதிகாரமாக கேட்டார்.
“சந்திரா” என்றவள் பயபக்தியோடு பதில் சொல்ல,
“ம்ம்ம் நீயும் உன் புருஷனும் காதலித்து கல்யாணம் பண்ணீங்களா?” என்று அடுத்த கேள்வி கேட்டார்.
“சார் இது தேவை இல்லாத கேள்வி” என்று ஆதி பட்டென்று தன் மனதில் பட்டதை மேலதிகாரி என்றும் பாராமல் உரைத்துவிட,
அவர் முறைத்த முறைப்பில் அவன் மௌனமானான்.
மீண்டும் விசாரணை துவங்கியது.
“ம்ம்ம்... உங்க இரண்டு பேருக்கும் நடுவுல எதாவது பிரச்சினை இருந்துதா?”
“சார்...அவரும் நானும் சந்தோஷமா தான் வாழ்ந்தோம்… திடீர்னு எங்களுக்கு கடன் அதிகமாகிடுச்சு… அந்த வேதனை தான் அவரை இப்படி பண்ண வைச்சிடுச்சு” என்றவள் தன் விழிகளில் வழிந்த நீரை துடைத்து கொண்டே பேச சில நொடிகள் மௌனமாக யோசித்தவர், “சரி நீங்க போலாம்... ஆதி அவங்கள விட்டுட்டு வந்துரு” என்றார்.
“ம்ம்ம் க்கும்” என்று மனதிற்குள் சலித்து கொண்டவன்,
“மா வாங்க வீட்டில் விட்டுடுறேன்” என்று சந்திராவை அழைத்தான்.
“இல்லை சார் வேண்டாம் நான் நடந்தே போய்கிறேன்” என்றவள் சொல்ல,
“ஏன்?” என்று அவன் புரியாமல் பார்த்தான்.
“இல்லை இப்படி பத்து வாட்டி ஜீப்பில் ஏறி இறங்கினா என் மானம் போகும் நாலு பேரு முன்னாடி” என்றவள் சொன்னது அவனுக்கு சரியென்று தோன்றியது.
“அதுவும் சரிதான் மா நீங்க கிளம்புங்க...அ...அப்புறம் மூன்றாவது மாடி ரேணுகா பற்றி என்ன நினைக்கிறிங்க?” என்று வெளியே வந்து அவளிடம் தனியாக வினவ,
“எதுக்கு சார் கேக்குறிங்க?” என்று அவனை குழப்ப பார்வை பார்த்தாள்.
“சும்மா சொல்லுங்க” என்றான் ஆதி!
“அவ நல்ல பொண்ணு மாதிரி தான் தெரியுது சார்… வேற எதுவும் அவளை பற்றி தெரியாது”
“சரி...மா...உங்க வீட்டு நம்பர் என்ன 21 தானே?”
“ம்ம்ம் ஆமா சார்”
“சரி நீங்க போங்க” என்று ஆதி சொல்ல சந்திரா மனதிற்குள் ஏன் அவன் ரேணுக்காவை பற்றி சம்பந்தமே இல்லாமல் கேட்டான் என்று தோன்றியது. அந்த யோசனையோடே அவள் அங்கிருந்து புறப்பட்டாள்.
*
ஆதியின் வீடு. அன்று இரவு வேலைகள் முடித்துவிட்டு திரும்பியவன் அசதியாக சோபாவில் அமர,
அவனது தாய் காமாட்சி அருகில் அமர்ந்து அவன் தலையை வருடியவாறு, "ஆதி… என்ன டா களைப்பா? சூடா காபி போட்டு தரவா? என்று பரிவாக கேட்டார்.
“அதெல்லாம் வேணா ம்மா கொஞ்சம் தலையை மட்டும் அழுத்தி விடுங்க… வலிக்குது” என்று அப்படியே சாய்ந்து படுத்து கொண்டான்.
“ம்ம்ம் அதுசரி காலாங்காலத்துல கல்யாணம் பன்னா தானே… உனக்கு வயசு 27 ஆச்சு… எவ்வளவு நாள்தான் நானே உனக்கு பணிவிடை பண்ண முடியும்” என்றவர் கேட்க,
“அது சரி… கல்யாணத்துக்கு முன்னே இப்படி பேசவேண்டியது… அப்புறம் மருமக வந்த உடனே மல்லுக்கு நிக்க வேண்டியது” என்று சொன்னவன்,
“பேசாம முதல்ல உன் பொண்ணுக்கு கல்யாணம் பண்ணு” என்றான்.
“அவ தான் காலேஜ் படிக்கிறாளே”
“போதும் அவ படிச்சது… காலம் கெட்டு போயிருக்கு முதல்ல வித்யாக்கு மாப்பிள்ளை பாருங்க மா”
“அதுவும் சரி தான் டா கன்னு... உங்க அப்பா இல்லை.... இப்ப நீ தான் உன் தங்கச்சியை அப்பா ஸ்தானத்தில் இருந்து கரை சேர்க்கனும்... அண்ணி னு ஒருத்தி வீட்டில் இருந்தா… வித்யாவுக்கு ஒரு ஆதரவு இருக்கும்... அதுக்கு தான் உனக்கு முதலில் கல்யாணம் பண்ணலாம் னு யோசிக்கிறேன்”
“எனக்கு கால் கட்டு போடணும்னு முடிவு பண்ணிட்ட… சரி செய்… உன் விருப்பம்… நீ எந்த பொண்ணு கழுத்தில் தாலி கட்ட சொல்றீயோ அவளை கட்டிக்கிறேன் போதுமா?” என்றவன் தன் அம்மா மடியில் படுத்து கொள்ள,
“இப்ப தான்டா எனக்கு நிம்மதியாக இருக்கு” என்றார்.
அதோடு நிறுத்தி கொள்ளாமல், “பேசாம உன் மாமன் மக ஆனந்தி யை பேசி முடிக்கட்டுமா?” என்று கேட்க,
“ஆனந்தியா... யாரு அந்த வாய் இல்லா பூச்சியா?” என்று கேலியாக சிரித்தான்.
“ஏன் அவளுக்கு என்ன?” என்று காமாட்சி மகனை ஆழமாக பார்க்க,
“ஒன்னும் இல்ல… நல்ல பொண்ணுன்னு சொல்ல வந்தேன்” என்று சமாளித்துவிட்டான்.
அவர்கள் உரையாடல் இப்படி நீண்டு கொண்டிருக்க, “ம்ம்ம் சரி வா சாப்பிடலாம்” என்று மகனை அழைத்துவிட்டு அவர் செல்ல,
“டேய் அண்ணா சீக்கிரம் வா பசிக்கிது” என்று அவன் தங்கை வித்யா குரல் கொடுத்தாள்.
“ஏய் வாலு இரு வரேன்.” என்று அவன் எழுந்து சென்றான்.
மீனாட்சி சத்தமாக சிரித்துவிட்டு, “உன்னை விட்டு என்னைக்கும் அவ சாப்பிட்டது இல்லை… வாங்க எல்லாம் சேர்ந்து சாப்பிடலாம்” என்று அவர் அமர்ந்து கொண்டு இருவருக்கும் உணவு பரிமாறினார்.
தொடரும்.

 

[Bhagya Lakshmi]

2
இரவு சாப்பிட்டு முடித்ததும் நித்திரை அவனை மெதுவாக தழுவ காவலனுக்கு இரவில் கூட உறக்கம் ஏது? எனினும் சற்று கண் அசரலாம் என அவன் தன்னுடைய அறைக்கு செல்ல, அங்கு வித்யா எதையோ அவனது மேஜை ட்ராயரில் தேடிக் கொண்டிருந்தாள்.
இவனை பார்த்த நொடியில் கையை விலக்கிவிட்டு "அண்ணே குட்நைட்… நான் போய் படுக்குறன்” என்று சமாளிக்க, அவனோ அவளது தடுமாற்றத்தை உணர்ந்தவனாய் மேலும் கீழும் பார்த்துவிட்டு,
"ஏய் வாலு என் ரூம்ல உனக்கு என்ன வேலை?” என்று வினவ அவளுக்கு பதில் கூற முற்பட்டபோது அவள் கையிலிருந்த பென்ட்ரைவ் காட்டி கொடுத்துவிட்டது.
"அண்ணா என் பென் ட்ரைவ் காணுமேன்னு தேடினேன்... கிடைச்சிருச்சு… நீ தூங்கு” என்று அவள் கூறிவிட்டு நகர்ந்தாள்.
‘என்ன இவ நடவடிக்கையே சரியில்லையே ம்ம்ம்... என் ரூமுக்கு அனாவசியமாக வரமாட்டா இப்ப என்ன வந்து போறா... டென்ஷனா எதையோ தேடுறா… என்னவா இருக்கும்?’ அவன் இப்படி மனதில் யோசித்து கொண்டிருக்கும் போது அவன் செல்பேசி அழைத்தது. எதிர்முனையிலோ அவன் மாமன் மகள் ஆனந்தி.
“மாமா” என்று மிதமான குரலில் அவள் பேச்சை ஆரம்பிக்க...அவளது மென்மையான குரலில் அவன் மயக்கம் கொண்டான். அவளது குரல் மீண்டும் அவனை தட்டி எழுப்பியது
“ஹலோ... மாமா ஹலோ....” என்று மிஞ்சலாக கொஞ்சம் கொஞ்சலாக!
மெல்ல தெளிந்தவன் "சொல்லுமா ஆனந்தி” என்றான்.

“மாமா... எப்படி இருக்கீங்க?” என்றவள் நலம் விசாரித்த அந்த நொடி அவனது ஒட்டுமொத்த களைப்பும் நீங்கிய உணர்வு. அதுவும் ஏதோ க்ரீன் டீ குடித்துவிட்டு ரெப்ரஷ் ஆனது போல் சுறுசுறுப்பாக பதிலளித்தான்
"நான் நல்லாருக்கேன் நீ எப்படி இருக்க?”
“ஹ்ம்ம் நல்லாருக்கேன் மாமா… அப்புறம் ஊரில் திருவிழா நடக்குது… நான் கோலம்போட்டி ல கலந்துக்க போறேன்… அதான் உங்க எல்லாரையும் கூப்பிடலானு போன் பண்ணேன் கண்டிப்பாக வரனும் மாமா... இது இந்த ஆனந்தியோட ஆர்டர்”
“ஹாஹா ஆர்டர் போடுற அளவு ஆயிட்டீங்க… ம்ம்ம் சரி கண்டிப்பா வரேன் எனக்கும் ரிலாக்ஸேஷன் தேவை படுது வந்து இரண்டு நாள் ஊர்ல தங்கிட்டு போறேன்”
“லீவ் கிடைக்கல னு லாஸ்ட் மினிட் ல வராம விட்டுறாத மாமா” என்று அவள் மீண்டும் அழுத்தி சொல்ல,
“இல்லை,… இந்த தடவை கண்டிப்பா வரேன் டி... எனக்கும் உங்கள் எல்லாரையும் பார்க்கணும் போல இருக்கு” என்று கூறியவுடன்,
"ஆமா என்ன? திடீருன்னு டி எல்லாம் போட்டு பேசுறீங்க நீங்க அப்படி கூப்பிட மாட்டிங்களே” என்றாள்.
"இனிமே… அப்படி கூப்பிட ஆசைப்படுறன்" என்று சொல்லிவிட்டு செல்பேசியில் அவள் எங்கே நம் வெட்கத்தை பார்த்துவிட போகிறாள் என்றபடி ஒரு காவலனுக்கு உரிய கம்பீரத்தை தாண்டி சராசரி இளைஞனாக வெட்கபட்டு நகத்தை கடிக்க, கடிகாரம் நேரம் சரியாக அப்போது பத்து மணி என்று காண்பித்தது.
வந்த தூக்கமும் தலைதெறிக்க ஓடிவிட, ‘இனி எங்க தூங்குறது… சிவராத்திரி தான்’ என்றபடி தன் பேசியை மேஜையில் வைக்க அடுத்த நொடி வேறு ஒரு அழைப்பு வந்தது.
எடுத்து காதில் வைக்க, "ஹலோ... வித்யா! என்னடி பன்ற என்று எதிர்முனையில் யாரோ அழைக்க அது ஒரு பெண்ணின் குரல்.
‘நம்ம போனுக்கு கால் பன்னிட்டு நம்ம தங்கச்சி பேரை சொல்றாங்க.. .ம்ம்ம் யாரு இது?’ என்று யோசித்து கொண்டே மறுபுறம், "ஹலோ மேடம் யார் நீங்க?" என்று கேட்டான்.
“அண்ணா நீங்க ஆதி தானே.. .உங்க நம்பர் வித்யா தான் கொடுத்தா… நான் அவ ப்ரெண்டு… எப்பவாவது பேசணும்னா இந்த நம்பருக்கு கூப்பிடுனு சொன்னா” என்றாள்.
“ஓ... உங்க பெயர் என்ன தெரிஞ்சிக்கலாமா?”
“மல்லிகா”
“எங்கம்மா இருக்க நீ”
“நான் இங்க தான் தாமரை அப்பார்ட்மண்டுல தங்கியிருக்கேன்” என்றதும் அவன் மூளை ராகவாவின் கொலை பற்றி யோசிதத்தவன்,
“நீ எந்த ப்ளோர்ல தங்கி இருக்க?” என்று கேட்டான். போலிஸ் புத்தியாகபட்டது அவனை வரிசையாக அப்படி கேள்வி கேட்க வைத்தது.
அவளோ தட்டுதடுமாறி, “ஆங்...அது எதுக்கு கேக்குறிங்க?” என்றவளின் பேச்சில் ஏதோ பயம் தெரிய,
"மல்லிகா நான் சாதாரணமாக தான் கேட்டேன்… நீ ஏன் மா இவ்வளவு தடுமாற?” என்றவுடன்,
"இல்லை ஏன் நீங்க இப்படியெல்லாம் கேக்குறிங்கன்னு யோசிச்சேன்” என்றாள்.
"மேடம் நீங்க மட்டும் ப்ரண்டோட அண்ணனுக்கு தைரியமா போன் பண்ணுவீங்க… நாங்க எதாச்சும் கேட்டா அதுக்கு இவ்வளவு சீன் போடுவிங்க அப்படிதானே?” என்றதும் அவள் கடுப்பாகி,
“உங்களுக்கு இப்போ என்ன தெரிஞ்சக்கணும்”: என்று ஆரம்பித்தவள்,
“நான் மூணாவது மாடில தங்கியிருக்கேன்… டோர் நம்பர் 6… என் கூட என் அக்கா தங்கியிருக்கா அவ பெயர் ரேணுகா இது போதுமா? இல்ல எதாச்சும் தெரியனுமா?” என்றதும்
“ஏய் ஏய் டென்ஷன் ஆகாத.. ஆமாம் உங்க அக்கா பெயர் என்னன்னு சொன்ன திரும்ப சொல்லு” என்று அழுத்தமாக கேட்க "ரேணுகா "என்று அவள் கூற
“வாட்?” என்று கொஞ்சமாக அதிர்ந்தான்.
“ஐயா சாமி ஆளை விடுங்க… நான் வித்யாகிட்ட நேரலயே பேசிக்கிறேன்” என்று அவள் சலித்துகொள்ள,
"ஓகே ஓகே ரிலாக்ஸ்… நீ கால் பண்ணதை வித்யாவுக்கு சொல்றேன்” என்பதற்குள் அந்த பெண் அழைப்பை துண்டித்துவிட்டாள்.
அவன் ரேணுகா என்ற பெயரை பற்றி யோசிக்க, ஏதோ மனதிற்குள் திரைப்பட காட்சிகள் போல நடந்தவை நினைவுக்கு வந்தன.
‘என் பேர் ரேணுகா… நான் ஒரு ஆர்டிஸ்ட்’
அவன் மூளையை ஏதோ தட்டி எழுப்ப, நேரம் காலமெல்லாம் பார்க்காமல் உடனடியாக பைக்கை கிளப்பி அந்த அடுக்குமாடி குடியிருப்பிற்கு விரைந்தான்.
அவன் செல்லும் போதே எல்லாவற்றையும் ஒருமுறை மனதில் அலசி ஆராய்ந்து கொண்டே வந்தான்.
‘நம்பர்.6 னு மல்லிகா சொல்றா ஆனால் நம்ம பார்த்தபோது 26 னு தானே இருந்தது.
அதுவும் அப்போ மல்லிகா இல்லையே வீட்ல… எனக்கும் யாரும் இல்லாத மாதிரி தானே சொன்னா அந்த பொண்ணு… திடீர் னு மல்லிகா னு ஒருத்தி எப்படி… அதுவும் அவ எப்படி நம்ம தங்கச்சிக்கு ப்ரண்டு? ஒன்னும் புரியலையே முதல்ல அந்த வீட்டின் எண்ணை போய் பார்த்துட்டு வந்திரனும் இல்லைனா மண்டை வெடிக்கும்’
இப்படி பல கேள்விகளும் குழப்பங்களும் அவன் மூளைக்குள் ஃபுட் பால் விளையாடி கொண்டிருந்தன.
இவ்வாறு யோசித்து கொண்டே அந்த அடுக்குமாடி குடியிருப்பிற்குள் நுழைந்து ரேணுகா வீட்டினை நெருங்கினான். முதலில் காலிங் பெல் அழுத்துவதா வேண்டாமா என தயங்கியவன் பின் மெல்ல காலிங் பெல்லை அழுத்திவிட, ரேணுகாவே வந்து கதவை திறந்தாள்.
அதற்குள்ளாக உள்ளே இருந்த மல்லிகா அவனை பார்த்துவிட்டு ஓடி வந்து,
"அண்ணா என்ன இந்த நேரத்தில் எங்க வீட்டுக்கு… வித்யா எதாவது சொல்லி அனுப்புனாளா?” என்று கேட்க, அவன் கவனமும் பார்வையும் ரேணுகாவிடம் நின்றிருந்தது.
மல்லிகா குழப்ப ரேகைகளோடு, “அவ என் அக்கா… நான் போன்ல சொன்ன ல சார்” என்றவள் ரேணுகாவிடமும் திரும்பி,
“ரேணு சார்தான் என் ப்ரண்டு வித்யாவோட அண்ணன்” என்றாள்.
ரேணு அப்போது, “சாரை எனக்கு ஏற்கனவே தெரியும் டி” என்றாள்.
“அப்படியா?” என்று குழப்பமான மல்லிகா, “ஆமா நீங்க என்ன சார் இந்த நேரத்தில என் வீட்டுக்கு” என்று மனதில் எழுந்த சந்தேகத்தை கேட்டாள்.
ஆதி சமாளித்தாக வேண்டுமென யோசித்தவன், “அது… வித்யா உன்கிட்ட ஏதோ நோட்ஸ் குடுத்துருந்தாளாம் அதான் வாங்கிட்டு போலானு வந்தேன்” என்று எதையோ குருட்டாம்போக்கில் சொல்லி வைத்தான்.
"அதானே பார்த்தேன் இந்த நேரத்தில் நீங்க ஏன் வந்திருக்க போறீங்க நாளைக்கு எக்ஸாம் வேற அவளுக்கு” என்று சொல்ல, ஆதிக்கு தப்பித்தோம் என்றிருந்தது.
“மல்லி நீ போய் அவரு கேட்ட நோட்ஸ் எடுத்துட்டுவா” என்று அவளை அனுப்பிவைத்த ரேணுகா ஆதியை பார்க்க அவன் அவள் மீது கோப பார்வையை வீசி, "நான் உங்க கிட்ட கொஞ்சம் தனியா பேசணும்” என்றான்.
“ம்ம்ம் சொல்லுங்க”
“உண்மை யை சொல்லு... உன் வீட்டோட நம்பர் 6 இல்ல 26” என்று கேட்ட நொடி ரேணுகாவின் பார்வை நிலைகொள்ளாமல் அலைபாய்ந்தது.
“அ....அ....சார் நான் எதுவும் பன்னல....எனக்கு எதுவும் தெரியாது” என்று பதற, ஆதியின் சந்தேகம் அதிகரித்தது.
“ஓய் போலிஸ் அடி எப்படி இருக்கும் தெரியும் ல லேடி போலிஸ் கான்ஸ்டபிள் வரவைச்சு அடி பிச்சிருவன் ஒழுங்கா உண்மையை சொல்லு”
“என்ன உண்மை மிஸ்டர்? நீங்க உங்க லிமிட் க்ராஸ் பன்றீங்க... இந்த நேரத்தில் என் வீட்டுக்கு வந்து இப்படி விசாரணை பன்றதுக்கு உங்களுக்கு யார் அதிகாரம் கொடுத்தா?”
“ஹலோ தப்பிச்சிக்கலாம் னு பார்க்காத… எனக்கு உன் மேல சந்தேகம் லைட்டா வந்துருக்கு கன்பார்ம் ஆச்சு மவளே களி திங்க வைச்சிருவேன்”
“உண்மை என்னனு தெரியமல் பேசாதீங்க... நான் ஏற்கனவே சொன்ன மாதிரி ராகவா கேஸ் மர்டர்தான்… ஆனால் அதை நான் பன்னல புரியுதா? போலிஸ் தானே நீங்க? நீங்களே கண்டுபிடிங்க.” என்று அவள் தெனாவட்டோடு சொல்ல,
ஆதி அவளை முறைத்தபடி அந்த இடத்தை விட்டு நகர்ந்தான்.
அவன் மின்தூக்கியில் நுழையவும் அதிலிருந்து 35 வயது மதிக்கதக்க ஒருவர் இறங்கவும் சரியாக இருந்தது.
இருவரது தோள் பட்டையும் இடித்து கொண்டது. “
“சாரி சார்” என்று கரகரத்த குரலில் கூறிவிட்டு அவன் நகர
“யார் இவன்? இவன் ஏன் மூனாவது மாடிக்கு வரான்? சரி நம்ம போவோம்… இந்த போலிஸ் புத்தி எல்லாரையும் சந்தேக படவைக்குது” என்று அவன் தனக்குள் திட்டிக்கொண்டே,
தரைத்தளம் சென்று இறங்கி பைக்கை சாவி போட்டு இயக்கிய அதேநேரம் அந்த லிப்டில் வந்த ஆசாமி தன் காரை கிளப்பி சென்றதை கவனித்தான்.
‘ச்ச...யார்ரா இவன்? ஏன் இப்ப வந்துபோறான்? ஒன்னும் புரியலையே… இவனும் இந்த அப்பார்ட்மெண்ட்ல இருக்கிறவனா… அப்படி தெரியலையே… இவனை பார்த்த நியாபகமே இல்லை… இல்ல நம்ம கவனிக்கலையோ’ என்றபடி கிளம்ப செல்ல எத்தனிதத்தவன் ஏதோ மனதில் தவறாக பட, அவன் மீண்டும் உள்ளே சென்றான். ஆனால் ஏழாவது மாடிக்கு!
ராகவா வீட்டு கதவை தட்டினான். ராகவா வின் மகள் தன் உடையை சரி செய்தவாறு கதவை திறந்தாள்.
"சார் நீங்க யாரு?”
“ம்ம்ம்... நான்” என்றபடி தன் அடையாள அட்டையை நீட்டினான். “இன்ஸ்பெக்டரா நீங்க” என்று தன் கோலிகுண்டு கண்களை அவள் உருட்ட, ”நீ யாரு ராகவன் மகளா?” என்று வினவினான்.
“ம்ம்ம் ஆமா... ஆனா ஏன் இப்போ வந்து இப்படி கேக்குறிங்க?” என்றவள் கொஞ்சம் பயந்தபடி பேசினாள்.
“நான் உங்க அப்பா கேஸ் விஷயமா விசாரணை செய்யும் அதிகாரி… இந்த கேஸ் முடியுற வரைக்கும் கொஞ்சம் இப்படிதான்… நான் எப்பவேணாலும் விசாரிக்க வருவேன்
“ஓ” என்றவள் முகத்தில் அச்சம் தொற்றி கொள்ள,
“ஆமா... நீ இப்ப என்ன படிக்கிற?” என்றவுடன்
“பன்னிரண்டாவது படிக்கிறேன் சார்” என்றாள்.
பதில் சொல்லயவள் சட்டென்று, “ஓகே சார்… உங்கள் நம்பர் வேணும் ஏதாவது ப்ராப்லம்ஸ் னா கூப்பிட வசதியா இருக்கும்”
அவளை ஏறஇறங்க பார்த்தவன் “இதான் என் நம்பர்” என்று அவன் கைப்பேசி எண்ணை எழுதி தர, “தாங்க்ஸ் சார்” என்று பெற்று கொண்டாள்.
“ஆமா அம்மா வீட்டில் இல்ல?”
“அ...அ...அம்மா..அவங்க தங்கச்சி மகனுக்கு கல்யாணம் னு வெளியூர் போயிருக்காங்க”
“அப்போ நீ தனியாக இருக்க அப்படி தானே”
“ஆமா.”
“ம்ம்ம்.... சரி கதவை தாழ்ப்பாள் போட்டு படு”
“ஓகே சார்”
கீழே இறங்கி வந்தான் பைக்கை கிளப்பி தன் வீட்டையடைந்தான். அவன் உள்ளே வந்ததும் வராததுமாக வித்யா பஞ்சாயத்து வைக்க ஆர்மபித்தாள்.
"டேய் அண்ணா… உனக்கு அறிவு இருக்கா இந்த நேரத்தில் ஏன் ரேணுகா அக்காவை பார்க்க போன” என்று தங்கை கத்த ஆரம்பிக்க...
‘இவளுக்கு எப்படி நம்ப அங்கதான் போயிருந்தோம் னு தெரிஞ்சது’ என்று யோசித்தவன் அவளிடம் ஏதேதோ சமாதானங்களை கூறி தப்பி பிழைத்து தன் அறைக்குள் வந்து படுத்து கொண்டான். அவனை ஏகாந்தமாக நித்திரா தேவி தழுவி கொண்டாள்.

 

[Bhagya Lakshmi]

3
ச்ச என்ன இந்த இன்ஸ்பெக்டர் நம்பமேல சந்தேக படுறமாதிரியே நடந்துக்குறாரு முதலில் போலிஸ்டேஷன் சென்று இதற்கு ஒரு தீர்வு கட்டனும் "என்று யோசித்து விட்டு மறுநாள் ரேணுகா ஆதி இருக்கும் ஸ்டேஷனுக்கு வந்தாள்...
"இன்ஸ்பெக்டர் சார்.....என்று அவளது அழைப்பில் திரும்பியவன் இவ எதுக்கு ஸ்டேஷன் வரைக்கும் வந்துருக்கா சரி என்னனு கேப்போமே

வாங்க மிஸ் ரேணு....என்று புன்னகையிக்க "ம்ம்ம் க்கும் இதுக்கு ஒன்னும் குறைச்சல் இல்லை என்று முனவிக்கொண்டே அவனுக்கு எதிர் இருக்கும் இருக்கையில் அமர்ந்து கொண்டாள் . "டீ காபி எதாவது ?என்று ஆதி வினவ "அதெல்லாம் ஒன்னும் வேணாடாம் உங்கள் கிட்ட கொஞ்சம் பேசனும் என்றதும் "என்ன ஆச்சு இன்னைக்கு எதாவது குக்கர் வெடிச்சுதா மேடம் என்று நக்கலடிக்க அவள் கோபத்தை அடக்கிக்கொண்டு பற்களை கடித்து

"இங்க பாருங்க..... அந்த கேஸ் விஷயமா என்னை மறுபடியும் பார்க்க வீடு பக்கம் வராதிங்க ப்ளீஸ் ....என் தங்கச்சியும் நானும் வயசு பொன்னுங்க இப்ப தான் அவளும் என் வீட்டுக்கு வந்துருக்கா ....இப்படி நீங்க வந்து போறது நல்லா இல்லை. அப்புறம் வீடு நம்பர் 26 எப்படி வந்தது தெரியனுமா??,என்றதும் ஆர்வமான பார்வையை அவளிடம் செலுத்திய ஆதி புருவங்கள் ஏற்றியவாறு சொல்லுங்கள் என்றான் ." நம்பர் போர்டு அடிக்கிறப்ப கார்பென்டர் 26 னு அடிச்சு கொடுத்தான் அது தவறுதலாக நடந்தது...அதை மாற்ற கூட எனக்கு நேரமில்லை வேலைல கொஞ்சம் பிஸி அதான் இந்த குழப்பத்துக்கெல்லாம் காரணம் மற்றபடி நான் எந்த தவறும் செய்யல. என்றவுடன் அப்படியா அப்படினா அதையும் டெட்ஸ்ட் பன்னி பார்த்துருவோம்.என்று சிரிக்க .சற்று நேரம் அவனையே பார்த்தவள்"என்னமோ இது ஆஸ்பத்திரி மாதிரியும் அவரு டாக்டர் மாதிரியும் டெஸ்ட் பன்றேனு சொல்றாரு என்று மனதுக்குள் நினைக்க. மீண்டும் அவன் சிரிக்க

என்ன சார் சிரிப்பு???என்று அவள் கேள்வியை எழுப்ப

ம்ம்ம் கன்பார்ம் நீ எந்த தப்பும் பன்னல அப்படி தானே???ஹலோ சாரதா இங்க வாங்க என்று பெண் கான்ஸ்டபிள் ஒருவரை அழைத்து இவங்க முகத்தை வெறும் கண்கள் மட்டும் தெரியுற மாதிரி கட்டிவிடுங்க

ஏன்????என்று தயக்கத்துடன் ரேணுகா கேற்க

நான் உன் கண்கள் பார்க்கனும். ஆமா உன் கண்கள் மட்டுமே ஆழமா பார்க்கனும்.

ஏட்டு - ஏன் யோவ் 403 இன்ஸ் ஏதோ புது டெக்னிக் வச்சிருக்காரு...
யோவ் ஏட்டு இது புது டெக்னிக் இல்லையா இதெல்லாம் ஏற்கனவே அதே கண்கள் படத்துலையே பார்த்தாச்சு...எனக்கு என்னமோ இன்ஸ் ஏதோ அவளை சைட் அடிக்கிற மாதிரி தோனுது.என்று இருவரும் முனவிக்கொண்டே சிரிக்க

கொஞ்சம் நேரம்...அவ கண்களை கவனித்தவன் அவள் கண்களில் வக்ரம் இல்லை வன்மமும் இல்லை ஏதோ ஒரு பயம் மட்டுமே அவளிடம் பிழை இருக்க வாய்ப்பில்லை. என உணர்ந்தவன் "இன்னும் கொஞ்சநேரம். இப்படியே பார்த்துட்டு இருந்தா நமக்கு லவ் வந்துரும் போல"சரி சரி ஏம்மா சாரதா இவங்களை கிளம்ப சொல்லு.

சார் சிங்கம் சூரியா மாதிரி நைட்டியை எப்படி கழட்டுவ அப்படி இப்படி னு ஏதாவது கேள்வி இருக்கா????என்று ரேணு நக்கலா கேற்க

"ஹாஹா இல்லை நீங்க கிளம்பலா ரேணு...."

ரேணுகா - ப்பா சரியான தொல்லை டா இந்த ஆளு ...நல்லா இருக்கானே னு ப்ரண்டு ஆகிடலானு ...நினைச்சா இது வேலைக்கு ஆவாது போல....

ஆதி - ம்ம்ம் இந்த ரேணு கண்கள் பார்த்தா நமக்கே காதல் வந்துரும் போல...ப்பா....திராட்சை பழம் மாதிரி கண்ணு. ஹாஹா என்று மனதில் அவள் கண்களை பற்றிய ஆராய்ச்சியில் இறங்க. நேரம் ஆகிவிட்ட நிலையில் வீட்டுக்கு புரப்பட்டான்.

..........

அடுத்த இரண்டு நாள் ஆதி லீவு எடுத்துட்டு ஊருக்கு போனான் குடும்பத்துடன் கூட...ஆனந்தி பாவடை தாவனி ல சுத்திட்டு இருந்தா....

"ஹாய் மாம்ஸ்.... "

"ஆனந்தி ...ஹாய் எப்படி டி இருக்க ???"

நல்லாயிருக்கேன் மாம்ஸ்...

வித்யா - வழியாதடி.....

ஆனந்தி - அய்யே...நாத்தனாரே நீங்க... உங்க வேலையை பாருங்க.

ஆதி - ஓ....மேடம் அவ்வளவு...சீக்கிரமே என் தங்கச்சி க்கு அண்ணி...ஆயிட்டிங்களா ???

ஆனந்தி - மாம்ஸ்.... போங்க நான் என்ன பன்றது அத்தை தான் ஆசையை வளத்து விட்டுச்சு .

ஆதி - இந்த வேலை மட்டும் எல்லா அம்மாவும் நல்லா பன்னுதுங்க

------
ஊர் ஜனம்...அத்தனை பேரும் கோலம் போட்டி க்கு ஒன்று கூடிட்டாங்க...ஆதி...ரொம்ப நாள் கழித்து நிம்மதியாக இருந்தான். ஊர் ஜனமே பேசிக்கொண்டது ஆதி தான் ஆனந்திக்கு நல்ல துணை னு.

கோலம் போட்டி ல நம்ப...ஆனந்தி ஜெயிச்சிட்டா அவ மனசுல இருக்கிற சந்தோஷத்த விவரிக்க வார்த்தை இல்லை.

எல்லாருடனும் சிரித்து சந்தோஷமாக இருக்கும் தருணம் கமிஷனர் போன் செய்ய
இவன் போன் கட் பன்னிட்டான்....இரண்டு நாள் போனுக்கும் லீவு அளித்துவிட்டான் ஆதி.

தொடரும்

 

[Bhagya Lakshmi]

4

ஊரில் நேரம் போவதே தெரியவில்லை ஆனால் அங்கும் நம் வித்யா அவ்வப்போது செல்போனை நோண்டுவதும் யாருடனோ பேசுவதுமாக இருக்க வித்யாவின் நடவடிக்கை வித்தியாசமாக தெரிந்த ஆதிக்கு அவளை அழைத்து என்னவென்று விசாரிக்க வேண்டும் என்று நினைத்தான். அவளை கூப்பிட்டு வித்யா உனக்கு எதாவது பிரச்சனையா??என்று ஒரு அக்கறையில் கேற்க மலமலவென்று கண்களிலிருந்து நீர் வடிந்தது.
"என்னடி ஆச்சு உனக்கு எதாவது பிரச்சனையா கேற்கிறேன்ல சொல்லேன் டி என்று அவன் மீண்டும் அவள் தோள்பட்டையை உலுக்கி கேற்க
அந்த திடுக்கிடும் தகவல் கிடைத்தது
"அண்ணா என்னை ஒருத்தன் ரொம்ப நாற்களா செக்ஸ் டார்ச்சர் தருகிறான் . என்று அழுது கொண்டே சொல்ல...அதை கேட்டு அவனுக்கு அதிர்ச்சி தொற்றியது .ஒரு அண்ணணாக அவளை மனம் தேற்ற உள்ளுக்குள் இருக்கும் போலிஸ் புத்தி தட்டி எழுப்பியது.."யார் இவளுக்கு செக்ஸ் டார்ச்சர் தந்துருக்கனும் ??எனக்கு வேண்டாதவங்க யாராவது பழிவாங்கும் நோக்கத்தில் செய்கிறார்களா அல்லது யாரா இருக்கும்.
"சரி டா மா...யார் அவன்???எப்படி இருப்பான்?
அவன் கொஞ்சம் கருப்பா உயரமா இருப்பான் மிடில் ஏஜ் ஆளு தான்...
மிடில்... ஏஜ் ??என்னடி சொல்ற??
ம்ம்ம்...ஆமா அண்ணா
ஸோ....எப்படி அவனுக்கு உன்னை தெரியும்??
அது வந்து ... என்று சற்று தயங்கியவாரே பேச்சை துவங்கினாள்
"வாட்ஸ் அப்ல மெஸெஜ் வந்தது சும்மா.. ஒரு ரிசார்ஜ் ஆபர் பற்றி அப்போ கால் பன்னி கேட்டதுக்கு அவன் பேச ஆரம்பித்து கடைசியில் அது இப்படி வந்து முடிந்தது.
ஓ......
அந்த நேரத்தில் ஒரு அண்ணணாக அவளை ஏறிமிதிக்க தோன்றியது "ஏண்டி எவ்வளவு விஷயம் பேப்பர் ல டீவி ல பாக்குறிங்க அப்படி இருந்தும் ஏண்டி இப்படி ஏமாறுறிங்க என்று பளார் னு அறை விட்டான்...ஏய் ரிசார்ஜ் க்கு...ஆசைபட்டு வாழ்க்கை யை தொலைப்பிங்களா டி...???இங்க பாரு கூட படிக்கும் ப்ரண்ட்ஸ் தவிற யார் கிட்ட ஆச்சும் பேசின.....அம்புட்டு தான் சொல்லிட்டேன்....என்று தந்தை ஸ்தானத்தில் இருக்கும் அண்ணணாக அவளை கண்டித்தான்.
சாரி அண்ணா... என்று சொல்லியும் அவளை முறைத்தபடி நிற்க
...மன்னிச்சிரு அண்ணா என்று காலில் விழ அவன் மனது இறங்கியது அவளை எழுப்பி நிற்கவைக்க அதற்குள் "ஏய் நாத்தனாரே "என்று ஆனந்தி கூப்பிடும் குரல் கேற்க
சரி போ....ஆனந்தி கூப்பிடுறா பாரு என்று தன் தங்கையின் தலையை வருடிவிட்டு அனுப்பி வைத்தான்.
...........
சற்று நேரத்தில் அவன் போன் ஸ்விட்ச் ஆன் செய்ய அவனது போனுக்கு...அழைப்பு வந்தது.
"ஆதி அங்கிள்...நான் ராகாவா பொன்னு பேசுறேன்..."
சொல்லுமா....
"அங்கிள் அது வந்து உங்க கிட்ட ஒரு உண்மை சொல்லனும்"என்று புதிர் போட
என்ன???????? என்று கேள்வி எழுப்பினான்
"அங்கிள் அது வந்து.. என்று அவள் பேச்சு இழுக்க
....
நம்பர் அதுக்குள்ள ஸ்விட்ச் ஆப் ஆயிட்டு மீண்டும் முயற்சிக்க அழைப்பு கிடைக்கவில்லை அவனும் திருவிழா பிஸியில் எதையும் கண்டுக்கவே இல்லை....திருவிழாவின் நிகழ்ச்சியில் மூழ்கிவிட்டான். இது அவனுக்கு கிடைத்த பெரும் வாய்ப்பல்லவா இரண்டு நாள் எந்த தொல்லையும் இல்லாமல் நிம்மதியாக இருக்கலாம் அல்லவா???
அன்னைக்கு ஆனந்தி வீட்டில் செம்ம விருந்து.... ஆதி நன்றாக ரசிச்சு ருசிச்சு சாப்பிட்டான். என்னவோ சாப்பிடுவதற்கென்றே பிறந்தவன் போல ,அவன் தான் இரண்டு நாள் லீவாச்சே...அப்போ சாப்பாடு உறக்கம் உறவினர்கள் இதைதவிர..மத்தது ஞாபகம் வரும்ஆனால் தங்கச்சி பற்றிய நினைப்பு மட்டும் மனசுல ஓடிட்டே இருந்தது....
தங்கச்சியை டார்ச்சர் பன்னவன் கிடைச்சான் அவன் செத்தான் அந்த அளவு ஆதி உள்ளுக்குள் பொங்கி எழுந்துக்கொண்டிருந்தான். ஆனால் வெளியில் எதையும் காட்டிக்கொள்ளாமல் அனைவரிடமும் சந்தோஷமாக பேசிக்கொண்டு இருந்தான்.அவ்வப்போது தன் மீது தவறு இருந்ததை உணர்ந்து வித்யா தன் அண்ணன் ஆதியிடம் "சாரி சாரி"என்று ஜாடைமாடையில் கேட்டுக்கொண்டிருக்க. தன் தங்கையை குழந்தையாய் பாவிக்கும் ஆதி அவளை இன்முகத்துடன் ஆதரவு சொல்லிக்கொண்டு இருந்தான்.
அண்ணா கிட்ட சொல்லிட்டோம் னு திருப்தியில் வித்யா சந்தோஷமாக இருந்தாள் . ஆனந்தி அவளோட ஆளு ஆதியை சுத்தி சுத்தி வந்தாள்..அவளுக்கு அவ பிரச்சினை இந்த இரண்டு நாள் சாக்கில் அவனை எப்படியேனும் மயக்கிவிட வேண்டுமென்று.
பெரியவங்க ஆனந்தி ஆதியின் கல்யாணம் பற்றி ஆலோசிக்க துவங்கினர். முடிவு என்னவென்றால் இன்னும் இரண்டு மாதத்தில் கல்யாணம்.
செத்தான் டா...சேகரு.என்ற டைலாக் நினைவுக்கு வர ஆதி தன்னை மறந்து சிரிக்கலானான்.
தொடரும்

 

[Bhagya Lakshmi]

ஆதி லீவு முடிந்து சென்னைக்கு திரும்பினான்,ஆனந்தியின் நினைவுகளுடனும் திருவிழாவின் சந்தோஷங்களுடனும் வீட்டுக்கு வந்தடைய....வந்ததும் வராததுமாக மூஞ்சியை அவ்வளவு கடுப்பா வைத்துக்கொண்டான் வேலைக்கு போகவேண்டுமென்று.வித்யாவும் கல்லூரிக்கு புரப்பட...
வித்யாவை காலேஜில் விட்டுட்டு ட்யூட்டி போகனும் என்று தயார் ஆகி அவளை விட்டுட்டு வரும் வழியில் ரேணுகா வை பார்த்தான்.....

"ஹாய் ரேணு..."

"ஐயோ இவனா ....?"என்று மனதில் நினைத்துக்கொண்டே

"ம்ம்ம் ஹாய் ஹாய்".இன்ஸ் என்ன சொல்லுங்க???என்று சாதாரணமாக அவள் உரையாட துவங்கினாள்

"சும்மா தான் உங்கள பார்த்தேன் அதான் பேசலாமே என்று உங்களருகில் வந்தேன் ,நீங்க பிஸியாக இருந்தா வேண்டாம் ஃப்ரீயா இருந்தா கொஞ்ச நேரம் பேசலாம்" என்று ஆதி அவளிடம் இயல்பாக கூறிவிட்டு அவள் என்ன சொல்ல முற்படுகிறாள் என்று அவளிடம் எதிர்பாக்க

அவளோ "எனக்கு வேலை இருக்கு நான் போறேன் இன்ஸ் . என்று கூறிவிட்டு அங்கிருந்து ஒரடி எடுத்து வைக்க அவள் தன்னிடம் பழக ஏனோ தயக்கம் கொள்கிறாள் என்பதை உணர்ந்தவன் போகயிருந்த அவளை தடுத்தான்.

"ஏய் நில்லு....என்கிட்ட ஏன் பேசுவதற்கே தயங்குகிறாய்?நான் என்ன உன்னை தின்று விழுங்கிவிடுவேனா என்ன "என்று புருவத்தை உயர்த்தி கேள்வி எழுப்ப

"பின்ன என்ன சும்மா... குரு குருனு போலிஸ் புத்தியை காட்டிட்டு இருந்தால் எப்படி உங்களிடம் நட்பாக பழகத்தோன்றும்? கொஞ்சம் நட்புணர்வோடு பேசினால் தான் என்ன? என்று அவள் வெடுக்கென்று அவன் கண்களை பார்த்து கேட்டுவிட ,அவனக்கு அவள் கேட்ட விதம் சிரிப்பை வரவழைத்தது.

"ஹாஹா.... சரி வா நான் உன்னை பைக்கில் ட்ராப் பன்றேன் எங்க போகனும் னு சொல்லு ரேணுகா என்று வினவ ? ப்பா ஆதி சார் இப்பதான் நீங்க சராசரி ஒரு நண்பனா என் கண்களுக்கு தென்படுறிங்க இனிமேல் நீங்களும் நானும் ஒரு நல்ல ப்ரண்ட்ஸ் ஓகேவா என்றதும் அவனும் ஓகே என்று அவனுடைய கட்டை விரலை உயர்த்தி காட்ட அவளும் தன்னுடைய கட்டைவிரலை உயர்த்தி காட்டிவிட்டு அவனுடன் இருசக்கர வாகனத்தில் ஏறி அமர்ந்து கொண்டாள்.இப்பொழுதாவது எங்க போகனும் னு சொல்லுவியா ரேணுகா என்று அவன் கேட்க

"ஆர்ட் அகாடமி போகனும் ..

"ம்ம்ம் வழி சொல்லு"நான் இதுவரை உங்கள் ஆர்ட் அகாடமிக்கு வந்ததே இல்லை

வண்டியை எடுங்க பாஸ் வழி தானா தெரியும் என்று அவன் தோளை தோழமையோடு அவள் தட்ட இருசக்கரவாகனத்தை கிளப்பி அவள் சொன்ன இடத்துக்கு பறந்தான்.

அவ இறங்குற இடம் வந்தது ....அவளை இறக்கி விட்டவன் அங்கேயே வெளியில் நின்று காத்துக்கொண்டு இருந்தான். என்னமோ தெரியல இன்னைக்கு ஆதிக்கு அவளை பிரிந்து செல்ல மனசு இல்லை அவ கிட்ட நிறைய பேசனும் தோன்றியது. இதுவரை முன்பின் தெரியாத யாரையும் தோழமை ஆக்கியது இல்லை. அது என்னமோ ரேணுகாவிடம் பழகிவிட அவனுக்கு எளிமையாக இருந்தது.

ரொம்ப நேரம் ஆகியும் அவ வெளியே வரவில்லை.இவனே கதவை திறந்து உள்ள போனான்.அங்கு வரவேற்பில் இருந்த பெண் "சார் இங்க யாரும் உள்ள எல்லாம் வரக்கூடாது அனுமதி இல்லாமல் "என்று கூற "மேடம் என் தோழி ரேணுகா ஒரு ஆர்டிஸ்ட் இங்கதான் வேலை செய்கிறாள் என்று கூற"ஓ அவங்களா ,அவங்க வருவாங்க நீங்க வெளியே காத்துட்டு இருங்க சார் என்று கூற "மேடம் இப்ப அவங்கள பார்க்க முடியாத என்ன?? என்று சந்தேகத்துடன் கேற்க "சார் அவங்க அங்க இன்னொரு ஆர்டிஸ்ட்க்கு மாடலா நின்னுட்டு இருக்காங்க"இப்ப நீங்க பார்க்க முடியாது . என்று கூறியும் அவள் பேச்சை மீறி கதவை தட்டினான். கதவை திறப்பதற்கு முன் ரேணுகா அங்கிருந்த ஒரு போர்வையை தன் உடலை சுற்றி போர்த்திக்கொண்டு கதவை திறக்க அவன் அதிர்ந்து போனான். ஒருபக்கம் அவள் அணிந்திருந்த உடை ஒரு ஓரமாக மடித்து வைத்திருந்த நிலையில் அங்கிருந்த ஒரு பெண் ஓவியர் கையில் ப்ரஷ்ஷுடனும் அங்கிருந்த வரைப்படத்தில் ரேணுகாவின் சாயலும் இருக்க "என்ன ரேணு இது ? நீ இங்க ..என்று பேச்சை தடுமாற்றத்துடன் ஆரம்பிக்க அவளோ "அ..ஆமாம் ஆதி நான் இங்கே நிர்வாண படத்திற்கு மாடலா நின்னுட்டு இருக்கேன்" என்று தலை குனிந்து நிற்க

ஆதிக்கு ஆத்திரம் தாங்கவில்லை... அவள் கண்ணத்தில் பளார் என்று ஒரு அறைவிட்டான் சும்மா உச்சி மண்டை வரைக்கும் வலிச்சிருக்கும் அவளுக்கு.

" ஏய் என்ன ரேணு இதெல்லாம்? என்று கொதித்தெழ"

ஆதி இது ஜஸ்ட் ஒரு மாடல் காக நான் இப்படி நிக்கிறேன் அவ்வளவு தான்..... இங்க இருக்கிறது அத்தனை ஓவியர்களும் பெண்கள் தான் அதனால் நீ நினைக்கிற மாதிரி எதுவும் பிரச்சினை இல்லை... இங்க பாருங்க ஆதி....நாங்க ஒரு ஓவிய கலைஞர் ..எங்களுக்கு மாடலா யார் வருவா சொல்லு????நாங்களே எங்களுக்கு மாடலா நின்னுப்போம்
நிர்வாண ஓவியம்க்கு நிர்வாணமா தானே நிக்கனும் ம்ம்ம் ?என்று தலையசைத்து கேட்க

என்னமோ சொல்ற ஆனால் எனக்கு இது கொஞ்சம் கூட பிடிக்கல என்று முகத்தை திருப்பிக்கொண்டான்.

ஆனால் இது எனக்கு ப்ரொபஷன் ஆதி இதுல தவறு என்று குறிப்பிட எதுவும் இல்லை . எங்களை மாதிரி ஓவியக்கலைஞர்களுக்கு உடலமைப்பே ஒரு ஓவியமா தான் தெரியும். என்று சற்று ஆர்டிஸ்ட் என்ற கர்வத்துடன் கூறிவிட்டு

"உனக்கு ஒன்னு தெரியுமா?இன்ஸ்" இதெல்லாம் நான் விருப்பம் பட்டு பன்னுறேனு நினைக்கிறியா??எல்லாம் என் தங்கச்சி யை படிக்க வைக்கனும் னு தான் . ஓவியம் தான் என்னோட துறை ...இதை தவிற வேற எதுவும் எனக்கு தெரியாது. இது மூலமாக நான் வருமானம் ஈட்டினால் தான் உண்டு. என்று கூற

ரேணு ப்ளிஸ்.... இதெல்லாம் என்னால பார்க்க முடியல, உன்கிட்ட எனக்கு ஏதோ ஒரு பொஸஸிவ் இருக்கிறது. உன்கிட்ட தோழமையோடு பழகுகிறேன் என்ற உரிமையில் சிலவற்றை என்னால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை

என் மேல ஏன் இவ்வளவு கரிசனம்?காதலா?இ..ல்லை சும்மா தான் கேட்டேன்.என்று அவள் தோளை குலுக்கி கேட்க

ஹாஹா இல்லை....

பின்ன??

நண்பன்.ஒரு நல்ல நண்பனா இருக்க ஆசை படுறேன் ரேணு

ஓ...ஹாஹா... அப்படினா சரி....ஓகே இரு வெயிட் பன்னு வரேன் ..உனக்கு தான் மாடலா இருக்கிறது பிடிக்கல ல... இனி நான் மாடல் பொம்மை யா நிக்கவே மாட்டேன் இது உன்மேல சத்தியம் போதுமா

ம்ம்ம்.... உனக்கு ஒரு வேலை நானே பார்த்து தரேன் ஓகே....ஓவியம் பகுதி நேர கலையா வச்சிக்க. சரியா??

சரி டா சாமி....கொஞ்சம் வெயிட் பன்னு நான் வரேன்.

ஐய்யயோ ....ட்யூட்டி க்கு நேரம் ஆச்சு,உன்கிட்ட பேசிட்டு இருந்ததுல நான் என் ட்யூட்டி மறந்துட்டேன் நான் கிளம்புறன்...என்று அவளிடம் விடைபெற்று சென்றான்.


ரேணுகா - செம்ம கேரக்டர் டா நீ....உன்னை கட்டிக்க போறவ கொடுத்து வச்சிருக்கனும். அந்த ஏழாவது மாடி ராகவா என்கிட்ட தப்பா நடக்க முயற்சி பன்னப்போ....ச்ச ஆம்பள பசங்கள வெறுக்க ஆரம்பிச்சன். ஆனால் முதல் முறை ஒரு நல்ல ஆண்மகனை நான் வாழ்க்கை ல பார்க்கிறேன்....என்னமோ தெரியவில்லை அழுகையா வருது . என்று தன் மனதுக்குள் கூறிக்கொண்டு சுவரில் சாய்ந்து அழுதுகொண்டே இருந்தாள்.

தொடரும்.