Prathaajini Ganesh
Member
- Messages
- 74
- Reaction score
- 72
- Points
- 18
Enna akka ippadi takkunu marriage mudinjitu..intha sidhu vedha name nala ethavathu confusion varum polaye😂😂😂 intha sathya ku enna than venum.shanthini ku theriyalaya vedha avangada son thanu...semma interesting a iruku akka😊😍😍😍அத்தியாயம் 6
சித்தானந்த் எதிர்பார்க்கவேயில்லை. தான் ஒரு வாரத்திற்கு முன்பு காபிஷாப்பில் பார்த்தவளை மீண்டும் பப்பில் பார்த்தது அவனுக்கு இன்ப அதிர்ச்சியாக இருந்தது.
தனித்து ஓரமாக அமர்ந்திருந்தவளை அவனால் கடந்து செல்ல முடியவில்லை.
கையில் காக்டெயிலுடன் அமர்ந்திருந்தவளை நெருங்கி, "ஹே! சஞ்சனா.. வாட் அ பிளசண்ட் சர்ப்ரைஸ்!.." என்று அவள் முன்னே போய் அமர்ந்தான்.
அவனிடமிருந்த குதூகலம் எதுவும் அவளிடம் இல்லை.
பதிலுக்கு ஹாய் மேன் என்று மட்டும் சொன்னாள்.
ஸ்னாக்ஸ் காலியான தட்டுகள் அவனுக்கு அவள் முழு போதையில் இருப்பதை உணர்த்தியது.
"சத்தியமா சகிக்கல சஞ்சனா உன்னை இப்படி பார்க்குறது?.. வாட் ஹாப்பண்ட்?.. ஏன் இப்படி இருக்க?.. மறுபடியும் உன் வீட்டுல மாப்பிள்ளை பார்க்க ஆரம்பிச்சுட்டாங்களா?.. இந்த தடவை எந்த நாடு? ஆப்ரிக்காவா?.." என்றவனுக்கு தனது கைப்பையிலிருந்து ஒரு பத்திரிக்கையை எடுத்து நீட்டினாள் சஞ்சனா.
"கல்யாணமா? உனக்கா?"
"அங்க அப்படித்தானே போட்டிருக்கு ஸ்ரீகாந்த் வெட்ஸ் சஞ்சனான்னு.."
"ஒன் வீக்ல மேரேஜ்னா ரிடிகுலஸ்.. உனக்கு அவனை முன்னாடியே தெரியுமா?"
"ம்ஹீம்"
"அப்போ எதுக்கு ஓகே சொன்ன?.. ஷிட் ஸ்டாப் ட்ரிங்கிங் யா.."
"ப்ளீஸ் வேதா, எனக்கு இப்போ எல்லாத்தையும் மறக்கணும்.. இதோ இது இன்விடேஷன், இது என் எங்கேஜ்மெண்ட் ரிங்னு எல்லாத்தையும் மறக்கணும்.."
"இதுக்கும் உன் அந்த பெரி..ய அத்தை தான் காரணம், ரைட்?"
குடிப்பதை நிறுத்தினாள் சஞ்சனா.
திடீரென சித்தானந்தின் கைகளை பிடித்துக்கொண்டு, "ப்ளீஸ் வேதா, எனக்கு இப்போ என்ன செய்யுறதுனே தெரியல.. எனக்கு இப்போ இந்த உலகத்தை விட்டே ஓடிப்போயிடலாம் போல இருக்கு.. கேன் யூ ஹெல்ப் மீ?.."
"எது இந்த உலகத்தை விட்டு ஓடிப்போறதுக்கா?.. சாரி, எனக்கு கொலை செஞ்செல்லாம் பழக்கம் இல்ல.."
"தெரியும், யாராலயுமே எனக்கு இப்போ ஹெல்ப் பண்ண முடியாது.." என்று புலம்பியவாறே டேபிளின் மீதே கவிழ்ந்தாள் சஞ்சனா.
அப்போது, டேய் என்று குரல் எழுப்பியவாறே சித்தானந்தின் அருகில் வந்தான் வேதானந்த்.
இன்று தான் பிளைட்டில் வந்து இறங்கியிருந்தவன், ப்ளு ஜீன்ஸ், டிசைனர் லினன் அரைக்கை சட்டை, கூலிங் கிளாஸ் என படு ஸ்டைலாக இருந்தான்.
வந்தவன் டேபிளில் கவிழ்ந்து கிடந்த சஞ்சனாவை பார்த்துக்கொண்டே "டேய் யாரிவ?.. உள்ள நுழைஞ்ச உடனேயே கேர்ள் ப்ரெண்ட் பிடிச்சிட்டியா?.. சென்னையை சுத்தி காட்டுன்னு சொன்னா, அதுக்குள்ள பப்புக்கு கூட்டிட்டு வந்துட்டியேடா!.."
"வேதா எனக்கு சென்னைல கிடைச்ச ஃபர்ஸ்ட் பிரெண்ட் இவ தான்.. பேரு சஞ்சனா.. அன்னைக்கு சொல்லல?.. இப்போ இவ ஒரு ப்ராபளத்துல மாட்டியிருக்காடா.. இவ கதை என்னன்னா.."
"ம்ம் ஸ்டாப் இட்.. என் கதையை நான் தான் சொல்லுவேன்.." என்று நிமிர்ந்தவள், இருவரையும் மாறி மாறி பார்த்தாள்.
"ஒரிஜினல் சரக்குன்னா ரெண்டு ரெண்டா தானே தெரியணும்.. எனக்கென்ன நாலு நாலா தெரியுது.. இப்போ நான் யாருக்கிட்ட என் கதையை சொல்லனும்?" என்று கேட்டுவிட்டு, குழம்பி மீண்டும் டேபிளில் தலை சாய்த்துவிட்டாள்.
"டேய் செம மட்ட.." என்றான் வேதானந்த்.
பதிலுக்கு சித்து, "ம்ம், இப்போ என்ன பண்றது?" என்று கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் போதே, அவளது போன் அடித்தது.
ட்ரைவர் என்று போட்டிருப்பதைக் கண்டு எடுத்து பேசினான் வேதானந்த்.
நேரமாகிவிட்டதால் அவளை கார்பார்க்கிங் வரை அழைத்து வரும்படி டிரைவர் கெஞ்சவும், சரியென்று ஒத்துக்கொண்டவன், சித்தானந்தை அவளை கீழே கொண்டுபோய் விட்டு வரவும் சொன்னான்.
அவன், "சாரிடா, சரக்கைப் பார்த்ததும் கை உதறுது.. நீயேப்போய் விட்டுட்டு வா" என்று அவனை கெஞ்சிக் கூத்தாடி அவளுடன் அனுப்பி வைத்தான்.
தனது தோளில் அவளது இடக்கையைப் போட்டு, அவள் இடுப்பை பிடித்தபடியே லிப்ட் வரை அழைத்து வந்தவனுக்கு பிரதி உபகாரமாய் அவன் மீதே வாந்தி எடுத்து வைத்தாள் சஞ்சனா.
பெரிய ரோதனையாய் போய்விட்டது வேதானந்திற்கு.
அலேக்காய் அவளை ரெஸ்ட்ரூம் தூக்கிக்கொண்டு போய் அனைத்தையும் கழுவி துடைத்து விட்டு, மீண்டும் லிப்ட் வருவதற்குள் போதும் போதும் என்று ஆகிவிட்டது.
லிப்ட் வந்தவுடனாவது சும்மா இருந்தாளா? லிப் சர்வீஸை துவங்கிவிட்டாள். பட்டென்று எக்கி வேதானந்தின் இதழில் முத்தமிட்டு விட்டாள்.
ஷாக்கடித்தது போல் நின்றிருந்தவனின் தோளில் தொங்கியபடியே, 'லெட்ஸ் ஹாவ் செக்ஸ்?' என்றாள்.
மிரண்டு பார்த்தவனிடம், "என்ன பாக்குற?.. எல்போர்டா?.. சரி விடு.. ரெண்டு நாள்ல எனக்கு மேரேஜ் தெரியுமில்ல?.. வந்திடு.." என்றபடியே அந்தப் போதையிலும் தன் தோளில் தொங்கிய கைப்பையிலிருந்து திருமண அழைப்பிதழை எடுத்து அவன் கையில் திணித்தாள்.
இந்நேரத்திற்குள் இரண்டு ஷாட் அடித்துவிட்டான் சித்து. இரண்டிற்கும் இடையில் நடனம் வேறு ஆடிவிட்டு வந்துவிட்டான்.
அவளை கீழே இழுத்து வந்த வேதானந்த், டிரைவர் காரின் கதவைத் திறக்கவும், அவள் தோளைப்பிடித்து உள்ளே தள்ளினான்.
அவனுக்கு 'பை' சொல்லும் விதமாய் அவனது சட்டைக் காலரைப் பிடித்திழுத்து கன்னத்தில் முத்தமிட்டாள் சஞ்சனா.
பின், "முதல் காதலையும் முதல் முத்தத்தையும் மறக்கவே முடியாதாமே.." என்று புலம்பியபடியே காரின் பின்சீட்டில் படுத்துவிட்டாள்.
டிரைவர் அவனுக்கு தயக்கமாய் தலையசைத்துக் கொண்டே காரை கிளப்பியதும், பெரு மூச்சு விட்டவன் தன் கையிலிருந்த அழைப்பிதழைப் பிரித்துப் பார்த்தான். கார் தூரமாய் போய்விட்டிருந்தது.
இரண்டு நாட்கள் கழித்து…
அந்த மண்டபத்தில் இருந்த கூட்டமும் நுழைவில் வரவேற்கும் இடத்தில் இருந்த சண்டைமேளச் சத்தமுமே சொல்லியது அது ஏதோ ஒரு பெரிய வீட்டுத் திருமணம் என்று.
மணமகள் அறையில் சுற்றி நின்ற அனைவரும் தீவிரமாக தன்னை அலங்கரித்துக் கொண்டிருக்க, தேமேயென்று அமர்ந்திருந்தாள் சஞ்சனா.
திடீரென உள்ளே வந்த ஷாந்தினி, சுற்றி நின்றவர்கள் யாரையும் கருத்தில் கொள்ளாமல், "சஞ்சு, யாரந்த வேதானந்த்?" என்று வினவவும்,
முதலில் தானும் தடுமாறியபடியே யாரென்று யோசித்தவள், காபிஷாப்பின் நினைவு வரவும், தைரியமாய் "என் ப்ரெண்ட் அத்த" என்றாள்.
அவளுக்கு இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு அவனை தான் பப்பில் சந்தித்ததெல்லாம் ஞாபகம் இல்லை. மது நினைவை மழுங்கடித்திருந்தது.
"இந்தப் போட்டோ எப்போ எடுத்தது சஞ்சு?" என்று தன் கையிலிருந்த போனை நீட்டி வினவினார் அவர்.
தானும் சித்தானந்தும் பேசி சிரித்துக் கொண்டிருப்பது போன்று இருந்த அப்புகைப்படத்தைக் கண்டதும், "அடப்பாவி வருண்.. அன்னைக்கு போட்டோ வேற எடுத்தியா?" என்று மானசீகமாக கேட்டுக்கொண்டாள்.
"இந்தப் போட்டோல இருக்கிற பையனும் நீயும் லவ் பண்றீங்களா சஞ்சு?"
கேள்வி காட்டமாய் இருக்கவும் பட்டென்று பதில் சொல்ல முடியவில்லை சஞ்சுவால்.
"அத்த அது வந்து.."
"ம்ம் தைரியமா சொல்லு?.. உனக்காக கல்யாணத்தை நிறுத்தவும் நான் தயங்க மாட்டேன்.. நீ இந்தப் பையனை லவ் பண்றியா?"
அப்போது தான் சஞ்சனாவிற்கு அந்த யோசனை வந்தது. இப்போது ஆம் என்றால் தான் என்ன?
தைரியமாய் சொல்லிவிட்டாள். "ம்ம் ஆமா அத்த.." என்று.
"இவன் யாருன்னு தெரியுமா சஞ்சு?" என்றவர் வினவிக் கொண்டிருந்த போதே,
"இவ என்ன சொல்றா ஷாந்தினி?" என்று கேட்டபடியே, ஷாந்தினியின் இரு அண்ணன்மார்களும் வந்து விட்டனர்.
ஷாந்தினி உஷ்ண குரலில், "உன் பொண்ணு அவனை லவ் பண்றாளாம் அண்ணா.." என்றார்.
"இந்தக் கழுதைக்கு எவ்ளோ தைரியம்?.." என்று அறையப் போன ரகுநந்தனை, தடுத்து நிறுத்திய ஷாந்தினி,
"இப்போ வீரம் முக்கியமில்ல அண்ணா.. விவேகம் தான் முக்கியம்.. முப்பது வருஷத்துக்கு முன்னாடி பாதியில விட்ட பழியை மறுபடியும் தொடர நமக்கு ஒரு வாய்ப்பு கிடைச்சிருக்கு.. உன் பொண்ணை அந்த வேதானந்துக்கு கட்டிவை.."
அவர்கள் கூறுவதையெல்லாம் ஏற்கனவே அதிர்ச்சியோடு கேட்டுக் கொண்டிருந்த சஞ்சனா, இப்போது பழி அது இதுவெனவும் மேலும் அதிர்ச்சிக்குள்ளாகினாள்.
அங்கு நின்றிருந்த பெண்களை எல்லாம் வெளியே போகச் சொன்னார் கோகுலநந்தன்.
அவர்கள் சென்றதும் கதவை பூட்டியவர், "ஷாந்தினி, நீ புரிஞ்சு தான் பேசுறியா?.. நம்ம பொண்ணைப் போய் அந்தக் குடும்பத்துக்கு கல்யாணம் பண்ணி அனுப்பி வைக்க சொல்ற?" எனவும்,
"ஏன் முப்பது வருஷத்துக்கு முன்னாடி நான் அந்தக் குடும்பத்துக்கு கல்யாணம் பண்ணி போகல?" என்று தன் அண்ணனையே திருப்பி மடக்கினார் ஷாந்தினி.
மேலும், "பாருங்கண்ணா, நம்ம இப்போ பார்த்திருக்க மாப்பிள்ளை ஸ்ரீகாந்தோட பிரெண்ட் தான் அந்த வருண்.. அவன் இப்போ இந்தப் போட்டோவை வச்சு பெரிய பிரச்சினை பண்ணிக்கிட்டு இருக்கான்.. இவளும் என்னன்னு கேட்டா ஆமான்னு சொல்றா.." என்று நிலைமையின் தீவிரத்தை விளக்கினார்.
மனம் ஒப்பாத ரகுநந்தன், "நீயென்ன ஷாந்தினி இப்படி சொல்ற?.. அந்த வேதானந்தே தான் இவளை எனக்கு தெரியவே தெரியாதுன்னு சொல்றானே?" எனவும்,
"ஆனா, வருண் அவளை தெரியாதுன்னு அக்னில சத்தியம் பண்ணுன்னு கேட்டதுக்கு பண்ணலையே!" என்று ஞாபகப்படுத்தினார் ஷாந்தினி.
சஞ்சனா மனதிற்குள் 'அதானே காபிஷாப்புல அப்படி கடலை வறுத்துட்டு தெரியாதுன்னு சொல்ல முடியுமா?' என்று கேட்டுக் கொண்டாள்.
"ஏய் சஞ்சு! நீ அவன் கூட சேர்ந்து என்ன திட்டம் போட்ட?" என்று ரகுநந்தன் அதட்டவும், இல்லையென்றபடியே தலையாட்டி பின் வாங்கினாள் அவள்.
"அண்ணா, கல்யாணத்தை நிறுத்தி நம்மளை அவமானப்பட வைக்கிறது தான் அவங்க திட்டம்.." என்று சரியாய் கணித்தார் ஷாந்தினி.
ஆம், இதே காரணத்திற்காகத்தான் அந்தப் போட்டோவில் அவளுடன் இருப்பது சித்தானந்த் என்று கூற வந்த வேதானந்தை தடுத்து நிறுத்தினார் சத்யமூர்த்தி. மேலும் உண்மையை கூறவேண்டாம் எனவும் தலையசைத்தார்.
இரண்டு நாட்களுக்கு முன், வீட்டிற்கு போதையில் வந்த மகன்களின் கையிலிருந்த திருமண அழைப்பிதழை முழுதும் வாசித்துப் பார்த்த சத்யமூர்த்தி, மறுநாள் காலையில் வேதானந்திடம் அது பற்றி விசாரித்தார்.
திருமணம் நேற்று தான் பப்பில் சந்தித்த தோழி ஒருவளுக்கு என்றும், அவளே தனக்கு பத்திரிகை கொடுத்து அழைப்பு விடுத்தாள் என்றும் அவன் கூறவும், "இதே மேரேஜ்க்கு மாப்பிள்ளை வீட்டு தரப்புல இருந்து எனக்கும் ஒரு அழைப்பு வந்திருக்கு.. மாப்பிள்ளையோட அப்பா என் பழைய பிரெண்ட் ஸ்ரீநிவாசன்.. ஸோ ஒரே கல்யாணத்துக்கு நமக்கு ரெண்டு வீட்டு அழைப்பு.. பேசாம நாம ரெண்டுபேருமே போய் கலந்துக்கிட்டா என்ன?.." என்றார் சத்யமூர்த்தி.
"நாங்க ஒண்ணும் அவ்ளோ க்ளோஸ் கிடையாது.. மேரேஜ் நாளை மறுநாள்.. தாத்தாவுக்கு ஆபரேஷன் இருக்கிறதை மறந்துட்டீங்களா?"
"யா யா சின்ன ஆபரேஷன் தானே?.. நம்ம சித்துவை ஹாஸ்பிடல்ல விட்டுட்டு போகலாம்" எனவும், தாத்தாவை விட இது என்ன அவ்வளவு முக்கியமானதா என்ற யோசனையுடனே சரியென்று தலையசைத்தான் வேதானந்த்.
அவனுக்கு மண்டபத்திற்கு வந்த சேர்ந்த ஐந்தாவது நிமிடமே இப்படியொரு அசம்பாவிதம் நடக்கும் என்று தெரியாது.
திடீரென தன்னிடம் ஓடிவந்த ஒருவன், "ஹலோ! மிஸ்டர் வேதா, என்னை உங்களுக்கு ஞாபகம் இருக்கா? நான் தான் வருண்.. மாப்பிள்ளை ஸ்ரீகாந்த் என் பிரெண்ட் தான்.. இப்போ தான் மேரேஜ் சஞ்சனாவுக்குன்னு தெரிஞ்சு காபிஷாப்புல நடந்ததெல்லாம் அவன் கிட்ட சொன்னேன்.. அவனுக்கு நீங்களும் சஞ்சுவும் கல்யாணம் பண்ணிக்கிறதுல எந்த பிராபளமும் இல்ல.." எனவும்,
"ஹெலோ மிஸ்டர், நீங்க யாருன்னே எனக்குத் தெரியாது.. என்கிட்ட வந்து என்னென்னவோ பேசிக்கிட்டு இருக்கீங்க?.." என்று எழுந்து நின்றான் வேதானந்த்.
இருவரும் மாறி மாறி பேசவும், கூட்டம் கூடியது.
அனைவரிடமும் தன் தரப்பு நியாயத்தை கூறினான் வருண். மேலும் தனது போனிலிருந்த போட்டாவையும் காட்டினான்.
சஞ்சனாவுக்கு ஏற்கனவே தோல் சம்பந்தப்பட்ட நோய் இருப்பதாய் வருண் மூலம் கேள்விபட்ட ஸ்ரீகாந்த், எப்படியாவது அவளை வேதாவிடம் தள்ளிவிடவேண்டும் என்று, உடன் இணைந்து பிரச்சனையை பெரிதாக்கினான்.
மறுத்து அது நான் அல்ல என்று பேச வந்த வேதாவை கை பிடித்து தடுத்து, வேண்டாம் என்று தலையசைத்தார் சத்யமூர்த்தி.
தோளுக்கு மேல் வளர்ந்திருக்கும் தன் மகனை காண்பிக்கவே, குறிப்பாக அவர் வேதாவை காண்பிக்கவே இந்த திருமணத்தில் அவனுடன் கலந்திருந்தார்.
முக்கியமாக ஷாந்தினியின் இழப்பை நினைவு கூறுவதே அவரின் குறிக்கோளாக இருந்தது.
ஆனால், இப்போது கல்யாணம் நிற்பது போன்ற நிலை ஏற்படவும் கொண்டாட்டமாக உணர்ந்தார்.
சஞ்சனாவின் அறையில் இருந்தவர்களை அதுஇதுவென்று கூறி எப்படியோ திருமணத்திற்கு சம்மதிக்க வைத்து விட்டார் ஷாந்தினி.
வெளியே சஞ்சனாவுடன் வந்தவர், "சஞ்சுக்கிட்ட கேட்டப்போ அவளும் இந்தப் பையனை காதலிக்கிறதா தான் சொல்றா.. அடுத்து நாங்க என்ன செய்யணும்னு நீங்களே சொல்லிருங்க ஸ்ரீகாந்த் தம்பி" எனவும்,
இடைபுகுந்து, "வேறென்ன கல்யாணம் தான்" என்றான் வருண்.
இவ்வளவு நேரமும் மறுத்துப் பேசிக் கொண்டிருந்த வேதானந்தின் எண்ணவோட்டமும், மணக்கோலத்தில் இருந்த சஞ்சனாவைப் பார்த்ததும், புதுப்பேட்டை தனுஷை போல் தடம் மாறியது. நேரே சென்று மணவறையில் அமர்ந்தான்.
சத்யமூர்த்திக்கு துளியும் இந்தக் கல்யாணத்தில் விருப்பமில்லை. பிள்ளையார் பிடிக்க குரங்காகிப் போன கதையாய் தன்னையே நொந்து கொண்டார்.
இப்போது தான் சித்தானந்தைப் பற்றி பேசினாலும் வேதானந்த் மணவறையிலிருந்து எழ மாட்டான் என்பது தீர்க்கமாய் புரிந்து போக, வெளியே கிளம்பிவிட்டார்.
சஞ்சனாவிற்கோ ஒரு பிரச்சனையிலிருந்து தப்பித்து இன்னொரு பிரச்சனையில் மாட்டிக் கொண்டது போலாகிவிட்டது. உடன் ஸ்ரீகாந்திற்கு வேதானந்த் எவ்வளவோ மேல் என்றும் தோன்றியது.
தற்போது என்ன சொன்னாலும் அவள் திருமணம் நடக்கப்போவது உறுதி. அதற்கு ஏன் வீணாக மறுத்துப் பேசி வாதாடுவானேன் என்று வேதாவின் அருகில் போய் அமர்ந்துவிட்டாள்.
ஐயர் மந்திரங்களை கூறி தாலியைக் கொடுக்க, அதை அவள் கழுத்தில் கட்டி விட்டு, அழுந்த கன்னத்திலொரு முத்தம் பதித்தான் வேதானந்த்.
அதிர்ந்து பார்த்த சஞ்சனாவிடம், "நீதானே சொன்ன, முதல் காதலையும் முதல் முத்தத்தையும் மறக்க முடியாதுனு.. நான் தான் உனக்கு பர்ஸ்ட் முத்தம் கொடுக்கிறேனான்னா தெரியாது.. ஆனா நான் உனக்கு கொடுக்கிற பர்ஸ்ட் முத்தம் இது தான்.. மறக்க மாட்டேல்ல?.. அப்புறம் எனக்கு எதையும் சும்மா வாங்கி பழக்கம் இல்ல.." என்றான்.
'நான் எப்போ இவன்கிட்ட என்ன சொன்னேன்?' என்று குழம்பி போய் அமர்ந்திருந்தாள் சஞ்சனா.
சுற்றி நின்றவர்கள் அனைவரும் அதிர்ந்துப் பார்த்திருக்க, எழுந்து நின்று அவள் கரம் பற்றியவன் யாரையும் கவனியாமல் சஞ்சனாவை இழுத்துக்கொண்டு அந்த மண்டபத்தைவிட்டே வெளியேறி விட்டான்.
கொடுக்கலும் வாங்கலும் தொடரும்❣️
Last edited:
