PriyaPintoo
Member
- Messages
- 36
- Reaction score
- 33
- Points
- 18
கி.மு, கி.பி / பொ.ஆ.மு, பொ.ஆ.
திருவள்ளுவர் ஆண்டு நாட்காட்டி, ஜூலியன் நாட்காட்டி, மாயன் கேலண்டர் போன்ற பல்வேறு நாட்காட்டிகள் உள்ளன. பொதுவாக நாம் கி.மு, கி.பி என்று பயன்படுத்தி வருவது ஜூலியன் நாட்காட்டி. ஆனால் தற்போது காலக்கட்டங்கள் பொ.ஆ.மு, பொ.ஆ என்று பயன்படுத்தப் படுகிறது. நான் இப்பொழுது தான் இதை அறிந்துக்கொண்டேன். இது உங்களுக்கு ஏற்கனவே தெரியுமா? என்னுடன் கமெண்டில் பகிர்ந்துக் கொள்ளுங்கள்.
பொ.ஆ.மு - பொது ஆண்டுக்கு முன்.
B.C.E - Before common era
பொ.ஆ- பொது ஆண்டு.
C.E - Common era
உங்கள் கருத்துக்களை பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டிய இடம்...
www.sahaptham.com
அத்தியாயம் 5:
சில மாதங்களுக்கு முன்பு...
"சார்... சார்... ஒருத்தர் அங்க படிகட்டுல மயங்கி விழுந்துட்டாரு. ஹாஸ்பிடல் போகனும். உங்க கார்ல் லிஃப்ட் தரீங்களா ப்ளீஸ்... தூக்கக்கூட யாரும் இல்லை சார். உதவிக்கு வாங்களேன்..." என்றபடி விக்ரமின் காரை மறைத்து நின்றான் ஒருவன்.
விக்ரமாதித்யன் பணிபுரியும் இடமான நாமக்கலில் 'நாமகிரி' என்று அழைக்கப்படும் நாமக்கல் கோட்டை உள்ளது. 9-ம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்ட இந்த கோட்டையில் இந்து கோவிலையும், முஸ்லீம் மசூதியையும் ஒருங்கே காண முடியும். முதல்முறையாக அதை சுற்றிப் பார்க்க வந்தவன், அதன் கட்டிடக்கலையில் வியந்துவிட்டு வீடு திரும்ப, தன் மகிழுந்திடம் வந்தபோதுதான் ஒருவன் அவனை அழைத்து உதவி கேட்டான்.
சுற்றும் முற்றும் பார்த்தவன் மதிய வெயில் நேரம் என்பதால் உதவிக்கு வேறு யாரும் இல்லை என்பதை உணர்ந்து, உதவி செய்வதாக ஒப்புக்கொண்டான். மதிய நேரத்தில் கூட்டம் இருக்காது என்பதாலேயே அந்த நேரத்தில் சுற்றி பார்க்க வந்திருந்தான்.
உதவி செய்ய மனமில்லாமல் எல்லாம் இல்லை அவனுக்கு... தனக்கே ஒரு பிரச்சினை வாட்டி வதைக்கும் போது தேவையில்லாமல் அடுத்தவருக்கு உதவிசெய்து வாங்கிக் கட்டிக் கொள்ள அவனுக்கு விருப்பம் இல்லை... இத்தனை வருடங்களில் அவன் கற்றுக்கொண்ட பாடம் இது...
புதியவன் காட்டிய திசைபக்கம் சென்றவன், அங்கே ஒரு வெளிநாட்டு ஆள் மயங்கி விழுந்திருப்பதை பார்த்து விட்டு அவனை தூக்க ஆழ்ந்த பெருமூச்சு ஒன்றை வெளிப்படுத்திய படி தூக்கினான். முழுக்கை சட்டை போட்டிருந்தும் கையுறை போட்டிருந்தும் அந்த ஆங்கிலேயனின் கை லேசாக விக்ரமின் முகத்தில் பட்டுவிட்டதால், அவனின் கடந்த காலம் நோக்கி பயணித்திருந்த விக்ரம், ஏற்கனவே இப்படி நடக்கும் என்று சுதாரித்திருந்ததால் தனக்கு மயக்கம் வராமல், வலி ஏற்படாமல் தன்னை பாதுகாத்துக் கொண்டான். நீண்டநேர அந்த தொடுகையின் மூலம் சில தகவல்களையும் அறிந்துக்கொண்டான்.
வில்லியம் இளம்வயதில் இருக்கும் போது அவனின் பாட்டனார் எழுதிய புத்தகம் ஒன்று அவனுக்கு கிடைத்தது. நானூறு வருடங்கள் பழமையான அந்த புத்தகத்தில், கடற்பயணம் மேற்கொண்ட வில்லியமின் பாட்டன் ஒருவர் இந்தியாவிற்கு அருகில் ஒரு மறைக்கப்பட்ட தீவு இருப்பதாகவும், அதில் தங்க யாளி சிலைகள் பல இருப்பதாகவும், அதன் திசைக்காட்டிதான் அந்த இறகு எழுதுகோல் என்றும் பல குறிப்புகள் எழுதி வைத்திருந்தார். அந்த இறகு எழுதுகோலை உருவாக்கியவரே அவர்தான் என்று எழுதியிருந்தவர், அதை எப்படி செயல்படுத்த வேண்டும் என்றெல்லாம் எழுதியிருந்தார். ஆனால் அது எப்படி இயங்குகிறது என்று எழுதவில்லை...
மேலும் அந்த இடம் பல போலியான ஆபரணங்களை அங்கு சென்றவர்களுக்கு தந்து, அவர்களை திசைத்திருப்பி, அந்த தங்க யாளிகளை காப்பாற்றும் என்றும் பல குறிப்புகள் எழுதி வைத்திருந்தார். ( அதனால் தான் ஒரு பெட்டி நிறைய ஆபரணங்கள் கிடைத்தும் வில்லியம் அதை ஏற்க மறுத்து, அந்த தங்க யாளி சிலைகளை அடைய ஆசைப்பட்டான்)
அப்படியெல்லாம் குறிப்பெழுதி வைத்திருந்த வில்லியமின் பாட்டனார், கடற்பயணம் மேற்கொண்ட இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு பிறகு தான் வீடு திரும்பியதாகவும், வீடு திரும்பும்போது மனநிலை பாதிக்கப்பட்டவராக இருந்ததாகவும், பிறகே இந்த புத்தகத்தை எழுதியதால் நம்பகத்தன்மை இல்லாத புத்தகம் இது என்றும் அறிந்த அவரின் சந்ததிகள், அந்த புதையலை தேடவில்லை. அந்த இற்கு எழுதுகோலையும் நல்ல விலைக்கு விற்றிருந்தனர்... வில்லியம் தான் அந்த தங்க சிலைகளை கண்டறிய வேண்டும் என்று நினைத்து, இந்தியாவிற்கு பயணம் மேற்கொண்டு தென்னிந்தியாவின் வரலாற்றை அறிந்துக்கொள்ள பல வரலாற்று தளங்களுக்கு சுற்றி வருகிறான். அப்படி நாமகிரிக்கு வரும்போதுதான் வெயிலில் தாக்கத்தால் மயக்கமடைந்து விழுந்திருக்கிறான் என்பதை அறிந்து கொண்டான் விக்ரம்.
வில்லியமை மருத்துவமனையில் அனுமதித்தப்பிறகு தன்வேலையைப் பார்த்து கிளம்பிவிட்ட விக்ரமை அமைதியாக இருக்க விடவில்லை விக்ரம் அறிந்து கொண்ட உண்மைகள். இந்த தங்கசிலைகள் ஒருவேளை உண்மையாக இருந்தால், இந்திய பொருளாதாரம் எங்கோ போய்விடுமே... என்று நினைத்தவன், தொல்லியல் துறையில் வேலைசெய்யும் தனது மாமா விஸ்வநாதனுக்கு அழைத்து, தான் பார்த்த மற்றும் அறிந்து கொண்ட இந்த உண்மையைக் கூறினான். அவனின் சக்தி பற்றி அறிந்த ஓரிருவரில் அவரும் ஒருவர். முதலில் அவர் அதெல்லாம் இருக்காது என்று கூறிவிட்டுவிட்டார்.
ஆனால் சிறிது நாட்களுக்கு பிறகு அவனை ஒருநாள் அவர் வீட்டிற்கு அழைத்திருந்தார் விஸ்வநாதன். அங்கு வந்தவனுக்கு அவர் கூறிய செய்தி அதிர்ச்சி அளித்தது. அவரின் மகள் பூவிழி விக்ரமை ஒருதலையாக காதலிப்பதாகவும், அவளை ஏற்றுக்கொள்ளும்படியாகவும் அவன் இல்லையென்றால் பூவிழி தற்கொலை செய்து கொள்வாள் என்று கூறினார்.... தன் வாழ்வில் திருமணம் என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை என்று தீர்மானித்து இருந்தவனுக்கு, இதை அவ்வளவு எளிதில் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. ஆனால் அவர் கூறுவதும் உண்மை என்றே அவனுக்கு தோன்றியது. யாரிடமும் பேசாத பூவிழி தன்னிடம் மட்டும் அவளே வந்து பேசுவது, மரியாதையாக நடத்துவது, ஓடி ஓடி கவனிப்பது என்று அவள் வழக்கத்திற்கு மாறாக நடந்து கொள்வாள் என்பதால் உண்மையாக இருக்குமோ என்று நினைத்தவன், உண்மையாக இருந்தால் அவளுக்கு புத்தி கூறி திருத்துவது நம் கடமை என்று நினைத்துக்கொண்டான்.
ஆனால் அவனுக்கு அந்த வாய்ப்பு என்றுமே கிடைக்காமலேயே போனது. விஸ்வநாதன் விக்ரமை பூவிழியுடன் பேச அனுமதிக்கவே இல்லை... என் மகளை திருமணம் செய்து கொள் என்று அவர் மிகவும் வற்புறுத்தினார். ஆனால் விக்ரம் தன் சக்தியை காரணம் காட்டி மறுக்க, விஜய் போல் அவள் உனக்கு அதை கட்டுப்படுத்த உதவிசெய்வாள் என்று கூறி அவனை சம்மதிக்க வைத்தார். விக்ரமும் தன் பிரச்சினை பற்றி நானே நேரில் அவளிடம் தெரிவித்த பிறகே இந்த திருமணம் என்ற ஒப்பந்தத்துடனே இந்த திருமணத்திற்கு சம்மதித்தான். உறவினர்கள் மத்தியிலும் அவர்களின் திருமணச் செய்தி காட்டுத்தீ போல் பரவியது.
ஒருநாள் விஸ்வநாதன் விக்ரமிடம் அவர்பொறுப்பில் இருந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பழங்கால ஓலைச்சுவடி ஒன்று தொலைந்துவிட்ட காரணத்தால் தன்னை தற்காலிக பணிநீக்கம் செய்துள்ளதாகவும், அவப்பெயர் ஏற்பட்டுவிட்டதாகவும் அதை நீ தான் சரிசெய்ய வேண்டும் என்றும் கூறிய அவர், வில்லியமுடன் சேர்ந்து அந்த புதையல் இருக்கும் இடத்தை கண்டறிய வேண்டும் என்று கண்ணீருடன் கேட்டுக்கொள்ள, வருங்கால மாமனாரின் பேச்சை அவனால் தட்டிக் கழிக்க முடியவில்லை. இளகிய மனம் கொண்டவனான விக்ரம் அவரின் கண்ணீரில் மொத்தமாக கரைந்திருந்தான்.
அவரின் தூண்டுதலின் பேரில் வில்லியமின் முன் தன்னை திருடன் போல் காட்டிக்கொண்டவன், பிறகு மெல்ல அவனின் குழுவினருடன் இணைந்தான். வில்லியமின் நன்மதிப்பைப் பெற அந்த இறகு எழுதுகோலை விஜயையே வாங்க வைத்து, அவனிடம் இருந்து எளிதில் திருடவும் செய்து, திருட்டில் தன்னை கைத்தேர்ந்தவன் போல் காட்டிக்கொண்டான். மருத்துவ விடுப்பு எடுத்துக் கொண்டு விருப்பம் இல்லாமல் செய்த எல்லா செயல்களும் ஒரு குதிரைக்கு உதவி செய்ய நினைத்து விழலுக்கு இறைத்த நீர்போல் ஆனதை நினைத்து சிரித்தவன் அந்த குதிரையும் தற்போது எங்கே இருக்கிறது என்று தெரியவில்லையே... என்று வருந்தினான்.
"இந்த பென் இருக்கு இல்ல... இது ஒரு காம்பஸ். இதை தண்ணீர்ல போட்டா அந்த தீவுக்கு கூட்டிட்டு போகுதுடா... எனக்கு பயங்கர ஆச்சர்யம்...." என்றவன் கையில் இறகில்லாத அந்த எழுதுகோலின் தங்கப்பகுதி மட்டும் இருந்தது. மருத்துவமனையில் இருந்து விக்ரமின் பாக்கெட்டில் இருந்ததாக இந்த எழுதுகோலை விஜய்யிடம் ஒப்படைத்து இருந்தனர்.
"அந்த வேலன் இருக்கான் இல்ல... அவன் வேற என்னை தொட்டுட்டான். பாவம் அவன் தங்கச்சி செத்ததுலாம் எனக்கு தெரிஞ்சது... ரொம்ப கஷ்டமா போச்சு. அந்த நேரத்துல நான் வேற தண்ணீர்குள்ள மூழ்கியிருந்தேன். வேலனுடைய நினைவுகுள்ள போனதால என்னால மூச்சே விட முடியலை. யாரோ என்னை பிடிச்சி இழுத்து காப்பாத்தனாங்க. யாருன்னே தெரியலை. அப்புறம் பார்த்தா வில்லியமும் மத்தவங்களும் ஒரு பெட்டி முழுக்க தங்கதை வச்சிட்டு இருக்கானுங்க. அது எப்படியும் போலியாதான் இருக்கும்னு நினைக்கிறேன். வில்லியம் வேற அந்த ஒயிட் குதிரைய சுட பார்த்தான். நான் தடுத்தேன்... என்னை சுட்டுட்டான்... நான் மயக்கமாகிட்டேன். கண்விழிச்சு பார்த்தா இங்க இருக்கேன்... அவ்வளவு தான் நடந்தது..." தன் பயணத்தை பற்றி சுருக்கமாக விஜய்க்கு விளக்கினான் விக்ரம்.
"உன்னை சுட்டதும் மயங்கிட்டியா...? தப்பாச்சே... ஒருபக்க டயலாக் இந்த இடத்துல பேசி இருக்கனுமே..." என்ற விஜயின் முதுகில் ஒன்று வைத்த விக்ரம், "உயிர் பிழைச்சு வந்ததே பெரிய விஷயம். இதுல ஒருபக்க டயலாக் வேற பேசனுமா...?" என்று சிரித்தவன் அந்த "குதிரை தான் என்னை இங்க கொண்டுவந்துச்சா? ஆனா எப்படி...?" என்று குழம்பி விஜய்யையும் குழப்பினான்.
"சரி விடுடாண்ணா... நீ அதை காப்பாத்தன. அது உன்னை காப்பாத்துச்சு... பழிக்கு பழி... சாரி உதவிக்கு உதவி... விட்டுத்தள்ளு. எப்படியோ உன்னுடைய சக்தி போய்டுச்சே. அதுவே எனக்கு போதும்... ஆனா இன்னும் எனக்கு புரியலை நீ எதுக்கு அந்த ஆளுக்காக இவ்வளவு ரிஸ்க் எடுக்கிற..." என்றான் விஜய் சில உண்மைகளை தெரிந்துக்கொள்ளும் பொருட்டு.
"எனக்கு இப்படி ஒரு பிரச்சினை இருக்குன்னு தெரிஞ்சும் அவருடைய பொண்ணை எனக்கு கட்டிவைக்க நினைக்கிறாரே... அந்த நல்ல மனசுக்குதான்... எனக்கு தெரியும் உனக்கு அவரை பிடிக்காதுன்னு... ஆனா அவரு ரொம்ப நல்ல மனுஷன்டா..." என்றவன் பெருமூச்சு விட "ம்..." என்று மட்டும் பதிலளித்த விஜய், ஏதோ யோசனையில் ஆழ்ந்தான். விஜய்க்கு விஸ்வநாதன் மாமாவின் மேல் சந்தேகம் எழுந்திருந்தது. யாருடனும் பழகாமல் இருக்கும் விக்ரமிற்கு வெளுத்ததெல்லாம் பாலாக பட்டதோ என்னவோ...
தூத்துக்குடி மருத்துவமனையில் இரண்டு நாட்கள் ஓய்வு எடுத்தவன், பிறகு விஜயின் உதவியுடன் அவன் பணிபுரியும் இடமான நாமக்கல்லிற்கு வந்து, தன் வீட்டில் ஓய்வெடுக்க துவங்கினான். உடல்நிலை சரியில்லாத இந்த நேரத்தில் சென்னைக்கு சென்று தன் தந்தையை கஷ்டப்படுத்த அவன் விரும்பவில்லை. இவ்வளவு நடந்தும் அது எதுவும் வேந்தனின் காதுகளுக்கு செல்லாமல் விஜய் பார்த்துக்கொண்டான். விக்ரம் மற்றும் அவன் தந்தை வேந்தனுக்கு சில கருத்துவேறுபாடுகள் இருந்தாலும் இருவரும் உண்மையில் ஒருவர் மேல் ஒருவர் அதிக பாசம் கொண்டவர்கள்தான். விக்ரமிற்கு குண்டடிப்பட்டது வேந்தனுக்கு தெரிந்தால் நிச்சயம் அவர் தாங்கிக்கொள்ள மாட்டார் என்பது விஜய்க்கு நன்றாக தெரியும்.
ஒருவாரம் தனது வீட்டில் ஓய்வு எடுத்தவனுக்கு துணையாக இருந்த விஜய், பிறகு வேந்தனின் திட்டுகளால் வேறுவழியின்றி சென்னைக்கு திரும்பவேண்டிய சூழல் ஏற்பட, வேறுவழியின்றி விக்ரம் தனியாக தங்க நேர்ந்தது. அடிப்பட்டு ஒரு வாரத்திற்கு மேல் ஆகியிருந்தும் விஷயம் தெரிந்தும் விக்ரமை பார்க்க வராத விஸ்வநாதன், விஜய் கிளம்பிய மறுநாளே விக்ரமின் வீட்டின் முன் வந்துநின்றார்.
"என்ன விக்ரம் நீ... கொஞ்சம் கவனமா இருக்கக்கூடாதா... உனக்கு அடிப்பட்டது தெரிஞ்சதும் என் பொண்ணு எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டா தெரியுமா?" என்று அவர் கண்கலங்கிவிட்டு, தன் கண்ணாடியை கழட்டி கண்களை கசக்கிக்கொள்ள, அவரை சமாதனப்படுத்தி அமரவைத்த "கெட்டதிலும் ஒரு நன்மை... தன் பிரச்சினை ஒழிந்தது..." என்று கூற விஸ்வநாதனுக்கு பயங்கர அதிர்ச்சி... வெளியே சந்தோஷமடைந்தது போல் காட்டிக்கொண்டார்.
"சரி... அங்க என்னலாம் நடந்துச்சி...." என்று அவர் விசாரிக்க, அனைத்தையும் கூறினான். வெறும் கையுடன் திரும்பிவந்தவனை பார்த்து மனதில் கரித்துக்கொட்டியவர், "சரி விடு விக்ரம். நீ எப்படியோ நல்லபடியா வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தியே... இப்போ இல்லைனாலும் கொஞ்ச நாள் கழிச்சு நாம அங்க போய் ரிசர்ச் பண்ணலாம். அதான் உனக்கு இப்போ வழி தெரிஞ்சிடுச்சே..." என்று அவர் தன் அடுத்த திட்டத்திற்கான முதல்படியை எடுத்துவைக்க "திரும்பவுமா..." என்று நினைத்த விக்ரம் "கொஞ்சம் நாள் போகட்டும் மாமா... ரொம்ப ப்ளட் லாஸ் ஆகிடுச்சு. சுத்தமா என்னால முடியலை. முதல்ல வில்லியம் கிடைக்கட்டும். அப்புறம் போகலாம் மாமா... தொலைஞ்சு போன அந்த ஓலைச்சுவடி கிடைச்சிடுச்சாமே... நீங்க வேலைக்கு போக ஆரம்பிச்சிட்டீங்கன்னு விஜய் சொன்னான்... உங்களுக்கும் இனி பிரச்சினை இல்லை. எதுக்கு அவசரப்படனும்..., என்று கூறிவிட விஸ்வநாதனுக்கு கோபம் வந்தது.
ஆனால் அதைக் காட்டும் நேரம் இது இல்லையே என்று நினைத்தவர், முகத்தில் ஒரு பொய்யான புன்னகையைப் பூசிக்கொண்டு "இல்ல விக்ரம்... இந்த வேலை முடிஞ்சுதுனா அடுத்து கல்யாண வேலைய பார்க்க ஆரம்பிக்கலாம்னு இருக்கேன். உன் அப்பாவும் எப்ப கல்யாணத்தை வச்சிக்கலாம்னு கேட்டுட்டே இருக்காரு... அதான் சொன்னேன். அதோட அந்த வெளிநாட்டுக்காரன் இந்நேரம் எல்லாத்தையும் சுருட்டிட்டு அவன் நாட்டுக்கே போய் இருப்பானோன்னு சந்தேகமா வேற இருக்கு..., என்று கூற, யோசித்தவன் "எதுவா இருந்தாலும் இப்போ என்னால முடியாது மாமா. என்னுடைய உடம்பு கண்டிஷன் ரொம்ப மோசமா இருக்கு. எனக்கு சரியாகிட்ட பிறகு பார்க்கலாம்..." என்று கூற
'பார்க்கலாமா...' என்ன பிடிப்பு இல்லாமல் கூறுகிறான் என்று நினைத்தவர், "அப்போ நிச்சயதார்த்ததை அடுத்த வாரம் வச்சிக்கலாமா... ஒரு வேளை முடியும் இல்ல..." என்றார். அவரின் திட்டம் தன் மகளின் பெயரைக் கூறி விக்ரமை வழிக்கு கொண்டு வர வேண்டும் என்பதே... ஆனால் விக்ரம் இன்னொரு பயணம் மேற்கொள்ள தயாராக இல்லை...
"என்ன அவசரம் மாமா... இப்போ பூவிழி காலேஜ் தானே போய்ட்டு இருக்கா. முடிக்கட்டும்..." என்று அவன் கூற எப்படியாவது இவனை நம் வழிக்கு கொண்டு வர வேண்டும் என்று நினைத்தவர் அங்கிருந்து விடைபெற்றார்.
விஸ்வநாதனின் அடுத்த திட்டம் என்ன? பூவிழி தான் கதையின் நாயகியா? வில்லியம் குழுவினர் என்ன ஆனார்கள்? கிடைத்த ஆபரணங்கள் போலியா? விக்ரம் தன் சக்தியை இழந்துள்ளது தற்காலிகமா நிரந்தரமா? என்பதையெல்லாம் அடுத்தடுத்த அத்தியாயங்களில் காண்போம்.
உங்களுக்கு இக்கதை பிடித்திருந்தால் தவறாமல் உங்கள் கருத்துக்களை பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள். நன்றி...
திருவள்ளுவர் ஆண்டு நாட்காட்டி, ஜூலியன் நாட்காட்டி, மாயன் கேலண்டர் போன்ற பல்வேறு நாட்காட்டிகள் உள்ளன. பொதுவாக நாம் கி.மு, கி.பி என்று பயன்படுத்தி வருவது ஜூலியன் நாட்காட்டி. ஆனால் தற்போது காலக்கட்டங்கள் பொ.ஆ.மு, பொ.ஆ என்று பயன்படுத்தப் படுகிறது. நான் இப்பொழுது தான் இதை அறிந்துக்கொண்டேன். இது உங்களுக்கு ஏற்கனவே தெரியுமா? என்னுடன் கமெண்டில் பகிர்ந்துக் கொள்ளுங்கள்.
பொ.ஆ.மு - பொது ஆண்டுக்கு முன்.
B.C.E - Before common era
பொ.ஆ- பொது ஆண்டு.
C.E - Common era
உங்கள் கருத்துக்களை பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டிய இடம்...
விக்கிரமாதித்தனும் வான்பரியும் - Comments
சகாப்தம் வாசகர்களுக்கு அன்பு வணக்கம் 🙏🙏🙏, வண்ணங்கள் நெடுந்தொடர் போட்டி ஆரம்பமாகிவிட்டது.💃💃💃💃 உங்களுக்கு விருப்பமான கதைகள் பல இடம்பெறவிருக்கின்றன. அதில் இந்த கதையும் ஒன்றாக இருக்கலாம். வாசித்துப் பாருங்கள். பிடித்திருந்தால் தொடர்ந்து வாசித்து மகிழுங்கள். அப்படியே பின்னூட்டம் கொடுத்து எழுத்தாளரை...
www.sahaptham.com
அத்தியாயம் 5:
சில மாதங்களுக்கு முன்பு...
"சார்... சார்... ஒருத்தர் அங்க படிகட்டுல மயங்கி விழுந்துட்டாரு. ஹாஸ்பிடல் போகனும். உங்க கார்ல் லிஃப்ட் தரீங்களா ப்ளீஸ்... தூக்கக்கூட யாரும் இல்லை சார். உதவிக்கு வாங்களேன்..." என்றபடி விக்ரமின் காரை மறைத்து நின்றான் ஒருவன்.
விக்ரமாதித்யன் பணிபுரியும் இடமான நாமக்கலில் 'நாமகிரி' என்று அழைக்கப்படும் நாமக்கல் கோட்டை உள்ளது. 9-ம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்ட இந்த கோட்டையில் இந்து கோவிலையும், முஸ்லீம் மசூதியையும் ஒருங்கே காண முடியும். முதல்முறையாக அதை சுற்றிப் பார்க்க வந்தவன், அதன் கட்டிடக்கலையில் வியந்துவிட்டு வீடு திரும்ப, தன் மகிழுந்திடம் வந்தபோதுதான் ஒருவன் அவனை அழைத்து உதவி கேட்டான்.
சுற்றும் முற்றும் பார்த்தவன் மதிய வெயில் நேரம் என்பதால் உதவிக்கு வேறு யாரும் இல்லை என்பதை உணர்ந்து, உதவி செய்வதாக ஒப்புக்கொண்டான். மதிய நேரத்தில் கூட்டம் இருக்காது என்பதாலேயே அந்த நேரத்தில் சுற்றி பார்க்க வந்திருந்தான்.
உதவி செய்ய மனமில்லாமல் எல்லாம் இல்லை அவனுக்கு... தனக்கே ஒரு பிரச்சினை வாட்டி வதைக்கும் போது தேவையில்லாமல் அடுத்தவருக்கு உதவிசெய்து வாங்கிக் கட்டிக் கொள்ள அவனுக்கு விருப்பம் இல்லை... இத்தனை வருடங்களில் அவன் கற்றுக்கொண்ட பாடம் இது...
புதியவன் காட்டிய திசைபக்கம் சென்றவன், அங்கே ஒரு வெளிநாட்டு ஆள் மயங்கி விழுந்திருப்பதை பார்த்து விட்டு அவனை தூக்க ஆழ்ந்த பெருமூச்சு ஒன்றை வெளிப்படுத்திய படி தூக்கினான். முழுக்கை சட்டை போட்டிருந்தும் கையுறை போட்டிருந்தும் அந்த ஆங்கிலேயனின் கை லேசாக விக்ரமின் முகத்தில் பட்டுவிட்டதால், அவனின் கடந்த காலம் நோக்கி பயணித்திருந்த விக்ரம், ஏற்கனவே இப்படி நடக்கும் என்று சுதாரித்திருந்ததால் தனக்கு மயக்கம் வராமல், வலி ஏற்படாமல் தன்னை பாதுகாத்துக் கொண்டான். நீண்டநேர அந்த தொடுகையின் மூலம் சில தகவல்களையும் அறிந்துக்கொண்டான்.
வில்லியம் இளம்வயதில் இருக்கும் போது அவனின் பாட்டனார் எழுதிய புத்தகம் ஒன்று அவனுக்கு கிடைத்தது. நானூறு வருடங்கள் பழமையான அந்த புத்தகத்தில், கடற்பயணம் மேற்கொண்ட வில்லியமின் பாட்டன் ஒருவர் இந்தியாவிற்கு அருகில் ஒரு மறைக்கப்பட்ட தீவு இருப்பதாகவும், அதில் தங்க யாளி சிலைகள் பல இருப்பதாகவும், அதன் திசைக்காட்டிதான் அந்த இறகு எழுதுகோல் என்றும் பல குறிப்புகள் எழுதி வைத்திருந்தார். அந்த இறகு எழுதுகோலை உருவாக்கியவரே அவர்தான் என்று எழுதியிருந்தவர், அதை எப்படி செயல்படுத்த வேண்டும் என்றெல்லாம் எழுதியிருந்தார். ஆனால் அது எப்படி இயங்குகிறது என்று எழுதவில்லை...
மேலும் அந்த இடம் பல போலியான ஆபரணங்களை அங்கு சென்றவர்களுக்கு தந்து, அவர்களை திசைத்திருப்பி, அந்த தங்க யாளிகளை காப்பாற்றும் என்றும் பல குறிப்புகள் எழுதி வைத்திருந்தார். ( அதனால் தான் ஒரு பெட்டி நிறைய ஆபரணங்கள் கிடைத்தும் வில்லியம் அதை ஏற்க மறுத்து, அந்த தங்க யாளி சிலைகளை அடைய ஆசைப்பட்டான்)
அப்படியெல்லாம் குறிப்பெழுதி வைத்திருந்த வில்லியமின் பாட்டனார், கடற்பயணம் மேற்கொண்ட இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு பிறகு தான் வீடு திரும்பியதாகவும், வீடு திரும்பும்போது மனநிலை பாதிக்கப்பட்டவராக இருந்ததாகவும், பிறகே இந்த புத்தகத்தை எழுதியதால் நம்பகத்தன்மை இல்லாத புத்தகம் இது என்றும் அறிந்த அவரின் சந்ததிகள், அந்த புதையலை தேடவில்லை. அந்த இற்கு எழுதுகோலையும் நல்ல விலைக்கு விற்றிருந்தனர்... வில்லியம் தான் அந்த தங்க சிலைகளை கண்டறிய வேண்டும் என்று நினைத்து, இந்தியாவிற்கு பயணம் மேற்கொண்டு தென்னிந்தியாவின் வரலாற்றை அறிந்துக்கொள்ள பல வரலாற்று தளங்களுக்கு சுற்றி வருகிறான். அப்படி நாமகிரிக்கு வரும்போதுதான் வெயிலில் தாக்கத்தால் மயக்கமடைந்து விழுந்திருக்கிறான் என்பதை அறிந்து கொண்டான் விக்ரம்.
வில்லியமை மருத்துவமனையில் அனுமதித்தப்பிறகு தன்வேலையைப் பார்த்து கிளம்பிவிட்ட விக்ரமை அமைதியாக இருக்க விடவில்லை விக்ரம் அறிந்து கொண்ட உண்மைகள். இந்த தங்கசிலைகள் ஒருவேளை உண்மையாக இருந்தால், இந்திய பொருளாதாரம் எங்கோ போய்விடுமே... என்று நினைத்தவன், தொல்லியல் துறையில் வேலைசெய்யும் தனது மாமா விஸ்வநாதனுக்கு அழைத்து, தான் பார்த்த மற்றும் அறிந்து கொண்ட இந்த உண்மையைக் கூறினான். அவனின் சக்தி பற்றி அறிந்த ஓரிருவரில் அவரும் ஒருவர். முதலில் அவர் அதெல்லாம் இருக்காது என்று கூறிவிட்டுவிட்டார்.
ஆனால் சிறிது நாட்களுக்கு பிறகு அவனை ஒருநாள் அவர் வீட்டிற்கு அழைத்திருந்தார் விஸ்வநாதன். அங்கு வந்தவனுக்கு அவர் கூறிய செய்தி அதிர்ச்சி அளித்தது. அவரின் மகள் பூவிழி விக்ரமை ஒருதலையாக காதலிப்பதாகவும், அவளை ஏற்றுக்கொள்ளும்படியாகவும் அவன் இல்லையென்றால் பூவிழி தற்கொலை செய்து கொள்வாள் என்று கூறினார்.... தன் வாழ்வில் திருமணம் என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை என்று தீர்மானித்து இருந்தவனுக்கு, இதை அவ்வளவு எளிதில் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. ஆனால் அவர் கூறுவதும் உண்மை என்றே அவனுக்கு தோன்றியது. யாரிடமும் பேசாத பூவிழி தன்னிடம் மட்டும் அவளே வந்து பேசுவது, மரியாதையாக நடத்துவது, ஓடி ஓடி கவனிப்பது என்று அவள் வழக்கத்திற்கு மாறாக நடந்து கொள்வாள் என்பதால் உண்மையாக இருக்குமோ என்று நினைத்தவன், உண்மையாக இருந்தால் அவளுக்கு புத்தி கூறி திருத்துவது நம் கடமை என்று நினைத்துக்கொண்டான்.
ஆனால் அவனுக்கு அந்த வாய்ப்பு என்றுமே கிடைக்காமலேயே போனது. விஸ்வநாதன் விக்ரமை பூவிழியுடன் பேச அனுமதிக்கவே இல்லை... என் மகளை திருமணம் செய்து கொள் என்று அவர் மிகவும் வற்புறுத்தினார். ஆனால் விக்ரம் தன் சக்தியை காரணம் காட்டி மறுக்க, விஜய் போல் அவள் உனக்கு அதை கட்டுப்படுத்த உதவிசெய்வாள் என்று கூறி அவனை சம்மதிக்க வைத்தார். விக்ரமும் தன் பிரச்சினை பற்றி நானே நேரில் அவளிடம் தெரிவித்த பிறகே இந்த திருமணம் என்ற ஒப்பந்தத்துடனே இந்த திருமணத்திற்கு சம்மதித்தான். உறவினர்கள் மத்தியிலும் அவர்களின் திருமணச் செய்தி காட்டுத்தீ போல் பரவியது.
ஒருநாள் விஸ்வநாதன் விக்ரமிடம் அவர்பொறுப்பில் இருந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பழங்கால ஓலைச்சுவடி ஒன்று தொலைந்துவிட்ட காரணத்தால் தன்னை தற்காலிக பணிநீக்கம் செய்துள்ளதாகவும், அவப்பெயர் ஏற்பட்டுவிட்டதாகவும் அதை நீ தான் சரிசெய்ய வேண்டும் என்றும் கூறிய அவர், வில்லியமுடன் சேர்ந்து அந்த புதையல் இருக்கும் இடத்தை கண்டறிய வேண்டும் என்று கண்ணீருடன் கேட்டுக்கொள்ள, வருங்கால மாமனாரின் பேச்சை அவனால் தட்டிக் கழிக்க முடியவில்லை. இளகிய மனம் கொண்டவனான விக்ரம் அவரின் கண்ணீரில் மொத்தமாக கரைந்திருந்தான்.
அவரின் தூண்டுதலின் பேரில் வில்லியமின் முன் தன்னை திருடன் போல் காட்டிக்கொண்டவன், பிறகு மெல்ல அவனின் குழுவினருடன் இணைந்தான். வில்லியமின் நன்மதிப்பைப் பெற அந்த இறகு எழுதுகோலை விஜயையே வாங்க வைத்து, அவனிடம் இருந்து எளிதில் திருடவும் செய்து, திருட்டில் தன்னை கைத்தேர்ந்தவன் போல் காட்டிக்கொண்டான். மருத்துவ விடுப்பு எடுத்துக் கொண்டு விருப்பம் இல்லாமல் செய்த எல்லா செயல்களும் ஒரு குதிரைக்கு உதவி செய்ய நினைத்து விழலுக்கு இறைத்த நீர்போல் ஆனதை நினைத்து சிரித்தவன் அந்த குதிரையும் தற்போது எங்கே இருக்கிறது என்று தெரியவில்லையே... என்று வருந்தினான்.
"இந்த பென் இருக்கு இல்ல... இது ஒரு காம்பஸ். இதை தண்ணீர்ல போட்டா அந்த தீவுக்கு கூட்டிட்டு போகுதுடா... எனக்கு பயங்கர ஆச்சர்யம்...." என்றவன் கையில் இறகில்லாத அந்த எழுதுகோலின் தங்கப்பகுதி மட்டும் இருந்தது. மருத்துவமனையில் இருந்து விக்ரமின் பாக்கெட்டில் இருந்ததாக இந்த எழுதுகோலை விஜய்யிடம் ஒப்படைத்து இருந்தனர்.
"அந்த வேலன் இருக்கான் இல்ல... அவன் வேற என்னை தொட்டுட்டான். பாவம் அவன் தங்கச்சி செத்ததுலாம் எனக்கு தெரிஞ்சது... ரொம்ப கஷ்டமா போச்சு. அந்த நேரத்துல நான் வேற தண்ணீர்குள்ள மூழ்கியிருந்தேன். வேலனுடைய நினைவுகுள்ள போனதால என்னால மூச்சே விட முடியலை. யாரோ என்னை பிடிச்சி இழுத்து காப்பாத்தனாங்க. யாருன்னே தெரியலை. அப்புறம் பார்த்தா வில்லியமும் மத்தவங்களும் ஒரு பெட்டி முழுக்க தங்கதை வச்சிட்டு இருக்கானுங்க. அது எப்படியும் போலியாதான் இருக்கும்னு நினைக்கிறேன். வில்லியம் வேற அந்த ஒயிட் குதிரைய சுட பார்த்தான். நான் தடுத்தேன்... என்னை சுட்டுட்டான்... நான் மயக்கமாகிட்டேன். கண்விழிச்சு பார்த்தா இங்க இருக்கேன்... அவ்வளவு தான் நடந்தது..." தன் பயணத்தை பற்றி சுருக்கமாக விஜய்க்கு விளக்கினான் விக்ரம்.
"உன்னை சுட்டதும் மயங்கிட்டியா...? தப்பாச்சே... ஒருபக்க டயலாக் இந்த இடத்துல பேசி இருக்கனுமே..." என்ற விஜயின் முதுகில் ஒன்று வைத்த விக்ரம், "உயிர் பிழைச்சு வந்ததே பெரிய விஷயம். இதுல ஒருபக்க டயலாக் வேற பேசனுமா...?" என்று சிரித்தவன் அந்த "குதிரை தான் என்னை இங்க கொண்டுவந்துச்சா? ஆனா எப்படி...?" என்று குழம்பி விஜய்யையும் குழப்பினான்.
"சரி விடுடாண்ணா... நீ அதை காப்பாத்தன. அது உன்னை காப்பாத்துச்சு... பழிக்கு பழி... சாரி உதவிக்கு உதவி... விட்டுத்தள்ளு. எப்படியோ உன்னுடைய சக்தி போய்டுச்சே. அதுவே எனக்கு போதும்... ஆனா இன்னும் எனக்கு புரியலை நீ எதுக்கு அந்த ஆளுக்காக இவ்வளவு ரிஸ்க் எடுக்கிற..." என்றான் விஜய் சில உண்மைகளை தெரிந்துக்கொள்ளும் பொருட்டு.
"எனக்கு இப்படி ஒரு பிரச்சினை இருக்குன்னு தெரிஞ்சும் அவருடைய பொண்ணை எனக்கு கட்டிவைக்க நினைக்கிறாரே... அந்த நல்ல மனசுக்குதான்... எனக்கு தெரியும் உனக்கு அவரை பிடிக்காதுன்னு... ஆனா அவரு ரொம்ப நல்ல மனுஷன்டா..." என்றவன் பெருமூச்சு விட "ம்..." என்று மட்டும் பதிலளித்த விஜய், ஏதோ யோசனையில் ஆழ்ந்தான். விஜய்க்கு விஸ்வநாதன் மாமாவின் மேல் சந்தேகம் எழுந்திருந்தது. யாருடனும் பழகாமல் இருக்கும் விக்ரமிற்கு வெளுத்ததெல்லாம் பாலாக பட்டதோ என்னவோ...
தூத்துக்குடி மருத்துவமனையில் இரண்டு நாட்கள் ஓய்வு எடுத்தவன், பிறகு விஜயின் உதவியுடன் அவன் பணிபுரியும் இடமான நாமக்கல்லிற்கு வந்து, தன் வீட்டில் ஓய்வெடுக்க துவங்கினான். உடல்நிலை சரியில்லாத இந்த நேரத்தில் சென்னைக்கு சென்று தன் தந்தையை கஷ்டப்படுத்த அவன் விரும்பவில்லை. இவ்வளவு நடந்தும் அது எதுவும் வேந்தனின் காதுகளுக்கு செல்லாமல் விஜய் பார்த்துக்கொண்டான். விக்ரம் மற்றும் அவன் தந்தை வேந்தனுக்கு சில கருத்துவேறுபாடுகள் இருந்தாலும் இருவரும் உண்மையில் ஒருவர் மேல் ஒருவர் அதிக பாசம் கொண்டவர்கள்தான். விக்ரமிற்கு குண்டடிப்பட்டது வேந்தனுக்கு தெரிந்தால் நிச்சயம் அவர் தாங்கிக்கொள்ள மாட்டார் என்பது விஜய்க்கு நன்றாக தெரியும்.
ஒருவாரம் தனது வீட்டில் ஓய்வு எடுத்தவனுக்கு துணையாக இருந்த விஜய், பிறகு வேந்தனின் திட்டுகளால் வேறுவழியின்றி சென்னைக்கு திரும்பவேண்டிய சூழல் ஏற்பட, வேறுவழியின்றி விக்ரம் தனியாக தங்க நேர்ந்தது. அடிப்பட்டு ஒரு வாரத்திற்கு மேல் ஆகியிருந்தும் விஷயம் தெரிந்தும் விக்ரமை பார்க்க வராத விஸ்வநாதன், விஜய் கிளம்பிய மறுநாளே விக்ரமின் வீட்டின் முன் வந்துநின்றார்.
"என்ன விக்ரம் நீ... கொஞ்சம் கவனமா இருக்கக்கூடாதா... உனக்கு அடிப்பட்டது தெரிஞ்சதும் என் பொண்ணு எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டா தெரியுமா?" என்று அவர் கண்கலங்கிவிட்டு, தன் கண்ணாடியை கழட்டி கண்களை கசக்கிக்கொள்ள, அவரை சமாதனப்படுத்தி அமரவைத்த "கெட்டதிலும் ஒரு நன்மை... தன் பிரச்சினை ஒழிந்தது..." என்று கூற விஸ்வநாதனுக்கு பயங்கர அதிர்ச்சி... வெளியே சந்தோஷமடைந்தது போல் காட்டிக்கொண்டார்.
"சரி... அங்க என்னலாம் நடந்துச்சி...." என்று அவர் விசாரிக்க, அனைத்தையும் கூறினான். வெறும் கையுடன் திரும்பிவந்தவனை பார்த்து மனதில் கரித்துக்கொட்டியவர், "சரி விடு விக்ரம். நீ எப்படியோ நல்லபடியா வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தியே... இப்போ இல்லைனாலும் கொஞ்ச நாள் கழிச்சு நாம அங்க போய் ரிசர்ச் பண்ணலாம். அதான் உனக்கு இப்போ வழி தெரிஞ்சிடுச்சே..." என்று அவர் தன் அடுத்த திட்டத்திற்கான முதல்படியை எடுத்துவைக்க "திரும்பவுமா..." என்று நினைத்த விக்ரம் "கொஞ்சம் நாள் போகட்டும் மாமா... ரொம்ப ப்ளட் லாஸ் ஆகிடுச்சு. சுத்தமா என்னால முடியலை. முதல்ல வில்லியம் கிடைக்கட்டும். அப்புறம் போகலாம் மாமா... தொலைஞ்சு போன அந்த ஓலைச்சுவடி கிடைச்சிடுச்சாமே... நீங்க வேலைக்கு போக ஆரம்பிச்சிட்டீங்கன்னு விஜய் சொன்னான்... உங்களுக்கும் இனி பிரச்சினை இல்லை. எதுக்கு அவசரப்படனும்..., என்று கூறிவிட விஸ்வநாதனுக்கு கோபம் வந்தது.
ஆனால் அதைக் காட்டும் நேரம் இது இல்லையே என்று நினைத்தவர், முகத்தில் ஒரு பொய்யான புன்னகையைப் பூசிக்கொண்டு "இல்ல விக்ரம்... இந்த வேலை முடிஞ்சுதுனா அடுத்து கல்யாண வேலைய பார்க்க ஆரம்பிக்கலாம்னு இருக்கேன். உன் அப்பாவும் எப்ப கல்யாணத்தை வச்சிக்கலாம்னு கேட்டுட்டே இருக்காரு... அதான் சொன்னேன். அதோட அந்த வெளிநாட்டுக்காரன் இந்நேரம் எல்லாத்தையும் சுருட்டிட்டு அவன் நாட்டுக்கே போய் இருப்பானோன்னு சந்தேகமா வேற இருக்கு..., என்று கூற, யோசித்தவன் "எதுவா இருந்தாலும் இப்போ என்னால முடியாது மாமா. என்னுடைய உடம்பு கண்டிஷன் ரொம்ப மோசமா இருக்கு. எனக்கு சரியாகிட்ட பிறகு பார்க்கலாம்..." என்று கூற
'பார்க்கலாமா...' என்ன பிடிப்பு இல்லாமல் கூறுகிறான் என்று நினைத்தவர், "அப்போ நிச்சயதார்த்ததை அடுத்த வாரம் வச்சிக்கலாமா... ஒரு வேளை முடியும் இல்ல..." என்றார். அவரின் திட்டம் தன் மகளின் பெயரைக் கூறி விக்ரமை வழிக்கு கொண்டு வர வேண்டும் என்பதே... ஆனால் விக்ரம் இன்னொரு பயணம் மேற்கொள்ள தயாராக இல்லை...
"என்ன அவசரம் மாமா... இப்போ பூவிழி காலேஜ் தானே போய்ட்டு இருக்கா. முடிக்கட்டும்..." என்று அவன் கூற எப்படியாவது இவனை நம் வழிக்கு கொண்டு வர வேண்டும் என்று நினைத்தவர் அங்கிருந்து விடைபெற்றார்.
விஸ்வநாதனின் அடுத்த திட்டம் என்ன? பூவிழி தான் கதையின் நாயகியா? வில்லியம் குழுவினர் என்ன ஆனார்கள்? கிடைத்த ஆபரணங்கள் போலியா? விக்ரம் தன் சக்தியை இழந்துள்ளது தற்காலிகமா நிரந்தரமா? என்பதையெல்லாம் அடுத்தடுத்த அத்தியாயங்களில் காண்போம்.
உங்களுக்கு இக்கதை பிடித்திருந்தால் தவறாமல் உங்கள் கருத்துக்களை பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள். நன்றி...
