கிராமத்து பேச்சு வழக்குகளையும் பழக்க வழக்கங்களையும் நயம்பட எழுதுகிறீர்கள். பாராட்டுகள்.
கதை வெகு இயல்பாக, நிஜ நிகழ்வுகள் நம் முன்னே நடப்பது போன்ற ஒரு தோற்றத்தை உங்கள் கதை தருகிறது! இதில்தான் உங்களது எழுத்தாற்றலும் கதை எழுதும் நுணுக்கமும் வெளிப்படுகிறது!
"... தயாளன் கைகொடுத்து தூக்கும்போது, அவளை பார்க்காமல் வேறுபக்கமாய் பார்வையை திருப்பியது நினைவு வந்தது." என்று கதாசரியர் எழுதுகிறார். அதாவது தயாளன் நல்லவன் என்பதை ரிதுவின் நினைவு எண்ணங்கள் வழியாக கூற வருகிறார். தயாளன் நல்லவன் என்று மூன்று பக்கத்திற்கு எழுதவேண்டியதை, இப்படி மூன்றே வரிகளில் சொல்லியிருப்பது உங்கள் திறமைக்கு சான்று.
இவ்வாறான எழுத்தாற்றலும் நுணுக்கமும்தான் கதைக்கு உயிரோட்டத்தை தரமுடியும். இதை தொய்வில்லாமல், கவனமாக நீங்கள் இறுதிவரை கொண்டுசெல்ல வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன்.
கதையை எப்படி கொண்டுபோக போகிறீர்கள் என்று அடுத்தடுத்த அத்தியாயங்களை ஆவலுடன் எதிர்பார்க்கிறேன்.