அன்பார்ந்த வாசகர்களே,
என்னுடைய தர்காவில் ஒரு துர்கா 3 மற்றும் 4 அத்தியாயங்களை இங்கு பதிவிட்டுள்ளேன். அனைவரும் படித்து தங்கள் விமர்சனங்களை தெரியப்படுத்தவும்.
உங்களுடைய கருத்துக்களே என்னை போன்றவர்களுக்கு ஊக்க மருந்து.
என்றும் அன்புடன்,
ரேவதி ராமு
தர்காவில் ஒரு துர்கா
அத்தியாயம் 3
ஞாயிற்றுக் கிழமையும் வந்தது. துர்கா கண் விழித்ததும் இன்னைக்கு லீவு தானே கொஞ்சம் நேரம் தூங்கலாம் என்று எண்ணிக்கொண்டே இருக்கும் போது அனீஸ் சொன்னது ஞாபகத்துக்கு வந்தது. ஓ இன்னைக்கு சாயங்காலம் கடற்கரைக்கு போகணும், சொன்னாளே சீக்கிரமாக எழுந்து தானே வேலை எல்லாம் முடிச்சுட்டு வெளியே செல்ல முடியும் என்று எண்ணியவாறு எழுந்து கழிவறை நோக்கிச் சென்றாள். தயாராகி வந்தவுடன் சமையல் அறைக்குள் நுழைந்து காபி போட்டு தனக்கு ஒரு கோப்பையும் தன்னுடைய அண்ணிக்கு ஒரு கசக்கிட்டா. அது மட்டுமில்லாம என்னுடைய ஹேர் கிளிப்யையும் உடைச்சிட்டா என்று புகார் கூறினாள். உடனே பார்வதி ‘அவ சின்ன குழந்தை மா, அவ ஏதாவது தப்பு செய்தால் நீ தான் பார்த்துக்கனும் ‘ஏன்னா நீ பெரிய பொண்ணு இல்லையா. வேறு உடை எடுத்து போட்டுக்கோ என்று சமாதானம் கூறி அனுப்பி வைத்தாள். லாவண்யா குழந்தையா அவள் குட்டி பிசாசு என்று திட்டிக் கோப்பையும் எடுத்துக் கொண்டு ஹாலுக்கு வந்தாள். ஹாலில் பார்வதி இருக்கவே அவள் கையில் நீட்டினாள்.
அவளும் கையில் வாங்கிக் கொண்டு பேசலானாள். ‘இன்னைக்கு சீக்கிரமாக வேலைகளை முடித்தால் தான் நாலு மணிக்காவது தயார் ஆக முடியும்’ என்று கூறிக் கொண்டே காப்பியை அருந்தலானார். ஆமாம் அண்ணி, நாம ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து சீக்கிரமாக வேலையை முடிச்சாதான் குழந்தைகளையும் தயார் பண்ண முடியும் என்று கூறியவாறு இரண்டு பேரும் சமயலறைக்குள் நுழைந்தார்கள். வேலைகள் எல்லாம் முடிந்ததும் கடற்கரைக்கு செல்ல தயாராக ஆரம்பித்தார்கள். அப்போது சூர்யா ஓடி வந்து பார்வதியின் முந்தானைக்குள் ஒளிந்துக் கொண்டாள். லாவண்யா அவளை துரத்தியபடியே வந்தாள்.’ என்னடி ஆச்சு?’ என்று பார்வதி கேட்க, உடனே லாவண்யா அம்மா பாருமா சூரியை, நான் கடற்கரைக்கு செல்ல போட வேண்டிய உடையை காலில் மிதித்து கொண்டே வேறு உடையை தேடலானாள்.
இருவரின் சண்டையை பார்த்ததும் துர்காவிற்கு சிரிப்பு வந்தது. தன்னுடைய சிறு வயது அவளுக்கு ஞாபகத்திற்கு வந்தது. அவள் அண்ணன் சிறு வயதில் அவளிடம் சண்டையே போட்டதில்லை. எது தனக்கு கிடைத்தாலும் தனது தங்கைக்கும் பாதி கொடுப்பான். தனக்கு அம்மா ஏதாவது வாங்கினாலும் பாப்பாவுக்கு என்று அவளுக்கும் சேர்த்து வாங்குவான். அவனுக்கு தங்கை மீது பாசம் அதிகம். துர்கா தான் அவனிடம் வம்பு வளர்ப்பாள். அவனுடைய படிக்கும் புத்தகத்தை எடுத்து ஒளித்து வைத்து விடுவாள்., அவனுடய பேனாவை உடைத்து விடுவாள். அவன் நன்றாக தூங்கும் போது காதில் வந்து ஓ வென்று கத்திவிட்டு ஒளிந்துக் கொள்வாள். இதைப் போல் நிறைய சேட்டைகள் செய்வாள். அவன் ஒன்றுக்கும் துர்காவை ஒரு வார்த்தை கூட கண்டித்து பேசமாட்டான்
. தாயின் மறைவுக்கு பின் இன்னும் அதிகமாகவே தங்கையிடம் பாச மழை பொழிந்தான். தினமும் தங்கையிடம் ஒரு வார்த்தையாவது பேசியே ஆக வேண்டும், இல்லையென்றால் அவனுக்கு நிம்மதியாக தூக்கம் வராது. அவளுடைய அண்ணிக்கும் இது தெரியும். ஆனால் அவள் இதையெல்லாம் கண்டு கொள்ள மாட்டாள். பார்வதிக்கு அந்த அளவு பாசம் இல்லையென்றாலும் அவளின் வேலையை துர்கா இழுத்து போட்டுக்கொண்டு செய்வதால் அவள் மீது வெறுப்பு இல்லை. பார்வதி ஏதாவது ஒரு வார்த்தை திட்டினால் கூட துர்கா பதில் ஏதும் சொல்ல மாட்டாள். மௌனமாக இருந்து விடுவாள். இந்த குணம் பார்வதிக்கு பிடித்ததனால் இருவருக்கும் சுமூக உறவே நிலவி இருந்தது. துர்காவின் அப்பாவும் அவள் மீது அதிக பிரியம் வைத்திருந்தார். அவர், துர்கா தன்னை கவனித்துக் கொள்வதைப் பார்த்து உள்ளுக்குள் பூரிப்பு அடைவார். துர்கா, துர்கா என்று தந்தையின் குரல் கேட்கவே தன்னுணர்வு பெற்ற துர்கா ‘என்னப்பா வேணும்?’ என்று கேட்டுக் கொண்டே அவர் அருகில் வந்தாள். எனக்கு பசி அவ்வளவா இல்லை மா! அதனால இரவு பால் மட்டும் போதும் மா. வேறு ஏதும் வேணாம். நீங்க வெளியில போகும் போது பிளாஸ்கில் பால் ஊத்தி மேஜை மேல் வைத்துவிட்டால் நான் படுக்கும் போது குடித்துக் கொள்வேன். வாசு ஆபீஸில் இருந்து வரும்போது இரவு உணவை முடிச்சுட்டு வராத சொல்லிட்டான் மா. அதனால நீங்க கவலை இல்லாமல் பத்திரமா போயிட்டு வாங்க என்று கூறினார். சரிப்பா என்று கூறிய துர்கா கடற்கரைக்கு எடுத்துச் செல்ல தண்ணீர் பாட்டில், அங்கே விரிக்க பெட்ஷீட் , விளையாட பந்து போன்றவற்றை தயார் செய்தாள். ஒரு வழியாக அனைவரும் தயார் ஆன நிலையில் அனீஸ் வந்தாள். ‘எல்லோரும் தயார் ஆகிட்டீங்களா?’ நாங்களும் தயார் ஆகிட்டோம். வாங்க போகலாம்! என்று அனைவரையும் அழைத்துக் கொண்டு வாசலுக்கு வந்தபோது அங்கே பாத்திமாவும் ஸுஹேலும் வந்தார்கள். அவனை பார்த்தவுடன் துர்காவிற்கு ஏனோ மனம் படபடத்தது. சுஹேல் முன்னே வந்து பார்வதியை பார்த்து ஆண்ட்டி நான் நாம போறதுக்கு கால் டாக்ஸி புக் பண்ணியிருக்கேன். ஆட்டோ என்றால் இரண்டு ஆட்டோ பிடிக்க வேண்டி இருக்கும். அதற்கு கால் டாக்ஸி மேல் தானே ஆண்ட்டி. உங்களுக்கு ஓகே தானே?என்று கேட்டான். அவளும் சரியான முடிவு தான் என ஆமோதித்து, செலவில் நானும் பாதியை ஏத்துக்கிறேன் என்று கூறினாள். அதைப்பற்றியெல்லாம் அப்புறம் பாத்துக்கலாம், இப்ப டாக்ஸி வந்திடும் எல்லாரும் வெளியே போகலாம் வாங்க என்று அனைவரையும் வழி நடத்தி அழைத்துச் சென்றான். அவனின் கண்கள் பார்வதியிடம் பேசிக் கொண்டே துர்காவை அளவெடுத்தன.
துர்கா அன்றைக்கு மெரூன் நிற காட்டன் சுடிதார் அணிந்திருந்தாள். பார்க்க குட்டி தேவதை போல் இருந்தாள். டாக்ஸி வந்ததும் அனைவரும் டாக்ஸியில் ஏறினார்கள். ஒவ்வொருத்தராக உள்ளே ஏற துர்கா மடியில் சூர்யா அமர்ந்து கொண்டாள். அவள் எப்போதும் அத்தை செல்லம். ஓட்டுநர் பக்கத்தில் சுஹேல் அமர்ந்துக் கொண்டான். டாக்ஸி கடற்கரையை அடைந்தவுடன் லாவண்யா முதலில் இறங்கினாள். அவளை தொடர்ந்து அனைவரும் இறங்கியவுடன் சுஹேல் டாக்ஸிக்கு பணம் கொடுத்து அனுப்பினான். மெதுவாக அந்த மணலில் நடப்பதும், சில்லென்று வீசும் கடற்காற்றும் துர்காவிற்கு மிகவும் ரம்மியமாக இருந்தது. இரண்டு குழந்தைகளும் முன்னே செல்ல அவர்கள் பின்னே பார்வதியும் பாத்திமாவும் செல்ல கடைசியில் துர்கா,அனீஸ் மற்றும் சுஹேல் மூவரும் பேசிக் கொண்டு நடந்து வந்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.
அனீஸ் சுஹேலிடம்’’ நீ கங்கையில் குளித்து இருக்கியா?’’என்று கேட்க, அவன் நண்பர்கள் கூட போட் ரைட் போய் இருக்கிறேன். சூரிய ஒளியில் கங்கை நதி பொன் போல மின்னுவதை பார்க்க அழகாக இருக்கும் என்று ரசித்து கூறினான். அதை கேட்ட துர்கா நம்முடைய புனித தலம் அங்கு உள்ளது. நாம் எல்லாம் எங்க போறது! என்று மனதில் நினைத்துக் கொண்டாள். இவர்கள் பேசிக் கொண்டே நடக்கையில் எதிரே இருவர் மிகச் சத்தத்துடன் பேசிக் கொண்டும் விசில் அடித்துக் கொண்டு இருந்தார்கள். அருகில் வந்ததும் அவர்களில் ஒருவன் வேண்டுமென்றே துர்காவை தோள்பட்டையில் இடிக்க துர்கா நிதானம் இழந்தவளாக கீழே விழப்போக பக்கத்தில் இருந்த அனீஸ் அவளை பிடித்து நிறுத்தினாள்
அத்தியாயம் 4
அதை பார்த்ததும் அனீஸிக்கு சுள் என்று கோபம் வந்தது. அவர்களைப் பார்த்து ‘‘அறிவு இருக்கா, இப்படி இடிச்சிட்டு போறீங்க,’’ உங்களுக்கு கண் என்ன மேல இருக்கா? என்று ஆத்திரத்துடன் திட்ட துடங்கினாள். உடனே துர்கா வேண்டாம்டி, வந்த இடத்தில் எதற்கு வீண் சண்டை, பேசாமல் வா என்று அவளை இழுத்துக் கொண்டு நடக்க, அத்தனையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்த சுஹேலுக்கு கோபம் உச்சாணியை தொட்டது. உடனே அவன் திரும்பி அவர்களை நோக்கி கண்கள் சிவக்க அடிபட்ட வேங்கை போல் நடக்க, இரு பெண்களும் அவனை மருட்சியுடன் பார்க்க, சுஹேல் அவர்களிடம் சென்று ‘’ஏன்டா பொம்பளைங்க எல்லாம் உங்களுக்கு கிள்ளு கீரைகளா,’ என்று இடித்தவன் மேல் ஆவேசமாய் பாய அவனை கண்டமேனிக்கு அடித்து புரட்டி எடுத்தான். மற்றவன் அவனை பிடித்து விலக்கி விட்டு மன்னிச்சிடுங்க சார். தெரியாம நடந்திருச்சி என்று கூறி அவனையும் இழுத்துக் கொண்டு ஓட்டம் பிடித்தான்.
துர்காவிற்கு இதை பார்த்ததும் மனதுக்குள் சிறு சந்தோஷம் இருந்தாலும் அவனுடைய கோபத்தை பார்க்கையில் மருட்சி ஏற்பட்டது. அவளுக்கு என்னவோ போல் ஆகிவிட்டது. ‘’சந்தோஷமாக இருக்க வேண்டிய நேரத்தில் இப்படி ஆயிடுச்சே’’ என்று அவள் மனம் வேதனை அடைந்தது. நல்லவேளை பார்வதியும் பாத்திமாவும் பேசிக்கொண்டும் மற்றும் குழந்தைகள் மீது கவனம் செலுத்தியும் சென்றதால் இதை எதுவும் அவர்களுக்கு தெரியவில்லை. துர்காவின் வேதனையான முகத்தை பார்த்ததும் சுஹேல் அவளிடம், கவலைப்படாதே துர்கா சில பேர்கள் இப்படிதான், இதுகளை எல்லாம் திருத்த முடியாது என்று ஆறுதல் கூறினான். அவனது சொல்லில் மனம் சிறிது அமைதி அடைந்தது. சரி சரி பீச்க்கு வந்துட்டு பட்டாணி சுண்டல் மாங்காய் சாப்பிடலனா என் ஜென்மமே வீணாகி விடாதா? என்று கூறிக்கொண்டு அவளை பார்த்து மென் நகை புரிய அவளும் சற்றே புன்னகை புரிந்தாள். அனைவரும் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு இடத்தில் பெட்ஷீட் விரித்து அதன் மேல் உட்கார்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்தனர். சூர்யாவும் லாவண்யாவும் சற்று தள்ளி மணலில் வீடு கட்டி விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர். பெரியவர் இருவரும் பேசிக் கொண்டிருக்க அனீஸ், சுஹேல் மற்றும் துர்கா மூவரும் செருப்பை அவர்கள் காவலில் விட்டு கடலுக்கு செல்வதாக கூறி கடலை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தனர். அலைகள் வந்து வந்து போகும் அழகை காண்கயில் துர்காவிற்கு மனதுக்கு மிகவும் சந்தோஷமாக இருந்தது. அந்த அலைகள் ஏதோ சொல்வது போல் வருவதும் எதுவும் சொல்லாமல் திரும்புவது போலவும் அவளுக்கு தோன்றியது. அவள் மனமும் அப்போது அப்படித்தான் இருந்தது.
சுகி க்கு ஒரு நன்றி கூட சொல்லவில்லையே, இருந்த கலவரத்தில் மறந்துவிட்டேனே என்று அவள் மனம் நினைத்துக் கொண்டு இருக்கும்போதே பெரிய அலை ஒன்று அவர்களை கீழே தள்ள மூவரும் தண்ணீருக்குள் மூழ்கி சமாளித்துக் கொண்டு எழுந்தனர். இன்னைக்கு பெரிய பெரிய அலையாக வருதில்ல என்று குழந்தைத்தனமாக கேட்க சுஹேல் அவளையே ரசனையோடு பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். துர்கா சட்டென்று அவனிடம் நன்றி என்று கூற எதுக்கு நன்றி, பெரிய பெரிய அலைகளை நான் வர சொல்லலையே என்று சாதாரணமாக கூற அவள் மென்னகை புரிந்தாள். மேலும் அவன் ஒட்டகச்சிவிங்கி கெல்லாம் நன்றி சொல்லுவீங்களோ என்று கிண்டலடிக்க துர்காவின் முகம் மாரி தலை குனிந்த வாரே மன்னிச்சிடுங்க சுகி அன்னைக்கு விளையாட்டாய் சொல்லிட்டேன் என்று அவள் வருத்தத்துடன் கூறியதும் என்ன சொன்னே! என்ன சொன்னே! முதல் வரிக்கும் கடைசி வரிக்கும் நடுவில் ஒன்னு சொன்னியே என்று நடிகர் பிரகாஷ்ராஜ் போல நடித்துக் காட்டவும் துர்காவிற்கு சிரிப்பு பொங்கியது. அவள் வாய்விட்டு சத்தமாக சிரித்தாள். அவள் சிரிக்கும் போது அவளது கன்னத்தில் சிறு குழி ஒன்று விழுந்து அவளை மேலும் அழகூட்டியது. அவளது கன்னக் குழியில் சுஹேல் விழுந்து விட்டான். அவன் சிலை போல் செய்வதறியாது அப்படியே நின்றிருக்க, அங்கே வந்த அனீஸ் என்ன ஜோக் துர்கா, என்கிட்டே சொன்ன நானும் சிரிப்பேன் இல்ல என்று கூற துர்கா தங்களுக்குள் நடந்த உரையாடல்களை கூற அனீசும் அவளும் கூட சேர்ந்து நகைத்தாள்.
இருவரின் சிரிப்பு சத்தத்தில் சுஹேல் தன்னுணர்வு பெற்றான். ஒரு பெண்ணின் சிரிப்பு ஆண் மகனை இத்தனை பாதிக்குமா, என்று அவனுள் பல கேள்விகள் எழுந்தது. அவனுக்குள் ஆயிரம் பட்டாம்பூச்சிகள் பறந்து கொண்டிருந்தன. இன்னும் அவளின் சிரிப்பு ஓலி அவன் காதில் ரீங்காரமிட்டுக் கொண்டிருந்தது. தூரத்தில் பார்வதியும் பாத்திமாவும் அழைக்க மூவரும் கரையை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினர். அவனுக்கு அவள் அழைத்த சுகி என்ற சொல் சுகமாய் இருக்க திரும்ப திரும்ப அதையே மனதில் நினைத்துக் கொண்டே நடந்தான்.
மூவரும் அங்கு சென்றதும் அவர்களுக்கு பட்டாணி சுண்டல் விநியோகம் செய்யப்பட்டது. சுஹேல் கற்பனை உலகில் சஞ்சரித்துக் கொண்டிருக்க, பாத்திமா, சுஹேல்! சுஹேல்! இந்தாடா, வாங்கு என்று குரல் ஓங்கி ஒலிக்க அவன் கனவு கலைந்தவனாக அதனை வாங்கி கொண்டான். பாத்திமா அவனிடம் என்னடா யோசனை? என்று கேட்க ஒன்னுமில்லை மாமி என்று லேசாக புன்னகை புரிந்தான். பின் பாத்திமா இங்கு மீன் வறுவல் நல்லா இருக்கோம். சுஹேல், அங்கே மீன் வறுத்துட்டு இருக்காங்க அதை வாங்கிட்டு வாடா என்று தூரத்தில் ஒரு கடையை காட்டினாள். உடனே துர்கா யாருக்கெல்லாம் மீன் வேணும் கையை தூக்குங்க என்று கூற, அனைவரும் கையை தூக்கினார்கள். பார்வதி உடனே இரு குழந்தைகளுக்கு ஒரு மீன் போதும். அவர்களுக்கு சாப்பிட தெரியாது. நான் தான் முள் எடுத்து தரணும். அப்போதான் சாப்பிடுவாங்க என்று கூறினாள். சரி ஆண்டி என்று கூறி சுஹேல் கிளம்பத் தொடங்கியதும் பாத்திமா அனீசைப் பார்த்து ‘’அத்தனையும் ஒருவனே வாங்கிட்டு வர கஷ்டமா இருக்கும்.’’ நீயும் கூட போடி’’ என்று ஏவ அனீஸ் உம்மா எனக்கு ரொம்ப களைப்பா இருக்கு. துர்கா நீ வேணா கூட போயேன் என்று கூற துர்காவிற்கு என்ன சொல்வது என்று தெரியாமல் விழித்தாள். பாத்திமா உடனே சரி ! சுஹேல் நீ துர்காவை கூட அழைச்சிட்டு போ, பாத்து போயிட்டு வாங்க என்று அனுமதி தரவும் சுஹேல் காற்றில் மிதந்தான்.
இருவரும் மீன் கடை நோக்கி நடந்தார்கள். வழில சுஹேல் நான் மறுபடியும் உன்னை சொல்ல சொன்னேனே, நீ சொல்லவே இல்லையே எனக் கேட்க, துர்காவிற்கு ஒன்றும் புரியவில்லை, என்ன இது தலை புரியாமல் காலும் புரியாமல் என்ன கேட்கிறான் இவன் என்று மனதில் நினைத்துக் கொண்டே புருவத்தை உயர்த்த, போச்சுடா! என் பெயரே இப்போது தான் சொன்னே அதை மறுபடியும் கேட்டா இப்படி புருவத்தை உயர்த்தினால் எப்படிம்மா? என்று அவன் அழுத பாவனையுடன் கூற துர்காவிற்கு மறுபடியும் சிரிப்பு வர புன்னகையுடனே சுஹியா என்று கேட்க. அந்த சிரிப்பில் அவன் மறுபடியும் தன்னை இழந்தான் என்று சொல்லவும் வேண்டுமோ! இருவரும் மீன் வாங்கிக் கொண்டு வந்து அனைவருக்கும் தந்து தானும் உண்டனர். துர்கா பீச்சில் விளையாட பந்து கொண்டு வந்திருந்தாள். அதை வைத்துக் கொண்டு அனைவரும் சிறிது நேரம் விளையாடினார்கள். மணி ஏழை நெருங்கவும், ‘’நேரம் ஆயிடுச்சு வீட்டுக்கு போகலாம்’’ என்று பார்வதியும் பாத்திமாவும் அழைக்க அனைவரும் கிளம்ப ஆயத்தமாயினர்.
சுஹேல் கால் டாக்ஸியை வரவழைக்க அனைவரும் ஏறினர். வழியில் ஒரு நல்ல ஹோட்டலில் நிறுத்தி இரவு உணவை முடித்தனர். பிறகு ஒன்பது மணியளவில் வீட்டை அடைந்தனர். வீட்டில் வாசுதேவன் தூங்காமல் இவர்களுக்காக விழித்திருந்தான். என்ன பீச் எப்படி இருந்துச்சு எனக் குழந்தைகளிடம் கேட்க, அவர்களும், ஜாலியா இருந்துச்சு அப்பா, பட்டாணி, சுண்டல் வாங்கினோம், மீன் சாப்பிட்டோம் என்று குதுகலத்துடன் கூறினார்கள். பரந்தாமன் அவருடைய அறையில் தூங்கி கொண்டிருந்தார். துர்கா அவர் பால் சாப்பிட்டாரா என்று பிளாஸ்க்யை பார்க்க அது காலியாக இருந்தது கண்டு திருப்தியுற்றவளாய் படுக்கச் சென்றாள்.
மறுநாள் விடிந்ததும் துர்காவிற்கு நேற்றைய ஞாபகங்கள் வந்தவுடன் அவள் முகத்தில் சிறு புன்னகை எட்டிப்பார்த்தது. காலைக்கடன்களை முடித்து காபி போட சமையலறைக்குள் சென்றாள்.