"ஆல் இந் பொசிஷன் ?" என்று ராம் காவல் பணியில் கொடுக்கப்படும் சின்ன தொலைத்தொடர்பு சாதனத்தில் வாய்க்குள்ளே பேச,
சற்று தள்ளி அமர்ந்து இருந்த அவனுடன் பணிபுரியும் ஆய்வாளர் மதி,
"எஸ் சார் !" என்று தெரிவிக்க, ராம் தனது சுற்று சூழலை கவனித்தான். மாலை மங்குகின்ற நேரம். இன்னும் சிறிது நேரத்தில் எல்லாம், இந்த உணவகத்தில் கூட்டம் கூட ஆரம்பித்து விடும்.
"ராஸ்கல்ஸ் ! பப்லிக் பிளேஸ்இல் தான் நான் உங்களை என்கவுண்டர் செய்யணுமா" என்று மனதில் அவர்களை திட்டிக் கொண்டு இருந்தான்.
ஒரு காதல் ஜோடி ஒன்று அந்த இடம் நீங்க, இவன் ஓர் இருக்கையில், சற்று தள்ளி அவனது மதி உட்கார்ந்து இருந்தான். இன்னும் 2 காவல் துறையினர், உணவகத்தின் வெளியே இருக்க, இந்த உணவகத்தில் ஏற்கனவே வேலை செய்பவளாக மற்றோர் ஆய்வாளர் ஷாலினி ஷிண்டே இருந்தாள்.
ஷாலினி, வெயிட்ர்ஸ் போல் வந்து, அவனுக்கு தண்ணீர் வைத்து விட்டு, அவன் என்ன உண்ண போகிறான் என்று கேட்டுக் கொண்டாள்.
அவள் அவ்விடம் நீங்க, ராம், கண்ணாடி ஜன்னல் வழியாக, சற்று முன் வரை அங்கே இருந்த காதல் ஜோடி கிளம்புவதை பார்த்து கொண்டிருந்தான். அவர்கள் முகத்தை அவன் சரியாக பார்க்கவில்லை.
அப்போது 2 ஆப்பிரிக்கவாசிகள் இறங்கினர். இருவரும் நல்ல உயரம், அதற்கேற்ற உடல் வாகு, சுருக்கமாக சொல்ல வேண்டும் என்றால், எம கிங்கிரர்கள் போல் இருந்தனர்.
அவர்கள் வர, மதி ராம்மிடம்
"பேர்ட்ஸ் ஹேவ் கம்" என்று தகவல் பரிமாற, ராம்
"பறவைகளாடா இவங்க, சரியான டைனோசர் பரம்பரை" என்று கிண்டல் செய்ய, அந்த நேர அவகாசத்தில் ஷாலினி ஆப்பிரிக்கவாசிகளுக்கு தண்ணீர் வைக்க சென்றாள்.
தண்ணீர் வைத்து விட்டு,
"உவர் ஆர்டர்ஸ் …" என்று இழுக்க, ஒருவன்
"கிவ் அஸ் சாம் டைம்" என்று நேர அவகாசம் வாங்கி கொண்டான். ராம் மற்றும் மதி அவர்களை பார்ப்பதை தவிர்த்து என்ன பேசுகிறார்கள் என்று கேட்க ஆரம்பித்தனர். ஷாலினி அங்கே சென்ற போது , அவர்களுக்கு சந்தேகம் வராத வாறு அவர்கள் மேஜை கீழே ஒரு ஸ்பீக்கர் வைத்துவிட்டு வந்தாள்.
அவர்கள் ஆப்பிரிக்க மொழியில் ஏதோ பேசிக்கொண்டு இருக்க, சத்தியமாக இவர்கள் இருவருக்கும் ஒன்றும் புரியவில்லை. ஆனால் இடை இடையியே வந்த வார்த்தைகள் ஆயுதம் சம்பந்தப்பட்டவை மட்டும் நன்கு விளங்கியது. ராம், அவர்களது பேச்சை, அப்படியே தன்னிடம் உள்ள சேமிப்பு கருவியில் சேமிக்கும் படி ஒரு ஏற்பாடும் செய்து இருந்தான்.
ஒருவனுக்கு அலைபேசியில் ஒரு செய்தி வர, அவனும் மற்றவனுக்கு எழுந்து நிற்க, ஷாலினி அவர்களிடம் சென்று
"எனி இஷ்யூஸ் ?" என்று வினவ, அவர்கள்
"நத்திங்" என்று சொல்லிவிட்டு அவர்களது மூட்டை முடிச்சை கட்ட எத்தனிக்க, ஷாலினி தன்னிடம் இருக்கும் துப்பாக்கியை நீட்டி
"யு ஆர் அர்ரெஸ்ட்டேட்" என்று மொழிய, அங்கே ஒரு சண்டை ஆரம்பித்தது. துப்பாக்கிகளை ஏந்தி இரு குழுக்களும் சண்டை இட, ஷாலினி கையில் முதலில் குண்டு பாய்ந்தது, அதன் பின் மதி மீது.
சுவருக்கு பின்னால், காவல் துறை துப்பாக்கி சூடு நடக்க. வெளியே இருந்த 2 காவலாளிகள் உள்ளே வந்த போதே, சுடப்பட்டுவிட்டனர்.
இப்போது ராமும் அந்த கடத்தல்காரர்கள் மட்டுமே. கடுமையான துப்பாக்கி சூடு தொடர, ஒரு கட்டத்தில் அவன் பொறுமை இழந்து, வெளியே வந்தான். அவனது சுடுதல் வேட்டையில் ஒருவன் மாண்டான். இனி மற்றவனும், ராமும். இருவரின் துப்பாக்கி சுடுதல் நடந்து கொண்டு இருக்கும் போது, ஒரு கட்டத்தில் கடத்தல்காரனின் குண்டுகள் தீர்ந்து விட, ராம் இது தான் சமயம் என்று அவனை உயிரோடு பிடிக்க முயன்ற நேரம், அந்த கடத்தல்காரன் ராம் மீது பாய்ந்தான். அப்போது ராம் தன் துப்பாக்கியில் குண்டுகளை நிரப்பி கொண்டிருந்த நேரம்.
இருவரும் கட்டிப் புரண்டு சண்டையிட, அது மதம் பிடித்த 2 யானைகள் ஒன்றற்கொன்றை தாக்குவது போல் இருந்தது. துப்பாக்கி மீது இருவரின் கைகளும் பட, அதை தன் வசப்படுத்த இருவரும் முயல, அப்போது அங்கே அசந்தர்பமாக நுழைந்த ஒருவன் மீது குண்டு பாய்ந்தது.
*****************
இடம் : கொச்சின்
தென் மேற்கு இந்திய கடற்கரை பகுதி, பரசுராமரால் உருவாக்கப்பட்டது, அதனை பரசுராமக்ஷேத்திரம் என்று தான் அந்த காலத்தில் கூறுவார்கள்.
கொச்சினில் தான் ராம்மிற்கு இப்போது வேலை, குற்றபிரிவு. சமீபத்தில் குற்றவாளி யாரென்று கண்டே பிடிக்க முடியாது என்று ஒரு வழக்கில் அவன் வாங்கிய பெயர் 'கொச்சினின் ஷெர்லாக் ஹோம்ஸ்'
கிட்டதட்ட 3 வருடம் முன்பு புதைக்கப்பட்ட பிரேதம், அது யார், என்ன, எப்படி என்று சகலத்தையும் கண்டு எடுத்தான். அதை எப்படி துப்பு துலக்கினான் என்று பத்திரிகை கூட்டத்தில் விவரித்தவன் அவர்கள் பாராட்டினை பெற்று கொண்டு,
"உங்க கிட்ட ஒரு ஹெல்ப் ஆர் ரிக்குவஸ்ட். குற்றம் நடக்கும் இடம் அல்லது குற்றங்கள் செய்வோர் பற்றிய தகவல் கிடைத்தால், எங்க கிட்ட சொல்லுங்க. வி பிலீவ் இன் க்ரைம் ப்ரீ இந்தியா. தேங்க யூ கைஸ்" என்று கூட்டத்தை முடித்து கொண்டு வீடு புறப்பட்டான்.
வீட்டில் ஒரு இன்ப அதிர்ச்சி. அவன் தங்கை ரஞ்சனியும், தாய் லட்சுமியும் வந்து இருந்தனர்.
"என்ன திடீர்ன்னு சொல்லாம கொள்ளாம?" என்று ஆரம்பித்தான், தன் ரஞ்சனியின் மகள் ஆரபியை தூக்கிக்கொண்டு கொஞ்சிய படி,
"ஏன் என் புள்ள வீட்டுல வர முன், பர்மிஷன் வாங்கணுமா?" என்று டபராவில் காப்பியை ஆற்றியபடி லட்சுமி நொடித்து கொள்ள, ராம்
"இல்ல...சொல்லிருந்தா நானே வந்திருப்பேன். ஸ்டேஷனில் ராமபத்ரன் ஏ சி பி வீடுன்னு சொல்லி ஆட்டோ ஏறலியே. " என்று தாயை கூர்மையாக பார்த்தான். அவனுக்கு தெரியும், லட்சுமி இங்கே ஏதோ ஒரு திட்டத்தோடு தான் வந்து இருக்கிறார் என்று.
கடந்த முறை இதே போல், இவர்கள் சேர்ந்து வந்த போது, நடந்த பெண் பார்க்கும் நிகழ்வு, பெண் அங்கேயே போலீஸ்காரன் வேண்டாம் என்று சொன்னது, தனது உத்தயோக விபரங்களை ஒழுங்காக ஏன் அவர்களிடம் சொல்லவில்லை என்று இவன் கடிந்தது என்று எல்லாம் நியாபகம் வந்தது.
அதன் பின் இவன் கிட்டத்தட்ட அன்னையிடம் 2 மாதங்கள் பேசவேயில்லை. அவருக்கு உடல்நிலை சரியில்லாது போக, இவனும் மனம் இறங்கினான். அதன் பின் கல்யாண பேச்சுகளை தவிர்த்தான், முற்றிலும்.
லட்சுமி பேசும் முன், ஆரபி வாண்டு
"மாமா! உனக்கு மாமி பாக்க தான் வந்து இருக்கோம், நீ கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டா எனக்கு பட்டுப்பாவாடை கிடைக்கும், " என்று உளறி வைக்க, ராம், பரசுராமன் ஆனான்.
"கேட்டேனா? வேண்டாம்ன்னா, வேண்டாம்" என்று எடுத்த எடுப்பிலேயே மறுக்க, ரஞ்சனி இடையில் புகுந்து
"இந்த முறை உன் உத்யோகம் பத்தி தெளிவா சொல்லி இருக்கு. பொண்ணு அவ்வளோ அழகு" என்று அவன் மனதை தணிக்க பார்க்க,
"அழகு ஆபத்து" என்று கத்தரித்து பேச, லட்சுமி
"நீ இப்படி இருக்கறது பிடிக்கலே ! கல்யாணம்கறது ஒரு கம்பானியன்ஷிப், துணை, கண்டிப்பா வேணும். இப்போ உனக்கு இளமை வேகம், தெரியாது. பின்னாடி ரிடையர் ஆனபிறகு என்ன செய்வே ! நீயும் உன் துப்பாக்கியும் கட்டி புடிச்சுகிட்டு இருப்பீங்களா ?" என்று பொரிய , ராமபத்ரன் ஒன்றும் சொல்லாது, அவர் தயாரித்த காப்பியை கூட குடிக்காது வெளியே கிளம்ப,
"என்ன இது ? பெரியவங்க பேசிகிட்டு இருக்கும் போது..இப்படி மரியாதை இல்லாம கிளம்பறது ? நில்லு ராம் " என்று அவரும் விடவில்லை.
"உங்களுக்கு கேரளா மழை செட்டாகாது ! நாளைக்கே...ம்ம்ம் ..இன்னிக்கே டிக்கெட் இருக்கானு பார்க்க போறேன்" என்று அசால்ட்டாக ஒரு குண்டை போட்டான்.
"ராம் !" என்று அவர் கத்த, ரஞ்சனி
"அண்ணா ! இது ஓவர் ! பொண்ணு பார்க்கறது என்ன குத்தமா ? எந்த ஐ பி சி செக்ஷன் ?" என்று அவளும் அதிருப்தி தெரிவிக்க, ராம் பொறுமையை இழுத்து பிடித்து
"வேண்டாம்னு சொன்னா, விடணும்! நான் குழந்தையும் இல்ல, எனக்கு ஜூரமும் இல்ல" என்று கூறினான், அதில் காரம் இல்லாது இல்லை.
"இப்போ தெரியாது ! இந்த அம்மானு ஒருத்தி இல்லாத போது தான் உனக்கு தெரியும் " என்று லட்சுமி கண்ணை கசக்க, ராம் சற்று தணிந்தான், இருந்தாலும்
"எனக்கு சீரியல்ஸ் பிடிக்காது" என்று நக்கல் அடிக்க தவறவில்லை. லக்ஷ்மியும் விடவில்லை.
"இனி என் வீட்டு படி ஏறணும்ன்னா, உன் பொண்டாட்டி கூட வந்தா தான் முடியும்" என்று அவரும் சாட, ரஞ்சனியை ராம் பார்த்தான்.
"இவங்களுக்கு என்ன ஆச்சு? சென்னை வெயில் இன்னும் ஜாஸ்தி ஆகிடுச்சா?" என்று வினவ,
"கொச்சியில் தான் இப்போ வெயில் அதிகம்" என்று ரஞ்சனி பதிலடி கொடுத்தாள். இரு பெண்கள், அவனுக்கு முக்கியமான பெண்கள் இருவரும் ஒரே கட்சி, அவனோ தனி ஒருவன். பெரும்பான்மை இல்லாத கட்சி, சற்று சும்மா இருக்க தீர்மானித்தாலும், ரஞ்சனியின் கணவனை அழைத்து
"2 புயலையும் இங்க அனுப்பிட்டு, நிம்மதியா இருக்கியாடா நீ" என்று தனது அறையில் அலைபேசியை ஒலிபெருக்கி முறையில் வைத்து வம்பு வளர்த்தான். ரஞ்சனியின் கணவன் ராகவன்
"யாம் பெற்ற இன்பம், பெருக ராமபத்ரனும்" என்று ஜகா வாங்க முயல, ராம்
"மவனே ! நேரில் வந்தேன், நீ கைமா தாண்டி, இது என்ன புது தலைவலி, பொண்ணு, ஊசி பின்னுன்னு " என்று தகவல் சேகரிக்க முயன்றான்.
"எனக்கு தெரிஞ்சவங்க பொண்ணுடா ! பேர் மாளவி ! நல்ல குடும்பம், பொண்ணு நல்ல பொண்ணு ! இஞ்சினீரிங்-எம் பி ஏ முடிச்சு, கொஞ்ச நாள் பாரின் ஜாப். இப்போ அப்பா பிசினஸ் ! ப்ரீ டைமில் என் ஜி ஓ வில் வர்க் பண்ணறா ! பாரு ! நல்ல அமைதி ! உனக்கு கண்டிப்பா செட் ஆகும் " என்று விபரங்கள் கூற,
அதை சட்டை செய்யாது, குடும்ப விவாகாரங்கள் கேட்டானே ஒழிய, மாளவியை பற்றி வேறு ஒன்றும் கேட்கவில்லை.
ராகவனிடம் பேசிவிட்டு வந்தவன் ரஞ்சனி மற்றும் லக்ஷ்மியை பார்க்க, ஏதோ இழவு வீட்டில் இருப்போர் போல் காட்சி அளிக்க, இந்த பிரச்னையை வேறு விதமாக தான் சரி செய்ய வேண்டும் என்று முடிவெடுத்தான்.
"இப்போ என்ன பொண்ணு பார்க்கணும் ! அவ்வளோ தானே ! வரேன். பட் இப்போ வர்க் டைட் , நெஸ்ட் மந்த் போகலாம்" என்று கூற, லட்சுமி
"பொண்ணு இங்க ஆலப்பி வந்து இருக்கா ! நாளைக்கு போகலாம் ! பெர்மிஷன் போடு இல்ல வேண்டாம், லீவு எடு . ஒருநாள் லீவு எடுக்க முடியும், கொடுக்கலைன்னா எனக்கு உடம்பு சரியில்லே, கோமா ஸ்டேஜுக்கு போனாலும் போகலாம் !, அம்மாவை பார்த்துக்கணும்னு சொல்லு" என்று அவனை வகையாய் வளைத்து பிடித்தார்.
"வாட் ! எல்லாம் ப்ரீ பிளான்ட் இல்லே !" என்று கொந்தளித்தான்.
"ராம் ! உன்னை நான் அறிவேன் ! நான் உன் அம்மாடா ! சோ கொஞ்சமாச்சும் ம்ஹூம் உன்னை விட கொஞ்சம் மூளை எனக்கு அதிகம் உண்டு ! போ போ ! ஏதாச்சும் பாக்கி வேலை இருந்தா முடிச்சிட்டு வா , நாளைக்கு நீ லீவ்" என்று முடிவாக சொல்லிவிட்டு சென்று விட்டார்.
