Completed தேடாதே! கிடைக்காது!

[Erode Karthik]

அத்தியாயம் 11



" என்ன பாஸ்! அந்த ராகே சோட ஆள் அந்த பெயர் தெரியாதவன் துப்பாக்கியை நீட்டியதும் ச ட்டென்று பால் மாறி விட்டீர்களே?" என்றான் அருண் காரை ஓட்டியபடி.



வெளியே ஓடிக் கொண்டிருந்த மரங்களை வேடிக்கை பார்த்து கொண்டிருந்த வினோத் "நான் எங்கே பால் மாறினேன் ? நான் உன்னிடம் அமுதனை ஒப்படைத்த பின் அவனை கொல்வதை விட கிருஷ்ணமூர்த்தியிடம் ஒப்படைத்த பின் அவனை கொல்வது நல்லது என்று தானே கூறினேன் ? அதை நல்ல யோசனை என்று நம்பித்தானே நம்மை உயிரோடு வெளியே விட்டிருக்கிறான். உயிரோடு இருப்பதால் தானே நீ இந்த கேள்விகளை கேட்டு கொண்டிருக்கிறாய்?"



"அப்போது மெய்யாகவே அமுதன் கிடைத்து விட்டால் அவனைகிருஷ்ணமூர்த்தியிடம் ஒப்படைக்காமல் ராகே சிடம் ஒப்படைக்கப் போகிறோம்?"



"பாருஅருண் ! எப்போதுமே ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட பிரச்சனைகள் வரும் போது எது அதி முக்கியமோ அதற்கு முதலில் முக்கியத்துவம் கொடுப்போம். இப்போதைய முக்கிய பிரச்சனை அமுதனை கண்டுபிடிப்பது. முதலில் அதில் கவனம் செலுத்துவோம்"



" ரைட் பாஸ் .! அமுதனை நாம் எங்கிருந்து தேடுவது ?ஓரு நூலிழை தொடக்கம் கிடைத்தால் பின்பற்றி பின்னால் போகலாம்.இதில் அப்படி எதையும் காணோமே?"



"ஏன் தொடக்கம் இல்லை என்று நினைக்கிறாய்? மூன்றாம் தேதி இரவிலிருந்து அமுதனன காணவில்லை. நமக்கான தொடக்க புள்ளி அது தான். நான்காம் தேதியிலிருந்து இன்றைய தேதி வரை வந்த எல்லா நியூஸ் பேப்பரையும் சேகரி. தலைப்பு செய்திகளிலிருந்து பெட்டி செய்தி வரை அலசு. ரயிலில் அடிபட்டு இறந்த அனாதை பிணங்கள், அடையாளம் தெரியாத மார்ச்சு வரி பிணங்கள், நான்காம் தேதியிலிருந்து போலீஸ் லாக்கப்பில் அடைபட்டவர்கள், ஹாஸ்பிடலில் அட்மிட்டானவர்கள்,நினைவிழந்து ஹாஸ்பிட்டலில் அட்மிட்டானவர்கள் என்று சகலத்தையும் தோண்டி எடு இவற்றில் ஏதோ ஒன்றில் அமுதனுக்கான செய்தி ஓளிந்திருக்கலாம். நாம் தான் தேடிக் கண்டு பிடிக்க வேண்டும்" என்றான் வினோத்.



"நீங்கள் நியூஸ் பேப்பரை ஆராயுங்கள். மீதமுள்ளவற்றை நான் பார்த்து கொள்கிறேன்"



"எனக்கு நாற்பது நாட்களின் பேப்பர்கள் வேண்டும்?."



" மாலைக்குள் உங்கள் டேபிளில் அத்தனை பேப்பர்களும் இருக்கும். இந்த ராகேஷ் மிரட்டியதை கிருஷ்ணமூர்த்தியிடம் சொல்ல வேண்டாமா?"



" கதையில் டுவிஸ்ட் எப்படி வேண்டுமானாலும் வரலாம். அப்போது இந்த விவகாரம் நமக்கு பாதகமாக கூட வந்து சேரலாம். அதனால் இப்போதைக்கு அவரிடம் ராகேஷ் விவகாரத்தை சொல்லாமல் இருப்பதே உத்தமம். "



"ஒருவேளை நாம் அமுதனை கண்டுபிடித்து கிருஷ்ணமூர்த்தியிடம் ஒப்படைத்து விட்டாலும் ராகேஷ் அவனை கொன்று விடுவான். அதை நம்மால் தடுக்க முடியாது இல்லையா பாஸ்?"



"அவனை வெளிநாட்டுக்கு அனுப்பி வைத்து விடலாம். இல்லை அவனுக்கு பலத்த பாதுகாப்பை தரலாம்.இதை எல்லாவற்றையும் விட உத்தமமான விசயம் ராகேஷ் கேட்பதை கொடுத்து காம்ப்ரமைஸ் செய்து கொள்ளலாம் வேறு நல்ல வழி எதுவும் எனக்கு தோன்றவில்லை"



அருண் காரின் ஆக்சிலேட்டரை மிதித்தான். கார் விரைந்தது.



அன்று மாலை நாற்பது நாட்களுக்கான மொத்த நியூஸ்பேப்பர்களும் வினோத்தின் டேபிளில் மலையென குவிந்தன. அருண் போலீஸ் ஸ்டேசனுக்கும், கவர்மெண்ட் மார்ச்சு வரிக்கும் அலைய ஆரம்பித்திருந்தான். ஓவ்வொரு இடத்திலும் ஏமாற்றமான செய்திகளை சுமந்தபடி திரும்ப வந்து கொண்டிருந்தான். வினோத் இரண்டு முறை கிருஷ்ணமூர்த்தியை தொடர்பு கொள்ள முயன்றான். ஒரு தேன் தடவிய குரல் கிருஷ்ணமூர்த்தி பல் பிடுங்கப்பட்டு பேச முடியாமல் ஓய்வில் இருப்பதாக தெரிவித்தது. அந்த குரலுக்கு சொந்தக்காரி புது செக்ரட்டரி வினோதா என்று தன்னை அறிமுகம் செய்து கொண்டது.



அருண் தன் முயற்சிகள் அத்தனையிலும் தோற்று போய் உட்கார்ந்திருந்தான். உதடு பிதுக்கியவனை பார்த்த வினோத்" என்னாச்சு ?" என்றான்.



"ஓன்னும் தேறலை பாஸ். எனக்கென்னமோ நாம் தவறான பாதையில் போவதாக தோன்றுகிறது " என்றான் சலிப்பாக.



"நம்பிக்கையை கைவிடாதே! இதோ இந்த பேப்பர்களில் எதாவது கிடைக்கிறதா என்று பார் .நான் இதுவரை பார்த்த பேப்பர்களை தனியாக வைத்திருக்கிறேன்"



"நான் புத்தகத்தின் கடைசி பக்கத்திலிருந்து படித்து பழகியவன். நான்காம் தேதியிலிருந்து தேடுகிறேன்."



அருணும் தேடலில் இணைந்து கொண்டான்.



ஐந்தாம் தேதி பேப்பரின் ஐந்தாவது பக்கத்தில் ஒரு பெட்டி செய்தி பிரசுரமாகியிருந்தது.



"ரயில்வே டிராக்கில் அடிபட்டு இறந்த அடையாளம் தெரியாத வாலிபர் "



அதைப் பார்த்ததும் அருணின் முகத்தில் பல்ப் எரிந்தது.



"இது தான் நாம் தேடிய செய்தி என்று நினைக்கிறேன்"



" அப்படியென்றால் மார்ச்சு வரியில் இந்த பிணத்தை பற்றிய செய்தி உனக்கு கிடைத்திருக்க வேண்டுமே?" என்றான் வினோத்.



"ஆமா பாஸ்! எங்கேயோ தப்பு நடந்திருக்கிறது.வாங்க! போய் பார்ப்போம்!"



"அமுதனை நாம் அவன் வீட்டில் போட்டோ வாகத்தான் பார்த்திருக்கிறோம். அவனை பை ரப்பா தான் அடையாளம் காட்ட வேண்டும்"



"அப்ப கிருஷ்ணமூர்த்தி "



"இது தெரிஞ்சா செத்துருவார்.விசயம் தெளிவாகட்டும். நாமே பக்குவமாக அவரிடம் சொல்லலாம்."



"அப்ப முதலில் பைரப்பாவை பிடிப்போம்"



இருவரும் எழுந்தார்கள்.

தேடாதே! கிடைக்க மாட்டேன்.

 

[Erode Karthik]

அத்தியாயம் 12



கிருஷ்ணமூர்த்திநெக்குருகி கொண்டிருந்தார். அவரது வீட்டில் வினோதா அவரை ஒரு பூப்போல் தாங்கி கொண்டிருந்தாள். அவருக்கு வேண்டியதை பார்த்து பார்த்து செய்தாலும் வினோதா தன் அலுவல் வேலைகளையும் போன் மூலமாக நிறைவேற்றி கொண்டிருந்தாள். வாய் பேச முடியாததால் அவளின் பணிவிடைகளை மவுனமாக ஏற்றுக் கொண்டாலும் அவர் மனதில் செருப்பில் சிக்கிய கல்லாக உருத்திக் கொண்டிருந்தது வினோதாவின் நீங்கள் என் அப்பா மாதிரி என்று சொன்ன வாக்கியம்,



அவர் உள்ளத்தின் உள்ளத்தின் நடுவே வினோதாவை பற்றிய ஒரு மனோ சித்திரம் உருவாகி கொண்டிருந்தது. கண்ணாடியில் தெரிந்த அவரது பல் வலியால் வீங்கிய கன்னமும் அவரது முதுமை தோற்றமும் அந்த மனோ சித்திரத்தை கலைத்து போட்டுக் கொண்டிருந்தது. பேப்பரில் பார்த்த விஜய் மல்லைய்யாவின் திருமணம் வேறு அவரது உள்ளத்து ஆசையை பேயாக பிடித்து ஆட்டத் துவங்கியிருந்தது அமுதன் திரும்ப கிடைத்தால் தன் உள்மன அபிலாசைகளுக்கு ஓப்புக் கொள்வானா என்ற சந்தேகம் வேறு அவரை பிடித்து கொண்டிருந்தது.



கிருஷ்ணமூர்த்தி வறுமையான ஏழை குடும்பத்தில் பிறந்தவர். பள்ளி கூடம் பக்கமே மழைக்கு கூடஒதுங்காத அப்பா அம்மாவுக்கு பிறந்தவர்.கிருஷ்ணமூர்த்திக்கு விவரம் தெரிந்த வயதில் அப்பா இறந்து போக அம்மா காட்டுவேலை வீட்டு வேலை என்று எதையெதையோ செய்து அவரை காப்பாற்றினாள் அப்போதெல்லாம் உதவி செய்யாமல் வேடிக்கை பார்த்த விசேசங்களில் புறக்கணித்த, அவமானப்படுத்திய சொந்த பந்தங்களின் உண்மை முகத்தை பார்த்த கிருஷ்ணமூர்த்திக்கு அவர்களின் மீதான வெறுப்பு வளர்ந்தது. அவர்கள் அப்படி தன்னை புறக்கணிக்க காரணம் காசுதான் என்பதும் அவருக்கு தெரிந்து தான் இருந்தது. அப்போது பிடித்தது அவருக்கு பணப் பைத்தியம். கிடைத்த வேலையில் திறமையை காட்டியவருக்கு சம்பளம் தான் கிடைத்தது. சீக்கிரம் முன்னேற தொழில் தான் வேண்டும் என்று நினைத்தவர் கண்ணில் பட்டதையெல்லாம் விற்க ஆரம்பித்தார்.



அவரது நல்ல நேரமோ என்னவோ அவர் தொட்டது துவங்கியது. அவர் ஒரு தொழிலதிபராக உயர்ந்த போது அம்மா செத்து போனாள். தனி மரமாக நின்றவருக்கு பணமே பிரதானமானது. நீதி, நேர்மை என்று பார்க்காமல் சக வியாபாரிகளை எதிரிகளாக பாவித்து அழித்து ஓழித்து தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொண்டார். அவரது வேகத்தையும், தந்திரத்தையும் பார்த்து வியந்த மல்டி மில்லியனர் துளசிதாஸ் தன் மகள் சந்தியாவை அவருக்கு திருமணம் செய்து வைக்க ஏரோப்ளைனில் பறந்த கிருஷ்ணமூர்த்தி இப்போது ராக்கெட்டில் பறக்க ஆரம்பித்தார். மாமனாரின் சொத்தும் அரசியல் அறிமுகமும் கிருஷ்ணமூர்த்தியின் ஆளுகையை விஸ்வரூபமாக ஸ்தாபித்தன.சந்தியாவுக்கு அமுதன் பிறந்தான். இன்னொரு பெண் குழந்தை வேண்டுமென்பது சந்தியாவின் ஆசை.கிருஷ்ணமூர்த்தியோ காண்டம் போடாமல் கண்டம் விட்டு கண்டம் பயணமாகி கொண்டிருந்தார். அவருக்கு வீட்டுக்கு வரவோ சந்தியாவிடம் கூடவோ நேரமோ எண்ணமோ இருக்கவில்லை.



மேலும் பிசினஸ் கான்ட்ராக்ட் முடிந்ததும் அதை கொண்டாடும் விதமாக மது, மாது என்று பரிமாறப்பட்டதால் கிருஷ்ணமூர்த்தி ஓட்டல் சாப்பாட்டை விதவிதமாக ருசித்து விட்டு வீட்டு சாப்பாட்டை மறந்தே விட்டார். காசு இருந்தால் தலை வாழை இலையோடு பக்கத்தில் நின்று என்ன வேண்டும் என்று கேட்டு கேட்டு பரிமாறுவார்கள் என்பதே அவரின் அனுபவம். எல்லாமே பணம் செய்யும் மாயம் என்பதை அவர் உணர்ந்தே இருந்தார்.



இப்போது இந்த வினோதா காட்டும் அன்பில் நெக்குருகி கொண்டிருந்தார் கிருஷ்ணமூர்த்தி .எந்த பிரதிபலனும் பார்க்காமல் பரிபூரண அன்பை தன் மீது ஒருவள் செலுத்துவது அவரை கிளு கிளுக்க வைத்தது. காலம் கடந்து தனக்கு வந்து சேர்ந்திருக்கும் இந்த உணர்வுதான் காதலோ? என்றது அவர் மனம் . எப்போதும் அடிபட்டு எதையும் சந்தேகிக்கும் அவரது இன்னொரு மனம் நம்பாதே! எல்லாம் பணத்திற்காக! என்றது. சோ வாட்? தன்னை இப்படி விழுந்து விழுந்து கவனித்து கொள்ளும் அவளுக்காக கொஞ்சம் பணத்தை கொடுத்தாள் தான் என்ன? என்றது அவரது உள் மனம்.



" என்ன யோசிக்கிறீர்கள்? நீங்கள் இப்போது பேச கூடாது" என்றாள் வினோதா.



"ம்ம்" என்ற கிருஷ்ணமூர்த்தி தன் பார்வையை திருப்பினார். டிராவை திறந்து மாத்திரைகளை எடுத்து கொண்டிருந்த வினோதாவின் இடுப்பு அவரின் கண்ணில் பட்டது. அவரின் மூன்றாம் புருசார்த்தம் விழித்து கொண்டது.



" இவளை இதே கட்டிலில் ஒரு நாள் சந்தித்து விட வேண்டும்." அவர் மனதிற்குள் ஒரு வைராக்கியமும், உறுதியும் எழுந்தது.

 

[Erode Karthik]

அத்தியாயம் 13



காரின் பின் சீட்டில் உட்கார்ந்து வாயில் துண்டை வைத்து அழுது கொண்டிருந்த பைரப்பாவை பார்த்த அருண் "யோவ்! இப்போதுஎதற்காக கற்பழிக்கப்பட்ட பெண்ணை போல் கதறி கதறி அழுது கொண்டிருக்கிறாய்? இறந்து போனது அமுதன் என்றே முடிவு செய்து விட்டாயா? நீ சொல்லும் பதிலில் தான் எங்களுடைய முடிவும் இருக்கிறது. அதை மறந்துவிடாதே! நன்றாக தெளிவாக பார்த்து அடையாளத்தை காட்டு" என்றான் அருண்



"தம்பி ரொம்ப நல்லவருங்க. அவர் குடிச்சுட்டு மிச்சம் வைத்ததை நான் எடுத்து குடித்தால் கூட கண்டுகொள்ளமாட்டார் " என்றான் பைரப்பா.



"ஓ! நீ இப்போது கதறி அழுவது அமுதனுக்காக இல்லை. அவன் வைத்து விட்டு போகும் மீதி சரக்கை அடிக்க முடியவில்லையே என்ற துக்கத்தில் தான் அழுகிறாய். சரியா?"



"அதுவும் கொஞ்சம் நிசம் தான். யாருக்கும் எந்த பாவமும் தம்பி செய்ததில்லை. சின்ன வயதிலேயே இப்படி ஒரு முடிவு வந்திருக்க கூடாதுங்க"



"கன்பார்மாக அமுதன் இறந்து விட்டான் என்ற முடிவை நோக்கி எங்களை தள்ளுகிறாய்"



" அப்படியில்லை! என மன ஆதங்கத்தை சொன்னேன்.இனி பேச மாட்டேன்"



பைரப்பா தன் துண்டை எடுத்து வாயில் வைத்து அழுத்தி கொண்டான்.



"அதை விடு. என் கேள்விக்கு நீ இன்னும் பதிலே சொல்லவில்லையே?"என்றான் வினோத்.



" என்ன கேள்வி?"என்றான் அருண்.



"மார்க்சுவரியில் நீ விசாரித்த போது இந்த பாடி விவகாரம் ஏன் உன் கவனத்திற்கு வரவில்லை?"



"என்னை சந்தேகிக்கிறீர்களா பாஸ்?"



"நான் அப்படி சொல்லவில்லையே? நீ அநேகமாக ஏதாவது ஒரு பெண்ணை விசாரித்திருப்பாய் என்று தான் எனக்கு தோன்றுகிறது."



" எப்படி பாஸ் கண்டுபிடித்தீர்கள்? நான் இதை ஒரு பெண் நர்சிடம் தான் விசாரித்தேன்."



"கொஞ்சம் அத்துமீறி பேசியிருப்பாயே? அதில் காண்டாகித்தான் உன்னை விரட்டியடித்திருப்பாள் என்று நினைக்கிறேன்"



"நீங்கள் அப்படி வருகிறீர்களா?"



"நான் சொன்னது உண்மையாக இருக்கவே வாய்ப்பதிகம். உன் வாய்கொழுப்பை நான் நன்றாகவே அறிவேன்"



"அதென்னமோ பாஸ்! அழகான பெண்களைப் பார்த்தாலே அருண் தன் நிதானத்தை இழந்து விடுகிறான்"



"கொஞ்சம் அதை கண்ட்ரோல் செய்"



கவர்ன்மெண்ட் மார்ச்சுவரிக்கு வெளியே காரை நிறுத்திய வினோத் இருவரையும் இறங்க சொல்லிவிட்டு நடந்தான்.



"பாஸ்! நான் வேண்டுமானால் அந்த நர்சிடம் மீண்டும் விசாரிக் கட்டுமா?" என்ற அருணை பார்த்து முறைத்த வினோத் "உதைபடுவாய்! நானே விசாரித்து கொள்கிறேன்" என்றான்.



மார்ச்சு வரிக்கு வெளியே பிடியை வாயில் வைத்து கொண்டு தீப்பெட்டியை தேடிக் கொண்டிருந்த பழுப்பு யூனிபார்ம் அணிந்தவனுக்கு லைட்டரை கிளிக்கி நெருப்பை தானம் செய்தான் வினோத்.



எதிர்பாராத நெருப்பு உதவியால் நெகிழ்ந்தவன் மூவரையும் நிமிர்ந்து பார்த்தான்.



"தாங்ஸ் தம்பி.! யாரு நீங்க? இங்கே யாரை பார்க்கனும்?" என்றான்.



"உங்களைத்தான் பார்க்க வந்திருக்கிறோம்"



"என்னையா? உங்களை நான் முன் பின் பார்த்ததில்லையே? யாரு தம்பி நீங்க?"



"உங்க பேரு?"



"ஆறுமுகம் "



" பாருங்க ஆறுமுகம் .! எங்களுக்கு வேண்டிய ஒருத்தரை நீங்க பார்த்திருக்கீங்க அதுவும் பிணமாக .அப்ப நாங்கள் உங்களை சந்திப்பது தானே முறை " என்ற வினோத் அந்த அமுதனின் பத்திரிக்கை செய்தியை காட்டினான்.



"இந்தபாடியா ? இது ஒரு ஒரு மாசமா பீரீசரில் கிடக்குதே? நீங்க இந்த பாடிக்கு நீங்க என்ன முறை?"



"சுத்தி வளைத்து தம்பிமுறையாகுது. ஒன்று விட்ட இரண்டு விட்ட என்று சொல்வார்களே? அதில் ஒரு முறையில் தம்பி. வீட்டை விட்டு காணாமல் போய் 42 நாட்களாகிறது. எல்லா இடத்திலும் தேடி சலித்து விட்டோம். தேடாமல் விட்டது இங்கே மட்டும் தான். கடைசியாக இங்கே ஒரு பார்வை பார்த்து விடுவோம் என்று தான் வந்திருக்கிறோம். சந்தேகத்தை நிவர்த்தி செய்வது உங்கள் கையில்தான் இருக்கிறது. தயவு செய்து உதவி செய்யுங்கள்."



"நான் என்ன செய்யனும் தம்பி?"



"அந்த ரயில் விபத்து பாடியை காட்டுங்கள். இறந்தது என் தம்பி தானா என்று உறுதி செய்து கொள்கிறோம்"



"அதற்கென்ன தம்பி? பாடியை காட்டி விட்டால் போச்சு?"



"இந்தாருங்கள். தீப்பெட்டி வாங்க இதை வைத்து கொள்ளுங்கள்" என்று ஒரு ஐநூறு ரூபாயை அவர் பாக்கெட்டில் வைத்தான் வினோத்.



" இருக்கட்டும் தம்பி" என்று ஆறுமுகத்தின் வாய் மட்டும் சொன்னது.



மூவரையும் நடத்தி கொண்டு ஆறுமுகம் ப்ரீசர் ரூமை நோக்கி நடந்தான். வரிசையாக அடுக்கப்பட்டிருந்த குளிர் சாதன பெட்டிகள் இருந்த அறைக்குள் நால்வரும் நுழைந்தனர்.



ஆறுமுகம் ஒரு பெட்டியை வெளியே இழுத்து காட்டினான்.



"இது தான் தம்பி பாடி. முகம் சிதைந்து விட்டது. வேறு ஏதாவது அடையாளம் இருந்தால் அதை வைத்து முயற்சி செய்யுங்கள், "



"பை ரப்பா! நன்றாக பார்த்து சொல். இது அமுதனின் உடலா என்று " என்று விநோத் பை ரப்பாவை முன்னால் தள்ளினான்.



கண்களை ஒரு முறை துடைத்து கொண்டு பாடியை பார்த்த பைரப்பா "மூணாம் தேதி நைட்டு தம்பி இந்த டிரஸ் தான் போட்டிருந்தார்" என்றான்.



வினோத்திற்கும் அருணுக்கும் நடு நெஞ்சில் இடி இறங்கியது.

 

[Erode Karthik]

அத்தியாயம் 14



பைரப்பாவின் பதிலை கேட்டதும் அருணும் வினோத்தும் திகைத்து நின்றனர்.



"பாருபைரப்பா! பார்த்து நிதானமாக யோசித்து சொல். இந்த பாடி உன்னுடைய சின்ன எஜமான் அமுதனுடைய தா என்று " என்றான் அருண்.



"எனக்கு சரியா சொல்ல தெரியலைங்க. ஆனா தம்பி கடைசியாக வீட்டை விட்டு போன போது இந்த சிவப்பு டீ சர்ட்டும், ப்ளு டவுசரும் தாங்க போட்டிருந்தாரு. அதை என்னால் நிச்சயமாக சொல்ல முடியும் " என்றான் பைரப்பா வீச்சம் தாங்காமல் மூக்கை துண்டால் பொத்தியபடி.பெர்முடாசைத்தான் டவுசர் என்று சொல்கிறான் பைரப்பா என்று அருண் உடனே விளங்கி கொண்டான்.



"நல்லா யோசித்து பார்.பைரப்பா!அமுதனின் உடலில் வேறு ஏதாவது அடையாளங்களை பார்த்திருக்கிறாயா? அடிபட்ட தழும்பு, மச்சம் இந்த மாதிரி எதையாவது அவன் உடலில் பார்த்திருக்கிறாயா? உன் ஆல்கஹால் நிரம்பிய மூளையை சற்று தெளிவுபடுத்தி பார். ஏதாவது தோன்றும் " என்றான் வினோத்.



இரண்டு புருவத்தையும் நெருக்கி கொண்டு கண்களை மூடி யோசித்த பைரப்பா " ஆங்! ஞாபகம் வந்து விட்டது. தம்பியோட வலது கையில் கட்டை விரலுக்கு நேர் கீழே ஒரு மச்சம் இருப்பதை நான் பார்த்திடுக்கிறேன். நீங்கள் சொன்னதை யோசித்து பார்த்ததால் எனக்கு இது சட்டென்று நினைவுக் கு வந்தது. " என்றான் பைரப்பா.



ஆறுமுகம் பாடியின் வலது கையை திருப்பி காட்டினார். அதில் எந்த மச்சமும் இல்லை.



"அந்த லாரி டிரைவர் பெருங்கருணையாளன். கையை விட்டு வைத்தான். " என்றான் அருண்.



"நல்லவேளை! எங்கள் வயிற்றில் பீரை வார்த்தாய். அப்படியென்றால் இது அமுதனின் பாடி இல்லை என்கிறாயா?" என்றான் வினோத்.



"எனக்கென்னமோ இது தம்பி பாடி மாதிரி தெரியவில்லை." என்றான் பைரப்பா.



"தேங்க்ஸ்னே! இது நாங்கள் தேடிய ஆள் இல்லை." என்றான் அருண்.



"சந்தோஷம் தம்பி.லவ் மேட்டரில் எங்கியாவது தலைமறைவாகியிருப்பார். தேடினால் அகப்படுவார்" என்றான் ஆறுமுகம்.



" தேடிப் பார்க்கிறோம். எங்களின் சந்தேகத்தை தீர்ந்து வைத்ததற்கு நன்றி" என்றான் வினோத்.



"பரவாயில்லை தம்பி" என்ற ஆறுமுகத்தின் கை தன்னிச்சையாக சட்டை பாக்கெட்டை தடவியது.



மூவரும் மார்ச்சு வரியிலிருந்து வெளியேறினர்.காரை நெருங்கிய போது பைரப்பா திடிரென தலையில் கை வைத்து அப்படியே உட்கார்ந்து விட்டான்.



"யோவ்! என்னாச்சு?" என்றான் வினோத்.



"ஓரே படபடப்பா இருக்குங்க. எனக்கு ரத்தத்தை பார்த்தால் பயம் வந்து தலை சுற்றிவிடும். கை கால் எல்லாம் வெடவெடன்னு நடுங்குதுங்க " என்றான்.



"அருண்! ஓடிப்போய் ஒரு சோடா வாங்கி வா" என்றான் வினோத்.



"சோடா வெல்லாம் இந்தாளுக்கு கேக்காது பாஸ்! சோடாவோட மிக்சிங் பண்ற சரக்கு தான் இந்தாளுக்கு கேட்கும் . பக்கத்துல கடை எங்கிருக்குன்னு தெரியலையே?" என்றான் அருண்.



" எதிர்த்த தெருவில் ஒரு கடை இருக்குங்க" என்றான் பைரப்பா.



"கூகுள் மேப் தோற்றது போ! இவர்களுக்கெல்லாம் டாஸ்மாக் தான் லேண்ட் மார்க்." என்றான் அருண்.



"எங்கெங்கு கடை இருக்குன்னு ஒரு குடிகாரனுக்கு தெரியாதா? சீக்கிரமாக வாங்கிட்டு வாங்க. கை கால் எல்லாம் நடுங்குகிறது."



"ஓசியில் நீ மஞ்சள் குளிக்க நான் தான் அகப்பட்டேனா? வர வர என்னை அவமானப்படுத்துபவர்களின் லிஸ்ட் பெரிதாகி கொண்டே போகிறது " என்ற அருண் டிராபிக் ஜாமில் ரோட்டை கடந்து எதிர்தெருவிற்கு விரைந்தான் .



பச்சை போர்டுடன் கம்பி வலையால் அடைக்கப்பட்ட கடையை நெருங்கியவன் "ஒரு கோட்டர் கொடுங்க?" என்றான்.



" என்ன பிராண்டு?" என்ற கடைக்காரனின் கேள்விக்கு மண்டையை சொரிந்தவன் இதை கேட்காமல் விட்டு விட்டோமே என்று நினைத்தவனாக வினோத்திற்கு போன் செய்தான்.



" என்ன பிராண்டுன்னு கேட்டு சொல்லுங்க பாஸ் !" என்றான்



" எது காஸ்ட்லி யோ அது" என்று பை ரப்பா சொன்னது மெலிதாக காதில் விழுந்தது. " நேரம்டா" என்றுபோனை அணைத்தவன்" அண்ணே! காஸ்ட்லியா ஏதாவது கொடுங்க" என்றான்.



"அதுல எந்த பிராண்டு தம்பி?"



"உங்க பிராண்டு எது?"



"ஆபிசர்ல் சாய்ஸ்"



" பொருத்தமான பேரு. அதுலயே ஓன்னை கொடுங்க"



எதிர்த்த பங்க் கடையில் அரை லிட்டர் லெகர் சோடா பாட்டிலை வாங்கி கொண்டு கிளம்பினான் அருண்.



பழையபடி டிராபிக் ஜாமை கடந்து ஆஸ்பத்திரி நுழைவாயிலுக்குள் நுழைந்த போது ஏதேச்சையாக திரும்பி பார்த்தவன் அதிர்ந்தான். எதிர் ரோட்டில் காரை நிறுத்திவிட்டு வெளியே நின்று இவனையே பார்த்து கொண்டிருந்தான் ராகே சின் வீட்டில் சந்தித்த பெயர் இல்லாத அனாம தேயன்.அருணின் முதுகு ஜில்லிடதொடங்கியது.

 

[Erode Karthik]

அ த்தியாயம் 15



அலுவலகத்தில் வினோத்தும், அருணும் செய்வதறியாமல் திகைப்புடன் உட்கார்ந்திருந்தனர்.



"நீ சொல்வதை பார்த்தால் ராகேஷ் நம்மை பின் தொடர ஆட்களை நியமித்திருப்பான் போல தெரிகிறது. நம்மை பின் தொடரும் அவர்களுக்கு தெரியாமல் நாம் எதையும் செய்ய முடியாது போலிருக்கிறதே?"



"ஆமாம் பாஸ்! இப்போது கூட தெருமுனையில் நமக்காக காத்திருக்கிறார்கள். பின் தொடரும் நிழல்கள்"



"அவர்களை எப்படி ஏமாற்றுவது என்று பிறகு யோசிப்போம். இப்போது நாம் அமுதனைப் பற்றி சிந்திப்போம். 3ம் தேதி இரவு அமுதன் கடத்தப்பட்டு தப்பித்திருக்கிறான். திரும்ப வீட்டுக்கு வரவில்லை. 5ம் தேதி காலையில் அவனது உடைகள் அணிந்தபாடி கிடைக்கிறது. அது அமுதன் இல்லை என்றே வைத்து கொள்வோம். நாற்பது நாட்களாக அமுதன் வீட்டிற்கு வரவில்லை. வேறு எங்கே போயிருப்பான்?"



"அதை விட முக்கியமான கேள்வி ஒன்று இருக்கிறது?" என்றான் அருண்.



"என்ன அது?"



"இரவு அமுதன் கடத்தப்பட்ட போது அவன் கேசுவலான உடையில் இருந்திருக்கிறான். அப்படியென்றால் அவனிடம் பணம் இருந்திருக்காது. பர்சில் ஏடிஎம் கார்டு, போனில் கூகுள் பே போன்ற பணம் தரும் எதாவது ஒரு விசயம் அவனிடம் இருந்திருக்க வேண்டும். கடந்த நாற்பது நாட்களாக அமுதன் அதை பயன்படுத்தி பணத்தை எடுத்திருந்தால் அவன் உயிரோடு எங்கேயோ இருக்கிறான் என்று அர்த்தம்."



"ஆமாம். நான் இந்த கோணத்தில் யோசிக்க வே இல்லை. அப்படியென்றால் அமுதனின் செல்போன் என்னவானது என்று நமக்கு தெரியவில்லையே?"



" அவனது செல்போன் தொலைந்து போயிருக்கலாம். இல்லை கடத்தும் போது எங்கேயாவது தவறி விழுந்திருக்கலாம். இல்லை தன்னை யாரும் கண்டுபிடித்து விடக் கூடாது என்று அவனே தன் செல்போனை அணைத்து கூட வைத்திருக்கலாம்."



அமுதனைப் பற்றி கிருஷ்ணமூர்த்தி கொடுத்த பைலை புரட்டி பார்த்த அருண் " அவனுக்கு மூன்று பாங்குகளில் கணக்கு இருக்கிறது. நான் போய் இந்த வங்கிகளில் ஸ்டெட்மெண்டை வாங்கி வருகிறேன். அவனது வரவு செலவு விவகாரங்களில் நமக்கான தகவல் ஏதாவது கிடைக்கலாம்."



"குட்! இப்போது தான் உன் மூளை வேலை செய்ய ஆரம்பித்திருக்கிறது."



" ஆனால் எனக்கு ஒரு தொந்தரவு இருக்கிறது பாஸ்.சூப்பர் பிகரை சுற்றி வரும் காலேஜ் பசங்களைப் போல என்னை அந்த ராகே சின் ஆட்கள் பின்னாலேயே பின்தொடர்ந்து வருவார்களே? இப்போது நான் என்ன செய்வது? அவர்களுக்கு கண்ணாமூச்சி காட்டி விட்டு வெளியேறவா?"



" எதுவும் வேண்டாம். உனக்கு ராகேஸ்வழங்கிய இஸட் பிரிவு பாதுகாப்பு அது என்று நினைத்து கொள். வெகு தைரியமாக உணர்வாய் " என்றான் வினோத்.



" பாதுகாப்பாக இருந்தால் எனக்கு தைரியம் தான். நான் திரும்பி வராத அளவுக்கு எதையாவது செய்து தொலைத்து விடப் போகிறார்கள்"



"உ ன் ஆயுள் ரேகை ரொம்பவும் நீளமானது. அவ்வளவு சிக்கீரம் உனக்கு சாவு வராது"



"நீங்கள் சொல்வது வரமா? சாபமா? என்று தெரியவில்லை. வெளியே போய் விட்டு திரும்பி வந்தால் தான் வரமா சாபமா என்றே தெரியும் "



"பயப்படாதே! பயப்படும் ஆளா நீ? ஒன்று செய். எதாவது விபரீதமாக நடக்க போவதாக தெரிந்தால் உன் செல்போனில் என்னை அழைத்து விட்டு போனை பாக்கெட்டில் போட்டுவிடு.பேசி டைவர்ட் செய்.நான் விரைவில் வந்து உன்னை மீட்கிறேன்"



"எனக்கென்னவோ உங்கள் மீது நம்பிக்கையில்லை" என்ற அருண் அங்கிருந்து கிளம்பினான். அவன் தன் பைக்கில் கிளம்பியதும் தெருமுனையில் நின்றவர்களில் சிலர் இறங்கி கொள்ள அனாமதேயனின் கார் கிளம்பியது.



சன்னல் வழியாக இதை பார்த்து கொண்டிருந்த வினோத் அவர்களை குழப்ப திட்டமிட்டான். சடுதியில் ஆபிசை பூட்டி கொண்டு காரில் ஏறியவன் அதை ஸ்டார்ட் செய்தான்.



ரிவர்சில் டொய்ங், டொய்ங் சத்தத்துடன் ரிவர்ஸ் போட்டு காரை சாலையில் இறக்கியவன் அரைவட்டமடித்து காரை உச்சகதியில் செலுத்தினான்.



வினோத்தின் எண்ணம் தவறென்பது இரண்டு பேர் அவன் காரை பைக்கில் துரத்தியபோது அவனுக்கு தெரிய வந்தது.