Erode Karthik
Active member
- Messages
- 315
- Reaction score
- 71
- Points
- 28
அத்தியாயம் 36
மல்லனை நோக்கி பாய்ந்த குறு வாளை இடையில் நுழைந்த ஓரு சவுக்கின் நுனி சுற்றி வளைத்து பிடித்து அப்பால் வீசியது.கண நேரத்தில் நடந்த இந்த நிகழ்ச்சியை நம்ப முடியாமல் திகைத்து நின்றனர் மூவரும்.
சவுக்கு வந்த திசையில் நின்றிருந்தாள் ஆண் உடையிலிருந்த ரத்ன மாலா. குறுக்கு வழியில் மூவரும் வரும் முன்பாகவே வந்து காத்திருந்தனர் மல்லனும், ரத்ன மாலாவும்.
"யார் நீங்கள்? உங்களுக்கு என்ன வேண்டும்? நீங்கள் தடுத்து நிறுத்தியிருப்பது யாரையென்று உங்களுக்கு தெரியுமா?" என்றான் எதிர்காலம் மிரட்டும் தொனியில் .
" வீணாக மிரட்டாதே தம்பி.!முல்லைவனத்தின் சிறையிலிருந்து தப்பி வந்திருக்கும் உன் இளவரசர் அபயவர்மருடன் எங்களுக்கு ஒரு வழக்கு இருக்கிறது. அதை தீர்த்து கொள்ளவே நாங்கள் உங்களை தொடர்ந்து வந்தோம்."" என்றான் மல்லன்.
"பிதற்றியது போதும். நான் இதற்கு முன் உங்கள் இருவரையும் பார்த்ததே கிடையாது. உங்களுடன் எனக்கு எந்த வழக்கும் பிணக்கும் கிடையாது." என்றான் அபயவர்மன்.
"பிணக்கும் வழக்கும் என்னோடு உனக்கு கிடையாது. ஆனால் அதோ சவுக்குடன் நிற்கும் நபருக்கும் உனக்கும் வழக்கு உண்டு. இருவரிடையேயும் நேர் செய்ய வேண்டிய கணக்கு ஒன்று உள்ளது" என்றான் மல்லன்.
"யார் இந்த நபர்? இவனது முகத்தை நான் எங்கோ பார்த்தது போல் உள்ளது." என்றான் அபயவர்மன்.
" இது யாரென்று தெரியவில்லையா? இவள் தான் நீ பழித்தும் இழித்தும் பேசிய முல்லைவனத்தின் இளவரசி ரத்னமாலா " என்றான் மல்லன்.
"ஓ! அந்த பேரழகி நீ தானோ? உன் அழகை என்னிடம் காட்டத்தான் ஆண் உடை தரித்து என்னை தேடி வந்தாயோ?” என்றான் அபயவர்மன் ஆச்சரியத்துடன்.
"அதற்காக நான் வரவில்லை. என் அழகை பழித்த உன் முதுகு தோலை உரிக்க வந்திருக்கிறேன்" என்ற ரத்ன மாலா தன் சவுக்கை காற்றில் சுழற்றினாள்.
"நன்றாகவே சவுக்கை சுழற்றுகிறாய். ஆனால் பார்பெண்ணே! எனக்கு வாள் வீச தெரிந்த அளவிற்கு சவுக்கை வீசத் தெரியாது.மோதல் என்றால் இருவருமே சம அளவு பலமுள்ளவர்களாக இருப்பது தானே போட்டிக்கு பெருமை. “
"அப்படியானால் உன் வாளை எடு. இருவரும் போது வோம்" என்ற ரத்ன மாலா தன் இடுப்பிலிருந்த வாளை உருவிக்கொண்டாள்.
"இளவரசே! சீக்கிரமாக போட்டியை முடியுங்கள். எதிரிகள் விரைவிலேயே இங்கு வந்து சேர்ந்து விடலாம்" என்றான் எதிர்காலம்.
"போயும் போயும் ஒரு பெண்ணிடம் மோதுவதா என்று தான் யோசிக்கிறேன்" என்ற அபய வர்மனின் நெஞ்சில் பதிந்தது ரத்ன மாலாவின் வாள் .
"போதும் வாய்பேச்சு. எடு உன் வாளை.வரத்தில் ஆண் பெண் என்ற பேதமில்லை! ஒரு வேளை என்னிடம் தோற்றுப் போய் விடுவோம் என்று பயப்படுகிறாயோ? என்னவோ? என்றாள் ரத்ன மாலா கேலியுடன் .
" இவள் வாய் மிகவும் நீள்கிறது" என்றான் அபயவர்மன்.
“வாள் எடுத்தால் என்கையும் நீளும்.பார்க்கிறாயா?" என்றாள் ரத்ன மாலா.
" எதிரிகள் விரட்டி வரும் போது போட்டியா? நாம் வேண்டுமென்றால் மலை கிராமத்தில் இந்த போட்டியை நடத்துவோமே?" என்றான் அதித்தன்.
"அதற்கு வாய்ப்பேயில்லை. அதோ எதிரிகள் நம்மை விரட்டிக் கொண்டு வந்து சேர்ந்து விட்டார்கள்" என்றான் எதிர்காலம் பாதையின் பின்புறம் வந்து கொண்டிருந்த மகேந்திரனையும் அவனது படைகளையும் சுட்டி காட்டியபடி.
மின்னல் வேகத்தில் வந்த மகேந்திரனின் படை அனைவரையும் சுற்றி வளைத்தது. குதிரையில் அமர்ந்திருந்த மகேந்திரன் வெற்றி சிரிப்பு பொன்றை சிரித்தான். "என்னிடமிருந்து தப்பி செல்ல நினைத்தால் அது நடக்குமா ? " என்றவனின் பார்வை மல்லனின் மீது படிந்தது.
"மல்லரே! நீர் எப்படி இங்கு வந்தீர்? நான் நீர்மலை கோட்டையில் இருப்பதாகவல்லவா நினைத்தேன்.?இங்கு எப்படி வந்து சேர்ந்தீர்கள்?" என்றான் ஆச்சரியத்துடன் .
"உனக்கு உதவி செய்ய வேண்டுமென்றுதான் நான் குறுக்கு வழியில் விரைந்து வந்து இவர்களை மடக்கினேன்" என்றான் மல்லன்.
"நல்ல காரியம் செய்தீர்கள். எதிரிகள் பிடிபட்டு விட்டார்கள். இவர்களை கைது செய்து இழுத்து வாருங்கள்" என்ற மகேந்திரன் ஆண் உடையில் இருந்த ரத்ன மாலாவை பார்த்து "யார் இந்த புது ஆசாமி?" என்றான்.
" உன் தங்கை தான்!" என்றான் மல்லன்.
"அவள் பாதுகாப்பான இடத்தில் இருப்பதாக கூறினீர்களே? இங்கே எப்படி வந்தாள்? அதுவும் ஆண் உடைதரித்து. மல்லரே! இங்கே என்ன நடக்கிறது?" என்றான் மகேந்திரன்.
"ஓரு சிறிய கணக்கொன்று இங்கே தீர்க்கப்பட வேண்டியுள்ளது. அதை தீர்த்து விட்டால் நாம் கிளம்பி விடலாம்" என்றான் மல்லன்.
"கணக்கா? என்ன கணக்கு " என்றான் மகேந்திரன் .
"என் அழகைப் பழித்தவனை நான் பழி வாங்க வேண்டாமா? அதற்கான சந்தர்ப்பம் இப்போது கிடைத்திருக்கிறது. வாள் போட்டிக்கு அழைத்திருக்கிறேன் அபயவர் மனை.போட்டி நடைபெறும் நேரத்தில் நீ குறுக்கே வந்து கெடுத்து விட்டாய்" என்றாள் ரத்ன மாலா கோபத்துடன் .
"வாள் சண்டையில் என்னையே திணற செய்பவள் நீ? நீ சண்டை செய்வதைப் பார்த்து வெகு நாட்களாகி விட்டது. அபயவர் மா? ஒரு பெண்ணிடம் தோற்க தயாராக இரு" என்றான் மகேந்திரன்.
மல்லனை நோக்கி பாய்ந்த குறு வாளை இடையில் நுழைந்த ஓரு சவுக்கின் நுனி சுற்றி வளைத்து பிடித்து அப்பால் வீசியது.கண நேரத்தில் நடந்த இந்த நிகழ்ச்சியை நம்ப முடியாமல் திகைத்து நின்றனர் மூவரும்.
சவுக்கு வந்த திசையில் நின்றிருந்தாள் ஆண் உடையிலிருந்த ரத்ன மாலா. குறுக்கு வழியில் மூவரும் வரும் முன்பாகவே வந்து காத்திருந்தனர் மல்லனும், ரத்ன மாலாவும்.
"யார் நீங்கள்? உங்களுக்கு என்ன வேண்டும்? நீங்கள் தடுத்து நிறுத்தியிருப்பது யாரையென்று உங்களுக்கு தெரியுமா?" என்றான் எதிர்காலம் மிரட்டும் தொனியில் .
" வீணாக மிரட்டாதே தம்பி.!முல்லைவனத்தின் சிறையிலிருந்து தப்பி வந்திருக்கும் உன் இளவரசர் அபயவர்மருடன் எங்களுக்கு ஒரு வழக்கு இருக்கிறது. அதை தீர்த்து கொள்ளவே நாங்கள் உங்களை தொடர்ந்து வந்தோம்."" என்றான் மல்லன்.
"பிதற்றியது போதும். நான் இதற்கு முன் உங்கள் இருவரையும் பார்த்ததே கிடையாது. உங்களுடன் எனக்கு எந்த வழக்கும் பிணக்கும் கிடையாது." என்றான் அபயவர்மன்.
"பிணக்கும் வழக்கும் என்னோடு உனக்கு கிடையாது. ஆனால் அதோ சவுக்குடன் நிற்கும் நபருக்கும் உனக்கும் வழக்கு உண்டு. இருவரிடையேயும் நேர் செய்ய வேண்டிய கணக்கு ஒன்று உள்ளது" என்றான் மல்லன்.
"யார் இந்த நபர்? இவனது முகத்தை நான் எங்கோ பார்த்தது போல் உள்ளது." என்றான் அபயவர்மன்.
" இது யாரென்று தெரியவில்லையா? இவள் தான் நீ பழித்தும் இழித்தும் பேசிய முல்லைவனத்தின் இளவரசி ரத்னமாலா " என்றான் மல்லன்.
"ஓ! அந்த பேரழகி நீ தானோ? உன் அழகை என்னிடம் காட்டத்தான் ஆண் உடை தரித்து என்னை தேடி வந்தாயோ?” என்றான் அபயவர்மன் ஆச்சரியத்துடன்.
"அதற்காக நான் வரவில்லை. என் அழகை பழித்த உன் முதுகு தோலை உரிக்க வந்திருக்கிறேன்" என்ற ரத்ன மாலா தன் சவுக்கை காற்றில் சுழற்றினாள்.
"நன்றாகவே சவுக்கை சுழற்றுகிறாய். ஆனால் பார்பெண்ணே! எனக்கு வாள் வீச தெரிந்த அளவிற்கு சவுக்கை வீசத் தெரியாது.மோதல் என்றால் இருவருமே சம அளவு பலமுள்ளவர்களாக இருப்பது தானே போட்டிக்கு பெருமை. “
"அப்படியானால் உன் வாளை எடு. இருவரும் போது வோம்" என்ற ரத்ன மாலா தன் இடுப்பிலிருந்த வாளை உருவிக்கொண்டாள்.
"இளவரசே! சீக்கிரமாக போட்டியை முடியுங்கள். எதிரிகள் விரைவிலேயே இங்கு வந்து சேர்ந்து விடலாம்" என்றான் எதிர்காலம்.
"போயும் போயும் ஒரு பெண்ணிடம் மோதுவதா என்று தான் யோசிக்கிறேன்" என்ற அபய வர்மனின் நெஞ்சில் பதிந்தது ரத்ன மாலாவின் வாள் .
"போதும் வாய்பேச்சு. எடு உன் வாளை.வரத்தில் ஆண் பெண் என்ற பேதமில்லை! ஒரு வேளை என்னிடம் தோற்றுப் போய் விடுவோம் என்று பயப்படுகிறாயோ? என்னவோ? என்றாள் ரத்ன மாலா கேலியுடன் .
" இவள் வாய் மிகவும் நீள்கிறது" என்றான் அபயவர்மன்.
“வாள் எடுத்தால் என்கையும் நீளும்.பார்க்கிறாயா?" என்றாள் ரத்ன மாலா.
" எதிரிகள் விரட்டி வரும் போது போட்டியா? நாம் வேண்டுமென்றால் மலை கிராமத்தில் இந்த போட்டியை நடத்துவோமே?" என்றான் அதித்தன்.
"அதற்கு வாய்ப்பேயில்லை. அதோ எதிரிகள் நம்மை விரட்டிக் கொண்டு வந்து சேர்ந்து விட்டார்கள்" என்றான் எதிர்காலம் பாதையின் பின்புறம் வந்து கொண்டிருந்த மகேந்திரனையும் அவனது படைகளையும் சுட்டி காட்டியபடி.
மின்னல் வேகத்தில் வந்த மகேந்திரனின் படை அனைவரையும் சுற்றி வளைத்தது. குதிரையில் அமர்ந்திருந்த மகேந்திரன் வெற்றி சிரிப்பு பொன்றை சிரித்தான். "என்னிடமிருந்து தப்பி செல்ல நினைத்தால் அது நடக்குமா ? " என்றவனின் பார்வை மல்லனின் மீது படிந்தது.
"மல்லரே! நீர் எப்படி இங்கு வந்தீர்? நான் நீர்மலை கோட்டையில் இருப்பதாகவல்லவா நினைத்தேன்.?இங்கு எப்படி வந்து சேர்ந்தீர்கள்?" என்றான் ஆச்சரியத்துடன் .
"உனக்கு உதவி செய்ய வேண்டுமென்றுதான் நான் குறுக்கு வழியில் விரைந்து வந்து இவர்களை மடக்கினேன்" என்றான் மல்லன்.
"நல்ல காரியம் செய்தீர்கள். எதிரிகள் பிடிபட்டு விட்டார்கள். இவர்களை கைது செய்து இழுத்து வாருங்கள்" என்ற மகேந்திரன் ஆண் உடையில் இருந்த ரத்ன மாலாவை பார்த்து "யார் இந்த புது ஆசாமி?" என்றான்.
" உன் தங்கை தான்!" என்றான் மல்லன்.
"அவள் பாதுகாப்பான இடத்தில் இருப்பதாக கூறினீர்களே? இங்கே எப்படி வந்தாள்? அதுவும் ஆண் உடைதரித்து. மல்லரே! இங்கே என்ன நடக்கிறது?" என்றான் மகேந்திரன்.
"ஓரு சிறிய கணக்கொன்று இங்கே தீர்க்கப்பட வேண்டியுள்ளது. அதை தீர்த்து விட்டால் நாம் கிளம்பி விடலாம்" என்றான் மல்லன்.
"கணக்கா? என்ன கணக்கு " என்றான் மகேந்திரன் .
"என் அழகைப் பழித்தவனை நான் பழி வாங்க வேண்டாமா? அதற்கான சந்தர்ப்பம் இப்போது கிடைத்திருக்கிறது. வாள் போட்டிக்கு அழைத்திருக்கிறேன் அபயவர் மனை.போட்டி நடைபெறும் நேரத்தில் நீ குறுக்கே வந்து கெடுத்து விட்டாய்" என்றாள் ரத்ன மாலா கோபத்துடன் .
"வாள் சண்டையில் என்னையே திணற செய்பவள் நீ? நீ சண்டை செய்வதைப் பார்த்து வெகு நாட்களாகி விட்டது. அபயவர் மா? ஒரு பெண்ணிடம் தோற்க தயாராக இரு" என்றான் மகேந்திரன்.
