Completed எல்லையில் ஒரு எத்தன்

[Erode Karthik]

அத்தியாயம் 6



வானத்து நிலவு தன் மெல்லிய வெள்ளை வெளிச்சத்தை பூமியின் மீது செலுத்தி கொண்டிருந்த இரவு பொழுதில் மின்மினிப் பூச்சிகள் ஆங்காங்கே வெளிச்சப்பூக்களை சிதறவிட்டு கொண்டிருந்ததை ரசிக்க மனமில்லாமல் தன் குதிரையை மெதுவாக செலுத்தி கொண்டிருந்தான் ஆதித்தன். அவன் முகம் சிந்தனையில் ஆழ்ந்திருந்தது.



அவனை நெருங்கி வந்து கொண்டிருந்த எதிர்காலத்தின் முகம் இருளை விடவும் கருத்திருந்தது.ஆதித்தனை வர வைத்ததும் சிறையிலிருந்து மீட்டு வந்ததும் வீண் முயற்சியாகிவிடுமோ என்று அவனது மனம் அடித்துக் கொண்டது.



"இளவரசர் எங்கிருக்கிறார் என்று தெரியாமல் தான் என்னை வரவழைத்தீர்களா?" என்றான் ஆதித்தன்.



"ஆமாம். இந்த கேள்விக்கு எப்படி பதில் சொல்வது என்று எனக்கு தெரியவில்லை. அவர் உயிருடன் இருக்கிறாரா? இல்லை இறந்து விட்டாரா? என்று கூட எனக்கு சரியாகத் தெரியாது”



" விந்தையான சூழ்நிலைதான். ஓரு மனிதன் தன் கடமைகளை மறந்து திடிரென மாயமாக வேண்டுமானால் அவனை யாராவது பயமுறுத்தியிருக்க வேண்டும். இல்லை காதல் வசப்பட்டு யாராவது பெண்ணுடன் தலைமறைவாகி இருக்க வேண்டும்”



"நான் அபயவர்மனின் நிழலாக இருந்தவன். அவரை யாரும் மிரட்டியதாகவோ, அவர் யாருக்கும் பயப்பட்டதாகவோ சரித்திரம் கிடையாது.”



"அப்படியானால் காதல் விவகாரம் ஏதாவது இதன் பிண்ணனியில் இருக்குமோ?”



" இருக்கிறது ஒரு இனிமையான காதல் கதை. அபயவர்மர் காணாமல் போனதற்கும் இதற்கும் ஒரு சம்மந்தமும் கிடையாது”



"நீகதையை சொல் சம்மந்தம் இருக்கிறதா இல்லையா? என்று நான் சொல்கிறேன். எனக்கும் பொழுதுபோக வேண்டாமா? செத்துப் போன என் பாட்டியிடம் கடைசியாக கதை கேட்ட ஞாபகம். அதற்குப் பிறகு எனக்கு கதை சொல்பவன் நீதான்.”



"வாழ்க்கையில் நடப்பவை தானே கதையாக வருகின்றன. சரி நாம் அபயவர்மரின் கதைக்கு போவோம். எங்கள் நாடு கடம்பம். இதற்கு அருகில் உள்ள நாடுதான் முல்லைவனம். இரண்டுமே நட்பு நாடுகள் தான். இவற்றின் நடுவே எல்லையில் இருப்பதுமலை பாங்கான பகுதி. அதனால் இரண்டு நாடுகளும் எல்லைகளை பிரித்து கொள்ள முடியாமல் பொதுவான பகுதியாக விட்டு விட்டன. அங்கே ஏராளமான மலை கிராமங்கள் உண்டு. அவற்றில் சுவை மிகுந்த தேன், பட்டை, மிளகு போன்ற விலையுயர்ந்த பொருட்கள் விளைவதுண்டு. அவை மன்னருக்கு பரிசாக அனுப்பப்படுவதுமுண்டு. எல்லாம் நன்றாகத்தான் போய் கொண்டிருந்தது. “



"எல்லை என்றாலே தொல்லை தானே? ஏதாவது விவகாரம் வந்து சேர்ந்திருக்க வேண்டுமே?" என்றான் ஆதித்தன்



"உன் ஊகம் சரிதான். ஒரு நாள் மலை கிராமத் தலைவனிடமிருந்து மன்னருக்கு ஓலை வந்தது. தங்கள் விவசாய நிலங்களை காட்டுப்பன்றிகள் நாசம் செய்வதாகவும் மன்னர் வேட்டைக்கு வந்து அவற்றை கொன்று தங்களை காப்பாற்ற வேண்டுமென்றும் கிராமத் தலைவன் அதில் எழுதியிருந்தான்”



"அந்த காட்டு பன்றிகளை அவர்களே கொல்லலாமே? வேட்டையாடுவதில் திறமை பெற்றவர்களல்லவா மலை வாசிகள் ?”



" இவையெல்லாம் சம்பிரதாயங்கள். மன்னரை வரவழைப்பதன் மூலம் மற்றவர்களுக்கு தங்கள் செல்வாக்கை உயர்த்தி காட்டலாம். சாலை வழிகளை மேம்படுத்தி கொள்ளலாம். மன்னரின் வேட்டைக்கு உதவுவதுடன் அவரை சிறப்பாக உபசரித்து சில சலுகைகளை பெற்று கொள்ளலாம் என்பது கிராம தலைவனின் திட்டம். மன்னர் வேட்டையாடி தன் வீரத்தை நிருபித்தது போலவும் குடிகளின் குறைகளை தீர்த்தது போலவும் இருக்குமல்லவா? அதற்குத்தான் அந்த ஓலை அழைப்பிதழ் “



"புரிகிறது.”



" மன்னர் வேட்டைக்கு அபயவர்மரை அனுப்ப நினைத்தார்.அபயவர்மரும் இளமை துள்ளலில் அதற்கு சம்மதித்தார். நானும் அபயவர் மரும் ஒரு சிறு படையுடன் எல்லைக்கு வந்தோம். மலை வாசிகள் எங்களை தங்க வைத்து சிறப்பாகவே உபசரித்தார்கள். மறுநாள் நாங்கள் காட்டு பன்றி வேட்டையை துவக்கினோம். இளவரசர் அபயவர்மர் வெகு சிறப்பாகவே வேட்டையில் ஈடுபட்டார். மறுநாள் காட்டு பன்றி ஓன்றை துரத்தி சென்ற இளவரசர் எங்களை விட்டு பிரிந்து பாதை தவறி விட்டார்.”



"அய்யய்யோ ! பிறகு என்ன ஆயிற்று?”



"பாதை தவறிய இளவரசர் சரியான பாதையை கண்டறிய முடியாமல் தவித்திருக்கிறார். அப்போது அவர் இரண்டு மலைவாழ் பெண்களை சந்தித்திருக்கிறார். அந்த பெண்களில் ஒருத்தி அபாரமான அழகியாக இருந்திருக்கிறாள் “



"அந்த அழகிக்கு பெயரில்லையா?”



"அவள் பெயர் பத்மாவதி .அவளை பார்த்த நொடியே இளவரசர் அவள் மேல் காதல் கொண்டு விட்டார். அவளிடம் பேச்சை வளர்த்தார். அவளுக்கும் தன் மீது மையல் என்று இளவரசர் உணர்ந்து கொண்டார்.தன் பன்றி வேட்டையை முடித்து கொண்டு தினமும் மாலையில் அவளை சந்திக்க சென்று விடுவார். நான் அவருக்கு துணையாகச் செல்வேன். கோவிலுக்கு செல்வதாக கூறி விட்டு பத்மாவதி இளவரசரை சந்திக்க வருவாள். பத்மாவதிக்கு துணையாக அவளது தோழியும் வருவாள். எங்களின் பன்றி வேட்டை முடிவதற்குள் இளவரசரின் காதல் கெட்டிப் பட்டு விட்டது. ஓருவரைப் பிரிந்து ஓருவர் வாழ முடியாத நிலைக்கு இளவரசரும் பத்மாவதியும் வந்துவிட்டிருந்தனர். “



"மலைவாழ் பெண்ணை மருமகளாக மன்னர் ஏற்பாறா?”



"அதே சந்தேகம் தான் எனக்கும் .பத்மாவதி இல்லாவிட்டால் தன்னால் வாழ வே முடியாது. அவளில்லாத வாழ்க்கையை வாழ்வதை விட தற்கொலை செய்து இறப்பதே மேல் என்று என்னிடம் உறுதியாக இளவரசர் சொல்லிவிட்டார். இந்த காதலை நான் தான் மன்னரிடம் சொல்ல வேண்டும் என்று என் தலையில் பாரத்தை ஏற்றி வைத்தார்”



"உன் உடலுக்கு அது அதிகமான பாரம் தான் “



"அந்த பாரமும் வெகு சீக்கிரமாகவே இறங்கி விட்டது”



"மன்னருக்கு இந்த காதல் விளையாட்டு தெரிந்துவிட்டதா?”



"இல்லை. இளவரசருக்கு மாலையிட நினைத்த பத்மாவதிக்கு மரணம் மாலையிட்டு விட்டது”



" என்ன சொல்கிறாய்?" என்றான் ஆதித்தன் அதிர்ச்சியுடன் .



"ஆம். இளவரசரை சந்திக்க வர வேண்டிய பத்மாவதி ஒரு நாள் வரவேயில்லை. காத்திருந்து ஏமாந்த இளவரசர் மறுநாள் என்னை அனுப்பினார். நான் அவளின் கிராமத்திற்கு சென்று விசாரித்தேன். கோவிலுக்கு போவதாக கூறி இளவரசரை காண காட்டுவழியில் வந்த பத்மாவதி பாம்பு கடித்து இறந்து விட்டாள் என்று மலைவாழ் மக்கள் கூறினார்கள். அதை கேட்ட இளவரசர் கலங்கி போனார். கண்ணீர் விட்டு அழுதார். அதற்கு பிறகு தான் விபரீத மே துவங்கியது " என்றான் எதிர்காலம்.

 

[Erode Karthik]

அத்தியாயம் 7



கதையை தொடர்ந்து சொல்ல தொடங்கினான் எதிர்காலம்.



"பத்மாவதியின் மரணத்தால் நிலை குலைந்து போனார் இளவரசர் அபயவர்மர் .வேட்டையில் பங்குகொள்ள மறுத்து தன் இருப்பிடத்திலேயே தங்கி விட்டார் இளவரசர். தனிமையில் உள்ள இளவரசர் விபரீதமான முடிவை எடுத்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக நானும் அவருடனேயே தங்கி விட்டேன். பத்மாவதியையும் தன்னையும் இணைத்து இன்பகரமான பல கனவுகளை கண்டு கொண்டிருந்த இளவரசர் அவையெல்லாம் கலைந்து போனதை ஏற்று கொள்ளாமல் தவியாய் தவித்து கொண்டிருந்தார். இளவரசருக்கு உடல் நிலை சரியில்லை என்று பொய் கூறி நான் நிலைமையை சமாளித்துக் கொண்டிருந்தேன். வீரர்கள் பன்றி வேட்டையில் தீவிரமாக இறங்கி இருந்தார்கள். இனி வேட்டையாட பன்றிகளே இல்லை என்ற நிலை ஏற்பட்டது. நாங்கள் மலைவாழ் மக்கள் தலைவனிடம் விடை பெற்று தலைநகரத்திற்கு திரும்பினோம்.”



"அபயவர்மர் பத்மாவதியை மறந்து இயல்பு வாழ்க்கைக்கு திரும்பி விட்டாரா?”



"அதுதான் இல்லை. நானும் உன்னை போலவே இயல்பு வாழ்க்கைக்கு இளவரசர் வந்து விடுவார் என்றுதான் நினைத்தேன். ஆனால் விதியின் விளையாட்டு வேறாக இருந்தது. பத்மாவதியை மறக்கமுடியாத இளவரசர் மதுவுக்கு அடிமையானார். நானும் அதை மன்னர் குடும்பத்திற்கு தெரியாமல் முடிந்த வரை மறைத்தேன். ஆனால் இந்த விசயம் வெகு சீக்கிரத்திலேயே மன்னரின் காதுக்கு போய் விட்டது.”



"காதல் போதையோடு – மது போதையும் இணைந்து கொண்டு விட்டதா?”



" நாளை நாட்டை ஆள வேண்டியதன் மகன் மதுவுக்கு அடிமையானதை அறிந்த மன்னர் அதிர்ந்து போனார். இதற்கு யார் அல்லது எது காரணம் என்று விசாரித்த போது இளவரசரின் காதல் விவகாரம் வெளிவந்தது.இளவரசரிடம் அதை காட்டி கொள்ளாத மன்னர் முள்ளை முள்ளால் எடுக்க தீர்மானித்தார். நட்பு நாடானமுல்லை வனத்தின் இளவரசி ரத்ன மாலாவை இளவரசருக்கு மணம் முடித்து வைக்க திட்டமிட்டார். இரு நாடுகளுக்கிடையே திருமண பேச்சு வார்த்தை துவங்கியது “



"இந்த திருமண ஏற்பாடு அபயவர்மனுக்கு உடன்பாடுதானா?”



" இல்லை. இந்த திருமணத்திற்கு இளவரசர் சம்மதிக்கவில்லை.பத்மாவதியை நினைத்த நெஞ்சில் இனி எந்த பெண்ணிற்கும் இடமில்லை என்று உறுதியாகக் கூறி விட்டார். இந்த திருமணத்தை நிறுத்த அவர் செய்த செயல் தான் விபரீதத்தை கொண்டு வந்தது. “



"அப்படி என்னதான் செய்தார் அபயவர்மர் ?"



"முல்லைவனத்தின் அரச பிரதிநிதிகளும் சோதிடர்களும் நம் அரண்மனையில் திருமண பேச்சுவார்த்தையில் ஈடுபட்டனர். அப்போது அங்கே குடிபோதையில் வந்த இளவரசர் முல்லைவனத்தின் இளவரசி ரத்ன மாலாவின் அழகை படுமோசமாக விமர்சித்து பேசி விட்டார். எத்து பற்கள், ஓன்றரை கண்கள், பானை வயிறு கொண்ட உங்கள் இளவரசியை யார் திருமணம் செய்வார்கள் என்று இழித்தும் பழித்தும் பேசி அவமானப்படுத்தி விட்டார். தங்கள் இளவரசியை ஒரு பெண்ணை இழித்துப் பேசியதால் அவமானப்பட்டுகொதிப்படைந்த முல்லைவனத்தின் அரசப் பிரதிநிதிகள் பேச்சு வார்த்தையை முறித்து கொண்டு வெளியேறினர்.கடம்பத்துடனான நல்லுறவை இத்துடன் அறுத்துக் கொள்வதாகவும் அறிவித்துவிட்டனர்.ஒரு திருமணத்தின் மூலம் இணைய வேண்டிய இரண்டு நாடுகள் இளவரசரின் துடுக்கான பேச்சால் எதிரி நாடுகளாக மாறி விட்டன.கடம்பத்திலிருந்து செல்லும் வணிகர்களை முல்லைவனத்திற்குள் அனுமதிக்க மறுத்ததுடன் சிலரை உளவாளிகள் என்று குற்றம் சாட்டி கைது செய்யவும் சிறையில் அடைக்கவும் ஆரம்பித்தனர். தன் பக்கம் தவறு இருந்ததால் மன்னர் நரேந்திர வர்மர் மனம் குமைந்தார். முல்லைவனத்தின் மீது படையெடுக்கவும் தயங்கினார். “



"இத்தனை பிரச்சனைகளுக்கும் காரணமான இளவரசர் அபயவர்மன் கொஞ்சம் கூட மனம் மாறவில்லையா?”



"அவர் சுய நினைவில் இருந்தால்தானே இவற்றையெல்லாம் உணர?”



"பிறகென்ன நடந்தது?”



"தன் மகனின் நிலை கண்டு கலங்கிய மன்னர் கொண்டு வந்தது தான் அந்த விசித்திர சட்டம். ஏழைகளுக்கு அரசு தான் உதவி செய்ய வேண்டும். மற்றவர்கள் உதவி செய்ய கூடாது என்று தடை விதித்ததன் மூலம் கிடைக்கும் புண்ணியத்தால் தன் மகனின் மனம் மாறாதா? என்று மன்னர் நினைத்தார். “



"இந்த பிண்ணனி தெரியாமல் தான் நான் அந்த சட்டத்தை எதிர்த்து பேசி விட்டேனா?”



"ஆமாம். முல்லைவனத்திற்குள் நீ நுழைய கடம்பத்தின் எதிரியாக நீ இருக்க வேண்டும். அதற்காக நம்மால் நடத்தப்பட்ட நாடகம் தானே இதுவெல்லாம்?”



"புரிகிறது. எதிரிக்கு எதிரி நண்பன்.கடம்பத்தால் தேடப்படும் நான் முல்லைவனத்திற்குள் பிரவேசிப்பது எளிது. மன்னரை எதிர்த்து பேசியதாலும் சிறையிலிருந்து தப்பி வந்தாலும் என் மீது யாருக்கும் எந்த ஐயமும் வராது.”



"ஆமாம். இது மழவராயரின் மூளையில் உதித்த திட்டம். அந்த திட்டம் தான் இப்போது செயல் வடிவம் பெற்றிருக்கிறது.”



" கதையை பாதியில் திசை திருப்பி விட்டாய். மீதியையும் சொல். " என்றான் ஆதித்தன்.



"மன்னருக்கும் இளவரசருக்கும் மை கசப்பை ஏற்படுத்த வந்து சேர்ந்தது மற்றொரு ஓலை. அதுவும் அதே மலை கிராமத்திலிருந்து. காட்டு பன்றிகளின் தொல்லை மீண்டும் அதிகரித்திருப்பதாக வந்த ஓலை மன்னரின் கோபத்தை கூடுதலாக்கியது. பன்றிகளை கூட முழுதாக அழிக்க முடியாமல் காதல் களியாட்டத்தில் ஈடுபட்டதாக இளவரசரை திட்டி தீர்த்தார். அதனால் கோபம் கொண்ட இளவரசர் முழுதாக பன்றிகளை அழித்து விட்டு வருவதாக கூறி தன் சிறு படையுடன் அதே மலை கிராமத்திற்கு சென்றார். அவருடன் நானும் ெசன்றேன். பத்மாவதியை இழந்த விரக்தி, மன்னர் திட்டியதால் ஏற்பட்ட கோபம் இரண்டும் இணைந்து கொள்ள முன்பை விட ஆக்ரோசத்துடன் இளவரசர் வேட்டையில் ஈடுபட்டார். பன்றி வேட்டையில் ஈடுபட்ட இரண்டாம் நாளில் தனியாக சென்ற இளவரசர் காணாமல் போய்விட்டார். காடு முழுவதையும் சலித்து விட்டோம். அவர் வழி தவறி சென்றது போல் தெரியவில்லை. அவராக காணாமல் போய் விட்டாரா? இல்லை எதிரிகள் அவரை கடத்தி சென்று விட்டார்களா?கொடிய விலங்குகள் ஏதாவது தாக்கி இளவரசர் பலியாகி விட்டாரா என்று நிச்சயமாக தெரியவில்லை. அவர் உயிரோடு இருக்கிறாரா? இறந்து விட்டாரா என்று தெரியாத நிலையில் தான் உன் உதவியை நாடி வந்தோம்.”



"உங்களின் நிலைமை புரிகிறது. இது கஷ்டமான வேலையாயிற்றே?”



"அதனால் தான் உனை வரவழைத்தோம். இப்போது தேடலை எங்கிருந்து துவங்குவது?”



"எங்கே தொலைத்தோமோ அங்கிருந்தே தேடுவோம்" என்றான் ஆதித்தன் விசமப் புன்னகையுடன் .

 

[Erode Karthik]

அத்தியாயம் 8



இருளில் இரண்டு குதிரைகளும் மெல்ல நடை போட்டுக் கொண்டிருந்தன. ஆதித்தன் தன் அருகே குதிரையில் ஆரோகணத்திருந்த எதிர்காலத்தை பார்த்து "நாம் எல்லையோர மலை கிராமத்தை அடைய எத்தனை நாட்கள் ஆகும்?" என்று கேள்விக்கணை தொடுத்தான்.



"இரண்டு நாட்களாகும். மூன்றாம் நாள் காலையில் நாம் எல்லையை அடைந்திருப்போம்" என்றான் எதிர்காலம்.



" நாளை காலை என்னை தலைமறைவான குற்றவாளி என்று நாடு முழுவதும் அறிவித்து விடுவீர்கள். என் தலைக்கு எவ்வளவு விலை வைப்பார் உங்கள் மதியூக மந்திரி மழவராயர்?”



"உன் மூளை விலை மதிப்பில்லாதது. அதனால் அதை பாதுகாத்து வைத்திருக்கும் உ ன் தலைக்கும் விலை கூடுதலாகத்தான் இருக்கும். அப்போதுதான் எதிரிகளான முல்லைவனத்தார் உன்னை நம்புவார்கள். உள்நாட்டில் தலைமறைவாக இயங்கி வரும் உளவாளிகளை இந்த தகவல் பெரிதாக கவரும் வாய்ப்பு இருக்கிறது.”



"அப்படியானால் நாளை காலை பரபரப்பாக விடியப்போகிறது என்று சொல். “



"ஆமாம். நாளை நீ தப்பிய செய்தி நாடு முழுவதும் பரவி எல்லையை எட்டும் முன் நாம் எல்லையை அடைந்து விட வேண்டும்.”



"மலை கிராமங்களிலும் அரசின் சேதி போய் சேர்கிறதா என்ன?”



"ஆமாம். ஆனால் அதே அரசு நினைத்தால் ஓரு தகவலை மூடிமறைத்து விடவும் முடியும். அபயவர்மர் காணாமல் போனது நாட்டு மக்களுக்கு இன்னமும் தெரியாது. அதே போல் மலை கிராமத்திரைுக்கும் இந்த விசயம் தெரியாது. அவர் இங்கிருப்பதாக அவர்களும், அவர் அங்கிருப்பதாக இவர்களும் நினைத்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.”



"நன்றாகத்தான் நாட்டு மக்களை ஏமாற்றுகிறீர்கள். அரசியல் என்பதே மக்களை ஏமாற்றி ஆட்டு மந்தைகளாக்கி ஆள்வதுதானே?”



" மேலிடத்து விவகாரமெல்லாம் நமக்கெதற்கு? அவர்கள் என்ன சொல்கிறார்களோ? அதை செய்வது தானே நம் போன்றவர்களின் கடமை. “



" திருத்தி கொள் நண்பா. அது உன் போன்றவர்களின் கடமை. நான் சுதந்திர மனிதன். யாருக்கும் அடிபணிந்து பழக்கமில்லாதவன். மழவராயர் எனக்கு உதவி கேட்டு எழுதிய ஓலையில் எதையாவது திருடி பிடிபட்டு தண்டணை பெறுமாறு எழுதியிருந்தார். நான் அதை செய்யாமல் ஏழைகளுக்கு உதவி செய்து பிடிபட்டு அரசரை எதிர்த்தல்லவா பேசியிருக்கிறேன். இதிலிருந்தே என்னுடைய யாருக்கும் பயப்படாத தன்மையை நீ உணர்ந்திருப்பாய்.”



"உன் துணிச்சலும், தைரியமும் யாருக்கும் வராது. நீ எந்த சூழல் ஏற்பட்டாலும் அதை சாதகமாக பயன்படுத்தி கொள்ள தெரிந்தவன்”



"அதுதான் கள் வர் புரத்தின் சிறப்பு. எந்த சூழலிலும் தாக்கு பிடிக்கும் பயிற்சிகள் அங்கே வழங்கப்படுகின்றன. அதில் தேர்ச்சி பெற்றவர்கள் நானும் என் சகோதரனும். அதனால் தான் ஆபத்தை கண்டு அஞ்சாமல் தப்பி பிழைக்கும் மார்க்கத்தை கண்டுபிடித்து தப்பி பிழைக்கிறோம்”



"நானும் கள்வர்புரத்தை பற்றி நிறையவே கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். குறிப்பாக அந்த மதி மயக்கி வனம்.”



"எங்கள் கிராமத்தின் அசைக்க முடியாத காவல் அரண் அது. அதனுள் நுழைபவர்கள் யாராக இருந்தாலும் தங்கள் சுயநினைவை இழந்து விடுவார்கள்.”



"அது எப்படி?”



"மனித மனதை மயங்க செய்யும் மூலிகை செடிகளும் போதை தாவரங்களும் நிறைந்தது தான் மதி மயக்கி வனம். தரையில் விழும் அவற்றின் இலைகள் மக்கி போதையை காற்றில் உண்டாக்கும்.அதை சுவாசிப்பவர்கள் தங்கள் சுயநினைவை இழந்து அந்த வனத்திற்குள்ளேயே அலைந்து திரிந்து மரணித்துவிடுவார்கள். நீண்ட நேரம் மூச்சை அடக்கும் சடயோகப் பயிற்சி பெற்றவர்களால் தான் அந்த வனத்திற்குள் போய் வர முடியும் " என்றான் ஆதித்தன்.



"இயற்கையை உங்களுக்கு சாதகமாக பயன்படுத்தி தடுப்பு அரணாக பயன்படுத்துகிறீர்கள். பலே. அற்புதமான யோசனை." என்று வியப்படைந்தான் எதிர்காலம்.



"அது இருக்கட்டும். நாம் போகும் பாதையில் நமக்கு இடையூறாக எதாவது இருக்குமா?" என்றான் ஆதித்தன்.



"முதல் நாள் நமக்கு எந்த தடங்கல்களும் கிடையாது. இரண்டாம் நாள் மாலை பொழுதில் நாம் ஒரு சோதனை சாவடியை சந்திக்க வேண்டியதாக இருக்கும்.”



" நான் தேடப்படும் குற்றவாளி என்ற தகவல் அந்த சோதனை சாவடியை எட்டாவிட்டால் நமக்கு துன்பமில்லை. வெகு எளிதாக உன்னுடைய செல்வாக்கை பயன்படுத்தி தப்பி சென்று விடலாம். தகவல் சோதனை சாவடியை எட்டியிருந்தால் நம் கதி அதோ கதிதான் " என்றான் ஆதித்தன் -



"முதல் நாள் மாலையே தகவல் தூதுப் புறாக்கள் மூலமாக சோதனை சாவடிக்கு வந்து சேர்ந்திருக்கும் “



" எதிரிகள் நம்மை நம்ப வேண்டுமானால் நம்முடைய அதிரடியை அந்த சோதனை சாவடியில் காட்டியாக வேண்டும். அது நம் மீதான நம்பகத்தன்மையை அதிகரிக்கும் " என்றான் ஆதித்தன்.



" உண்மைதான். ஆனால் நாம் இருவர் தான் இருக்கிறோம். அங்கே சோதனை சாவடியில் நிறைய வீரர்கள் இருப்பார்கள். அவர்களை எப்படி வீழ்த்தி விட்டு முன்னேறுவது?”



“அதை நான் பார்த்து கொள்கிறேன். நீ கவலைப்படாதே. உன்னிடம் கேட்க என்னிடம் ஒரு கேள்வி இருக்கிறது. அதற்கு யோசித்து சரியான பதில் சொல்வாயா?" என்றான் ஆதித்தன்.



" கேள் நண்பா! எனக்கு தெரிந்தவற்றை ஓளிக்காமல் உண்மையை சொல்கிறேன்”



" நல்லது.! முதல் முறை மலை கிராமத்திற்கு பன்றி வேட்டைக்கு சென்ற நீங்கள் எல்லா பன்றிகளையும் வேட்டையாடி விட்டீர்களா?”



"எனக்கு தெரிந்த வரை எல்லா பன்றிகளையும் நாங்கள் வேட்டையாடி விட்டதாகவே தான் நினைக்கிறேன். ஓன்றிரண்டு குட்டிகள் தப்பி பிழைத்திருக்கலாம். அதற்கு வாய்ப்புண்டு”



" சரி. ஒரு மாதம் கழித்து நீங்கள் இரண்டாவது முறை வேட்டைக்கு வரவில்லை. வரவழைக்கப்பட்டீர்கள்”



" என்ன சொல்கிறாய் ஆதித்தா?" என்றான் அதிர்ச்சியுடன் எதிர்காலம்.



"புரியவில்லையா? முதல் முறை நீங்கள் பன்றிகளை முற்றிலுமாக வேட்டையாடி ஓழித்திருக்கிறீர்கள். பிறகு எப்படி ஒரு மாத இடைவெளியில் பன்றிகள் திரளான எண்ணிக்கையில் மீண்டும் வந்தன?”



"அப்படியானால்?”



" இரண்டாவது முறை காட்டு பன்றிகளை காரணம் காட்டி நீங்கள் வரவழைக்கப்பட்டிருக்கிறீர்கள். யாரோ ஒரு எத்தனின் சதிவலையில் கச்சிதமாக நீங்கள் விழுந்திருக்கிறீர்கள். இது ஒரு நயவஞ்சக வலை" என்றான் ஆதித்தன் சலனமின்றி.



அதிர்ந்து போய் முகத்தில் ஈயாடாமல் அமர்ந்திருந்தான் எதிர்காலம்.

 

[Erode Karthik]

அத்தியாயம் 9



ஆதித்தனின் வினோதமான கேள்வியால்வி திர் விதித்துப் போன எதிர்காலம் "ஆம் நீ கேட்கும் கேள்வி நியாயமானது. ஒரு மாத இடைவெளியில் இத்தனை பன்றிகள் பல்கி பெருக வாய்ப்பேயில்லை. மிஞ்சிய ஓன்றிரண்டு பன்றிகளையும் கிராமவாசிகளே கொன்றிருப்பார்கள். அப்படியானால் இரண்டாவது வேட்டையில் அத்தனை பன்றிகள் பிடிபட்டது எப்படி? எனக்கு குழப்பமாக இருக்கிறது. நீ சொல்லும் கோணத்தில் நான் ேயாசித்துக் கூட பார்க்கவில்லை." என்றான்.



"தவறில்லை. உன் கவனம் முழுவதும் காணாமல் போன இளவரசர் மீதே இருந்ததால் உனக்கு முன்னால் நடந்த விசயங்களை பகுத்தறிய தவறி விட்டாய். நான் சொல்வது அனைத்தும் யூகத்தின் அடிப்படையிலானது. இப்படித்தான் நடந்திருக்கும் என்று நான் அறுதியிட்டு உறுதியாக கூற வில்லை. இப்படியும் நடந்திருக்கலாமோ? அல்லது நடந்திருக்குமோ என்ற யூகத்தின் அடிப்படையிலேயே கேள்விகளை எழுப்புகிறேன். இளவரசர் தானாகவே காணாமல் போயிருந்தாலும் மதுவுக்கு அடிமையாக இருப்பதால் மதுவின்றி அவரால் வாழ முடியாது. மது தாராளமாக கிடைக்கும் இந்த இடத்தை விட்டு அவர் வெளியேற விரும்பியிருக்க மாட்டார். ஆக அவர் தானாகவே காணாமல் போயிருக்க முடியாது. கொடிய விலங்குகள் அவரை கொன்றிருந்தால் அவரது உடலோ, உடைகளின் மிச்சமோ, ஆபரணங்களோ கிடைத்திருக்க வேண்டும். காடு முழுவதும் சல்லடையாக சலித்தும் எதுவும் கிடைக்கவில்லை என்று நீ கூறுகிறாய்.ஆக இந்த கூற்றும் பொய்யாகிறது.”



" காரண காரியங்களோடு தான் சிந்திக்கிறாய். மீதமிருப்பது எதிரிகள் இளவரசரை கடத்தி சென்றிருக்க வேண்டுமென்பது மட்டும் தான்.”



"ஆமாம். உன்னிடம் எனக்கு இன்னொரு கேள்வி இருக்கிறது.”



"மீண்டும் ஓரு கேள்வியா? முதல் கேள்வியிலேயே நான் ஆடிப் போய் விட்டேன். இரண்டாவதாக எதை கேட்கப் போகிறாயோ?”



" இளவரசி ரத்ன மாலாவை மணக்க விருப்பமில்லையென்றால் அதை நாகரீகமாகவே இளவரசர் சொல்லி இருக்கலாம். அதற்கு மாறாக அவளை உருவக் கேலி செய்திருக்கிறார் இளவரசர். முன் பின் பாராத ஒரு பெண்ணைப் பற்றி இளவரசர் அப்படி பேச வேண்டியதில்லை. இதற்கு முன் இளவரசர் ரத்ன மாலாவை பார்த்திருக்கிறாரா? இளவரசர் அவளது உருவத்தைக் கேலி செய்து பேச என்ன காரணமிருக்க முடியும்.?" என்றான் ஆதித்தன்.



"நல்ல கேள்வி. இதே கேள்வியை நான் இளவரசரிடம் கேட்டேன். இளவரசர் உயிருக்கு உயிராக நேசித்த பத்மாவதி சிறிது காலம் முல்லைவன அரண்மனையில் சேடிப் பெண்ணாக பணிபுரிந்திருக்கிறாள். அப்போது இளவரசி ரத்னமா லாவோடு பேசி பழகி இருக்கிறாள். அவள் தான் இளவரசரிடம் அவளது உருவ அமைப்பை கிண்டல் செய்து பேசியிருக்கிறாள். இதை இளவரசரே என்னிடம் கூறினார். “



“ஆக முன் பின் பாராத ஒரு பெண்ணைப் பற்றி இன்னொரு பெண் பேசியதைத் தான் இளவரசர் உண்மை என்று நினைத்து பேசியிருக்கிறார். அப்படித்தானே?”



"ஆமாம். அவள் சேடி பெண்ணாக அரண்மனையில் வேலை செய்ததால் அவன் வார்த்தைகளை இளவரசர் நம்பியிருக்கலாம்.”



"ரத்ன மாலாவை இளவரசர் அபயவர் மர் திருமணம் செய்து கொண்டால் இரண்டு நாடுகளும் நட்புறவோடு கூடுதல் பலமும் பெற்று விடும். அதை தடுக்க யாராவது சதி செய்து பத்மாவதியை கையாளாகப் பயன்படுத்தியிருக்கலாமோ என்று நான் சந்தேகிக்கிறேன்.நன்றாக விசாரித்து விட்டாயா? பத்மாவதி உண்மையாகவே மனை வாழ் பெண்தானா? இல்லை ஆசை காட்டி மோசம் செய்யும் உளவாளிகளில் ஒருவளா?”



"பத்மாவதியை நாம் சந்தேகிக்க வேண்டிய தேயில்லை. அவள் மலைவாழ் இனத்துப் பெண் தான். இன்னொரு விசயத்தை சொல்ல மறந்து விட்டேன்.ரத்ன மாலாவும் பொழுதை போக்க அடிக்கடி இந்த மலைவாழ் கிராமங்களுக்கு வருவதுண்டாம். சில நாட்கள் தங்கியிருப்பதும் உண்டாம். அப்போது மலைவாழ் பெண்களை விளையாட்டு தோழிகளாக்கி கொள்வதுண்டாம். அப்படித்தான் பத்மாவதியும் ரத்ன மாலாவுக்கு பழக்கமாகி இருக்கிறாள். அவள் அழைப்பின் பேரில் சில நாட்கள் அரண்மனையில் தங்கியும் இருந்திருக்கிறாள். “



"மொத்த விவகாரங்களிலும் ஒரு கண்ணுக்கு காரியாத முடிச்சு இருக்கிறது. அதை கண்டுபிடித்து விட்டால் பிரச்சனை முடிந்துவிடும்." என்றான் ஆதித்தன்.



"அது என்னவென்று தான் நமக்குப் புரியவில்லையே?" என்றான் எதிர்காலம்.



" விரைவில் நடந்த உண்மை அனைத்தும் வெளிச்சத்திற்கு வந்துவிடும். கவலைப்படாதே.!" என்றான் ஆதித்தன்.



" என் குதிரைக்கு எல்லை புறத்திற்கான வழி அத்துபடியாகி விட்டது. அதனால் நாம் குதிரையின் மீதே சற்று நேரம் உட்கார்ந்த வாக்கில் உறங்கலாம். நாளை முழுவதும் நெடும்பயணம் நமக்காக காத்திருக்கிறது" என்றான் எதிர்காலம்.



"ஆமாம். என் மோகினி உன் குதிரைக்கு இணையாக பயணம் செய்யட்டும். நாமிருவரும் குதிரையின் மீதே சற்று நேரம் உறங்குவோம்" என்றான் ஆதித்தன்.



இருவரும் குதிரையின் மீது உட்கார்ந்தவாறே உறங்க தொடங்கினர். இருளில் இரண்டு குதிரைகளும் நடை பழகத் தொடங்கின.



ஆதவன் கிழக்கில் உதயமானபோது இருவரும் விழித்து கொண்டனர். வழியில் தென்பட்ட குளம் ஓன்றில் குளித்து முடித்து காலை கடன்களை முடித்துவிட்டு இரண்டு குதிரைகளுக்கும் நீர் தந்து ஓய்வளித்தனர். குதிரைகள் பசியாற செடி கொடிகளை வெட்டி வந்து தீவனமாக போட்ட இருவரும் பூபதி கொடுத்தனுப்பிய சோற்று மூட்டையை எடுத்து கொண்டு மரத்தடியில் அமர்ந்து பசியாறினர்.



நான்கு ஜீவன்களும் ஓய்வெடுத்து பசியாறிய பின்னர் தங்கள் பயணத்தை தொடர்ந்தனர். மதிய உணவுக்கு பின்னர் அவர்களின் பயணம் எல்லைப் புறத்தை நோக்கி ஆரம்பித்தது.



மாலை மயங்க ஆரம்பித்தபோது தன் குதிரையை நிறுத்திய எதிர்காலம் "அதோ! நமக்காக காத்திருக்கிறது ஒரு ஆபத்து " என்று தன் கையை நீட்டினான். அவன் கை நீட்டியதிசையில் காத்திருந்தது சோதனை சாவடி!

 

[Erode Karthik]

அத்தியாயம் 10



எதிர்காலம் சுட்டிக் காட்டியதிசையில் இருந்த சோதனை சாவடியை பார்த்த ஆதித்தன் தன் குதிரையை நிறுத்தினான். "இது என்ன? பிரம்மாண்டமான ஓரு மாளிகையை போல் இருக்கிறதே?" என்றான் வியப்புடன்.



"ஆமாம். சுங்க வரி செலுத்தாமல் சட்டவிரோதமாக கடத்தி வரப்படும் வணிகப் பொருள்களை பறிமுதல் செய்து வைக்க இடம் வேண்டாமா? அதற்குத்தான் இவ்வளவு பெரிய மாளிகை." என்றான் எதிர்காலம்.



"இந்த சாலையில் நம்மை தவிர வேறு யாரையும் காணவில்லையே?" என்றான் ஆதித்தன்.



" வணிகர்கள் கள்வர்களின் தாக்குதலுக்கு பயந்து இரவில் கூட்டமாக பயணம் செய்வது தானே வழக்கம். இல்லாவிட்டால் வழியில் தென்படும் சத்திரம் ஏதாவதில் தங்கி இளைப்பாறி விட்டு தங்கள் பயணத்தை தொடர்வது வழக்கம்.”



"நீ சொல்வது உண்மைதான். இனி எந்த வணிகர் குழுவும் இந்த பக்கம் வர வாய்ப்பில்லை. நாம் இருவரும் தனியாகத்தான் இந்த இடையூறை கடந்து செல்ல வேண்டும்”



" அரசின் ஓலை இன்னமும் இந்த சோதனை சாவடியை வந்தடையாவிட்டால் என் செல்வாக்கை பயன்படுத்தி இந்த தடையை கடந்து சென்று விடலாம்.”



"ஆழம் எவ்வளவு என்று சரியாக தெரியாத பள்ளத்தில் கால் வைத்து வீணாக அபாயத்தை தேடிக் கொள்ள வேண்டாம் நண்பனே! நான் அரசால் தேடப்படும் ஒரு கள்வன். நான் இந்த சோதனை சாவடியை தந்திரமாக தாண் டி செல்வது யாருக்கும் சந்தேகத்தை ஏற்படுத்தாது. ஆனால் நீ? இளவரசரின் நெருங்கிய நண்பன். நீ ஒரு கள்வனுடன் பயணிப்பது ஏராளமான கேள்விகளை ஏற்படுத்தும். அதை நீ எப்படி சமாளிப்பாய்?" என்றான் ஆதித்தன்.



"ஆமாம். நீ கேட்கும் கேள்வி நியாயமானது. முல்லைவனத்திற்குள் நாம் பிரவேசிக்கும் போது இந்த கேள்வி விஸ்வரூபமெடுத்து எனக்கெதிராக நிற்கும் “



"அந்த கேள்விக்கான பதிலை நாம் இங்கே தேடுவோம்." என்று புன்னகைத்தான் ஆதித்தன்.



" என்ன செய்ய போகிறாய் ஆதித்ததா?" என்றான் எதிர்காலம் குழப்பத்துடன் .



"பொறு" என்ற ஆதித்தன் தன் ஆயுத பையிலிருந்து ஒரு இரும்பு சிமிழை கையில் எடுத்தான்.



"அது என்ன குங்கும சிமிழ்போல் இருக்கிறதே?" என்றான் எதிர்காலம்.



அவனுக்கு பதில் சொல்லாத ஆதித்தன் அந்த சிமிழை திறந்தான். அதற்குள் தண்ணீர் நிறைந்திருந்தது. அதன் நடுவே இன்னொரு மூடப்பட்ட சிமிழ் இருந்தது. அதை திறந்தான் ஆதித்தன். அதனுள் வெள்ளை நிற பொடி ஓன்று நிரப்பபட்டிருந்தது.



"அது என்ன பொடி?" என்றான் எதிர்காலம்.



" உன் கையை நீட்டு நண்பா!. என்ற ஆதித்தன் அந்த பொடியில் கொஞ்சத்தை எடுத்து எதிர்காலத்தின் உள்ளங்கையில் வைத்தான்.



முதலில் குளுமையாக இருந்த அந்த பொடி சற்று நேரத்தில் நெருப்பாக சுட ஆரம்பித்தது. அதன் வெம்மை தாங்காமல் அதைக் கீழே கொட்டி விட்டு கைகளை தேய்த்தான் எதிர்காலம்.



" என்ன பொடி இது?நெருப்பாகச் சுடுகிறதே?" என்றான்.



" #இதன் பெயர் வெண்ணிற வெடி உப்பு.பைராகியின் புத்தம் புது கண்டுபிடிப்பு. உடல் வெப்ப நிலைக்கே நெருப்பை உண்டாக்கி விடும். அதை தண்ணீர் நிரம்பிய பாத்திரத்தில் வைத்துத்தான் பாதுகாக்க வேண்டும். தேவைப்படும் போது இந்த பொடியிலிருந்து நெருப்பை உண்டாக்கி விடலாம்" என்ற ஆதித்தன் தன் ஆடையின் சிறு பகுதியை கிழித்து அதில் தண்ணீரையும், பொடியையும் ஓன்றாக கொட்டி கவிழ்த்தான். அதை எதிர்காலத்திடம் கொடுத்தவன் “இந்த துணியில் இருக்கும் தண்ணீர் காய்ந்தவுடன் துணி தீப்பிடித்து எரிய ஆரம்பித்து விடும்." என்றவன் அருகே காய்ந்து போய் மண்டி கிடந்த பு தருக்கு நடுவே அந்த துணியை தூக்கி எறிந்தான்.



"அடிக்கின்ற காற்று துணியில் பற்றும் நெருப்பிற்கு துணை செய்ய இந்த புதர் தீப்பிடித்து கொள்ளும். அந்த தீ காய்ந்த கோரை புற்களில் பற்றி கொள்ளும். இந்த நெருப்பு சோதனை சாவடியில் உள்ள வீரர்களை திசை திருப்பும். அவர்களில் சிலர் இந்த தீயை அணைக்க இங்கே வருவார்கள். மீதமுள்ளவர்களிடம் தான் நாம் வித்தையை காட்ட வேண்டும். புரிகிறதா?" என்றான் ஆதித்தன்.



"உன் திட்டம் நன்றாகவே புரிகிறது."என்ற எதிர்காலம் "சரி! நாம் கிளம்பலாமா?" என்றான்.



“அதற்குள் அவசரப்பட்டால் எப்படி ?என் திட்டம் இன்னமும் முழுமை பெறவில்லையே?" என்றான் ஆதித்தன்.



"இன்னமும் திட்டம் மீதம் இருக்கிறதா?” என்றான் எதிர்காலம் வியப்புடன்



"ஆம்! அரசால் தேடப்படும் குற்றவாளி நான். என்னை நீ கண்டுபிடித்து கைது செய்து விட்டாய். என்னை ஒப்படைக்க இந்த சோதனை சாவடிக்கு இப்போது வந்திருக்கிறாய்" என்று கண்ணடித்தான் ஆதித்தன்



“நன்றாகவே உன் திட்டம் புரிகிறது" என்றான் எதிர்காலம்.



"இதோ இந்த கயிற்றால் என் கைகளை கட்டு. என்னால் எளிதாக அவிழ்க்கும்படி உன் முடிச்சு இருக்க வேண்டும். ஒரே இழுப்பில் முடிச்சு அவிழ்ந்து விட வேண்டும்”



"அப்படி ஒரு முடிச்சு இருக்கிறதா என்ன?”



"முடிச்சுகளில் மூவாயிரம் வகைகள் உண்டு. அந்த எளிதான முடிச்சை நான் சொல்லி தருகிறேன்.நன்றாக பயிற்சி செய்.நான் என் ஆயுதங்களை மறைத்து வைத்து கொள்கிறேன்" என்ற ஆதித்தன் அந்த முடிச்சு போடும் விதத்தை எதிர்காலத்திற்கு சொல்லி கொடுத்து விட்டு தன் நவீன அயுதங்களை உடைகளில் Uதுக்க தொடங்கினான்.



சற்று நேரத்தில் கைகள் கட்டப்பட்ட ஆதித்தன் குதிரையின் பின்னால் கட்டி இழுத்து வரப்பட்டான். இரண்டு குதிரைகளையும் நடத்திய படி சோதனை சாவடியை நோக்கி விரைந்தான் எதிர்காலம்.



# இங்கே ஆதித்தன் பயன்படுத்துவது வெள்ளை பாஸ்பரஸ் என்ற கெமிக்கல் .