Your browser does not support JavaScript!

லாகின் செய்வதில் சிரமம் இருப்பவர்கள் தொடர்பு கொள்ள வேண்டிய மின்னஞ்சல் - sahaptham@gmail.com


Regular-Update நெருங்க சொல்லுதடி உன்னிடம்

6. புது மணப்பெண்

“நீ என்னை அம்மான்னு தாராளமா கூப்பிடலாம்" என்று சிரித்தபடி அவளை அருகில் அழைத்தார்.

“ரொம்ப தேங்க்ஸ் மா!" என்று அவரை கட்டிக்கொண்டு அழுதாள் மஹா.

"இங்க பாருடா! இதுக்கு முன்னாடி நீ எவ்ளோ வேணா கஷ்ட பட்ருக்கலாம். ஆனால், இனி உன் வாழ்க்கையே நீ நினைச்சி பார்க்காத அளவுக்கு சந்தோஷமா மாறபோகுது. என்கூட வா" என்று பூஜையறைக்குள் கூட்டி சென்று தீபம் ஏற்றிவழிபட்டு அவர் கையால் குங்குமம் எடுத்து மஹாவின் நெற்றி வகிட்டில் வைத்துவிட்டார்.

"இங்க பாருடா. இன்னைலருந்து நீ வெறும் மஹா கிடையாது. திருமதி.மஹாஷக்தி புரியுதா? இந்த குங்குமம் என்னைக்கும் உன் நெத்தில இருக்கனும் சரியா?” என்றார்.

"சரிம்மா" என்று அவரை கட்டிக்கொண்டாள்.

"உங்க ஜோடி பொருத்தம் மாதிரி பேர் பொருத்தமும் ரொம்ப நல்லாருக்கு. மஹா ஷக்தி உண்மையாவே நீங்க ரெண்டு பேரும் சேர்ந்திருந்தா மஹாஷக்தி தான்" என்று சிரித்தார்.

"போங்கம்மா!” என்று சிரித்தபடி முகத்தை மூடிக்கொண்டாள்.

"அடி ஆத்தி! என்னடா கொடும இது? உன் ஷக்தியை பார்த்து வெட்கப்படு. என்னை பார்த்து இல்ல" என்று மேலும் அவளை சீண்டி வெட்கத்தில் அவளின் முக அழகை ரசித்தார்.

"அண்ணி” என்று குரல் கேட்ட திசை திரும்பினாள். சுரேஷ் சிரித்த முகத்துடன் நின்று கொண்டிருந்தான்.

"அண்ணி நீங்க எதுவும் சங்கடமா பீல் பண்ணாதீங்க, இனி, இது தான் உங்க வீடு. நாங்க தான் உங்க சொந்தங்கள். எந்த தயக்கமும் இல்லாமல் ஃபிரியா இருங்க” என்றான் சுரேஷ்.

"சரி" என்று சிரித்துக்கொண்டே தலையாட்டினாள்.

"ஹலோ! சொல்லுங்க ப்ரோ?” என்றான் சுரேஷ்.

"சுரேஷ்! மஹா எப்படி இருக்கா? இன்னும் டென்ஷனா தான் இருக்காளா?" என்று ஷக்தி சற்று வருத்தமாய் கேட்க.

"அண்ணி நல்லா இருக்காங்க.நீங்க கவலையே படாதீங்க நாங்க பார்த்துகறோம்".

"சரிடா நான் ஆபீஸ்க்கு கிளம்பறேன். நீயும் வந்துரு" ஷக்தி.

"சரி! ஒன்றை மட்டும் மறக்காதடா அண்ணா! என் அண்ணி இங்க உனக்காக காத்திட்டு இருக்காங்க. அதனால, உன் தலையை இந்தப்பக்கம் வந்து காட்டிட்டு போடா" சுரேஷ்.

"சரி டா! நான் மூணு மணிக்கு வரேன் போதுமா?” என்று ஷக்தி சிரிக்க.

"ஓகே! ஓகே!” என்று போனை வைத்தவன்.

"அண்ணி!அண்ணன் மூணு மணிக்கு வரேன்னார் உங்களை பார்க்கணுமாம்" என்று அவளை பார்த்து சிரித்தபடி சுரேஷ் சொல்ல.

ஷக்தியின் பெயரை கேட்டவுடன் அவளின்முகம் வெட்கத்தில் சிவப்பதை பார்த்து சிரித்து கொண்டிருந்தனர் சுபாவும் சுரேஷும்.

"டேய்! உங்களுக்கு வேற வேல இல்ல? காலங்க்கார்த்தல எதுக்குடா அவளை கிண்டல் பண்றிங்க? போங்கடா” என்று திட்டியவரை அணைத்தபடி.

"சரிம்மா. எனக்கு ரொம்ப பசிக்குதும்மா” என்றான்.

"போய் முதல்ல குளிச்சி ரெடியாகிட்டு வா" என்று சமையல் அறைக்குள் சென்றார்.

எல்லோரும் தயாராகி வந்தவுடன் காலை உணவு அனைவரும் ஒன்றாக அமர்ந்து சாப்பிட்டார்கள்.

"சுபா! நான் சொன்னது புரிஞ்சுதா? கரெக்டா செஞ்சுடு" என்று மஹாவை பார்த்து”சுபா கூட போம்மா".

“சரி” என்று தலைஆட்டி சுபாவுடன் சென்றாள்.

“இப்டி உட்காருங்க அண்ணி!" என்று ரூமினுள் சென்றவுடன் கூறிவிட்டு வெளியே சென்று கையில் ஒரு புது பையுடன் வந்தாள்.

அந்த பையில் இருந்த எல்லா பொருட்களையும் வெளியே எடுத்து வைத்தாள்.

கரும்பச்சை நிறத்தில் இரண்டு டஜன் வளையல்களை மஹாவிடம் எடுத்து ”அண்ணி! உங்க தங்க வளையல்களை கழட்டி நடுவுல கண்ணாடி வளையல்களையும் சேர்த்து போட்டுக்கோங்க”.

“ எதுக்கு இதெல்லாம்...?" என்று மஹா கேட்க.

"அண்ணி! நீங்க புது கல்யாண பொண்ணு பார்க்க ஜொலிக்கனும். அப்போதான், எங்க அண்ணா உங்கள பார்த்தா ..." என்று முடிக்காமல் கண்ணடிக்க.

"போதும்! சுபா நான் போட்டுகிறேன்" என்ற மஹா.

கைநிறைய வளையல்கள் காலில் முத்துக்கள் வைத்த கொலுசு, கரும் பச்சை நிறத்தில் பட்டுப்புடவை, காதுகளுக்கு அழகான ஜிமிக்கி என எல்லாவற்றையும் கொடுத்து போட்டுக்கசொன்னாள்.

"இன்னும் உங்களுக்கு இருபது நிமிஷம் தான் டைம் போய்ட்டு முகம் நிறைய மஞ்சள் பூசி குளிச்சிட்டு இது எல்லாத்தையும் போட்டுட்டு வாங்க இன்னும் கொஞ்ச வேலை எனக்கு பாக்கி இருக்கு லேட்டா ஆனா அம்மா திட்டுவாங்க அண்ணா வரங்கள்ல” என்று வெளியே சென்றாள்.

குளித்துவிட்டு சுபா கொடுத்த அனைத்தையும் போட்டு கொண்டாள்.

உள்ளே வந்த சுபா, ஒரு நிமிடம் மஹாவை விழிகள் விரிய பார்த்து அசந்து தான் நின்றாள். பின் மஹாவிடம் நெருங்கி தழைய பின்னி தலைநிறைய மல்லிகை பூ சூட்டினாள்.

மெல்லிய மேக்கப் போட்டுவிட்டாள்.

"சுபா! நான் இதெல்லாம் போட்டதில்லை. ப்ளீஸ்! எனக்கு எதுவும் வேண்டாம்”.

"அண்ணி, நீங்க எதுவுமே பேசக்கூடாது. அண்ணா! இன்னைக்கு உங்கள வெளிய கூட்டிட்டு போறாங்க. அதனால, நீங்க புது கல்யாண பொண்ணு மாதிரி இருக்கணும்னு அம்மா ஆர்டர்” என்று சிரித்தாள்.

கழுத்தில் சிறிய ஆரம் ஒன்றை போட்டுவிட்டாள்.

"ம்ம் பினிஷ்! ஒண்ணே ஒன்னு மட்டும் பாக்கி” என்று குங்குமம் எடுத்து மஹாவின் நெற்றி வகிட்டிலும், நெற்றியிலும் வைத்துவிட்டு”யு ஆர் லுக்கிங் கார்ஜியஸ். அண்ணன் இன்னைக்கு நிச்சயம் உங்கள சும்மா விட மாட்டார்" என்று அவளை வம்பிழுக்க.

"சுபா ப்ளீஸ்! நிறுத்து போதும்” என்று குங்குமம் போல் சிவந்தமுகத்தை கைகளால் மூடியபடி திரும்பி நின்றுகொண்டாள்.

"ஐயோ!அண்ணன் கிட்டகாட்டவேண்டிய வெட்கத்தையெல்லாம் என்கிட்டே காட்றிங்களே?அண்ணி ப்ளீஸ் ஒரே ஒரு முத்தம் மட்டும் கொடுத்துகிறேன்" என்று கன்னத்தில் முத்தம் ஒன்றை கொடுத்து ஓடிவிட்டாள்.

சுபாவின் இந்த செயலால் சற்று அதிர்ந்தாலும் பின் அவளின் வெகுளித்தனத்தை நினைத்து சிரித்தாள்.

"அவர் வருகிறாரா? இன்று அவரிடம் என்னை பற்றிய எல்லா கேள்விக்கும் பதில் தெரிந்துகொண்டே ஆகவேண்டும். ஆனாலும் நான் எப்படி தனியாக ... அவருடன் வெளியே செல்வது? அவனின் பார்வை என் உடலிலும் மனத்திலும் அறியாத தீயை மூட்டுகிறதே? அவன் முகத்தை கண்டாலே நான் என் வசம் இல்லாமல் வார்த்தைக்கூட வர மாட்டேன் என்கிறதே? பிள்ளையாரப்பா! நீ தான் எனக்கு ஹெல்ப் பண்ணனும்." என்று வேண்டிக்கொண்டு அமர்ந்திருந்தாள்.

கார் சத்தம் ஷக்தி வந்துவிட்டதை உணர்தியதால் தன் உடல் நடுங்குவதை அவளால் உணரமுடிந்தது.

"ஆன்ட்டி! எல்லாம் ஓகே தான..." என்ற ஷக்தியை பார்த்து சிரித்தவர்.

"நீ அவளுக்காக வாங்கின எல்லாத்தையும் போட வச்சிருக்கேன். நீயே அதை ஆசையா அவளுக்கு கொடுத்துருக்கலாம்ல?”.

"இல்ல ஆன்ட்டி அவள் என்னை பார்த்து பயப்படறா. இப்போதைக்கு, நான்கொடுத்தா வாங்கமாட்டான்னு தான் உங்ககிட்டகொடுத்து கொடுக்க சொன்னேன்" என்று ஷக்தி லேசாக சிரிக்க.

"சரி கண்ணா!மஹா வெயிட் பண்றா நீ போ" என்றாள்.

சிறிது நேரம் கழித்து, ரூம் கதவை திறந்து கொண்டு ஷக்தி உள்ளே வருவது தெரிந்தது.

குனிந்த தலை நிமிராமல் இருந்ததால் அவனின் கோவம் அவளுக்கு தெரியவில்லை.

"போலாம் வா" என்று மட்டும் கூறிவிட்டு வெளியே நடந்தான்.

“ என்ன? குரலில் ஒரு மாற்றம் தெரிகிறதே? என்னவாக இருக்கும்?” என்று கவலையுடன் யோசித்தபடி வெளியே நடந்தாள்.

"ஆன்ட்டி! நாங்க போயிட்டு வந்துடுறோம்".

"சரி ஷக்தி கண்ணா! நான் சொன்னது ஞாபகத்துல இருக்குல்ல?”.

"இருக்கு ஆன்ட்டி. நான் பார்த்துக்கறேன்”.

"சரி! நீ காருக்கு போ! நான் மஹாவை அனுப்பி வெக்கிறேன்" என்றவளை சரி என்று தலை ஆட்டிவிட்டு வெளியே சென்றான்.

"மஹா! இங்க வாம்மா" என்று அருகில் அழைத்தார்.

"சொல்லுங்கம்மா" என்று அவர் பக்கத்தில் போய் நின்றவள் கையை பிடித்து,

" மஹா நடக்கறது எல்லாமே நல்லதுக்கு தான், இனிமேல் நீ ஷக்தியை பார்த்துப்பயப்படக்கூடாது. அவன் உன்னோட புருஷன். உன் வாழ்க்கையில ரொம்ப முக்கியமான ஒருத்தனா மாறிட்டான். எல்லாரையும் எதிர்த்து உன்னை கல்யாணம் பண்ணிருக்கான். உனக்குன்னு ஒரு அடையாளம் கொடுத்துருக்கான். அவன் மனச புரிஞ்சி நடந்துக்க. இனி, அவனோட சுகதுக்கங்களில் உனக்கு பெரிய பங்கு இருக்கு. புரிஞ்சி நடந்துக்கம்மா” என்று வாஞ்சையுடன் அவள் தலைகோதி நெற்றியில் முத்தமிட்டாள்.

"சரி! ஷக்தி கார்ல வெயிட் பண்றான் போயிட்டு வா" என்று அனுப்பி வைத்தார்.
 
7. மஹாவின் கதை

உறக்கம் வராமல் புரண்டு படுத்து கொண்டிருந்த ஷக்தி அவனுடைய பையில் இருந்து ஏதோ எடுக்க போய் மஹா வீட்டிலிருந்து எடுத்து வந்த எல்லா டாக்குமெண்ட்ஸும் இருந்தது, அதை எடுத்து படித்து பார்த்தவனுக்கு கோவம் தலைக்கேறியது.

விடிந்ததும் ஆபிஸ் சென்றுவிட்டு பின் நேராக சுரேஷின் வீட்டிற்கு வந்துவிட்டான்.

மஹா வெளியே வருவதை பார்த்த ஷக்தி காரின் கதவை அவளுக்காக திறந்துவிட்டு தானும் காரில் ஏறி அமர்ந்துகொண்டான்.

மஹா ஏறி அமரும்வரை காத்திருந்த ஷக்தி, எதுவம் பேசாமல் காரை ஸ்டார்ட் செய்து வேகமாக ஓட்டினான்.

சுரேஷ் வீட்டிலிருந்து கிளம்பி இருபது நிமிடங்கள் ஆகியும் ஷக்தி எதுவும் பேசாதது மட்டும் அல்ல மஹாவின் முகத்தை பார்க்க கூட திரும்பவில்லை.

ஒரு சிறு சிரிப்பு கூட இல்லாததால் லேசான பயம் துளிர்விட்டது மஹாவுக்கு.

காரை நிறுத்தாமல் வேகமாக ஒட்டிக்கொண்டிருந்த ஷக்தி திடிரென்று பிரேக் போட்டு காரை நிறுத்தி கீழே இறங்கி நின்றான்.

“வெளிய இறங்கி வா" என்றான்.

மஹா மெதுவாக கீழே இறங்கி நின்றாள்.

சில நிமிடங்கள் மெளனமாக கழிந்தது கண்களை மூடி அமைதியாக நின்ற ஷக்தி பெருமூச்சொன்றை விட்டு, ”மஹா! நீ என்ன படிச்சிருக்க?" என்றான் கோபமாக ஓரக்கண்ணால் அவளை பார்த்தபடி.

பதிலேதும் வராததால் ”உன்னை தான் கேக்கறேன் என்ன படிச்சி்ருக்க?" என்றான் மீண்டும்.

"பி...இ...கம்ப்யூட்டர்... சயின்ஸ்” என்றாள் அவனை பார்த்தபடி.

கோபத்தில் எரிமலையாய் வெடித்தான்.

"பி.இ படிச்சிருக்க அதுவும் யூனிவர்சிட்டி ரேங்க் ஹோல்டர் வெட்கமால்ல உனக்கு? ச்சே இவ்ளோ படிச்சிருக்க உன்னோட விருப்பமில்லாம உன்னை கட்டாயப்படுத்தி அன்னைக்கு கல்யாணமேடைல உட்கார வச்சாங்களே, உனக்கு வாயில்ல எனக்கு இந்த கல்யாணத்துல இஷ்டமில்லனு சொல்ல வேண்டியது தான.

இந்த ஒரு மாசமா நீ அவங்கள பார்த்து எவ்ளோ பயந்தன்னு நான் என் கண்ணால பார்த்தேன். கொஞ்ச நாளே அப்டினா இத்தனை வருஷமா சின்ன வயசுலேர்ந்து உன்னை எவ்ளோ கஷ்டபடுத்திருப்பாங்க” என்றவனின் குரல் கரகரத்தது.

“அனுதாபப்படறீங்களா?" என்றாள் மஹா அடக்கிய சோகத்தோடு.

“கண்டிப்பா இல்ல, கோபப்படறேன் இப்ப நீ என்னுடயவள், ஆனா உன்னை எப்படி கல்யாணம் பண்ணேன் தெரியுமா?" என்று அனல் தெறிக்கும் பார்வையை அவளிடம் வீசினான்.

“உன்னை எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருந்தாலும் உனக்கு கல்யாணம்ன உடனே என்னால தாங்கமுடியல. உனக்கு பிடிச்சிருக்கும் அதனால விலகிடலாம்னு நினைச்சேன், அப்புறம் உனக்கு விருப்பமில்லனு தெரிஞ்சப்புறம் எப்படியும் உன்னை என்னுடையவள் ஆக்கணும்னு தான் நான் அங்கு வந்தேன்”

அவனே முழுவதும் சொல்லட்டும் என்று அமைதியாக இருந்தாள்.

"உன்னை முதல் முதலா அந்த பிள்ளையார் கோவில்ல தான் பார்த்தேன்.

அப்ப நீ என்ன பண்ணிக்கிட்டு இருந்த தெரியுமா? சின்ன குழந்தை மாதிரி பிள்ளயார்கிட்ட சண்டை போட்டுட்டு இருந்த".

மஹாவின் நினைவில் ”பிள்ளையாரப்பா நான் என்ன சொன்னேன்? அவங்க நினைக்கறது எதுவும் நடக்க கூடாதுன்னு சொன்னா நீ எனக்கு பிரெண்டா? இல்ல அவங்களுக்கா? எல்லாமே அவங்களுக்கு சாதகாமாவுதே” என்று கூப்பியா இருகரங்களையும் இறக்காமல் மூடிய விழிகளில் ஒன்றை திறந்து பார்த்து மறுபடியும் பேசினாள்.

"அந்த நிமிஷம் என் மனசுல புகுந்திட்ட, அதுக்கப்புறம் ஒவ்வொரு நாளும் நான் உன்னை பார்க்க கோவிலுக்கு வந்துருவேன்.

ஒவ்வொரு நாளும் நீயும் பிள்ளையார்கிட்ட வந்து க்யூட்டா சண்டை போடுவ. ஐ லவ் இட்"

"ஒரு நாள் நீ வந்து சண்டை போடாம அழுத. அப்போ என் மனசுக்கு ரொம்ப கஷ்டமா இருந்தது. அப்ப நீ, எனக்கு இந்த உலகத்துல ஆறுதலா ஒருத்தர்கூட அனுப்பமாட்டியா? சின்ன வயதுலேர்ந்து எனக்கு கஷ்டத்தை தவிர வேற என்ன கொடுத்திருக்க? ஞாபகம் வச்சுக்க அந்த பாவி மட்டும் என் கழுத்துல தாலி கட்டினான், நான் அந்த நிமிடம் உயிர விட்ருவேன்”னு அழுதுட்டு போய்ட்டடீ. அப்போதான் முடிவு பண்ணேன். உன் கழுத்துல நான் தான் தாலி கட்டணும்னு”.

“என்ன? இதெல்லாம் எப்படி எனக்கு தெரியும்னு தானே யோசிக்கிற? இதோ உன் டைரி நீ மறந்து வச்சிட்டு போய்ட்ட. அப்போ அது என்கைல கிடைச்சது. அதை படிச்சதுக்கப்புறம் உன்னை பத்தி ஓரளவு தெரிஞ்சது. கல்யாண மண்டபத்துல நீ மேடை ஏறிட்ட, உனக்கு என்னை தெரிஞ்சுருந்தா உன் கை புடிச்சி கூட்டிட்டு போயிருப்பேன். ஆனா, மை பேட் லக் உனக்கு என்னை தெரியாது, அதனால அமைதியாயிருந்தேன். நீ திடிர்னு மயக்கம் போட்டுட்ட கடவுள் எனக்கு கொடுத்த சான்சா நினைச்சு உன்கிட்ட ஓடி வந்தேன்.”

ஒன்றும் புரியாமல் அவனையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.

"உன்னை அவங்ககிட்டேர்ந்து காப்பாத்துனம்னு... மட்டும தோணுச்சு... அதனால.. நான்... நீ கன்சிவ் ஆகியிருக்க அதுவும் என்னாலன்னு பொய் சொல்லி உன் கழுத்துல தாலி கட்டிட்டேன்." என்றான் வேறு எங்கோ பார்த்தபடி.

சற்றுநேரம் அமைதியாக நின்ற ஷக்தி திரும்ப, அவன் எதிரில் வந்து நின்ற மஹா ஷக்தியின் சட்டைகாலரை பிடித்து, ”இவ்ளோ ஆசையும் அக்கறையும் வச்சிருக்க நீங்க ஏன் என்கிட்ட சொல்லி முதல்லயே கூட்டிட்டு போகல? இத்தனை வருஷமா அவுங்ககிட்ட நான் எவ்ளோ கஷ்டப்பட்டேன். நீங்க ஏன் என்னை காப்பாத்த வரல?" என்றாள்.

"நான் பிறந்தப்பவே எங்க அம்மா இறந்துட்டாங்க. அதனால எல்லாரும் அம்மாவை முழுங்கிட்டு வந்துருக்கானு என்னை திட்டினாங்க, அப்பா கூட வேற ஒரு கல்யாணம் பண்ணிகிட்டார். எங்க சித்தி என்னை அடிக்காத நாளே கிடையாது, ஒரு வேளை சாப்பாடு கூட ஒழுங்கா தரமாட்டாங்க, இவங்கள பத்தி தெரிஞ்ச எங்க தாத்தா ஒர் உயில் எழுதினார், அதனாலதான் நான் இவ்ளோ படிக்க முடிஞ்சுது. அதோடு ..." என்று மஹா நிறுத்த.
 
8. உயில்!

“என்னோட சாபமா என்னனு தெரியல. எங்க சித்திக்கு குழந்தை பிறக்கவே இல்ல. எங்க தாத்தாக்கு என்னை ரொம்ப புடிக்கும். அவர் தான் எனக்கு எப்பவும் ஆறுதலா இருப்பார். என் கையால சாப்பாடு கொடுத்தா தான் சாப்பிடுவார். அப்பாவும் குடிச்சி குடிச்சி உடம்பு முடியாம இறந்துட்டார். எங்க தாத்தா எனக்கு எல்லாம் சொல்லிக்கொடுத்தார். எங்க ஊர்லயே நாங்க பெரிய குடும்பம். ஊற சுத்தி நிறைய சொத்து இருந்தது, அதுக்கு ஒரே வாரிசு நான் தான். அதை அனுபவிக்க ஆசைப்பட்டு என்னை கொன்னுட்டாங்கன்னா என்ன பண்றது? அதனால தாத்தா ஒரு பிளான் பண்ணி உயில் எழுதி வச்சிட்டார். அதுல நிறைய கண்டிஷன்ஸ் இருந்தது.

  1. எனக்கோ என் உயிருக்கோ ஏதாவது ஆச்சுனாஅடுத்த நிமிஷம் அந்த சொத்து முழுதும் என் பேர்ல தாத்தா அப்ப ஆரம்பிச்சிருந்த குழந்தைகள் இல்லத்துக்கு போய்டும்.
2 .என் பேத்தி படிப்புல ரொம்ப கெட்டிகாரி. அதனால. அவள் விருப்பதுக்கு கண்டிப்பா படிச்சி ஏதாவது பட்டம் வாங்கியே ஆகணும். அதுவும், அவளுக்கு புடிச்ச படிப்பு தான் படிக்கணும்.

  1. அவளுக்கு தேவையான வெளி உலக அடிப்படை உரிமை கண்டிப்பா இருக்கனும். அதாவது ரேஷன்கார்டு, வோட்டர்ஐ டி, ஆதார்கார்டு, பாஸ்போர்ட் இப்படி எல்லாம்.
  2. பதினெட்டு வயசுலேர்ந்து இருபத்தி மூணு வயசுக்குல கல்யாணம் நடக்கணும்.
  3. என் பேத்திக்கு கல்யாணம் ஆகி அவ புருஷனுக்கும் இந்த சொத்து சேராது. அவங்க மகிழ்ச்சியா இருந்ததுக்கு அடையாளமா பிறந்த குழந்தைக்கு பதினெட்டு வயசு முடிஞ்சதுக்கு அப்புறம் தான் இந்த சொத்து முழுக்க் கொள்ளுபேரன் பேர்ல மாறும். இதுக்கு நடுவுல இந்த சொத்த என் பேத்தி அனுபவிக்கலாம், ஆனா யார் பேருக்கும் விக்கவோ மாத்தி எழுதி தரவோ முடியாது. இந்த எல்லா சொத் என் பேத்தியோ அவளை சார்ந்தவங்கள அனுபவிக்க முடியுமே தவிர விக்கமுடியாது. அதுவும் என் கொள்ளு பேரனுக்கு பதினெட்டு வயசுக்கு அப்புறம் அவனுக்கு கல்யாணமாகி பிறக்கப்போற குழந்தைக்கு தான் விக்கிரதுக்குஎல்லா உரிமையும் இருக்கு அதுவும் அவன் மேஜர் ஆனப்புறம்."
"இது தான் எங்க தாத்தா எனக்காக எழுதி வச்ச உயில்.

கொஞ்ச நாள்ல எனக்கு பத்து வயசு இருக்கும்போது தாத்தாவும்உடம்பு முடியாம இறந்துட்டார்.

அதுவரைக்கும் இந்த உயிலைபத்தி யாருக்குமே தெரியாது. தாத்தா இறந்த மூணாவது நாள் நிலத்தை விக்க ஏற்பாடு பண்ணாங்க, அப்ப தான் தாத்தா இது மாதிரி உயில் எழுதி வச்சிருக்கார்ன்றதும் அதுல நிறைய சிக்கல் இருக்கறதும் தெரிஞ்சுது .

அதனால எங்க சித்தி என் மேல பாசமா இருக்க மாதிரி வீட்டுக்கு வெளியே நடந்துக்கிட்டாங்க, ஆனா வீட்டுக்குள்ள வந்தவுடனே பண்ணாத கொடுமையே இல்ல. ஒரு சில விஷயங்கள் வெளிய சொல்ல முடியாத அளவுக்கு கொடுமையா இருக்கும். நான் சின்ன பொண்ணுறதால இந்த உயில்பத்தி எதுவும் தெரியாது.

எனக்கு பதினெட்டு வயசாகும்போது தான் எனக்கு இந்த உயில் பத்தின விஷயம் தெரியும் .தெரிஞ்சும் என்ன? எனக்கு காசுமேல ஆசை இல்ல என்கிட்ட யாராவது அன்பா நடந்துக்க மாடங்களான்னு எவ்ளோ நாள் ஏங்கி இருக்கேன்” எனறு வாய் விட்டு மண்ணில் சரிந்து சாலை என்றும் பாராமல் கதறி அழுதாள்.
 
9. ஃபிளாஷ்பேக்

அவளை அள்ளி அணைத்திட கைகள் துடித்தாலும் அவள் மனதில் இருக்கும் பாரத்தை முழுதாய் இறக்கட்டும் என்று அமைதியாய் நின்றான்.

சிறிதுநேரம் அழுதவள் ”ஸ்கூல் முடிச்சிட்டேன், பிளஸ் டூல நான் தான் எங்க மாவட்டத்திலேயே முதல் மார்க்”.

"அந்த ஊரே என்னை தலைல தூக்கி வச்சி கொண்டாடினாங்க. ஆனா, நான் முதல் மார்க் வங்கனதுக்கு எங்க சித்தி கொடுத்த பரிசு ..." என மெளனமாக இருந்தவள் எழுந்து ஷக்தியின் கையை பற்றி காருக்குள் உட்காரவைத்து தானும் அமர்ந்தாள்.

இரண்டு நொடி கண்களை மூடி அமைதியாக இருந்தவள். பெருமூச்சொன்றை விட்டபடி இடது காலில் தன் சேலையை சற்று தூக்க அவளின் கெண்டைக்காலில் பெரியதொரு தழும்பு.

பார்த்து அதிர்ந்து விட்டான் ஷக்தி. ”என்னதிது இவ்வளவு பெரிய காயம்?” என்றான்.

அவனின் துடிப்பில் ஒரு நிமிடம் சந்தோச பட்டு பின் ”எங்க சித்தி எனக்கு கொடுத்த பரிசு. அடுப்பில் எரிந்து கொண்டிருந்த விறகை எடுத்து சூடு வைத்துவிட்டார்" என்று அழுதாள்.

இத்தனையும் மீறி வக்கீல் வந்து என்னிடம் ”மஹா! தாத்தா உன்னை நீ விருப்பப்பட்ட படிப்பு நல்லா படிக்கச் சொல்லிருக்காரு. நீ என்னம்மா படிக்க போறேன்னு?” கேட்டாரு.

நான் உடனே சித்தியை பார்க்க ‘படிக்கச் மாட்டேன் என்று சொல்’ என்று தலையாட்டினார்கள், ஆனாலும் நான் படிக்கவேண்டும் என்ற ஆசையினால் “பி.இ படிக்கச் போறேன் அங்கிள்” என்றேன்.

"சரிம்மா” என்று என்னை உடனே கூட்டி சென்று இன்ஜினியரிங் காலேஜில் சேர்க்க ஏற்பாடு செய்தார்.

"வீட்டிற்கு வந்தவுடன் என் சித்தி கை வலிக்கும் வரை அடித்து விட்டு என்னை ஒரு இருட்டறையில் இரண்டு நாள் பட்டினியாக அடைந்துவிட்டார்” என்று தேம்பினாள்.

"அந்த இருட்டு அரை ..." என்று அவள் சொல்லும் போதே கண்களில் தெரிந்த பயம் ஷக்தியை கட்டிக்கொண்டாள். அவளை சமாதான படுத்த அவளின் முதுகை ஆதரவாய் தடவி விட்டான்.

சிறிதுநேரம் கழித்து தான் அவனிடம் இதுக்கும் நிலை உணர்ந்து வேகமாக அவனிடம் இருந்து பிரிந்தவள்” என்னை மன்னிச்சிடுங்க நான் ...".

"பரவால்ல அப்புறம்” என்றவனை பாராமல்.

"அதுக்கப்புறம் என்னை எவ்ளோ கொடுமை படுத்தினாலும் பரவால்ல படிக்கணும்னு மட்டும் முடிவு பண்ணிட்டேன். காலேஜ்ம் சேர்ந்திட்டேன். ஆனா, அதுக்கப்புறம் தான் பிரச்சனையே சித்தி காலேஜ் பக்கத்துலேயே வீடு எடுத்து என் கூடயே தங்கிட்டாங்க".

"ஒவ்வொரு நாளும் எனக்கு நரகம் தான் இப்படியே நாலு வருஷம் போய் காலேஜ் படிச்சேன். தாத்தா உயில் படி சொத்தை அனுபவிக்க முடியாம தாத்தா மேல இருந்த கோபம் எல்லாம் சேர்ந்து அவங்க போட்ட பிளான் தான் என்னை அவங்க தம்பிக்கே கல்யாணம் பண்ண நினைச்சது. என்ன ஆனாலும் இதுக்கு மட்டும் ஒதுக்கவே கூடாதுன்னு முடிவு பண்ணி ..."

"சித்தி எனக்கு கல்யாணம் வேண்டாம்” என்றேன் தைரியத்தை வரவழைத்து கொண்டு.

"ஏன்? என் தம்பிக்கென்ன ராஜா மாதிரி இருக்கான்? உன்னை நான் இப்ப அனுமதி கேக்கலயே” அப்டினு என்னை அடிச்சாங்க.

"நீங்க என்னை எவ்ளோ அடிச்சாலும் நான் கல்யாணம் பண்ணிக்க மாட்டேன்” என்று சொன்னேன்.

"அதுக்கு அவங்க சொன்னது...” என்று மறுபடியும் ஷக்தியின் கையை பற்றிக்கொண்டாள்.

"ஒன்னு ஊர்கூட்டி என் தம்பிக்கு கல்யாணம் பண்ணி வெப்பேன். இல்ல,உன்னை கல்யாணத்த்கு முன்னாடியே என் தம்பிக்கு தாரமாகிட்டு தாலிகட்ட வைப்பேன். என்கிட்ட இருந்து தப்பிக்கலாம்னு நினைச்ச உனக்குன்னு இருக்க அந்த கிழவியை கொன்னுடுவேன் நல்லா யோசிச்சு உன் முடிவ சொல்" என்று போய்ட்டாங்க.

"தாலி கட்றத்துக்கு முன்ன ஒருத்தன் என்னை தொடறதை என்னால ஏத்துக்க முடியல அதான் என் தலையெழுத்து இது தான்னு நினைச்சுகிட்டு ஒத்துக்கிட்டேன்”.

"சித்தியின் தம்பி நல்லவனென்றாலும் பரவாயில்லை. எல்லா கெட்ட பழக்கங்களும் தத்து எடுத்தவன். அதுமட்டும் அல்லாமல் ஏற்கனவே நிறைய பெண்களுடன் தவறான உறவு வைத்திருக்கிறான் என்று கேள்வி பட்டிருக்கிறேன். அதனால் தான் அவன் கட்டும் தாலி என் கழுத்தில் ஏறும் முன் இந்த உலகை விட்டு போகலாம் என்று கையில் விஷம் வைத்திருந்தேன். அவனை என் அருகில் பார்த்தவுடன் டென்ஷன் அதிகமாகி மயங்கிவிட எழும்போது நீங்கள் என் கழுத்தில் ..." என்று முடிக்காமல் அவனை பார்த்தாள்.

அவளின் ஒவ்வொரு வார்த்தையின் வலியையும் அவன் கண்களில் தெரிந்த கோபத்தில் தெரிந்தது.

அவளை சட்டென இழுத்து அவனோடு அணைத்து கொண்டான். ”சாரி! நான் முன்னாடியே வந்துருக்கணும்” என்று கண்கலங்கினான்.

"அவங்கள நான் சும்மா விட மாட்டேன்” என்று கோவத்தில் நரம்புகள் புடைக்க கூறினான்.

அவனின் அணைப்பு தனக்கு பாதுகாப்பை தரும் என்று நம்பினாள்
 
10.கடல்

"நான் ஒன்னு கேட்டா தப்பா நினைக்க மாட்டிங்கல்ல?" என்று அவனை பார்க்காமல் கேட்டாள்.

அவளின் அந்த பெண்மை கலந்த கூச்சம் ஷக்திக்கு பிடித்திருந்தது அவளை அப்படி காணும் போது அவனுக்குள் இருக்கும் ஆண்மையும் அவனை ஏதோ செய்தது.

அவளிடம் மேலும் நெருங்க சொல்லி அவனை பாடாய் படுத்தியது.

‘இன்னும் அவள் கடந்த கால வாழ்க்கையில் இருந்து வெளியே வரவேண்டும் அவளாக தன்னை ஏற்கும் வரை அவளை கட்டாய படுத்தாமல் காதலிக்க போகிறேன்’ என்று தன் மனதிற்கு கடிவாளம் ஒன்றை கட்டிவிட்டால் நல்லது என்று நினைத்து கொண்டான்.

‘முதலில் இவளை நிறைய மாற்ற வேண்டி இருக்கிறது ஷக்திக்கு ஜஸ்ட் ஆப்போசிட்டா இருக்கா இந்த மஹா’ என்று நினைத்து சிரித்தான்.

"சரி வா! கிழ இறங்கு” என்றவுடன் தான் இருக்கும் இடத்தை சுற்றி பார்த்தாள்.

இருட்டிவிட்ட நேரம் அவளின் கையை பிடித்து கடலுக்கு கூட்டி சென்றான்.

"நாம பீச்சிக்கு வர போறோம்னு சொல்லி இருந்தா சுடிதார் போட்ருப்பேன்ல?" என்றவளை ஓரக்கண்ணால் பார்த்தபடி.

"இந்த புடவையும் உனக்கு அழகா தான் இருக்கு எனக்கு பிடிச்சிருக்கு. புதுசா கல்யாணமான பொண்ணுங்க புடவைல தான் ரொம்ப அழகா இருப்பாங்க. அதுக்குன்னு எனக்கு பிடிச்சிருக்கு நீ இந்த மாதிரி தான் இருக்கணும்னு என்னைக்கும் சொல்லமாட்டேன் உனக்கு எப்படி இருக்கனும்னு ஆசையோ அப்டியே இருக்கலாம் எல்லா விஷயத்துலயும்” என்றான் அழுத்தமாக.

ஒரு நொடி அவனை ஏறெடுத்து பார்த்தவள் பார்வையிலேயே நன்றியும் உறைத்தாள்.

“என்னங்க எனக்கு கடல்னா பயம். நான் வரல, நீங்க போங்க" என்ற மஹாவின் கையை இறுக்கமாக பிடித்தான்.

"நீ என்னை நம்பரையா? இல்ல..." என்று கேள்வியோடு அவளை நோக்கினான்.

"கண்டிப்பா இதுக்கு முன்னாடி எப்படியோ? ஆனா, இனி உங்கள தவற எனக்கு யாரும் இல்ல, நான் என்னைவிட உங்கள அதிகமா நம்பறேன்" என்றாள் கீழே பார்த்தபடி.

"ரொம்ப தேங்க்ஸ்!" என்றான் அவளிடம் நெருங்கியபடி.

ஷக்தியின் நெருக்கம் அவளை தடுமாற செய்தது கண்களை இறுகமூடி அவன் அருகாமையை ரசித்தாள்.

"நீ என்னை நம்பறன்னா?..." என்று தன் இரு கைகளையும் விரித்தபடி நின்றான்.

மணலையே நோக்கி கொண்டிருந்தவள் அவன் பேச்சு நின்றுவிட்டதால் நிமிர்ந்து அவனை நோக்கினாள். ‘எதுக்கு கையை நீட்டுகின்றார் என்ன? நான அவரை கட்டி பிடிக்கணுமா? என்னால முடியாது’ என்று நினைத்தவள் அவனின் சொற்கள் காதில் ரியங்காரமிட்டன. ‘நீ என்னை நம்பறன்னா? என்ன இப்படி சொல்லிட்டாரே? நான் இதுவரைக்கும் யாரையுமே அன்பாய் கூட கட்டிப்பிடித்தது இல்லையே! அதுவும் ஒரு ஆணை எப்படி ...?’ என்று யோசிக்கையில்…

"பரவால்ல உனக்கு விருப்பம் இல்லனா விட்று" என்று கூறி முடிக்கும் முன் கண்களை இறுக மூடியபடி அவனை கட்டிக்கொண்டாள்.

அவளாக வரட்டும் என்று இருந்தான் ஷக்தி.

அவளின் தயக்கத்தை போக்க தன்னிடம் அவளின் விருப்பத்தோடு வரட்டும் என்று அமைதியாக நின்றபடி காத்திருந்தான்.

அவள் மிகவும் தயங்கவும் பாவம் அவளை தொந்தரவு செய்யவேண்டாம் என்று எண்ணி, “உனக்கு விருப்பமில்லையன்றால் விட்று” என்று சொல்லி முடிப்பதற்குள் தன்னை கட்டிக்கொண்டதை நினைத்து சிரித்தபடி மென்மையாக வருடி கொடுத்தான்.

சில நிமிடங்கள் சிலையாக நின்றவர்கள் பின் ஷக்தி மஹாவின் முகத்தை நிமிர்த்தி “இதுக்கு முன்னாடி நீ பட்ட எல்லா கஷ்டத்தைம் மறந்துரு. இனி, உன் பெயர் முதல் உன் பாதம் வரை எனக்கே எனக்கு மட்டும் தான் சொந்தம்” என்று அவளின் நெற்றியில் மென்மையாய் தன் இதழ் பதித்தான்.

“பட்ட கஷ்டங்கள் எல்லாம்

கனவாய் மறந்திடு கண்ணே!

இனி!

உன் கருவிழி முதல் உன் பாதம் வரை

எனக்கு மட்டுமே சொந்தமாகும்!

அதுமட்டுமல்ல...

என் மரணம் வரை

என்

உயிரின் ஒவ்வொரு மூச்சும்

உனக்கு மட்டுமே சொந்தமாகும்!

நம் இருவரின் மூச்சும்

காற்றோடு கலக்கும் வரை

நீ என்பது நான் மட்டுமே!

அன்பே!

நான் என்பது நீ மட்டுமே!”


மஹா அவனுடைய மனைவி தான் என்றாலும் முதல்முறையாக ஒரு பெண்ணின் ஸ்பரிசம் அவனின் முதுகு தண்டு வரை சென்று சூடேற்றியது.

தன்னை அடக்க முடியாமல் அவனிடமே அவன் தோற்று கொண்டிருந்த வேளையில் மஹாவின் குரல் அவனை காப்பாற்றியது.

"ரொம்ப தேங்க்ஸ்! பிறந்தவுடனே அம்மா இறந்ததால் அம்மாவின் ஸ்பரிசமும், அப்பா என் மேல வெறுப்பா இருந்ததால அப்பாவோட ஸ்பரிசமும், கூடபிறந்தவங்க யாரும் இல்லாததால என்னை யாரும் இதுவரை கட்டி தழுவியதில்லை. நான் கண்டதெல்லாம் சித்தியின் அடியும் திட்டுகளும் தான். இவங்க எல்லோரோட அன்பையும நான் உங்க உருவத்துல பார்க்கிறேன்" என்று அழுதவளை தன்னிடம் இருந்து விலக்கி ”இது என்னோட கட்டளை நீ இனி எந்த காரணத்துக்காகவும் அழக்கூடாது” என்றான் அன்பு கட்டளையாக.

அவனிலிருந்து எழும்பும் உணர்ச்சியை அடக்கியவன்.

"வா” என்று அலையை நோக்கி அவள் கைகளை இழுத்தான்.

"இல்ல” என்று தலையாட்டியவளை விடாமல் இழுத்தான்.

அவனிடம் இருந்து விலகி கரையினில் ஓடினாள். அவளை விடாமல் துரத்திக்கொண்டு மூச்சு வாங்க ஓடிய ஷக்தி நிலைதடுமாறி விழப்போன மஹாவை பிடிக்க போய் அவனும் சேர்ந்து கீழே விழுந்தான். இருவரும் மணலில் விழுந்தனர். அவளின் நெருக்கத்தில் இருப்பது ஷக்திக்கு பிடித்திருந்தது. மஹாவின் கன்னத்தை லேசாக வருடியவன் அமைதியாக அவளையே பார்த்திருந்தான்.

“என்னை ஏதோ கேக்கணும்னு சொன்ன? என்ன அது?” என்று கேட்டான்.

"அது வந்து..." என்று இழுத்தாள்.

“என்ன என்னிடம் கேட்க தயக்கம்? உனக்கு எது வேண்டுமானாலும் என்னிடம் கேள்" என்றான்.

“எனக்கு உங்க பேரே தெரியாது. உங்களை பத்தியும் தெரியாது?” என்று மெதுவாய் இழுத்தாள்.
 

New Threads

Top Bottom