Your browser does not support JavaScript!

லாகின் செய்வதில் சிரமம் இருப்பவர்கள் தொடர்பு கொள்ள வேண்டிய மின்னஞ்சல் - sahaptham@gmail.com


Regular-Update நெருங்க சொல்லுதடி உன்னிடம்

நெருங்க சொல்லுதடி உன்னிடம் 11:

11. என்னை காதலிப்பவரை!​


குறும்பு பார்வையுடன், "நிஜமா உனக்கு என் பெயர் தெரியாது ?" என்று அவளையே பார்த்தான்.

"ஹம்ம் தெரியும். ஆனா வேற எதுவும் தெரியாதே?" என்றால் வெகுளியாக.

"அதற்கென்ன நான் சொல்கிறேன்." என்று தன்னை பற்றியும் தன் குடும்பத்தை பற்றியும் கூறிவிட்டு அவளை பார்த்து கொண்டே, "சரி. நீ நல்லா பாட்டு பாடற பாரத நாட்யம் டான்ஸ் ஆட்றியே உங்க சித்திக்கு தெரியுமா?"

"தெரியாது! பாட்டு கிளாஸ், டான்ஸ் கிளாஸ் எல்லாம் எனக்கு ரொம்ப இன்டெரெஸ்ட். அதனால எல்லாத்தையும் சித்திக்கு தெரியாம காலேஜ் உள்ளயே கத்துக்கிட்டேன். எனக்கு இதெல்லாம் தெரியும்னு உங்களுக்கு எப்படி தெரியும்?"

"அது நீ தான் கோவிலை ஒரு குட்டீஸ் பட்டாளத்தையே பிரெண்ட்ஸா வச்சுருக்கியே? நீ அவங்களுக்கு பாடி காட்டும் போது பார்த்துருக்கேன். அப்ப இந்த கிளாஸுக்கெல்லாம் எப்படி பீஸ் கட்டுவ?" என்றான்.

"நா கம்ப்யூட்டர் படிச்சதால எனக்கு கண்டிப்பா சிஸ்டம் வேணும்னு லாயர் அங்கிள் கிட்ட சொல்லி லேப்டாப் வாங்கிடேன். படிக்கும் போதே ஆன்லைன் ப்ரொஜெக்ட் மூலமா எர்ன் பண்ணிட்டு இருந்தேன். இந்த கிளாஸ்சுக்கு போக மீதியை என் அக்கவுண்ட்ல போட்ருவேன்."

"பரவால்லையே கொஞ்சம் கெட்டிக்கார பொண்ணு தான்ம் ஆனா, மேரேஜ் விஷயத்துல தான்..."

"அதுலயும் ஒரு நன்மை இருந்துருக்குல்ல, நான் அப்டி இருக்க போய் தான் என்னை விரும்பின ஒருத்தர் என்னை கல்யாணம் பண்ணிகிட்டார்ல?" என்று அவனை பார்க்காமலே எங்கோ பார்த்தபடி கூறவும் சட்டென அவள் புறம் திரும்பி, " இப்ப என சொன்ன ?" என்றான்.

"இல்ல நான் ஒன்னும் சொல்லலையே?"

"இல்ல சொன்ன. ஒழுஙகா என்னை பார்த்து திரும்பி சொல்லு."

"முடியாது" என்று மணலை உதறி கொண்டு எழுந்தவளின் கை பற்றி இழுக்க மறுபடியும் மணலில் விழுந்தாள்.

கையை விடாமல், " சொல்லலைனா என்ன பண்ணுவேன்னு எனக்கே தெரியாது." என்று அவள் கண்களையே பார்த்து கொண்டிருந்தான்.

அவள் பதில் ஏதும் கூறாமல் அமைதியாக இருக்க, அவளிடம் மிகவும் நெருக்கத்தில், " இப்ப சொல்ல போறியா இல்ல..." என்று அவளின் உதட்டை தன் விரலால் தடவினான்.

அவனின் நெருக்கத்தில் இருந்தவள் கண்களை மூடி கொண்டு, "அதனால தான நீங்க எனக்கு கிடைச்சிங்க." என்று தன் இதழை கடித்தாள்.

தன்னையும் மறந்து தன் இதழை அவள் இதழோடு சேர்க்கும் நேரத்தில மொபைல் அடித்தது இருவரும் வேகமாக எழுந்து அமர்ந்தனர்.

"யாருடா இந்த நேரத்துல கரடி?" என்று மனதில் திட்டி கொண்டே "ஹலோ!" என்றான் கோவமாக.

"ஹலோ ப்ரோ! எங்க இருக்கீங்க? மணி ஒன்பது ஆகுது. அம்மா ரொம்ப கவலையா இருக்காங்க." என்றான் சுரேஷ்.

"சரி. நான் வரேன்." என்று போனை வைத்து விட்டு மஹாவிடம், "நாம கிளம்பலாம் மணி ஆகிடுச்சு ஆன்ட்டி காணாமேன்னு பீல் பண்றாங்களாம்."

"ஹ்ம் போலாம்" என்று எழுந்தாள்.

அவள் முன்னே நடக்க வேகமாக சென்று அவள் தோளில் கை போட்டு நடந்தான்.

அவனின் கை தன் மேல் பட்டதுமே மிகவும் பதட்டம் அடைந்து உடலில் ஒரு நடுக்கம் பரவியதை உணர்ந்தாள்.

மெதுவாக அவன் பிடியில் இருந்து விடு பட முயன்றாள்.

அவள் சங்கடப்படுவதை உணர்ந்து தன் கைகளை எடுத்துக்கொண்டான்.

மௌனமே மொழியாக இருவரும் காரில் பயணித்தனர்.

"என்னால டெய்லியும் இப்டி வெளில கூட்டிட்டு போக முடியாது. ஆனா, டைம் கிடைக்கும் போது கண்டிப்பா கூட்டிட்டு போறேன். ஆனா டெய்லியும் உன்ன வந்து பார்ப்பேன்." என்று அவளை பார்த்தான். வெட்கத்தில் அவளின் முகம் சிவப்பதை ஒரே கண்ணால் பார்த்து சிரித்து கொண்டிருந்தான்.

சுரேஷ் வீடு வந்து விட்டது. இருவரும் இறங்கி உள்ளே போக, "என்னம்மா சாப்பிட்டீங்களா?" என்று குரல் கேட்கவே,

"இல்லம்மா இன்னும் சாப்பிடல நீங்க சாப்பிட்டீங்களா?"

"எல்லாரும் சாப்ட்டாங்க. நான் நீ வந்துருவேன் வெயிட் பண்ணிட்டு இருக்கேன் வாங்க ரெண்டு பேரும் சாப்பிடலாம்."

"இல்ல ஆண்ட்டி. நா கிளம்பறேன் அம்மா எனக்காக காத்துட்டு இருப்பாங்க." எர்ரான் ஷக்தி.

"மணி இப்ப பத்தரை ஆகுது. இதுக்கு மேல நீ ஒன்னும் வீட்டுக்கு போக வேணாம் இங்கயே தங்கிரு."

"இல்ல ஆன்ட்டி..." என்று இழுத்தவனிடம் கண்டிப்புடன்,

"இல்ல நான் சொன்னா சொன்னது தான். யு ஆர் கோயிங் டு ஸ்டே ஹியர் ஒன்லி." என்றபடி ஷக்தி அம்மாவிற்கு போன் செய்து ஷக்தி சுரேஷுடன் இங்கயே தங்கட்டும் என்று அனுமதி வாங்கினார்.

'கடவுளே! இவன் கொஞ்ச நேரம் என் பக்கத்துல இருந்தாலே எனக்குள்ள என்ன நடக்குதுன்னு தெரியல. இப்ப ராத்திரி முழுக்க என்கூட.. கடவுளே ப்ளீஸ் நீ தான் காப்பாத்தணும்.' என்று மனதினுள் வேண்டிக் கொண்டாள் மஹா.

இருவரும் சாப்பிட்டார்கள்.

"சரி ஆன்ட்டி. நா சுரேஷ் கூட படுத்துகிறேன்." என்றவனை முறைத்து, "டே அவன்கூடயா தூங்கப்போற? உனக்கு கல்யாண ஆகிடுச்சு மறந்துட்டியா? மஹா சக்திய உன் ரூம்க்கு கூட்டிட்டு போம்மா. எனக்கு தூக்கம் வருது குட் நைட்." என்று தன் அறைக்குள் புகுந்து கொண்டார்.

தயங்கி தயங்கி நின்றவனை "வாங்க" என்று தன் அறைக்கு அழைத்து சென்றாள்.

_ ------------------
 

12. சுரேஷின் கோவம்​


வாங்க என்று வாய் அழைத்தாலும் மனம் முழுதும் ஒரு பதற்றம் தொற்றி கொண்டது.

தன் அறையின் கதவை திறந்தவள் அவன் வருவதற்கு வழி விட்டு உள்ளே சென்றாள். தன் கஃபோர்டு திறந்து அவனுக்கான நைட் ட்ரெஸ்ஸை எடுத்து குடுத்தாள்.

அவளின் செயலில் அவன் விழிகள் ஆச்சர்யத்தில விரிந்தது.

தன் வீட்டில் எப்பொழுதும் அவனின் சிறு வேலைகளை கூட அவனே செய்வான். வேறு யாரையும் செய்ய அனுமதிக்க மாட்டான்.

தன்னை கவனித்து நெருக்கத்தில் அன்பு செலுத்த தனக்கென ஒருவள் வந்து விட்டாள் என்பதை இப்பொழுது உணர்ந்தான்.

"தேங்க்ஸ்" என்றுவளை பார்வையில் துளைத்து கொண்டிருந்தான்.

வழக்கம் போல் அவளோ அவன் விழி அம்பில் இருந்து தப்பிக்க தரையை பார்த்து கொண்டிருந்தாள்.

'கடவுளே இவள் என் மனதைம் உடலையும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஆக்ரமிக்கிறாள். இதுல ஆன்ட்டி வேற இங்கயே தங்க சொல்லிட்டாங்க இன்னைக்கு நைட் எனக்கு ரொம்ப கஷ்டமானதா இருக்க போகுது.'

அவன் உடை மாற்றாமல் அங்கேயே நிற்க, "போய் டிரஸ் மாத்திக்கோங்க உங்க டிரஸ் லயிட்டா ஈரமா இருக்கு இப்படி நின்னா கண்டிப்பா சளி பிடிக்கம்." என்றாள் மிக மெல்லிய குரலில்.

"தோ மாத்திகிறேன்." என்று வாஷ் ரூம் சென்று மாற்றிக்கொண்டு வந்தவன் அவள் உடை மாற்றாமல் நிற்பதை பார்த்து, "நீயும் போய் மாத்திக்க போ." என்றான் மெதுவாக.

"இல்ல என்கிட்டே எல்லாமே புடவை தான் இருக்கு. நா அங்க இருந்து டிரஸ் எதுவும் கொண்டு வரல. பரவா இல்ல நான் இந்த ட்ரேஸ்லேயே இருக்கேன்."

"சாரி. இருந்த டென்ஷன்ல நான் உனக்கு எந்த டிரஸ்ஸும் வாங்கி தரவே இல்ல." ஷக்தி.

"பரவா இல்லங்க. இங்க அம்மா மத்த எல்லாரும் என்னை அவங்க வீட்டு பொண்ணு மாதிரி நல்லா பார்த்துக்குறாங்க. இங்க இருக்குற எல்லாமே புது புடவைகள் தான், எனக்கு அதுவே போதும், நீங்க என்னை இங்க விட்டுட்டு போனாலும் எனக்கு நல்ல குடும்பத்தை குடுத்துருக்கீங்க அதுக்கு நான் தான் உங்களுக்கு நன்றி சொல்லணும்." என்றவளை தலை முதல் பாதம் வரை ஒருமுறை நோட்டமிட்டான்.

அவள் செவ்விதழ்களின் நடனத்தில் தன்னை மறந்தவன் அவள் கைகளை பிடித்து தன்னிடம் இழுத்த வேகத்தில், அவனின் திடீர் எதிர்பாராத தாக்குதலால் நிலை இழந்து அவனோடு மோதி இருவரும் கட்டிலில் விழ சக்தியின் கரங்கள் அவள் இடையினை தாங்கி பிடித்தன.

அவன் முதுகுத்தண்டில் மின்சாரம் பாய்வது போல் ஓர் உணர்வு. அவளின் பட்டு மேனி தன் மேல் இருப்பதும அங்கேயும் இங்கேயும் அசைத்தாடும் அந்த துரு துரு விழிகளும் இதய துடிப்பு போல் விரிந்து சுருங்கி குவியும் அந்த இதழ்களும் 'ஓஹ் நோ ஷி ட்ரைவ்ஸ் மீ க்ரேஸிலி' என்று அவள் இதழ்களோடு தன் இதழ்களை சேர்க்க முனைந்தான்.

அலாரம் வைத்து போல் அடித்தது அவனின் போன், "ப்ச்சு இப்ப எந்த கரடின்னு தெரியலையே?" என்று வாய் விட்டே திட்டினான்.

இது தான் சமயம் தப்பித்தேன் என்று வேகமாக அவன் பிடியில் இருந்து விலகினாள். அவளை கண்களால் அளந்தபடியே போனில், "ஹெலோ!" என்றான் கோவமாக.

"என்ன ப்ரோ தூங்கிட்டியா?" என்கிற குரலில் எரிச்சல் அடைந்தவன் "இல்ல முடி வெட்டிட்டு இருக்கேன். என்னடா வேணும் உனக்கு ?"

"நீ தான் ப்ரோ. ப்ளீஸ் மொட்டை மாடிக்கு வா." என்றான் சுரேஷ்.

"டே எதுவா இருந்தாலும் காலைல பேசிக்கலாம் இப்ப ஒழுங்கா தூங்கு." என்றான்.

"இல்ல நீ இப்பவே வர நா வெயிட் பண்றேன்." என்று போனை கட் செய்தான்.

"இவன் வேற நேரம் காலம் தெரியாம என் உயிரை வாங்கறான்." என்று நினைத்தபடி மஹாவிடம் திரும்ப, "நீ படுத்து தூங்கு நான் இப்ப வரேன்." என்று மாடிக்கு வந்தான்.

"என்னடா இந்த நேரத்துல ஏன் கூப்பிட்ட?" என்றான் ஷக்தி

"டே அந்த ராட்சஷிய என் தலைலகட்ட முடிவு பண்ணிட்டாங்கடா."

"யாரு?"

"யாருன்னு உனக்கு தெரியாது?" என்று அவனை முறைக்க, "நீ சொன்னா தானடா தெரியும்?"

"ஹ்ம் அதான் அந்த பிசாசு ஜனனியை." என்றான் கோவமாக.

"ஹே காங்கிராட்ஸ் டா."

"எரிய நெருப்புல நீ வேற என்னைய ஊத்தாத." சுரேஷ்.

"டே! அவ உங்க அத்தை பொண்ணு தான? ரொம்ப நல்ல பொண்ணுடா. பேசாம கல்யாணம் பண்ணிக்கோ."

"டே எனக்கும் அவளுக்கும் சுத்தமா செட் ஆகாது."

"சரி. அப்ப நிறுத்திடலாமா °?"

"அது முடியாது அவங்க ஜெர்மனிலர்ந்து வந்துடாங்க, நாளைக்கு எனக்கு எங்கேஜ்மென்ட் இன்னும் ஒரு வாரத்துல கல்யாணம்." என்றான்.

"என்னடா தீடிர்னு இவ்ளோ சீக்கிரமா நீ உங்க அப்பாகிட்ட முடியாதுக்கு சொல்றது தான?" என்று கேட்க, "அப்பா ஸ்ட்ரிக்டா சொல்லிட்டார். அவளை வேணாம்னு சொன்ன இந்த குடும்பம் மொத்தமும் என்கிட்டேர்ந்து விலகிடுவாங்களாம்." என்று கண் கலங்கினான்.

"என்ன சொல்றதுன்னு தெரியல யு ஹவ் டு அக்ஸ்ப்ட் ஹேர்."

"நோ வே! நான் கட்ற தாலி வேணா அவ கழுத்துல தொங்கும். ஆனா, என்னைக்கும் நா அவளுக்கு சொந்தமாக மாட்டேன்." என்றான் பிடிவாதமாக.

பின் பெரு மூச்செறிந்தவன், "எனக்கு ரொம்ப கஷ்டமா இருந்தது. உங்கிட்ட பேசினா கொஞ்சம நல்லாருக்கும்னு பீல் பண்ணேன். அதான் உன்ன கூப்பிட்டேன். சாரி டா. நீ போ அண்ணி வெயிட் பண்ணிட்டு இருப்பாங்க." என்றான்.

"சரி டா. நீ போய் படு. எதுவா இருந்தாலும் காலைல பார்த்துக்கலாம்." என்று கீழே இறங்கி தங்கள் ரூமிற்கு வந்தான்.

அங்கே மஹா!

****

சியு இந்த நெக்ஸ்ட் எபிசொட் இ ட்ரை டு அப்டேட் ரெகுலர்லி ஷேர் யுவர் ஓட்ஸ் அண்ட் கமெண்ட்ஸ்
 

13. தனிமை​


மஹா அங்கே தரையில் பாய் விரித்து படுத்து உறங்கி இருந்தாள். அப்படியல்ல உறங்குவது போல் கண் மூடி படுத்திருந்தாள்.

'அடிப்பாவி ஒரு பத்து நிமிஷம் போயிட்டு வரதுக்குள்ள இந்த வேல பார்த்து வெச்சுருக்காளே இவளை வச்சுக்கிட்டு நான் என்ன பண்றது?"' என்று நினைத்தவன் மஹாவின் அருகில் தரையில் அமர்ந்து கொண்டு, "மஹா" என்று அழைத்தான். எந்த அசைவும் இல்லாததால், "தூங்கி இருப்பாளோ?" என்றவன்.

கண்கள் மூடி இருந்தாலும் கருவிழிகள் அசைந்தாடுவதை பார்த்து, 'முழிச்சு கிட்டு தான் இருக்கியா? என்கிட்டயேவா இரு வரேன்.' ன்று மெல்ல எழுந்தவன். தன் இரு கைகளால் அவளை ஏந்தி கட்டிலில் படுக்க வைத்தான்.

அவன் கரங்கள் அவள் உடலை தீண்டியவுடன் அவளின் இதயத்துடிப்பு அவனுக்கே கேட்கும் அளவு துடித்தது. அவளின் பட்டு போன்ற உடல் நடுங்குவதையும் எந்த நொடியும் கண்களை திறந்து விடுவேன் என்பது போல் கண்களின் கருவிழி அசைவதையும் ரசித்தபடியே கிடத்தினான்.

தானும் அவளின் மறுபுறம் மிக நெருக்கத்தில் படுத்துக்கொண்டு அவளின் காதருகே மிகவும் நெருக்கத்தில், "நீ தூங்கற மாதிரி நடிக்கறப்பக்கூட ரொம்ப அழகா இருக்க." என்றான்.

அவனின் சொற்களால் திகைத்து கண்களை பட்டென்று திறந்தவள் மாட்டிக் கொண்டோம் என்பதால் கீழ் உதட்டை கடித்தபடி அவனை நோக்கினாள்.

"இன்னும் நீ என்னை நம்பலையா? என்னை பார்த்து ஏன் அப்டி பயப்படற? நிசசயமா உன் அனுமதி இல்லாம நா கணவனா நடக்கனும்னு நினைக்க மாட்டேன். அதனால நீ என்னை பார்த்து பயப்படாத."

"அப்டி எல்லாம் ஒன்றும் இல்லை." என்றாள் அவனை நோக்காமலே.

"நா தான் உன்ன முதல்ல பார்த்து லவ் பண்ணேன். உன் அனுமதி இல்லாமலே உன் கழுத்தில் தாலி கட்டிட்டேன். உனக்கு என்னை பிடிச்சிருந்தா நாம முதல இருந்து லவ் பண்லாம் "

சரி என்று தலை ஆட்டினாள்.

"உன்னுடைய விருப்பங்கள் என்னண்னு நானும் என்னுடையதை நீயும முதல்ல தெரிஞ்க்கலாம். இந்த இரவு மாதிரி திரும்பி வர பல நாள் ஆகும். அதனால அடுத்த இரவு வரும் வரை இந்த இரவை நினைவாக இருக்கும்படி செய்யலாம்." என்று கண்ணடித்தான்.

"இங்க பாரு அதுக்காக என்னால சாமியார் மாதிரில்லாம் இருக்க முடியாது. அதனால அப்பப்போ ஒரு சின்ன முத்தம் சில சின்ன தீண்டல் சீண்டல்னு இருப்பேன் சொல்லிட்டேன்." என்றவன் ஒரு நொடி ஏறேடுத்து பார்த்தவள் மறுநொடி தலை தாழ்த்தினாள்.

"பின்ன உன்ன மாதிரி அழகா ஒரு பொண்டாட்டிய பக்கத்துல வச்சுக்கிட்டு அமைதியா இருக்கறது ரொம்ப கஷ்டம் மஹா." என்றபடி ஒரு நொடியும் தாமதிக்காமல் அவள் கண்களில் முத்தங்களை கொடுத்தபடி அணைத்துக் கொண்டான்.

தன் கணவனின் முதல் முத்தத்திலும் தீண்டலிலும் ஒரு பெண் நடுங்கினாலும் தனக்கான அன்பு அதில் தெரிவதால் அவனிடம் தஞ்சம் அடைவாள்.

அதற்கு மஹாவும் விதிவிலக்கல்ல. அவளும் சக்தியின் அணைப்பில் கட்டுண்டு இருவரும் வெகு நேரம் மனம் விட்டு பேசிய பின் உறங்கினர்.

விடிந்ததும் எழுந்து காலை கடன்களை முடித்து சமையல் செய்வதற்கு உதவ வந்தவளை மேலிருந்து கிழ் வரை பார்த்த சுரேஷின் அம்மா சிரித்தபடி, "என்னமா சக்தி இன்னும் எந்திரிகலையா?" என்றார்.

"இல்லம்மா தூங்கிட்டு தான் இருக்கார்."

"சரி. நீங்க இன்னும் உங்க வாழ்க்கையை ஆரம்பிக்கலையா?"

"இல்லம்மா அது வந்து..." என்று இழுத்தவளை தன் அருகே அழைத்து நெற்றியில் மென்மையாய் முத்தமிட்டார்.

"சரி. பரவால்லமா முதல்ல உங்கள ஒருத்தர ஒரத்தர் புரிஞ்சிகிட்டப்புறம் வாழ்க்கையை ஆரம்பிக்கறதுல தப்பில்லேடா. சரி இந்தா ஷக்தி டி காபி குடிக்க மாட்டான். அவனுக்கு பாதாம் பால் ரொம்ப பிடிக்கும் போய் குடு." என்றார்.

"சரிம்மா" என்று தங்களின் அறைக்கு எடுத்து சென்றவள். தான் என்று நினைத்து தலையணை கட்டிக்கொண்டு உறங்குவதை நினைத்து சிரித்தாள்.

"என்னங்க" என்று மெதுவாய் அழைத்தாள்.

"ஹ்ம்" என்றபடி புரண்டு படுத்தான்.

"குட் மோர்னிங்" என்றவளை தன்னுடன் சேர்த்து அணைத்து கொண்டு மெல்ல கண்களை திறந்து மஹாவை பார்த்து "குட் மோர்னிங் மை டியர்." என்று நெற்றியில் ஒரு முத்தம் பதித்தான்.

"உன் புகுந்த வீட்டினர் இன்னைக்கு வருவாங்க."

"என்ன?"

"ஆமா டா இன்னைக்கு சுரேஷ்க்கு நிச்சயதார்த்தம்."

"சரி"

எழுந்து ரெடி ஆகி ஷக்தி மஹாவிடம்

"சரி டைம் ஆகுது. நா கிளம்பறேன்." என்று கதவிடம சென்றவன் திரும்பி, "நா வர ஈவினிங் ஆகிடும் அதனால?" என்று அவளை நோக்கி ஒரு அடி எடுத்து வைக்க தன் இதழை கடித்தபடியே ஒரு அடி பின் எடுத்து வைத்தாள்.

"ஹே என்ன பார்த்து ஓடாத " என்று அவள் கை பற்றி தன்னிடம் இழுத்தான்.

கதவு தட்டும் ஓசை கேட்க திரும்பி அவனை பார்த்தாள்.

"அண்ணி அம்மா கூப்பிட்றாங்க."

"இதோ வரேன்." என்றவள் அவன் யோசிக்கும் முன் கன்னத்தில் ஒரு முத்தமிட்டு சிட்டாய் பறந்தாள்.

ஒரு நொடி நடந்தது புரிய தலையை கோதியபடி மெல்லிய புன்னகை அரும்பியது சக்தியிடம்....

கனவுகள் தொடரும் .....

பிடிச்சிருந்தா ஷேர் யுவர் ஓட்ஸ் அண்ட் கமெண்ட்ஸ்
 

14. சுரேஷின் நிச்சயம்​


"இங்க பாருங்க நீங்க சொல்றிங்கன்னு அந்த லூசு பயல என்னால கல்யாணம் பண்ணிக்க முடியாது. அதுக்கு நான் இப்டியே காலம் முழுக்க உங்க பொண்ணா இங்கயே இருப்பேன். என்னை விட்ருங்க." என்றாள் ஜனனி.

"இந்தா பாருடி, உங்கிட்ட யாரும் அனுமதி கேக்கல. உன் புருஷன் சுரேஷ் தான். நாளைக்கு உனக்கும் சுரேஷுக்கும் நிச்சயதார்த்தம். வாய மூடிட்டு அமைதியா கல்யாண பொண்ணா லட்சணமா அடக்க ஒடுக்கமா வந்து சபைல நில்லு. அவ்ளோதான் சொல்லிட்டேன்." என்றார் ஜனனியின் அம்மா ஜானகி.

"முடியவே முடியாது. நான் அவனை கல்யாணம் பண்ணிக்கமாட்டேன்."

"அப்ப சரி. நீ உன் விருப்பப்படி இரு. நாங்க யாரும் இனி இங்க இருக்க மாட்டோம். உன்ன தொந்தரவும் பண்ண மாட்டோம். என்னங்க கிளம்புங்க நாம எங்கயாவது போலாம். அவ மட்டும் தனியா இருந்துகட்டும். இனி அவளுக்கும் நமக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்ல." என்றார் கோவமாக.

"சும்மா இந்த பூச்சாண்டி காட்ற வேலெல்லாம் என்கிட்டே வேணாம். நான் நீங்க சொல்றதெல்லாம் கேட்டு பயப்பட மாட்டேன்." என்றாள் பதிலுக்கு.

ஜானகிக்கு கோவம் தலைக்கேற ஒரு பெட்டியில் துணிகளை மளமளவென எடுத்து வைத்தவர். கணவரிடம் திரும்பி, "வாங்கன்னு சொல்றன்ல?" என்று அவர் கை பிடித்து வேகமாக வாசலுக்கு கூட்டி சென்றார்.

"நான் ஏதோ சும்மா சொல்றாங்கன்னு நினைச்சா உண்மையாவே போயிருவாங்களா?" என்று நினைத்தவள் வேகமாக அவர்களின் முன் போய் நின்றாள்.

"எங்க போறீங்க?" என்றாள்.

"எங்கேயோ போறோம். நீ யாரு எங்களை கேக்கறதுக்கு?" என்று அவளை தள்ளி விட்டு முன்னேறினார்.

"அம்மா சும்மா சொன்னேன். நீங்க இல்லனா நான் என்ன பண்ணுவேன்?" என்றாள் பாவமாய்.

"நீ என்ன வேணா பண்ணு. எங்க பேச்சுக்கு மரியாதை தாராதவக்கூட எங்களால இருக்க முடியாது." என்று வாசல் தாண்டி காலை வைத்தார்.

"நான் அவனை கல்யாணம் பண்ணிக்கிறேன்." என்று கத்தினாள்.

எதுவும்பேசாமல் உள்ளே செல்ல, " அம்மா நான் தான் சரினு சொல்லிட்டேன்ல அப்புறம் ஏன் பேசமாற்றிங்க?" என்றாள் ஜனனி.

"இப்ப சரின்னு சொல்லிட்டு நாளைக்கு எதுவும் பிரச்சனை பண்ண மாட்டேன்னு என்ன நிச்சயம்?"

தன் அம்மா தலை மேல் கை வைத்து, "உங்க மேல சத்தியமா நான் அவனை (அந்த டாக) கல்யாணம் பண்ணிக்கிறேன்." என்று தன்னறைக்கு ஓடிவிட்டாள்.

'நீ என் வாழ்க்கைல இருக்க கூடாதுனு நினைச்சா எதுக்கு திரும்பி வரணும்னு பார்க்கற? நீ மட்டும் என் கழுத்துல தாலி கட்டின உனக்கு அன்னைலருந்து ஏழரை ஸ்டார்ட்டுடி.' என்று ஜனனியும் சுரேஷும் சிரித்த மாதிரி இருக்கும் அந்த போட்டோவை எடுத்து பார்த்து பேசிக் கொண்டிருந்தாள்.

"பாவம்மா ஜனனி. ரொம்ப போர்ஸ் பண்ண வேணாம். அவளுக்கு பிடிக்கலைன்னா விட்ருலாம்." என்றார் ஜனனியின் அப்பா குமார்.

"நீஙக வேற அவளுக்கு பிடிக்கறதால தான் இவ்ளோ போர்ஸ் பண்றேன். அவன் இல்லாம இவ சந்தோஷமா இருக்க மாட்டா. நீங்க நடுவுல புகுந்து எதுவும் கெடுக்காதிங்க." என்று முறைத்தார்.

நிச்சயதார்த்தம் சுரேஷின் வீட்டில் நடக்க ஏற்பாடுகள் நடந்து கொண்டிருந்தது.

சுரேஷ் தான் மிகவும் கோவமாக இருந்தான்.

யார் பேசியும் சமாதானம் ஆகவில்லை.

"டே! எல்லோரும் வர ஆரம்பிச்சிட்டாங்க. மூஞ்சிய இஞ்சி தின்ன குரங்கு மாதிரி் வச்சுக்காத. கொஞ்சம் கல்யாண மாப்ள மாதிரி சிரி." என்றார் சுரேஷின் அம்மா.

"ஆமா.. இவங்க என்னை பாழும் கிணத்துல புடிச்சி தள்ளறாங்க. அதுக்கு வேற நான் சிரிக்கணும்." என்று தனக்குள் முனக,

"என்னது?" என்றார் அவனின் அம்மா கோவமாக.

"ஒண்ணுமில்ல சரின்னு சொன்னேன்." என்று அங்கிருந்து நகர்ந்தான்.

மஹாவும் சுபாவும் எல்லா வேலைகளையும் செய்து கொண்டிருந்தனர். சற்று முன் நம்மாளு சக்தியும் வந்துட்டாரு. ஆனா பாரு. வேலை எதுவுமே செய்யாம பொண்டாட்டிய சைட் அடிச்சிட்டு இருக்கான்.

சக்தியின் கழுகு பார்வையில் இருந்து தப்பிக்க அங்கும் இங்கும் ஓடி கொண்டிருந்தாள் மஹா.

"என்னடா பண்ற நீ? என் நிச்சயத்துக்கு வந்தியா? இல்ல எங்க அண்ணியை சைட் அடிக்க வந்தியா?" என்று முதுகில் பட்டென்று ஒரு அடி போட்டான் சுரேஷ்.

"உண்மையை சொல்லவா? உனக்கு நிச்சயம் நடந்தா என்ன? நடக்கலைன்னா என்ன? நான் என் பொண்டாட்டிய பார்க்க தான் வந்தேன்" என்று கண்ணடித்தான்.

"அடப்பாவி நீயெல்லாம் ஒரு பிரெண்டா?"

"ரொம்ப ஓவரா தான் பண்ணாத. அதான் எல்லா வேலையும் எனக்கு பதில் என் டார்லிங் முடிச்சிட்டாளே... அப்புறம் என்ன உனக்கு? போய் முதல்ல ரெடி ஆகு. டைம் ஆகிடுச்சு போ." என்று சுரேஷை அவன் ரூமிற்குள் துரத்திவிட்டு வந்து மஹாவை தேடினான். எங்கும் காணவில்லை.

"எங்கடா போனா அதுக்குள்ள? என் கண்ல மண்ணை தூவிட்டு போறதுனா அல்வா சாப்பிடற மாதிரி இருக்கு அவளுக்கு. இரு எப்படியும் என்கிட்டே தான வரணும். அப்ப வச்சுகிறேன்." என்று திட்டியபடி காரினில் இருந்த இரு கவர் எடுத்துக்கொண்டு சுரேஷின் அம்மாவிடம் சென்றான்." ஆண்ட்டி இதை மஹாக்கு கொடுத்துடுங்க." என்றவனை முறைத்தார்.

"இன்னும் எத்தனை நாள் என்ன கொடுக்க சொல்லுவ? அவ உன் பொண்டாட்டி. நீயே போய் கொடுடா. எனக்கு நிறைய வேலை இருக்கு. அப்டியே நீயும் ரெடி ஆகி ரெண்டு பேரும் சீக்கிரம் வாங்க." என்று அங்கிருந்து சென்றார்.

சிரித்துக்கொண்டே மஹாவின் அறைக்கு சென்றான்.

அவன் எதிர் பார்க்காமல் மஹா அங்கு தான், தான் ரெடி ஆவதற்கு டிரஸ் எடுத்து கொண்டிருந்தாள்.

திடிரென்று கதவு திறக்கவும், "சுபா, இங்க பாரு. இந்த சாரீ நல்லாருக்கானு இத கட்டிக்கவா?" என்று திரும்பியவள் ஷக்தி கைகளை மார்பின் குறுக்கே கட்டிக்கொணடு அவளையே பார்த்துக் கொண்டிருக்க தடுமாறி போனாள்.

"எப்ப வந்திங்க?" என்று அவனை பார்க்காமலே கேட்டாள்.

"ஹ்ம் நீ சுபான்னு நினைச்சு புடவை கேக்கும் போதே வந்துட்டேன்." என்று அவளை நெருங்கவும் மஹா மெதுவாக பின் வாங்கினாள்.

"என்ன பண்ணிட்டு இருக்க?" ஷக்தி

"ஒன்னும்... இல்ல... எந்த... சாரீ... கட்டறதுன்னு... பார்த்துட்டு... இருக்கேன்." என்றாள் இழுவையாக.

"இந்தா இந்த டிரஸ் போட்டுக்கோ. உனக்கு பிடிச்சிருக்கா பாரு?" என்றான் கையில் இருந்த கவரை நீட்டி.

தயங்கியபடி பார்க்க அதில் குங்கும நிறத்தில் ஜொலிப்புடன் ஒரு பட்டு புடவை மின்னியது. அவளின் கண்கள் விரிவதை பார்த்து புன்சிரிப்புடன், "உனக்கு பிடிச்சிருக்கா?"

"ரொம்ப நல்லாருக்கு. எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு. தேங்க்ஸ்." என்றாள் மெதுவாக.

"தேக்ங்ஸ் கூட கிழ பார்த்து தான் சொல்லுவியா? என்னை பாரு?" என்றான் கோவமாக.

நிமிர்ந்து அவனை நோக்க, "உனக்கு நான் யார்?" என்று அவள் கையை பற்றினான்.

அமைதியாக இருந்தாள் மஹா.

"சொல்லு நான் யாரு?"

"என் கணவர்." என்றாள் மெதுவாக.

"முதல்லஎன் கண்களை நேருக்கு நேர் பார்." என்றான் கட்டளையாக.

அவள் விழிகளில் உள்ளே ஊடுருவி, "நான் எப்போ உனக்கு தாலி கட்டினேனோ அந்த நொடிலர்ந்து என் உயிர் உடல் என்னை சார்ந்த அத்தனையும் உனக்கும் சொந்தம். அப்படியிருக்க நான வேறு நீ வேறு இல்ல அப்பறம் ஏன் எனக்கு தேங்க்ஸ் சொல்ற?" என்றான் அதட்டலாக

Thanks For your support and share your valuable votes and comments and keep supporting bye
 

15. ஷக்தியின் விலகல்​


"இல்ல நீங்க நினைக்கிற மாதிரி எல்லாம் இல்ல...

இதுவரைக்கும என் பாட்டி மட்டுமதான் எனக்கு டிரஸ் எடுத்து கொடுத்துருக்காங்க...

வேற யாரும் எடுத்து கொடுத்ததில்லை அதனால தான் அப்டி சொல்லிட்டேன்.

சாரி இல்லல்ல... இனிமே தேங்க்ஸ் சாரி ரெண்டுமே சொல்லமாட்டேன்." என்றாள் திக்கி திணறி.

அவளின் பேச்சில் நகைத்தவன், "ஏஹ் மண்டு இதுக்கு முன்னாடி ஒரு தடவ நான் உனக்கு டிரஸ் எடுத்து குடுத்துருக்கேன்." என்றான் கூலாக.

"நீங்களா? இல்லையே எப்போ எடுத்து கொடுத்தீங்க? கண்டிப்பா இல்ல." என்றாள் அவன் முகத்தை பார்த்து.

"பரவாலை என் டார்லிங் என் முகத்தை பார்த்து பேசறியே? இதுக்கு தான் இத்தனை நாள் வெயிட் பண்ணிட்டு இருந்தேன்." என்று கண்ணடித்தான்.

அவனின் செய்கையில் தலை தாழ்த்தியவள். "நீங்க சும்மா தான சொன்னீங்க?" என்று கேட்டாள்.

"இல்லடி. நான் சீரியசா சொல்லிட்டு இருக்கேன். நீ எப்போ என் முகத்த பார்த்து பேசுவேன்னு எவ்ளோ ஆசையா இருந்தேன். நீ என்னடான்னா இப்டி கேக்கற?" என்றான் சோகமாக.

"ஐயோ! நான் அதை கேக்கல. நீங்க எனக்கு டிரஸ் கொடுத்தேன்னு சொன்னிங்களே.. அதை தான் சொல்றேன்." என்றாள்.

"நிஜமா நான் உனக்கு கொடுத்தேன். நானா உன் கைல தரல அவ்ளோ தான்." என்றான்.

அவனை மஹா குழப்பமாக பார்க்க, "எதுக்கு அப்டி பாக்கிற? கோவில்ல ஒரு வயசான பாட்டி தாத்தா அவங்க பேத்திக்கு பிறந்த நாள்னு பாவாடை தாவணி கொடுத்தாங்கள்ல அதை கொடுத்து உன்கிட்ட கொடுக்க சொன்னது நான் தான்." என்றான் சிரித்துக்கொண்டே.

"அப்டியா நிஜமா?" என்றாள் அப்பாவியாக.

"உன் மேல ப்ரோமிஸ். எனக்கு மெரூன் தான் ரொம்ப பிடிக்கும். அதனால தாவணியும் அந்த கலர் தான்."

"சரி. டைம் ஆகுது. ரெடி ஆகணும் போய் பிரெஷ் ஆகிட்டு வா. நானும் இங்க தான் ரெடி ஆகணும்." என்றான்.

"என்ன இங்கேயா ஏன்?" என்றாள் பதற்றமாக.

"நான் இங்க ரெடி ஆனா என்ன இப்ப நீயும் இங்கேயே ரெடி ஆகு."

"இல்ல நான் புடவை கட்டணும். ப்ளீஸ் நீங்க முதல்ல ரெடி ஆகி போய்டுங்க நான் வரேன்." என்றாள் பயந்தபடி.

"நோ வே. முடியவே முடியாது ஆன்ட்டி நீங்க ரெண்டு பேரும் ரெடி ஆகி ஒண்ணா தான் வெளிய வரணும்னு சொல்லிட்டாங்க. நான் வேணா ஆன்ட்டிகிட்ட போய் நீ இங்க ரெடி ஆகா வேணாம்னு சொல்றேன்னு சொல்லிடறேன்." என்று வேகமாக கதவிடம் போக திரும்பியவனை, சக்தியின் கை பிடித்து தடுத்து நிறுத்தினாள்.

"இல்ல இல்ல இங்கயே ரெடி ஆகுங்க." என்று வாஷ் ரூம் சென்று சிறு குளியல் ஒன்றை குளிர்ந்த நீரில் எடுத்தவள் தன்னவன் வெளியே காத்திருக்கிறானே... அவன் முன் எப்படி உடை மாற்றுவது என்று யோசித்தவள் மடமடவென்று புடவையை தவிர்த்து உடை அணிந்து அதன் மேல் நைஹ்டியை அணிந்தபடி வெளியல் வந்தாள்.

அருகே இருந்த சால்வை எடுத்து தன் மேல் போர்த்திக்கொண்டு, "நீங்க போய் பிரெஷ் ஆகிட்டு வாங்க." என்று தலை வார ஆரம்பித்தவள்.

மஹாவை ஏற இறங்க பார்த்தவன், "ரொம்ப தெளிவாத்தான்டி இருக்க?" என்று கூறியபடி குளிக்க சென்றான்.

ஷக்தி உள்ளே செல்லும் வரை காத்திருந்தவள் சென்றவுடன் பூனை நடை போட்டு மெல்ல சத்தம் வராமல் தாழ்ப்பாள் போட்டு பின் நிம்மதி பெருமூச்சொன்றை விட்டபடி நைட்டியை கழட்டி வேகமாக புடவை கட்டினாள்.

புடவை கட்டி முடிக்கவும் ஷக்தி கதவை தட்டவும் சரியாக இருந்தது.

கதவை திறந்தவளிடம், "கதவை தாழ்ப்பாள் போட்டியா?" என்றான்.

'ஆமாம் இல்லை' என்று மாற்றி மாற்றி தலை அசைத்தாள்.

"போட்டியா இல்லையா?" என்றான் கோவமாக.

"ஆமாம்" என்று மஹா வேகமாக தலை ஆட்டவும்.

வேகமாக அவளிடம் இருந்து விலகி மஹாவை கண்டுகொள்ளாமல் ரெடி ஆகினான்.

சக்தியின் முகம் மிகவும் கோவமாக இருக்கிறான் என்று காட்டிக் கொடுத்ததால் பேச பயந்து கொண்டு அமைதியாக நின்றாள்.

மஹா என்று ஒருத்தி அந்த ரூமில் இல்லாதது போல் கிளம்பி வேகமாக வெளியே போய் விட்டான்.

சக்தியின் மனம் நோகும்படி செய்ததற்கு தன்னையே திட்டி கொண்டிருந்தாள் மஹா.

அவளும் ரெடி ஆகி வெளியே வந்தாள்.

எதிரில் வந்த சுபா, "வாவ் அண்ணி யு ஆர் லூக்கிங் வெரி கார்ஜியஸ். அண்ணன் பார்த்தா அவ்ளோதான் உங்களை விடமாட்டார்." என்று கண்ணடித்தாள்.

சுபாவின் சீண்டலில் மஹாவின் முகம் குங்குமமாய் மலர தாமரை ஒன்று இதழ் விரித்து சிரிப்பது போல் இருந்தது அவளை தூரத்தில் ஒருந்து கவனித்து கொண்டிருந்த சக்திக்கு

"ஏய் வாய மூடு. நீ அடி தான் வாங்க போற." என்று காதை பிடித்து திருகினாள்.

"ஆஹ் வலிக்குது விடுங்க அண்ணி. அங்க பாருங்க அண்ணன் வரார்." என்றாள்.

பதறிப்போய் அவளின் காதை விட்டபடி திரும்ப அங்கே யாரும் இல்லை.

"ஹலோ அண்ணி அண்ணன்ன்னு சொன்ன உடனே விட்டுட்டீங்க?"

ஷக்தி கோவமாக இருந்தது நினைவில் வர அவர் கோவம் குறையுமா?... என்று யோசிக்கலானாள்.

Share your comments and votes frends bye
 

New Threads

Top Bottom