dharshini chimba
Saha Writer
- Messages
- 308
- Reaction score
- 228
- Points
- 43
மயிலரசி 5
"எது நான் பேட் பாட்டியா இதெல்லாம் ரொம்ப ஓவரு. நான் சமைச்சு கொடுக்காமயா உங்க டாடி வளர்ந்துட்டான்.” என்றார் பொய் கோபம் கொண்டு.
"அதான் சொல்லிட்டேனே என் டாடி பாவம் பிடிக்காம தான் உன் சாப்பாடு சாப்பிட்டிருப்பாரு. என் அபி பேபி மாதிரி டேஸ்டா சமைக்க முடியுமா உன்னால..." என்றது.
"இங்க நம்ம பேசிக்கிட்டு இருக்கும் போது எதுக்கு அபி வந்தா? நீ எப்போ அபி கிட்ட சாப்பிட்ட?" என்றார் பாட்டி.
"போன முறை போனப்ப டூ டேஸ் அட்மிட் ஆகியிருந்தேன்ல இல்ல ஹாஸ்பிட்டல்.."
"ஆமா அதுக்கும் இப்போ அபி கிட்ட நீ சாப்பிட்டேன்னு சொன்னதுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?" என்றார் பாட்டி.
"ஐயோ மக்கு பாட்டி" என்று தலையில் அடித்துக் கொண்டது.
"என்னது மக்கா?"
"ஆமா போன வாட்டி அங்க இருந்தப்ப ஹாஸ்பிடல்ல கொடுத்த சாப்பாடு எனக்கு பிடிக்கவே இல்லை. நான் கொஞ்சம் கூட சாப்பிடல. அப்ப அபி பேபி என்ன பணணா தெரியுமா?" என்றது பிள்ளை குரலில்.
"என்ன பண்ணா?" என்றார் பாட்டி சந்தேகமாய்.
"அவ எனக்காக வேற ரூம்ல போயிட்டு சுட சுட ரசம் செஞ்சு எடுத்துட்டு வந்தா தெரியுமா? அதோட தொட்டுக்க எனக்கு புடிச்ச புதினா சட்னியும் காரம் இல்லாம எடுத்துட்டு வந்தா. வெறும் ரசம் ஆனா அது எவ்வளவு டேஸ்டா இருந்தது தெரியுமா? அவ்வளவு டேஸ்டா சமைப்பா என் அபி பேபி." என்றது குழந்தை மகிழ்ச்சியாக.
'என்னடா இது' என்பது போல் தன் நண்பனை முறைத்தான்.
'எனக்கும் இதுக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை.' என்று தோளை குலுக்கினான் மேகவர்மன்.
அப்போது அவர்களை திரும்பி பார்த்த அவனின் மகள்.
"ஹை அப்பா வந்துட்டாரு.. இதுக்கு மேல நீ என்ன தரது நான் என் டாடி கூப்ட்டு செஞ்சுப்பேன்.” என்று பாட்டியை வெறுப்பேற்றியபடி தந்தையிடம் ஓடினாள்.
"அப்பா" என்று தந்தையிடம் தாவியது. மகள் ஓடி வந்ததும் ஆசையாய் தூக்கியவன் முகம் முழுவதும் முத்தமிட்டான்.
"எப்படி இருக்கீங்க பட்டு?" என்றான் மயில் வீரா கனிவாய்.
"நான் நல்லா இருக்கேன் பா நீங்க எப்படி இருக்கீங்க? ஏன் இவ்ளோ நாள் என்னை பாக்கவே வரல. நான் குட்டி பாப்பா தானே.. என் கூட தான நீங்க இருக்கணும்." என்றாள்.
"என் பட்டு என்னை ரொம்ப மிஸ் பண்ணாங்களா? சாரிடா தங்கம் இனிமேல் அப்பா உங்க கூட இருக்கிற மாதிரி பார்த்துக்கிறேன். ரொம்ப எமர்ஜென்சினா மட்டும் வெளியே போறேன் சரியா?" என்று கன்னம் கிள்ளி கொஞ்சினான்.
"சரிப்பா" என்று தந்தையின் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு சிரித்தது குழந்தை.
“நான் வரும் போது பாட்டிக்கிட்டே ஏதோ சொல்லிட்டு இருந்தீங்களே.. யார் உங்களுக்கு ரசம் சாதம் செஞ்சு கொடுத்தாங்க.” என்றான்.
“அதுவா ப்பா.. என்னோட அபி பேபி.” என்றது அதுவும் அழகாய்.
“அபி பேபியா? அப்பாக்கு தெரியாம அது யாரு உங்களுக்கு புது பிரண்டு.” என்றான் மகளின் வாயாலே அனைத்தும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று.
"அதுவா எனக்கு மொதல்ல எல்லாம் ஹாஸ்பிட்டல் போறதுனால பிடிக்காது இல்லப்பா, ஆனா இப்ப எல்லாம் ஹாஸ்பிட்டல் போகனும்னா ரொம்ப பிடிக்கும். என் அபி பேபி அங்க தான இருக்கா. அதான் அங்க போனா பேபி கூட ரொம்ப நேரம் இருக்கலாம்ல. எனக்கு பிடிச்ச பாட்டு பாடுவா, நிறைய கதை சொல்லுவா, எனக்கு சாப்பாடு ஊட்டி விடுவா..." என்று இன்னும் இன்னும் நிறைய விழிகளை சுருக்கி அழகாய் கூறி கொண்டே சென்றது. அதில் குழந்தையுடைய ஏக்கங்கள் அப்பட்டமாய் தெரிய தன்னையே நொந்து கொண்டான் மயில் வீரா.
"யார் அந்த அபி உனக்கு அவங்கள அவ்ளோ பிடிக்குமா?" என்றான் ஆவலாய்.
"ஆமாம் டேட். உங்களுக்கு அப்புறம் உங்களை மாதிரி என்னை ரொம்ப நல்லா பாத்துப்பா." என்றதும் அனைவரும் திடுக்கிட்டு குழந்தையை பார்த்தனர்.
"அப்போ சரி நாளைக்கு நம்ம அவங்கள போய் பாக்கலாமா? எனக்கு நீ அவங்களை இண்ட்ரடியூஸ் பண்ணி வைக்கிறியா? என் பட்டு கிட்ட அவ்வளவு அன்பா நடந்துக்கிட்டது யாருன்னு பார்க்க எனக்கு ரொம்ப ஆசையா இருக்கு." என்றான் வீரா.
"ஓ போலாமே! எனக்கும் அபி பேபிய பார்க்க ஆசையா இருக்கு." என்றது குழந்தை.
அதன்பின் அவனின் நேரங்களை மகளே ஆக்கிரமித்து கொள்ள, அன்று ஒரு வழியாக இவர்களின் அட்டகாசங்கள் முடிந்து அனைவரும் உண்டு உறங்கினர்.
மறுநாள் விடிந்து எழுந்தவனின் மனம் உலைக்கலனாய் கொதித்து கொண்டிருந்தது. முகம் தெரியாத அந்த பெண்ணின் மீது அளவு கடந்த கோபம் ஊற்று போல் பெருகி கொண்டே சென்றது.
'யார் அந்த அபி? எவ்ளோ தைரியம் இருந்தா என் பொண்ணுகிட்ட பாசமா இருக்க மாதிரி நடிச்சுருப்பா. இந்த மாதிரி பொண்ணுங்க எல்லாம் எதுக்கு இப்டி பண்றாங்கன்னு எனக்கு தெரியாதா? பணக்கார வீட்டு குழந்தைகளை மயக்கி அவங்க வீட்டு பையன்களை மடக்கி போட்டு இந்த சொத்தை ஆளணும்னு ஆசை படறாங்க. ச்சீ.. இவங்க எல்லாம் என்ன ஜென்மங்களோ... இன்னைக்கு நேர்ல பார்த்து கன்னம் பழுக்குற மாதிரி நாலு கொடுத்தா தான் எனக்கு மனசு ஆறும். இன்னைக்கு நான் கேட்க போற கேள்வில என் பொண்ணை மட்டுமல்ல வேற எந்த குடும்பத்தையும் கெடுக்க இந்த மாதிரி எண்ணமே வர கூடாது.' என்று கரித்து கொட்டி கொண்டிருந்தான். தன் நண்பன் அனுப்பிய காணொளியை அவன் இதுவரை காணவில்லை என்பதை மறந்து விட்டிருந்தான் மயில்வீரா.
தன் மகள் காலையில் இருந்தே அபி புராணத்தை கூறியபடி உற்சாகமாய் கிளம்புவது வேறு அவனை உள்ளுக்குள் இன்னும் கோபமூட்டியது.
மகளுக்கு முன் காட்ட கூடாதென்று அமைதி காத்தவன் அபியை காணும் நேரம் வெடிக்க காத்திருந்தான்.
இரவே மேகவர்மனை போட்டு கோபத்தில் தாளித்திருந்தான். அது தனி கதை. நண்பனின் கோபம் பற்றி அறிந்தவன் உள்ளுக்குள் அபிக்காக வருந்தினான். நண்பனுடனே செல்ல தயாராகியவனை மயில்வீரா வேண்டுமென்றே வேறு அலுவலை கொடுத்து அனுப்பி வைத்தான்.
"இன்னைக்கு என்கிட்டே இருந்து அந்த மாயக்காரி எப்படி தப்பிக்கிறான்னு பார்க்கிறேன். அவளுக்கு சப்போர்ட் பண்ண கிளம்புறான் இவன்." உள்ளுக்குள் திட்டி கொண்டே இருந்தான்.
ஒரு வழியாக மருத்துவமனைக்குள் மகளுடன் நுழைந்தான். வழக்கமாக வரும் மருத்துவமனை என்பதால் குழந்தை தடுமாறாமல் தந்தைக்கு வழி காட்டி அழைத்து சென்றது. குழந்தைகள் பிரிவு வந்ததும் தந்தையை நிறுத்தியவள் தான் மாட்டியிருந்த கிட்டி பேகில் இருந்து இரண்டு மாஸ்க்கை எடுத்து ஒன்றை தான் போட்டு கொண்டு மற்றொன்றை தந்தையிடம் கொடுத்தாள்.
"அப்பா இதை போட்டுக்கோங்க உள்ள என்னை மாதிரி நிறைய கிட்ஸ் இருக்காங்க இல்ல அவங்களுக்கு எந்த இன்பெக்க்ஷனும் வரக்கூடாதாம். அதுக்காக எப்பவும் உள்ள மாஸ்க் போட்டுட்டு தான் வரணும்னு அபி பேபி சொல்லிருக்கு. போட்டுக்கிட்டிங்களா இப்போ போகலாம்." என்று தந்தையின் கரம் பிடித்து அழகாய் உள்ளே அழைத்து சென்றது.
மகளின் இந்த முகம் அவனுக்கு புதிது.. மகளின் பக்குவப்பட்ட நிலையை கண்டு ஆச்சர்யமடைந்தான்.
"ஹேய் நீத்து டார்லிங் என்னாச்சு உங்களுக்கு மறுபடியும் ஹாஸ்பிட்டல் வந்துருக்கீங்க?" என்றாள் செவிலியர் மேரி.
"எனக்கு எதுவும் இல்ல சிஸ்டர். அபி பேபி எங்க? என் டேடி ஊர்ல இருந்து வந்துட்டாங்க அதான் பேபிகிட்ட டேடியை காட்ட கூட்டிட்டு வந்தேன்."
அவளின் பேச்சில் அதிர்ந்த செவிலியர் மயில்வீராவை பார்த்தாள்.
"அது ஒண்ணுமில்லை சிஸ்டர் அவங்களை பார்க்கணும்னு பாப்பா ரொம்ப அடமா கேட்டதால கூட்டிட்டு வந்தேன். அவங்க இல்லையா?" என்றான்.
"வந்துருக்காங்க சார். இன்னொரு எமெர்ஜென்சி கேஸ் இப்போ தான் முடிஞ்சுது. சிஸ்டர் இப்போ வந்துருவாங்க உட்காருங்க." என்று அங்கிருந்த இருக்கையில் அமர வைத்தாள்.
அதேநேரம் கைகளை துடைத்தபடி உள்ளே வந்து கொண்டிருந்த அபி, "சிஸ்டர் அந்த நியூ பேபிக்கு கொஞ்சம் இன்பெக்க்ஷன் ஆக சேன்ஸ் இருக்கு. சோ, ஸ்ட்ரிக்ட்டா யாரையும் டூ டேஸ்க்கு உள்ள விடாதீங்க." என்று மாஸ்க்கை அணியவும் மயிலவீரா திரும்பி பார்க்கவும் சரியாக இருந்தது. இருவரும் மாஸ்க்கை அணிந்திருந்ததால் முகத்தை பார்க்க முடியவில்லை என்றாலும் இருவரின் இதயமும் வேகமாய் துடிக்கத் தொடங்கியது.
'என்னாச்சு எனக்கு... ஏன் என் ஹார்ட் இப்படி வேகமாக துடிக்குது...' தனக்குள்ளேயே கேட்டு கொண்டான் மயில்வீரா.
"ஓகே சிஸ்டர். உங்களை பார்க்க உங்க பேவரைட் பர்சன் வந்துருக்காங்க பாருங்க." என்று புன்னகைத்துவிட்டு வெளியேற, 'யாருடா அது நமக்கு பிடிச்சவங்க?' என்று கேள்வியாய் திரும்பியவளின் முகம் மலர்ந்தது.
"நீத்து டார்லிங் என்ன ஆச்சு உடம்பேதும் சரி இல்லையா?" என்று வேகமாய் குழந்தையிடம் நெருங்கி மண்டியிட்டு அமர்ந்து நெற்றியை தொட்டு பார்த்தாள்.
"எனக்கு ஒண்ணுமில்ல அபி பேபி. உன்னை பார்க்க தான் வந்தேன்." என்றதும் பொய்யாய் குழந்தையை முறைத்தவள், "நான் ஏற்கனவே சொல்லிருக்கேன் இல்லையா... நீத்து டார்லிங் மாதிரி நிறைய டார்லிங்ஸ் இங்க இருக்காங்க. இங்க எல்லாம் குட்டிஸ் அடிக்கடி வரக்கூடாதுன்னு இதுல நீங்க என்னை சும்மா பார்க்க வந்தேன்னு சொல்றிங்க... இதென்ன பார்க்கா டார்லிங்? ஹாஸ்பிட்டல் இல்லையா உங்களை மாதிரி குட்டிஸ்கு ஈஸியா இன்பெக்க்ஷன் ஆகும் இல்லையா?" என்று கேட்டதும் தலையை குனிந்து கொண்ட குழந்தை, "சாரி பேபி. நீ சொன்ன நான் தான் மறந்துட்டேன். ஆனா எனக்கு உன்னை பார்க்கணும் போல இருந்தது." என்று முகம் மலர்ந்து, "உனக்கு இன்னொன்னு தெரியுமா பேபி என் டேடி வந்துருக்காங்க." என்று தந்தையை காட்டினாள்.
இதுவரை இருவரின் உரையாடலை மட்டுமே பார்த்து கொண்டிருந்தவனை பார்த்தவள் எழுந்து, "வணக்கம் சார். எப்படி இருக்கீங்க? உங்களை பத்தி தான் நீத்து எப்பவும் சொல்வாங்க." என்று தன் இருக்கையில் அமர்ந்தாள்.
அவளின் மேல் கோபமாக வந்தவன் இப்போது அதை மறந்து அவள் கயல்விழிகளை ரசித்து பார்த்து கொண்டிருந்தான். ஏன் என்று அவனுக்கும் தெரியவில்லை.
"பைன்" என்றான் ஒற்றை வார்த்தையில்.
அவனின் ஒற்றை சொல்லில் உள்ளுக்குள் உடல் சிலிர்த்தது அபிக்கு. முகத்தில் எதையும் காட்டாமல் குழந்தையை பார்த்தாள்.
"பேபி!" என்றது நீத்து.
"என்ன டார்லிங்?" என்றாள் புன்னகை மாறாமல்.
"நீ சாப்பிட்டியா?" என்று கேட்டது.
குழந்தை அப்படி கேட்டதும் லேசாக சத்தம் வர சிரித்தவள், "இன்னும் இல்லடா. ஏன்?" என்றாள்.
"இல்ல எனக்கு பசிக்குது நீ என்ன எடுத்துட்டு வந்த?" என்று ஆர்வமாய் கேட்டது.
"நானா? நான் இன்னைக்கு என் அப்பாக்கு பிடிச்ச மாதிரி பன்னீர் புலாவ் செஞ்சு எடுத்துட்டு வந்தேன். சாப்பிட்டிறியா?" என்று கேட்டதும் உடனே தலையாட்டியது ஆசையாய்.
"எது நான் பேட் பாட்டியா இதெல்லாம் ரொம்ப ஓவரு. நான் சமைச்சு கொடுக்காமயா உங்க டாடி வளர்ந்துட்டான்.” என்றார் பொய் கோபம் கொண்டு.
"அதான் சொல்லிட்டேனே என் டாடி பாவம் பிடிக்காம தான் உன் சாப்பாடு சாப்பிட்டிருப்பாரு. என் அபி பேபி மாதிரி டேஸ்டா சமைக்க முடியுமா உன்னால..." என்றது.
"இங்க நம்ம பேசிக்கிட்டு இருக்கும் போது எதுக்கு அபி வந்தா? நீ எப்போ அபி கிட்ட சாப்பிட்ட?" என்றார் பாட்டி.
"போன முறை போனப்ப டூ டேஸ் அட்மிட் ஆகியிருந்தேன்ல இல்ல ஹாஸ்பிட்டல்.."
"ஆமா அதுக்கும் இப்போ அபி கிட்ட நீ சாப்பிட்டேன்னு சொன்னதுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?" என்றார் பாட்டி.
"ஐயோ மக்கு பாட்டி" என்று தலையில் அடித்துக் கொண்டது.
"என்னது மக்கா?"
"ஆமா போன வாட்டி அங்க இருந்தப்ப ஹாஸ்பிடல்ல கொடுத்த சாப்பாடு எனக்கு பிடிக்கவே இல்லை. நான் கொஞ்சம் கூட சாப்பிடல. அப்ப அபி பேபி என்ன பணணா தெரியுமா?" என்றது பிள்ளை குரலில்.
"என்ன பண்ணா?" என்றார் பாட்டி சந்தேகமாய்.
"அவ எனக்காக வேற ரூம்ல போயிட்டு சுட சுட ரசம் செஞ்சு எடுத்துட்டு வந்தா தெரியுமா? அதோட தொட்டுக்க எனக்கு புடிச்ச புதினா சட்னியும் காரம் இல்லாம எடுத்துட்டு வந்தா. வெறும் ரசம் ஆனா அது எவ்வளவு டேஸ்டா இருந்தது தெரியுமா? அவ்வளவு டேஸ்டா சமைப்பா என் அபி பேபி." என்றது குழந்தை மகிழ்ச்சியாக.
'என்னடா இது' என்பது போல் தன் நண்பனை முறைத்தான்.
'எனக்கும் இதுக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை.' என்று தோளை குலுக்கினான் மேகவர்மன்.
அப்போது அவர்களை திரும்பி பார்த்த அவனின் மகள்.
"ஹை அப்பா வந்துட்டாரு.. இதுக்கு மேல நீ என்ன தரது நான் என் டாடி கூப்ட்டு செஞ்சுப்பேன்.” என்று பாட்டியை வெறுப்பேற்றியபடி தந்தையிடம் ஓடினாள்.
"அப்பா" என்று தந்தையிடம் தாவியது. மகள் ஓடி வந்ததும் ஆசையாய் தூக்கியவன் முகம் முழுவதும் முத்தமிட்டான்.
"எப்படி இருக்கீங்க பட்டு?" என்றான் மயில் வீரா கனிவாய்.
"நான் நல்லா இருக்கேன் பா நீங்க எப்படி இருக்கீங்க? ஏன் இவ்ளோ நாள் என்னை பாக்கவே வரல. நான் குட்டி பாப்பா தானே.. என் கூட தான நீங்க இருக்கணும்." என்றாள்.
"என் பட்டு என்னை ரொம்ப மிஸ் பண்ணாங்களா? சாரிடா தங்கம் இனிமேல் அப்பா உங்க கூட இருக்கிற மாதிரி பார்த்துக்கிறேன். ரொம்ப எமர்ஜென்சினா மட்டும் வெளியே போறேன் சரியா?" என்று கன்னம் கிள்ளி கொஞ்சினான்.
"சரிப்பா" என்று தந்தையின் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு சிரித்தது குழந்தை.
“நான் வரும் போது பாட்டிக்கிட்டே ஏதோ சொல்லிட்டு இருந்தீங்களே.. யார் உங்களுக்கு ரசம் சாதம் செஞ்சு கொடுத்தாங்க.” என்றான்.
“அதுவா ப்பா.. என்னோட அபி பேபி.” என்றது அதுவும் அழகாய்.
“அபி பேபியா? அப்பாக்கு தெரியாம அது யாரு உங்களுக்கு புது பிரண்டு.” என்றான் மகளின் வாயாலே அனைத்தும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று.
"அதுவா எனக்கு மொதல்ல எல்லாம் ஹாஸ்பிட்டல் போறதுனால பிடிக்காது இல்லப்பா, ஆனா இப்ப எல்லாம் ஹாஸ்பிட்டல் போகனும்னா ரொம்ப பிடிக்கும். என் அபி பேபி அங்க தான இருக்கா. அதான் அங்க போனா பேபி கூட ரொம்ப நேரம் இருக்கலாம்ல. எனக்கு பிடிச்ச பாட்டு பாடுவா, நிறைய கதை சொல்லுவா, எனக்கு சாப்பாடு ஊட்டி விடுவா..." என்று இன்னும் இன்னும் நிறைய விழிகளை சுருக்கி அழகாய் கூறி கொண்டே சென்றது. அதில் குழந்தையுடைய ஏக்கங்கள் அப்பட்டமாய் தெரிய தன்னையே நொந்து கொண்டான் மயில் வீரா.
"யார் அந்த அபி உனக்கு அவங்கள அவ்ளோ பிடிக்குமா?" என்றான் ஆவலாய்.
"ஆமாம் டேட். உங்களுக்கு அப்புறம் உங்களை மாதிரி என்னை ரொம்ப நல்லா பாத்துப்பா." என்றதும் அனைவரும் திடுக்கிட்டு குழந்தையை பார்த்தனர்.
"அப்போ சரி நாளைக்கு நம்ம அவங்கள போய் பாக்கலாமா? எனக்கு நீ அவங்களை இண்ட்ரடியூஸ் பண்ணி வைக்கிறியா? என் பட்டு கிட்ட அவ்வளவு அன்பா நடந்துக்கிட்டது யாருன்னு பார்க்க எனக்கு ரொம்ப ஆசையா இருக்கு." என்றான் வீரா.
"ஓ போலாமே! எனக்கும் அபி பேபிய பார்க்க ஆசையா இருக்கு." என்றது குழந்தை.
அதன்பின் அவனின் நேரங்களை மகளே ஆக்கிரமித்து கொள்ள, அன்று ஒரு வழியாக இவர்களின் அட்டகாசங்கள் முடிந்து அனைவரும் உண்டு உறங்கினர்.
மறுநாள் விடிந்து எழுந்தவனின் மனம் உலைக்கலனாய் கொதித்து கொண்டிருந்தது. முகம் தெரியாத அந்த பெண்ணின் மீது அளவு கடந்த கோபம் ஊற்று போல் பெருகி கொண்டே சென்றது.
'யார் அந்த அபி? எவ்ளோ தைரியம் இருந்தா என் பொண்ணுகிட்ட பாசமா இருக்க மாதிரி நடிச்சுருப்பா. இந்த மாதிரி பொண்ணுங்க எல்லாம் எதுக்கு இப்டி பண்றாங்கன்னு எனக்கு தெரியாதா? பணக்கார வீட்டு குழந்தைகளை மயக்கி அவங்க வீட்டு பையன்களை மடக்கி போட்டு இந்த சொத்தை ஆளணும்னு ஆசை படறாங்க. ச்சீ.. இவங்க எல்லாம் என்ன ஜென்மங்களோ... இன்னைக்கு நேர்ல பார்த்து கன்னம் பழுக்குற மாதிரி நாலு கொடுத்தா தான் எனக்கு மனசு ஆறும். இன்னைக்கு நான் கேட்க போற கேள்வில என் பொண்ணை மட்டுமல்ல வேற எந்த குடும்பத்தையும் கெடுக்க இந்த மாதிரி எண்ணமே வர கூடாது.' என்று கரித்து கொட்டி கொண்டிருந்தான். தன் நண்பன் அனுப்பிய காணொளியை அவன் இதுவரை காணவில்லை என்பதை மறந்து விட்டிருந்தான் மயில்வீரா.
தன் மகள் காலையில் இருந்தே அபி புராணத்தை கூறியபடி உற்சாகமாய் கிளம்புவது வேறு அவனை உள்ளுக்குள் இன்னும் கோபமூட்டியது.
மகளுக்கு முன் காட்ட கூடாதென்று அமைதி காத்தவன் அபியை காணும் நேரம் வெடிக்க காத்திருந்தான்.
இரவே மேகவர்மனை போட்டு கோபத்தில் தாளித்திருந்தான். அது தனி கதை. நண்பனின் கோபம் பற்றி அறிந்தவன் உள்ளுக்குள் அபிக்காக வருந்தினான். நண்பனுடனே செல்ல தயாராகியவனை மயில்வீரா வேண்டுமென்றே வேறு அலுவலை கொடுத்து அனுப்பி வைத்தான்.
"இன்னைக்கு என்கிட்டே இருந்து அந்த மாயக்காரி எப்படி தப்பிக்கிறான்னு பார்க்கிறேன். அவளுக்கு சப்போர்ட் பண்ண கிளம்புறான் இவன்." உள்ளுக்குள் திட்டி கொண்டே இருந்தான்.
ஒரு வழியாக மருத்துவமனைக்குள் மகளுடன் நுழைந்தான். வழக்கமாக வரும் மருத்துவமனை என்பதால் குழந்தை தடுமாறாமல் தந்தைக்கு வழி காட்டி அழைத்து சென்றது. குழந்தைகள் பிரிவு வந்ததும் தந்தையை நிறுத்தியவள் தான் மாட்டியிருந்த கிட்டி பேகில் இருந்து இரண்டு மாஸ்க்கை எடுத்து ஒன்றை தான் போட்டு கொண்டு மற்றொன்றை தந்தையிடம் கொடுத்தாள்.
"அப்பா இதை போட்டுக்கோங்க உள்ள என்னை மாதிரி நிறைய கிட்ஸ் இருக்காங்க இல்ல அவங்களுக்கு எந்த இன்பெக்க்ஷனும் வரக்கூடாதாம். அதுக்காக எப்பவும் உள்ள மாஸ்க் போட்டுட்டு தான் வரணும்னு அபி பேபி சொல்லிருக்கு. போட்டுக்கிட்டிங்களா இப்போ போகலாம்." என்று தந்தையின் கரம் பிடித்து அழகாய் உள்ளே அழைத்து சென்றது.
மகளின் இந்த முகம் அவனுக்கு புதிது.. மகளின் பக்குவப்பட்ட நிலையை கண்டு ஆச்சர்யமடைந்தான்.
"ஹேய் நீத்து டார்லிங் என்னாச்சு உங்களுக்கு மறுபடியும் ஹாஸ்பிட்டல் வந்துருக்கீங்க?" என்றாள் செவிலியர் மேரி.
"எனக்கு எதுவும் இல்ல சிஸ்டர். அபி பேபி எங்க? என் டேடி ஊர்ல இருந்து வந்துட்டாங்க அதான் பேபிகிட்ட டேடியை காட்ட கூட்டிட்டு வந்தேன்."
அவளின் பேச்சில் அதிர்ந்த செவிலியர் மயில்வீராவை பார்த்தாள்.
"அது ஒண்ணுமில்லை சிஸ்டர் அவங்களை பார்க்கணும்னு பாப்பா ரொம்ப அடமா கேட்டதால கூட்டிட்டு வந்தேன். அவங்க இல்லையா?" என்றான்.
"வந்துருக்காங்க சார். இன்னொரு எமெர்ஜென்சி கேஸ் இப்போ தான் முடிஞ்சுது. சிஸ்டர் இப்போ வந்துருவாங்க உட்காருங்க." என்று அங்கிருந்த இருக்கையில் அமர வைத்தாள்.
அதேநேரம் கைகளை துடைத்தபடி உள்ளே வந்து கொண்டிருந்த அபி, "சிஸ்டர் அந்த நியூ பேபிக்கு கொஞ்சம் இன்பெக்க்ஷன் ஆக சேன்ஸ் இருக்கு. சோ, ஸ்ட்ரிக்ட்டா யாரையும் டூ டேஸ்க்கு உள்ள விடாதீங்க." என்று மாஸ்க்கை அணியவும் மயிலவீரா திரும்பி பார்க்கவும் சரியாக இருந்தது. இருவரும் மாஸ்க்கை அணிந்திருந்ததால் முகத்தை பார்க்க முடியவில்லை என்றாலும் இருவரின் இதயமும் வேகமாய் துடிக்கத் தொடங்கியது.
'என்னாச்சு எனக்கு... ஏன் என் ஹார்ட் இப்படி வேகமாக துடிக்குது...' தனக்குள்ளேயே கேட்டு கொண்டான் மயில்வீரா.
"ஓகே சிஸ்டர். உங்களை பார்க்க உங்க பேவரைட் பர்சன் வந்துருக்காங்க பாருங்க." என்று புன்னகைத்துவிட்டு வெளியேற, 'யாருடா அது நமக்கு பிடிச்சவங்க?' என்று கேள்வியாய் திரும்பியவளின் முகம் மலர்ந்தது.
"நீத்து டார்லிங் என்ன ஆச்சு உடம்பேதும் சரி இல்லையா?" என்று வேகமாய் குழந்தையிடம் நெருங்கி மண்டியிட்டு அமர்ந்து நெற்றியை தொட்டு பார்த்தாள்.
"எனக்கு ஒண்ணுமில்ல அபி பேபி. உன்னை பார்க்க தான் வந்தேன்." என்றதும் பொய்யாய் குழந்தையை முறைத்தவள், "நான் ஏற்கனவே சொல்லிருக்கேன் இல்லையா... நீத்து டார்லிங் மாதிரி நிறைய டார்லிங்ஸ் இங்க இருக்காங்க. இங்க எல்லாம் குட்டிஸ் அடிக்கடி வரக்கூடாதுன்னு இதுல நீங்க என்னை சும்மா பார்க்க வந்தேன்னு சொல்றிங்க... இதென்ன பார்க்கா டார்லிங்? ஹாஸ்பிட்டல் இல்லையா உங்களை மாதிரி குட்டிஸ்கு ஈஸியா இன்பெக்க்ஷன் ஆகும் இல்லையா?" என்று கேட்டதும் தலையை குனிந்து கொண்ட குழந்தை, "சாரி பேபி. நீ சொன்ன நான் தான் மறந்துட்டேன். ஆனா எனக்கு உன்னை பார்க்கணும் போல இருந்தது." என்று முகம் மலர்ந்து, "உனக்கு இன்னொன்னு தெரியுமா பேபி என் டேடி வந்துருக்காங்க." என்று தந்தையை காட்டினாள்.
இதுவரை இருவரின் உரையாடலை மட்டுமே பார்த்து கொண்டிருந்தவனை பார்த்தவள் எழுந்து, "வணக்கம் சார். எப்படி இருக்கீங்க? உங்களை பத்தி தான் நீத்து எப்பவும் சொல்வாங்க." என்று தன் இருக்கையில் அமர்ந்தாள்.
அவளின் மேல் கோபமாக வந்தவன் இப்போது அதை மறந்து அவள் கயல்விழிகளை ரசித்து பார்த்து கொண்டிருந்தான். ஏன் என்று அவனுக்கும் தெரியவில்லை.
"பைன்" என்றான் ஒற்றை வார்த்தையில்.
அவனின் ஒற்றை சொல்லில் உள்ளுக்குள் உடல் சிலிர்த்தது அபிக்கு. முகத்தில் எதையும் காட்டாமல் குழந்தையை பார்த்தாள்.
"பேபி!" என்றது நீத்து.
"என்ன டார்லிங்?" என்றாள் புன்னகை மாறாமல்.
"நீ சாப்பிட்டியா?" என்று கேட்டது.
குழந்தை அப்படி கேட்டதும் லேசாக சத்தம் வர சிரித்தவள், "இன்னும் இல்லடா. ஏன்?" என்றாள்.
"இல்ல எனக்கு பசிக்குது நீ என்ன எடுத்துட்டு வந்த?" என்று ஆர்வமாய் கேட்டது.
"நானா? நான் இன்னைக்கு என் அப்பாக்கு பிடிச்ச மாதிரி பன்னீர் புலாவ் செஞ்சு எடுத்துட்டு வந்தேன். சாப்பிட்டிறியா?" என்று கேட்டதும் உடனே தலையாட்டியது ஆசையாய்.
