dharshini chimba
Saha Writer
- Messages
- 308
- Reaction score
- 228
- Points
- 43
மயிலரசி 13:
13.
அடுத்த ஆறு வருஷம் எந்த ஒரு பிரச்னையும் என்னை நெருங்காம தாத்தா பார்த்துக்கிட்டாங்க. லீவ் விட்டா தாத்தா அங்க வந்துருவாரு. அங்க நாங்க ரெண்டு பேரும் அடிக்காத லூட்டி இல்லை. இப்படி நல்லா போயிட்டு இருந்த என் வாழ்க்கைல நான் விரும்பாத திருப்பமா என் தாத்தாவோட மரணம் இருந்தது.
சரியா பத்தாவது பரீட்சை ரிசல்ட் வந்து எனக்கு பிடிச்ச க்ரூப் செலக்ட் செஞ்சு ஸ்கூல் போக ரெண்டு நாள் இருந்தப்ப நல்லா நைட்டு பேசிட்டு போன தாத்தா காலைல முழிக்கலை. மறுபடியும் என் வாழ்க்கையே சூன்யமான மாதிரி இருந்தது. எனக்கு பதினெட்டு வயசு ஆகாததால எனக்கு விருப்பமே இல்லைன்னாலும் அப்பாகூட இருக்க வேண்டிய கட்டாயத்துல போனேன். என் வாழ்க்கையோட ரொம்ப கொடுமையான நாட்கள்னா அது தான். அங்க போன பின்னும் பேச அப்பா எவ்வளவோ முயற்சி பண்ணார். ஆனா அவரை பார்க்கும் போதெல்லாம் எங்க அம்மா இறந்து போனது தான் ஞாபகம் வரும். என்னால அவரை மன்னிக்க முடியலை. தன்னை நம்பி வந்த ஒரு பொண்ணுக்கு துரோகம் செஞ்சு அவங்களை தற்கொலைக்கு தூண்டினவர் என்ன வேணாலும் செய்ய துணிய மாட்டாருன்னு என்ன நிச்சயம். அதனால அவர் என்னை நெருங்கும் போதெல்லாம் ரூமே கதின்னு கிடப்பேன். நான் அவர்கூட இருக்கணும்னு வீட்டு பக்கத்துலையே ஸ்கூல் சேர்த்து விட்டார். எனக்கு அங்க படிக்க பிடிக்கலை. வேற வழி இல்லைன்னு படிக்கணும்னு போனேன். அவர் இருக்கும் போது பாச மழை பொழியற அவங்க மனைவி அவர் இல்லாத நேரம் ரூம் கதவை உடைக்காத குறையா பிடிச்சு தரதரவென இழுத்துட்டு வந்து அடிப்பாங்க வாங்கிப்பேன். அவர்கிட்ட சொல்ல மாட்டேன்னு தெரியும். அதனால அவங்க பண்ற கொடுமைக்கு அளவே இருக்காது. ஒரு முறை அவங்க பொண்ணு என்னை அடிக்க வேண்டாம்னு சொன்னதால அவளையும் மாட்டை அடிக்கிற மாதிரி அடிச்சாங்க. அந்த பொண்ணு என்னவோ என்கிட்டே எப்பவாவது பேச வரும் நான் தான் பேச மாட்டேன். என்னால அவ அடி வாங்குறது பிடிக்கலை. ரெண்டு வருஷம் பல்லை கடிச்சுக்கிட்டு பொறுத்துக்கிட்டேன். ப்ளஸ் டூ முடிச்ச உடனே அங்க இருக்க கூடாதுன்னு முடிவு பண்ணேன்.
அம்மாவோட பிரெண்ட்ஸ் நம்ம ஹாஸ்பிட்டல்ல வேலை செஞ்சுட்டு இருந்தாங்க. அவங்க உதவியோட பாரி்ன்ல டாக்டர்க்கு படிக்க அப்பளை பண்ணேன் அதுவரைக்கும் கஸ்தூரிக்கு எதுவும் தெரியாம பார்த்துக்கிட்டேன்.
அப்போ தான் அவங்களோட தம்பின்னு ஒருத்தன் அங்க வந்து தங்கிருந்தான். அவன் இருக்க நேரம் வெளிய கூட வர மாட்டேன். அவனோட பார்வை, பேச்சு, நடத்தை எதுவும் சரி இல்ல. ஒரு நாள் நைட் வீட்ல எல்லோரும் கல்யாணத்துக்கு போயிருந்தாங்க. என்னை கூப்பிட்டாரு நான் போகலை. நைட் நான் டோர் லாக் பண்ணிட்டு வந்து படுத்துட்டேன். திடிர்னு தூக்கத்துல என் மேல ஏதோ ஊற்ர மாதிரி இருந்தது. பதறி அடிச்சு எந்திரிச்சு பார்த்தா அவன் தான் முழு குடி போதைல இருந்தான். வெளிய சொல்ல முடியாத அளவுக்கு அசிங்கமா பேசி என்னை நெருங்கினான். எவ்வளவோ போராடி பார்த்து முடியாம மயங்கி போற வேளைல எங்க இருந்து தான் அவ்ளோ வெறி வந்துதுன்னு தெரியாது. கைல கிடைச்ச கண்ணாடி பிளாஸ்கை அவன் தலைல உடைச்சி தள்ளி விட்டுட்டு வெளிய ஓடி வந்துட்டேன். என் அம்மா ரூம்ல போய் கதவை லாக் பண்ணிட்டேன். அவனும் என் பின்னாடியே வந்து கதவை தட்டிட்டே இருந்தான். என்ன பண்றதுன்னு தெரியலை. அப்போ தான் நான் ஒரு அனாதைன்னு நெத்தி பொட்டுல அறைஞ்ச மாதிரி புரிஞ்சுது. அம்மாவோட பிரெண்ட்ஸ் பசங்க ஹரியும் விக்ரமும் என்கிட்டே பிரென்ட்சாக எவ்ளோ முயற்சி பண்ணாங்க. எனக்கு யார் மேலையும் நம்பிக்கை இல்லாம பேசாம இருப்பேன். சின்ன வயசுல அம்மா இருக்கும் போது அவங்க கூட நல்லா விளையாடிருக்கேன். நல்ல பசங்க. அவசரத்துக்கு அவங்களை கூப்பிட்டேன்.
கதவை உடைக்க டிரை பண்ணான் அந்த நாய். “அங்கயே இருடா போலிஸ் வருது”ன்னு அவனை மிரட்டினேன். குடில இருந்ததால பயந்து எங்கையோ ஓடி போய்ட்டான். அடிச்சு பிடிச்சு ரெண்டு பேரும் ஓடி வந்தானுங்க.
நடந்ததை சொன்னேன் எனக்கு ஆறுதல் சொல்லி விக்ரம் வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போய்ட்டான். அங்க ஆன்ட்டி தான் என்னை நல்லா பார்த்துக்கிட்டாங்க. அப்போ இருந்து விக்ரம், ஹரி ரெண்டு என் பிரெண்ட்ஸ் ஆகிட்டாங்க.
ரெண்டு நாள் கழிச்சு எல்லோரும் ஊர்லர்ந்து வந்தாங்க. நானும் அந்த வீட்டுக்கு போயிட்டேன். அன்னைக்கு சாயந்தரம் கீழ வரும் போது கஸ்தூரி ரூம்லர்ந்து பேச்சு குரல் கேட்டுச்சு. அதுல என் பேர் அடிபடவும் என்னன்னு கேட்டேன். அதிர்ச்சியில மயங்கி விழாத குறை தான்.
அந்த பொம்பளை தான் என் சொத்தை அடைய அந்த கேடு கெட்டவன்கிட்ட என்னை நாசமாக்க சொல்லிருக்கா. என்னை கெடுத்துட்டா இதை வெச்சு என்னை அவனுக்கு கல்யாணம் செஞ்சு வச்சு என் சொத்தை அவங்க முழுசா ஆளலாம்னு பிளான் போட்ருக்காங்க. நல்ல வாய்ப்பை கெடுத்துட்டியேன்னு அவனை போட்டு அடிச்சு திட்டிட்டு இருந்துச்சு. இதுக்கு மேல அங்க இருந்தா என் மானத்துக்கும் உயிருக்கும் உத்திரவாதம் இல்லன்னு கிளம்பினேன். அந்த ரெண்டு நாளும் விக்ரம் என் வீட்ல எனக்கு பாதுகாப்பா இருந்தான். பாரின் போற பரோசிஜர் எல்லாம் முடிஞ்சதும் அங்க இருந்து கிளம்பினா போதும்னு கிளம்பினேன்.
அப்போ, பெட்டியுடன் ஹாலுக்கு வந்து நின்றவளை கேள்வியாக பார்த்தனர் மூவரும்.
“எதுக்கு இப்போ பெட்டியெல்லாம் எடுத்துட்டு வந்துருக்க?” என்று கேட்டார் அவளின் தந்தை.
அவருக்கு பதில் கூறாமல் தன் கைக் கடிகாரத்தை பார்க்க, “ஏய் அதான் உங்க அப்பா கேட்கிறார்ல பதில் சொல்லாம அமைதியா இருந்தா என்ன அர்த்தம்?” என்று அதட்டினார் அவளின் சித்தி.
“நீ இப்போ எதுக்கு புள்ளைய மிரட்டுற? அமைதியா இரு.” என்று அதட்டியவர்.
“நீ சொல்லுடாம்மா என்ன இது பெட்டியெல்லாம் எடுத்துட்டு வந்துருக்க.” என்றார். அவரை பார்க்கவே எனக்கு பிடிக்கலை. பெத்த பொண்ணுக்கு அந்த வீட்ல நடக்கிற கொடுமையை பத்தி எதுவுமே தெரியாம இருக்காறேன்னு வெறுப்பு.
அந்த நேரம் வீட்டிற்குள் நுழைந்தனர் விக்ரம், ஹரி, ஷங்கர் அபியின் அன்னையுடைய வக்கீல் அதோட விக்கியோட அப்பா.
“ஹலோ சார்!” என்று அவர் முன் நிற்க, “நீங்க என்ன சார் இங்க?” என்றார் சத்யமூர்த்தி கேள்வியாய்.
“நான் தான் வர சொன்னேன்.” என்றாள் எங்கோ பார்த்து.
“எதுக்குடா?” என்றார் மென்மையாய்.
“எனக்கு இன்னையோட பதினெட்டு வயசு ஆகுது. இப்போ நான் மேஜர். இனி நான் இங்க இருக்கணும்னு எந்த அவசியமும் இல்ல. அதான் இங்க இருந்து போக போறேன். அதுக்காக தான் வக்கீல் வந்துருக்கார்.” என்றாள்.
“அதெல்லாம் எங்கயும் போக வேண்டாம்.” என்றார் கோபமாய்.
“அதை சொல்ல யாருக்கும் உரிமை இல்ல. எனக்கு இங்க இருக்க பிடிக்கல. லாயர் அங்கிள், நான் எங்க தாத்தா வீட்ல தான் தங்க போறேன். வீணா என்னை பத்தி பொய்யா கவலை படர மாதிரி நடிக்கிறதை விட்டுட்டு அவரை சுத்தி என்ன நடக்குதுன்னு முழிச்சி பார்க்க சொல்லுங்க. இன்னொரு பொண்ணு இருக்கு அதை பாதுகாக்க சொல்லுங்க. டேய் என்னடா பார்த்துட்டு இருக்கீங்க? படமா பார்க்க வந்திங்க.. விக்கி எருமை இந்த லக்கேஜை எடுத்து வா போகலாம்.” என்று தன் உடைமைகளை எடுத்து கொண்டு வெளியேறினாள்.
“சார் அல்ரெடி பெரிய மேடமே சொல்லிருக்காங்க பாப்பாவோட விருப்பத்தின் படி தான் நடக்கணும்னு. சோ, அவங்களை நீங்க தடுக்க முடியாது. அதோட அவங்க இன்னும் ஒரு வாரம் தான் இங்க இருக்க போறாங்க.” என்றார்.
“ஏன்?” என்றார் பதட்டமாய்.
“அவங்க டாக்டர்க்கு படிக்க லண்டன்ல அப்பளை பண்ணிருந்தாங்க. அங்க சீட் கிடைச்சுருக்கு. அதனால அங்க போறாங்க. ஒகே நான் வரேன் சார்.” என்று வெளியேறினார்.
‘என் பொண்ணு என்னை மன்னிக்கவே மாட்டாளா?’ என்று உள்ளுக்குள் வருந்தினார். வருந்தி என்ன பயன் அவர் செய்த பாவம் அப்படி அல்லவா?
ஒரு வாரம் கடந்து மருத்துவ படிப்புக்காகன்னு சொல்லிக்கிட்டு இங்க இருக்க பிடிக்காம நான் பிறந்த நாட்டை விட்டு வளர்ந்த ஊரை விட்டு வெளிநாட்டுக்கு போயிட்டேன்.
அங்க தான் எனக்கு வாழ்க்கையோட அர்த்தம் புரிஞ்சுது.” என்று வெளிநாடு சென்றது, மயில்வீராவை பார்த்தது மையல் கொண்டது என்று நான்கு வருடங்கள் நடந்தவற்றை சுருக்கமாக கூறினாள். அதோடு இங்கு வந்த பின் அவள் சித்தி செய்த சதி செயல்கள் என்று அனைத்தையும் கூறி முடித்தாள்.
“ஹரி கூட இந்த கல்யாணம் வேணாம்னு எவ்வளவோ சொன்னான். குழந்தைங்க உயிரை பணயம் வைக்க பிடிக்கலை. எல்லாத்துக்கும் மேல வாழ்க்கை மீது இருந்த வெறுப்பு ஹரியோட பேச்சை கேட்கலை அதுக்கு கோச்சுக்கிட்டு ஆஸ்திரேலியா போயிருச்சு அந்த நாய். விக்கி மட்டும் என்கூட இருக்கான். என்னை பத்தி முழுசா தெரிஞ்சவன் அவன் மட்டும் தான் அவனுக்கும் எல்லாம் தெரியும். அவ்ளோ தான் பா. எல்லாத்தையும் சொல்லிட்டேன். இப்போ என் மனசுக்கு கொஞ்சம் நல்லா இருக்கு.” என்று புன்னகைத்தாள்.
மயில்வீராவை பற்றி பேசும்போது அவள் முகத்தில் தெரியும் அளவிற்கு அதிகமான மகிழ்ச்சியை குறித்து கொண்டார்.
“அது சரி இன்னைக்கு ஏன்டா உன் முகம் ரொம்ப சோகமா இருந்தது?” என்று கூர்ந்து கவனித்தபடி கேட்டார்.
“அது அது ...” என்று திணறினாள்.
“உண்மைய சொல்லுடா.” என்றார்.
“அது இத்தனை வருஷம் கழிச்சி யாரை நான் பார்க்க கூடாதுன்னு நினைச்சிருந்தேனோ அவரை பார்க்க வேண்டியதா போய்டுச்சு. அந்த பாரம் மனசு தாங்கலை அதான்.. ஆனா இப்போ நல்லா இருக்கேன்.” என்று சிரித்தாள்.
“யாரும்மா வீரா தம்பியா?” என்றார் ஆர்வமாய்.
“ஆமாப்பா. அவர் பொண்ணோட வந்திருந்தார்.” என்றாள் முகத்தில் எதையும் காட்டாது.
“அவருக்கு கல்யாணமாகிடுச்சோ?”
“அப்பா அதான் சொன்னேனே அவர் லவ் மேரேஜ்னு. ஆனா இப்போ அவர் மனைவி கூட இல்ல என்னனு தெரியல. தெரிஞ்சிக்கவும் விரும்பலை. அப்புறம் என்ன எதுவும் தெரியாத மாதிரி கேட்கிறிங்க.” என்றாள்.
“அப்படியா சரி சரி.” என்றார்.
“அப்பா அவர் என் லைப்ல பாஸ்ட் பா. முடிஞ்சு போன அத்தியாயம். இனி அவருக்கு என் வாழ்க்கைல இடம் இல்ல. இனி இத பத்தி பேச வேண்டாம்ப்பா. இனி நம்மை பத்தி மட்டும் யோசிப்போம்.” என்றாள் கறாராக.
இப்பொழுது புரிந்தது மகள் எதற்காக கொஞ்ச நாள் வெளியூருக்கு போக வேண்டும் என்று கேட்கிறாள் என்று.
“அதுசரி உனக்கு கல்யாணம் ஆனதிலர்ந்து உங்க சித்திக்கிட்ட ஏன் இவ்ளோ அமைதியா போற... பயபட்றியா?” என்றார்.
13.
அடுத்த ஆறு வருஷம் எந்த ஒரு பிரச்னையும் என்னை நெருங்காம தாத்தா பார்த்துக்கிட்டாங்க. லீவ் விட்டா தாத்தா அங்க வந்துருவாரு. அங்க நாங்க ரெண்டு பேரும் அடிக்காத லூட்டி இல்லை. இப்படி நல்லா போயிட்டு இருந்த என் வாழ்க்கைல நான் விரும்பாத திருப்பமா என் தாத்தாவோட மரணம் இருந்தது.
சரியா பத்தாவது பரீட்சை ரிசல்ட் வந்து எனக்கு பிடிச்ச க்ரூப் செலக்ட் செஞ்சு ஸ்கூல் போக ரெண்டு நாள் இருந்தப்ப நல்லா நைட்டு பேசிட்டு போன தாத்தா காலைல முழிக்கலை. மறுபடியும் என் வாழ்க்கையே சூன்யமான மாதிரி இருந்தது. எனக்கு பதினெட்டு வயசு ஆகாததால எனக்கு விருப்பமே இல்லைன்னாலும் அப்பாகூட இருக்க வேண்டிய கட்டாயத்துல போனேன். என் வாழ்க்கையோட ரொம்ப கொடுமையான நாட்கள்னா அது தான். அங்க போன பின்னும் பேச அப்பா எவ்வளவோ முயற்சி பண்ணார். ஆனா அவரை பார்க்கும் போதெல்லாம் எங்க அம்மா இறந்து போனது தான் ஞாபகம் வரும். என்னால அவரை மன்னிக்க முடியலை. தன்னை நம்பி வந்த ஒரு பொண்ணுக்கு துரோகம் செஞ்சு அவங்களை தற்கொலைக்கு தூண்டினவர் என்ன வேணாலும் செய்ய துணிய மாட்டாருன்னு என்ன நிச்சயம். அதனால அவர் என்னை நெருங்கும் போதெல்லாம் ரூமே கதின்னு கிடப்பேன். நான் அவர்கூட இருக்கணும்னு வீட்டு பக்கத்துலையே ஸ்கூல் சேர்த்து விட்டார். எனக்கு அங்க படிக்க பிடிக்கலை. வேற வழி இல்லைன்னு படிக்கணும்னு போனேன். அவர் இருக்கும் போது பாச மழை பொழியற அவங்க மனைவி அவர் இல்லாத நேரம் ரூம் கதவை உடைக்காத குறையா பிடிச்சு தரதரவென இழுத்துட்டு வந்து அடிப்பாங்க வாங்கிப்பேன். அவர்கிட்ட சொல்ல மாட்டேன்னு தெரியும். அதனால அவங்க பண்ற கொடுமைக்கு அளவே இருக்காது. ஒரு முறை அவங்க பொண்ணு என்னை அடிக்க வேண்டாம்னு சொன்னதால அவளையும் மாட்டை அடிக்கிற மாதிரி அடிச்சாங்க. அந்த பொண்ணு என்னவோ என்கிட்டே எப்பவாவது பேச வரும் நான் தான் பேச மாட்டேன். என்னால அவ அடி வாங்குறது பிடிக்கலை. ரெண்டு வருஷம் பல்லை கடிச்சுக்கிட்டு பொறுத்துக்கிட்டேன். ப்ளஸ் டூ முடிச்ச உடனே அங்க இருக்க கூடாதுன்னு முடிவு பண்ணேன்.
அம்மாவோட பிரெண்ட்ஸ் நம்ம ஹாஸ்பிட்டல்ல வேலை செஞ்சுட்டு இருந்தாங்க. அவங்க உதவியோட பாரி்ன்ல டாக்டர்க்கு படிக்க அப்பளை பண்ணேன் அதுவரைக்கும் கஸ்தூரிக்கு எதுவும் தெரியாம பார்த்துக்கிட்டேன்.
அப்போ தான் அவங்களோட தம்பின்னு ஒருத்தன் அங்க வந்து தங்கிருந்தான். அவன் இருக்க நேரம் வெளிய கூட வர மாட்டேன். அவனோட பார்வை, பேச்சு, நடத்தை எதுவும் சரி இல்ல. ஒரு நாள் நைட் வீட்ல எல்லோரும் கல்யாணத்துக்கு போயிருந்தாங்க. என்னை கூப்பிட்டாரு நான் போகலை. நைட் நான் டோர் லாக் பண்ணிட்டு வந்து படுத்துட்டேன். திடிர்னு தூக்கத்துல என் மேல ஏதோ ஊற்ர மாதிரி இருந்தது. பதறி அடிச்சு எந்திரிச்சு பார்த்தா அவன் தான் முழு குடி போதைல இருந்தான். வெளிய சொல்ல முடியாத அளவுக்கு அசிங்கமா பேசி என்னை நெருங்கினான். எவ்வளவோ போராடி பார்த்து முடியாம மயங்கி போற வேளைல எங்க இருந்து தான் அவ்ளோ வெறி வந்துதுன்னு தெரியாது. கைல கிடைச்ச கண்ணாடி பிளாஸ்கை அவன் தலைல உடைச்சி தள்ளி விட்டுட்டு வெளிய ஓடி வந்துட்டேன். என் அம்மா ரூம்ல போய் கதவை லாக் பண்ணிட்டேன். அவனும் என் பின்னாடியே வந்து கதவை தட்டிட்டே இருந்தான். என்ன பண்றதுன்னு தெரியலை. அப்போ தான் நான் ஒரு அனாதைன்னு நெத்தி பொட்டுல அறைஞ்ச மாதிரி புரிஞ்சுது. அம்மாவோட பிரெண்ட்ஸ் பசங்க ஹரியும் விக்ரமும் என்கிட்டே பிரென்ட்சாக எவ்ளோ முயற்சி பண்ணாங்க. எனக்கு யார் மேலையும் நம்பிக்கை இல்லாம பேசாம இருப்பேன். சின்ன வயசுல அம்மா இருக்கும் போது அவங்க கூட நல்லா விளையாடிருக்கேன். நல்ல பசங்க. அவசரத்துக்கு அவங்களை கூப்பிட்டேன்.
கதவை உடைக்க டிரை பண்ணான் அந்த நாய். “அங்கயே இருடா போலிஸ் வருது”ன்னு அவனை மிரட்டினேன். குடில இருந்ததால பயந்து எங்கையோ ஓடி போய்ட்டான். அடிச்சு பிடிச்சு ரெண்டு பேரும் ஓடி வந்தானுங்க.
நடந்ததை சொன்னேன் எனக்கு ஆறுதல் சொல்லி விக்ரம் வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போய்ட்டான். அங்க ஆன்ட்டி தான் என்னை நல்லா பார்த்துக்கிட்டாங்க. அப்போ இருந்து விக்ரம், ஹரி ரெண்டு என் பிரெண்ட்ஸ் ஆகிட்டாங்க.
ரெண்டு நாள் கழிச்சு எல்லோரும் ஊர்லர்ந்து வந்தாங்க. நானும் அந்த வீட்டுக்கு போயிட்டேன். அன்னைக்கு சாயந்தரம் கீழ வரும் போது கஸ்தூரி ரூம்லர்ந்து பேச்சு குரல் கேட்டுச்சு. அதுல என் பேர் அடிபடவும் என்னன்னு கேட்டேன். அதிர்ச்சியில மயங்கி விழாத குறை தான்.
அந்த பொம்பளை தான் என் சொத்தை அடைய அந்த கேடு கெட்டவன்கிட்ட என்னை நாசமாக்க சொல்லிருக்கா. என்னை கெடுத்துட்டா இதை வெச்சு என்னை அவனுக்கு கல்யாணம் செஞ்சு வச்சு என் சொத்தை அவங்க முழுசா ஆளலாம்னு பிளான் போட்ருக்காங்க. நல்ல வாய்ப்பை கெடுத்துட்டியேன்னு அவனை போட்டு அடிச்சு திட்டிட்டு இருந்துச்சு. இதுக்கு மேல அங்க இருந்தா என் மானத்துக்கும் உயிருக்கும் உத்திரவாதம் இல்லன்னு கிளம்பினேன். அந்த ரெண்டு நாளும் விக்ரம் என் வீட்ல எனக்கு பாதுகாப்பா இருந்தான். பாரின் போற பரோசிஜர் எல்லாம் முடிஞ்சதும் அங்க இருந்து கிளம்பினா போதும்னு கிளம்பினேன்.
அப்போ, பெட்டியுடன் ஹாலுக்கு வந்து நின்றவளை கேள்வியாக பார்த்தனர் மூவரும்.
“எதுக்கு இப்போ பெட்டியெல்லாம் எடுத்துட்டு வந்துருக்க?” என்று கேட்டார் அவளின் தந்தை.
அவருக்கு பதில் கூறாமல் தன் கைக் கடிகாரத்தை பார்க்க, “ஏய் அதான் உங்க அப்பா கேட்கிறார்ல பதில் சொல்லாம அமைதியா இருந்தா என்ன அர்த்தம்?” என்று அதட்டினார் அவளின் சித்தி.
“நீ இப்போ எதுக்கு புள்ளைய மிரட்டுற? அமைதியா இரு.” என்று அதட்டியவர்.
“நீ சொல்லுடாம்மா என்ன இது பெட்டியெல்லாம் எடுத்துட்டு வந்துருக்க.” என்றார். அவரை பார்க்கவே எனக்கு பிடிக்கலை. பெத்த பொண்ணுக்கு அந்த வீட்ல நடக்கிற கொடுமையை பத்தி எதுவுமே தெரியாம இருக்காறேன்னு வெறுப்பு.
அந்த நேரம் வீட்டிற்குள் நுழைந்தனர் விக்ரம், ஹரி, ஷங்கர் அபியின் அன்னையுடைய வக்கீல் அதோட விக்கியோட அப்பா.
“ஹலோ சார்!” என்று அவர் முன் நிற்க, “நீங்க என்ன சார் இங்க?” என்றார் சத்யமூர்த்தி கேள்வியாய்.
“நான் தான் வர சொன்னேன்.” என்றாள் எங்கோ பார்த்து.
“எதுக்குடா?” என்றார் மென்மையாய்.
“எனக்கு இன்னையோட பதினெட்டு வயசு ஆகுது. இப்போ நான் மேஜர். இனி நான் இங்க இருக்கணும்னு எந்த அவசியமும் இல்ல. அதான் இங்க இருந்து போக போறேன். அதுக்காக தான் வக்கீல் வந்துருக்கார்.” என்றாள்.
“அதெல்லாம் எங்கயும் போக வேண்டாம்.” என்றார் கோபமாய்.
“அதை சொல்ல யாருக்கும் உரிமை இல்ல. எனக்கு இங்க இருக்க பிடிக்கல. லாயர் அங்கிள், நான் எங்க தாத்தா வீட்ல தான் தங்க போறேன். வீணா என்னை பத்தி பொய்யா கவலை படர மாதிரி நடிக்கிறதை விட்டுட்டு அவரை சுத்தி என்ன நடக்குதுன்னு முழிச்சி பார்க்க சொல்லுங்க. இன்னொரு பொண்ணு இருக்கு அதை பாதுகாக்க சொல்லுங்க. டேய் என்னடா பார்த்துட்டு இருக்கீங்க? படமா பார்க்க வந்திங்க.. விக்கி எருமை இந்த லக்கேஜை எடுத்து வா போகலாம்.” என்று தன் உடைமைகளை எடுத்து கொண்டு வெளியேறினாள்.
“சார் அல்ரெடி பெரிய மேடமே சொல்லிருக்காங்க பாப்பாவோட விருப்பத்தின் படி தான் நடக்கணும்னு. சோ, அவங்களை நீங்க தடுக்க முடியாது. அதோட அவங்க இன்னும் ஒரு வாரம் தான் இங்க இருக்க போறாங்க.” என்றார்.
“ஏன்?” என்றார் பதட்டமாய்.
“அவங்க டாக்டர்க்கு படிக்க லண்டன்ல அப்பளை பண்ணிருந்தாங்க. அங்க சீட் கிடைச்சுருக்கு. அதனால அங்க போறாங்க. ஒகே நான் வரேன் சார்.” என்று வெளியேறினார்.
‘என் பொண்ணு என்னை மன்னிக்கவே மாட்டாளா?’ என்று உள்ளுக்குள் வருந்தினார். வருந்தி என்ன பயன் அவர் செய்த பாவம் அப்படி அல்லவா?
ஒரு வாரம் கடந்து மருத்துவ படிப்புக்காகன்னு சொல்லிக்கிட்டு இங்க இருக்க பிடிக்காம நான் பிறந்த நாட்டை விட்டு வளர்ந்த ஊரை விட்டு வெளிநாட்டுக்கு போயிட்டேன்.
அங்க தான் எனக்கு வாழ்க்கையோட அர்த்தம் புரிஞ்சுது.” என்று வெளிநாடு சென்றது, மயில்வீராவை பார்த்தது மையல் கொண்டது என்று நான்கு வருடங்கள் நடந்தவற்றை சுருக்கமாக கூறினாள். அதோடு இங்கு வந்த பின் அவள் சித்தி செய்த சதி செயல்கள் என்று அனைத்தையும் கூறி முடித்தாள்.
“ஹரி கூட இந்த கல்யாணம் வேணாம்னு எவ்வளவோ சொன்னான். குழந்தைங்க உயிரை பணயம் வைக்க பிடிக்கலை. எல்லாத்துக்கும் மேல வாழ்க்கை மீது இருந்த வெறுப்பு ஹரியோட பேச்சை கேட்கலை அதுக்கு கோச்சுக்கிட்டு ஆஸ்திரேலியா போயிருச்சு அந்த நாய். விக்கி மட்டும் என்கூட இருக்கான். என்னை பத்தி முழுசா தெரிஞ்சவன் அவன் மட்டும் தான் அவனுக்கும் எல்லாம் தெரியும். அவ்ளோ தான் பா. எல்லாத்தையும் சொல்லிட்டேன். இப்போ என் மனசுக்கு கொஞ்சம் நல்லா இருக்கு.” என்று புன்னகைத்தாள்.
மயில்வீராவை பற்றி பேசும்போது அவள் முகத்தில் தெரியும் அளவிற்கு அதிகமான மகிழ்ச்சியை குறித்து கொண்டார்.
“அது சரி இன்னைக்கு ஏன்டா உன் முகம் ரொம்ப சோகமா இருந்தது?” என்று கூர்ந்து கவனித்தபடி கேட்டார்.
“அது அது ...” என்று திணறினாள்.
“உண்மைய சொல்லுடா.” என்றார்.
“அது இத்தனை வருஷம் கழிச்சி யாரை நான் பார்க்க கூடாதுன்னு நினைச்சிருந்தேனோ அவரை பார்க்க வேண்டியதா போய்டுச்சு. அந்த பாரம் மனசு தாங்கலை அதான்.. ஆனா இப்போ நல்லா இருக்கேன்.” என்று சிரித்தாள்.
“யாரும்மா வீரா தம்பியா?” என்றார் ஆர்வமாய்.
“ஆமாப்பா. அவர் பொண்ணோட வந்திருந்தார்.” என்றாள் முகத்தில் எதையும் காட்டாது.
“அவருக்கு கல்யாணமாகிடுச்சோ?”
“அப்பா அதான் சொன்னேனே அவர் லவ் மேரேஜ்னு. ஆனா இப்போ அவர் மனைவி கூட இல்ல என்னனு தெரியல. தெரிஞ்சிக்கவும் விரும்பலை. அப்புறம் என்ன எதுவும் தெரியாத மாதிரி கேட்கிறிங்க.” என்றாள்.
“அப்படியா சரி சரி.” என்றார்.
“அப்பா அவர் என் லைப்ல பாஸ்ட் பா. முடிஞ்சு போன அத்தியாயம். இனி அவருக்கு என் வாழ்க்கைல இடம் இல்ல. இனி இத பத்தி பேச வேண்டாம்ப்பா. இனி நம்மை பத்தி மட்டும் யோசிப்போம்.” என்றாள் கறாராக.
இப்பொழுது புரிந்தது மகள் எதற்காக கொஞ்ச நாள் வெளியூருக்கு போக வேண்டும் என்று கேட்கிறாள் என்று.
“அதுசரி உனக்கு கல்யாணம் ஆனதிலர்ந்து உங்க சித்திக்கிட்ட ஏன் இவ்ளோ அமைதியா போற... பயபட்றியா?” என்றார்.
