Your browser does not support JavaScript!

லாகின் செய்வதில் சிரமம் இருப்பவர்கள் தொடர்பு கொள்ள வேண்டிய மின்னஞ்சல் - sahaptham@gmail.com


Completed மந்திர வியூகம் - Exclusive Tamil Novel

மந்திரம் : 30

கற்களை உளி கொண்டு செதுக்கி சிலையாக்கிக் கொண்டும், அந்த மஹாலின் மேற்பரப்பை வடிவமைத்து கொண்டும், மஹாலின் தூணின் அளவை சரி செய்து கொண்டும் இப்படி பலர் சேர்ந்து அந்த மஹால் போன்ற அமைப்பு பெற்ற கட்டிடத்திற்கு உயிர் ஊட்டிக் கொண்டிருக்க இனியன் தன் ஓவியம் மூலம் அந்த கட்டிடத்தை அழகுற வடிவமைத்து கொண்டிருந்தனர்.
இனியன் தன் வேலையில் தீவிரமாக ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்க கிளி அவன் தோளில் வந்து அமர்ந்தது.

"ஆபத்து ! ஆபத்து! குழலாளுக்கு ஆபத்து !" என்று அது கூற

இனியன் பதறினான். "இளவரசிக்கு என்னாச்சு தமிழ்?" என்று இனியன் கேட்டுக் கொண்டிருக்க கிளி பறந்து சென்றது.

அதை பின்பற்றி இனியனும் சென்றான்.

"அடடா ! என்ன அழகாக மாறி இருக்கின்றது இந்த இடம் ?" என்று கட்டிக் கொண்டிருக்கும் மஹாலின் அழகை பார்த்து லிங்கா வியந்து கூற,

"நீ சொல்வதும் சரிதான் நண்பா ! இந்த மஹாலின் ஒவ்வொரு தூணும் அழகுற வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இதை கட்டி முடித்த வல்லவர்களுக்கு இணாம் கொடுத்து சிறப்பிக்க வேண்டும்." – தீரேந்திரன்

"நிச்சயமாக நண்பா ! கலை போற்றப்பட வேண்டும் ! கலைஞன் அதை விட மதிக்கப்பட வேண்டும்" என்று இவர்கள் இங்கு பேசிக் கொண்டிருக்க,

சிரிக்கும் சத்தம் அருகில் கேட்க திரும்பிப் பார்த்தனர் இருவரும்.

அங்கு கனிகா காந்தாயினியுடன் வந்து கொண்டிருந்தாள்.

கனிகாவை பார்த்ததும் தீரேந்திரன் முகத்தில் இளநகை வந்தது. அதை கவனித்த லிங்கா "இப்போது இந்த இடம் முழுவதும் இருட்டாக இருக்குமே ! அவளை தவிர ! உனக்கும் பசலை நோய் பிடிக்கப் போகின்றது என்று நினைக்கிறேன் நண்பா ! " என்று லிங்கா கூற

தீரேந்திரன் லிங்காவை புரியாமல் பார்த்தான். "என்ன சொல்கிறாய் நீ ! பசலை நோயா ?" – தீரன்

"உன் பார்வை அவளை விட்டு அகலவில்லை ! இதனை அடுத்து அவள் மட்டும் தனித்து காணப்படுவாள் . பின்பு அவள் அருகில் இருக்க மனம் விளையும் . அவளை பார்க்கவில்லையென்றால் மனம் ஏங்கும் ! போஜனம் செல்லாது ! "இப்படியே அடுக்கிக் கொண்டே லிங்கா போக

"அடேய் நண்பா ! நிறுத்து உன் உளறலை ! அடேயப்பா ! ஒரு பெண்ணை சற்று நேரம் பார்த்தது குற்றமா ?" – தீரேந்திரன்

" ஆம் தீரேந்திரரே! குற்றம் தான்! இது அவளுக்கு தெரிந்தால் உங்கள் சிறம் , புறம் அனைத்தும் வாளிற்கு இரையாகிடும் ! அதுவும் நீங்கள் பார்த்த பார்வைக்கு உங்களை படுத்தி எடுத்துவிடுவாள் பெண்ணவள் !" – லிங்கா

"ஆஹான் ! ரசனைக்கு உரியது" என்று தீரேந்திரன் அவளை பார்த்துக் கொண்டே சொல்ல

"யார் அவளா நண்பா !" – லிங்கா

"இல்லை உன் பேச்சு ?" – தீரேந்திரன்

"நம்பிவிட்டேன் இளவரசே! உங்கள் விழி பாஷை வேறு சொல்கின்றது அரசே! அனேகமாக இங்கு ஒரு யுத்தம் தொடங்கப் போகின்றது என்று நினைக்கின்றேன்" – லிங்கா

"ஆஹான் ! என்ன வாள் யுத்தமா ?" – தீரேந்திரன்

"இல்லை இளவரசே! விழி யுத்தம்" – லிங்கா

" உன் பரிகாசத்தை நிறுத்திவிட்டு இனியனை தேடும்!" என்று தீரேந்திரன் கோபத்தோடு கூற லிங்கா அதன்பின் வாய் திறக்கவில்லை .

இவர்கள் இருவர் அருகில் வந்த கனிகா கடந்து செல்ல முற்பட

"நண்பா ! பெண்டீர் ! கைகள் இப்போது போஜனம் தயார் செய்வதில் மட்டுமல்ல . வாள்கள் பிடிக்கவும் பழகிக் கொண்டது" – தீரேந்திரன்

அதை கேட்டு அந்த குரலை அடையாளம் கொண்ட கனிகா வேகமாக திரும்பி அவன் முகத்தைப் பார்த்தாள். பார்த்தவள் "ஓ ! நீர் தான் நேற்று என்னுடன் சண்டையிட்டு பாதியில் விட்டு சென்ற சூரரோ ? ஆமாம் தங்களுக்கு இங்கு என்ன வேலை ?" – கனிகா

"ஆஹான்! டேய் நண்பா ! என் குரலை வைத்தே சரியாக கணித்துவிட்டார் தேவியார் ! இதில் இருந்து உனக்கு என்ன தெரிகிறது ?" - தீரேந்திரன்.

"உங்கள் நேரம் சரியில்லையென்று தெரிகிறது இளவரசே!" என்று லிங்கா முணுமுணுக்க தீரேந்திரன் அவனை ஒரு பார்வை பார்த்தான்.

அதில் சுதாரித்தவன் , "தெரியவில்லை இளவரசே! நீங்களே ! சொல்லுங்கள் !" – லிங்கா

"அம்மையார் இரவு முழுவதும் என்னை மறக்காமல் நினைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள் போல தெரிகின்றதடா" – தீரேந்திரன்

அதற்கு தீப்பார்வை பார்த்தாள் கனிகா

அதை கண்ட தீரேந்திரன், "என்னடா நண்பா ! சூரியனின் உக்கிரம் பெண்டீர் கண்களில் கூட தெறிக்கின்றது ! அப்பப்பா என்ன ஒரு அனல்?" – தீரேந்திரன்

அதை கேட்டு கனிகா எரிச்சலாக, தீரேந்திரன் அதை ரசிக்க , லிங்கா பயத்தில் நடுநடுங்க இப்படி அனைவரும் ஒவ்வொரு உணர்ச்சியில் இருக்க காந்தாயினி லிங்காவை காதல் பார்வை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

*************************

"நான் கேட்ட கேள்விக்கு இன்னும் பதில் வரவில்லை. யார் நீங்கள் ?" – கனிகா

"நான் யாராக இருக்கக் கூடும் என்று நினைக்கிறீர்கள் தேவியாரே !" – தீரேந்திரன்

"தேவையற்றதை சிந்தித்து எனக்கு பழக்கமில்லை நீரே... கூறும்" என்று அலட்சியமாக கனிகா கூற லிங்கா வேகமாக ஏதோ கூற வர அவனைத் தடுத்தான் தீரேந்திரன்.

"நான் இனியனின் தோழன் !" – தீரேந்திரன்

"என் தமையருக்கு இப்படிப்பட்ட தோழரா ! ஆச்சரியமாக இருக்கின்றது " என்று போலி ஆச்சரியம் விரவி வர கனிகா கேட்க

"எனக்கும் தான் ஆச்சரியமாக இருக்கின்றது அம்மையாரே ! என் நண்பனுக்கு இப்படி ஒரு தங்கை என்று !" – தீரேந்திரன்

இப்படி இருவரும் வாயாடல் செய்து கொண்டிருக்க லிங்காவும் , காந்தாயினியும் இவர்கள் இருவரிடம் மாட்டிக் கொண்டு விழித்தனர்.

(ஒரு கட்டத்தில் இருவரும் பேச்சு நின்று பார்த்துக் கொண்டிருக்க ஒரு குரல்
டேய் ஹீரோ ! உன் தொங்கச்சிய எவனோ தூக்கிட்டு போயிட்டான்டா போய் காப்பாத்து ! போ ! போ !" - நான்
என்னைய டிஸ்டர்ப் பண்ணாதீங்க ரைட்டர் மேம். அய்யா ரொமான்ஸ் மூட்ல இருக்கேன். - தீரன்
"ஆ! என்னடா இப்படி மாறிட்ட!" - நான்
"என்ன எப்படி மாறிட்டேன். நீ எப்ப பாரு என் செல்லம் கூட சண்டை போடுற காட்சியா வைக்கிற இப்பத்தான் ஏதோ அவ பேசாம இருக்கா ! இந்த சைஃட் கேப் ல
பண்ணலாம்னு பார்த்தா டிஸ்டரப் பண்ண வந்துட்ட நீ ! நாங்களும் எவ்வளவு காலம் தான் அடிச்சிட்டு பிடிச்சிட்டே இருக்கிறது ! போ அந்த பக்கம் ! என் தங்கச்சி அவள அவளே காப்பாத்திக்குவா !" - தீரன்
"என்னடா இப்படி சொல்லிட்ட ! கொஞ்சமாவது பாசம் இருக்கா உனக்கு . ஆமா நீ என்ன தமிழ் ல பேசுற . டேய் ! இப்ப நீ 15 ஆம் நூற்றாண்டுல இருக்கடா சங்கத்தமிழ்ல பேசுடா ! முட்டா பயலே !" - நான்
"ஓ ! ஆமால ! பேசிட்டா போச்சு ! வருங்கால அரசர் ! அரசியின் மனம் கவரும் வேளையில் இருப்பதால் எழுத்தாளர் வேறு இடம் பார்க்கவும் " - தீரன்
"ம்ம்ம் நீ இதுவும் சொல்வ இதுக்கு மேலயும் சொல்வ " - நான்
"என்ன ரைட்டர் ஜீ உங்களையும் கழட்டிவிட்டுட்டானா ! அம்மையார் அருகில் இருந்தா அவனுக்கு நாமளாம் தெரிய மாட்டோம்... இப்ப புரியுதா ! நான் படுற கஷ்டம்! என்னை எத்தனை தடவ இவன்கிட்ட கோர்த்துவிட்ருப்ப" - லிங்
"அடேய் லிங்கா ! பழயதை பேசி என்ன ஆகப் போகுதுடா ! நீயாவது போய் காப்பாத்துடா ! இளவரசிய" - நான்
"ஹ்ம்ம்ம் அதெல்லாம் முடியாது ! என்னோட வேளை தீரன்கிட்ட வசவு வாங்குறது. கனிகிட்ட மாட்டிட்டு முழிக்கிறது. இது தவிர எனக்கு வேற சீன் கொடுத்து இருக்கியா நீ ? ஒரு பெண்ணை கூட கண்ணுல காட்டல !" - லிங்
"டேய்! லிங்கா ! ஒண்ணுக்கு இரண்டா பொண்ண கண்ணுல காட்றேன்டா ! போய் காப்பாத்துடா ! "- நான்
"ஓ ! நல்லது ! பொண்ணை காட்டினா மட்டும் பத்தாது. அவங்களோட சேர்ந்து டூயட் பாடனும் ! ஆடனும்"- லிங்
"டேய் ! அறிவு கெட்டவனே ! நாம் இருக்கிறது 15 நூற்றாண்டுல இங்க எங்கடா டூயட் பாட மூடியும் . வைகை ஓடுது பார் ! அதுல நீயே விழுந்து செத்தா தான் உண்டு. சரித்திரம் இடிக்குதுடா ! அப்படிலாம் செய்ய முடியாது." - நான்
"அப்ப காப்பாத்தவும் முடியாது !"- லிங்
"என் மூணாவது ஹூரோ டா நீ !"- நான்
"என்ன! முதல் ஹீரோ ! செகண்டு ஹீரோ தான் கேள்வி பட்டிருக்கேன். அது என்ன மூணாவது ஹீரோ ! முடியாது ! முடியாது !"- லிங்
நான் இங்கு கெஞ்சிக் கொண்டிருக்க ஒரு குரல்
"அம்மா ! ரைட்டரு ! என் ஆள் இனியன எப்பதா என்னைய காப்பாத்த அனுப்ப போற! நானும் எவ்வளவு நேரம் தான் மரம் விட்டு மரம் ஓட !" - குழல்
"இந்த ஐடியா கூட நல்லா இருக்கே ! இதோ அனுப்புறேன்மா! அது வரை மரம் விட்டு மரம் தாவிகிட்டு இரு ! சாரி ஓடிட்டு இரு ! "- நான்
இந்த ரணகளத்திலும் குழல் அம்மையாருக்கு கிளுகிளுப்பு கேட்குது !
இந்த மாயவன் பையன் வேற என்ன செய்றானு தெரியலயே ! வாங்க மக்காஸ் நாம் போய் பார்க்கலாம் அவனுங்கள.)

***********************************

கடோத்கஜன் கட்டளைபடி குழலை மயக்கம் அடையச் செய்து அவளை தூக்கிக் கொண்டு வந்திருந்தான் மாயவன். அவளை பார்த்ததும் கடோத்கஜன் கோபமானான்.

“அறிவு கெட்ட மூடனே ! நான் செய்யச் சொன்னது என்ன ? நீ செய்து வைத்த காரியம் என்ன ? எதற்காக இவளை கவர்ந்து கொண்டு வந்திருக்கிறாய் ? “ – கடோத்கஜன்

"ஏன் ? சரியாகத தானே செய்திருக்கிறேன். தீரேந்திரனின் தங்கைதானே நீர் அழைத்து வரச் சொன்னீர் நான் அவ்வாறாகத் தான் செய்துள்ளேன்." – மாயவன்

"மூடா ! நான் சொன்னது ரூபவதனியை !" – கடோத்கஜன்

"என்ன ரூபவதனியா ? அவள் ஒரு அரண்மனைப் பணிப்பெண் . அவளால் நமக்கு என்னவாகப் போகிறது ! நீங்கள் பிதற்றுகிறீர்கள்" – மாயவன்

"மாயவா ! நீதான் பிதற்றுகிறாய் அவள் ரத்னபதியார் மகளாவாள். அவள் பிறந்த லக்கணத்தின்படி அவள் பணிப்பெண்ணாக வளர வேண்டும் . இல்லையேல் ராஜ்ஜியம் பறிப்போக கூடும் என்ற குறிப்பின்படி ரத்னபதியார் செய்த சூழ்ச்சி இது !" – கடோத்கஜன்

"என்ன கூறுகிறாய் ?" – மாயவன்

"மாயவா ! மகேந்திரபதியாரின் தமையன் , ரத்னபதியார் .மகேந்திரர் தீரேந்திரனை ஈன்ரெடுக்க ரத்னபதியார் மகவு வேண்டி , ஈசனை தொழுது அவர் அருளால் பிறப்பெடுக்கப்பட்டவள் அவள் . அவளை பலியிட்டால் என் சக்தி பல மடங்காகும். அவளை தற்போது பாதுகாத்து வருகிறார் மகேந்திரர் . நீ சென்று அவளை கவர்ந்து வா !" என்று கூறி கடோத்கஜன் தியானத்தில் அமர முனைய

மயக்கம் தெளிந்து எழுந்தாள் குழல். சுற்றி முற்றி பார்க்க குழலைப் பார்த்த மாயவன் “ கடோத்கஜா ! இவள் உனக்கு தேவையன்றி இருக்கலாம் ! ஆனால் எனக்கு இவளை வைத்து சில பல வேலைகள் இருக்கின்றது . இதோ வருகிறேன் “ என்று அவளை பார்த்து கோணல் சிரிப்பு சிரித்துக் கொண்டே மாயவான் கூற

குழலாள் ஓட ஆரம்பித்தாள். மாயவனும் அவளை துரத்த ஆரம்பித்தான்.

இதை கண்ட கடோத்கஜன்,"மாயவா ! நீ வம்பை விலைக்கு வாங்குகிறாய் !" என்று கூறிவிட்டு கலிங்காவை அழைத்து பேசிக் கொண்டிருக்க

இங்கு குழல் குகையைவிட்டு வெளியே ஓடி வந்து மரம் நிறைந்த அந்த காட்டில் ஓடத் தொடங்கினாள். ஓடியவள் எதன் மீதோ முட்டி மோதி நின்றாள் . நிமிர்ந்து பார்த்தாள் அங்கு இனியன் நின்று கொண்டிருந்தான்.

வியூகம் தொடரும்
 
மந்திரம் : 31

மகேந்திரர் தன் மாளிகையின் உள்ளே ஒரு படத்தின் முன் சென்று நின்று அந்த படத்தை தொட அது ஒரு சுற்று சுற்றி அவர் முன் ஒரு கதவு வந்தது. அந்த கதவில் அவர் தன் கைகளை வைக்க கதவு திறந்தது.

கதவு திறந்து அவர் உள்ளே சென்றவுடன் வெளியே கதவு மறைந்து படம் தோன்றியது, உள்ளே சென்றவர் முன் ஆருடம் தோன்றியது.

“ மகேந்திரா ! பொளர்ணமி பொழுது நெருங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. பொளர்ணமி இரவுக்குள் ‘’ மந்திர வியூகம் “ ஈசனிடம் சேர்ப்பிக்க வேண்டும்’’ என்று அது கூற

"அப்படியே செய்கிறேன் தமையரே ! , அதுமட்டுமில்லை நீங்கள் சொல்லிச் சென்றதன்படி உங்கள் மகளை நான் பாதுகாத்து வருகிறேன் . ஆனால் பணிப்பெண்ணாக வைத்திருப்பது தான் சற்று நெருடலாக இருக்கிறத . அவளுக்கு மாலை சூட்டும் வேளை வந்துவிட்டது. அதற்கான வேலையில் நான் ஈடுபட தாங்கள் ஒப்புதல் தாருங்கள் தமையரே!" – மகேந்திரர்

"மகேந்திரா ! நன்றாக செய் ! ஆனால் என் மகள் திருமணத்தில் சற்று கவனமாக இரு. அவள் மணம் முடிந்ததும் அவளவன் அவளை பார்த்துக் கொள்வான். அதன்பின் நீ கவலை கொள்ளத் தேவையில்லை ஆனால் அவள் மணம் புரியும் வரை அவளை நீ சரியாக பாதுகாக்க வேண்டும்" – ரத்னபதியார்

"உன்னால் மந்திரவியூகம் பொளர்ணமி இரவுக்குள் ஈசனிடம் சமர்பித்து பூஜிக்கபட இயலாது. காரிருள் உன்னை சூழ காத்துக் கொண்டு இருக்கிறது. ஆகையால் நான் சொல்கின்றபடி செய்" என்று கூறிய ரத்னபதியார் சற்று நேரம் ஏதோ கூற அதை கேட்ட மகேந்திரர் அவர் சொல்படி செய்ய விரைந்தார்.

அந்த அறையில் இருந்து வெளியே வந்த மகேந்திரர் முகத்தில் காற்று மோத கண்மூடி கண்திறந்தார் அவர்.

***************

என்னை காப்பாற்றுங்கள் ! என்று கூறியபடி குழலாள் இனியனுக்கு பின்னால் சென்று நின்று கொண்டாள்.

குழலாளை துரத்திக் கொண்டு வந்த மாயவன் இனியனை கண்டதும் சிரித்தான்.

"ஆகா ! தளபதியாரே தங்களை தான் நான் தனிமையில் சந்திக்க காத்துக் கொண்டிருக்கிறேன் ! நீங்களே வாய்ப்பை கொடுத்துவிட்டீர்களே !" – மாயவன்

"ஓஹோ ! அந்த காத்திருப்பிற்கு பதில் சொல்லிவிட்டால் போகின்றதடா?" என்று இனியன் கூறியவுடன்

மாயவன் வேகமாக அவன் மேல் பாய இருவரும் சண்டையிட தொடங்கினர். ஒரு கட்டத்தில் தன் வாளை எடுத்து இனியன் மேல் வீசத் தொடங்கினான் மாயவன். மாயவன் வாளின் வீச்சுகளை தனியாக சமாளித்துக் கொண்டிருந்த இனியனின் கைகளை பதம் பார்த்தது வாள். வேகமாக வாளை தன் கை கொண்டு பறித்த இனியன் அந்த வாளை கொண்டு மாயவனின் ஒரு காலை சிதம் செய்தான்.

கால் வெட்டப்பட்ட நிலையில் மாயவன் . துடித்துக் கொண்டே கால்களை இழுத்துக் கொண்டு ஓட , கைகளில் ரத்தம் வழிய குழலாளை அழைத்துச் சென்றான் இனியன்.

தீரேந்திரனும் , லிங்காவும் பேசிக் கொண்டிருக்க ஒற்றன் ஒருவன் ஓடி வந்தான்.

"இளவரசே! இளவரசியை யாரோ தூக்கிச் சென்று விட்டனர்." என்று அவன் கூற அதிர்ச்சியில் நின்றனர் தீரேந்திரனும் , லிங்காவும்.

வேகமாக அவளை தேட அவர்கள் கிளம்ப முற்பட எதிரில் வந்து கொண்டிருந்தான் இனியன் குழலாளுடன். அவர்களை நோக்கி அருகில் சென்றனர் தீரேந்திரனும்,லிங்காவும்.

“ இளவரசி ! தங்களுக்கு ஒன்றுமில்லையே !” – லிங்கா

"எனக்கு ஒன்றுமில்லை ஆனால்...! தளபதிக்கு தான் கையில்" என்று குழலாள் இழுக்க கனிகா பதட்டம் அடைந்தாள்.

"தமையரே! என்னாயிற்று ?" என்று பதறியபடியே இனியன் அருகில் சென்றாள் கனிகா

"ஒன்றுமில்லையம்மா ! இலகுவான காயம் தான் சரி ஆகிடும்" என்று கூறியவன் " இளவரசே ! உங்கள் தங்கையை பத்திரமாக சேர்த்துவிட்டேன். எல்லாம் மாயவன் செய்த சூழ்ச்சி தான் இது" – இனியன்

"என்ன சொல்கிறாய் நண்பா ?" –தீரேந்திரன்

"ஆம் இளவரசே ! அவன் தான் பெண்களை எல்லாம் கவர்ந்து செல்கிறான். அவனுக்கு பின்னால் ஒருவன் இருக்கின்றான் என்று நினைக்கின்றேன் இளவரசே!" – இனியன்

இனியன் கூறுயதை அடுத்து சற்று நேரம் யோசித்த தீரேந்திரன் குழலிடம் திரும்பினான்.

"எதற்காக அவன் உன்னை அழைத்து சென்றான் ? எங்கு கூட்டிச் சென்றான் என்று உனக்கு எதாவது தெரியுமா குழலாள் ?" – தீரேந்திரன்

"இல்லை தமையரே ! நான் மயக்கத்தில் இருந்தேன். கண்விழித்து பார்க்க அந்த இடம் ஒரு குகை போன்று இருந்தது" – குழலாள்

"அவன் யாரோடு பேசிக் கொண்டிருந்தான்? என்ன பேசிக் கொண்டிருந்தான் ? அவன் எப்படி இருந்தான் ? என்று சற்று சிந்தித்து பாருங்கள் இளவரசி ! அவனை நாங்கள் பிடிக்க வசதியாக இருக்கும்" – இனியன்

இனியன் சொன்னதை அடுத்து சற்று நேரம் சிந்தித்த குழலாள்

"ஞாபகம் வந்துவிட்டது ! அவன் வேறு பெண்ணை அழைத்து செல்வதற்கு பதில் என்னை கவர்ந்து சென்றிருக்கிறேன் என்று நினைக்கிறேன் ! தளபதியாரே!" – குழலாள்

"அவன் பார்ப்பதற்கு மந்திரம் தந்திரம் கற்றவன் போல் இருந்தான். அவர்கள் பேச்சில் கூட ஒரு பெண்ணின் பெயர் அடிபட்டது . அவள் பெயர் (என்று சற்று நேரம் சிந்தித்த குழலாள் )ரூபவதனி என்று நினைக்கிறேன் தமையரே!" – குழலாள்

அந்த பெயரை கேட்டதும் லிங்கா, "ரூபவதனியா ? அவள் யாராக இருக்குமடா நண்பா ?"

"அவள் யாராக இருந்தாலும் அவளை காக்க கடமைப்பட்டிருக்கிறோம் நாம்" என்று தீரேந்திரன் கூற

அதற்கு அனைவரும் ஆமோதித்தனர்.

"இனியா ! நன்றாக ஓய்வு பெற்று கைகள் சரியான பின் உன் பணியை தொடங்குவாயாக" என்று தீரேந்திரன் கூற

இனியன் அதற்கு மறுத்து சொல்ல வாயெடுக்க, தீரேந்திரன் பார்த்த பார்வையில் சரி என்று தலையசைத்துவிட்டு இனியன் சென்று விட்டான்.

அவர்களை தொடர்ந்து தீரேந்திரனும் , லிங்காவும் செல்ல முற்பட கனிகா அவர்களை தடுத்தாள்

"நான் யாரிடமும் இந்த சொல்லை கேட்டது இல்லை . உங்களிடம் சொல்லும் துர்பாக்கிய நிலையை எனக்கு ஆண்டவன் அளித்துவிட்டார் என்று நினைத்து அவரை சபிக்கிறேன்" என்று கூறியபடியே கனிகா ஏதோ சொல்ல முனைய

"என்ன முகஸ்துதியெல்லாம் பலமா இருக்கிறது தேவியாரே ! விசயத்திற்கு வரவும் . நாடு ஆளும் மன்னரின் மகன்

பாருங்கள் ! நேரம் மிக அவசியம்" என்று மன்னரின் மகன் என்ற வார்த்தையில் அழுத்தம் கொடுத்து அவன் சொல்ல

அவன் சொன்னதை கேட்டு வெகுண்டவள் ,"இளவரசர் என்று கூட பாராமல் அதிகமாக பேசிவிட்டேனோ என்ற கழிவிரக்கம் உந்தித் தள்ள மன்னிப்பு வேண்ட வந்தேன். ஆனால் தங்களிடம் மன்னிப்பு கோரும் அளவிற்கு நான் ஒன்றும் பெரிய தவறொன்றும் செய்யவில்லையே. அந்த நேரத்தில் யாரைப் பார்த்தாலும் எல்லோரும் அவ்வாறாகத் தான் நினைப்பார்கள் . ஆகையால் நான் மன்னிப்பு கேட்க மாட்டேன்" – கனிகா

"ஆஹான் சிறப்பு ! ரசிக்கும்படியாக உள்ளது என்று அவளை பார்த்தபடியே" – தீரேந்திரன் முணுமுணுக்க

"ம்ம்ம்... இப்போது என்ன சொன்னீர்கள் ?" – கனிகா

"வருகிறேன் என்று சொன்னேன்மா" என்று கூறியவன் யாரும் அறியா வண்ணம் அவளைப் பார்த்து கண்ணை சுருக்கி உதட்டை குவித்து விட்டுச் சென்றான். அதை கண்டவள் தகிக்கும் சூரியனாய் நின்றாள்.

******************

அன்று மகேந்திரர் துயில் கொண்டு இருக்க ஒரு குரல் காற்றில் மிதந்து வந்து அவர் செவியை தீண்டியது.

“மகேந்திரா என் சொல்படி இருவருக்கும் திருமணம் முடித்துவை” என்று அந்த குரல் சொல்ல அதை கேட்டு மந்திரத்திற்கு கட்டுப்பட்டவர் போல் நின்றார் மகேந்திரர்

வியூகம் தொடரும்
 
மந்திரம் : 32

இரவில் ஒற்றன் வேடத்தில் தீரேந்திரனும், லிங்காவும் உலாவிக் கொண்டிருந்தனர்.

“ஏன் தீரா ? இந்த மாயவன் எதற்காக இதையெல்லாம் செய்கிறான். உனக்கு எதாவது தோன்றுகிறாதா ?” – லிங்கா

“ஒன்றும் தோன்றவில்லை ஆனால் மாயவன் பின்னால் ஒருவன் இருக்கிறான், அவனை கண்டுபிடிக்க வேண்டும்” என்று தீரேந்திரன் லிங்காவிடம் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே

ஒருவன் பதுங்கி வந்து ஓலைசுவடியை தீரேந்திரனிடம் கொடுத்துவிட்டுச் சென்றான்.

அதை படித்த தீரேந்திரன்

“என் எண்ணம் சரிதான் நண்பா ! மன்னர்கள் யாவரும் இதில் ஈடுபடவில்லை ! இவையனைத்தும் மாயவன் வேலை தான்.”- தீரேந்திரன்

“ஓ ! அப்படியா ! அப்படியென்றால் வா நண்பா ! அவனை நன்கு கவனிக்க வேண்டும்” – லிங்கா

“அவசரம் கொள்ளாதே ! அவனை வைத்து தான் அவன் பின்னால் இருந்து இதை செய்பவனை கண்டுபிடிக்க வேண்டும்” – தீரேந்திரன்

“சரிதானடா நண்பா” என்று இவர்கள் இங்கு பேசிக் கொண்டிருக்க

அருகில் பேச்சு குரல் கேட்க அங்கு விரைந்தனர் இருவரும் .

அங்கே கனிகாம்பிகை காந்தாயினியோடு பேசிக் கொண்டிருந்தாள்.

“என்னாயிற்று கனிகாம்பிகையாருக்கு முற்றத்தில் அமர்ந்து நிலவை வெறித்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் ?” – காந்தாயினி

“தூக்கம் வரவில்லையடி ? குற்ற உணர்ச்சியில் நெஞ்சு குமைகிறது ?” – கனிகா

“அப்படி என்ன குற்றம் புரிந்தீர்கள் தேவியாரே ?” – காந்தாயினி

“என்னடி தேவியார் என்று கூறி அவரைப் போல் என்னை பரிகாசம் செய்கிறாயா ?” - கனிகா

“பரிகாசமா ? நான் எங்கணம் அவ்வாறு செய்தேன். ஆமாம் எவரை சொல்கிறாயடி நீ ?” – காந்தாயினி

“அவர் தானடி ! என்னை தினமும் கொதிக்க வைத்துக் கொண்டிருப்பவர்” – கனிகா

காந்தாயினிக்கு அவள் யாரை குறிப்பிடுகிறாள் என்று தெரிந்தும் தெரியாதது போல் கேட்டாள்

“அவர் என்றால் எவரடி ?” – காந்தாயினி

“ம்ம்ம் இந்நாட்டு மன்னரின் புதல்வர் மகாகணம் பொருந்திய தீரேந்திர பூபதி. மகாகணம் என்று சொல்லக் கூடாது மண்டக்கர்வம் பொருந்தியவர் என்று சொன்னால் அது சரியாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்” - கனிகா



“ஓ ! அவரை பற்றி கூறுகிறாயா ! ஆமாம் ஏதோ குற்ற உணர்வு என்றாயே அதற்கும் அவர் தான் காரணமோ?” – காந்தாயினி

“ஆமாம்! மன்னரின் புதல்வரிடம் நான் அப்படி பேசி இருக்க கூடாது ?” – கனிகா

“ஓஹோ !” – காந்தாயினி

“அவருடைய காக்கும் பணியில் அன்று நான் தலையிட்டிருக்கக் கூடாது . மாபெரும் பிழை செய்துவிட்டேன்டி காந்தா” - கனிகா

“ஓஹோ ! – காந்தாயினி

“நாட்டை கட்டிக் காக்கும் சூரரை ! ஆண்மையின் இலக்கணமாக திகழும் இளவரசருக்கு உதவி செய்வதற்கு பதில் உபத்திரம் செய்துவிட்டேன் “ - கனிகா

“ஓஹோ !” – காந்தாயினி

“என்னடி நான் சொல்வதற்கு எல்லாம் ஓஹோ போடுகிறாய் ? என்ன பரிகாசம் செய்கிறாயா ?” – காந்தாயினி

“இல்லை அம்மையாரே ! என்றும் அவரை திட்டிக் கொண்டே இருப்பீர்கள் ! இன்று அவரை பாராட்டுகிறீர்கள் ! அதான் அதை பற்றி யோசித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.” - காந்தாயினி

“அப்படி ஒன்றும் இல்லை நான் அவரை பாராட்டவில்லை !” – கனிகா

“ஓஹோ ! அப்படியென்றால் ! இதன் பேர் என்ன அம்மையாரே ! “ – தீரேந்திரன்

தீடீரென்று ஆணின் குரல் கேட்க திரும்பிப் பார்த்தனர் இருவரும் அங்கு லிங்காவும் தீரேந்திரனும் நின்று கொண்டிருந்தனர்.

தீரேந்திரனைப் பார்த்ததும் கனிகா சற்று திடுக்கிட்டாள். அதன்பின் தன் திடுக்கிடலை சமாளித்துக் கொண்டு பேச ஆரம்பித்தாள்

“பெண்கள் பேசிக் கொண்டிருக்கும் இடத்தில் தங்களுக்கு என்ன வேலை ? தாங்கள் வந்த நோக்கம் ?” – கனிகா

“தங்களிடம் எனக்கு என்ன வேலை இருக்கப் போகிறது ? எங்கள் தளபதியாரிடம் பேச வந்துள்ளேன் ?” – தீரேந்திரன்

“மகாகணம் பொருந்திய மாமன்னரின் புதல்வர், இந்நாட்டின் இளவரசர் இங்கு எல்லாம் வரலாமா ? அதுவும் இந்த இரவு வேளையில் ?” – கனிகா

“வந்ததால் தானே பல விசயங்கள் புரிகின்றன” – தீரேந்திரன்

“என்ன சொல்கிறீர்கள் ? !” – கனிகா

“நாடும், நாட்டு மக்களின் உண்மை நிலையையும் என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிகின்றன அல்லவா அதை சொன்னேன்” – தீரேந்திரன்

இவர்கள் இங்கு பேச ஆரம்பித்ததும் லிங்கா

“போச்சுடா ! இவர்கள் வாயாட ஆரம்பித்துவிட்டனர். இது தற்போது முடியப் போவது இல்லை” என்று கூறியபடியே வெளியே அவன் செல்ல

அவனை பின் தொடர்ந்தாள் காந்தாயினி

லிங்கா அங்கு தீரேந்திரனின் குதிரை ராணாவிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தான்.

“என்னடா ராணா ! நாடு ஆள வேண்டியவனை இப்படி நிற்க வைத்துவிட்டுச் சென்றுவிட்டான். இப்போது நான் நிலவின் வெளிச்சத்தின் அடியில் குளிர் காய்ந்து கொண்டிருக்கிறேன்.” - லிங்கா

“ம்க்கும்…” என்று பெண்ணின் தொண்டை கமரல் கேட்டு திரும்பிப் பார்த்தான் லிங்கா. அங்கு காந்தாயினி நிற்பதைப் பார்த்து லிங்கா யோசனையாக பார்க்க

“பிரபு ! “ என்று கூறியபடியே தன் முந்தானை துணியின் நுனியை திருகிக் கொண்டே பேச ஆரம்பித்தாள் காந்தாயினி

அவள் பிரபு என்று அழைத்ததும் லிங்காவின் நெற்றியில் யோசனை முடிச்சுகள் முளைத்தன. அவன் அவளை பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் வேளையில்

உங்களிடம் நான் ஒன்று கூற வேண்டும் என்று காந்தாயினி ஏதோ கூற முற்பட

இனியன் தன்னை அழைக்கும் குரல் கேட்டதும் “இதோ வருகிறேனடா !” என்று கூறியபடி இனியனிடம் விரைந்தான் லிங்கா

செல்லும் அவனையே ஏக்கமாக பார்த்துக் கொண்டு நின்றாள் காந்தாயினி

“பிரபு ! உங்களை பார்த்த நாளில் இருந்து உங்களை மனதில் வடித்துவிட்டேன். நான் உங்களை பார்த்த வேளையில் நீங்கள் சராசரி மனிதனாகத் தான் இருந்தீர்கள். தற்போது நீங்கள் இளவரசர் என்று தெரிந்தும் என் மனம் அதை ஏற்க மறுக்கிறது. உங்களை எப்படியாவது என்னவராக்க வேண்டும் என்று இதயம் துடிக்கிறது. என்னவராக நீங்கள் ஆகவில்லையெனில் உங்களை மற்றவர்களுக்கு சொந்தமாக்க விடமாட்டேன் பிரபு” என்று காந்தாயினி தனியாக பேசிக் கொண்டிருக்க

அதை மரத்தில் இருந்து கவனித்துக் கொண்டிருந்தது பருந்து ஒன்று

கனிகா , தீரேந்திரனின் பேச்சு சத்தம் கேட்டு வெளியே வந்தான் இனியன்.

“இளவரசே ! தாங்கள் எப்படி இங்கே ?” – இனியன்

“எல்லாம் காரணமாகத்தான் தளபதியாரே !” என்று கூறியபடியே தன் முககவசத்தை நீக்கிய தீரேந்திரன்

“மாயவன் என்ன ஆனான்?” – தீரேந்திரன்

“அவனின் ஒரு காலை நான் கொய்துவிட்டு வந்தேன். தற்போது அவன் ஒரு அடிபட்ட வேங்கை ! பாய நேரம் பார்த்துக் கொண்டிருப்பான். கவனமாக இருங்கள் அரசே!” என்று இனியன் கூற

இவர்கள் இங்கு பேசிக் கொண்டிருக்க பருந்து ஒன்று லிங்காவின் கண்ணில் பட அதை கவனித்து கொண்டிருந்த லிங்காவின் நினைவு எங்கோ செல்லத் தொடங்க தீரேந்திரன் அவனை உலுக்கினான்.

“லிங்கா என்னடா ஆயிற்று வா ! போகலாம்” என்று கூறியபடியே தீரேந்திரன் முன்னால் நடக்க

லிங்கா ஏதோ மந்திரத்தில் இருந்து விட்டவன் போல் தீரேந்திரன் பின் சென்றான்.

இங்கு குழலாள் இனியனை பார்க்க துடித்துக் கொண்டிருந்தாள்

“அடியே ! தோழி ! என்னவரை பார்க்க வேண்டுமடி” என்று குழலாள் கிளியிடம் பேச

“வேண்டாம் இளவரசி ! இப்போது தான் ஒரு கண்டத்தில் இருந்து தப்பித்து வந்து இருக்கிறீர் ! திரும்பவும் மாட்டிக் கொள்ளாதீர்கள் . அரண்மணையைவிட்டு வெளியே செல்லாதீர்கள்” – கிளி

“முடியாது நான் போயாக வேண்டும் என்னவரை கைகளில் காயம் ஏற்பட்டிருக்கிறது அது எப்படியிருக்கின்றது நான் பார்த்தே ஆக வேண்டும்” என்று கூறியபடியே வெளியே செல்ல முனைந்த குழலாளை ஒரு கரம் பிடித்து இழுத்தது.

திரும்பிப் பார்க்க அங்கு தீரேந்திரன் கோபத்தோடு நின்றான்.

“எங்கு செல்கிறாய் ?” – தீரேந்திரன்

“என் இனியவரை பார்க்க ?” – குழலாள்

“தங்கையே இப்போது நீ உன்னை பற்றி மட்டும் சிந்திப்பது தவறு ! உன் முடிவு நாட்டின் மக்களோடு பிண்ணிப் பிணைந்துள்ளது. நாட்டின் நன்மையை கருத்தில் கொண்டு இனியனை மறந்துவிடு ! உன் மனதை மாற்றிக் கொள்ளம்மா!” – தீரேந்திரன்.

“முடியாது… என் மனதை மாற்றிக் கொள்ள முடியாது தமையனாரே! அந்த ஈசனவன் மேல் ஆணை! என் துணை அவர் தான் ! அவர் எனக்கானவர் ! என்று முடிவு செய்துவிட்டேன்! அவர் இல்லையேல் நான் இல்லை ! என்னிடம் அவரை அழைத்து வருவார் ஈசன்” என்று சூளுரைத்துவிட்டு குழலாள் உள்ளே செல்ல

இவர்கள் பேச்சை அருகில் உள்ள தூணின் பின் இருந்து கேட்டுக் கொண்டிருந்தார் மகேந்திரபதியார்.

*******************

லிங்காவின் தந்தை சீதக்காதி தூங்கிக் கொண்டிருக்க அவரின் கனவில் ஈசனவன் வந்து ஒன்றை சொல்லிவிட்டுச் செல்ல , அவர் சொல்லிச் சென்றதன்படி மறுநாள் காலையில் மகேந்திரர் முன் நின்றார் மன்னர் சீதக்காதி.

வியூகம் தொடரும்
 
மந்திரம் : 33
மகேந்திரபதியார் குறுக்கும் நெடுக்குமாக நடை பயின்ற வண்ணம் யோசித்துக் கொண்டிருந்தார். அவர் யோசனை நேற்று தீரனும் , குழலாளும் பேசிய பேச்சிலேயே நிலைத்தது.
சற்று நேரம் இதே யோசனையில் இருந்தவர் முன் வந்து நின்றார் சீதக்காதி. சீதக்காதியை சற்றும் எதிர்பார்க்காத மகேந்திரர் அவரை கேள்வியாக பார்க்க
மன்னர் சீதக்காதி பேசத் தொடங்கினார்
“ மகேந்திரரே ! என் கனவில் நேற்று ஈசனவன் தோன்றி லிங்காவிற்கு இந்நாட்டின் இளவரசியை மணம் புரிந்து வைக்க வேண்டும் என்று ஆணையிட்டு சென்றுள்ளார். அதன்படி இங்கு நான் வந்துள்ளேன். “ – சீதக்காதி
சற்று நேரம் யோசித்த மகேந்திரர் “ அப்படியே ஆகட்டும் அரசே! சுயம்வரத்தை சிறப்பாக நடத்திட வழிவகை செய்கிறேன்” என்று மகேந்திரர் கூற அதை ஏற்று மன்னர் சீதக்காதி சென்றார்.
அவர் சென்றதும் மகேந்திரர் முன் ஒரு ஒலி தோன்ற அது அவரிடம் பேசியது
“ மகேந்திரா ! மந்திர வியூகத்தை எடுத்துக் கொண்டு வா “ என்று அது கூற அந்த ஒலி சொன்னதை அடுத்து மகேந்திரர் வேகமாக அதை எடுக்கச் சென்றார்.
சீதக்காதி வந்து சென்றதை ஒற்றன் மூலம் அறிந்த தீரேந்திரன் மகேந்திரபதியாரிடம் இது பற்றி கேட்க அவரிடம் விரைய அவர் எங்கோ செல்வதை பார்த்து அவர் பின் சென்றான் தீரேந்திரன்.
மகேந்திரர் அரண்மனைக்குள் ஓர் இடத்தில் ஒரு படத்தின் முன் சென்று நின்று கதவை திறந்து கொண்டு அவர் உள்ளே தீரேந்திரன் பின் தொடர்ந்தான். அவர்கள் உள்ளே சென்றவுடன் வெளியே கதவு மறைந்து படம் தோன்றியது.
உள்ளே மெதுவாக மகேந்திரர் நடந்து செல்ல செல்ல அருகில் உள்ள விளக்குகள் எரியத் தொடங்கியது. தீரேந்திரன் வியப்பு மேலிட பின் தொடர்ந்தான். நடந்து சென்றவர் முன் பாம்புகள் தோன்ற அது அவரை பார்த்ததும் தானாக வழிவிட்டது.
அதை கடந்து சென்றவர்கள் முன் சிலை ஒன்று தன் வாளை நீட்ட அதனிடம் தன் கைகளை நீட்டினார் மகேந்திரர். அது தன் வாள் கொண்டு அவரை தீண்ட ரத்தம் கசியத் தொடங்கியது.
மகேந்திரரின் ரத்தம் கீழே விழ ரத்தத் துளிகள் பட்ட இடம் பிளந்து அவர்களை கீழ் நோக்கிச் அழைத்துச் சென்றது படிகள்.
கீழ் நோக்கி சென்ற மகேந்திரபதியார் முன் நின்றது ஒரு ஆளுயரப் படம், அதில் ரத்னபதியார் கையில் வாளுடன் கம்பீரமாக நின்று சிரித்துக் கொண்டிருந்தார்.
அவர் கையை மகேந்திரர் தொட அவர் கையில் இருந்த வாள் காற்றில் மிதந்து ஒரு சுவரின் முன் நின்று லிங்கத்தை வரைய அந்த சுவர் இடிந்து அவர் முன் தோன்றியது அது.
சக்கரம் போன்ற அமைப்பில் , ஈசனின் நாமம் எழுதப் பெற்று காற்றில் சுற்றிக் கொண்டிருந்தது மந்திர வியூகம்.
மந்திரவியூகத்தை கையில் தாங்கிய மகேந்திரர் கண்மூடியபடியே பேசினார்.
“ தீரா பௌர்ணமி இரவுக்குள் சிவ ஆலயத்தில் மந்திர வியூகம் வைக்கப்பட்டு மறுபடியும் அது தன் இடத்தை அடைய வேண்டும். அதை வைத்து பூஜித்து திரும்பவும் மந்திரவியூகத்தை பத்திரபடுத்தும் பொறுப்பை உன்னிடம் நான் தருகிறேன்” என்று கூறி மந்திரவியூகத்தை தீரேந்திரனின் கையில் வைத்தவுடன் மகேந்திரர் மயங்கிச் சரிந்தார்.
தன் ஒரு காலை இழந்த மாயவன் கடோத்கஜன் முன் சென்று நின்றான். அவன் துண்டிக்கப்பட்ட கால்களை அதனிடத்தில் வைத்து தன் கை கொண்டு கடோத்கஜன் தடவ மாயவன் கால்கள் சேர்ந்து பழையபடியானது.
கால்கள் நன்றான மாயவன் கோபமாக கடோத்கஜனிடம் திரும்பினான்.
“கடோத்கஜா ! இனியவனையும் தீரேந்திரனையும் விடக் கூடாது . அவர்களுக்கும் என்னைப் போல வலிக்க வேண்டும். எதாவது செய்யடா” என்று மாயவன் கூற
அதற்கு கடோத்கஜன் சொல்லிய யோசனையை கேட்ட மாயவன் சந்தோசத்தில் மிதந்தான்.
மகேந்திரபதியார் மயக்கம் தெளிந்து கண் விழித்துப் பார்க்க அதை கவனித்த தீரேந்திரன் அவர் அருகில் வேகமாக விரைந்தான்.
“ தந்தையே ! இப்போது உங்களுக்கு பரவாயில்லையா ? என்ன ஆயிற்று உங்களுக்கு ? எங்கேயோ செல்கிறீர்கள் ! எதேதோ செய்கிறீர்கள் ?” – தீரேந்திரன்.
“ தீரேந்திரா ! என்னை சுற்றி என்ன நடக்கிறது என்று தெரியவில்லை? அதனால் உன்னிடம் நான் சொல்லிய விசயத்தை விரைவாக செய்யடா ! அதுமட்டுமில்லை நான் ஒரு முடிவு எடுத்திருக்கின்றேன். நீ தான் அதை செயல்படுத்த வேண்டும் “ – மகேந்திரர்
“என்ன சொல்கிறீர்கள் தந்தையே ? எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை ? ஆனால் தங்கள் சொல்லை நிறைவேற்ற நான் கடமைபட்டிருக்கிறேன் தந்தையே கூறுங்கள்” – தீரேந்திரன்
“இப்போது நமக்கு நேரம் மிகக் குறைவாக உள்ளது . மந்திரவியூகத்தை பற்றி சொல்ல இது தருணமல்ல ! விரைவாக நான் சொன்னதை செய்து முடி ! அதுமட்டுமில்லை இன்னும் இரு தினங்களில் உன் தங்கைக்கு மணமுடிக்க நான் நினைத்துள்ளேன்” - மகேந்திரர்
“என்ன மணமா ? தெரிந்து தான் பேசுகிறீர்களா தந்தையே ? சுயம்வரம் நடத்தி மணவாளனை தேர்ந்து எடுக்கும் உரிமையை நீங்கள் இளவரசிக்கு கொடுக்காமல் இருப்பது சரியல்ல” – தீரேந்திரன்
“அப்படி நாம் சுயம்வரம் நடத்தினால் குழலாள் இனியனுக்கு மாலையிடுவாள் நீ அதற்கு சம்மதிப்பாயா ?” – மகேந்திரர்
அதை கேட்டு அதிர்ச்சியான தீரேந்திரன் “தந்தையே ! தங்களுக்கு எப்படி தெரியும்?” – தீரேந்திரன்
“எல்லாம் எனக்கு தெரியும் ! ஆகையால் தான் இந்த திருமணம் உடனடியாக நடக்க வேண்டும் என்று மனம் விழைகின்றது” – மகேந்திரர்
“தந்தையே…..” என்று தீரேந்திரன் ஏதோ சொல்ல வர
மகேந்திரர் முகத்தில் காற்று வந்து மோதியது. அதன்பின் கண் திறந்தவர்
“அண்டை நாட்டு மன்னன் கிள்ளிவளவனுக்கும் உன் தங்கைக்கும் திருமணம்! அதுமட்டுமில்லை இன்னோரு முக்கியமான விசயம் மந்திரவியூகத்தை உடனே எடுத்துக் கொண்டு வா !“ என்று அவர் கூற
அவர் அப்படி கூறியதும் தீரேந்திரனுக்கு குழப்பம் அதிகமாகியது.
“என்னாயிற்று தந்தையே ! சற்று நேரம் முன்பு தான் மந்திரவியூகத்தை பற்றி கூறினீர்கள் ? சிவஆலயத்தில் வைக்க வேண்டும் என்று கூறினீர். இப்போது உடனே எடுத்துக் கொண்டு வா என்கிறீர்கள்!” என்று தீரேந்திரன் குழப்பத்தோடு கேட்க
“ நான் சொல்வதை செய்ய தயாராகு தீரா. திருமணம் நடக்க ஏற்பாடு செய்துவிட்டு வா ! அதுமட்டுமில்லை உன் தங்கையின் மணத்தோடு உன் மற்றோரு தங்கை வதனிக்கும் மணமுடிக்க முடிவு செய்துள்ளேன். வதனிக்கு மங்கள நாண் சூட்டப் போவது வேறு யாருமில்லை உன் நண்பனும் அண்டை நாட்டு மன்னனுமான லிங்கேஷ்வரன்” என்று மகேந்திரர் கூறிவிட்டு கண்மூடிக் கொள்ள குழப்பத்தில் நின்றான் தீரேந்திரன்
மகேந்திரர் கண்மூடியதும் அவர் காதில் ஒலி பேசியது .
“ சபாஷ் ! மகேந்திரா ! நல்ல காரியம் செய்துவிட்டாய் ! சீக்கிரம் எனக்கு தேவையானதை எடுத்து கொண்டு என்னிடம் வா ! “ என்று அது கூற
மகேந்திரர் விழித்தார்.
அவர் விழித்ததும் அவர் முன் கண்ணாடி தோன்ற அதில் எழுத்துக்கள் தோன்றியது . அதை பார்த்தவர் முடிவோடு எழுந்து சென்றார்
குழப்பத்துடன் விரைந்த தீரன் எதிரில் ஆருடம் தோன்றியது.
“ தீரா ! உன் தந்தை சொல்படி நடக்காதே ! உன் தந்தை இப்போது காரிருள் கைகளில் சிக்கியுள்ளார். அவரை காப்பாற்ற வேண்டுமானால் மந்திரவியூகத்தை நாளை சிவஆலயத்தில் வைக்க வேண்டும் . உன் தங்கைகளையும் காப்பாற்ற வேண்டும் ! அவர்களுக்கு உடனே மணமுடிக்க முடிவு செய் ! “ இது எல்லாம் ஒரு வாரத்தில் வர இருக்கும் பௌர்ணமி இரவுக்குள் நடைபெற வேண்டும் என்று அது சொல்லி மறைய
தீரேந்திரன் யோசனையோடு நின்று கொண்டிருக்க கிளி ஒன்று பறந்து வந்து ஓலைசுவடியை அவனிடம் கொடுத்துவிட்டுச் சென்றது.
தீரேந்திரன் பிரித்துப்பார்க்க அதை மகேந்திரர் அனுப்பி வைத்திருந்தார். அதை படித்தவன் ஒரு தெளிவோடு மறுநாள் விடியலுக்காக காத்துக் கொண்டிருந்தான்.

வியூகம் தொடரும்
 
மந்திரம் 34:

ஓலைச்சுவடியை படித்த தீரேந்திரன் அவர் சொல்படி அதிகாலை வேளையில் மந்திரவியூகத்தை எடுத்துக் கொண்டு வர,

அவன் எதிரே வந்து நின்றார் மகேந்திரர்.

"தீரேந்திரா! அதை என்னிடம் கொடு !" – மகேந்திரர்

"முடியாது தந்தையே ! நேரம் வேறு சென்று கொண்டிருக்கிறது ! ஞாயிறு தோன்றுவதுக்குள் இதை நான் ஆலயத்தில் வைத்தாக வேண்டும். வாருங்கள் செல்வோம்!" – தீரேந்திரன்

"என் பேச்சை கேட்டு கொடுத்துவிட்டு செல் தீரேந்திரா! இல்லையேல்..." என்று கூறிய மகேந்திரர் வாள் கொண்டு தாக்க முயல அவரை எதிர்கொள்ள தீரேந்திரன் முனைவதற்குள் இனியன் வந்தான்.

"இளவரசே! நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன் ! நீங்கள் சென்று வாருங்கள் !" என்று இனியன் மகேந்திரருடன் வாள் கொண்டு போரிட்டு கொண்டிருக்க தீரேந்திரன் சிவஆலயத்திற்கு விரைந்தான்.

தீரேந்திரன் விரைவாக ஆலயம் நோக்கி சென்று கொண்டிருக்க, வழியில் கரும்புகை ஒன்று உருவாகி அவனை பிடிக்க முயல வானம் இருண்டு மேகம் மழை பொழிய ஆரம்பித்தது. மழைதுளிகள் கரும்புகையில் பட அது உருகி கரைந்தது.

சிவஆலயத்திற்கு சென்று மந்திரவியூகத்தை சிவன் பாதத்தில் வைத்துவிட்டு திரும்பியவன் முன் அடியார் தோன்றினார்.

“ தீரா ! உன் தங்கைகளை காக்கும் நேரம் நெருங்கிவிட்டது. கடோத்கஜன் மந்திரவியூகத்தை கைப்பற்றி உன் தங்கைகளை கையகப்படுத்தும் முன் அவர்களுக்கு மணமுடித்து வைத்து அவனை நீ அழிக்க வேண்டும். அதுமட்டுமில்லை லிங்காவிற்கும் வதனிக்கும் மணம் நடந்தேற வேண்டும் . அது தான் அனைவரையும் காக்கும், நாட்டையும் நாட்டு மக்களையும் காப்பாற்றும்’’ என்று அவர் கூற

தீரன் அவரை குழப்பமாக பார்த்தவாறு “ என்ன சுவாமி நீங்கள் சொல்கிறீர்கள் ? யார் வதனி? அவள் எப்படி என் தங்கையாவாள் ?" – தீரேந்திரன்.

"தீரா ! அரசர் ரத்னபதியாரின் ஒரே செல்வமகள் ரூபவதனிமதியாள். அவள் உன் தங்கையாவாள்" – அடியார்

"என்ன ?" – தீரேந்திரன்

"ஆம் தீரா ! உன் பெரிய தந்தை ரத்னபதியார் பிள்ளை வரம் வேண்டி ஈசனை வணங்கி அவர் அருளால் பிறந்தவள் மங்கையவள். அவள் பிறந்த லக்கணம் கணிப்புப்படி ரத்னபதியார் ராஜ்ஜியம் பறி போய் நிற்கும் நிலையும், நாட்டு வளம் செழிப்பின்றி , நாடு அண்டை நாட்டு மன்னர்களால் சூரை ஆடப்படும் என்று கணிக்கப்பட மக்கள் நலன் கருதியும், வதனியை கடோத்கஜனிடமிருந்து காக்கும் பொருட்டும் ரத்னபதியார் அவளை பணிப்பெண்ணாக நியமித்து காத்து வந்தார். அவர் போரில் மாண்டுவிட அவளை காக்கும் கடமை மகேந்திரரிடம் வந்தது. அவரும் சரியாக தன் பணியை செய்து வந்தார். தற்போது மகேந்திரர் தீய சக்தியின்பிடியில். அவளை காப்பாற்ற உன் நண்பன் லிங்கா அவளை மணந்தாக வேண்டும் . விரைந்து அரண்மனைக்குச் செல்" என்று அவர் கூற

அவர் சொல்லியதன்படி அரண்மனைக்கு விரைந்தான் தீரேந்திரன்.

தீரேந்திரன் சென்றதும் அடியார் முன் ஆக்ரோசமாக நின்றது கரும்புகை.

"என்ன அடியாரே ! என்னை வீழ்த்த சூழ்ச்சி செய்கிறாயா ? உன்னை மட்டுமல்லடா உன் ஈசனையும் வீழ்த்தி எல்லாரையும் அடிமையாக்கி காட்டுகிறேனடா" என்று சொல்லிவிட்டு அது மறைந்தது.

'ஓம் நமச்சிவாய' என்று அடியார் தன் தாடியை தடவியபடியே கூறினார்

அரண்மனைக்கு விரைந்த தீரேந்திரன் தன் தந்தையை காண செல்ல அவர் கிள்ளிவளவனோடு பேசிக் கொண்டிருந்தார்.

தீரேந்திரனை பார்த்த மகேந்திரர் "தீரேந்திரா ! இவர் தான் கிள்ளிவளவன். இவர் தான் குழலாளை மணமுடிக்க போகிறவர். அதுமட்டும் அல்ல நாளை ரூபவதனிக்கும் , குழலாளுக்கும் மணமுடித்து வைக்க ஏற்பாடு செய்வதாக முடிவு செய்துள்ளேன். அதற்கு ஏற்பாடு செய்" என்று மகேந்திரர் கூற

அதிர்ச்சியில் நின்று விட்டான் தீரேந்திரன்.

"நான் சென்று வருகிறேன் மன்னா !" என்று கிள்ளிவளவன் அவரிடம் ஆசி பெற்று தீரேந்திரனை கடந்து செல்ல முனைந்தவன்,

தீரனுக்கு மட்டும் கேட்கும்படி "என்ன தீரேந்திரா ! எப்படி இருக்கிறாய் ! இனி நன்றாக இருக்க மாட்டாய் . குழலாளை மணம் செய்து அவளை சித்ரவதை செய்து, உனக்கான பரிசாக அவளது கண்ணீரை தரலாம் என்று நினைத்திருக்கிறேன் என்று கிள்ளிவளவன் முணுமுணுத்துவிட்டுச் சென்றான்.

தீரேந்திரன் அவனையே திகைப்போடு பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

அரண்மனைவிட்டுச் சென்ற கிள்ளிவளவன் நேராகச் சென்றது கடோத்கஜனிடம் . அவனைப் பார்த்ததும் கடோத்கஜன் சிரித்துக் கொண்டே “ வா ! மாயவா ! வெற்றி நமது தானே ! இனி காரிருள் இவ்வுலகத்தை ஆட்சி புரிவதை யாராலும் தடுக்க முடியாது" என்று கடோத்கஜன் கூற

கிள்ளிவளவன் ரூபத்தில் இருந்த மாயவன் சிரித்துக் கொண்டே தன் சுய உருவம் அடைந்தான்.

“சரியாக சொன்னாய் கடோத்கஜா ! இனி தீரனின் அழிவு காலம் ஆரம்பம் “ என்று மாயவன் சிரித்தான்.



வியூகம் தொடரும்
 

New Threads

Top Bottom