ஆழ்கடலடி என் இதயம் !!!

[Lavanya Dhayu]

இதயம் - 5
"மனமெனும் பெண்ணே! வாழிநீ கேளாய்!
ஒன்றையே பற்றி யூசலாடுவாய்
அடுத்ததை நோக்கியடுத்தடுத் துலவுவாய் நன்றையே கொள்ளெனிற் சோர்ந்து கை நழுவுவாய்
விட்டுவிடென்றதை விடாதுபோய் விழுவாய்" - மகாகவி பாரதியார்

'அர்ஜுன் எப்படி ஒத்துக்கிட்டார்?' என்ற குழப்பமும் அவளை வாட்டியது.
'இத்தனை வருஷத்துல அவர் மனசுல மாறுதல் வந்து இருக்கும்.எது எப்படியோ அவர் ஒத்துக்கிட்டார். அதுவே போதும்' என தன்னைத் தானே சமாதானப் படுத்திக்கொண்டாள்.
தனது எட்டு ஆண்டுக்கால ஆசை நிறைவேறிவிட்டதாக எண்ணியவள், அவளின் நெருக்கமான தோழியான தலையணையை அணைத்துக் கொண்டாள். "ஹே பொம்மி! உனக்கு ஒண்ணு தெரியுமா? என் அர்ஜுன், திரும்பவும் 'என் அர்ஜுனா' ஆகப் போறார்" என்றாள் தலையணையை இறுக்கியபடியே. சொல்லும் போதே அவள் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் வழிந்தது.
மறுநாள் உடலும் உள்ளமும் மகிழ்ச்சியில் நனைய கல்லூரிக்குக் கிளம்பிக் கொண்டிருந்தவளை,'மழை நின்ற பின்மும் தூறல் போல உனை மறந்த பின்பும் காதல்...' என பாடி அழைத்தது அவளின் போன்.
போனை எடுத்துப் பார்த்தவளின் கண்கள் வியப்பில் விரிந்தன. போன் திரையில் 'அஜ்ஜு' என்ற பெயரைக் கண்டவளின் உடல்சிலிர்க்க அடுத்தநொடி அட்டெண்ட் செய்தாள்.
மெதுவான குரலில் "ஹலோ" என்றாள்.
மறுமுனையில்,"ஹலோ, அனுபமா? " என்ற அழுத்தமான குரல் ஒலித்தது.
உயிர்வரை அதிர்வலைகளை உருவாக்கிய குரலைக் கண்களை இறுக்கமாக மூடி கிரகித்தாள் அனு.
பொறுமையில்லாமல் மீண்டும் "ஹலோ அனுபமா. நா அர்ஜுன்" என்றான் அவன்.
"ஹ ஹலோ... இப்போ கேக்குதா?" என்றாள் தயக்கத்துடன்.
"ஹ்ம்ம் எஸ். நா உன்கிட்ட கொஞ்சம் இம்பார்டட்னட் மேட்டர் பேசணும். பிரீயா இருக்கியா?" என்றான் அழுத்தமான குரலில்.
அவனே தன்னிடம் பேச முயற்சிக்கும்போது மறுக்க அவள் என்ன முட்டாளா?
"ம்ம்... சொல்லுங்க" என்றாள்.
"நம்ம வீட்டுல நமக்கு மேரேஜ் பண்ண பிளான் பண்ணிட்டு இருக்காங்க. தெரியுமா?"
"ஹ்ம்ம் நேத்திக்கு அம்மாவும், அருவும் வீட்டுக்கு வந்தாங்க"
"என்னை மேரேஜ் பண்ணிக்க இஷ்டம் இல்லனு சொல்லிடு" என்றான் பட்டென.
"ஏன்ன்ன்!!!!" அதிர்ந்துவிட்டாள் அனு.
ஒரு நொடி அமைதிக்கு பின்,"என்ன பத்தி உனக்கு நல்லா தெரியும். நம்ம ரெண்டு பேருக்கும் செட் ஆகாது. தட்ஸ் வொய்" என்றான் இறுக்கமாக.
உடைந்து நொறுங்கிய இதயத்தை இறுக்கி நிறுத்தி, "பாருங்க அஜ்..அர்ஜுன். இத்தனை வருஷமா நா கல்யாணமே வேணாம்னு இருந்தேன். திடீர்னு உங்க தங்கச்சியும் அம்மாவும் வந்து என் பேரண்ட்ஸ் கிட்ட ஏதேதோ பேசி, இந்த கல்யாணத்தை முடிவுப்பண்ணிட்டுப் போய்ட்டாங்க . இப்போ என் பேரண்ட்ஸ் ரொம்ப ஸ்ட்ராங்கா இருக்காங்க. என்னால என்ன செய்ய முடியும்? உங்ககிட்ட அவங்க இங்க வரதுக்கு முன்னாடியே பேசலயா? அப்பவே அவங்கள நீங்க ஸ்டாப் பண்ண வேண்டியது தான?" என்றாள் கோபக்குரலில்.
அவளின் கோபத்திற்கு மாறாக அவன் அமைதியாக பதில் சொன்னான். "நானும் எனக்கு மேரேஜ் வேணாம்னு சொல்லிட்டேன். மம்மி ,சடர்னா டூ டேஸ் முன்னாடி மயங்கிட்டாங்க. பேமிலி டாக்டர் அவங்க ஸ்ட்ரெஸ்ஸா இருக்காங்கன்னு சொன்னாங்க. மம்மிகிட்ட விசாரிச்சேன். என்னோட மேரேஜ் பத்தின கவலை தான் அவங்களுக்கு ஸ்ட்ரெஸ்ஸாகுதுன்னு சொன்னாங்க. நா மேரேஜ் பண்ணிக்கணும்னு ரெக்குவஸ்ட் பண்ணாங்க. எனக்கு மம்மி ஹெல்த் முக்கியம். அவங்க மனசுக்கு நல்லதுனு தான் மேரேஜ் பண்ணிக்கிறேன்னு சும்மா சொல்லிட்டேன். பட் அவங்க உன்ன மேரேஜ் பண்ணிக்க சொல்வாங்கனு எக்ஸ்பெக்ட் பண்ணல. நைட் தான் உங்க வீட்டுக்கு வந்தத பத்தி சொன்னாங்க. ஐ அம் சாரி" என்றான்.
"இனிமே தான் பொண்ணு தேட ஸ்டார்ட் பண்ணுவாங்க. ஏதாவது பண்ணி மேரேஜ நிறுத்திடலாம் ,ரெண்டு மூணு பொண்ணுப் பார்த்துட்டு ஒன்னும் செட் ஆகலனு மம்மி விட்டுடுவாங்கனு நெனச்சேன். அவங்க திடீர்னு உன்ன முடிவுப்பண்ணி பேசிட்டு வந்துட்டாங்க. அதான் உன்கிட்ட நேரடியாவே சொல்லி நிறுத்தலாம்னு கூப்பிட்டேன்"
அவன் வேறு யாரையும் திருமணம் செய்துகொள்ளத் தயாராக இல்லை என்பது கொஞ்சம் இன்பமாக இருந்தது.
அதேசமயம் தன்னையும் மனைவியாக ஏற்றுக் கொள்ள விரும்பவில்லை என்பது வலிக்க செய்தது.
"அர்ஜுன், இப்போ நா என்ன சொன்னாலும் இங்க எடுபடாதுன்னு தோணுது. உங்ககிட்ட மேரேஜ நிறுத்த வேற ஏதும் பிளான் இருக்கா?"பாவமான குரலில் கேட்டாள்.
"ஹ்ம்ம் இருக்கு. வேற யாராவதா இருந்தா, என் கேரக்டர் சரியில்லனு கிரியேட் பண்ணி நிறுத்தி இருப்பேன். பட் உங்க வீட்டுல என்ன பத்தி தெரியும், அதனால மேரேஜ் டேட் பக்கத்துல வரும்போது எனக்கு சின்னதா ஆக்சிடன்ட் மாதிரி பார்ம் பண்ணிடுவேன். மேரேஜ் ஆட்டோமேட்டிக்கா நின்னுடும்" என்றான் உறுதியாக.
"அச்சச்சோ வேணாங்க . எனக்கு ஜாதகத்துல மாங்கல்ய பலம் ஸ்ட்ராங்கா இருக்குனு ஜோசியர் சொல்லி இருக்காரு. நமக்கு மேரேஜ் பண்ணா, உங்களுக்கு நல்லதுனு மேரேஜ ஹாஸ்பிட்டல்லயேப் பண்ணிடுவாங்க " என்றாள் வேகமாக.
பின்,"நீங்க பயப்படாதீங்க, இந்த கல்யாணத்தை நா நிறுத்துறேன்" என்றாள் அவனுக்கு நம்பிக்கை தரும் விதமாக.
"ஹ்ம்ம் தேங்க்ஸ். பை" என்று போனை வைத்துவிட்டான் அர்ஜுன்.
போனைத் தன்னுடன் சேர்த்து அணைத்தபடி அப்படியே சுவரில் சாய்ந்தவள், வேலை செய்ய மறுத்த இதயத்தை அழுத்திவிட்டுக் கொண்டாள்.
'என்னை கல்யாணம் பண்ணிக்கிறது ஆக்சிடண்ட விட கஷ்டமா அஜ்ஜூ?' என்று மனதுக்குள் அவனிடம் கேட்டாள்.
எட்டு ஆண்டுக்கு முன் , "இவ என் வொய்ப்" என முகமறியா அன்னியர்கள் முன் கம்பீரமாக சொன்ன அர்ஜுன் மனக்கண்ணில் தோன்றினான்.
உங்கள் அன்பு சகோதரி,
லாவண்யா தயூ

 

[Lavanya Dhayu]

இதயம் - 6
"நிமிர்ந்த நன்னடை நேர்கொண்ட பார்வையும்,
நிலத்தில் யார்க்கும் அஞ்சாத நெறிகளும்,
திமிர்ந்த ஞானச்செருக்கும் இருப்பதால்
செம்மை மாதர் திறம்புவதில்லையாம்" - மகாகவி பாரதியார்.

தனக்குள் ஒரு முடிவை எடுத்தவள் கல்லூரிக்கு போன் செய்து ஒரு நாள் விடுப்பு சொன்னாள். பின் அருந்ததியை அழைத்துத் தான் அவள் வீட்டிற்கு வருவதாகத் தெரிவித்தாள்.
ஒரு மணி நேரத்தில் பழங்கள், இனிப்புடன் தன் வீட்டிற்கு வந்த அனுவை ஆச்சர்யமாகப் பார்த்தாள் அருந்ததி.
அருந்ததியும் அனுவும் நெருங்கிய தோழிகளாக இருந்தாலும், அனு அருந்ததியின் வீட்டிற்கு வரமாட்டாள். அவள் முதல்முறை வந்தது அருவின் நிச்சயதார்த்தத்திற்காக தான். ஆயிரம் தான் அரு நெருங்கிப் பழகினாலும் அனுவிடம் ஒரு ஒதுக்கம் இருக்கும். அருந்ததிக்கு அதெல்லாம் கிடையாது. அவள் பெரும்பாலும் அனுவின் வீட்டில் தான் இருப்பாள்.
அப்படிப்பட்டவள் தன் மாமியார் வீட்டுக்கு எந்த தயக்கமும் இல்லாமல் வந்தது அருவுக்கு ஆச்சர்யம்.
"என்னடி? வீட்டுக்கு வானு கூப்டா ஓவரா ஸீன் போடுவ! இப்போ நீயா வந்துருக்க! ஒரு வேளை நா உன் நாத்தனார் அப்டிங்கிற மரியாதையோ?" என்றாள் அனுவை அணைத்தபடி.
'வயித்தெரிச்சல கொட்டிக்காதடி!' என மனதுக்குள் எண்ணியபடி அருந்ததியை உறுத்துப்பார்த்தாள் அனுபமா.
அவள் பார்வையில் ஏதோ சரியில்லை என உணர்ந்தவள், "வா நம்ம ரூம்க்கு போய் பேசலாம்" என அனுவை அழைத்தாள்.
அப்போது அங்கு வந்த அருந்ததியின் மாமியாரிடம் சிறிது நேரம் பேசிவிட்டு, அருந்ததியை அழைத்துக்கொண்டு தோட்டத்திற்கு சென்றாள் அனு.
மர நிழலில் இருந்த ஊஞ்சலில் அமர்ந்தவள், தலைகுனிந்தபடி அமைதியாக இருந்தாள். அருகில் அமர்ந்திருந்த அருந்ததி அனுவின் கையில் லேசாக தட்டினாள்.
"என்னடி அமைதியா இருக்க? என்னவோ சொல்ல தான இங்க வந்த? நீ பாட்டுக்கு உக்கார்ந்துட்டு இருக்க?" என்றாள்.
அனு ஒரு பெருமூச்சுடன் பேசத் தொடங்கினாள். "உன் அண்ணன் போன் பண்ணாங்க"
அருந்ததி கண்ணில் ஒளி வந்தது. "வாவ்... என்ன சொன்னாங்க?"
"ம்ம்ம்... இந்த கல்யாணத்தை நிறுத்தனுமாம்!"
"என்ன்ன்ன?" அதிர்ச்சியுடன் கேட்டாள் அரு.
"அவர்கிட்ட பேசிட்டதா சொன்னியே! அவருக்கு ஓகேனு சொன்னியே! எல்லாம் பொய்யா அரு? அவருக்கு கல்யாண பொண்ணு நான் தான்னு தெரியாதாமே! அம்மாவுக்காக மேரேஜ்க்கு ஓகேனு சொல்லி இருக்காரு. அம்மாவுக்கு நிஜமா ஒடம்பு சரியில்லையா? இல்ல எனக்காக நீ அவங்கள மயங்க சொன்னியா?" தீர்க்கமான பார்வையுடன் கேட்டாள் அனு.
லேசான சிரிப்புடன்,"நீ புத்திசாலிடி. அம்மா நல்லா தான் இருக்காங்க. உன்ன பாத்து பேசிட்டு வந்ததும் எனக்கு என்ன பண்றதுனு புரியல. அம்மாகிட்ட போய் 'அண்ணா மேரேஜே வேணாம்னு சொல்லிட்டு இருக்கான். அவன் மனச மாத்தனும், சோ நம்ம ஒரு ஷாக் ட்ரீட்மெண்ட் தரலாம்னு சொன்னேன். அம்மாவும் மகன் மேரேஜ் நடந்தா போதும்னு சூப்பரா ஆக்ட் பண்ணிட்டாங்க. அதர பழைய ஐடியாவா இருந்தாலும் ஒர்க் அவுட் ஆகிடுச்சி. அண்ணா ஓகே சொல்லிட்டான்" என்றாள் அரு.
"அப்புறம் அம்மாகிட்ட அனுவை அண்ணனுக்கு கல்யாணம் பண்ணிடலாம், அவளுக்கு நம்ம குடும்பம், அண்ணா பத்தியெல்லாம் தெரியும்னு சொன்னேன். அம்மாவுக்கு ரொம்ப சந்தோஷம். உடனே உங்க வீட்டுக்கு கெளம்பிட்டாங்க. எல்லாம் சரியா போகுதுனு ஹேப்பியா இருந்தேன். பட் இப்போ இவன் இப்படி கேட் போடுறானேடி! அவன் உன்கிட்ட போன்ல என்ன சொன்னான்?" என்றாள் கலக்கமான குரலில்.
அர்ஜுனுடன் நடந்த உரையாடலை விலக்கியவள்,"கல்யாணத்தை நடத்த நீங்க ஹாஸ்பிட்டல் செட்டப் பண்ணிங்க, அதை நிறுத்த அவர் ஆக்சிடண்ட் செட்டப் பண்ணப் போறாராம்" என்றாள் விரக்தி சிரிப்புடன்.
அருந்ததியின் கண்கள் கலங்கின. "அண்ணா சொன்னா செய்வான்டி. நா வேணும்னா அவன்கிட்ட பேசட்டுமா?"
"வேணாம், நா கல்யாணத்த நிறுத்துறேன்னு அவர்கிட்ட சொல்லியிருக்கேன். இப்போ நீ போய் கேட்டா, நா உன்கிட்ட சொல்லிட்டேன்னு என் மேல அவருக்கு கோபம் வரும். என்ன இனி நம்ப மாட்டாரு" என்றாள்.
"ஆமா அவன் உன்னை கல்யாணம் பண்ணாம இருக்க, உன்னையே யூஸ் பண்ணிக்கறான். அவன் நம்பிக்கை உனக்கு ரொம்ப முக்கியம்!! இருந்தாலும் ரொம்ப ஓவர் காதலிடி நீ" என்றாள் அரு கோபத்துடன்.
அனுவின் முகத்தில் லேசான புன்னகை அரும்பியது.
"ஹே சிரிக்காத! இப்போ என்ன பண்ணப்போற? அவன்மேல உனக்கு இருக்க லவ்வ, உங்க மேரேஜ நிறுத்தி ப்ரூவ் பண்ணப்போறியா? வேணாம்டி ப்ளீஸ்" அருவின் கண்ணில் இருந்து நீர் வழிந்தது.
அனுவின் முகத்தில் இறுக்கம் வந்தது.
"நா அவ்ளோ நல்லவ இல்லடி" என்றாள் ஆழ்ந்தக் குரலில்.
அருவின் புருவங்கள் உயர்ந்தன.
"என்னோட எட்டு வருஷ காதலுக்கு வெற்றி கிடைக்க கடவுள் உன் மூலமா ஒரு வழி காமிச்சு இருக்காரு. அத நான் மிஸ் பண்ண மாட்டேன். இந்த கல்யாண பேச்சை நீ தொடங்கிவச்சிட்ட, இனி மீதியை நா பார்த்துக்குறேன். உன் அண்ணன் வாயாலயே இந்த மேரேஜ் கண்டிப்பா நடக்கும்னு சொல்ல வைக்கிறேன். இனி நீ உன் போன்ல என் நம்பரை மிசஸ்.அனுபமா அர்ஜுன் னு மாத்திடு" என்றாள் குரலில் உறுதியுடன்.
உங்கள் அன்பு சகோதரி,
லாவண்யா தயூ

 

[Lavanya Dhayu]

இதயம் - 7
"சக்தியென்ற மதுவையுண்போமடா!
தாளங்கொட்டித் திசைகள் அதிரவே,
ஓத்தியல்வதொர் பாட்டும் குழல்கழும்
ஊர்வியக்கக் களித்துநின் றாடுவோம்" - மகாகவி பாரதி.

அருந்ததியின் கண்கள் மின்னியது. "வாவ்... மை அனு இஸ் பேக்!!!" என்றாள்.
அனுபமா சிரிக்கவில்லை. "இப்போ எனக்கு நீ தான் ஹெல்ப் பண்ணனும்" என்றாள்.
"என்ன செய்யணும்னு சொல்லுடி. உன் சாரதி நா இருக்கேன். உன் ஆள கடத்திடுவோமா? கன் பாய்ண்ட்ல மேரேஜ்க்கு ஓகே வாங்கிடலாமா?" என்றாள் உற்சாகக் குரலில்.
அவள் தலையில் லேசாகக் கொட்டியவள்,"நல்ல தங்கச்சிடி நீ! கடத்தல் எல்லாம் வேணாம்.என் மாமியாரை மறுபடியும் மயங்க வைக்கணும் அவ்ளோ தான்" என்றாள்.
கேள்வியாய் பார்த்தவளிடம்
தனது திட்டத்தை அவள் விளக்க, அருந்ததி உற்சாகமாக கேட்டுக்கொண்டாள்.
உடனே அதனை நிறைவேற்றவும் கிளம்பிவிட்டாள்.
"அம்மாமம்மாஆ" என வீடே அதிரும்படி வந்த மகளைக் கண்டு ஆச்சர்யத்துடன், "என்னடா? எதுக்கு இப்படி கத்திட்டு வர?" என்றார் அகல்யா.
"மா அனு இந்த மேரேஜ வேணாம்னு சொல்லிட்டாமா"என்றாள் சோகக்குரலில்.
"என்னடி சொல்ற? ஏனாம்?" என்றார் அகல்யா பதற்றத்துடன்.
"தெரியலமா. எனக்கும் உன் அண்ணனுக்கும் செட் ஆகாதுனு சொல்றா. அன்னிக்கு ஓகே சொன்னவ இப்போ இப்டி சொல்றத பார்த்தா, அண்ணா தான் அவகிட்ட ஏதோ சொல்லியிருப்பானோனு தோணுதுமா"
"ஹே! எதையாவது ஒளராத! அவன் தான் சம்மதம் சொன்னானே" என்றார் அகல்யா.
"நோ மா, எனக்கு டவுட்டா இருக்கு. எதுக்கும் அண்ணனுக்கு ஒரு டெஸ்ட் வச்சி பாப்போம்" என்றாள் அரு.
"என்ன பண்ணலாம்ங்கிற?" என்றவரைத் தடுத்து அர்ஜுனை போனில் அழைத்தாள்.
"ஹலோ அண்ணா! அம்மாவுக்கு திடீர்னு பீபி ரெய்ஸ் ஆகிடுச்சி. சீக்கிரம் வீட்டுக்கு வா ப்ளீஸ்" என்றாள் அழுகுரலில்.
பதறியடித்து ஓடிவந்த அர்ஜுன் தாயின் அறைக்கு ஓட, அங்கு கண்மூடிப் படுத்திருந்தார் அகல்யா. அருகில் சோகமான முகத்துடன் அருந்ததி.
"ஹே ! என்ன ஆச்சு?" என்றான் தங்கையிடம்.
"பீபி அதிகமாகிடுச்சி அண்ணா. டேப்லட் குடுத்து ரெஸ்ட் எடுக்க சொல்லியிருக்கேன்"
"பீபி ரெய்ஸ் ஆகுற மாதிரி என்ன நடந்தது? நீ ஏதும் பண்ணியா? ஹாஸ்பிட்டல் போகலாம் வா!" என்றான்.
இதற்கு மேல் தாங்காது என எண்ணிய அகல்யா மெல்ல கண்களைத் திறந்தார்."அதெல்லாம் வேணாம் அர்ஜு, நா இப்போ உயிர் வாழ்ந்து என்ன செய்யப்போறேன்?" என்றார் விரக்தி குரலில்.
"மா ஏன் இப்படி பேசறீங்க? நா தான் மேரேஜ்க்கு ஒத்துகிட்டேனே" என்றான் கோபமாக.
"நீ மட்டும் ஒத்துக்கிட்டா போதுமா? அனு இந்த மேரேஜ் வேணாம்னு சொல்றா" என்றாள் அருந்ததி.
அவன் கண்கள் ஒரு நொடி பிரகாசமானது. "அதனால என்னமா? வேற பொண்ணு பாருங்க. பொறுமையா பொண்ணு பார்த்து, இன்னும் த்ரீ ஆர் போர் இயர்ஸ்க்கு அப்புறம் கூட பண்ணிக்கலாம். அதுக்கா பதட்டமாகுறிங்க" என்றான்.
தன் அண்ணனின் பேச்சைக் கேட்டவள்,'பாத்தீங்களா?' எனும் விதமாக தாயிடம் கண்ணைக் காட்டினாள் அரு.
'ஹ்ம் ஆமா' எனும் விதமாய் அகல்யாவும் கண்காட்டினார்.
"வேற பொண்ணு பார்க்கலாம்டா, ஆனா அது நம்ம அனுவா இருக்காதே. உனக்கு அவளை பத்தி நல்லா தெரியும். அவளுக்கும் உன்ன பத்தி தெரியும், என்மேல அவளுக்கு ரொம்ப பாசம். அதோட அருவையும் எதிர்காலத்தில நல்லா பார்த்துப்பா, என் மகளுக்கு எனக்கு அப்புறம் கூட அன்பான தாய்வீடு இருக்கணும்னு ஆசைப்பட்டேன். எல்லாம் கனவாகிடுமோனு பயமா இருக்குடா "
"மா, இது நம்ம அருவோட வீடுமா. எந்த பொண்ணு இந்த வீட்டுக்கு மருமகளா வந்தாலும், அருவை நா அன்பா பார்த்துப்பேன். அந்த பொண்ணுக்கு பிடிக்கலனா விட்டுடுங்க" என்றான் கறார் குரலில்.
"அவளுக்கு பிடிக்காமயெல்லாம் இருக்காது. நாங்க அவங்க வீட்டுக்கு போனப்போ அவ மறுத்து பேசலயே. இப்போ திடீர்னு வேணாம்னு சொல்றத பார்த்தா, யாரோ அவளை குழப்பி இருக்கனும்னு தோணுது" என்றாள் அரு.
சிறு முக சுளிப்புடன்,"யாரோ எதுக்கு இந்த மேரேஜ நிறுத்தப் பார்க்கணும்?" என்றான்.
"எல்லாம் பொறாமை தான். என் காலேஜ் பிரெண்டுகளுக்கே எங்க பிரென்ட்ஷிப் மேல ஜெலஸ். அவளுக யாராவது தான் இந்த மேரேஜ் வேணாம்னு சொல்லி குழப்பி இருக்கணும். எனக்கு அனுதான் அண்ணினு நா டிசைட் பண்ணிட்டேன். எப்படியாவது அதை நடத்துவேன், இல்லனா, இந்த வீட்டுக்கே நா வரமாட்டேன்" என்றாள் உறுதிக்குரலில்.
"அப்படி என்ன பிடிவாதம் உனக்கு? எனக்கு வேற பொண்ணு பாருங்க மா" படப்படத்தான் அர்ஜுன்.
"என் மனசுல அனு தான் என் மருமகனு முடிவுப் பண்ணிட்டேன்பா. அதோட முதல் முதல்ல உனக்கு பார்த்த பொண்ணே உன்ன ரிஜக்ட் பண்ணத என்னால ஏத்துக்க முடியல. என் உடம்பும் பொண்ணு தேடி அலைய ஒத்துழைக்கல. என்னால வேற பொண்ணுல்லாம் பார்க்க முடியாது. எனக்கு இந்த ஜென்மத்துல மருமகள பார்க்கிற அதிர்ஷ்டம் இல்ல போல" என்றபடியே கண்ணை மூடினார் அகல்யா.
அர்ஜுன் பதறிவிட்டான். "மா மா, என்னமா பண்ணுது? ஹாஸ்பிடல் போலாமா?"என்றான்.
"எனக்கு ஒரு கேடும் இல்ல. நீ உன் வேலைய பார்க்க போ"என்றார் கண்களை மூடியபடியே.
"மா அந்த பொண்ணு மேரேஜ் வேணாம்னு சொல்றதுக்கு நா என்ன பண்ணுவேன்? என்னை என்ன பண்ண சொல்றிங்க?" என்றான் சலிப்பாக.
"நீ அனுகிட்ட பேசு அண்ணா. அவ கண்டிப்பா ஓகே சொல்லிடுவா. அம்மாவும் நானும் ஹேப்பியா கல்யாண வேலையைப் பார்க்க ஸ்டார்ட் பண்றோம்" என்றவளை முறைத்தான் அர்ஜுன்.
"நா அம்மா ஹெல்த் பத்தி பேசிட்டு இருக்கேன். நீ சம்மந்தம் இல்லாம பேசுற?" என்றான் எரிச்சலாக.
"உன் கல்யாணம் நல்லபடியா அனு கூட நடக்கும்ன்ற செய்திதான் எனக்கு மருந்து. அது வரைக்கும் நா படுக்கையில தான் இருப்பேன். இருப்பேனோ? இப்படியே போய்டுவேனோ? அந்த கடவுள் விட்ட வழி" என்றார் அகல்யா நோயாளி குரலில்.
ஒரு நொடி கண்ணை இறுக்கி மூடித்திறந்துவிட்டு, "உங்களுக்கு ஒன்னும் ஆகாதுமா. இப்போ என்ன? நா அனுபமா கிட்ட பேசணும், அவ்ளோ தான? பேசுறேன். இந்த கல்யாணம் நீங்க ஆசைப்பட்ட படி கண்டிப்பா நடக்கும். 'இட்ஸ் எ பிராமிஸ்' " என்றான் உறுதியான குரலில்.
அகல்யாவின் விழிகள் பிரகாசித்தன. அருந்ததி தன் மகிழ்ச்சியை வெளிக்காட்டாமல் இருக்க பிரயத்தனப்பட்டாள்.
இது அத்தனையையும் அருந்ததி உதவியுடன், வீடியோ காலில் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் அனுபமா.
அவள் முகத்தில் சிறிய வெற்றி சிரிப்பு வந்தது.
உங்கள் அன்பு சகோதரி,
லாவண்யா தயூ

 

[Lavanya Dhayu]

இதயம் - 8
"புதுமைப் பெண்ணிவள் சொற்களும் செய்கையும்
பொய்ம்மை கொண்ட கலிக்குப் புதிதன்றிச்
சதுமறைப்படி மாந்தர் இருந்தநாள்
தன்னிலே பொது வான் வழக்கமாம்" - மகாகவி பாரதியார்

ஒவ்வொரு மணித்துளியையும் நெட்டித்தள்ளியபடி தன்னவனின் அழைப்புக்காகக் காத்திருந்தாள் அனுபமா.
தன் தாயிடம் திருமணத்திற்கான சம்மதத்தை அவன் தெரிவித்து இரண்டு மணி நேரத்திற்கு மேல் ஆகி இருந்தது. உடனே தனக்கு போன் செய்வான் என அனு இங்கு காத்திருக்க அவனோ தன் அறை தரையின் டைல்ஸைக் கால்களால் தேய்த்துக் கரைத்துக் கொண்டிருந்தான்.
வெகுநேர சிந்தனைக்கு பிறகு ஒரு முடிவெடுத்தவன் அனுவுக்கு அழைப்பு விடுத்தான். முதல் முறை முழுமையாக போன் ஒலித்தும் அனு எடுக்கவில்லை.
'என்னைக் காக்க வச்சிங்கள்ல? இப்போ நீங்க காத்திருங்க' என மனதுக்குள் எண்ணியபடி போன் திரையைப் பார்த்துக்கொண்டு இருந்தாள். மறுபடியும் அவனிடமிருந்து அழைப்பு வரும் என காத்திருந்தாள். 'பேசாம போனை எடுத்து இருக்கலாமோ?' என எண்ணிய நொடி அவனிடமிருந்து மீண்டும் அழைப்பு வந்தது.
உடனே போனை எடுத்தவள்,"ஹலோ, அர்ஜுன் நா உங்க சிஸ்டர் கிட்ட பேசிட்டேன். இந்த மேரேஜ் வேணாம்னு சொல்லிட்டேன்." என்றாள் படப்படவென.
மறுபுறம் ஒரு நொடி அமைதிக்காத்தவன், "அனுபமா நா சொல்றத கேட்டு நீ கோபப்படக் கூடாது. நீ இந்த மேரேஜ்க்கு ஓகே சொல்லிடு ப்ளீஸ்" என்றான் தாழ்மையானக் குரலில்.
மனதுக்குள் ஒரு 'ஹுர்ரே' சொல்லிக்கொண்டாள் அனு. குரலில் வலிய கோபத்தை வரவைத்துக் கொண்டு,"என்ன அர்ஜுன் விளையாடுறீங்களா? நா என்ன உங்களுக்கு பொம்மையா? இல்ல அடிமையா? உங்களுக்கு பிடிச்சா நா ஓகே சொல்லணும், வேணாம்னா நோ சொல்லனுமா?" என்றாள்.
"ஸாரி அனுபமா. என்னை நீயாவது புரிஞ்சிக்கோ ப்ளீஸ்.
எனக்கு மேரேஜ் பண்ணிக்க விருப்பமே இல்ல, அம்மாவுக்காகத் தான் ஓகேனு சொன்னேன், உன்கிட்ட மேரேஜ் நிறுத்த ஹெல்ப் கேட்டேன். பட் இப்போ சிச்சுவேஷன் வேற மாதிரி இருக்கு. அம்மா நீ மேரேஜ் வேணாம்னு சொன்னதும் மறுபடியும் ஒடம்பு முடியாம ஆகிட்டாங்க."
"அம்மாவுக்கு என்ன ஆச்சு அர்ஜுன்? எதுவும் பிராப்ளம் இல்லையே?"என்றாள் பதறிய குரலில்.
"பெருசா ஒண்ணும் பிராப்ளம் இல்ல. பீபி அதிகமாகிடிச்சி. பட் அவங்க மனச ரொம்ப கஷ்டப்படுத்திக்கிறாங்க. இப்படியே போனா ஏதாவது ஆகிடுமோனு பயமா இருக்கு. என்னால அவங்களுக்கு ஏதாவது ஆச்சின்னா, என்னாலயே என்னை மன்னிக்க முடியாது அனுபமா. அவங்க உன்னை தான் மருமகளா நினைக்கிறாங்க. அதனால நம்ம மேரேஜ் கண்டிப்பா நடந்தே ஆகணும்" என்றான்.
"உங்களுக்கு மட்டும் தான் அம்மா இருக்காங்களா அர்ஜுன்? நா என்ன பூமியில இருந்து மொளச்சேனா? எங்க வீட்டுல பெரிய பிராப்ளம் ஆகும்னு தெரிஞ்சும் உங்களுக்காக இந்த மேரேஜை நிறுத்த ஒத்துக்கிட்டேன். இப்போ மறுபடியும் எப்படி ஓகேனு சொல்வேன்? இப்படி மாத்தி மாத்தி பேசினா, என்னை பைத்தியம்னு நினைக்க மாட்டாங்களா?" என்றாள்.
"அனுபமா ப்ளீஸ்... கோபப்படாத. நா சொல்றத கவனி. உனக்கு மேரேஜே வேணாம்னு சொல்லிட்டு இருந்ததா சொன்ன, வேற வழி இல்லாம தான இந்த மேரேஜ்க்கு ஒத்துக்கிட்ட? நானும் அதே சிச்சுவேஷன்ல தான் இருக்கேன். எப்படியும் வேற யாரையாவது நம்ம வீட்டுல மேரேஜ் பண்ணிக்க சொல்லி டார்ச்சர் பண்ணிட்டே தான் இருப்பாங்க, அப்புறம் நம்ம லைஃப் கஷ்டமாகிடும், அதுக்கு பதில் நம்ம ரெண்டுபேரும் மேரேஜ் பண்ணிக்கிட்டோம்னா, அட்ஜஸ்ட் பண்ணி லைப் லீட் பண்ணலாம். வீட்டுலயும் பிரச்சனை இல்லாம இருக்கும். நம்ம ரெண்டு பேருக்கும் பெனிபிட் இருக்கு. யோசிச்சிப் பாருமா" என்றான்.
'உங்களுக்கு பெனிஃபிட் இருக்கு. எனக்கு இல்ல' என மனதுக்குள் எண்ணியபடி," மேரேஜ் பண்ணிக்கிட்டா போதுமா? அப்புறம் நம்ம வீட்டுல சும்மா இருப்பாங்களா? அவங்க ஆசைகள் அதிகம் அர்ஜுன். எவ்ளோ நாளைக்கு நம்ம நடிச்சிட்டே இருக்க முடியும்? எனக்கென்னவோ ஒன்னும் சரியாப் படல" சலிப்பாக சொன்னாள் அனு.
"இப்போதைக்கு இருக்குற பிரச்சனையை சமாளிப்போம் அனுபமா. மத்தத அப்புறம் பாத்துக்கலாம். உனக்கு நா ஒரு பிராமிஸ் தரேன். உன் லைஃபை நீ உன் இஷ்டப்படி வாழலாம். நா உன்னோட பிரைவசிய டிஸ்டர்ப் பண்ணவே மாட்டேன். டூடேஸ் டைம் எடுத்துக்கோ. நல்லா யோசிச்சி உன் முடிவை சொல்லு. உனக்கு இஷ்டம் இல்லனா, நா வேற ஏதாவது யோசிச்சிக்கிறேன். பை" என்றுவிட்டு போனை வைத்துவிட்டான்.
அனு கசப்பான புன்னகையை சிந்தினாள். 'எவ்ளோ நடிக்க வேண்டி இருக்கு? நா அவரை ஏமாத்துறேனா? தப்பு பண்றேனோ?' என எண்ணியவள் பின்," 'எவ்ரிதிங் இஸ் ஃபேர் இன் லவ் அண்ட் வார்' சோ என் காதலுக்காக நா சொல்ற பொய்யெல்லாம் பொய் கணக்குல வராது" என தனக்கு தானே சொல்லிக் கொண்டாள்.
அருந்ததிக்கு போன் போட்டு, "நாட்டுக்கொரு நல்ல சேதி நாத்தனாரே!"எனப் பாடினாள்.
"என்னடி? அதான் உன் ஆள் வாயாலேயே மேரேஜ் கண்டிப்பா நடக்கும்னு பிராமிஸ் வாங்கிட்டேயே! இன்னும் என்ன நல்ல சேதி?" என்றாள் அரு.
"அதுமட்டுமில்ல, இந்த மேரேஜ்க்கு நா ஓகே சொல்லணும்னு உன் அண்ணன் என்கிட்ட கெஞ்சிக்கேட்டாரு தெரியுமா?"என்றாள் சிரிப்புடன்.
"அடியேய் கில்லாடிடி நீ. வேணாம்னு சொன்னவனை கெஞ்சி கேக்க வச்சிருக்க பாரு. சூப்பர்" என்றாள்.
"இது ஒன்னும் பெரிய சாதனை இல்ல. இன்னும் உன் அண்ணாவை கல்யாணம் பண்ணி, அவரை என் பின்னாடி சுத்த வைக்கணும். இனிமே தான் மெயின் வொர்க்கே இருக்கு" என்றாள்.
"நீ செய்வடி. என்ன ஹெல்ப் வேணுமோ கேளு.சண்டைப் போட நானும், மயக்கம் போட அம்மாவும் இருக்கோம்" என்றாள் அருந்ததி.
அனுவுக்கு சிரிப்பு வந்தது. "ஹேய், அவரை இப்படியே ஏமாத்த முடியும்னு நெனைக்கிரியா? இப்போ ஏதோ அம்மா ஹெல்த் பத்தி யோசிச்சி எமோஷனலா இருக்காரு. கொஞ்சம் தெளிவா ஆனார்னா, நம்ம செத்தோம்" என்றாள்.
அவளுக்கு அர்ஜுன் பற்றி நன்றாகத் தெரியும். அவன் அன்பிற்கு அடங்கிப்போவான். ஆனால் துரோகம் செய்வதை எப்போதும் ஒத்துக்கொள்ள மாட்டான். கல்லூரிக்காலத்தில் அவனின் இந்த குணநலன்களை அவள் பெரிதும் ரசித்திருக்கிறாள்.
தான் அவனிடம் பொய் சொல்லும் நிலை வரும் என அவள் எண்ணியதில்லை. அவனிடம் எல்லா உண்மையையும் சொல்லும் நல்ல நாளுக்காக காத்திருக்கிறாள்.
உங்கள் அன்பு சகோதரி,
லாவண்யா தயூ

 

[Lavanya Dhayu]

இதயம் - 9
"நேர்கொண்ட பார்வையும்,
நிலத்தில் யார்க்கும் அஞ்சாத நெறிகளும்,
திமிர்ந்த ஞானச் செருக்கும் இருப்பதால்
செம்மை மாதர் திறம்புவதில்லையாம்;
அமிழ்ந்து பேரிருளாமறி யாமையில்
அவல மெய்திக் கலையின்றி வாழ்வதை
உமிழ்ந்து தள்ளுதல் பெண்ணறமாகுமாம்
உதய கன்ன உரைப்பது கேட்டிரோ!" - மகாகவி பாரதியார்
"சீக்கிரம் கெளம்புங்கமா, அவங்க எல்லாரும் வந்துடுவாங்க. ஹாலில் இருந்து தன் பெற்றோரின் அறைவாசலை நோக்கிக்கத்திக் கொண்டிருந்தாள் அருந்ததி. "ஹேய்! நீ எதுக்கு இப்போ அலறிக்கிட்டு இருக்க? கல்யாணம் உனக்கா? உன் அண்ணனுக்கா?" கிண்டலாகக் கேட்டான் வருண்.
"கல்யாணம் ஆகி ரெண்டு வருஷம் ஆகிடுச்சில்ல? இப்போ நா பேசுறது எல்லாம் அலருற மாதிரி தான் இருக்கும்" முறைத்தபடி சொன்னாள் அரு.
"பேபி! ஏன் டென்ஷன் ஆகுறடா? நம்ம மேரேஜ்க்கு ஷாப்பிங் போனப்போ கூட நீ ஒரு மணிநேரம் லேட்டா தான வந்த? இப்போ இவ்ளோ பரபரப்பு எதுக்குனு தான் கேட்டேன்" என்றான் வருண்.
"இது என் அண்ணனுக்கும் என் பெஸ்ட்ட்ட்... பிரெண்டுக்கும் நடக்குற மேரேஜ். எனக்கு இது ரொம்ப முக்கியம். அண்ணா ஒரு ஆர்வமும் இல்லாம இருக்கான். நா தான் எல்லாத்தயும் பார்த்துக்கணும். இந்த மேரேஜ் நடக்குற வரைக்கும் என்னால ரிலாக்ஸ்டா இருக்க முடியாதுங்க" என்றாள்.
"இது உன் அண்ணன் மேரேஜ் மட்டும் இல்ல, என் தங்கச்சி மேரேஜும் தான். உனக்கு எல்லா சப்போர்ட்டும் தர நா இருக்கேன், நீ டென்ஷன் ஆகாதடா" என்றான் வருண் கனிவுடன்.
வருண் அருந்ததியின் தாய் அகல்யாவின் அண்ணன் ஆதிகேசவனின் மகன். நெருங்கிய உறவினர் என்பதால் சிறுவயதிலிருந்தே இருவருக்கும் ஒருவரை ஒருவர் தெரியும். வருண் அருந்ததியைக் காதலித்து திருமணம் செய்துக்கொண்டான். அருந்ததி வருணின் மீது காதல் இருந்தும் அவன் காதலை ஏற்க தயங்கிய போது அனுபமா தான் அவள் தெளிவான முடிவு எடுக்க உதவினாள். அருந்ததிக்காக வருணிடமும் பேசினாள்.
அவளது தெளிவான அணுகுமுறை, மரியாதையான பேச்சு இதெல்லாம் வருணுக்குப் பிடித்தது. பின் அருந்ததி மூலம் அவளின் குணம் அறிந்து, அவளை தன் சகோதரியாகவே ஏற்றுக்கொண்டான்.
இருவரும் பெற்றோருக்கு ஒற்றை பிள்ளைகள் என்பது அவர்களின் பாசத்திற்கு வலுசேர்த்தது.
தனது அன்பான தங்கைக்கும் மரியாதைக்குரிய மைத்துனனுக்கும் நடக்க இருக்கும் திருமணத்தில் அவனும் ஆர்வமாக இருந்தான்.
அர்ஜுனைத் தவிர மற்றவர்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் திருமண உடைகள், நகைகள் எடுக்க கடைக்கு சென்றனர். அனுபமா நிச்சயதார்த்தம் வேண்டாம், திருமணமும் மிக எளிமையாக நடந்தாள் போதும் என்று சொல்லிவிட்டாள்.
"கல்யாணம் எவ்ளோ கிரேண்டா நடக்குதுன்றது முக்கியம் இல்ல, நம்ம லைஃப் பார்ட்னர் யார்? அவங்களோட நாம வாழப் போற லைஃப் எப்படி இருக்கப் போகுதுங்கறது தான் முக்கியம். என் கல்யாணம் என் விருப்பப்படி, விரும்பியவரோட நடக்கப்போகுது. இதை விட வேற என்ன வேணும்? கல்யாணத்துக்கு பண்ற செலவுல யாராவது ரெண்டு குழந்தைகளுக்கு ஸ்கூல் பீஸ் கட்டுங்க, தேவை இருக்குறவங்களுக்கு உதவிப்பண்ணுங்க, எங்க வாழ்க்கைக் கண்டிப்பா நல்லா இருக்கும்" என்று சொல்லிவிட்டாள் அருந்ததியிடம்.
இதனை அறிந்த அர்ஜுனின் தந்தை அருணாச்சலம் மிகுந்த ஆனந்தப்பட்டார். நல்ல பெண்ணை தான் மனைவியும் மகளும் தேர்வு செய்து இருப்பதாக எண்ணினார்.
அனுவிற்காக எளிமையாக கோவிலில் திருமணம், ஆதவற்றோர் இல்லங்களில் அன்றைய தினம் உணவுக்கு ஏற்பாடு, அனுவுக்கு தெரிந்த சில பொருளாதாரத்தில் பின் தங்கிய மாணவர்களின் கல்வி செலவை ஏற்றுக்கொள்வது, பிறகு தொழில் நண்பர்கள் தனது அலுவலக ஊழியர்களுக்கு விமர்சையாக வரவேற்பு என முடிவு செய்தார் அவர்.
இதோ திருமணத்திற்கு தேவையான உடைகள் மற்றும் நகைகள் வாங்க கிளம்பிக்கொண்டு இருக்கின்றனர். இறுக்கமான முகத்துடனே உடன் வந்தான் அர்ஜுன். கடையில் இவர்கள் முன்பு சென்று காத்திருக்க, ஆட்டோவில் வந்திறங்கியது அனுபமா குடும்பம்.
ஓடிவந்து அணைத்துக்கொண்ட அருந்ததியிடமும் அவள் குடும்பத்தினரிடமும் பேசினர். அர்ஜுன் கூட அனுவின் பெற்றோரிடம் வரவேற்பாக நலம் விசாரித்தான். பின் சென்று அங்கிருந்த இருக்கையில் அமர்ந்துக்கொண்டான்.
தன்னவனைக் காண ஆவலுடன் வந்த அனுபமா, அவனின் பிடித்தமில்லாமையைக் காட்டும் எரிச்சல் முகத்தை பார்த்ததும் சோர்ந்துப் போனாள். 'இவனை எப்படி கட்டி மேய்க்கப்போறேனோ? ' என மனதுக்குள் புலம்பினாள். பின் அவனைக் கண்டுக் கொள்ளாததுப் போல் முக பாவத்துடன் உடைகளைத் தேர்வுசெய்யத் தொடங்கினாள்.
சிரித்த முகத்துடன் திருமணத்திற்கு தேவையானப் பொருட்களை வாங்கிக்கொண்டு இருந்தவளை சந்தேகமாகப் பார்த்தான் அர்ஜுன். அவனை ரகசியமாக கவனித்துக் கொண்டிருந்தவள் சுதாரித்தாள்.
'மச்சான யோசிக்கவிட்டா டேஞ்சராச்சே!' என எண்ணியவள், "அம்மா , எங்க டிபார்ட்மெண்ட் எச்.ஓ. டிக்கு ஒரு மெசேஜ் கன்வே பண்ண மறந்துட்டேன், நீங்க பார்த்துட்டு இருங்க நா போன் பண்ணிட்டு வந்துடறேன்" என சொல்லிவிட்டு போனை எடுத்துக்கொண்டு கடைவாசலுக்கு வந்து, அர்ஜுனை அழைத்தாள்.
யாருக்கு வந்த விருந்தோ? என குஷன் சேரில் ராஜதோரணையில் அமர்ந்துக்கொண்டு , அங்கு நடப்பதைப் பார்த்துக்கொண்டு இருந்தவன், இவள் கடைவாசல் நோக்கி போனதை கவனித்தான். திடீரென அவள் அழைத்ததும் குழம்பியபடி அழைப்பை ஏற்றான். அடுத்த நொடி அனுவின் அதிரடித் தொடங்கியது.
"அர்ஜுன், என்ன நெனச்சிட்டு இருக்கீங்க? இங்க எல்லாம் உங்க இஷ்டம் தானா? நீங்க பாட்டுக்கு வேடிக்கைப் பார்த்துட்டு உக்கார்ந்திருக்கீங்க. என்னோட பேரண்ட்ஸ் வந்து இருக்காங்க. மரியாதைக்கு கூட பக்கத்துல வந்து பேசாம, ஒய்யாரமா உக்கார்ந்துட்டு இருந்தா என்ன அர்த்தம்?" என்றாள் கோபமாக.
"நீங்க வந்ததும் பேசினேனே, அது போதாதா? இந்த மேரேஜ்லயே எனக்கு இஷ்டம் இல்ல, அப்புறம் எப்டி ஷாப்பிங்ல இண்ட்ரெஸ்ட் இருக்கும்?" என்றான் பல்லைக் கடித்தபடி.
அனுவிற்கு கோபம் வந்தது. "சும்மா சும்மா இஷ்டம் இல்லனு சொல்லிட்டே இருக்காதீங்க. உங்களுக்கு மட்டும் தான் இஷ்டம் இல்லையா? எனக்கும் தான் இல்ல. ஆனா நா என் பேரண்ட்ஸ்க்காக ஆக்ட் பண்ணலையா? இங்க பாருங்க அர்ஜுன், உங்களுக்காக தான் நா இந்த மேரேஜ்க்கு மறுபடியும் ஓகே சொல்லியிருக்கேன். எனக்கு என் குடும்ப மரியாதை ரொம்ப முக்கியம். வரும்போது சம்பிராதாயத்துக்கு 'வாங்க, நல்லா இருக்கீங்களா?'னுக் கேட்டா போதுமா? கல்யாண ஷாப்பிங்ல இன்வால்வ் ஆக வேணாமா? நீங்க எதுக்கு ஷாப்பிங்க்கு வந்தீங்க? ஏதாவது வேலை இருக்குனு சொல்லி கட் பண்ணி இருக்கலாம்ல? இப்போ என் அம்மா நீங்க ஏன் ஒதுங்கி உக்கார்ந்துட்டு இருக்கீங்கனு கேக்குறாங்க" என்றாள் கடுப்பாக.
"நானும் அப்படி சொல்லிப்பார்த்தேன். அரு தான் என்னை மிரட்டிக் கூட்டிட்டு வந்துட்டா" என்றான். இப்போது அவன் குரலில் கோபம் இல்லை, இயலாமை தான் இருந்தது.
"போதும் அர்ஜுன், வீண் கதை வேணாம். இப்போ என்ன பண்ணப்போறீங்க? "என்றாள் கறாராக.
"நீ உள்ளே வா. நா பார்த்துக்குறேன்" என்றான்.
மெல்ல தனக்குள் சிரித்துக் கொண்டவள் கடைக்குள் வந்தாள். அங்கு அர்ஜுன் தேவகியின் அருகில் நின்றுக்கொண்டு முகூர்த்த சேலைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டு இருந்தான்.
உங்கள் அன்பு சகோதரி,
லாவண்யா தயூ