On Hold இதயம் கேட்கும் காதல்

[ஷமீம் பானு]

இன்று சித்தீக் உடன் கழித்த நேரங்களை நினைத்து கொண்டே நிம்மதியாய் உறங்கினாள் , ஷெஹனாஸ்.

ஆனால் அதை பார்த்து பொறுக்க முடியாத விதி , " ரொம்ப சந்தோஷப்படாத ஷெஹனாஸ், உனக்கு மிக பெரிய பிரச்சனை காத்திட்டு இருக்கு.. நிம்மதியாவா தூங்குற..." என்று வஞ்சித்து கொண்டு இருந்தது.

சித்தீக் மனம் பல நாள் கழித்து இன்று மகிழ்ச்சியாய் இருந்தது. அவன் ஷெஹனாஸை பார்க்க அவள் உறங்கி கொண்டிருந்தாள். அவளை கண் இமைக்காமல் ரசித்து கொண்டு இருந்தான். லேசாக புன்னகைத்தபடி "வாலு ராட்சஷி சண்டக்கோழி" என்று மனதில் கூறிவிட்டு அமைதியாக உறங்கி போனான்.

அடுத்த நாள் இருவரும் வேலைக்கு சென்றனர். சித்தீக்யின் மலர்ந்த முகத்தை பார்த்த பாஸ்கர்யின் மனதில் எழுந்த மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை.

"டேய் சித்தீக் என்னடா இன்னிக்கி ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்க?" என்று பாஸ்கர் அவன் எதிரில் இருந்த நாற்காலியில் அமர்ந்தவாறு கேட்டான்.

அவன் மெல்லியதாக புன்னகை ஒன்றை உதிர்த்தான்.

"ஹே உன் முகத்தில இப்படி சிரிப்பை பார்த்து எத்தனை வருஷம் ஆச்சு தெரியுமா? " என்று பாஸ்கர் ஆனந்தமாய் சொல்ல நேற்று நடந்ததை சொன்னான்.

மேலும் சித்தீக்யே பேசினான் , "இறந்து போனவளை பற்றி நான் ஏன் கவலை படனும். அவள் ஒன்றும் என்னை உண்மையா நேசிக்கலையே!!!... போதும் இனி மேல் எனக்காகவும் ராஹிலாவுக்காக வந்து இருப்பவளுக்காகவும் வாழலாம் முடிவு பண்ணிட்டேன் பாஸ்கர் ஆனால் அதுக்கு கொஞ்சம் நேரம் வேணும்!!! " என்று மெல்லிதாய் புன்னகைத்தவாறு சொன்னான்.

பாஸ்கர் , புரிந்து கொண்டான் சித்தீக் ஷெஹனாஸை நேசிக்க தொடங்கி விட்டான் என்று . அவனே அதை உணரட்டும் என்று அமைதியாக இருந்து விட்டான்.

இப்போதே உணர வைத்து இருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும். என்ன செய்ய முடியும் எல்லாம் அவன் செயல்.

"ரொம்ப சந்தோஷம் மச்சி... " என்று அணைத்து கொண்டான் பாஸ்கர் சித்தீக்கை.

ஷெஹனாஸ் தன் வேலைகளை முடித்துவிட்டு அமைதியாக இருந்தாள். தன் கையில் அலைபேசி இருந்தாலும் அவள் உபயோகித்து நெடுநாட்கள் ஆகிவிட்டது. அதனால் தன் அலைபேசியை எடுத்தவள் இணையதள வசதியை ஏற்படுத்தியவள் வாட்ஸ்அப் சென்றவளுக்கு மிகப்பெரிய அதிர்ச்சி இருந்தது.

நேற்று ஷெஹனாஸ் மற்றும் சித்தீக் கடற்கரையில், சித்தீக் நெஞ்சில் ஷெஹனாஸ் சாய்ந்திருப்பது போலவும் இருவரும் விளையாடி கொண்டிருப்பதை போலவும் அவள் பள்ளி தோழிகள் புகைப்படம் எடுத்து அவர்களது பள்ளி வாட்ஸ்அப் குரூப் அனுப்பி இருந்தனர்.

அந்த புகைப்படத்திற்கு கீழ் " ஏய் இங்க பாருங்க இதுக்கே கல்யாணம் ஆயிடுச்சு ஆனா நமக்கு இன்னும் கல்யாணம் ஆகல... தலையெழுத்து🤦🤦 " என்று ஒருத்தி அனுப்ப

இன்னொருத்தி , " ஹே இங்க பாருங்கடி ரோடு ரோலருக்கே கல்யாணம் ஆயிடுச்சு அதுவும் அந்த பையனுக்கு டேஸ்டே பாருங்கடி... "

"பையன் எவ்வளவு அழகாக இருக்கான் இவன் எப்படி டி இந்த அசிங்கமானவளை கல்யாணம் பண்ணிக்க சம்மதிச்சான் 🤦🤦 " -தோழி 3

"அவனுக்கு கொடுத்து வச்சத்து அவ்வளவு தான். ." -தோழி 4

" பாவம் அவன் அழகு எங்கே ? இது எங்கே ? ச்சி இதுக்கெல்லாம் வெட்கமாவே இருக்காத... " இப்படி அவர்கள் பலவாறு ஷெஹனாஸை கேவலமாக பேசி கொண்டிருந்த குறுஞ்செய்திகளை படித்தவளுக்கு கண்களில் ஆறாய் வழிந்தது கண்ணீர்.

அப்போது உள்ளே வந்த இளங்கோ , "ஷெஹனாஸ் சார் நாளைக்கு நவீன் கம்பெனிக்கு அனுப்ப வேண்டிய பையல்ஸ் ரெடி பண்ணிடிங்கனா எடுத்துட்டு வர சொன்னாரு!!... " என்று இளங்கோ சொல்ல

"நீங்க போங்க நான் எடுத்துட்டு வரேன் " என்று கூறினாள்.

" ஷெஹனாஸ் அழுதீங்களா? " என்று இளங்கோ கேட்க

" இல்லை சார் கண்ணுல தூசி விழுந்திருச்சு!! " என்று சமாளித்து விட்டு தன் கண்களை துடைத்து கொண்டாள்.

அவன் கேட்டதை எடுத்து கொண்டு உள்ளே சென்றாள். உள்ளே சென்றவள், " சார் நீங்க கேட்ட பையல்ஸ் " என்று நீட்ட சித்தீக் வாங்கி கொண்டான்.

ஷெஹனாஸ் இன்னிக்கி நமக்கு நவீன் கம்பெனி உடன் இன்னிக்கி மீட்டிங் இருக்கு " என்று சித்தீக் சொல்ல அவள் எதுவும் பதில் சொல்லாமல் அமைதியாக இருந்தாள்.

"ஹலோ ஷெஹனாஸ் உங்கிட்ட பேசிட்டு இருக்கேன் " என்று சித்தீக் சொல்ல

" ஸ...ஸாரி ஏதோ சரி சொல்லுங்க " என்று தழுதழுத்த குரலில் சொல்ல

"இன்னிக்கி நவீன் கம்பெனி உடன் மீட்டிங் இருக்கு " என்று சொல்ல

" நாளைக்கு தானே சார் சொன்னாங்க " என்று ஷெஹனாஸ் கேட்டிட

" இல்ல ஷெஹனாஸ் நாளைக்கு அவங்களுக்கு முக்கியமான வேலை இருக்காம் அதனால இன்னிக்கே வைத்துக்கொள்ளலாம் சொன்னாங்க " என்று பாஸ்கர் சொல்ல

"ம்ம்ம் சரி " என்றாள்.

"ஹே அழுதியா? " என்று சித்தீக் கேட்க

"இ..இல்ல ! " என்றவுடன் "அப்புறம் ஏன் கண்ணு கலங்கி இருக்கு ? " என்று சித்தீக் கேட்க , அவள் மனம் அவனிடம் தஞ்சம் புகுந்து அழுதிட மாட்டோமா என்று ஏங்க அதை தன்னுள் புதைத்தவளாய் " அ...அது க..கண்ணுல தூசி விழுந்துடிச்சு "என்றுவிட்டு வேகமாக இடத்தை காலி செய்தாள்.

" பொய் சொல்றாள் மச்சா ! இப்படி தான் டா தன்னோட தேவையை கூட வாயை திறந்து கேட்க மாட்டறாள்! இவளை நினைச்சாலே பயமா இருக்கு என்ன பண்ண போறேன் தெரியலை இவளை வச்சிட்டு ! சின்ன குழந்தை மாதிரி பண்றாள் " என்று வேதனையை வெளியில் குமுறினான் சித்தீக்.

"இல்ல மச்சி தங்கச்சி மனசுல சொல்ல முடியாத வலி இருக்கு அது நல்லாவே புரியுது !! " என்று பாஸ்கர் சொல்ல

" நிறைய விஷயத்தை மறைக்கிறாள் டா ! சரி இப்ப அது இருக்கட்டும் மீட்டிங்கு ரெடி பண்ணு " என்று எரிச்சல் பட்டவனாக தொழ பள்ளிவாசலை நோக்கி சென்றான் சித்தீக்.

இருவரும் லுஹர் (மதிய நேரம்) தொழுகையை முடித்து விட்டனர். பாஸ்கர் சித்தீக் ஒன்றாக அமர்ந்து சாப்பிட்டனர்.

" தங்கச்சி நல்லா சமைக்கிறாங்க ! " என்று புகழாரம் சூட்டினான் பாஸ்கர். அவனும் புன்னகை விட்டபடி சாப்பிட்டான்.

ஷெஹனாஸ் சாப்பிட பிடிக்காமல் அதை அப்படியே மூடி வைத்து விட்டு மீட்டிங்கு தேவையானவற்றை தயாரித்து கொண்டு இருந்தாள்.

இரண்டு மணி போல் அவர்கள் வர மீட்டிங்கை தொடங்கினார்கள். மூன்று மணிநேரத்தில் மீட்டிங் முடிந்து, அந்த project கையில் வந்து சேர்ந்தது ஷெஹனாஸ்யின் பேச்சு திறமையால்.

சிறிது நேரத்தில் அனைவரும் சென்று விட , " தேங்க்ஸ் ஷெஹனாஸ்.." என்று பாஸ்கர் சொல்ல , " அண்ணா இது என் கடமை " என்று புன்னகை சிந்திவிட்டு தன் இடத்திற்கு சென்றாள்.

அவளை ஒரு நிமிடம் பார்த்தவன் , " ம்ஹூம் " என்று பெருமூச்சு விட்ட படி தன்னிடத்திற்கு சென்றான் சித்தீக்.

வீட்டிற்கு வந்த பாஸ்கர் தன் மனைவி பிருந்தாவை அழைத்து கொண்டு வெளியில் சென்றான். பூங்காவிற்கு வந்தார்கள் இருவரும்.

" பிருந்தா நான் இன்னிக்கி சந்தோஷமா இருக்கேன்டி " என்று பாஸ்கர் சொல்ல

" நானும் தான் சரி முதல்ல நீ சொல்ல.." என்றவுடன்

"ம்ம்ம் மூனு வருஷத்துக்கு அப்புறம் சித்தீக் முகத்தில அப்படி ஒரு சிரிப்பு! தமீஸ்யை கட்டிய நாள் முதல் அவன் சந்தோஷமே பறிபோச்சு... இப்ப தான் அவன் முகத்தில ஒரு தெளிவு ! ஒரு நிம்மதி !!! அவன அப்படி பார்த்து ரொம்ப வருஷம் ஆச்சு.." என்று அவள் தோளில் சாய்ந்து கொண்டான் தன் கண்ணீரை துடைத்தவனாக.

"உண்மையாவா பாஸ் சொல்ற! " என்று நம்ப முடியாதவளாய் கேட்க

"ம்ம்ம் ஆமாம்" என்று நடந்ததை சொல்லி அவளை அணைத்து கொண்டான்.

"சரி அம்மு நீ ஏதோ சந்தோஷமான விஷயம் சொல்லனும் சொன்னியே!! " என்று கேட்க

"அ..அது நான் ஒன்னு கேட்பேன் செய்வியா? " என்று தயங்கி கேட்க

"ஹே லூசு நீ சொல்லி முடியாது சொல்லி இருப்பனா?"

"நீ PG படிக்கிறா கேட்பேல.."

" ம்ம்ம் ஆமா "

" எ.. எனக்கு PG படிக்கனும் ஆசையா இருக்கு "

" ஹே லூசு இதுக்கு எதுக்குடா இப்படி தயங்குற? நான் படிக்க போறேன் எனக்கு கல்லூரியில் சேர்த்து விடு சொன்னா சேர்த்து விடப்போற! இதுக்கு எதுக்கு இவ்வளவு தயக்கம்!! " என்று அவன் சொல்ல

"ஹே நிஜமாவ டா சொல்ற? " என்று நம்ப முடியாதவளாய் கேட்க!!

"நிஜமா அம்மு.. நீ தான்டி என் உலகம் " என்று அவளை இழுத்து தன்னோடு அணைத்து கொண்டு மெல்லிதாய் முத்தமிட்டான் அவள் நெற்றியில்.

"வர academicயில் உன்னை சேர்த்து விடுறேன் சரியா " என்று அவற் கூற அவனை சற்று இறுக்கமாக அணைத்து கொண்டான்.

"ஹே இதையா நீ சந்தோஷமான விஷயம் சொன்ன? " என்று அவளை பார்க்க

" அ..அது இன்னிக்கி நம்ம பக்கத்து வீட்டில மேரி அக்கா நம்ம வீட்டுக்கு வந்தாங்க அவங்க அத்தை கிட்ட அவங்க மாசமா இருக்கிறதை சொன்னாங்கலா அந்த சந்தோஷம் எனக்கு ஒட்டிகிச்சு " என்று அவன் நெஞ்சில் சாய்ந்து கொண்டவள்

" பாஸ்கர் நமக்கு எப்ப இந்த மாதிரி குழந்தை பிறக்கும் " என்று குழந்தை போல் கேட்டவளின் மனதில் இருந்த ஏக்கத்தை உணர்ந்தவனாய் அவள் நெற்றியில் மென்மையாய் ஒரு முத்தமிட்டு கூடிய சீக்கிரம் என்றான் தன் கண்களில் எழுந்த கண்ணீரை தன்னவளுக்கு தெரியாமல் துடைத்தவனாய்.

"இறைவா! இவளின் ஆசையை நிறைவேற்றிடு " என்று மனதில் இறைவனிடம் வேண்டினான் பாஸ்கர்.

வீட்டிற்கு வந்த சித்தீக் அவளை விட்டுவிட்டு வெளியே சென்று விட்டான் சிறு வேலையாக.

ஷெஹனாஸ் உள்ளே சென்றவள் தன் வேலைகள் எல்லாம் முடித்துவிட்டு. ராஹிலாவை ராபியாவிடம் கொடுத்து விட்டு வந்தவள் , அந்த குறுஞ்செய்திகள் எல்லாம் அவள் கண்முன் வர கையில் இருந்த அலைபேசியை கோபத்தில் உடைத்து விட்டு கட்டிலில் படுத்து அழுதவாறே உறங்கி விட்டாள்.

ஒன்பது மணிக்கு வீட்டிற்கு வந்தவன் சாப்பிட்டு கொண்டு இருந்தான் , " ஏன் அப்பு ! நீயும் ஷெஹனாஸ்வும் ஒன்னா சாப்பிடுவிங்களா இல்லை தனிதனியா சாப்பிடுவிங்களா? " என்று ஆரிஃபா கேட்க

"ஏன் மா கேட்கிறிங்க! தனி தனியா தான் சாப்பிடுவோம்"

"இல்ல ப்பா அவள் மதியானம் சாப்பிடமா அப்படியே கொண்டு வந்திருக்கா! இப்பவும் அவள் சாப்பிடலை! தூங்கிட்டாள் எப்பவும் மதியானம் ஓழுங்கா சாப்பிடுறதில்லை டா ! இப்படியே இருந்தா அவள் உடம்பு என்னத்துக்கு ஆகுறது! கொஞ்சம் நீதான் அப்பு அவளை பார்த்துக்கனும் " என்று ஆரிஃபா மெதுவாக சொல்ல அவன் சரியென தலையசைத்து விட்டு அமைதியாக உள்ளே சென்றான்.

அவள் அருகில் வந்தவன் அப்போது தான் கவனித்தான் அவள் அலைபேசி உடைந்து கிடைப்பது. அவள் படுத்த முறையும் சரியில்லாமல் இருக்க அவளை சரியாக படுக்க வைத்தவன் அவள் உறங்கி கொண்டிருந்த இடத்திலும் அவள் கன்னங்களிலும் இருந்த கண்ணீர் தடயம் உணர்த்தியது அவள் அழுததை.

அப்போது தான் அவனுக்கு புரிந்தது. அலைபேசி தானாக உடையவில்லை! அவளே! உடைத்து உள்ளாள் என்று! .

அவளின் தலையை வருடியவன் "ஹே உனக்கு என்ன தான்டி பிரச்சினை உன்னை இப்படி பார்க்கிறதுக்கே கஷ்டமா இருக்குடி😢😢 ... உனக்கு நான் இருக்கேன். " என்று அவள் நெற்றியில் மென்மாய் தன் முதல் முத்திரையை பதித்தான் ,சித்தீக்.

அவளின் வலியை சித்தீக் அறிவானா? அவள் என்ன மறைக்கிறாள் என்பதை கண்டுபிடிப்பானா? பார்ப்போம்!!

தொடரும்

ஹாய் ப்ரெண்ட்ஸ்...

இங்க கதைப் போட்டே பல மாதங்கள் ஆகுது. என்னோட போன்ல browser சரியா வேலை செய்யலை. அதான் வர முடியலை. இப்ப பரவாயில்ல ஓரளவுக்கு வேலை செயுது. இனி பதிவுகளை தினமும் தரேன்...

நன்றி

 

[ஷமீம் பானு]

உறங்கி கொண்டிருந்தவளின் அருகே அமர்ந்தன், அவளை ஒரு நிமிடம் பார்த்து கொண்டு இருந்தான்.

" ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருக்கும் போது அவங்களை கூப்பிட்டா மனசுல இருக்கிறதை சொல்லுவாங்க கேள்விபட்டிருக்கேன் அப்படி பண்ணி பார்ப்போம் அப்பவாவது அவள் மனசுல இருக்கிறதை சொல்றாளா என்று ? " என்று எண்ணியவன் மெதுவாக அவள் காதருகில் சென்றவன், " ஷெஹனாஸ் " என்று மெலிதாக அழைத்தான்.

அக்குரல் யாருடையது என்றெல்லாம் பேதையவள் அறியவில்லை. அவள் உணர்ந்தது எல்லாம் அக்குரலில் இருந்த அன்பு கலந்த காதலை மட்டுமே. அவள் கண்களில் இருந்து மழையாய் தண்ணீர் வழிந்தது.

எந்தவொரு அசைவும் இல்லாததை உணர்ந்தவன் அவளை தன் பக்கம் திருப்பினான் அவளை எழுப்பாமல். பேதையவளின் கண்களில் நின்றாது ஓடிக்கொண்டிருந்த கண்ணீரை கண்டு திகைத்தான்.

எதுவும் பேசாமல் அவள் அருகில் உறங்கியவன், அவளை தன் நெஞ்சோடு அணைத்து கொண்டான். தாய் மடிக்கு ஏங்கிய குழந்தை போல் அவனுள் புதைந்து கொண்டாள் நங்கையவள்.

அவளின் நிலையை பார்த்தவனின் கண்களில் தன்னை அறியாமல் வழிந்தது கண்ணீர்.

எப்போதும் துறுதறு என்று எதையாவது செய்யும் குணம் ; தன்னை சீண்டி கொண்டே இருப்பது இவ்வளவு அழகானவளின் மனதில் சொல்ல முடியாத இக்கண்ணீருக்கு காரணம் என்ன? ஒருவேளை அ...அது அவளை யாராது லவ் பண்ணி ஏமாற்றி இருப்பாங்களோ! இவள் யாருக்கும் அசறாத ஆள் ஆச்சே! " என்று மனதில் பேசி கொண்டே தன்மேல் குழந்தை போல் உறங்கும் நங்கையை பார்த்தவன், " கவலைப்படாதே டா நான் இருக்கேன் உனக்காக நான் இருக்கேன்.. " என்று அவள் உச்சி முகர்ந்தபடி உறங்கி போனான்.

காலையில் விழித்த ஷெஹனாஸ் அவன் அணைப்பில் இருந்ததை கண்டு அதிர்ச்சியானாள். "நான் எப்படி இவன் மேலே தூங்குன? " என்று நேற்று இரவு நடந்ததை யோசித்தவளுக்கு தான் அழுது தூங்கிவிட்டது வரை மட்டுமே அவள் நினைவிற்கு வந்தது. அதன் பிறகு என்ன நடந்தது என்பதெல்லாம் அவளுக்கு நினைவில்லை.

அவனின் அந்த அணைப்பு அவள் உள்ளுக்குள் ஏதோ செய்தது. தன்னவனின் முதல் ஸ்பரிசம் அது. அதை அனுபவிக்காமல் மங்கையவள் அவனிடம் இருந்து விலகி சென்றாள்.

பிறகு தன் வேளைகளை முடித்த வர அவன் எழுந்திருந்தான். அவன் தொழுகைக்கு நேரமானதால், பிறகு கேட்டு கொள்ளலாம் என்று தொழுகைக்கு சென்றான் சித்தீக்.

அவள் வீட்டு வேலைகள் முடித்து குளித்துவிட்டு வரவும் சித்தீக் வரவும் சரியாக இருந்தது. அவன் குளிக்க சென்று விட்டான். அதற்குள் அவள் அவனுக்கு தேநீரை எடுத்து வந்தாள். அதை மேசை மீது வைத்து விட்டு ராஹிலாவுடன் விளையாடி கொண்டிருந்தாள்.

அவன் குளித்து விட்டு வந்ததை பார்த்த ஷெஹனாஸ் அவனுக்கு தேநீரை எடுத்து கொடுத்தாள். அவன் அதை வாங்கி அமைதியாக குடித்து முடித்தான்.

"ஷெஹனாஸ் உன்கிட்ட நான் கொஞ்சம் பேசனும்" என்று சித்தீக் அவள் அருகில் வந்து நின்றான்.

" ஒருவேளை நேற்று ஏன் அழுதோம் கேட்க போறானோ? " என்று மனதில் நினைத்து கொண்டு, " எ..என்ன பேசனும்? " என்று எங்கேயோ பார்த்தபடி கேட்டாள்.

" எதுக்கு நேற்று அழுத ? " என்று கேட்க

"..."

"இப்ப எதுக்கு அமைதியா இருக்க? பதிலை சொல்லு "

"..."

"அமைதியா இருந்தா மட்டும் எல்லாமே சரியாகிடுமா ? "

"இப்ப என்ன தான் வேண்டும் உங்களுக்கு ? "

"ம்ம்ம் நீ ஏன் அழுதேன் தெரியனும் ? "

" எதுக்கோ அழுதேன் விடுங்களேன்! எதுக்கு அழுதா என்ன? அழுகனும் தோனுச்சு அழுதேன்!! "

"எனக்கு இப்ப எதுக்கு அழுதேன் தெரிந்தாகனும்! "

"விட்டுவிடுங்கள் அதான் இப்ப சிரிக்கிறேன் அப்பறம் என்ன? "என்று சொல்லியவளை

"சரி உன் அலைபேசி எப்படி உடைந்தது? " என்று கோபத்தில் சற்று கடுமையை காட்டினான்.

"அ..அது அது கை தவறி கீழே விழுந்து விட்டது..." என்றவுடன்

"அறைஞ்சிடுவ பார்த்துக்கோ!! எப்ப பார்த்தாலும் பொய் சொல்லிட்டு " என்று அவன் அடிப்பதற்கு கையை ஓங்கினான் அனல் தெறிக்கும் பார்வையோடு.

அவனின் மிரட்டலில் மிரண்டவளின் கண்களில் கண்ணீரை கண்டவன் "ம்ச் "என்று கையை கீழே இறக்கினான்.

அப்பாவின் கோபத்தையும் அம்மாவின் கண்ணீரையும் பார்த்த ராஹிலா அழ தொடங்கி விட்டாள்.

"குட்டிமா ஒன்னுமில்லை டா " என்று அவளை சமாதானம் செய்ய வெளியில் அழைத்து சென்றாள் , ஷெஹனாஸ்.

" உனக்கு நான் இருக்கேன் ! உன் பிரச்சினை என்ன என்று நான் கண்டுபிடிக்கிறேன்! அதை தீர்த்து வைப்பது என் பொறுப்பு.." என்று அவன் நினைத்தவன் மனதில் பல யோசனைகள் மனதில் ஓடி கொண்டிருந்தன.

"ஷெஹனாஸ் ஒழுங்கா சாப்பிடனும் சரியா! மீதி வைக்காமல் சாப்பிடனும் புரியுதா? " என்று அக்கறையாய் சொல்ல "சரிங்க அத்தை " என்று நல்ல பிள்ளையாய் கேட்டு கொண்டாள்.

இருவரும் சாப்பிட்டு விட்டு வேலைக்கு கிளம்பினர்.

"ஏன் அத்தை இந்த பிள்ளை இப்படி இருக்கு இட்லி ரெண்டுக்கு மேலே சாப்பிட மாட்டிறாள். தோசை ஒன்னுக்கு மேலே தொடுறது இல்லை. சாப்பாத்தி பரவாயில்லை. சாப்பாடு சுத்தம் இறங்க மாட்டிது அவளுக்கு இப்படி சாப்பிட்டா எப்படி ? " என்று வருந்தி கொண்டு இருந்தார் ஆரிஃபா.

"விடு நம்ம ராஹிலா பெரியவள் ஆனதும் அவள் சாப்பிட வைப்பாள் அவள் அம்மாவை அப்படி தானே என் கண்ணு.." என்று ராபியா ராஹிலாவை பார்க்க அவளும் ஆம் என்று தலையசைத்தாள்.

ராஹிலா இப்போதெல்லாம் அம்மா அம்மா என்று ஷெஹனாஸ் பின்னாடி தான் அதிகமாக இருந்தாள். வீட்டிற்கு வந்தவுடன் அம்மா என்று சந்தோஷமாய் அழைத்து கொண்டு வேகமாக தவழ்ந்து ஷெஹனாஸ்யிடம் செல்வாள்.

அவளும் ராஹிலாவை தூக்கி ஒரு சுற்று சுற்றி முத்த மழை பொழிவாள். அதை பல நேரம் தன் அலைபேசியில் படமாக எடுத்து வைத்துள்ளார் லியாக்கத்.

"ஏன் ஆரிஃபா நேத்து ஷெஹனாஸ்யை திட்டுனியா மா ? " என்று வாசிம் கேட்க

"இல்லை மாமா நான் எதுக்கு அவளை திட்ட போறேன்! " என்று பொறுமையாக பதில் அளித்தார்.

"இல்லை சித்தீக் எதாவது திட்டி இருப்பானோ! .." என்று வாசிம் சந்தேகமாய் சொல்ல

"ஏன் அப்பா கேட்கிறிங்க?.." என்று லியாக்கத் கேட்க

"இல்லை பா அவள் நேற்றில் இருந்து அவள் முகமே சரியில்லை!! " என்று வாசிம் நாளிதழை படித்து கொண்டே கேட்டார்.

"ஆமா நானும் அதை கவனிச்சேன்!! " என்று ஆரிஃபா சொல்ல

"அந்த பிள்ளை எவ்வளவு வலி இருந்தாலும் தனக்குள்ள வச்சிக்கிறவ அதை வெளியே காட்டிக்க மாட்றாள்.. இதை வந்த புதுசுலே நான் கவனிச்சிட்டேன்..." என்று ராபியா சொல்ல

"விடுங்கள் அல்லாஹ் பார்த்துப்பான் " என்று லியாக்கத் சொல்ல அனைவரும் அமைதியாய் அவர்கள் வேலையை செய்தனர்.

அலுவலகத்திற்கு வந்தவர்கள் தங்கள் வேலையை செய்து கொண்டிருந்தனர். ஆனால் சித்தீக் மட்டும் வேலை செய்யாமல் எதையோ யோசித்து கொண்டு இருந்தான்.

அவன் மனம் முழுக்க ஷெஹனாஸ் பற்றி தான் நினைத்து கொண்டிருந்தது. அவளுக்கு என்ன பிரச்சனை? அவள் ஏன் அழுதாள் ? எதற்காக அழுதாள் ? அப்படி என்ன வலி ? அதுவும் வெளியில் சொல்ல முடியாத அளவுக்கு! அவள் எதுக்கு அதை மாமாகிட்ட இருந்து மறைக்கனும்? அவள் பெயரில் போட்ட பணத்தை என்ன செய்தாள்? ஒரு வேளை யாராது மிரட்டுறாங்களா? ஒன்னுமே புரியலையே! என்று அவன் மனம் பலவாறாக யோசித்து கொண்டிருந்தது. இதில் ஆழ்ந்து இருந்தவன் பாஸ்கரின் அழைப்பு சத்தம் காதில் விழவில்லை.

"எருமை மாடு அப்படி என்ன யோசிக்கிறான் தெரியலையே!! " என்று அவன் தலையில் கொட்டினான் பாஸ்கர்.

வலியில் நினைவுக்கு வந்தவன் , " டேய் கேன நாயே எதுக்குடா கொட்டுன? " என்று கேட்க

"பின்ன என்ன ஒரு மனிஷன் எவ்வளவு நேரம் தான் கூப்பிடுவான்! "

"இல்ல மச்சி சாரி டா காதில கேட்கலை" என்று அவன் சொல்ல

"பரவாயில்லை அப்படி என்ன தீவிரமாக யோசித்து கொண்டிருக்க?." என்று பாஸ்கர் கேட்க அனைத்தையும் ஒன்று விடாமல் சொல்லி முடித்தான்.

"பாவம் டா தங்கச்சி.. அவங்க நண்பர்களை விசாரித்தால் எல்லாமே தெரிந்து விடும் "என்று பாஸ்கர் சொல்ல

"நல்ல ஐடியா அவங்க நம்பர்.." என்று சித்தீக் கேட்க

"வாங்கலாம் நீ கவலை படாத தங்கச்சி நல்ல மனசுக்கு எல்லாமே நல்லதாவே நடக்கும்! கடவுள் பார்த்துப்பான் விடு " என்று பாஸ்கர் ஆறுதல் சொல்ல சற்று தெளிந்தான் சித்தீக்.

"டேய் மச்சி அவள் சரியா சாப்பிட மாட்றாள் ! அதனால அவளை சாப்பிட வைக்கனும் நீ சாப்பிடு நான் அங்க போறேன் " என்று சொல்லி விட்டு பதிலுக்கு காத்திராமல் நகர்ந்தான்.

அவனின் இந்த மாற்றம் பெரும் நிம்மதியை தந்தது பாஸ்கர். "டேய் மச்சி நீ நேசிக்க தொடங்கிட்ட அதை நீயே உணரனும் தான் அமைதியா இருக்கேன் " என்று மனதில் நினைத்த படி சாப்பிட தொடங்கினான்.

அவன் ஷெஹனாஸ் அறைக்குள் செல்ல அவள் , " எ..என்ன வேணும் ? " என்று கேட்டாள்.

"சாப்பிட்டியா ? " என்று கேட்க

"ம்ம்ம் இல்லை " என்று சொல்லிட , "சரி எடு நாம சேர்ந்து சாப்பிடலாம் " என்றவுடன் அவள் விழிக்க தொடங்கிவிட்டாள். பிறகு அமைதியாக சாப்பாட்டை திறந்தாள்.

"ம்ம்ம் சாப்பிடு " என்றான். அவள் என்று மதியம் சாப்பிட்டு இருக்கிறாள் இன்று சாப்பிட .

அவள் அமைதியாக இருக்க அவனே எடுத்து ஊட்டி விட தொடங்கினான். அவளுக்கு ஒன்னுமே புரியவில்லை.

"ஹே வாங்கு "என்று சொல்ல பொறுமையாக வாயை திறந்து வாங்கி கொண்டாள்.

நான்கு வாய் சாப்பிட்டவுடன் "போதும் எனக்கு இதுக்கு மேல வேணாம் ப்ளீஸ்" என்று அவள் கெஞ்சினாள்.

அவளின் கெஞ்சலை உள்ளுக்குள் ரசித்தவன், " ம்ம்ம் ஒழுங்கா சாப்பிடும் " என்று குரலில் கடுமையை காட்டினான்.

அவளுக்கு கண்களில் கண்ணீர். தன் அண்ணன் அப்பவை தவிர்த்து இது போல் யாரும் தன் மேல் இவ்வளவு அக்கறை எடுத்து கொண்டதில்லை.

"ஏய் லூசு அவன் கிட்ட உன் கஷ்டத்தை சொல்லிடு . அவருகிட்ட மனசு விட்டு எல்லாமே அழுது முடிச்சிடு.." என்று அவள் மனம் எவ்வளவு சொல்லியும் கேட்காமல் , "நான் ராஹிலாவுக்கு அம்மாவா மட்டும் தானே அவரை மணம் முடித்தேன் அவர் கிட்டயிருந்து நான் இதை எல்லாம் எதிரி பார்க்கிறது தப்பு " என்று கூறி விட்டாள்.

"நீயெல்லாம் திருந்தவே மாட்டேன் எப்படியோ போ! " என்று புத்தி சொல்ல

"நீ சொல்லறதும் சரிதான் " என்று மனம் புத்திக்கு ஆதரவு கொடுத்தது.

அப்போதும் அவள் மாறவில்லை. அவளுக்கு ஏனோ ரஸாஹ் நினைவு வந்துவிட்டது.

"எ....எனக்கு அண்ணா நியாபகம் வந்திடுச்சு , நான் போய் அவனை பார்த்துட்டு வீட்டுக்கு வந்திடுற "என்று அவள் சொல்ல

"சரி வா நானே உன்னை அழைச்சிட்டு போறேன்!" என்றவனிடம்

"வேண்டாம் நானே போய்ட்டு வந்துடுறேன் " என்று சொல்ல

"பணம் வேணுமா " என்று கேட்க

"அதெல்லாம் இருக்கு " என்று விட்டு சென்றாள்.

அங்கு வந்தால், தன் அம்மா அவனை எதாவது சொல்லி சண்டை இழுத்து விடுவாளோ என்று பயந்தே வேண்டாம் என்று மறுத்தாள் ஷெஹனாஸ். அவனை அழைத்து சென்றிருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும் என்ன செய்ய எல்லாம் விதி !

வீட்டிற்கு போகும் வழியில் தன் அண்ணிக்கு பிடித்தவை வாங்கி கொண்டு சென்றாள்.

வீட்டிற்கு வந்தவுடன், " அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்(வரஹ்) அண்ணி " என்று அழைக்க ஷெஹனாஸ் பார்த்த சந்தோஷத்தில் ரக்ஷனா என்ன செய்வதென்று அவளுக்கு புரியவில்லை.

"வ அலைக்குமுஸ்ஸலாம்(வரஹ்) ஹே ஷெஹனாஸ் வா உள்ள வா " என்று அவள் கை பிடித்து அழைத்து சென்றாள்.

"ஷெஹனாஸ் மா நல்லா இருக்கியா? மாப்பிள்ளை பேத்தி வீட்டில் இருக்கவங்க எல்லாம் எப்படி இருக்காங்க ? " என்று உஸ்மான் கேட்க

"அல்ஹம்துலில்லாஹ் நல்லா இருக்காங்க! என்னை எல்லாரும் நல்லா பார்த்துக்கிறாங்க அப்பா " என்று சொன்னவுடன் உஸ்மான் மனம் நிம்மதி அடைந்தது.

"ஹான் அண்ணி இந்தாங்க உங்களுக்கு பிடிச்சது "என்று நீட்டிட அவள் ஆசையாய் அதை பிரித்து எடுத்து சாப்பிட வாயில் வைக்க அதை தட்டி விடவும் சரியாக இருந்தது.

"அத்தை எதுக்கு இப்ப தள்ளி விட்டிங்க? " என்று ரக்ஷனா கோபப்பட

"ஹே அதுல அவள் எதையாவது கலந்து கொண்டு வந்திருந்தா ? என்ன பண்ண? அதுமட்டுமின்றி அவள் கேவலமான அழகு என் பேர குழந்தைக்கு ஒட்டிக்கிச்சினா? இவளா அம்மாவா இருக்க கூட தகுதி இல்லாதவள் "என்று சொல்ல ஷெஹனாஸ் கண்கள் கலங்கி விட்டன.

அதற்கு மேல் அங்கு நிற்க பிடிக்காதவள் வேகமாக இடத்தை காலி செய்து விட்டாள்.

"ஹே உனக்கு எல்லாம் அறிவே இல்லையா? எதுக்கு இப்படி பேசுற? நாம பெத்த புள்ளைய இப்படி பேசுறியே உனக்கு அசிங்கமாக தெரியலை ! " என்று உஸ்மான் கோபப்பட

"ஆமா நான் சொன்னதில்லை என்ன தப்பு இருக்கு ! " என்று ஆயிஷா சொல்ல

"மாமா இவங்க கிட்ட பேசி என்ன ஆக போது விடுங்கள்" என்று சொல்லிவிட்டு தன்னறைக்கு சென்றாள் ரக்ஷனா.

மணி நான்கை போல் வீட்டிற்கு வந்தாள்.

"என்னமா சீக்கிரமா வந்திருக்க?.." என்று வாசிம் கேட்க

"அண்ணியை பார்க்க போன அதான் அப்படியே வீட்டிற்கு வந்திட்ட " என்றாள்.

தன் அம்மாவின் குரலை கேட்ட ராஹிலா உள்ள இருந்து உற்சாகமாகவும் வேகமாகவும் தவழ்ந்து வந்தாள்.

அவளை சந்தோஷமாய் தூக்கியவள் அறைக்கு சென்று கொண்டாள்.

"ஏன் குட்டிமா நான் அம்மாவா இருக்க கூட தகுதி இல்லையா! நான் அவ்வளவு கேவலமா இருக்கேனா? உனக்கு என்னை பிடிக்கலாயா ? " என்று கேட்டவள் தான் ராஹிலா அடித்து விட்டாள்.

"எதுக்குடா அம்மாவை அடிச்ச நான் அப்படி பேசினது பிடிக்கலையா " என்று கேட்க அம்மாவின் கண்களை துடைத்தவள் கன்னத்தில் முத்தம் ஒன்றை கொடுத்தாள். அவளை தன்னோடு அணைத்து கொண்டு அப்படியே உறங்கினாள்.

சிறிது நேரத்தில் சித்தீக் வர ராஹிலாவை தன் நெஞ்சோடு அணைத்து கொண்டு உறங்கி கொண்டிருப்பவளை பார்த்தவன் தனக்குள் சிரித்தான்.

ராஹிலா முழித்து கொண்டிருப்பது அவளின் அம்மா என்ற அழைப்பில் உணர்ந்தவன் அவளை தூக்க செல்ல ஷெஹனாஸ்யின் வாடிய முகத்தை கண்டவன் ஏதோ பிரச்சனை நடந்து இருக்கிறது என்பதை புரிந்து கொண்டான்.

அவன் எதுவும் சொல்லாமல் அறையில் சிறிது நேரம் ராஹிலாவை விளையாட வைத்து கொண்டிருந்தான்.

அவனின் மனதில் , "இவள் ஏன் இப்படி இருக்கிறாள் ? " என்று நொந்து கொண்டான்.

💕தொடரும்💕

 

[ஷமீம் பானு]

♥️ 17. இதயம் கேட்கும் காதல் ♥️

ரஸாஹ்யிடம் நடந்ததை அலைபேசியில் சொன்னாள் ரக்ஷனா. ஆயிஷா மேல் ரஸாஹ்யின் கோபம் அதிகமானது.

வீட்டிற்கு வந்ததும், "அம்மா " என்று கத்தியடி உள்ளே நுழைந்தான் ரஸாஹ்.

"டேய் எதுக்கு டா இப்ப கத்துற? " என்று ஆயிஷா கேட்டு கொண்டே சமையலறையில் இருந்து வெளியே வந்தார்.

"எதுக்கு ஷெஹனாஸ்யை அசிங்கப்படுத்துன? ஏன் மா இப்படி மிருகம் மாதிரி நடந்துக்கிற? அவளும் நீ பெத்த பொண்ணு தானே! அவளை ஏன்மா இப்படி அசிங்கமாக பேசுற! " என்று கேட்டவனிடம்.

"டேய் நான் ஒன்னும் பண்ணலை! அந்த அசிங்கபிடிச்சிவ எதுக்கு இங்க வரனும்? அதான் அவளை கல்யாணம் பண்ணி கொடுத்துட்டோமில!..." என்று பேச இதுவரை கை நீட்டாத உஸ்மான் தன் மனைவியை அறைந்தார்.

"அந்த வீணா போனவளுக்காக என்னையே கை நீட்டுறிங்களா! " என்று உஸ்மானை கோபமாக பார்த்தார்.

"ஏய் எதுக்கு டி அழகு அழகு அது பின்னாடியே போற? அழகால எதையும் சாதிக்க முடியாது புரிந்துகோ ! " என்று உஸ்மான் சொல்ல

"அழகு இருந்தா தான் எல்லாமே! அழகு மட்டும் தான் முக்கியம்" என்று ஆயிஷா சொல்ல

"அப்பா போதும் ! இனி நானும் ரக்ஷனாவும் தனி குடித்தனம் போய்டுறோம் " என்று ரஸாஹ் சொல்ல பெற்றவர்கள் அதிர்ந்தனர்.

"டேய் என்னடா இப்படி சொல்ற? " என்று உஸ்மான் கேட்க

"இல்லப்பா இது தான் என் முடிவு ! மேலேயே நாங்க சமைத்து சாப்பிட்டு கொள்கிறோம்! " என்று ரஸாஹ் சொல்ல

"டேய் அந்த புள்ள மாசமா இருக்கு டா ! " என்று உஸ்மான் கவலையாக சொல்ல

"நாங்க பார்த்து கொள்றோம் ப்பா ! " என்று விட்டு தங்கள் தனியாக சமைத்து சாப்பிட அனைத்தையும் வரும் வழியில் வாங்கி வந்தான் ரஸாஹ்.

ரக்ஷனாவும் அவன் முடிவை அமைதியாக ஏற்று கொண்டாள். ஆயிஷாவிற்கு இன்னும் ஷெஹனாஸ் மேல் கோபம் தான் அதிகம் ஆனது.

உஸ்மான் அவர்களின் முடிவை தடுக்கவில்லை.

ரஸாஹ் உள்ளே வந்தவுடன் , "ரக்ஷனா நான் எடுத்த முடிவில உனக்கு எந்தவொரு ஆட்சேபனை இல்லை தானே! "என்று கேட்க

"ம்ஹூம் இல்லை " என்று பின்னால் அணைத்து கொண்டாள் ரக்ஷனா. அவளின் கரத்தில் மெலிதாய் இதழ் பதித்தான் ரஸாஹ்.

"கவலை படாதடா ஷெஹனாஸ் பிரச்சினை சீக்கிரம் சரியாகும் " என்று ஆறுதல் சொல்ல அவள் மடியில் தலை சாய்ந்து கொண்டான்.

" இவளுக்கு என்ன நடந்திருக்கும்! ஏதோ நடந்திருக்கு மட்டும் புரியுது ! ஆனா என்ன நடந்திருக்கு தெரியமாட்டேன்து! கண்டு பிடிப்போம்! "என்று மனதில் முடிவெடுத்து கொண்டு உறங்க சென்றான்.

"அம்மாடி ஷெஹனாஸ் நாங்க என் தங்கச்சியோட நாத்தனார் பொண்ணு நிக்காஹ்க்கு கள்ளக்குறிச்சி போரோம்! ஊருக்கு போய்ட்டு வரதுக்கு நாலு நாள் ஆகும்..." என்று ஆரிஃபா சொல்ல

"ஆமாலே சொன்னிங்கள! போகனுமா? நான் வேணா கூட வரவா? .." என்று சிணுங்கினாள்.

"அதெல்லாம் வேண்டாம் டா .. நாங்க போய்ட்டு வந்துறோம்! "என்று லியாக்கத் சொல்ல

"சரி ஒழுங்கா சாப்பிடனும்! நேரத்தில படுத்துடனும் சரியா " என்று செல்லமாக அதட்டினாள் ஷெஹனாஸ்.

"ம்ம்ம் சரிடி பெரிய மனிசி.." என்று ராபியா சொல்ல

"அது என் செல்ல பாட்டி.." என்று கன்னத்தில் முத்தமிட்டள்.

"அதெல்லாம் நாங்க சாப்பிடுறது இருக்கட்டும் நீ ஒழுங்கா சாப்பிடனும். நாங்க இல்லை சொல்லி சாப்பிடாம இருந்த அப்பறம் நான் பேச மாட்டேன் " என்று அவள் காதை திருகிய படி அதட்டினார் ஆரிஃபா.

"ஆஆஆஆஆஆ அத்தை கா..கா..காது அத்தை.. பாட்டி காதை விட சொல்லுங்க பாட்டி மீ பாவம்... அத்தை வேணும்னா சொல்லுங்க காதை தனியா எடுத்து தர வச்சிக்கோங்க ..." என்று சிரித்து கொண்டே நெளிய

"வாய் வாய் " என்று ஆரிஃபா சொல்ல

"வாய் இல்ல அத்தை காது . காதை தானே பிடிச்சிட்டு இருக்கிங்க! " என்று பாவமாக முகத்தை தொங்க போட்டாள் ஷெஹனாஸ்.

அவர்களின் செல்ல சண்டையை மற்றவர்கள் ரசித்தபடி சிரித்து கொண்டு இருந்தனர்.

"சரி சரி போதும் வாங்க கிளம்பிவோம் நேரம் ஆகுது! " என்று வாசிம் அதட்ட

அனைவரும் விடைபெற்று நகர்ந்தனர். வீடே வெறித்து இருந்தது.

"ஷெஹனாஸ் நேரம் ஆயிடுச்சு கிளம்பலாமா! " என்று சித்தீக் கேட்க

"இல்லை நான் வரலை " என்றவுடன்

"ஏன் என்னாச்சு உடம்பு சரியில்லையா என்ன? " என்று அக்கறையாய் கேட்டவனை கண் கலங்கிய படி பார்த்தாள்.

அவளின் கலங்கிய கண்களை கண்டவன் , " ஹே என்னாச்சு ஏன் கண் கலங்கி இருக்கு ? " என்று பதற

"ஒன்னுமில்லை வீட்டில கொஞ்சம் வேலை இருக்கு ! அத்தை இருந்தா எல்லாமே பார்த்துக்குவாங்க " என்று சொல்ல

"ம்ம்ம் சரி மதியம் ஒழுங்கா சாப்பிடும்..." என்று கூறியவன் சாப்பிட அமர்ந்தான்.

இருவரும் ஒன்றாக சாப்பிட்டனர். அவன் வேலைக்கு சென்று விட்டான். இவள் ராஹிலாவுடன் சிறிது நேரம் விளையாடி விட்டு அவளை கவனித்த படியே மற்ற வேலைகளை செய்து கொண்டிருந்தாள்.

"ஏய் நிஸா இது தான் சரியான சந்தர்ப்பம், இவளை வீட்டை விட்டு அனுப்புறதுக்கு.." என்று ஜஸ்ரா சொல்ல

"ஆமா ஜஸ்ரா. முதல்ல இந்த வீணா போனவளை வீட்டை விட்டு துறத்தனும். " என்று நிஸாவும் ஆமோதித்தாள். ஏனோ விதியும் இவர்களுக்கு சாதகமாகவே இருந்தது.

அவர்கள் மனதில் ஒரு யோசனை தோன்ற அதை கச்சிதமாக செய்து முடித்தனர் இருவரும்.

இவள் ராஹிலாவுடன் பேசி கொண்டே வீட்டை சுத்தம் செய்து கொண்டிருந்தாள். பிறகு தோட்டத்தில் சிறிது நேரம் ராஹிலாவுடன் வேடிக்கை காட்டி விளையாடி கொண்டிருந்தாள்.

ராஹிலா அம்மாவுடன் மிகவும் ஆனந்தமாய் இருந்தாள்.

"குட்டிமா நீ எப்ப நடப்ப? அம்மாக்கு அதை பார்க்கனும் எவ்வளவு ஆசையா இருக்கு தெரியுமா? " என்று அவளிடம் பேச அழகாய் புன்னகைத்து கொண்டு இருந்தாள் ராஹிலா.

அவளின் புன்னகையில் தன்னை மறந்து ரசித்து கொண்டு இருந்தாள்.

"குட்டிமா உன் அப்பாவை பார்த்தால் மட்டும் நான் என்ன ஆகுறனே தெரியலை! உள்ளுக்குள்ள ஏதோ பண்ணுது! அவர்கிட்ட மட்டும் தான் செல்லம் என் முழு குணத்தையும் காட்டுறேன் ! உன் அப்பா என் வாழ்க்கையில வந்த நொடியில இருந்து சந்தோஷம் மட்டும் தான் பார்க்கிறேன்! அதுவும் இந்த வீட்டுக்கு வந்ததிலிருந்து அதிகமாக! உரிமை இருக்கிற இடத்தில தான் நம்மலோட மொத்த குணத்தையும் காட்டுவோம்! அதுமாதிரி தான் . நான் என்ன சொல்றதுன்னு தெரியலை குட்டிமா! ஆனா உன் அப்பா தான் எனக்கு எல்லாமே! .." என்று தன் கண்ணை துடைத்து கொண்டு ராஹிலாவை நெஞ்சோடு அணைத்து கொண்டாள்.

தன் அம்மாவின் மகிழ்ச்சி அவளுக்கும் ஒட்டி கொள்ள சத்தமாய் சிரித்தாள் ராஹிலா.

லுஹர் தொழுகை தொழுது கொண்டிருந்த ஷெஹனாஸ் முன் அமர்ந்து தானும் அதை போலவே செய்து கொண்டிருந்தது அந்த பிஞ்சு.

தொழுகையை முடித்தவள் , "குட்டிமா உன் சேட்டையை ஆரம்பிச்சிட்ட பார்த்தியா ? அம்மா தொழுதுட்டு தானே இருக்கேன்! " என்று அவள் செல்லமாய் கோபித்து கொள்ள அவள் நக்கலாய் சிரித்து கொண்டிருந்தாள்.

"நீ சிரிக்கிறது பார்த்தா ரொம்ப தப்பா இருக்கே!" என்று அவளை தூக்க

"உச்சா போய்ட்டு தான் சிரிக்கிறியா நீ! உன்னை பிடி " என்று அவள் சொல்ல அழகாய் தவழ்ந்து தப்பித்தாள் ராஹிலா.

"இதோ அம்மா வரேன் பாரு " என்று அவளும் அவள் பின்னாடி மெதுவாக நகர்ந்தாள்.

சிறிது நேரத்தில் அவளை தூக்கி கொண்டாள். ராஹிலா சப்தமாக சிரித்து கொண்டே இருந்தாள் . அவளிடம் பேசி கொண்டே அவள் உடையை மாற்றி விட்டு ,அவ்விடத்தை சுத்தம் செய்தாள். குழந்தைக்கு மட்டும் சாப்பிட வைத்துவிட்டு , ஜஸ்ரா நிஸா இருவருக்கும் பரிமாறியவள், தான் சாப்பிடவே மறந்து போனாள் பாவை.

மதியத்திற்கு மேல் உறங்கி விட்டாள் ராஹிலா. அவளுடன் தானும் சேர்ந்து உறங்கினாள் ஷெஹனாஸ்.

சினிமா பார்த்துட்டு அந்த படங்களில் வருவது போலவே தன் திட்டத்தை நடத்த முயன்றார்கள்.

ஷெஹனாஸ், தூங்கி எழுந்ததும் தேநீர் அருந்த நேராக சமயலறைக்கு வருவாள் என அறிந்த இருவரும் சமையலறையில் தேநீர் செய்து கொண்டிருந்தனர்.

"ஹே நிஸா இதுலை நாம இந்த விஷத்தை கலந்துட்டோம் கண்டிப்பாக அவள் இறந்திடுவா! " என்று ஜஸ்ரா சொல்வதை ஷெஹனாஸ் கேட்டு அதிர்ந்தாள்.

அவர்கள் இருவரும் அதை அவளுக்கு தர அவள் வாங்க மறுத்து விட்டாள்.

"ஏன் வாங்க மாட்டேன்?.." என்று நிஸா முறைக்க

"அதில நீங்க விஷம் கலந்திருக்கிங்க! அதை நான் என் கண்ணால பார்த்தேன்! " என்று ஷெஹனாஸ் சொல்லவும் அவளின் கன்னத்தில் அடி இடி போல் விழவும் சரியாக இருந்தது.

இருவரும் தங்கள் எண்ணம் நிறைவேற்றிய மகிழ்ச்சியில் இருந்தனர்.

"ஏய் தங்கச்சி உனக்கு விஷம் வைத்தாளா? " என்று சித்தீக் கேட்க

"ஆமா அதை என் கண்ணால நான் பார்த்தேன் ! "என்று ஷெஹனாஸ் சொல்ல

"அவ்வளவு தானே! இரு நானே அதை குடிக்கிறேன் " என்று அதை வாங்கி அவன் குடித்தான். அவனுக்கு ஒன்னுமே ஆகவில்லை.

"அண்ணா பார்த்தியா எப்படி அவங்க எங்க மேல பழி போடுறாங்க. நாங்க என்ன பாவம் உனக்கு செய்தோம் " என்று நிஸா கேட்க அவள் செய்வதறியாமல் திகைத்தாள்.

அவர்கள் கலந்தது விஷமல்ல தேனை. " அண்ணா நாங்க தேனை தான் கலந்தோம் ! அதுக்கு எவ்வளவு பெரிய பழியை போடுறாங்க பார்த்தியா ? " என்று ஜஸ்ரா அழுவதை போல் நடிக்க மேலும் அதிர்ந்தாள் ஷெஹனாஸ்.

"இல்லை நா..நான் " என்று அவள் சொல்ல

"போதும் வெளியே போ! இந்த வீட்டை விட்டு வெளியே போ! இனி உனக்கும் எனக்கும் எந்த சம்மதமும் இல்லை! கிளம்பு " என்று அவளை கழுத்தை பிடித்து வெளியே தள்ளினான் சித்தீக்.

அவள் எவ்வளவு கெஞ்சியும் அவன் சமாதானம் ஆகவில்லை. ராஹிலாவின் அழுகை சத்தம் கேட்டதும் தாயவளின் மனம் பதற குழந்தையை தூக்க ஓடினாள்.

"ஏய் எங்க போற ? " என்று சித்தீக் கேட்க

"குழந்தை அழுவுறா! " என்று திக்கி சொல்ல

"அவள் ஒன்னும் நீ பெத்த குழந்தையில்லை. நீ யாரு அவளை தூக்க " என்று சித்தீக் கேட்க செய்வதறியாது திகைத்து நின்றாள் அதிர்ச்சியில்.

"இந்த வீட்டில காலடி வைத்த அவ்வளவு தான் " என்று விட்டு உள்ளே சென்றான்.

அவள் அமைதியாக யோசித்தவள் , "எனக்கு என் புர்கா வேணும் ! "என்று சொல்லிவிட்டு தனக்கு தேவையானதை எடுத்து கொண்டு கடற்கரைக்கு சென்றாள். அங்கு சென்றவளின் மனம் ராஹிலாவை சந்தித்தது முதல் அனைத்தும் நினைவுக்கு வர அழுது கொண்டிருந்தாள்.

அவளின் மனம் பாரமாக இருந்தது. யாரை அதிகமாக நம்பினாளோ அவனே தன்னை ஏமாற்றி விட்டானே ! என்று தன் நிலையை நினைத்து வருந்தினான்.

அப்போது அவளிடம் மூன்று நபர்கள் வம்பு இழைக்க வந்தனர். அவள் சற்றும் அசராமல் அவர்களை அடித்தவள் , " ஏன்டா உனக்கெல்லாம் பொண்ணுங்கன்னா அவ்வளவு இளக்காராமா போய்ட்டாங்கலா? " என்று காலால் அவர்களை மிதித்து அடித்தாள்.

"எந்திரிங்க டா எந்திரி" என்று அவள் மிரட்ட எதுவும் பேசாமல் அமைதியாக எழுந்து நின்றனர்.

"என்ன வேலை பண்றிங்க? " என்று கேட்க

"ஏன் வேலை இல்லை சொன்னால் போட்டு தர போறியா?" என்று ஒருத்தவன் கேட்க

"ஏய் சொல்றியா இல்லை போலீஸ் கிட்ட அழைச்சிட்டு போவா? " என்று அவள் மிரட்ட

"இல்லை " என்றான் இன்னொருத்தவன்.

"குடும்பம் இருக்கா? " என்றவுடன்

"இருக்கு " மூன்றாவது ஒருத்தன்

"கல்யாணம் ஆகிடுச்சா? " என்று கேட்க

"இல்லை" என்று ஒன்றாக தலையசைத்தனர்.

"கூட பொறந்தவங்க எத்தனை பேர் ? "

"எல்லாருக்கும் ஒரு தங்கச்சி இருக்கு ! "என்று சொல்ல

"வெக்கமா இல்லை இப்படி இருந்திங்கனா உங்க தங்கை வாழ்க்கை என்னவாறது? " என்று கோபத்தோடு அவர்களை பார்க்க

"எவன் வேலை தரான் எங்களுக்கு ? "

"அதுக்கு இப்படி தான் பண்ணுவியா! அறிவில்லை உனக்கு ! உன் தங்கச்சியை இந்த மாதிரி பண்ணா சும்மா இருப்பியா? " என்று கேட்க அவர்கள் அமைதியாக இருந்தனர்.

"சரி நான் உங்களுக்கு வேலை வாங்கி தரேன் ஒழுங்கா இருப்பிங்களா? " என்று அவள் கேட்க அவர்களுக்கு வார்த்தை எழவில்லை .

"என்ன ஒழுங்கா இருப்பிங்களே! " என்று அழுத்தமாக கேட்க

"கண்டிப்பா இருப்போம்! " என்றனர் மூவரும்.

"நீங்க படிச்ச படிப்புக்கு வேலை இல்லை ஆனா நல்ல வேலை இருக்கு "என்று சொல்ல

"என்ன வேலை இருந்தாலும் செய்றோம் ! " என்று கூறினான் ஒருத்தன்.

"ஒரு வேலை கணக்காளர் இன்னொரு வேலை சமைக்கிறது அப்பறம் இன்னொரு வேலை சந்தையில் இருந்து காய்கறி மற்ற எல்லாவற்றையும் வாங்கி போடுறது " என்று சொல்ல

"அட எனக்கு நல்லா சமைக்க தெரியும் " என்று சூர்யா சொல்ல

"எனக்கு கணக்கு நல்லாவே வரும் " என்று நித்திலேஷ் சொன்னான்.

"எனக்கு அந்த வேலை ஒகே " என்று ராஜ் சொல்ல

"சரி வாங்க அங்க அழைச்சிட்டு போறேன் " என்று மூவரும் ஒரு ஆசிரமம் முன் வந்து இறங்கினர்.

அது ஒரு குழந்தைகள் நல காப்பகம் . அது ஷெஹனாஸ் மற்றும் அவள் நண்பர்கள் கடந்த இரு ஆண்டுகளாக சேர்ந்து நடத்தும் ஒரு சிறிய காப்பகம் தான் அது.

அந்த காப்பகம் இவர்களுடையது என்பது யாருக்கும் தெரியாத ஒன்று . யாருடைய வீட்டிற்கும் அது தெரியாது.

அவர்களை பற்றி அரவிந்த்யிடம் சொல்லி வேலைக்கு சேர்த்து விட்டாள். அங்கிருந்த குழந்தைகளோடு விளையாடிவள் சிறிது நேரத்தில் அங்கிருந்து கிளம்பினாள்.

💕 தொடரும் 💕​

 

[ஷமீம் பானு]

♥️ 17. இதயம் கேட்கும் காதல் ♥️



"அண்ணா ஸாரி எங்களால் தானே அண்ணி வீட்டை விட்டு போனாங்க ! " என்று அழுவதை போல் இருவரும் கேட்க

"அவள் அப்படி பண்ணதுக்கு நீங்க என்னடா பண்ணுவிங்க போங்க போய் நிம்மதியா இருங்கள் " என்று அவன் பொறுமையாக சொன்னான். அவர்களும் பாவமாய் நடித்து கொண்டே அமைதியாக சென்றனர்.

"ஹே நாம நினைச்சது நல்ல படியா முடிந்தது..." என்று ஒருவரை பார்த்து ஒருவர் சந்தோஷப்பட்டு கொண்டனர்.

ஷெஹனாஸ் தவறு செய்தாள் என்பதை சித்தீக்யால் பொறுத்து கொள்ள முடியவில்லை. அதுவும் தன் அன்பு தங்கைகளின் மீது இப்படி ஒரு பொய் சொல்வதற்கு என்ன உரிமை இருக்கிறது என்றெல்லாம் அவன் மனம் நினைத்து கொண்டு இருந்தது.

ஜஸ்ரா , நிஸா இருவரும் சித்தீக்யின் செல்ல தங்கைகள். தன் தங்கைக்கு பிறகு தான் எல்லாமே அவனுக்கு! தன் தங்கை இருவரும் பொய் சொல்ல மாட்டார்கள் என்ற அதீத நம்பிக்கை! அதுவே காரணமாகி விட்டது அவன் அதை ஆராயாமல் முடிவு செய்ய!.

ஷெஹனாஸ் தவறு செய்ய வில்லை என்று தெரிய வந்தால் அவன் நிலை என்னவாகுமா! இறைவனுக்கு மட்டுமே வெளிச்சம்!

எவ்வளவு முறை சமாதானம் செய்தும் ராஹிலாவின் அழுகையை நின்ற பாடியில்லை. அந்த பிஞ்சு மனம் தாயின் அன்பிற்கு ஏங்க தொடங்கியது.

அவளை பலவாறு சமன் படுத்தி உறங்க வைத்தான், சித்தீக்.

வீட்டில் யாரும் இல்லை என்ற தைரியத்திலே அவளை வெளியில் விரட்டினார்கள். இதுவே பெரியவர்கள் இருந்து இருந்தால் வெளியே சென்றிருப்பது ஷெஹனாஸ் அல்ல இவர்கள் தான்.

ஆரிஃபாவுக்கு முதலில் இருந்தே சந்தேகம் தான் இவர்கள் இருவரின் மேலும்! இவ்விஷயம் தெரிந்தால், பேயாட்டம் ஆடி விடுவார்.

பாட்டி அவ்வளவு தான் வாசிம் சொல்லவே வேண்டாம் இதை பற்றி எல்லாம் கவலை கொள்ளாமல் ஷெஹனாஸ்யை வீட்டை விட்டு வெளியே அனுப்பி விட்டோம் என்ற சந்தோஷத்தில் துள்ளி குதித்து கொண்டிருந்தனர்.

இவர்களின் கணவன் அஹ்மத் மற்றும் மஸ்தான் இருவருக்கும் தெரிந்தால், பின்னி பெடல் எடுத்து விடுவார்கள். தன் கணவனை பற்றி கூட அவர்கள் பயப்பட வில்லை. அதுசரி மனசாட்சிக்கும் இறைவனுக்குமே பயப்படாதவர்கள் மற்றவர்களுக்கா பயப்பட போகிறார்கள். இன்னும் இரண்டு நாட்களில் தங்கள் ஊரிலே வந்து நிரந்தரமாக தங்க முடிவெடுத்திருப்பதை இவர்கள் இருவரும் அறியவில்லை .

அநியாயமாக ஒருவர் குற்றம்சாட்டப்பட்ட நிலையில் அல்லாஹ்விடம் துஆ கேட்டால் அல்லாஹ் அதை ஒருபோதும் மறுக்க மாட்டானே! அப்பேர்ப்பட்ட தண்டனையையும் அவர்கள் நினைத்து பார்க்க வில்லை என்றால் அவர்களின் மனதில் எவ்வளவு வன்மம் குடி கொண்டு இருக்கிறது?

அநியாயம் செய்யப்பட்டவர் மன்னிக்கும் வரை அல்லாஹ் தன்னை மன்னிக்க மாட்டான் என்பதை எப்படி மறந்தார்கள் , இத்தனைக்கும் படித்த பெண்கள். என்ன செய்ய எல்லாம் விதி!

இரவு மூவரும் சாப்பிட்டு விட்டு அமைதியாக அவரவர் அறைக்கு சென்று விட்டனர்.

சித்தீக் , ஷெஹனாஸ் பற்றி சிறிதும் கவலையின்றி தன் வேலையில் மூழ்கி இருந்தான். ராஹிலா அமைதியாக தூங்கி கொண்டு இருந்தாள்.

"பொம்மை வா சாப்பிடலாம் ! " என்று ரஸாஹ் அழைக்க

"எனக்கு வேண்டாம் ரஸு பசிக்கலை" என்று சொல்ல

"உள்ள இருக்கும் குழந்தைக்கு பசிக்கும் டா கொஞ்சமாச்சும் சாப்பிடு! " என்று அவளுக்கு ஊட்டியும் விட்டான், ரஸாஹ்.

சாப்பிட்டு முடித்த சிறிது நேரத்திலே வாந்தியும் எடுத்து விட்டாள். "ஹே அம்மு பார்த்து " என்று அவளை கவனமாக பார்த்து கொண்டான்.

"இதுக்கு தான் சொன்ன வேணாம்னு" என்று அவள் சிணுங்க

"உன்னை எந்த வேலையும் செய்ய கூடாது சொன்னா எல்லாம் செய்துவிட்டு பேசுறியா நீ! தூங்கு" என்று தன் மடியில் அவளை சாய்த்து கொண்டு அவளுக்கு இதமாக தலையை கோதி விட்டான்.

காலை எப்போதும் போல் எழுந்தவன், ராஹிலாவை ஜஸ்ரா நிஸாவிடம் கொடுத்து விட்டு பள்ளிவாசலுக்கு சென்றான் .

ராஹிலா கண் முழித்ததும் தன் தாயின் முகத்தை காணாது அழுது கொண்டு இருந்தாள். ஜஸ்ரா நிஸா இருவருக்கும் கோபம் ஏறியது. ஆனாலும் அமைதியாக பொறுத்து கொண்டனர்.

சித்தீக் சிறிது நேரம் ராஹிலாவுடன் விளையாடி கொண்டிருந்தான். ஆனால் அவளோ அம்மா என்று அழுது கொண்டிருந்தாள்.

"உனக்கு இனி அப்பா மட்டும் தான்! " என்று சொல்லி விட்டு அவன் வேலைக்கு கிளம்பி விட்டான்.

அவன் அலுவலகத்திற்கு வந்து தன் வேலையை அமைதியாக செய்து கொண்டிருந்தான்.

"என்னடா இன்னிக்கும் தங்கச்சி வரலை போல ! " என்று பாஸ்கர் கேட்க

"ம்ம்ம்" என்று மட்டும் சொல்லிவிட்டு தன் வேலையை செய்தான் சித்தீக்.

"என்னடா எதையோ மறைக்கிற மாதிரி தெரியுது? " என்று சந்தேகமாக கேட்க சித்தீக் அவனிடம் மறைக்க மனமின்றி அனைத்தையும் சொல்ல இதுவரை அடிக்காத பாஸ்கர், பளார் என்று அறைந்தான் அவற் கன்னத்தில்.

"அடேய் நீயெல்லாம் மனிஷனா டா நீ! அந்த புள்ளைய போய் எப்படி டா இப்படி நினைக்க தோனுச்சு! உன் தங்கச்சிங்க தான் அப்படி பண்ணியிருப்பாங்க! " என்று அவன் சட்டையை பிடித்து திட்ட

"டேய் என் தங்கச்சிங்க ஒன்னும் பொய் சொல்றவங்க கிடையாது " என்று சித்தீக் மறுக்க

"அதேமாதிரி என் தங்கச்சியும் பொய் சொல்றவள் கிடையாது ! " என்று பாஸ்கர் ஷெஹனாஸ் ஆதரவாக பேசினான்.

தற்செயலாக உள்ளே வந்த இளங்கோ இதையெல்லாம் கேட்டு அதிர்ந்தான்.

"சார் உங்க கிட்ட ஒன்னு சொல்லவா ?" என்று இளங்கோ மெதுவாக கேட்க

"ம்ம்ம் சொல்லுங்க இளங்கோ !. " என்றான் சித்தீக்.

"சார் ஷெஹனாஸ் மனைவியா கிடைச்சது நீங்க எப்பவோ செய்த புண்ணியம்! அவங்களை மாதிரி பெண்ணை நீங்க எங்க தேடினாலும் கிடைக்க மாட்டாங்க! நானும் எத்தனையோ பெண்களை பார்த்திருக்கிறேன் ஆனா ஷெஹனாஸ் மாதிரி தைரியம் தன்னம்பிக்கை துணிச்சல் பக்குவம் எதையுமே நல்லதா நினைக்கிற மனம் பாசிட்டிவ் எண்ணம் பார்த்ததில்லை! உங்களுக்கு ஒன்னு தெரியுமா நம்ம ஆபிஸ்யில் வேலையில இருக்கும் அத்தனை பேரும் அவங்களை அசிங்கமா பேசாத நாளே இல்லை! அவங்க அழகா இல்லை என்ற ஒரே காரணம். அவங்கிட்ட நான் அதை சொன்னப்ப என் வாழ்க்கையில இதெல்லாம் சகஜம் ஸார். இந்த உலகம் பேசிட்டு தான் இருக்கும் அதை நாம கண்டுக்க கூடாது. இதை பெருசு பண்ணாம அப்படியே விட்டுவிடுங்கள் சொல்லிட்டாங்க! ஆனா ஒன்னு சார் எல்லா பெண்களும் அறிவா இருக்க மாட்டாங்க அப்படி அறிவா இருக்க பெண்கள் மனசு அழகா இருக்கிறதில்லை! அறிவும் மன அழகும் நிறைந்து இருக்கிறது ஷெஹனாஸ் மட்டும் தான் ஸார்! ஷெஹனாஸ் பற்றி தெரியாதா இன்னும் சில விஷயங்கள் இருக்கு ஸார்! அது வாயால சொல்ல முடியாது நேரா அழைச்சிட்டு போறேன் என் கூட வாங்க! " என்று அவன் அழைத்தான்.

இதெல்லாம் கேட்ட சித்தீக் எதுவும் பேசாமல் அமைதியாக நின்று கொண்டு இருந்தான்.

பாஸ்கர், "சரி வாங்க போவோம் " என்று சித்தீக்யையும் அழைத்து சென்றான்.

மூவரும் ஒரு ஹோட்டல் முன்பு நின்றனர். இங்க எதற்கு வந்திருக்கிறோம் என்பதை போல் இருவரும் இளங்கோவை பார்க்க , " இங்க ஏன் வந்திருக்கோம் தானே யோசிக்கிறிங்க? " என்று கேட்க ஆமாம் என்பதை போல் இருவரும் தலையசைத்தனர்.

"இந்த ஹோட்டலுக்கு அடிக்கல் போட்டது உங்க மனைவி ஷெஹனாஸ் தான் சார் !" என்றவுடன் அதிர்ந்தனர் இருவரும்.

"என்ன ஸார் அதிர்ச்சியா இருக்கா ! " என்று கேட்க

"ஆமாம் இளங்கோ "என்றான் பாஸ்கர்.

"நானும் அவங்களை முதல் தடவை பார்த்தப்ப இப்படி தான் அதிர்ச்சி ஆனேன்! அவங்களை பற்றி இந்த ஹோட்டல் உரிமையாளர் சொல்லும் போது உங்களுக்கு புரியும் " என்று சொல்லி உள்ளே அழைத்து சென்றான், இளங்கோ.

"ஸார் வணக்கம் நான் இளங்கோ இவர் ஷெஹனாஸ் கணவன் " என்று சொன்னவன் தான் அந்த உரிமையாளர் வரதன் முகமெல்லாம் ஆயிரம் விளக்குகள் போல் எரியத் தொடங்கியது.

"என்ன தம்பி நீங்க ஒரு போன் பண்ணி இருந்தா நானே உங்களை வந்து பார்த்திருப்பேன்! பாப்பா எப்படி இருக்காள்? " என்று கேட்டு கொண்டே , " எப்பா சிவா மூனு தேநீர் எடுத்துட்டு வா " என்று சொன்னார் அவனும் அவய் சொன்னதை எடுத்து வர சென்றான்.

சித்தீக் மட்டும் பாஸ்கர் இருவருக்கும் ஒன்றும் புரியவில்லை. "சார் உங்களுக்கு எப்படி ஷெஹனாஸ்யை தெரியும்? " என்று வெளிப்படையாக கேட்டு விட்டான் பாஸ்கர்.

"அது ஒரு மூனு வருஷத்துக்கு முன்ன நானும் என் மனைவியும் உறவுகள் கைவிட்டாங்க ! அப்ப நாங்க என்ன பண்றதுன்னு தெரியாமல் நடு வீதியில் நின்னுட்டு இருந்தோம் ! எங்க போறதுன்னு தெரியாம ! அந்த புள்ளை அதோட சிநேகிதியை பார்க்க வந்துச்சு அங்க நடந்ததை பார்த்திருக்கு போல அப்ப தான் அந்த புள்ளை எங்ககிட்ட வந்து எனக்கு தெரிந்த இடத்தில வீடு இருக்கு அதுல தங்கி கொள்றிங்களா கேட்டுச்சு , நாங்க கொஞ்சம் பயந்தோம் அப்பறம் அந்த புள்ளை நல்ல மனசோட கேட்டதை புரிந்துகிட்டு சரின்னு ஒத்துகிட்டோம் ! அந்த புள்ளை எங்களை அழைச்சிட்டு அவளோட இன்னொரு சிநேகிதன் வீட்டுக்கு போச்சு! அந்த பையன் கிட்ட எங்களை பற்றி சொல்ல அவங்களும் வீட்டை முன்பணம் வாங்காமலே வீட்டை வாடகைக்கு விட்டாங்க ! அப்பறம் நாங்க அந்த புள்ளைக்கு நன்றி சொல்ல என்ன அக்கா நன்றி எல்லாம் சொல்லிட்டு மனிதனுக்கு மனிதன் இதை கூட பண்ணலன்னா என்ன அர்த்தம் சொலுங்க! ஹான் அப்புறம் நீங்க என்ன வேலை பார்க்கிறிங்க கேட்டாள் நான் எதுவும் சொல்லாமல் இருந்தேன். என் மனைவி இந்திரா தான் எங்களுக்கு சமைக்கிற வேலையை தவிர்த்து ஒன்னுமே தெரியாது சொன்னாள். அவள் யோசிக்காம ராகுல் கிட்ட சொல்லி தள்ளு வண்டியை ரெடி பண்ணி எங்களுக்கு காசுக்கும் வழி பண்ணுச்சு அந்த புள்ளை! அன்னிக்கு தள்ளு வண்டியில ஆரம்பிச்சது இப்ப இவ்வளவு பெரிய ஹோட்டலா வந்து நிக்குது! அதுக்கு மொத காரணம் அந்த புள்ளை தான்! இந்த கடை திறக்க நாங்க அழைச்சோம் ஆனா அவள் சூழ்நிலை வர முடியலை சொன்னதும் எங்களுக்கு கஷ்டமா இருந்துச்சு அப்ப தான் ராகுல் வந்து எங்ககிட்ட ஒரு விஷயம் சொன்னா அவள் செய்ற எந்தவொரு நற்காரியமும் மற்றவர்களுக்கு தெரிய கூடாது நினைப்பா அவள் வீட்டிலையும் சூழ்நிலை சரியில்லை தப்பா எடுத்துக்காதிங்க சொன்னான், நாங்களும் புரிந்து கொண்டோம் ! அந்த புள்ளை முஸ்லிம் என்றதால அவளை மாதிரியே ஒரு முஸ்லீம் தான் எங்க கடையை திறக்க வைக்கனும் தோனிச்சு அதான் இங்க பக்கத்தில் இருக்கும் பள்ளிவாசலில் இருக்கும் ஹஜ்ரத் அழைச்சு எங்க கடையை திறந்தோம். ஏன்னா அந்த இடத்தில் எந்தவொரு மத வேறுபாடு பார்க்காம உதவுன அந்த புள்ளையோட மனசு யாருக்கும் வராது அதனால தான் நான் ஹஜ்ரத் வர வச்சி எங்க கடையை திறந்தேன் ! இதுல எனக்கு எந்த தப்பும் தெரியலை. அந்த புள்ளை மாசத்துக்கு இரண்டு தடவை எங்க வீட்டுக்கு வந்து பேசிட்டு போய்டும். அந்த புள்ளை கல்யாணத்திற்கு வர முடியாம போய்டுச்சு ! சொன்னாங்க அந்த புள்ளையை ரெண்டாவது தாரமா போகுதுன்னு! அந்த புள்ளை என்ன முடிவெடுத்தாலும் சரியாக தான் இருக்கும் தெரியும் அதான்! மாப்பிள்ளை இங்க பார்த்துட்டேனே அப்பறம் என்ன?. தினந்தினம் அந்த புள்ளைக்கு மறக்காமல் அந்த கடவுள் கிட்ட வேண்டிப்போம் , அன்னிக்கு அந்த புள்ளை உதவி செய்யலனா இன்னிக்கு நாங்க இல்லை " என்று கண்ணீர் மல்க கூறி முடித்தார்.

அந்த ஒரு சம்பவம் அவர்கள் மனதை நெகிழ வைத்தது. யாராலும் இதை பண்ண முடியாதை ஒரு செயல் !

அவர்கள் பேசி விட்டு கிளம்பும் போது தாங்கள் குடித்த தேநீருக்காக பணத்தை நீட்ட வாங்க மறுத்து விட்டார் வரதன். பிறகு மூவரும் விடைபெற்று வந்தனர்.

"இந்த விஷயம் உங்க கல்யாணத்துக்கு முன்ன ஒரு வாரம் தான் எனக்கு தெரிய வந்துது ! அப்ப இந்த ஹோட்டல் உங்களோட பத்திரிகை பார்த்து அவர்கிட்ட விசாரிச்சதுல தெரிஞ்சுது.. இவரை மாதிரி இன்னும் பல பேர் வாழ்ந்துட்டு இருக்காங்க சார் ஷெஹனாஸ் ஒருத்தவங்கலால் " என்று கூறவும் சித்தீக் அலைபேசி சிணுங்கவும் சரியாக இருந்தது.

❤️ தொடரும் ❤️​