HoneyGeethan
Active member
- Messages
- 175
- Reaction score
- 169
- Points
- 43
ராட்சஷன் 28
காலையில் கண்விழித்த நிதா சுற்றும் முற்றும் பார்க்க அவன் முழிப்பதற்காகவே தயாராக இருந்தவன் போல் அவள் முன் வந்து நின்றான் யட்சன்.
அவனை பார்த்ததும் அடித்து பிடித்து நிதா எழுந்திருக்க யட்சன் அவளிடம் "ரிலாக்ஸ் பேபி! என்று கூறியபடியே அமர்ந்து அவளை தன் அருகில் அமர வைத்தவன் "என்ன நிதா நேற்று நைட் நல்லா தூங்கினியா டார்லிங்! மயங்கி விழுந்துட்ட இப்ப உன் ஸ்டேட் என்ன? ஆர் யூ ஆல்ரைட் நவ்!".
அதை கேட்டு அவனை கோபமாக பார்த்த நிதா "பயமுறுத்தி படுக்க போட்டுட்டு ஆல்ரைட் னா கேட்குற ராட்சஸா!" – என்று கோபத்தோடு வாய்க்குள் முணுமுணுக்க
அதை கேட்ட யட்சன் "ம்ம்ம் என்ன எனக்கு செல்லப்பெயர் வச்சிட்ட போல! ராட்சஸன் நல்லாத்தான் இருக்கு! எனக்கு ஆப்ட்டா இருக்கு! ஐ லவ் இட். சரி செல்லப்பெயர் வக்கிறது எல்லாம் அப்புறம் இருக்கட்டும்! கமான் கெட்டப் மை டார்லிங்! உன்னோட சந்தோசமான நாள் இன்றோடு முடியப் போகுது! அதை நாம கொண்டாட வேண்டாமா?".
யட்சன் கூறியதை கேட்டு அவனை நிதா புரியாமல் பார்க்க
அதை புரிந்து கொண்ட யட்சன் "என்ன நான் சொல்றது புரியலையா நிதா பேபி!"
அதற்கு 'ஆம்' என்று அவள் தலையசைக்க,
"நாளையில் இருந்து நீ என் மனைவியாகப் போற! அந்த வாழ்க்கை நீ கனவுல கூட நினைச்சு பார்க்க முடியாதபடி இருக்க போகுது! அதனால் இன்னைக்கு உன்னை சந்தோசமா வச்சுக்கலாம்னு நினைக்கிறேன்! நீ முரண்டு பிடிக்காம, என் பேச்சை ஒழுங்கா கேட்டா நீ இன்னைக்கு உன்னோட நாளை சந்தோசமா என்ஜாய் பண்ணலாம்! இல்லை... முரண்டு பிடிச்சனு வை! இன்னைக்கே உன்னுடைய நரக வாழ்க்கை ஆரம்பிச்சிடும்! என்ன நான் சொல்றது புரியுதா ஸ்வீட்டி!" என்று யட்சன் தீவிரமான முகப் பாவத்தோடு கூற அதை கேட்ட நிதாவிற்கு பயத்தில் முகம் வேர்த்தது.
அதை கண்ட யட்சன் "கமான் மனுமா! நீ என் பேச்சை கேட்டு நடக்கலைனா தான் அப்படிலாம் நடக்கும்! இல்லைனா ஐ அம் குட் யூ நோ! அதுமட்டுமில்லாம நாளைக்கு நடக்கப் போற விசயங்களை நினைச்சு இன்னைக்கு என்ஜாய்மண்டை யாராவது மிஸ் பண்ணுவாங்களா பேபி" – என்று கூறியபடியே எழுந்து சென்று அருகில் உள்ள மேஜையில் உள்ள அட்டை பெட்டியை எடுத்து வந்து அவள் அருகில் வைத்தான்.
அதனை அடுத்து "பிரிச்சு பார்!" என்று யட்சன் கூற கைகள் நடுங்க அதை பிரித்துப் பார்த்தாள் நிதா. அதில் விலையுயர்ந்த புடவை ஒன்று இருக்க அதை அவள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போதே "சீக்கிரம் ரெடியாகி இதை மாற்றிக் கொண்டு கீழே வா! நான் வெயிட் பண்றேன்! என்கிட்ட இருந்து தப்பிக்க எதுவும் முயற்சி பண்ணாத யூ ஆர் இன் மை கன்ட்ரோல்!" என்று நிதாவை மிரட்டிவிட்டு யட்சன் வெளியே சென்றுவிட நிதா சோகமாக பெட்டில் அமர்ந்தாள்.
அந்த புடவையை தடவியபடியே "எனக்கு புடவை கட்ட தெரியாதுடா! ஆனால் அதை எப்படி நான் உனக்கு சொல்றது?" என்று நிதா அந்த புடவையை என்ன செய்வதென்று புரியாமல் விழித்துக் கொண்டே அமர்ந்தவள் ஒரு பெருமூச்சு ஒன்றை விட்டு தன்னை ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்டு தன்னை சுத்தப்படுத்திக் கொள்ள பாத்ரூம் நோக்கிச் சென்றாள்.
பாத்ரூமில் இருந்து நிதா வெளியே வர அவளை எதிர்கொண்டார் ஒரு பெண்மணி .
அவரை நிதா யோசனையாக பார்க்க "அய்யா! அனுப்பினார்மா! உங்களுக்கு புடவை கட்டத் தெரியாதுனு என்னை கட்டிவிடச் சொன்னார்மா!" என்று அந்த பெண்மணி சொல்ல,
அதை கேட்ட நிதா கோபமாக அந்த பெண்ணிடம் "வேறு என்ன சொல்லிவிட்டார்! உங்க அய்யா.." என்று நிதா கேட்டுக் கொண்டே நடந்து வந்தவள் அடுத்து அவர் சொன்ன வார்த்தையில் அப்படியே நின்றாள்.
"வாட்! மறுபடியும் சொல்லுங்க" – நிதா.
"அது... வந்து மா...." என்று அவர் இழுக்க,
"ம்ம்ம்... மறுபடியும் சொல்லுங்க.. அவர் சொன்னதை – நிதா
"பாவாடையே உங்க அம்மாவுக்கு சரியா கட்டத் தெரியாது! அதனால் அவளுக்கு கண்டிப்பா புடவையும் கட்டத் தெரியாது! நீ போய் அவளுக்கு கட்டிவிடுனு சொன்னார்மா..." என்று அவர் கூற
இங்கு நிதாவிற்கு "ஒரு பாவாடை சரியா கட்டத் தெரியுது உனக்கு?" என்று கூறியபடியே ஒருவன் தனக்கு பாவாடை கட்டிவிடுவது போல் காட்சிகள் தோன்றியது. அதை யோசித்துப் பார்த்தவள் 'நான் மனசுக்குள் நினைப்பது வேணா உனக்கு சொல்லாம தெரியலாம். ஆனா என் சிறு வயது விசயங்கள் உனக்கு எப்படி தெரிஞ்சிருக்கு! என்னைப்பற்றி தெரிஞ்சு வச்சிருக்கிற நீ யார்டா! நீ யார்னு உன்னை நான் கண்டுபிடிக்காம விடமாட்டேன் டா... ராட்சஸா' என்று நிதா தனக்குள் சொல்லிக் கொண்டாள்.
இங்கு நிதா ரூமில் இருந்து வெளியே வந்த யட்சன் நேராக தன் அறையை நோக்கி சென்றான். அங்கு தன் கப்போர்டை திறந்தவன் வேகமாக அதில் இருந்து ஒரு ஆல்பத்தை எடுத்தான். அந்த ஆல்பத்தில் 5 வயது சிறுமி நின்று கொண்டிருந்தாள் . அதை பார்த்தவன் அதை தடவியபடியே பேசத் தொடங்கினான்.
"டாலிமா! டாலிமா! நான் உன்னை பார்த்துட்டேன்டா! உன் பக்கத்தில் தான் நான் இருக்கேன்! ஆனால் உனக்கு தான் என்னை அடையாளம் தெரியலை" என்று அந்த போட்டோவை பார்த்து அன்பாக பேசியவனின் பார்வை அந்த சிறுமியின் அருகில் இருந்த பெண்ணின் முகத்தை பார்த்ததும் அவனது முகம் கோபமாக மாறியது.
"டாலிமா" என்று ஆசையாக அழைத்தவன் அடுத்த நிமிடம் அந்த புகைபடத்தில் இருக்கும் சிறுமியின் முகத்தை தன் கை கொண்டு குத்தினான். அவன் குத்த குத்த அந்த ஆல்பத்தில் இருந்த அந்த முகத்தில் சுருக்கம் விழுந்தது. கோபம் தணியும் வரை அந்த புகைபடத்தை குத்தியவன் தன் கையை எடுக்க அதில் சிறுவயது நிதா சிரித்துக் கொண்டிருந்தாள்.
தன் வீட்டிற்கு வந்த ப்ரசாத்தை கோபமாக பார்த்துக் கொண்டிருந்தார் வைத்தி.
"என்ன தெரிஞ்சுதான் பேசுறீங்களா ப்ரசாத்? என்னால் முடியாது" – வைத்தி.
"விரும்புறவங்களை சேர்த்து வைக்கணும் மிஸ்டர் வைத்தி" – ப்ரசாத்
"என் பொண்ணுக்கு என்ன பண்ணணும்னு எனக்கு தெரியும் ப்ரசாத்! நீங்க சொல்ல தேவையில்லை! உங்க பையன் அடாவடியா வந்து என் பொண்ணை கூட்டிட்டு போயிருக்கான்! அவனுக்கு எப்படி என் பொண்ணை குடுக்க முடியும்" – வைத்தி
அதை கேட்டு எழுந்த ப்ரசாத் "இனி உங்ககிட்ட பேசி பிரோஜனமில்லை வைத்தி சார்! நீங்க உங்க பொண்ணு மேரேஜை பார்க்க விருப்பலைனா நான் என்ன பண்ண முடியும்?" – ப்ரசாத்.
"என்ன சொல்றீங்க நீங்க" – வைத்தி
"நீங்க சம்மதித்தாலும் சம்மதிக்கலேனாலும் இந்த திருமணம் நடக்கும் வைத்தி! தேவையில்லாம நீங்க உங்க இமேஜை டேமேஜ் பண்ணிக்காதீங்க! இந்த மேரேஜ் பிடிக்கலைனாலும் உங்க மகள் கல்யாணத்தை நீங்க நடந்தி தான் ஆகணும் வைத்தி! அது தான் எல்லாருக்கும் நல்லது" என்று கூறிய ப்ரசாத் வைத்தியின் பதிலை எதிர்பார்க்காமல் சென்றிவிட இங்கு வைத்தி யோசனையுடன் நின்றார்.
*******
முகம் சிதைந்த நிலையில் ஒருவன் இறந்துகிடப்பதாக சொல்லப்பட்ட செய்தியை பார்த்த ப்ரசாத் தேவிற்கு கால் செய்தார்.
ப்ரசாத்தின் அழைப்பை எடுத்த தேவ் "என்ன ஆச்சரியம்! ப்ரசாத் நீயா கால் பண்ணி இருக்க?".
"உன்கிட்ட தனியா பேசணும்" – ப்ரசாத்.
"அப்படி என்ன முக்கியமான விசயம் ப்ரசாத்?" – தேவ்.
"என் மகன் பத்தி பேசணும்" என்று ப்ரசாத் சொல்ல சற்று நேரம் யோசித்த தேவ் ப்ரசாத்தை ஒரு இடத்திற்கு வர வழைத்தார் .
அந்த இடத்திற்கு ப்ரசாத் வந்ததும் தேவ் அவரிடம் "சொல்லு ப்ரசாத் எதற்கு என்னை தனியா பார்க்கணும்னு சொன்ன?".
"நியூஸ் ல காண்பித்த இறந்து போனவனுக்கும் என் மகனுக்கு எதாவது தொடர்பு இருக்கா?" – ப்ரசாத்.
"எஸ்! நூறு சதவீகிதம் தொடர்பு இருக்கு" – தேவ்.
"வாட் டூ யூ மீன்" – ப்ரசாத்.
"ஐ மீன் அவனை கொன்னதே உன் மகன் தான? அப்ப தொடர்பு இருக்கத்தான செய்யும் ப்ரசாத்" – தேவ்.
"வாட்! என் மகன் எப்படி இப்படி எல்லாரையும் கொல்லும் அரக்கணா மாறினான்? சொல்லு தேவ்?" – ப்ரசாத்.
"ம்ம்ம் எனக்கு தெரியாது" – தேவ்.
"யூ நோ எவிரிதிங்" – ப்ரசாத்.
அதை கேட்ட தேவ் சத்தமாக சிரித்த தேவ் "அவனை அந்த நிலைக்கு மாத்தினதே நான் தான்டா" என்று கூறிய தேவ் வினய் மற்றும் யட்சன் மாறியதில் அவரின் பங்கை சொல்ல அனைத்தையும் கேட்ட ப்ரசாத் தேவ்வின் சட்டையை பிடித்து இருந்தார்.
"ஏன் இப்படி செஞ்ச தேவ்" – ப்ரசாத்.
"காரணம் உனக்கே தெரியும்" – தேவ்.
"உன் மகன் சாவுக்கு பழி தீர்த்துக்குறியா தேவ்! ஆனால் உன் மகன் இறந்ததுக்கு நான் காரணம் இல்லைனு தெரிஞ்சா எல்லாத்தையும் மாற்றி அமைச்சிடுவியா தேவ்?" – ப்ரசாத்.
"தேவையில்லாம விசயங்களை பேசாத ப்ரசாத்! நீ தான் என் மகன் சாவிற்கு காரணம்" – தேவ்.
"நோ! தேவ்! அவ இறந்தது தற்செயலா ஆனால் அதுக்கு என்னை குற்றவாளியா நிறுத்தி நீ எனக்கு இவ்வளவு பெரிய தண்டனை கொடுத்திருக்கக் கூடாது தேவ்" என்று கூறிய ப்ரசாத் தன்னை ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்டு மேலே தொடர்ந்தார்.
"என்னை பழி தீர்க்க நீ செய்யும் தவறுகள் அனைத்தும் ஒரு நாள் உன்னையே அழிக்கும் தேவ்!" என்று ப்ரசாத் கண்ணீர் விட்டபடியே கூறிச் சென்றுவிட தேவ் ப்ரசாத்தை கண்டு கொள்ளாமல் தோளை குலுக்கிவிட்டுச் சென்றார்.
****
மறுநாள் நாளிதழில் வெளியான யட்சன் மற்றும் நிதாவின் திருமணச் செய்தியைக் கண்ட வினய் கோபம் கொண்டு தேவ்விடம் சென்றான். .
"இங்க என்ன நடக்குது தேவ்? அவனுக்கு திருமணம்னு போட்டு இருக்கு? இது எப்படி சாத்தியம்?" – வினய்.
அதற்கு தேவ் பதில் சொல்லாமல் யோசித்துக் கொண்டிருக்க வினய் அவரிடம் "நான் இங்க கோபமாக பேசிட்டு இருக்கேன்! நீங்க என்ன யோசிட்டு இருக்கீங்க தேவ்" – வினய்.
"ம்ம்ம் ஒன்றுமில்லை! இதை எப்படி நமக்கு சாதகமா பயன்படுத்திகலாம்னு யோசிக்குறேன் வினய்" – தேவ்.
"யூ மீன்...." – வினய்.
"எஸ் ஐ மீன்! அந்த பொண்ணை அவனுக்கு பிடிச்சி கல்யாணம் பண்றானோ! இல்லை வேறு எதாவது காரணம் இருக்குமா? இந்த திருமணத்தின் பிண்ணணி என்னவாக இருக்கும்னு யோசிக்குறேன்" – தேவ்.
"இல்லை! அவன் விரும்பி மேரேஜ் பண்ணல. அதுக்கு சான்சே இல்லை! அந்த புகைபடத்தை பார்த்தீங்களா! அவ பயத்தில் இருக்கா! அவன் முகத்திலும் அவ்வளவு சந்தோசம் இல்லை" – வினய்.
"ஓ! தென்! வி வெயிட் அண்ட் வாட்ச் வினய்! அவன் அடுத்த மூவ்வை பார்த்து நம்ம மூவ் பற்று யோசிக்கலாம்! அதுக்குள்ள அந்த திருமணத்தின் பிண்ணனியை நாம் தெரிஞ்சுக்கலாம்" – தேவ்.
அதற்கு வினய் சம்மதமாக தலையசைத்தான்.
******
சேலையை கட்டிவிட்டு அந்த பெண் சென்றுவிட நிதா தன் கைகளில் வளையல்களை அணிவிக்க முயன்று கொண்டிருக்க ஒரு கரம் அவளது கையை பிடித்தது.
நிதா பயத்தில் திரும்பி பார்க்க அங்கு யட்சன் நின்று கொண்டிருந்தான்.
அவளது பயத்தை அளவிட்டவன் "கூல் பேபி! எதுக்கு இவ்வளவு பயம்! கமான் சில்" என்று கூறியவன் அவளது கைகளை பற்றியபடியே வளையல்களை அணிவிக்க நிதா அமைதியாக நின்றாள்.
வளையல்களை அவள் கைகளில் அடுக்கியவன் அவளது இரு கைகளையும் சேர்த்து அவள் முகத்துக்கு நேராக ஆட்டி காண்பித்தவன் "நல்லா இருக்குல பேபி!" என்று சொல்லி அவளது கைகளை ஆட்டிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவன் முன் நிதாவின் முகத்திற்கு பதில் வேறு ஒரு பெண் முகம் நிழலாட அதை பார்த்தவன் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மாறத் தொடங்கினான்.
அவளது கைகளை பிடித்து ஆட்டிக் கொண்டிருந்தவன் அந்த கைகளை பிடித்து நெறிக்க ஆரம்பித்தான். அவன் நெறிக்க நெறிக்க வளையல்கள் அனைத்தும் நொறுங்கி கீழே விழ கையில் காயத்தோடும் கண்களில் கண்ணீரோடும் நின்றாள் நிதா.
வருவான்....
காலையில் கண்விழித்த நிதா சுற்றும் முற்றும் பார்க்க அவன் முழிப்பதற்காகவே தயாராக இருந்தவன் போல் அவள் முன் வந்து நின்றான் யட்சன்.
அவனை பார்த்ததும் அடித்து பிடித்து நிதா எழுந்திருக்க யட்சன் அவளிடம் "ரிலாக்ஸ் பேபி! என்று கூறியபடியே அமர்ந்து அவளை தன் அருகில் அமர வைத்தவன் "என்ன நிதா நேற்று நைட் நல்லா தூங்கினியா டார்லிங்! மயங்கி விழுந்துட்ட இப்ப உன் ஸ்டேட் என்ன? ஆர் யூ ஆல்ரைட் நவ்!".
அதை கேட்டு அவனை கோபமாக பார்த்த நிதா "பயமுறுத்தி படுக்க போட்டுட்டு ஆல்ரைட் னா கேட்குற ராட்சஸா!" – என்று கோபத்தோடு வாய்க்குள் முணுமுணுக்க
அதை கேட்ட யட்சன் "ம்ம்ம் என்ன எனக்கு செல்லப்பெயர் வச்சிட்ட போல! ராட்சஸன் நல்லாத்தான் இருக்கு! எனக்கு ஆப்ட்டா இருக்கு! ஐ லவ் இட். சரி செல்லப்பெயர் வக்கிறது எல்லாம் அப்புறம் இருக்கட்டும்! கமான் கெட்டப் மை டார்லிங்! உன்னோட சந்தோசமான நாள் இன்றோடு முடியப் போகுது! அதை நாம கொண்டாட வேண்டாமா?".
யட்சன் கூறியதை கேட்டு அவனை நிதா புரியாமல் பார்க்க
அதை புரிந்து கொண்ட யட்சன் "என்ன நான் சொல்றது புரியலையா நிதா பேபி!"
அதற்கு 'ஆம்' என்று அவள் தலையசைக்க,
"நாளையில் இருந்து நீ என் மனைவியாகப் போற! அந்த வாழ்க்கை நீ கனவுல கூட நினைச்சு பார்க்க முடியாதபடி இருக்க போகுது! அதனால் இன்னைக்கு உன்னை சந்தோசமா வச்சுக்கலாம்னு நினைக்கிறேன்! நீ முரண்டு பிடிக்காம, என் பேச்சை ஒழுங்கா கேட்டா நீ இன்னைக்கு உன்னோட நாளை சந்தோசமா என்ஜாய் பண்ணலாம்! இல்லை... முரண்டு பிடிச்சனு வை! இன்னைக்கே உன்னுடைய நரக வாழ்க்கை ஆரம்பிச்சிடும்! என்ன நான் சொல்றது புரியுதா ஸ்வீட்டி!" என்று யட்சன் தீவிரமான முகப் பாவத்தோடு கூற அதை கேட்ட நிதாவிற்கு பயத்தில் முகம் வேர்த்தது.
அதை கண்ட யட்சன் "கமான் மனுமா! நீ என் பேச்சை கேட்டு நடக்கலைனா தான் அப்படிலாம் நடக்கும்! இல்லைனா ஐ அம் குட் யூ நோ! அதுமட்டுமில்லாம நாளைக்கு நடக்கப் போற விசயங்களை நினைச்சு இன்னைக்கு என்ஜாய்மண்டை யாராவது மிஸ் பண்ணுவாங்களா பேபி" – என்று கூறியபடியே எழுந்து சென்று அருகில் உள்ள மேஜையில் உள்ள அட்டை பெட்டியை எடுத்து வந்து அவள் அருகில் வைத்தான்.
அதனை அடுத்து "பிரிச்சு பார்!" என்று யட்சன் கூற கைகள் நடுங்க அதை பிரித்துப் பார்த்தாள் நிதா. அதில் விலையுயர்ந்த புடவை ஒன்று இருக்க அதை அவள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போதே "சீக்கிரம் ரெடியாகி இதை மாற்றிக் கொண்டு கீழே வா! நான் வெயிட் பண்றேன்! என்கிட்ட இருந்து தப்பிக்க எதுவும் முயற்சி பண்ணாத யூ ஆர் இன் மை கன்ட்ரோல்!" என்று நிதாவை மிரட்டிவிட்டு யட்சன் வெளியே சென்றுவிட நிதா சோகமாக பெட்டில் அமர்ந்தாள்.
அந்த புடவையை தடவியபடியே "எனக்கு புடவை கட்ட தெரியாதுடா! ஆனால் அதை எப்படி நான் உனக்கு சொல்றது?" என்று நிதா அந்த புடவையை என்ன செய்வதென்று புரியாமல் விழித்துக் கொண்டே அமர்ந்தவள் ஒரு பெருமூச்சு ஒன்றை விட்டு தன்னை ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்டு தன்னை சுத்தப்படுத்திக் கொள்ள பாத்ரூம் நோக்கிச் சென்றாள்.
பாத்ரூமில் இருந்து நிதா வெளியே வர அவளை எதிர்கொண்டார் ஒரு பெண்மணி .
அவரை நிதா யோசனையாக பார்க்க "அய்யா! அனுப்பினார்மா! உங்களுக்கு புடவை கட்டத் தெரியாதுனு என்னை கட்டிவிடச் சொன்னார்மா!" என்று அந்த பெண்மணி சொல்ல,
அதை கேட்ட நிதா கோபமாக அந்த பெண்ணிடம் "வேறு என்ன சொல்லிவிட்டார்! உங்க அய்யா.." என்று நிதா கேட்டுக் கொண்டே நடந்து வந்தவள் அடுத்து அவர் சொன்ன வார்த்தையில் அப்படியே நின்றாள்.
"வாட்! மறுபடியும் சொல்லுங்க" – நிதா.
"அது... வந்து மா...." என்று அவர் இழுக்க,
"ம்ம்ம்... மறுபடியும் சொல்லுங்க.. அவர் சொன்னதை – நிதா
"பாவாடையே உங்க அம்மாவுக்கு சரியா கட்டத் தெரியாது! அதனால் அவளுக்கு கண்டிப்பா புடவையும் கட்டத் தெரியாது! நீ போய் அவளுக்கு கட்டிவிடுனு சொன்னார்மா..." என்று அவர் கூற
இங்கு நிதாவிற்கு "ஒரு பாவாடை சரியா கட்டத் தெரியுது உனக்கு?" என்று கூறியபடியே ஒருவன் தனக்கு பாவாடை கட்டிவிடுவது போல் காட்சிகள் தோன்றியது. அதை யோசித்துப் பார்த்தவள் 'நான் மனசுக்குள் நினைப்பது வேணா உனக்கு சொல்லாம தெரியலாம். ஆனா என் சிறு வயது விசயங்கள் உனக்கு எப்படி தெரிஞ்சிருக்கு! என்னைப்பற்றி தெரிஞ்சு வச்சிருக்கிற நீ யார்டா! நீ யார்னு உன்னை நான் கண்டுபிடிக்காம விடமாட்டேன் டா... ராட்சஸா' என்று நிதா தனக்குள் சொல்லிக் கொண்டாள்.
இங்கு நிதா ரூமில் இருந்து வெளியே வந்த யட்சன் நேராக தன் அறையை நோக்கி சென்றான். அங்கு தன் கப்போர்டை திறந்தவன் வேகமாக அதில் இருந்து ஒரு ஆல்பத்தை எடுத்தான். அந்த ஆல்பத்தில் 5 வயது சிறுமி நின்று கொண்டிருந்தாள் . அதை பார்த்தவன் அதை தடவியபடியே பேசத் தொடங்கினான்.
"டாலிமா! டாலிமா! நான் உன்னை பார்த்துட்டேன்டா! உன் பக்கத்தில் தான் நான் இருக்கேன்! ஆனால் உனக்கு தான் என்னை அடையாளம் தெரியலை" என்று அந்த போட்டோவை பார்த்து அன்பாக பேசியவனின் பார்வை அந்த சிறுமியின் அருகில் இருந்த பெண்ணின் முகத்தை பார்த்ததும் அவனது முகம் கோபமாக மாறியது.
"டாலிமா" என்று ஆசையாக அழைத்தவன் அடுத்த நிமிடம் அந்த புகைபடத்தில் இருக்கும் சிறுமியின் முகத்தை தன் கை கொண்டு குத்தினான். அவன் குத்த குத்த அந்த ஆல்பத்தில் இருந்த அந்த முகத்தில் சுருக்கம் விழுந்தது. கோபம் தணியும் வரை அந்த புகைபடத்தை குத்தியவன் தன் கையை எடுக்க அதில் சிறுவயது நிதா சிரித்துக் கொண்டிருந்தாள்.
தன் வீட்டிற்கு வந்த ப்ரசாத்தை கோபமாக பார்த்துக் கொண்டிருந்தார் வைத்தி.
"என்ன தெரிஞ்சுதான் பேசுறீங்களா ப்ரசாத்? என்னால் முடியாது" – வைத்தி.
"விரும்புறவங்களை சேர்த்து வைக்கணும் மிஸ்டர் வைத்தி" – ப்ரசாத்
"என் பொண்ணுக்கு என்ன பண்ணணும்னு எனக்கு தெரியும் ப்ரசாத்! நீங்க சொல்ல தேவையில்லை! உங்க பையன் அடாவடியா வந்து என் பொண்ணை கூட்டிட்டு போயிருக்கான்! அவனுக்கு எப்படி என் பொண்ணை குடுக்க முடியும்" – வைத்தி
அதை கேட்டு எழுந்த ப்ரசாத் "இனி உங்ககிட்ட பேசி பிரோஜனமில்லை வைத்தி சார்! நீங்க உங்க பொண்ணு மேரேஜை பார்க்க விருப்பலைனா நான் என்ன பண்ண முடியும்?" – ப்ரசாத்.
"என்ன சொல்றீங்க நீங்க" – வைத்தி
"நீங்க சம்மதித்தாலும் சம்மதிக்கலேனாலும் இந்த திருமணம் நடக்கும் வைத்தி! தேவையில்லாம நீங்க உங்க இமேஜை டேமேஜ் பண்ணிக்காதீங்க! இந்த மேரேஜ் பிடிக்கலைனாலும் உங்க மகள் கல்யாணத்தை நீங்க நடந்தி தான் ஆகணும் வைத்தி! அது தான் எல்லாருக்கும் நல்லது" என்று கூறிய ப்ரசாத் வைத்தியின் பதிலை எதிர்பார்க்காமல் சென்றிவிட இங்கு வைத்தி யோசனையுடன் நின்றார்.
*******
முகம் சிதைந்த நிலையில் ஒருவன் இறந்துகிடப்பதாக சொல்லப்பட்ட செய்தியை பார்த்த ப்ரசாத் தேவிற்கு கால் செய்தார்.
ப்ரசாத்தின் அழைப்பை எடுத்த தேவ் "என்ன ஆச்சரியம்! ப்ரசாத் நீயா கால் பண்ணி இருக்க?".
"உன்கிட்ட தனியா பேசணும்" – ப்ரசாத்.
"அப்படி என்ன முக்கியமான விசயம் ப்ரசாத்?" – தேவ்.
"என் மகன் பத்தி பேசணும்" என்று ப்ரசாத் சொல்ல சற்று நேரம் யோசித்த தேவ் ப்ரசாத்தை ஒரு இடத்திற்கு வர வழைத்தார் .
அந்த இடத்திற்கு ப்ரசாத் வந்ததும் தேவ் அவரிடம் "சொல்லு ப்ரசாத் எதற்கு என்னை தனியா பார்க்கணும்னு சொன்ன?".
"நியூஸ் ல காண்பித்த இறந்து போனவனுக்கும் என் மகனுக்கு எதாவது தொடர்பு இருக்கா?" – ப்ரசாத்.
"எஸ்! நூறு சதவீகிதம் தொடர்பு இருக்கு" – தேவ்.
"வாட் டூ யூ மீன்" – ப்ரசாத்.
"ஐ மீன் அவனை கொன்னதே உன் மகன் தான? அப்ப தொடர்பு இருக்கத்தான செய்யும் ப்ரசாத்" – தேவ்.
"வாட்! என் மகன் எப்படி இப்படி எல்லாரையும் கொல்லும் அரக்கணா மாறினான்? சொல்லு தேவ்?" – ப்ரசாத்.
"ம்ம்ம் எனக்கு தெரியாது" – தேவ்.
"யூ நோ எவிரிதிங்" – ப்ரசாத்.
அதை கேட்ட தேவ் சத்தமாக சிரித்த தேவ் "அவனை அந்த நிலைக்கு மாத்தினதே நான் தான்டா" என்று கூறிய தேவ் வினய் மற்றும் யட்சன் மாறியதில் அவரின் பங்கை சொல்ல அனைத்தையும் கேட்ட ப்ரசாத் தேவ்வின் சட்டையை பிடித்து இருந்தார்.
"ஏன் இப்படி செஞ்ச தேவ்" – ப்ரசாத்.
"காரணம் உனக்கே தெரியும்" – தேவ்.
"உன் மகன் சாவுக்கு பழி தீர்த்துக்குறியா தேவ்! ஆனால் உன் மகன் இறந்ததுக்கு நான் காரணம் இல்லைனு தெரிஞ்சா எல்லாத்தையும் மாற்றி அமைச்சிடுவியா தேவ்?" – ப்ரசாத்.
"தேவையில்லாம விசயங்களை பேசாத ப்ரசாத்! நீ தான் என் மகன் சாவிற்கு காரணம்" – தேவ்.
"நோ! தேவ்! அவ இறந்தது தற்செயலா ஆனால் அதுக்கு என்னை குற்றவாளியா நிறுத்தி நீ எனக்கு இவ்வளவு பெரிய தண்டனை கொடுத்திருக்கக் கூடாது தேவ்" என்று கூறிய ப்ரசாத் தன்னை ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்டு மேலே தொடர்ந்தார்.
"என்னை பழி தீர்க்க நீ செய்யும் தவறுகள் அனைத்தும் ஒரு நாள் உன்னையே அழிக்கும் தேவ்!" என்று ப்ரசாத் கண்ணீர் விட்டபடியே கூறிச் சென்றுவிட தேவ் ப்ரசாத்தை கண்டு கொள்ளாமல் தோளை குலுக்கிவிட்டுச் சென்றார்.
****
மறுநாள் நாளிதழில் வெளியான யட்சன் மற்றும் நிதாவின் திருமணச் செய்தியைக் கண்ட வினய் கோபம் கொண்டு தேவ்விடம் சென்றான். .
"இங்க என்ன நடக்குது தேவ்? அவனுக்கு திருமணம்னு போட்டு இருக்கு? இது எப்படி சாத்தியம்?" – வினய்.
அதற்கு தேவ் பதில் சொல்லாமல் யோசித்துக் கொண்டிருக்க வினய் அவரிடம் "நான் இங்க கோபமாக பேசிட்டு இருக்கேன்! நீங்க என்ன யோசிட்டு இருக்கீங்க தேவ்" – வினய்.
"ம்ம்ம் ஒன்றுமில்லை! இதை எப்படி நமக்கு சாதகமா பயன்படுத்திகலாம்னு யோசிக்குறேன் வினய்" – தேவ்.
"யூ மீன்...." – வினய்.
"எஸ் ஐ மீன்! அந்த பொண்ணை அவனுக்கு பிடிச்சி கல்யாணம் பண்றானோ! இல்லை வேறு எதாவது காரணம் இருக்குமா? இந்த திருமணத்தின் பிண்ணணி என்னவாக இருக்கும்னு யோசிக்குறேன்" – தேவ்.
"இல்லை! அவன் விரும்பி மேரேஜ் பண்ணல. அதுக்கு சான்சே இல்லை! அந்த புகைபடத்தை பார்த்தீங்களா! அவ பயத்தில் இருக்கா! அவன் முகத்திலும் அவ்வளவு சந்தோசம் இல்லை" – வினய்.
"ஓ! தென்! வி வெயிட் அண்ட் வாட்ச் வினய்! அவன் அடுத்த மூவ்வை பார்த்து நம்ம மூவ் பற்று யோசிக்கலாம்! அதுக்குள்ள அந்த திருமணத்தின் பிண்ணனியை நாம் தெரிஞ்சுக்கலாம்" – தேவ்.
அதற்கு வினய் சம்மதமாக தலையசைத்தான்.
******
சேலையை கட்டிவிட்டு அந்த பெண் சென்றுவிட நிதா தன் கைகளில் வளையல்களை அணிவிக்க முயன்று கொண்டிருக்க ஒரு கரம் அவளது கையை பிடித்தது.
நிதா பயத்தில் திரும்பி பார்க்க அங்கு யட்சன் நின்று கொண்டிருந்தான்.
அவளது பயத்தை அளவிட்டவன் "கூல் பேபி! எதுக்கு இவ்வளவு பயம்! கமான் சில்" என்று கூறியவன் அவளது கைகளை பற்றியபடியே வளையல்களை அணிவிக்க நிதா அமைதியாக நின்றாள்.
வளையல்களை அவள் கைகளில் அடுக்கியவன் அவளது இரு கைகளையும் சேர்த்து அவள் முகத்துக்கு நேராக ஆட்டி காண்பித்தவன் "நல்லா இருக்குல பேபி!" என்று சொல்லி அவளது கைகளை ஆட்டிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவன் முன் நிதாவின் முகத்திற்கு பதில் வேறு ஒரு பெண் முகம் நிழலாட அதை பார்த்தவன் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மாறத் தொடங்கினான்.
அவளது கைகளை பிடித்து ஆட்டிக் கொண்டிருந்தவன் அந்த கைகளை பிடித்து நெறிக்க ஆரம்பித்தான். அவன் நெறிக்க நெறிக்க வளையல்கள் அனைத்தும் நொறுங்கி கீழே விழ கையில் காயத்தோடும் கண்களில் கண்ணீரோடும் நின்றாள் நிதா.
வருவான்....
