HoneyGeethan
Active member
- Messages
- 175
- Reaction score
- 169
- Points
- 43
யட்சகன் : 15
யவன் நிதாவை அங்கு தன் வசப்படுத்திக் கொண்டிருக்க இங்கு சமோ கை விரல் நகங்களை டென்சனில் கடித்து துப்பிக் கொண்டிருந்தான்.
"யாராவது வருகீறார்களா?” என்று நடை பயின்ற வண்ணம் கிட்சனின் வெளியே சாம் காவல் காத்துக் கொண்டிருக்க அப்போது அங்கு வந்தாள் சவிதா.
சவிதா கிட்சன் நோக்கி விரைய அதை பார்த்த சாம் அவளை தடுத்து நிறுத்தினான். சாம்மை கேள்வியாக பார்த்த சவிதா அவனை தள்ளிவிட்டு உள்ளே செல்ல முயன்றாள்.
"யோவ்! லண்டன் குரங்கு! தள்ளுயா நான் உள்ளே போகனும்" – சவிதா.
"ஏய்! இப்ப போகாத.. வேண்டாம்" – சாம்.
"அதெல்லாம் முடியாது. நான் போவேன்" – சவிதா.
"முடியாது.. நான் உன்னை போகவிட மாட்டேன். இப்ப கிட்சனுக்குள் என் பேபி இருக்கு. சோ நீ போகாத.." – சாம்
"பேபியா! அது யாரு?" – சவிதா.
"அது எதுக்கு உனக்கு? இப்ப உள்ளே நீ போகக் கூடாதுனா போகக் கூடாது" – சாம்.
"அதெல்லாம் முடியாது தாத்தாக்கு வெந்நீர் வைக்கனும். நான் உள்ளே போயே ஆகனும்" – சவிதா.
"நான் சொல்லிட்டே இருக்கேன். நீ பாட்டுக்க உள்ளே போகனும்னு அடம்பிடிக்கிற.. அப்புறம் பின் விளைவுகளை நீ சந்திக்க வேண்டி இருக்கும்" – சாம்.
"அப்படி என்ன விளைவு வரப் போகுது லண்டன் குரங்கு" – சவிதா.
"ஏன் அதை சொன்னா தான் அம்மையார் போகாம இருப்பீங்களோ?” – சாம்.
சாம் விமலாவை கிட்சனுக்குள் போகவிடாமல் இங்கு தடுத்துக் கொண்டிருந்தான். ஒரு வித மோன நிலையில் இருந்த நிதாவும் யவனும் சாமின் சத்தம் கேட்டு விலகினர்.
இப்படியாக சாம் சவிதாவுடன் வாக்குவாதம் செய்து கொண்டு அவளை கிட்சனுக்குள் போகவிடாமல் இங்கு தடுத்துக் கொண்டிருந்தான்.
இங்கு ஒரு வித மோன நிலையில் இருந்த நிதாவும் யவனும் சாம் மற்றும் சவிதாவின் பேச்சு சத்தம் கேட்டு சட்டென்று விலகினர்.
வெளியில் வந்த இருவர் முகத்திலும் சாஸ் ஒட்டியிருக்க அதை பார்த்த சவிதா ஆவென்று வாயை பிளந்து கொண்டு நின்றாள்.
நிதா அங்கு நின்றிருந்த சாமையும் சவிதாவையும் பார்க்க வெட்கப்பட்டு தலையை குனிந்து கொண்டே போக சாமின் அருகில் வந்த யவன் "காவல் காத்ததுக்கு நன்றி மச்சான்" என்று அவன் சொல்லிவிட்டு செல்ல
"ம்ம்ம் இன்னும் விளக்கு மட்டும் தான்டா பிடிக்கலை.. அதையும் என்னை பிடிக்க வச்சிடாதீங்கடா.. இதுகளை ஜோடி சேர்க்குறதுக்குள்ளே நான் ஒரு வழி ஆகிடுவேன் போல" என்று சாம் முணுமுணுக்க சவிதா அவனை ஒரு பார்வை பார்த்துவிட்டு உள்ளே சென்றாள். அவளது பார்வையின் பொருளை படித்தவன் 'இவ கூட என்னை கேவலமா லுக் விட்டுட்டு போறா.. தேவையா எனக்கு..' என்று சாம் தனக்குள் புலம்பிக் கொண்டான்.
யவன் சென்றதும் சாமின் அருகில் வந்த சவிதா “எப்படி இரண்டு பேர் முகத்திலும் சாஸ் இப்படி ஒட்டிட்டு இருக்கு?” – என்று சந்தேகம் கேட்டாள்.
"உனக்கு எப்படி ஆச்சுனு தெரியனுமா?" – சாம்.
"ஆமாயா" – விமலா.
"வா என் கூட.." என்று அவளை கிட்சனின் உள்ளே அழைத்துச் சென்ற சாம் இன்னோர் சாஸ் பாட்டிலை எடுத்து அவளது முகத்தில் கொட்ட அதை கண்ட சவிதா கோபமாகி மீதியிருந்ததை அவனது முகத்தில் கொட்டினாள்
இருவரும் சாஸ் அப்பிய முகத்தோடு நிற்க சாம் அவளிடம் "இப்ப தெரிஞ்சிடுச்சா? எப்படி கொட்டுச்சுன்னு" என்றான்.
"ஆனாலும் எனக்கு சந்தேகமா இருக்கு! ஆனா ஜாம் முழுசா இல்லாம அங்க இங்க ஒட்டிகிட்டு இருந்துச்சே" – சவிதா.
'இவ கொஞ்ச நேரத்துல இவ்ளோ நோட் பண்ணிருக்காலே' என்று நினைத்த சாம் "அவங்க ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் எடுத்து விட்டுறுப்பாங்க"
"ஆமா எப்படி முகத்தை கழுவாம சாஸை எடுக்க முடியும்" - சவிதா.
"கண்டிப்பா உனக்கு தெரியணுமா" - சாம்.
"ஆமா" - சவிதா.
"இந்தா இப்படித்தான்" என்று சவிதா கன்னத்தை பற்றிக் கொண்டு அருகில் வர வேகமாக அவனை தடுத்தாள் சவிதா.
"யோவ்! யோவ்! புரிஞ்சிடுச்சு. இனி நான் சந்தேகம் கேட்டா நீ வாயால சொன்னா போதும்.. செய்தெல்லாம் காமிக்க வேண்டாம்" என்று சவிதா சாமிடம் பேசிக் கொண்டிருக்க, "அட பாவமே..." என்று பவ்யாவின் சத்தம் கேட்டு திரும்பினார்கள் இருவரும்.
"என்னடா நடக்குது இங்க. சாஸை சாப்பிட்டு தான் பார்த்திருக்கேன். இப்படி முகத்தில கொட்டி விளையாடுறத இப்பத்தான் பாக்குறேன். இருந்த இரண்டு பாட்டிலையும் காலி பண்ணிட்டீங்களாடா. இனி சாஸில் விளையாடப் போறேன்னு முதலிலேயே என்கிட்ட சொல்லிடுங்க. அப்படி சொல்லிட்டா இன்னும் இரண்டு பாட்டில் சேர்த்து வாங்கி வைப்பேன். நல்ல பிள்ளைங்க தான் போங்க. போய் முகத்த கழுவுங்க.. ஈ மொய்க்க போகுது" என்று பவ்யா சிரித்தபடியே கூறிவிட்டு செல்ல அதை கேட்ட சாம் சத்தமாக சிரித்தான்.
"என் அத்தை சோ ஸ்வீட்ல.." என்று சாம் சிரித்தபடியே கூறி சவிதாவை பார்க்க அவள் அவனை முறைத்துக் கொண்ட தன் வேலையை பார்க்கச் சென்றாள்.
*****
சோம்நாத் தன் வீட்டில் குடித்துக் கொண்டு போதையில் இருக்க அவனது எதிரில் வந்து நின்றனர் அவர்கள் .
அவர்களை பார்த்ததும் தன் விஸ்கி பாட்டிலை தன் பின்னால் மறைத்தபடியே சோம்நாத் எழ அவனை அறைந்திருந்தார் வைத்தியநாதன். இதை கண்டு லமி வருத்தப்பட வெங்கியோ நடப்பதை அமைதியாக பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.
வைத்தியை அங்கு சற்றும் எதிர்பார்க்காத சோம்நாத் வைத்தி அடித்ததும் அதிர்ச்சியில் எழுந்து நின்றார்.
"அண்ணா..." என்று அவன் கண்ணத்தை பிடித்தபடியே வைத்தியைப் பார்த்தான்.
"எத்தனை நாளாடா! இந்தப் பழக்கம்?" – வைத்தி.
"இப்ப கொஞ்ச நாளா தான் அண்ணா.. என்னால அந்த நாளை மறக்க முடியலை அதான் குடிச்சேன்." – சோம்நாத்.
"அதுக்காக குடிப்பியா?" - வைத்தி.
அதற்கு அமைதியாக தலைகுனிந்தபடியே நின்றான் சோம்நாத்.
"எப்படா ஜெயிலில் இருந்து வந்த?" – வைத்தி.
"நேற்று தான் அண்ணா வந்தேன்" என்று சோமு சோகமாக கூற சற்று தணிந்தார் வைத்தி.
"அந்த நாளை மறக்க முயற்சி பண்ணுடா சோமு! தனிமைல இருக்குறதால தான் உனக்கு இப்படிலாம் புத்தி போகுது. அதான் நாங்க வந்துட்டோம்ல. இனி உன்னை நான் நல்லபடியா பார்த்துக்குறேன்" என்று வைத்தி சொல்லியபடியே அவனை கட்டிக் கொள்ள
சோம்நாத் 'ம்ம்ம் நீ என்னை பார்த்துக்குறீயா! குட் ஜோக்டா' என்று மனசுக்குள் சொல்லிக் கொண்டார்.
"நீ இருக்குற வரை எனக்கு கவலை இல்லை அண்ணா" என்று சோமு கூற அவன் சூதுவாது அறியாத வைத்தி அவனை பாவமாக நினைத்துக் கொண்டார். .
வெங்கி மட்டும் சோம்நாத்தை யோசனையாக பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.
அவனது செயலும் வார்த்தையும் அவருக்கு முன்னுக்கு பின் முரண்பாடாக இருந்தது. ஆனால் லமிக்கு அப்படி தோன்றவில்லை போல லமி பல நாள் கழித்து பார்த்த தன் மகனை ஆரத் தழுவிக் கொண்டார்.
சோம்நாத்தின் செயலில் நிதாவை மறந்த வெங்கிக்கு அப்போது தான் நிதாவின் நியாபகம் வந்தது.
அதன் பின் வைத்தியிடம் திரும்பிய வெங்கி "நாங்க போய் மனுவை பார்த்துட்டு வர்றோம்பா"
"அங்கே எல்லாம் நீங்க போக வேண்டாம்பா" – வைத்தி
"இல்லை என்னால நிதாவை பார்க்காம இருக்க முடியாது" என்று லமி சொல்ல வைத்தி அவர்களை தடுத்தார்
"முடியாது அவங்க வீட்டுக்கு நீங்க போகக் கூடாது. நான் உங்களை விடமாட்டேன்" என்று கூற,
லமி அதெல்லாம் முடியாது என்று அடம்பிடித்து 2 நாள் அங்கு தங்க வைத்தியிடம் அனுமதி வாங்கிக் கொண்டார்.
லமி மற்றும் வெங்கி அங்கு வீரபாண்டி வீட்டிற்கு செல்ல இவர்களை கண்ட நிதா ஆர்வமாக வரவேற்று அணைத்துக் கொண்டாள் .
"லமி! ஐ மிஸ் யூ சோ மச்! என்னை தேடி வந்துட்டியா?" – நிதா.
"ஆமா! நிதா மா! எங்களுக்கு நீ இல்லாம அங்க இருக்க முடியலை. அதனால் நாங்களும் இங்க வந்துட்டோம்" என்று வெங்கி சொல்லிக் கொண்டிருக்க யவன் வருவதை கண்ட லமி வேகமாக அவனிடம் சென்றார்.
யவனைப் பார்த்ததும் ஆசையாக வரவேற்றார் லமி "அட தம்பி? நீங்களும் இங்க தான் இருக்கீங்களா? ஆமா இத்தனை நாள் நீங்க எங்க போயிட்டீங்க? நீங்க இல்லாம நிதா சரியாக சாப்பிடல தூங்கல?" என்று சொல்ல நிதாவை பார்வையால் துளைத்தான் யவன்.
"அப்படியா லமி! வேலை விசயமா வெளியூர் போயிருந்தேன். அதான் பார்க்க முடியல. அதான் வந்துட்டேன்ல. இனி நிதாவை விட்டு எங்கும் போக மாட்டேன்." – யவன்.
"ரொம்ப சந்தோசம் தம்பி" என்று கூறிய லமி பின்னால் வந்த பவ்யாவை பார்த்து கோபமானார்.
அதைப் பார்த்த பவ்யா வருத்தமடைய நிதா லமியிடம் வந்தாள் "லமி! என் அம்மா தப்பு பண்ணலை. ப்ளீஸ் அவங்களை இப்படி முகத்தை திருப்பி கஷ்டப்படுத்தாதீங்க"
"இல்லை நிதா! அவளை பத்தி உனக்கு தெரியல. அவ உன்னை ஏமாத்துறா" – லமி.
"இல்லை லமி! இவ்ளோ நாள் அவங்ககூட இருந்தனால சொல்றேன். என் அம்மா ஒரு தப்பும் செஞ்சிருக்க மாட்டாங்க" – நிதா.
"அப்ப நீ உன் அப்பாவை குறை சொல்றியா?" – லமி.
"அம்மா நிதா! வைத்தி கோபக்காரன் தான். ஆனால் இப்படி உடனே முடிவு எடுக்க மாட்டான்" – வெங்கி.
"அப்ப என் அம்மா தான் தப்புனு சொல்றீங்களா தாத்தா" - நிதா.
"இல்லைமா! எங்கேயோ தப்பு நடந்திருக்குனு சொல்றேன்மா. அது காலம் வரும் போது தெரியும். தேவையில்லாமல் இரண்டு பேரும் சண்டை போட்டுக்காதீங்க" - வெங்கி.
அப்போது யவன் நிதாவை சமாதானப்படுத்தினான் "நிதாமா! யாரையும் பேச வைக்க கம்பெல் பண்ணாத. அவங்களா உணர்ந்து பேசினாத்தான் உறவு நிலைக்கும். உண்மை என்னனு கூடிய சீக்கிரம் வெளிய வரும்" என்று யவன் யோசித்தபடியே கூற நிதா அமைதியானாள்.
சூழ்நிலையின் வீரியத்தை குறைக்க சாம் இடையில் பேசினான்.
"லமி ஸ்வீட்டி! ஐ மிஸ் யூ சோ மச்" என்று லமியை சாம் கட்டிக் கொள்ள லமி அவனை முறைத்தார்
"ஏய் வெங்கல சாமான்! என்னை ஸ்வீட்டினு கூப்பிடாத. என்னையவே இப்படி கூப்பிட்டு சுத்தாம வேற பொண்ணை பிடி" - லமி.
"முடியாது லமி! எனக்கு நீ தான் வேணும்" – சாம்.
“……” - - லமி.
"ஹலோ சும்மா பேச்சுக்கு சொன்னதை உண்மைனு நினைச்சுக்குவீயோ பல்லு போன வயசில் லூட்டி அடிச்சிட்டு திரியுற.. உனக்கு மனசில அழகினு நினைப்பா கிழவி!" – சாம்
"ஏய் வெங்கல சாமான். யார பார்த்து கிழவின்னு சொல்ற" - லமி.
"ஏன் உன்னதான்.. பாரு வெங்கி தாத்தா எப்பிடி இருக்காருன்னு. பல்லு போன வயசில் லூட்டி அடிச்சிட்டு திரியுற! உனக்கு மனசில அழகினு நினைப்பா கிழவி! சும்மா பேச்சுக்கு சொன்னதை உண்மைன்னு நினைச்சுக்குவீயோ" – சாம்.
அதை கேட்ட லமி அவனை துரத்த சாம் தெறித்து ஓடினான். இதைப் பார்த்த அனைவரும் சிரித்தனர்.
அன்று இரவு நிதா அறைக்குள் செல்ல அவளை பின்பற்றி யவனும் உள்ளே வர நிதாவிற்கு உதறல் எடுத்தது. நிதாவை பார்த்துக் கொண்டே யவன் அருகில் வர நிதா வேகமாக
"தூரம் போ! சைத்தானே! கிட்டவராதே!" என்று கூறியபடியே சாமி படத்தை அவள் காண்பிக்க யவன் சிரித்துக் கொண்டே அந்த படத்தை வாங்கி அருகில் வைத்தான்.
"நான் ராட்சஷனா வரல? யவனா தான் வந்துருக்கேன்?" – யவன்.
"இல்லை நீ பொய் சொல்லி என்னை ஏமாத்துற? நீ சாத்தான் தான்" – நிதா.
"நீ நம்புவதற்கு நான் என்ன செய்யனும் டாலிமா? உன் மேல சத்தியமா நான் உன் யுவன் அத்தான் தான்" என்று அவன் கை வைக்க அருகில் வர இவள் தள்ளிச் சென்றாள்.
"நீ தான் செத்துட்டியே அப்புறம் எப்படி?" – நிதா.
"அது... அது வந்து... சில விசயங்கள் சொல்ல முடியாது. சில விசயங்களை அதன் போக்கில் எடுத்து கொள்ள பழகிக்கணும். இப்ப இருக்குறது உன் யவன் அத்தான் தான். அதான் நிஜம். என்னை நம்பு" என்று யவன் சொல்ல நிதா அதை ஏற்றுக் கொள்ள மறுத்தாள்.
"அப்புறம் உன் இஷ்டம்" என்று கூறிவிட்டு யவன் சென்று படுக்கையில் படுத்துக் கொள்ள நிதா தன் நகத்தை கடித்தபடியே யோசனையில் அமர்ந்தாள். அப்போது அவளுக்கு அந்த ஐடியா தோன்ற அதை செயலாற்ற லமியை தேடிச் சென்றாள் மனுநிதா.
யவன் நிதாவை அங்கு தன் வசப்படுத்திக் கொண்டிருக்க இங்கு சமோ கை விரல் நகங்களை டென்சனில் கடித்து துப்பிக் கொண்டிருந்தான்.
"யாராவது வருகீறார்களா?” என்று நடை பயின்ற வண்ணம் கிட்சனின் வெளியே சாம் காவல் காத்துக் கொண்டிருக்க அப்போது அங்கு வந்தாள் சவிதா.
சவிதா கிட்சன் நோக்கி விரைய அதை பார்த்த சாம் அவளை தடுத்து நிறுத்தினான். சாம்மை கேள்வியாக பார்த்த சவிதா அவனை தள்ளிவிட்டு உள்ளே செல்ல முயன்றாள்.
"யோவ்! லண்டன் குரங்கு! தள்ளுயா நான் உள்ளே போகனும்" – சவிதா.
"ஏய்! இப்ப போகாத.. வேண்டாம்" – சாம்.
"அதெல்லாம் முடியாது. நான் போவேன்" – சவிதா.
"முடியாது.. நான் உன்னை போகவிட மாட்டேன். இப்ப கிட்சனுக்குள் என் பேபி இருக்கு. சோ நீ போகாத.." – சாம்
"பேபியா! அது யாரு?" – சவிதா.
"அது எதுக்கு உனக்கு? இப்ப உள்ளே நீ போகக் கூடாதுனா போகக் கூடாது" – சாம்.
"அதெல்லாம் முடியாது தாத்தாக்கு வெந்நீர் வைக்கனும். நான் உள்ளே போயே ஆகனும்" – சவிதா.
"நான் சொல்லிட்டே இருக்கேன். நீ பாட்டுக்க உள்ளே போகனும்னு அடம்பிடிக்கிற.. அப்புறம் பின் விளைவுகளை நீ சந்திக்க வேண்டி இருக்கும்" – சாம்.
"அப்படி என்ன விளைவு வரப் போகுது லண்டன் குரங்கு" – சவிதா.
"ஏன் அதை சொன்னா தான் அம்மையார் போகாம இருப்பீங்களோ?” – சாம்.
சாம் விமலாவை கிட்சனுக்குள் போகவிடாமல் இங்கு தடுத்துக் கொண்டிருந்தான். ஒரு வித மோன நிலையில் இருந்த நிதாவும் யவனும் சாமின் சத்தம் கேட்டு விலகினர்.
இப்படியாக சாம் சவிதாவுடன் வாக்குவாதம் செய்து கொண்டு அவளை கிட்சனுக்குள் போகவிடாமல் இங்கு தடுத்துக் கொண்டிருந்தான்.
இங்கு ஒரு வித மோன நிலையில் இருந்த நிதாவும் யவனும் சாம் மற்றும் சவிதாவின் பேச்சு சத்தம் கேட்டு சட்டென்று விலகினர்.
வெளியில் வந்த இருவர் முகத்திலும் சாஸ் ஒட்டியிருக்க அதை பார்த்த சவிதா ஆவென்று வாயை பிளந்து கொண்டு நின்றாள்.
நிதா அங்கு நின்றிருந்த சாமையும் சவிதாவையும் பார்க்க வெட்கப்பட்டு தலையை குனிந்து கொண்டே போக சாமின் அருகில் வந்த யவன் "காவல் காத்ததுக்கு நன்றி மச்சான்" என்று அவன் சொல்லிவிட்டு செல்ல
"ம்ம்ம் இன்னும் விளக்கு மட்டும் தான்டா பிடிக்கலை.. அதையும் என்னை பிடிக்க வச்சிடாதீங்கடா.. இதுகளை ஜோடி சேர்க்குறதுக்குள்ளே நான் ஒரு வழி ஆகிடுவேன் போல" என்று சாம் முணுமுணுக்க சவிதா அவனை ஒரு பார்வை பார்த்துவிட்டு உள்ளே சென்றாள். அவளது பார்வையின் பொருளை படித்தவன் 'இவ கூட என்னை கேவலமா லுக் விட்டுட்டு போறா.. தேவையா எனக்கு..' என்று சாம் தனக்குள் புலம்பிக் கொண்டான்.
யவன் சென்றதும் சாமின் அருகில் வந்த சவிதா “எப்படி இரண்டு பேர் முகத்திலும் சாஸ் இப்படி ஒட்டிட்டு இருக்கு?” – என்று சந்தேகம் கேட்டாள்.
"உனக்கு எப்படி ஆச்சுனு தெரியனுமா?" – சாம்.
"ஆமாயா" – விமலா.
"வா என் கூட.." என்று அவளை கிட்சனின் உள்ளே அழைத்துச் சென்ற சாம் இன்னோர் சாஸ் பாட்டிலை எடுத்து அவளது முகத்தில் கொட்ட அதை கண்ட சவிதா கோபமாகி மீதியிருந்ததை அவனது முகத்தில் கொட்டினாள்
இருவரும் சாஸ் அப்பிய முகத்தோடு நிற்க சாம் அவளிடம் "இப்ப தெரிஞ்சிடுச்சா? எப்படி கொட்டுச்சுன்னு" என்றான்.
"ஆனாலும் எனக்கு சந்தேகமா இருக்கு! ஆனா ஜாம் முழுசா இல்லாம அங்க இங்க ஒட்டிகிட்டு இருந்துச்சே" – சவிதா.
'இவ கொஞ்ச நேரத்துல இவ்ளோ நோட் பண்ணிருக்காலே' என்று நினைத்த சாம் "அவங்க ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் எடுத்து விட்டுறுப்பாங்க"
"ஆமா எப்படி முகத்தை கழுவாம சாஸை எடுக்க முடியும்" - சவிதா.
"கண்டிப்பா உனக்கு தெரியணுமா" - சாம்.
"ஆமா" - சவிதா.
"இந்தா இப்படித்தான்" என்று சவிதா கன்னத்தை பற்றிக் கொண்டு அருகில் வர வேகமாக அவனை தடுத்தாள் சவிதா.
"யோவ்! யோவ்! புரிஞ்சிடுச்சு. இனி நான் சந்தேகம் கேட்டா நீ வாயால சொன்னா போதும்.. செய்தெல்லாம் காமிக்க வேண்டாம்" என்று சவிதா சாமிடம் பேசிக் கொண்டிருக்க, "அட பாவமே..." என்று பவ்யாவின் சத்தம் கேட்டு திரும்பினார்கள் இருவரும்.
"என்னடா நடக்குது இங்க. சாஸை சாப்பிட்டு தான் பார்த்திருக்கேன். இப்படி முகத்தில கொட்டி விளையாடுறத இப்பத்தான் பாக்குறேன். இருந்த இரண்டு பாட்டிலையும் காலி பண்ணிட்டீங்களாடா. இனி சாஸில் விளையாடப் போறேன்னு முதலிலேயே என்கிட்ட சொல்லிடுங்க. அப்படி சொல்லிட்டா இன்னும் இரண்டு பாட்டில் சேர்த்து வாங்கி வைப்பேன். நல்ல பிள்ளைங்க தான் போங்க. போய் முகத்த கழுவுங்க.. ஈ மொய்க்க போகுது" என்று பவ்யா சிரித்தபடியே கூறிவிட்டு செல்ல அதை கேட்ட சாம் சத்தமாக சிரித்தான்.
"என் அத்தை சோ ஸ்வீட்ல.." என்று சாம் சிரித்தபடியே கூறி சவிதாவை பார்க்க அவள் அவனை முறைத்துக் கொண்ட தன் வேலையை பார்க்கச் சென்றாள்.
*****
சோம்நாத் தன் வீட்டில் குடித்துக் கொண்டு போதையில் இருக்க அவனது எதிரில் வந்து நின்றனர் அவர்கள் .
அவர்களை பார்த்ததும் தன் விஸ்கி பாட்டிலை தன் பின்னால் மறைத்தபடியே சோம்நாத் எழ அவனை அறைந்திருந்தார் வைத்தியநாதன். இதை கண்டு லமி வருத்தப்பட வெங்கியோ நடப்பதை அமைதியாக பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.
வைத்தியை அங்கு சற்றும் எதிர்பார்க்காத சோம்நாத் வைத்தி அடித்ததும் அதிர்ச்சியில் எழுந்து நின்றார்.
"அண்ணா..." என்று அவன் கண்ணத்தை பிடித்தபடியே வைத்தியைப் பார்த்தான்.
"எத்தனை நாளாடா! இந்தப் பழக்கம்?" – வைத்தி.
"இப்ப கொஞ்ச நாளா தான் அண்ணா.. என்னால அந்த நாளை மறக்க முடியலை அதான் குடிச்சேன்." – சோம்நாத்.
"அதுக்காக குடிப்பியா?" - வைத்தி.
அதற்கு அமைதியாக தலைகுனிந்தபடியே நின்றான் சோம்நாத்.
"எப்படா ஜெயிலில் இருந்து வந்த?" – வைத்தி.
"நேற்று தான் அண்ணா வந்தேன்" என்று சோமு சோகமாக கூற சற்று தணிந்தார் வைத்தி.
"அந்த நாளை மறக்க முயற்சி பண்ணுடா சோமு! தனிமைல இருக்குறதால தான் உனக்கு இப்படிலாம் புத்தி போகுது. அதான் நாங்க வந்துட்டோம்ல. இனி உன்னை நான் நல்லபடியா பார்த்துக்குறேன்" என்று வைத்தி சொல்லியபடியே அவனை கட்டிக் கொள்ள
சோம்நாத் 'ம்ம்ம் நீ என்னை பார்த்துக்குறீயா! குட் ஜோக்டா' என்று மனசுக்குள் சொல்லிக் கொண்டார்.
"நீ இருக்குற வரை எனக்கு கவலை இல்லை அண்ணா" என்று சோமு கூற அவன் சூதுவாது அறியாத வைத்தி அவனை பாவமாக நினைத்துக் கொண்டார். .
வெங்கி மட்டும் சோம்நாத்தை யோசனையாக பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.
அவனது செயலும் வார்த்தையும் அவருக்கு முன்னுக்கு பின் முரண்பாடாக இருந்தது. ஆனால் லமிக்கு அப்படி தோன்றவில்லை போல லமி பல நாள் கழித்து பார்த்த தன் மகனை ஆரத் தழுவிக் கொண்டார்.
சோம்நாத்தின் செயலில் நிதாவை மறந்த வெங்கிக்கு அப்போது தான் நிதாவின் நியாபகம் வந்தது.
அதன் பின் வைத்தியிடம் திரும்பிய வெங்கி "நாங்க போய் மனுவை பார்த்துட்டு வர்றோம்பா"
"அங்கே எல்லாம் நீங்க போக வேண்டாம்பா" – வைத்தி
"இல்லை என்னால நிதாவை பார்க்காம இருக்க முடியாது" என்று லமி சொல்ல வைத்தி அவர்களை தடுத்தார்
"முடியாது அவங்க வீட்டுக்கு நீங்க போகக் கூடாது. நான் உங்களை விடமாட்டேன்" என்று கூற,
லமி அதெல்லாம் முடியாது என்று அடம்பிடித்து 2 நாள் அங்கு தங்க வைத்தியிடம் அனுமதி வாங்கிக் கொண்டார்.
லமி மற்றும் வெங்கி அங்கு வீரபாண்டி வீட்டிற்கு செல்ல இவர்களை கண்ட நிதா ஆர்வமாக வரவேற்று அணைத்துக் கொண்டாள் .
"லமி! ஐ மிஸ் யூ சோ மச்! என்னை தேடி வந்துட்டியா?" – நிதா.
"ஆமா! நிதா மா! எங்களுக்கு நீ இல்லாம அங்க இருக்க முடியலை. அதனால் நாங்களும் இங்க வந்துட்டோம்" என்று வெங்கி சொல்லிக் கொண்டிருக்க யவன் வருவதை கண்ட லமி வேகமாக அவனிடம் சென்றார்.
யவனைப் பார்த்ததும் ஆசையாக வரவேற்றார் லமி "அட தம்பி? நீங்களும் இங்க தான் இருக்கீங்களா? ஆமா இத்தனை நாள் நீங்க எங்க போயிட்டீங்க? நீங்க இல்லாம நிதா சரியாக சாப்பிடல தூங்கல?" என்று சொல்ல நிதாவை பார்வையால் துளைத்தான் யவன்.
"அப்படியா லமி! வேலை விசயமா வெளியூர் போயிருந்தேன். அதான் பார்க்க முடியல. அதான் வந்துட்டேன்ல. இனி நிதாவை விட்டு எங்கும் போக மாட்டேன்." – யவன்.
"ரொம்ப சந்தோசம் தம்பி" என்று கூறிய லமி பின்னால் வந்த பவ்யாவை பார்த்து கோபமானார்.
அதைப் பார்த்த பவ்யா வருத்தமடைய நிதா லமியிடம் வந்தாள் "லமி! என் அம்மா தப்பு பண்ணலை. ப்ளீஸ் அவங்களை இப்படி முகத்தை திருப்பி கஷ்டப்படுத்தாதீங்க"
"இல்லை நிதா! அவளை பத்தி உனக்கு தெரியல. அவ உன்னை ஏமாத்துறா" – லமி.
"இல்லை லமி! இவ்ளோ நாள் அவங்ககூட இருந்தனால சொல்றேன். என் அம்மா ஒரு தப்பும் செஞ்சிருக்க மாட்டாங்க" – நிதா.
"அப்ப நீ உன் அப்பாவை குறை சொல்றியா?" – லமி.
"அம்மா நிதா! வைத்தி கோபக்காரன் தான். ஆனால் இப்படி உடனே முடிவு எடுக்க மாட்டான்" – வெங்கி.
"அப்ப என் அம்மா தான் தப்புனு சொல்றீங்களா தாத்தா" - நிதா.
"இல்லைமா! எங்கேயோ தப்பு நடந்திருக்குனு சொல்றேன்மா. அது காலம் வரும் போது தெரியும். தேவையில்லாமல் இரண்டு பேரும் சண்டை போட்டுக்காதீங்க" - வெங்கி.
அப்போது யவன் நிதாவை சமாதானப்படுத்தினான் "நிதாமா! யாரையும் பேச வைக்க கம்பெல் பண்ணாத. அவங்களா உணர்ந்து பேசினாத்தான் உறவு நிலைக்கும். உண்மை என்னனு கூடிய சீக்கிரம் வெளிய வரும்" என்று யவன் யோசித்தபடியே கூற நிதா அமைதியானாள்.
சூழ்நிலையின் வீரியத்தை குறைக்க சாம் இடையில் பேசினான்.
"லமி ஸ்வீட்டி! ஐ மிஸ் யூ சோ மச்" என்று லமியை சாம் கட்டிக் கொள்ள லமி அவனை முறைத்தார்
"ஏய் வெங்கல சாமான்! என்னை ஸ்வீட்டினு கூப்பிடாத. என்னையவே இப்படி கூப்பிட்டு சுத்தாம வேற பொண்ணை பிடி" - லமி.
"முடியாது லமி! எனக்கு நீ தான் வேணும்" – சாம்.
“……” - - லமி.
"ஹலோ சும்மா பேச்சுக்கு சொன்னதை உண்மைனு நினைச்சுக்குவீயோ பல்லு போன வயசில் லூட்டி அடிச்சிட்டு திரியுற.. உனக்கு மனசில அழகினு நினைப்பா கிழவி!" – சாம்
"ஏய் வெங்கல சாமான். யார பார்த்து கிழவின்னு சொல்ற" - லமி.
"ஏன் உன்னதான்.. பாரு வெங்கி தாத்தா எப்பிடி இருக்காருன்னு. பல்லு போன வயசில் லூட்டி அடிச்சிட்டு திரியுற! உனக்கு மனசில அழகினு நினைப்பா கிழவி! சும்மா பேச்சுக்கு சொன்னதை உண்மைன்னு நினைச்சுக்குவீயோ" – சாம்.
அதை கேட்ட லமி அவனை துரத்த சாம் தெறித்து ஓடினான். இதைப் பார்த்த அனைவரும் சிரித்தனர்.
அன்று இரவு நிதா அறைக்குள் செல்ல அவளை பின்பற்றி யவனும் உள்ளே வர நிதாவிற்கு உதறல் எடுத்தது. நிதாவை பார்த்துக் கொண்டே யவன் அருகில் வர நிதா வேகமாக
"தூரம் போ! சைத்தானே! கிட்டவராதே!" என்று கூறியபடியே சாமி படத்தை அவள் காண்பிக்க யவன் சிரித்துக் கொண்டே அந்த படத்தை வாங்கி அருகில் வைத்தான்.
"நான் ராட்சஷனா வரல? யவனா தான் வந்துருக்கேன்?" – யவன்.
"இல்லை நீ பொய் சொல்லி என்னை ஏமாத்துற? நீ சாத்தான் தான்" – நிதா.
"நீ நம்புவதற்கு நான் என்ன செய்யனும் டாலிமா? உன் மேல சத்தியமா நான் உன் யுவன் அத்தான் தான்" என்று அவன் கை வைக்க அருகில் வர இவள் தள்ளிச் சென்றாள்.
"நீ தான் செத்துட்டியே அப்புறம் எப்படி?" – நிதா.
"அது... அது வந்து... சில விசயங்கள் சொல்ல முடியாது. சில விசயங்களை அதன் போக்கில் எடுத்து கொள்ள பழகிக்கணும். இப்ப இருக்குறது உன் யவன் அத்தான் தான். அதான் நிஜம். என்னை நம்பு" என்று யவன் சொல்ல நிதா அதை ஏற்றுக் கொள்ள மறுத்தாள்.
"அப்புறம் உன் இஷ்டம்" என்று கூறிவிட்டு யவன் சென்று படுக்கையில் படுத்துக் கொள்ள நிதா தன் நகத்தை கடித்தபடியே யோசனையில் அமர்ந்தாள். அப்போது அவளுக்கு அந்த ஐடியா தோன்ற அதை செயலாற்ற லமியை தேடிச் சென்றாள் மனுநிதா.
