Nila Subramanian
Saha Writer
- Messages
- 25
- Reaction score
- 23
- Points
- 6
அத்தியாயம்:6
அறைக்குள் நுழைந்த ஜானகி,மெதுவாக நிமிர்ந்து கண்களை சுழட்டி பார்த்தாள்.அறையில் யாருமில்லை.
'எங்க பயபிள்ளையை காணும்,நம்ம பெருமை தெரிஞ்சு ஓடிடுச்சோ??'என்று மனதிற்குள் பேசிக்கொண்டிருந்த போது,குளியலறை கதவை திறந்து கொண்டு அர்ஜுன் வந்தான்.
'ஆத்தாடி இங்க தான் இருக்கானா?'
என்று நினைத்து வெளியில் அத்தனை பற்களையும் காட்டி ஒரு அசட்டு சிரிப்பு, சிரித்து வைத்தாள்.
அவளை பார்த்துவிட்டு ஒன்றும் கூறாமல் கட்டிலில் போய் அமர்ந்தான்.
இப்போ என்ன பண்ணுறது??என்று தெரியாமல் அங்கேயே நின்றவளை,
"ஏன் ,அங்கேயே நிக்குற?? வந்து தூங்கு,இன்னிக்கு முழுதும் நெறய சடங்கு,சம்பரதாயம்னு களைப்பா இருக்கும்,"என்றான்.
'என்ன ஒரு அதிசயம்,இப்போ நம்ம கிட்ட தான் இவ்ளோ பொறுமையா பேசுனாரா??'
என்று சிந்தித்தவள்
'அச்சச்சோ,நான் எப்போவும் தெற்க படுத்தா, மத்த மூணு திசையில எதுல எழுந்துபேன்னு எனக்கே தெரியாது.
அலமு கூட
"கழுத்தை மாறி புறலாதடினு திட்டும்.".
இன்னிக்கு இந்த பயபுள்ள சட்னியா, இல்ல விடிஞ்சதும் நான் சட்னியானு தெரியலையே.'என்று நினைத்துக்கொண்டு அந்த இடத்தை விட்டு அசையாது நின்றாள்.
"சொல்லிட்டே இருக்கேன்,அங்க நின்னு என்ன கனவு கண்டுட்டு இருக்க??காது கேக்குமா?? இல்ல அதுவும் போச்சா??"
'அதானே பார்த்தேன்,இந்த சிடுமூஞ்சி சாதாரணமா பேசிடுச்சேனு',He is back'ஆமா,காதும் போச்சானு கேக்குறாரே வேற என்ன போச்சுங்குறார்??உன்னை total அஹ் fuse போன bulb னு நெனச்சுட்டார் போலயே,எப்படி இருந்த நீ இப்டி அயிட்ட'
என்று தனக்கே counter குடுத்துக் கொண்டு கட்டிலில் சென்று படுத்தாள்.
'ஜானு,be alert. control அஹ் தூங்கு,இங்க,அங்க அசையக்கூடாது.Behave yourself'என்று பல கட்டளைகளை தனக்கே இட்டுக்கொண்டு படுத்தவள்,சிறிது நேரத்தில் உறங்கி போனாள்.
அவள் தூங்கும் வரை அமர்ந்திருந்தவன்,அவள் தூங்கியதும் ,அவள் அருகில் நெருங்கி நெற்றியில் முத்தமிட்டு,
"இன்னும் என்னை வெகு தூரம் கூட்டிச்செல்லடி..
பண்ணிசையில் பாடங்கள் மாற்றிச்சொல்லடி..
கன்னி உந்தன் மனக்கூண்டில் என்னை தள்ளாடி..
கண்ணசைத்து அங்கேயே வைத்துக்கொள்ளடி…"
என்று மெல்லிய குரலில் பாடினான்.
அவன் முகத்தில் மெல்லிய புன்னகை அரும்பியது.
சத்தமாய் பாடி இருந்தாலும் நம்ம ஜானு எழுதிரிக்க மாட்டாங்குறது வேற விஷயம்.
சிறிது நேரத்திலேயே அவன் மீது கை,கால் எல்லாம் தூக்கி போட்டு தூங்க ஆரம்பித்து விட்டாள்.
முகத்தில் தோன்றிய நகையோடு அவனும் உறங்கிப் போனான்.
மறுநாள் கண் விழித்த ஜானு,தான் படுத்திருக்கும் நிலை பார்த்து பதறி எழுந்தாள்.
அருகில் படுத்திருந்த அர்ஜுனை பார்த்தாள், அவன் உறங்கிக்கொண்டிருந்தான்.
'நல்லவேளை இன்னும் எழுந்துக்களை'என்று நினைத்துக்கொண்டு வேகமாய் குளியலறையில் புகுந்து கொண்டாள்.
அவள் குளியலறையில் நுழைந்ததும் எழுந்து கொண்ட அர்ஜுன்,அவளின் செய்கையை நினைத்து சிரித்துக் கொண்டு,திரும்பவும் தூங்குவது போல் படுத்துக்கொண்டான்.
அம்மா சொன்னது போல, தலைக்கு குளித்து வந்த ஜானகி,அவன் இன்னும் தூங்குவதை பார்த்துவிட்டு,கீழே சென்றாள். அவள் சென்றதும் எழுந்த அர்ஜுன்,குளியலறையுள் நுழைந்தான்.
அவள் வருவதை பார்த்த அலமேலு,அவள் கையை பிடித்து அறையினுள் இழுத்துச்சென்றார்.
"ஏம்மா, இப்டி இழுக்குற"என்று கடுகடுத்தவளை கண்டுகொள்ளாமல்,
"நேத்து ,மாப்பிள்ளை எப்படி நடந்துகிட்டார்??,நீ ஒழுங்கா நடந்தியா??சந்தோசமா இருந்திங்களா??"
என்று அடுக்கடுக்காக கேள்வி அடுக்கியவரை எரிச்சலுடன் பார்த்த ஜானு
"ஹ்ம்ம்..அவர்,புருஷன் மாறி நடந்துகிட்டார்,நான் பொண்டாட்டி மாறி நடந்துகிட்டேன்,போதுமா??"
என்றாள்.
அவளின் பதிலால் கோவமான அலமேலு மேலும் கேட்பதற்குள்,பிரியா அங்கே வந்தாள்.
மேற்கொண்டு எதுவும் கேட்க முடியாத கடுப்பில் அலமேலு அவளை முறைத்து விட்டு அவ்விடம் விட்டு சென்றார்.
அவர் சென்றதும் ,அவள் முகத்தையே பார்த்த ப்ரியாவை கண்டு
"என்னடி,இன்னிக்கு தான் புதுசா பாக்குற மாறி பாக்குற??ஒளிவட்டம் ஏதும் தெரியுதா??"
என்று திரும்பி பார்த்துக் கொண்டு கேட்டாள்.
"விளையடாத கி,ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லில"என்று முகத்தில் கவலை பொங்க கேட்டாள்.
"பிரச்சனை இருந்தா விளையாட முடியுமாடி??என்னை பத்தி கவலை படாத.கல்யாணப்பொண்ணு அதை பத்தி மட்டும் தான் யோசிக்கணும். சந்தோசமா இரு.எங்க அண்ணனை எப்படி பார்த்துக்குறதுன்னு யோசி.போ"
என்றாள்.
இன்னும் தயங்கி நின்ற ப்ரியாவை
"என் வாழ்கைடி இது.அவ்ளோ சீக்கிரம் சிக்குன ஆட்டை விட்டுடுவனா, பிரியாணி போடாம"என்றாள்.
"ஏய்!!என்அண்ணனை ஆடுங்குறியா??உன்னை" என்று அடிக்க துரத்திய ப்ரியாவிடம் இருந்து தப்பித்து ஓடியவள், மாடியில் இருந்து இறங்கி கொண்டிருந்த அர்ஜுன் மேல் முட்டி நின்றாள்.
"ஆத்தாடி!!''என்று முழித்து நின்றவளை கண்டுகொள்ளாமல் ஹாலில் சென்று அமர்ந்தான்.
அவன் அருகில் சென்று பிரியா அமர்ந்து கொண்டாள்.கையில் காப்பியுடன் வந்த அலமேலு,ஜானுவின் அருகில் சென்று
"மரம் மாறி நிக்காம, இதை கொண்டு போய் மாப்பிளைட்ட கொடு"என்று முணுமுணுத்தார்.
'நான் வந்து அரைமணி நேரமாச்சு எனக்கு தண்ணி கூட இல்ல,நேத்து வந்த மாப்பிள்ளைக்கு உடனே காபி.பொறந்தா மாப்பிள்ளையா பிறக்கணும் பா'
என்று மனதில் நினைத்து, வெளியில் அலமேலுவை முறைத்து விட்டு அர்ஜுனிடன் காப்பியை நீட்டினாள்.
சிறிது நேரத்தில் காலை உணவு தயார் என்று கூறி ஜானுவிடம் ,
மாப்பிள்ளையை அழைத்து உணவு பரிமாற சொன்னார்.
சாப்பாட்டு மேஜையில் அர்ஜுனுக்கு பரிமாறிய ஜானு அருகில் நின்று கொண்டு வேடிக்கை பார்க்க ஆரம்பித்தாள்.அவன் தட்டில் எது தீர்ந்தது, எது வேண்டும்,எதுவும் கேட்காமல்,வேணும்னா கேப்பாரு, அப்போ வைக்கலாம்,என்று அந்த வீட்டை புதிதாய் பார்ப்பது போல சுற்றிப்பார்த்து கொண்டிருந்தாள்.
உணவு தீர்ந்ததும் நிமிர்ந்து பார்த்த அர்ஜுன்,
"இங்க எதுக்கு நிக்குற"என்றான்.
"உங்களுக்கு சாப்பாடு,வைக்க"
'நீ வைக்குற லட்சணம் தான் தெரியுதே'என்று நினைத்தவன்.
"அந்த ஜன்னல் கிட்ட போய் நின்னா, இன்னும் நல்லா வேடிக்கை பாக்கலாம்.போ"என்றான்.
'என் வீட்டுல,எங்க இருந்து பாத்தா எது தெரியும்னு எனக்கு தெரியாதா??இவர் பெரிய கூகிள் மேப்'என்று மனதினுள் நொடித்துக் கொண்டு அவ்விடம் விட்டு சென்றாள்.
அவள் ஹாலில் இருப்பதை கண்ட அலமேலு,
"ஏண்டி!!மாப்பிள்ளைக்கு பரிமாற சொன்னா, இங்க நின்னுட்டு என்ன பண்ணுற??"என்றார்.
"அவர் சாப்பிட்டார் மா, அதான் வந்துட்டேன்".
"அவர் எழுந்திரிக்குற வரை ,கூட நிக்காம ,இங்க வந்து என்ன வேடிக்கை??".
அன்னையும் வேடிக்கை பார்ப்பதாய் கூறியதும் கடுப்பான ஜானகி,
"ஆமா,அவரு பெரிய நாட்டாமை,நான் நாட்டாமை சம்சாரம், அவர் சாப்பிட்டதும் வெத்தலை மடிச்சு கொடுத்து,அவரு புளிச்சு,புளிச்சுன்னு எச்சிய துப்புறதுக்கு vessel பிடிச்சிட்டு நிக்கணுமக்கும்"
அலமேலு பேச வாய் திறப்பதற்குள்,அர்ஜுன் அங்கு வந்துவிட,
,"நீங்க கொஞ்ச நேரம் ஓய்வெடுங்க மாப்பிள்ளை,இன்னிக்கு கல்யாணம் விசாரிக்க சொந்தகாரங்கல்லாம் வருவாங்க,சாயந்தரம் கோயிலுக்கு போகணும்"
என்று கூறி விட்டு மகளை முறைத்து விட்டு அவ்விடம் விட்டு சென்றார்.
அதன் பின் வந்த ஒரு வாரமும் அலமேலுவின் கண்ணில் தனியாக மாட்டாமல்,கண்ணாமூச்சி ஆடி கொண்டிருந்தாள் ஜானகி.அவர் கேள்விக்கும்,கோபத்திற்கும் பயந்து.
ப்ரியாவின் திருமணமும் அதற்கு உதவி புரிந்தது.ப்ரியாவுடன் ஷாப்பிங்,பியூட்டி பார்லர் என்று பொழுது நன்றாகவே கழிந்தது.
ப்ரியாவின் திருமணமும் இனிதாய் முடிந்தது.
திருமணத்திற்கு மறுநாள் அர்ஜுன்,ஜானகியின் பயணம் சென்னையை நோக்கி தொடங்கியது
அறைக்குள் நுழைந்த ஜானகி,மெதுவாக நிமிர்ந்து கண்களை சுழட்டி பார்த்தாள்.அறையில் யாருமில்லை.
'எங்க பயபிள்ளையை காணும்,நம்ம பெருமை தெரிஞ்சு ஓடிடுச்சோ??'என்று மனதிற்குள் பேசிக்கொண்டிருந்த போது,குளியலறை கதவை திறந்து கொண்டு அர்ஜுன் வந்தான்.
'ஆத்தாடி இங்க தான் இருக்கானா?'
என்று நினைத்து வெளியில் அத்தனை பற்களையும் காட்டி ஒரு அசட்டு சிரிப்பு, சிரித்து வைத்தாள்.
அவளை பார்த்துவிட்டு ஒன்றும் கூறாமல் கட்டிலில் போய் அமர்ந்தான்.
இப்போ என்ன பண்ணுறது??என்று தெரியாமல் அங்கேயே நின்றவளை,
"ஏன் ,அங்கேயே நிக்குற?? வந்து தூங்கு,இன்னிக்கு முழுதும் நெறய சடங்கு,சம்பரதாயம்னு களைப்பா இருக்கும்,"என்றான்.
'என்ன ஒரு அதிசயம்,இப்போ நம்ம கிட்ட தான் இவ்ளோ பொறுமையா பேசுனாரா??'
என்று சிந்தித்தவள்
'அச்சச்சோ,நான் எப்போவும் தெற்க படுத்தா, மத்த மூணு திசையில எதுல எழுந்துபேன்னு எனக்கே தெரியாது.
அலமு கூட
"கழுத்தை மாறி புறலாதடினு திட்டும்.".
இன்னிக்கு இந்த பயபுள்ள சட்னியா, இல்ல விடிஞ்சதும் நான் சட்னியானு தெரியலையே.'என்று நினைத்துக்கொண்டு அந்த இடத்தை விட்டு அசையாது நின்றாள்.
"சொல்லிட்டே இருக்கேன்,அங்க நின்னு என்ன கனவு கண்டுட்டு இருக்க??காது கேக்குமா?? இல்ல அதுவும் போச்சா??"
'அதானே பார்த்தேன்,இந்த சிடுமூஞ்சி சாதாரணமா பேசிடுச்சேனு',He is back'ஆமா,காதும் போச்சானு கேக்குறாரே வேற என்ன போச்சுங்குறார்??உன்னை total அஹ் fuse போன bulb னு நெனச்சுட்டார் போலயே,எப்படி இருந்த நீ இப்டி அயிட்ட'
என்று தனக்கே counter குடுத்துக் கொண்டு கட்டிலில் சென்று படுத்தாள்.
'ஜானு,be alert. control அஹ் தூங்கு,இங்க,அங்க அசையக்கூடாது.Behave yourself'என்று பல கட்டளைகளை தனக்கே இட்டுக்கொண்டு படுத்தவள்,சிறிது நேரத்தில் உறங்கி போனாள்.
அவள் தூங்கும் வரை அமர்ந்திருந்தவன்,அவள் தூங்கியதும் ,அவள் அருகில் நெருங்கி நெற்றியில் முத்தமிட்டு,
"இன்னும் என்னை வெகு தூரம் கூட்டிச்செல்லடி..
பண்ணிசையில் பாடங்கள் மாற்றிச்சொல்லடி..
கன்னி உந்தன் மனக்கூண்டில் என்னை தள்ளாடி..
கண்ணசைத்து அங்கேயே வைத்துக்கொள்ளடி…"
என்று மெல்லிய குரலில் பாடினான்.
அவன் முகத்தில் மெல்லிய புன்னகை அரும்பியது.
சத்தமாய் பாடி இருந்தாலும் நம்ம ஜானு எழுதிரிக்க மாட்டாங்குறது வேற விஷயம்.
சிறிது நேரத்திலேயே அவன் மீது கை,கால் எல்லாம் தூக்கி போட்டு தூங்க ஆரம்பித்து விட்டாள்.
முகத்தில் தோன்றிய நகையோடு அவனும் உறங்கிப் போனான்.
மறுநாள் கண் விழித்த ஜானு,தான் படுத்திருக்கும் நிலை பார்த்து பதறி எழுந்தாள்.
அருகில் படுத்திருந்த அர்ஜுனை பார்த்தாள், அவன் உறங்கிக்கொண்டிருந்தான்.
'நல்லவேளை இன்னும் எழுந்துக்களை'என்று நினைத்துக்கொண்டு வேகமாய் குளியலறையில் புகுந்து கொண்டாள்.
அவள் குளியலறையில் நுழைந்ததும் எழுந்து கொண்ட அர்ஜுன்,அவளின் செய்கையை நினைத்து சிரித்துக் கொண்டு,திரும்பவும் தூங்குவது போல் படுத்துக்கொண்டான்.
அம்மா சொன்னது போல, தலைக்கு குளித்து வந்த ஜானகி,அவன் இன்னும் தூங்குவதை பார்த்துவிட்டு,கீழே சென்றாள். அவள் சென்றதும் எழுந்த அர்ஜுன்,குளியலறையுள் நுழைந்தான்.
அவள் வருவதை பார்த்த அலமேலு,அவள் கையை பிடித்து அறையினுள் இழுத்துச்சென்றார்.
"ஏம்மா, இப்டி இழுக்குற"என்று கடுகடுத்தவளை கண்டுகொள்ளாமல்,
"நேத்து ,மாப்பிள்ளை எப்படி நடந்துகிட்டார்??,நீ ஒழுங்கா நடந்தியா??சந்தோசமா இருந்திங்களா??"
என்று அடுக்கடுக்காக கேள்வி அடுக்கியவரை எரிச்சலுடன் பார்த்த ஜானு
"ஹ்ம்ம்..அவர்,புருஷன் மாறி நடந்துகிட்டார்,நான் பொண்டாட்டி மாறி நடந்துகிட்டேன்,போதுமா??"
என்றாள்.
அவளின் பதிலால் கோவமான அலமேலு மேலும் கேட்பதற்குள்,பிரியா அங்கே வந்தாள்.
மேற்கொண்டு எதுவும் கேட்க முடியாத கடுப்பில் அலமேலு அவளை முறைத்து விட்டு அவ்விடம் விட்டு சென்றார்.
அவர் சென்றதும் ,அவள் முகத்தையே பார்த்த ப்ரியாவை கண்டு
"என்னடி,இன்னிக்கு தான் புதுசா பாக்குற மாறி பாக்குற??ஒளிவட்டம் ஏதும் தெரியுதா??"
என்று திரும்பி பார்த்துக் கொண்டு கேட்டாள்.
"விளையடாத கி,ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லில"என்று முகத்தில் கவலை பொங்க கேட்டாள்.
"பிரச்சனை இருந்தா விளையாட முடியுமாடி??என்னை பத்தி கவலை படாத.கல்யாணப்பொண்ணு அதை பத்தி மட்டும் தான் யோசிக்கணும். சந்தோசமா இரு.எங்க அண்ணனை எப்படி பார்த்துக்குறதுன்னு யோசி.போ"
என்றாள்.
இன்னும் தயங்கி நின்ற ப்ரியாவை
"என் வாழ்கைடி இது.அவ்ளோ சீக்கிரம் சிக்குன ஆட்டை விட்டுடுவனா, பிரியாணி போடாம"என்றாள்.
"ஏய்!!என்அண்ணனை ஆடுங்குறியா??உன்னை" என்று அடிக்க துரத்திய ப்ரியாவிடம் இருந்து தப்பித்து ஓடியவள், மாடியில் இருந்து இறங்கி கொண்டிருந்த அர்ஜுன் மேல் முட்டி நின்றாள்.
"ஆத்தாடி!!''என்று முழித்து நின்றவளை கண்டுகொள்ளாமல் ஹாலில் சென்று அமர்ந்தான்.
அவன் அருகில் சென்று பிரியா அமர்ந்து கொண்டாள்.கையில் காப்பியுடன் வந்த அலமேலு,ஜானுவின் அருகில் சென்று
"மரம் மாறி நிக்காம, இதை கொண்டு போய் மாப்பிளைட்ட கொடு"என்று முணுமுணுத்தார்.
'நான் வந்து அரைமணி நேரமாச்சு எனக்கு தண்ணி கூட இல்ல,நேத்து வந்த மாப்பிள்ளைக்கு உடனே காபி.பொறந்தா மாப்பிள்ளையா பிறக்கணும் பா'
என்று மனதில் நினைத்து, வெளியில் அலமேலுவை முறைத்து விட்டு அர்ஜுனிடன் காப்பியை நீட்டினாள்.
சிறிது நேரத்தில் காலை உணவு தயார் என்று கூறி ஜானுவிடம் ,
மாப்பிள்ளையை அழைத்து உணவு பரிமாற சொன்னார்.
சாப்பாட்டு மேஜையில் அர்ஜுனுக்கு பரிமாறிய ஜானு அருகில் நின்று கொண்டு வேடிக்கை பார்க்க ஆரம்பித்தாள்.அவன் தட்டில் எது தீர்ந்தது, எது வேண்டும்,எதுவும் கேட்காமல்,வேணும்னா கேப்பாரு, அப்போ வைக்கலாம்,என்று அந்த வீட்டை புதிதாய் பார்ப்பது போல சுற்றிப்பார்த்து கொண்டிருந்தாள்.
உணவு தீர்ந்ததும் நிமிர்ந்து பார்த்த அர்ஜுன்,
"இங்க எதுக்கு நிக்குற"என்றான்.
"உங்களுக்கு சாப்பாடு,வைக்க"
'நீ வைக்குற லட்சணம் தான் தெரியுதே'என்று நினைத்தவன்.
"அந்த ஜன்னல் கிட்ட போய் நின்னா, இன்னும் நல்லா வேடிக்கை பாக்கலாம்.போ"என்றான்.
'என் வீட்டுல,எங்க இருந்து பாத்தா எது தெரியும்னு எனக்கு தெரியாதா??இவர் பெரிய கூகிள் மேப்'என்று மனதினுள் நொடித்துக் கொண்டு அவ்விடம் விட்டு சென்றாள்.
அவள் ஹாலில் இருப்பதை கண்ட அலமேலு,
"ஏண்டி!!மாப்பிள்ளைக்கு பரிமாற சொன்னா, இங்க நின்னுட்டு என்ன பண்ணுற??"என்றார்.
"அவர் சாப்பிட்டார் மா, அதான் வந்துட்டேன்".
"அவர் எழுந்திரிக்குற வரை ,கூட நிக்காம ,இங்க வந்து என்ன வேடிக்கை??".
அன்னையும் வேடிக்கை பார்ப்பதாய் கூறியதும் கடுப்பான ஜானகி,
"ஆமா,அவரு பெரிய நாட்டாமை,நான் நாட்டாமை சம்சாரம், அவர் சாப்பிட்டதும் வெத்தலை மடிச்சு கொடுத்து,அவரு புளிச்சு,புளிச்சுன்னு எச்சிய துப்புறதுக்கு vessel பிடிச்சிட்டு நிக்கணுமக்கும்"
அலமேலு பேச வாய் திறப்பதற்குள்,அர்ஜுன் அங்கு வந்துவிட,
,"நீங்க கொஞ்ச நேரம் ஓய்வெடுங்க மாப்பிள்ளை,இன்னிக்கு கல்யாணம் விசாரிக்க சொந்தகாரங்கல்லாம் வருவாங்க,சாயந்தரம் கோயிலுக்கு போகணும்"
என்று கூறி விட்டு மகளை முறைத்து விட்டு அவ்விடம் விட்டு சென்றார்.
அதன் பின் வந்த ஒரு வாரமும் அலமேலுவின் கண்ணில் தனியாக மாட்டாமல்,கண்ணாமூச்சி ஆடி கொண்டிருந்தாள் ஜானகி.அவர் கேள்விக்கும்,கோபத்திற்கும் பயந்து.
ப்ரியாவின் திருமணமும் அதற்கு உதவி புரிந்தது.ப்ரியாவுடன் ஷாப்பிங்,பியூட்டி பார்லர் என்று பொழுது நன்றாகவே கழிந்தது.
ப்ரியாவின் திருமணமும் இனிதாய் முடிந்தது.
திருமணத்திற்கு மறுநாள் அர்ஜுன்,ஜானகியின் பயணம் சென்னையை நோக்கி தொடங்கியது