Your browser does not support JavaScript!

லாகின் செய்வதில் சிரமம் இருப்பவர்கள் தொடர்பு கொள்ள வேண்டிய மின்னஞ்சல் - sahaptham@gmail.com


காதலா?? இது காதலா ??

அத்தியாயம்:6
அறைக்குள் நுழைந்த ஜானகி,மெதுவாக நிமிர்ந்து கண்களை சுழட்டி பார்த்தாள்.அறையில் யாருமில்லை.

'எங்க பயபிள்ளையை காணும்,நம்ம பெருமை தெரிஞ்சு ஓடிடுச்சோ??'என்று மனதிற்குள் பேசிக்கொண்டிருந்த போது,குளியலறை கதவை திறந்து கொண்டு அர்ஜுன் வந்தான்.

'ஆத்தாடி இங்க தான் இருக்கானா?'

என்று நினைத்து வெளியில் அத்தனை பற்களையும் காட்டி ஒரு அசட்டு சிரிப்பு, சிரித்து வைத்தாள்.
அவளை பார்த்துவிட்டு ஒன்றும் கூறாமல் கட்டிலில் போய் அமர்ந்தான்.

இப்போ என்ன பண்ணுறது??என்று தெரியாமல் அங்கேயே நின்றவளை,

"ஏன் ,அங்கேயே நிக்குற?? வந்து தூங்கு,இன்னிக்கு முழுதும் நெறய சடங்கு,சம்பரதாயம்னு களைப்பா இருக்கும்,"என்றான்.

'என்ன ஒரு அதிசயம்,இப்போ நம்ம கிட்ட தான் இவ்ளோ பொறுமையா பேசுனாரா??'

என்று சிந்தித்தவள்

'அச்சச்சோ,நான் எப்போவும் தெற்க படுத்தா, மத்த மூணு திசையில எதுல எழுந்துபேன்னு எனக்கே தெரியாது.

அலமு கூட

"கழுத்தை மாறி புறலாதடினு திட்டும்.".

இன்னிக்கு இந்த பயபுள்ள சட்னியா, இல்ல விடிஞ்சதும் நான் சட்னியானு தெரியலையே.'என்று நினைத்துக்கொண்டு அந்த இடத்தை விட்டு அசையாது நின்றாள்.

"சொல்லிட்டே இருக்கேன்,அங்க நின்னு என்ன கனவு கண்டுட்டு இருக்க??காது கேக்குமா?? இல்ல அதுவும் போச்சா??"

'அதானே பார்த்தேன்,இந்த சிடுமூஞ்சி சாதாரணமா பேசிடுச்சேனு',He is back'ஆமா,காதும் போச்சானு கேக்குறாரே வேற என்ன போச்சுங்குறார்??உன்னை total அஹ் fuse போன bulb னு நெனச்சுட்டார் போலயே,எப்படி இருந்த நீ இப்டி அயிட்ட'

என்று தனக்கே counter குடுத்துக் கொண்டு கட்டிலில் சென்று படுத்தாள்.

'ஜானு,be alert. control அஹ் தூங்கு,இங்க,அங்க அசையக்கூடாது.Behave yourself'என்று பல கட்டளைகளை தனக்கே இட்டுக்கொண்டு படுத்தவள்,சிறிது நேரத்தில் உறங்கி போனாள்.

அவள் தூங்கும் வரை அமர்ந்திருந்தவன்,அவள் தூங்கியதும் ,அவள் அருகில் நெருங்கி நெற்றியில் முத்தமிட்டு,

"இன்னும் என்னை வெகு தூரம் கூட்டிச்செல்லடி..
பண்ணிசையில் பாடங்கள் மாற்றிச்சொல்லடி..
கன்னி உந்தன் மனக்கூண்டில் என்னை தள்ளாடி..
கண்ணசைத்து அங்கேயே வைத்துக்கொள்ளடி…"
என்று மெல்லிய குரலில் பாடினான்.

அவன் முகத்தில் மெல்லிய புன்னகை அரும்பியது.
சத்தமாய் பாடி இருந்தாலும் நம்ம ஜானு எழுதிரிக்க மாட்டாங்குறது வேற விஷயம்.

சிறிது நேரத்திலேயே அவன் மீது கை,கால் எல்லாம் தூக்கி போட்டு தூங்க ஆரம்பித்து விட்டாள்.
முகத்தில் தோன்றிய நகையோடு அவனும் உறங்கிப் போனான்.
மறுநாள் கண் விழித்த ஜானு,தான் படுத்திருக்கும் நிலை பார்த்து பதறி எழுந்தாள்.

அருகில் படுத்திருந்த அர்ஜுனை பார்த்தாள், அவன் உறங்கிக்கொண்டிருந்தான்.
'நல்லவேளை இன்னும் எழுந்துக்களை'என்று நினைத்துக்கொண்டு வேகமாய் குளியலறையில் புகுந்து கொண்டாள்.

அவள் குளியலறையில் நுழைந்ததும் எழுந்து கொண்ட அர்ஜுன்,அவளின் செய்கையை நினைத்து சிரித்துக் கொண்டு,திரும்பவும் தூங்குவது போல் படுத்துக்கொண்டான்.
அம்மா சொன்னது போல, தலைக்கு குளித்து வந்த ஜானகி,அவன் இன்னும் தூங்குவதை பார்த்துவிட்டு,கீழே சென்றாள். அவள் சென்றதும் எழுந்த அர்ஜுன்,குளியலறையுள் நுழைந்தான்.

அவள் வருவதை பார்த்த அலமேலு,அவள் கையை பிடித்து அறையினுள் இழுத்துச்சென்றார்.

"ஏம்மா, இப்டி இழுக்குற"என்று கடுகடுத்தவளை கண்டுகொள்ளாமல்,

"நேத்து ,மாப்பிள்ளை எப்படி நடந்துகிட்டார்??,நீ ஒழுங்கா நடந்தியா??சந்தோசமா இருந்திங்களா??"

என்று அடுக்கடுக்காக கேள்வி அடுக்கியவரை எரிச்சலுடன் பார்த்த ஜானு

"ஹ்ம்ம்..அவர்,புருஷன் மாறி நடந்துகிட்டார்,நான் பொண்டாட்டி மாறி நடந்துகிட்டேன்,போதுமா??"

என்றாள்.
அவளின் பதிலால் கோவமான அலமேலு மேலும் கேட்பதற்குள்,பிரியா அங்கே வந்தாள்.

மேற்கொண்டு எதுவும் கேட்க முடியாத கடுப்பில் அலமேலு அவளை முறைத்து விட்டு அவ்விடம் விட்டு சென்றார்.
அவர் சென்றதும் ,அவள் முகத்தையே பார்த்த ப்ரியாவை கண்டு

"என்னடி,இன்னிக்கு தான் புதுசா பாக்குற மாறி பாக்குற??ஒளிவட்டம் ஏதும் தெரியுதா??"

என்று திரும்பி பார்த்துக் கொண்டு கேட்டாள்.

"விளையடாத கி,ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லில"என்று முகத்தில் கவலை பொங்க கேட்டாள்.

"பிரச்சனை இருந்தா விளையாட முடியுமாடி??என்னை பத்தி கவலை படாத.கல்யாணப்பொண்ணு அதை பத்தி மட்டும் தான் யோசிக்கணும். சந்தோசமா இரு.எங்க அண்ணனை எப்படி பார்த்துக்குறதுன்னு யோசி.போ"

என்றாள்.

இன்னும் தயங்கி நின்ற ப்ரியாவை

"என் வாழ்கைடி இது.அவ்ளோ சீக்கிரம் சிக்குன ஆட்டை விட்டுடுவனா, பிரியாணி போடாம"என்றாள்.

"ஏய்!!என்அண்ணனை ஆடுங்குறியா??உன்னை" என்று அடிக்க துரத்திய ப்ரியாவிடம் இருந்து தப்பித்து ஓடியவள், மாடியில் இருந்து இறங்கி கொண்டிருந்த அர்ஜுன் மேல் முட்டி நின்றாள்.

"ஆத்தாடி!!''என்று முழித்து நின்றவளை கண்டுகொள்ளாமல் ஹாலில் சென்று அமர்ந்தான்.
அவன் அருகில் சென்று பிரியா அமர்ந்து கொண்டாள்.கையில் காப்பியுடன் வந்த அலமேலு,ஜானுவின் அருகில் சென்று

"மரம் மாறி நிக்காம, இதை கொண்டு போய் மாப்பிளைட்ட கொடு"என்று முணுமுணுத்தார்.

'நான் வந்து அரைமணி நேரமாச்சு எனக்கு தண்ணி கூட இல்ல,நேத்து வந்த மாப்பிள்ளைக்கு உடனே காபி.பொறந்தா மாப்பிள்ளையா பிறக்கணும் பா'

என்று மனதில் நினைத்து, வெளியில் அலமேலுவை முறைத்து விட்டு அர்ஜுனிடன் காப்பியை நீட்டினாள்.

சிறிது நேரத்தில் காலை உணவு தயார் என்று கூறி ஜானுவிடம் ,
மாப்பிள்ளையை அழைத்து உணவு பரிமாற சொன்னார்.
சாப்பாட்டு மேஜையில் அர்ஜுனுக்கு பரிமாறிய ஜானு அருகில் நின்று கொண்டு வேடிக்கை பார்க்க ஆரம்பித்தாள்.அவன் தட்டில் எது தீர்ந்தது, எது வேண்டும்,எதுவும் கேட்காமல்,வேணும்னா கேப்பாரு, அப்போ வைக்கலாம்,என்று அந்த வீட்டை புதிதாய் பார்ப்பது போல சுற்றிப்பார்த்து கொண்டிருந்தாள்.
உணவு தீர்ந்ததும் நிமிர்ந்து பார்த்த அர்ஜுன்,

"இங்க எதுக்கு நிக்குற"என்றான்.

"உங்களுக்கு சாப்பாடு,வைக்க"

'நீ வைக்குற லட்சணம் தான் தெரியுதே'என்று நினைத்தவன்.

"அந்த ஜன்னல் கிட்ட போய் நின்னா, இன்னும் நல்லா வேடிக்கை பாக்கலாம்.போ"என்றான்.

'என் வீட்டுல,எங்க இருந்து பாத்தா எது தெரியும்னு எனக்கு தெரியாதா??இவர் பெரிய கூகிள் மேப்'என்று மனதினுள் நொடித்துக் கொண்டு அவ்விடம் விட்டு சென்றாள்.

அவள் ஹாலில் இருப்பதை கண்ட அலமேலு,

"ஏண்டி!!மாப்பிள்ளைக்கு பரிமாற சொன்னா, இங்க நின்னுட்டு என்ன பண்ணுற??"என்றார்.

"அவர் சாப்பிட்டார் மா, அதான் வந்துட்டேன்".

"அவர் எழுந்திரிக்குற வரை ,கூட நிக்காம ,இங்க வந்து என்ன வேடிக்கை??".

அன்னையும் வேடிக்கை பார்ப்பதாய் கூறியதும் கடுப்பான ஜானகி,

"ஆமா,அவரு பெரிய நாட்டாமை,நான் நாட்டாமை சம்சாரம், அவர் சாப்பிட்டதும் வெத்தலை மடிச்சு கொடுத்து,அவரு புளிச்சு,புளிச்சுன்னு எச்சிய துப்புறதுக்கு vessel பிடிச்சிட்டு நிக்கணுமக்கும்"

அலமேலு பேச வாய் திறப்பதற்குள்,அர்ஜுன் அங்கு வந்துவிட,

,"நீங்க கொஞ்ச நேரம் ஓய்வெடுங்க மாப்பிள்ளை,இன்னிக்கு கல்யாணம் விசாரிக்க சொந்தகாரங்கல்லாம் வருவாங்க,சாயந்தரம் கோயிலுக்கு போகணும்"

என்று கூறி விட்டு மகளை முறைத்து விட்டு அவ்விடம் விட்டு சென்றார்.
அதன் பின் வந்த ஒரு வாரமும் அலமேலுவின் கண்ணில் தனியாக மாட்டாமல்,கண்ணாமூச்சி ஆடி கொண்டிருந்தாள் ஜானகி.அவர் கேள்விக்கும்,கோபத்திற்கும் பயந்து.
ப்ரியாவின் திருமணமும் அதற்கு உதவி புரிந்தது.ப்ரியாவுடன் ஷாப்பிங்,பியூட்டி பார்லர் என்று பொழுது நன்றாகவே கழிந்தது.
ப்ரியாவின் திருமணமும் இனிதாய் முடிந்தது.
திருமணத்திற்கு மறுநாள் அர்ஜுன்,ஜானகியின் பயணம் சென்னையை நோக்கி தொடங்கியது
 
அத்தியாயம்:7

ரயிலில், முதல் வகுப்பு குளிர்சாதன பெட்டியில், டிக்கெட் புக் செய்திருந்தான் அர்ஜுன்.கண் கலங்க ,அனைவரிடமும் விடை பெற்று, ரயிலில் ஏறினாள் ஜானகி.என்ன தான் திட்டினாலும், அலமேலுவுக்கும் ஒரே மகளை பிரியும் வருத்தத்தில் கண்ணில் நீர் வழிந்தது.வாசுதேவன் தான், தன்னையும் தேற்றி,மனைவிக்கும்,மகளுக்கும் ஆறுதல் கூறி தேற்றினார்.

ரயில் புறப்படும் வரை நின்று விட்டு கிளம்பினார்கள்.சிறிது நேரம் சோகத்தில் இருந்த ஜானகிக்கு AC குளிர் தெரிய ஆரம்பித்தது .

AC என்றாலே ஜானகிக்கு அலர்ஜி.

ஒத்துக்கொள்ளாது.

AC தியேட்டர்கு ஸ்வட்டெர் உடன் போகும் ஆள் ஜானு.இவ்ளோ நேரம் சோகத்தில் கவனிக்காத குளிர், இப்பொழுது தான் வேலையை காட்ட ஆரம்பித்தது.

'இந்த மனுஷன் செகண்ட் கிளாஸ்லையெல்லாம் போகமாட்டாரா??இப்படி AC பெட்டியை புக் பண்ணி இம்சை பண்ணுறாரே'

என்று வழக்கம் போல மனதுக்குள் வருத்தெடுத்தாள்.

இரண்டு போர்வை போர்்த்தியும் குளிர் விடவில்லை.வீட்டிலேயே சாப்பிட்டு வந்ததால்,சிறிது நேரத்தில் அர்ஜுன் ,தன் பெர்த்திள்் படுத்து உறங்கிவிட்டான்.
'எப்படி தூங்குது பாரு,இங்க ஒருத்தியை கட்டி கூட்டிட்டு வந்தோமே, அவளுக்கு என்ன வேணும்,தூங்குனாளா?இல்லியா?? எதுவும் கண்டுக்காம.நீ கொடுத்து வைச்சது அம்புட்டு தான் ஜானு'

என்று அவளுக்கே அவள் ஆறுதல் கூறிக்கொண்டாள்.தூக்கம் வராததால் அவள் நினைவுகள் பின் நோக்கி சென்றது...
ஒரு சனிக்கிழமை,வீட்டில் அலமேலுவின் அர்ச்சனை பொறுக்க முடியாமல் ,வெளியே சென்றுவருவோம் என்று கிளம்பி ,புகழ் வாய்ந்த ஷாப்பிங் mall ஒன்றிற்கு வந்திருந்தாள்.
அங்கே, அவளுக்கு பிடித்தமான வேடிக்கை பார்க்கும் செயலை செய்து கொண்டிருக்கும் போது தான் ,கண்ணில் பட்டார்கள்,பிரியாவும்,விஜயும்.

'நம்ம பிரியா மாறி இருக்கு,யார் கூட பேசிட்டு இருக்கா??இவரு தான் இவ அண்ணனா??ஒரு அண்ணா இருக்கதா சொன்னாளே.ஆனா இன்னிக்கு வராருன்னு சொல்லையே'

என்று ஏகப்பட்ட கேள்வியுடன் அவள் முன் சென்று நின்றாள்.
இவளை பார்த்ததும் அதிர்ச்சியுடன் பிரியா எழுந்து நின்றாள்.

'இவ ஏன் ஓவரா ஷாக் ஆகுறா??அப்போ இவரு வேற யாரோ'

என்று முடிவெடுத்த ஜானு.
"இதான், இன்னிக்கு நீ பாக்க வேண்டிய முக்கியமான வேலையா??"

என்று விஜயை சுட்டி காட்டி கேட்டாள்.

"இல்ல ஜானு,இவர் என் ஸ்கூல் friend, பேரு விஜய்,இன்னிக்கு ஏதேச்சையா பாத்துகிட்டோம்,அப்படி தானே விஜய்"

என்று அவனையும் துணைக்கழைத்தாள்.
அவள் பதட்டமும்,ஜானு என்ற விளிப்பும், இவள் சந்தேகத்தை அதிகரித்தது.

பொதுவாக கி, jk இப்படி அழைப்பவள் இன்று எதையோ மறைக்க பார்க்கிறாள் என்று யூகித்த ஜானு,அவளை கண்சிமிட்டாது பார்த்தாள். அதற்கு மேல் பொய் உரைக்க முடியாத பிரியா.

"சாரி டி,இவரும், நானும் ஒரே ஸ்கூல்.ரெம்ப வருசமா லவ் பண்ணுறோம்.இவர் சொந்த ஊர் இதுன்னு தெரிஞ்சு தான், இங்க காலேஜ்ல சேர்ந்தேன்.உங்கிட்ட மறைக்கணும்னு இல்ல.லவ் பத்தி உனக்கு, பெருசா ஏதும் நல்ல ஒப்பீனியன் இல்ல ,அதான்"

என்று தலையை குனிந்து கொண்டு சொல்லி முடித்தாள்.

பதில் ஏதும் சொல்லாமல், ஜானகி, அவ்விடம் விட்டு சென்றாள். அவள் போவதை வருத்தத்துடன் பார்த்துக்கொண்டு நின்றாள் பிரியா.

"அவங்க போறாங்க!!,நீ பாட்டுக்கு நிக்குற,போய் சமாதானப்படுத்தி கூட்டிட்டு வா"என்று கூறிய விஜயை பார்த்து,

"அவ கோவமெல்லாம் ,ஒரு மணி நேரம் கூட நிக்காது, அவளை நான் சமாதானப்படுத்திக்குறேன்.நீங்க கவலைப்படாதிங்க"என்றாள்.

ஜானுவுக்கும், ப்ரியாவிற்கு சண்டை வராமல் எல்லாம் இருக்காது.மற்ற தோழிகளை போல சின்னதிலிருந்து பெரிய சண்டை வரை போட்டிருக்கிறார்கள்.ப்ரியாவின் கோவம், கொஞ்சம் அதிக காலம் நீடிக்க கூடியது.ஜானகி, பல மொக்கைகள் போட்டு, சேட்டைகள் செய்து கெஞ்சி, கூத்தாடி அவள் கோவத்தை போக்குவாள்.

பிரியா அவ்வளவெல்லாம் கஷ்டப்படமாட்டாள்.
'வாடி ,canteen போய் சமோசா சாப்பிடுவோம்'என்றாலே ஜானுவின் கோவம்'its gone, போயிந்தி,போயேபோச்சுனு' ஓடிடும்.

'மானம் கெட்டவடி நீ'

என்று அவள் மனசாட்சி காரி துப்பினாலும் அதை துடைத்து போட்டு போய் விடுவாள்.

அந்த நம்பிக்கையில் விஜய்யிடம் கூறிவிட்டு ,அவள் ஹாஸ்டல் சென்றாள்.
அன்று இரவு முழுவதும் ஜானகியின் அலைபேசிக்கு முயன்றுவிட்டு,சோர்ந்து போனாள். அழைப்பு எடுக்க படாமலேயே நின்று போனது.அப்பொழுது தான் ப்ரியாவிற்கு சிறிது பயம் வர ஆரம்பித்தது.

மறுநாள் விடுமுறை.திங்கள் அன்று தான் மீண்டும் ஜானகியை கல்லூரியில் சந்திக்க முடிந்தது.அப்பொழுதும் இவளை கண்டுகொள்ளாமல் சுற்றினாள் ஜானகி.பிற தோழிகள் கூட

'நகமும்,சதையுமா சுத்துவிங்க.இன்னிக்கு என்ன ஆச்சு??'

என்று கேட்கும் அளவுக்கு பாராமுகமாக சுற்றினாள்.

'நான் தானே ,லவ் பண்ண மாட்டேன்னு சொன்னேன்.இவளையும் பண்ண கூடாதுன்னா?? சொன்னேன்.என் மேல இவளுக்கு இவ்ளோ தான் நம்பிக்கையா?இப்டி தான் புரிஞ்சுவச்சுறுகாளா?? இவ'

என்ற கோவம்,இல்லை வருத்தம் தான் ஜானகிக்கு.
உணவு இடைவேளையில் பிரியா,
"ஏய்!!அதான் சாரி சொல்லிட்டேன்.விளக்கமும் கொடுத்துட்டேன், அப்புறம் என்னடி. வேற என்ன பண்ணனும் சொல்லு.ரெம்ப பண்ணாதடி.வா, உனக்கு பிடிச்ச சமோசா வாங்கி தரேன்"என்றாள்.

இன்னும் அமைதியாய் இருந்த ஜானகியை பார்த்து ,இன்னும் என்ன சொல்லுவது என்று தெரியாமல் கண் கலங்க நின்றாள்,பிரியா.
அவள் கலங்கிய கண்களை பார்த்ததும் ஜானு,

"சமோசா மட்டும் போதாது,ரெண்டு பட்டெர்ஸ்கோட்ச் ஐஸ்கிரீம்மும் வேணும்,அப்போ தான் வருவேன் "என்றாள்.
அவள் பதிலில் ஒரு நிமிடம் முழித்து,பின் கண்ணில் நீர் பொங்க சிரித்த பிரியா,

"உனக்கு,substitute எஹ் இல்லடி"என்றாள்.

அவர்கள் சண்டை ஒரு வழியாக சமாதானத்திற்கு வந்தது.

மறுமுறை விஜயை சந்திகையில், ஜானகியையும் அழைத்து சென்றாள் பிரியா.
அங்கு சென்று பேசும்பொழுது தான், ஜானகியின் பூர்விக கிராமமும்,விஜயின் கிராமமும் ஒன்றே என்று தெரிய வந்தது.பின் இவள் அம்மா ,அப்பா தாத்தா,பாட்டி அனைவரின் பெயரையும் கேட்டு வரைபடம் போட்டு கண்டுபிடித்த விடை தான், ஜானகியின் அம்மா அலமேலு,விஜய்க்கு சித்தி முறை என்று.இதை கண்டுபிடித்த பெருமை விஜயயே சாரும்.அவ்வளவு நீண்ட வரைபடம்,அவ்வளவு தூரத்து உறவு இருவருடையதும்.

மறுவாரம் விஜயை தன் வீட்டிற்கு கூட்டி சென்ற ஜானு,
"அம்மா,இவங்க நம்ம கோமதி பெரியம்மா மகனாம்,எங்க காலேஜ்கு ஒரு வேலை விசயமா, வந்தப்போ, என்னை பார்த்துட்டு,நான் உங்களை மாறியே இருக்கேன்னு என்கிட்ட வந்து கேட்டாங்க."என்றாள்.

"ஓ,கோமதியக்கா மகனா நீ,வாப்பா,நல்லா இருக்கியா??அம்மா எப்படி இருக்காங்க,?? கூடப்பிறந்தவங்க எத்தனை பேரு??"என்று தன் விசாரணையை ஆரம்பித்தார்.

விஜயின் கூட பிறந்தவர் ஒரு அண்ணன் மட்டுமே,அவருக்கும் திருமணம் ஆகி ஒரு வருடம் ஆகி இருந்தது.
பல நாள் கழித்து ,பார்த்த ஊர் சொந்தத்தை விட மனசில்லை அலமேலுக்கு.மறுவாரமே கோமதியை வீட்டிற்கு கூப்பிட்டு, விருந்து வைத்து பல நாள் கதைகளை பேசி களித்தார்கள் இருவருமே.

இவர்கள்,அவர்கள் வீட்டிற்கு போவதும்,அவர்கள் இங்கு வருவதும் வழமையானது.

'ஹப்பா, அலமேலுக்கு சந்தேகம் வராம,ரெண்டு family யும் மிங்கில் பண்ணியாச்சு.இன்னும் இந்த கோமதி அன் கோ குடும்பத்துல ப்ரியாவை கோர்க்கணுமே, எப்படி'

என்று தீவிர சிந்தனையில் இருந்த போது தான், கோமதியின் பேச்சு காதில் விழுந்தது.

"என் பிள்ளைங்க ரெண்டும்,நான் கிழிச்ச கோட்டை தாண்டாதுங்க.என் பெரிய பையனுக்கு நான் தான் பொண்ணு பாத்துட்டு வந்தேன்,அவன் பொண்ணு பாக்க கூட வரல.போட்டோ காட்டி இவளை தான் கட்டனும்னதும்,சரின்னுட்டான்.என் சின்ன பையனும் அப்டி தான்"

என்று பெருமை பேசிக்கொண்டிருந்தார்.

'கிழிஞ்சது, கோட்டை தாண்ட மாட்டானா??அவன் குதிச்சு குதிச்சு கபடியே விளையாண்டுடான். இந்தம்மா இன்னும் சின்ன பிள்ளையவே இருக்கு'

என்று mind voice இல் counter குடுத்துக்கொண்டாள்.

"பிரியா உன் நிலைமை ரெம்ப கஷ்டம்,இந்தம்மா எப்போ கோடு கிழிச்சு விளையாண்டு முடிச்சு,உங்க காதலை புரிய வச்சு,மெகா சீரியல் ஆயிடும் போலயே உன் வாழ்கை."என்று அலைபேசியில் ப்ரியாவிற்கு கிலியை உண்டாக்கினாள்.

"ஏண்டி,பயமுடுத்துற??எதாவது ஐடியா கொடுடி"

அவள் கொடுக்கும் ஐடியா அவளுக்கே ஆப்பு அடிக்கும் என்று அறியாத ஜானகி,

"பேசாம இத arranged marriage அஹ் மாத்திரலாம்,உங்க அண்ணா கிட்ட பேசி ,விஜய் வீட்டுல பேச சொல்லி கல்யாணம் முடிச்சுடலாம்,ஓகே வா"என்றாள்.

"எங்க அண்ணா கிட்டேயா??"என்று அதிர்ந்தாள் பிரியா.

"ஆமா,உன் கல்யாணத்தை பத்தி உன் அண்ணா கிட்ட தான் பேச முடியும்,இதுக்கேன் இவ்ளோ ஷாக்??,ஷாக்க குறை ஷாக்க குறை"என்றாள்.

"ஹ்ம்ம்,ஓகே."என்று அரைமனதாய் ஒத்துக்கொண்ட பிரியா.

"ஆனா ஒரு கண்டிஷன் ,நீயும் கூட இருக்கணும். என் அண்ணா கிட்ட பேசும் போது"என்றாள்.

"சரி வரேன்"என்று ஒத்துக்கொண்டு, தூண்டிலை நோக்கி சென்றது ஜானகி என்னும் மீன்
 
அத்தியாயம்:8

அர்ஜுனை,இரண்டு அல்லது மூன்று முறை தான் பார்திருக்கிறாள்,ஜானகி.ஒரு முறை பேசி இருக்கிறாள்.அவள் மட்டும்.

கல்லூரி தோழிகளுடன் ,வழக்கமான மரத்தடியில் அமர்ந்து ,அரட்டையில் ஈடுபட்டிருந்த போது, கல்லூரி வாயிலருக்கே வந்த அர்ஜுனை பார்த்து,

"யாருடி இவரு,செம்ம மேன்லியா, ஹண்ட்ஸோமா இருக்காரு"

என்று வியந்து கண்களை அகல விரித்து பார்த்துக்கொண்டிருந்த ஜானகியை கண்ட தோழிகள்.

எல்லாரையும்
'அண்ணா, அண்ணா' அப்டின்னு கூப்பிட்டு வெறுப்பேத்துவா, இவளே பாக்குற அளவுக்கு அப்படி யார் அது ??என்று அனைவரும் வாயிலை பார்த்தனர்.

"80'ஸ் ஹீரோ அருண்பாண்டியன் மாறி இருக்காருள்ள"என்றாள்.
அவளை எல்லோரு வினோதமாக பார்த்தார்கள்.ராணா, விஜய் தேவரக்கொண்டா இப்படி சொல்லுவாள் என்று பார்த்தாள், அருண்பாண்டியன் ,என்றவளை அப்படி தானே பார்ப்பார்கள்.

அதில் ஒருத்தி

"யாருடி அவரு??"என்றாள்.

"இணைந்த கைகள், படம் பார்ததில்லியா நீ??அந்த படம் பாத்ததிலிருந்து,அவரை மாறி ஒருத்தர தான் கல்யாணம் பண்ணனும்னு வாழ்நாள் லட்சியமாவே வச்சிருக்கேன்"

"என்னே!!உன் லட்சியம்"

"என் அம்மாட்ட கூட சொல்லிட்டேன்,அப்படி மாப்பிள்ளை பாக்க சொல்லி"
இவர்கள் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போது,

லாபிலிருந்து வந்துகொண்டிருந்த பிரியா, அவனிடம் சென்று பேசுவதை கவனித்தார்கள்.

"என்னடி,உனக்கும், உன் close friend கும் ஒரே டேஸ்ட் போல ,அவளும் அவர்ட்ட பேசுறா"என்று ஒருத்தி கூறினாள்.

அவளை முறைத்த ஜானு,
"ஒழுங்கா பேசு,அவகிட்டயும் இப்டி பேசுன, என்னை பத்தி தெரியுமில்லை??"என்றவளை பார்த்த அந்த தோழி

"சரி விடுடி, சும்மா விளையாட்டுக்கு சொன்னேன்"என்று சமாளித்தாள்.

ப்ரியாவிடம் பேசிவிட்டு அந்த நெடியவன்,அங்கிருந்து சென்றதும்,இவர்களை நோக்கி வந்தாள் பிரியா.

"யாருடி அவரு??"என்று ஆவலுடன் கேட்ட ஜானகியிடம்

"என் அண்ணா டி, சொல்லி இருக்கேன்ல.இப்போ பேங்க் வேலையா வந்தவரு, என்னை பார்த்துட்டு போலாம்னு, அவசரமா வந்தாரு.trainகு நேரமாச்சுன்னு போயிட்டாரு.அடுத்ததடவை உன்னை அறிமுகப்படுத்துறேன்"என்றாள்.

அர்ஜுன் தனியார் வங்கி ஒன்றில் மேலாளராக பணிபுரிக்கிறான்.
"பிரியா,உனக்கு ஆக்டர் அருண்பாண்டியன் தெரியுமா??"என்று ஒரு தோழி ஆரம்பித்தாள்.

"தெரியாதே,ஏண்டி"

"இணைந்த கைகள் படம் கூட பாத்ததில்லியா நீ"என்றாள் இன்னொருத்தி.

"எதுக்குடி கேக்குறீங்க"??"என்று புரியாமல் கேட்டாள் பிரியா.

"இவளுங்க சரியான லூசுங்கடி ,இவளுங்களை விடு,எனக்கு பசிக்குது வா canteen போலாம்."என்று ப்ரியாவை இழுத்துக்கொண்டு,மற்ற தோழிகளுக்கு கண்களால் எச்சரிக்கை விடுத்து விட்டு சென்றாள் ஜானகி.

அவர்கள் சென்றதும் மற்ற தோழிகள்,"ஏய்,அவகிட்ட ரெம்ப விளையாடாதீங்க டி,அப்புறம் அவ என்ன பண்ணுவானு ,யூகிக்க கூட முடியாது.இதோட விட்டுடுங்க"என்று பேசிக்கொண்டு வகுப்பறை நோக்கி சென்றார்கள்.

மறுமுறையும் ப்ரியாவுடன் பேசிக்கொண்டு, கல்லூரி வாயில் வரை வந்து, விட்டு சென்ற அர்ஜுனை தூரத்தில் இருந்து தான் பார்த்தாள் ஜானு.

மூன்றாம் முறை தான், இருவரும் மட்டும் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போது வந்த அர்ஜுனிடன்
"அண்ணா,இவ ,என் தோழி jk"என்று அறிமுகப்படுத்திவைத்தாள் பிரியா.

"ஹாய்"என்றாள் இவள்.

அதுவரை ,ஜானகி என்று ஒருத்தி இருப்பதே கண்ணுக்கு தெரியாதது போல் ,ப்ரியாவிடம் இருந்து பார்வையை திருப்பாத அர்ஜுன்,இவள் புறம் திரும்பி மெல்லிய தலையசைவை கொடுத்தான்.பிறகு திரும்பி ப்ரியாவிடம் பேச ஆரம்பித்து விட்டான்.பேசி முடித்ததும், சென்று விட்டான்.

'பெரிய மகாராஜா,கடிவாளம் கட்டுன குதிரை மாறி கழுத்து,பார்வை எல்லாம் திரும்பாது போல'

என்று அவனை வருத்தெடுத்துக்கொண்டிருந்தாள் மனதில்.

அதன் பிறகு அவனை சந்தித்தது, ப்ரியாவின் காதல் பற்றி பேச,ப்ரியாவுடன் சென்றபோது தான்.அது அவள் வாழ்க்கைப்பயணத்தையே மாற்றும் என்று சிறிது கூட யோசிக்கவில்லை.

ரயில் ஏதோ ஒரு ஸ்டேஷனில் நின்றது.தூக்கம் கலைந்த அர்ஜுன், இவள் அமர்ந்திருப்பதை பார்த்து,

"ஏன் தூங்கமா உக்காந்திருக்க??"

"ம்ம்ம்…வேண்டுதல்"

"என்ன??"

"வேடிக்கை பாத்துட்டு இருக்கேன்னு சொன்னேன்"

"எப்போ பாரு வேடிக்கை,தூங்கு"என்று கூறிவிட்டு தன் போர்வையையும் அவளுக்கு போர்த்தி தூங்க சொன்னான்.

அவன் சொன்னதில் சிறிது எரிச்சல் வந்தாலும்,அவன் அக்கறையில்

" பரவால்ல, இவரு கொஞ்சூண்டு நல்லவரு தான் போல"என்று நினைத்துக்கொண்டு உறங்க ஆரம்பித்தாள்.

குளிறினால் தான் இவள் அமர்ந்திருக்கிறாள் என்று யூகித்து தான் அர்ஜுன் அவளுக்கு போர்வை போர்த்திவிட்டான்.

Egmore வந்ததும் அவளை எழுப்பி,இருவரும் இறங்கி cab பிடித்து, இவன் இருக்கும் அபார்ட்மெண்ட்க்கு வந்தார்கள்.
இரண்டு படுக்கை அறை கொண்ட அபார்ட்மெண்ட்..அழகாக இருந்தது.பால்கனியில் சில பூச்செடிகள் வைத்திருந்தான் ,தொட்டியில்.

'ஹ்ம்ம்..கொஞ்சம் ரசனை உள்ள ஆள் தான் போல'

வீட்டை சுற்றி பார்த்துவிட்டு,கிச்சேனில் என்ன இருக்கிறது என்று உருட்டி கொண்டு இருந்த போது

"காலையில,ஹோட்டல்ல வாங்கிட்டு வரேன்,மதியமும் வரும்போது வாங்கிட்டு வரேன்,சாயங்காலம் கடைக்கு போய் வேணும்குற சாமான் வாங்கிட்டு வந்து நைட் சமச்சுக்கலாம்"என்றான்.

அதற்குள்,குளித்து வேலைக்கு கிளம்பி இருந்தான்.10 நாள் விடுப்பு மட்டுமே திருமணத்திற்கு எடுத்திருந்தான். ப்ரியாவின் திருமண வேலைகள்,திருமணம், என்று நாட்கள் சென்றுவிட்டன.

இவள் சரி என்று தலையசைத்ததும்,இவளுக்கு உணவு வாங்கி கொடுத்து விட்டு,இவன் சாப்பிட்டு விட்டு தனது பைக்ஐ எடுத்துக்கொண்டு வேலைக்கு சென்று விட்டான்.செல்லும்போது,

"வழக்கம் போல வேடிக்கை பாக்காம, வீட்டை பூட்டிக்கோ.யாரு வராணு ,இது வழியா பார்த்து திற"என்று கதவில் பொறுத்தப்பட்டிருந்ததை காட்டி விட்டு சென்றான்.

'ரெம்ப தான்'என்று அவனுக்கு அலகு காட்டி விட்டு,(அவன் முதுகை பார்த்து தான்)கதவை பூட்டிக்கொண்டாள்.

பின் அவளும், அவளது காலைக்கடன்களை முடித்துவிட்டு அமர்ந்தபோது ,மீண்டும் பழைய நினைவுகள் வந்து அவளை சூழ்ந்து கொண்டது.

அர்ஜுனை சந்திக்க ஒரு உணவகத்திற்கு அழைத்து சென்றாள் பிரியா,பின் காலை பொழுது ,அதனால் அவ்வளவாக கூட்டம் இல்லை.அங்கொன்றும்,

இங்கொன்றுமாக ஆட்கள் அமர்ந்திருந்தனர்.

"நீ எதுவும் பேசதடி. நான் பேசிக்குறேன்."என்றாள் பிரியா.

"அப்புறம் ஏன், என்னை கூட்டிட்டு வந்த,நீயே பேசியிருக்க வேண்டியது தானே??"

"ப்ளீஸ் டி, நீ விளையாட்டா ஏதாவது பேசிட்டா, அவ்ளோ தான், அண்ணா கொஞ்சம் ஸ்ட்ரிக்ட்"

"ச்சே,ச்சே உன் வாழ்கை விஷயத்துல போய் விளையாடுவனா டி"

"இருந்தாலும்…."

"சரி டி, நீ என்ன சொன்னாலும் நான் வாய திறக்க மாட்டேன்,இன்னிக்கு நான் மௌன விரதம் போதுமா"

"கோச்சுக்காதடி"

"சரி,சரி விடு"

இவர்கள் பேசிமுடித்து உணவை ஆர்டர் கொடுத்து விட்டு அமர்ந்திருந்த போது அர்ஜுன் வந்தான்.

இவர்கள் இருந்த மேஜையை பார்த்துவிட்டு, வந்து இருவருக்கும் எதிரில் அமர்ந்தான்.

"சொல்லு,எதுக்கு அவசரமா பேசனும்னு வர சொன்ன"

பிரியா சற்று தயங்கி "அண்ணா….."

"ஹ்ம்ம்..சொல்லு"

"அது வந்து…"

அர்ஜுன் எதுவும் பேசாமல், பார்வையையும் ப்ரியாவை விட்டு அகற்றாமல், கூர்ந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.அந்த பார்வையே சிறிது பயம் ஏற்படுத்தியது.

'ஹ்ம்ம்..இவ சொல்லி,இவ கல்யாணம் முடிஞ்சாபுல தான், என்னையும் பேசவிடமாட்டேங்குறா.'என்று நினைத்து கொண்டு அங்கிருந்த சமோசவை எடுத்து ஒரு வாய் கடித்தாள்..

வந்த வேலைய கரெக்ட்அஹ் பாக்குறா.

எச்சில் விழுங்கி கொண்டு பிரியா

"அண்ணா,…காதல்"

"என்ன??"புருவம் தூக்கி அவளை கூர்ந்து அர்ஜுன் கேட்ட தோரணையில்…

"இவ ,உன்னை காதலிக்கிறளாம் அண்ணா.அதை சொல்ல பயந்துகிட்டு என்னை கூட்டிட்டு வந்தா"

'என்னாஆஆஆஆஆது………'
ஜானகிக்கு, வாயில் போட்ட சமோசா, உள்ளேயும் போகாது, வெளியேயும் விழாது சிக்கி நின்றது.வாய் திறந்து,கண்கள் அகல விரித்து,மூச்சு விடுவதை கூட மறந்து உச்சபட்ச அதிர்ச்சியில் அமர்ந்திருந்தாள் ஜானகி.
 
அத்தியாயம்:9

சில நிமிடங்கள் யாரும் பேசவில்லை.அர்ஜுனின் பார்வை இப்பொழுது ஜானுவிடம் இருந்தது.ஒரு வித அமைதி நிலவியது அங்கே.

"என்ன,கண்டதும் காதலா??"

'நான் எங்கடா காதலிச்சேன்்??'

"அண்ணா,அவகிட்ட ஏதும் கேக்காத. நான் சொல்லுறேன்"

'அதுக்குள்ள ஸ்கிரிப்ட் ரெடி பண்ணிட்டா,அடுத்த சீனுக்கு'

"என்ன சொல்லுற??அவ தான் லூசு மாறி உளறுனா,நீயும் அவ கூட புறப்பட்டு வந்துருக்க??"

'யாரு,அவ என்கூட புறப்பட்டு வந்தாளா??நான் தான் டா அவ கூட வந்தேன்'

"அண்ணா,கொஞ்சம் பொறுமையா இரு,நான் சொல்லுறதை கேளு"

'கேளு,கேளு,முழம், முழமா பூ கொண்டு வந்துருக்கா சுத்த'

"நீ இதுக்கு சம்மதிக்க மாட்டேன்னு, நாலு நாள் முன்னாடி தூக்க மாத்திரை வேற சாப்டுட்டா"

'அத்தாடி,இது எப்போ??இவ இன்னிக்கு எனக்கு ஹார்ட் அட்டாக் வர வைக்கமா விட மாட்டா போல'

"என்ன??"என்று அதிர்ந்த அர்ஜுன்.

"உனக்கு மூளை இருக்கா??இல்லியா??"

'உன் தங்கச்சி கூட friend அஹ் இருக்கேன்னு, நீ இந்த முடிவுக்கெல்லாம் வரக்கூடாது.'

"மூளை இருக்கவ பண்ணுற வேலையா இது??"

'நீ சொல்லுறதும் கரெக்ட்,மூளை இருந்தா உன் தங்கச்சி கூட வருவனா??'

"நான் பாட்டுக்கு பேசிட்டு இருக்கேன்,நீ என்ன முழிச்சுக்கிட்டு இருக்க"

"அண்ணா,ப்ளீஸ் நான் சொல்லுறதை கேளு,அவ தூக்கமாத்திரை சாப்பிட்டது ,அவங்க வீட்டுக்கு தெரியாது"

'எனக்கே தெரியாதே'

"அவங்க அம்மாவும்,அப்பாவும் ஒரு marriageகு போனபோது இப்டி பண்ணிட்டா. நான் சரியான நேரத்துக்கு போய்ட்டேன்."

'எனக்கு தான் நேரம் சரி இல்ல'

"இல்லைனா காப்பாத்தியிருக்கவே முடியாது"

'இனிமே காப்பாத்த என்ன இருக்கு.சோலி முடிஞ்சுது'

"தயவு செஞ்சு அவ காதலை புரிஞ்சுக்கோணா"

'அவன் புரிஞ்சுகிட்டானோ இல்லையோ,எனக்கு நல்லா புரிஞ்சுரிச்சு.இன்னிக்கு நான் காலி'

"அப்பா,அம்மா உங்கள இதுக்கு தான் காலேஜ்கு அனுப்புராங்களா??"

'இதுக்கெல்லாம் யாராவது அனுப்புவாங்களா??ஜெனரல் நாலெட்ஜ் இல்லாத புள்ளையா இருக்கான்'

"உங்களை நம்பி காலேஜ் அனுப்புறவங்களுக்கு இதான் நீங்க கொடுக்குற மரியாதையா??"

'இப்போ என்ன மரியாதை, குறைஞ்சு போச்சுங்குறான்??'

"இவ்ளோ நாள்,உங்கள வளத்தவங்களுக்கு உங்களுக்கான துணையை தேடி தர தெரியாதா??"

'அதை உன் தங்கச்சிட்ட சொல்லு ராசா'

"அவங்க நம்பிக்கையை கெடுக்காதிங்க"

'இவன் ரெம்ப பேசுறான்,அலமேலுவே பரவால்ல,கொஞ்சம் பிரேக் விடும்.இவன் gap இல்லாம பேசுறான்'.

இன்னும் நிறைய அறிவுரைகளை ,காதில் ரத்தம் வரும் அளவுக்கு அள்ளி வீசிவிட்டு.

"இன்னொரு தடவை,இது சம்பந்தமா, என்னை பாக்கவோ, பேசவோ வராதா"என்று ப்ரியாவிடம் சொல்லிவிட்டு

,இவளை திரும்பியும் பாராது சென்றுவிட்டான்.

அவன் சென்றதும், இவள் புறம் திரும்பிய ப்ரியாவை ,தன் பார்வையால் எரித்துக் கொண்டிருந்தாள் ஜானு.

"Jk…"

அவளை கை காட்டி தடுத்த ஜானு,

"நீ பேசாத,நீ பேசாதனு ,சொன்னப்பவே நான் யோசிச்சுருக்கணும்.இதுக்கு தான் பேசவேண்டாம்னு சொன்னியா??எவ்ளோ நாளாடி பிளான் போட்ட"??"

"அப்டில்லாம் இல்லடி,அண்ணாவை பாத்ததும் பயத்துல…"

"எனக்கு ஆப்பு சொருகிட்டே..சரியா"

"இல்லடி,எங்க அண்ணா ரெம்ப நல்லவரு"

"அதுக்கு…??"

"நீ பேசாம என் அண்ணாவையே கல்யாணம் பண்ணிக்குரியா?"

"போடி….free யா கிடைக்குதுன்னு, பேதிமாத்திரை சப்புடுற ஆள் இல்லடி நானு..உன் அண்ணா கூட கொஞ்ச நேரம் பேசுனதுக்கே.. காது பஞ்சர் ஆகி தக்காளி சட்னி வெளிய வந்துருச்சு.. நான் வாழ்நாள் முழுசா ஸ்டெபிணி காதோட சுத்த முடியுமாடி"

"சேச்சே,எங்க அண்ணா, ரெம்ப பேசமாட்டாருடி. இன்னிக்கு திடிருன்னு சொன்ன நியூஸினால ஷாக் ஆகி இப்டி பேசிட்டார்."

"ஆமா,இல்லைனா மட்டும் உங்க அண்ணன் சிரிச்ச முகமா, பொறுமையின் சிகரம்.சரியான ஹிட்லர்,சிடுமூஞ்சி,முசுடு,ரோபோ…"

இன்னும் என்னென்ன சொல்லி திட்டி இருப்பாளோ!!

"ஏய்,இரு,இரு..என்ன இவ்ளோ நாள் மனசுல இருந்ததெல்லாம் ,வெளிய வர மாறி இருக்கு..இப்டி தான் என் அண்ணாவ திட்டிட்டு இருக்கியா??"

'ஆத்தி கண்டுபிடிச்சுட்டாளே,இவளை வேற மாறி தான் சமளிக்கணும்'

"ஆமா,உன் அண்ணாவை திட்டுறாங்க,எனக்கு வேற வேலை இல்லை பாரு.நீயாச்சு, உன் அண்ணனாச்சு.நான் கிளம்புறேன்."

"ஏய்,என்னடி இப்டி பாதியிலேயே கழட்டி விட்டு போற..எனக்கு ஒரு வழி சொல்லுடி"

"உன் விஜய் கிட்ட கேக்க வேண்டியதெல்லாம், என் கிட்ட கேக்காத"

"ப்ளீஸ் டி, என் செல்லமில்ல,தங்கமில்ல"

"சரி,சரி ஓவர் அஹ் கொஞ்சாத,நானே கோமதி பெரியம்மா கிட்ட பேசி, உன்னை பொண்ணு கேக்கும்படி செய்யுறேன்.இதை முன்னவே செஞ்சுருந்தா, இப்படி உன் அண்ணா கிட்ட மாட்டி இருக்க மாட்டேன்."

"Thank u டி.நீ கவலை படாத ,உன் அம்மா கிட்ட பேசி உனக்கும்,என் அண்ணாக்கும் கல்யாணம் பண்ண வேண்டியது என் பொறுப்பு."

"என்னாது??ஏண்டி இந்த கொலைவெறி??அதான் உன் கல்யாணத்துக்கு வழி பண்ணுறேன்னுட்டேன்ல..என்னை எதுக்குடி காட்ஜில்லா கிட்ட மாட்டி விட பிளான் பண்ணுற??"

"ஏய்,எங்க அண்ணாவை அப்டில்லாம் சொல்லாத.உன்னை விட ஒரு நல்ல அண்ணி எனக்கு கிடைக்காது.என் அண்ணாக்கு கல்யாணம் ஆகாம, எனக்கு கல்யாணம் பண்ணிக்க இஷ்டம் இல்லடி."

"நீ ஒரு முடிவோட தான் ,என்னை கூட்டிட்டு வந்துருக்க"

"சேச்சே,ஸ்பாட் செலக்ஷன் மாறி, இது இப்போ வந்த ஐடியா தான் டி, ஒத்துக்கோடி ப்ளீஸ்"

"இதுக்கு உன் அண்ணா ஒத்துக்கணுமே"

இதன் மூலம் தன் சம்மதத்தை மறைமுகமாக தெரிவித்தாள் ஜானு.

"அதை நான் பாத்துக்குறேன். அண்ணாகிட்ட பேசுரவிதமா பேசி சம்மதிக்க வைக்குறேன்."

"நீ பேசுற லட்சணத்தை தான் பாத்தேனே"

"என் காதல் விஷயமனோன தான் கொஞ்சம் சொதப்பிட்டேன். உன் கல்யாணத்துல அப்படி செய்யமாட்டேன்.
Beleive me baby மா"

"க்கும்…நான் arrange marriage தான் பண்ணுவேணு கொள்கையோட இருக்கனே, என் கொள்கை என்னாகுறது"

திரும்ப முதல இருந்தா, என்று ஜெர்க்கான பிரியா
"கி, கி,செல்லம்ல"

"ஏண்டி,கி, கி னு key கொடுத்துட்டு இருக்க..ஜானகி னு அழகா அலமு பேர் வச்சுருக்கு..ஒழுங்கா கூப்பிடு.. ஜானுனு"

"அதை எங்க அண்ணா கூப்புடுவாரு.. மேரி ஜான், மேரி ஜான்னு"

"உங்க அண்ணா தானே கூப்பிட்டுட்டாலும்…"என்று நொடித்துக்கொண்டாள்.

"அதெல்லாம் கூப்பிடுவார்.இப்போ சொல்லு நான் ஆண்ட்டி கிட்ட பேசவா"

"அலமேலுவை பத்திரகாளி ஆக்கமா, பேசுனா சரி.அது உன் பாடு அலமு பாடு.. நான் arranged marriage தான் பண்ணுவேன் அத மாத்திக்கமாட்டேன்".

"சரி,சரி நீ arranged marriage எஹ் பண்ணு, பட் என் அண்ணனை பண்ணு."

ஒரு வழியாக இருவரும் ஒரு முடிவிற்கு வந்தார்கள்.
கோமதியின் கண்ணில் அடிக்கடி பிரியா படுமாறு ஜானகி பாத்துக்கொண்டாள்.கோமதி, ஜானுவின் வீட்டிற்கு வரும்போதெல்லாம் பிரியா அங்கே இருந்தாள்.
அவளை போன்ற பெண்ணை, உலகத்தில் எங்கு தேடினாலும் கிடைக்காது ,என்கிற அளவுக்கு ஜானகி அவளை பற்றி புகழ்ந்து அலமேலுவிடம் பேசுவது போல் பேசி கோமதியின் மனதில் பதிய வைத்தாள்.

"நம்ம விஜய் அண்ணா குணத்துக்கும்,பிரியா குணத்துக்கும், அவ்ளோ பொருத்தம் பெரியம்மா.நானே பல முறை பார்த்துருக்கேன்.விஜய் அண்ணா அவ்ளோ பொறுமை,பிரியா அவ்ளோ பொறுப்பு."

ஒரு வழியாய் கோமதியின் மனதில் விதை ஊன்றி,செடி வளர்த்து ,மரமாய் நிலைக்க செய்து விட்டாள் ஜானகி.

"அலமு,நம்ம பிரியா பத்தி என்ன நெனைக்குற?"

"அது தங்கமான பொண்ணு,இவளை மாறி சோம்பேறி இல்ல,பொறுப்பான பொண்ணு"

'இந்த அலமுவுக்கு என்னை டேமேஜ் பண்ணலைன்னா..தூக்கம் வராது'.

"நம்ம விஜய்க்கு அந்த பொண்ண பாக்கலாம்னு இருக்கேன்."

"நல்லா பாருங்க கா"

"அந்த பெண்ணுக்கு ,அண்ணா மட்டும் தான் போல..நீ அவங்க அண்ணன் கிட்ட பேசி, அவங்களுக்கு சம்மதம்னா,நாம பொண்ணு கேட்டு போலாம்.பேசிட்டு சொல்லுரியா??"

"அவங்க அண்ணனை நான் பார்த்ததில்லை.பிரியா கிட்டேயே அவ அண்ணன் நம்பர் வாங்கி, பேசிட்டு சொல்லுறேன் கா."

"சரி சொல்லு"

'ஹப்படா.'... என்று ஜானு சந்தோஷப்பட்டு..'

ஒரு வழியா இதுங்க கல்யாணத்துக்கு பிள்ளையார் சுழி போட்டாச்சு'என்று எண்ணி முடிக்கையில்.

'ஆத்தி, இந்த அம்மா அந்த ஹிட்லர் கிட்ட பேசும் போது, அது ஏதும் ,நான் அதை லவ் பண்ணுறேன்னு உளரிட்டா??.அலமேலு மங்கா ஆஞ்சுபுடுமே'

'ஏய்,பிரியா எங்கடி இருக்க??'என்று அவசரமாக தன் அலைபேசியை தேடி ஓடினாள்.
 
10

அண்ணனிடம் பேசி, ஒரு வழியாய் அவனை மலையிறக்கி விட்டிருந்தாள் பிரியா.அதிசயத்தக்க வகையில் அவனும் ரெம்ப முரண்டு பண்ணாமல் ஜானகியின் காதலுக்கு(???),சரி சொல்லி இருந்தான்.

ஆனால் ப்ரியாவின் திருமணம் முடிந்த பின் தான், தன் திருமணம் என்று உறுதியாய் சொல்லி இருந்தான்.

இங்கு ஜானகியின் வீட்டிலும் அலமேலுவிடம் ,தன் அண்ணனுக்கு, ஜானுவை பிடித்திருப்பதாகவும்,திருமணம் செய்ய ஆசை படுவதாகவும்,தன்னை விட்டு பெண் கேட்க சொன்னதாகவும், கூறி அலமேலுவிடம் சொல்லி இருந்தாள் பிரியா.

அர்ஜுனின் அலைபேசி எண் வாங்கிய அலமேலு, அவனிடம் பேசவேண்டும் என்று கூறி அவனை வீட்டிற்கு வரவழைத்தார்.

"வாங்க…உக்காருங்க..என்ன சாப்டுறீங்க??"

"அதெல்லாம் வேண்டாங்க.. பிரியா கல்யாண விஷயமா பேசனும்னு சொன்னிங்க"

"ஆமாங்க,எங்க ஊர்காரங்க தான் கோமதின்னு,எனக்கு தூரத்து சொந்தம்,அக்கா முறை அவங்க பையனுக்கு ப்ரியாவை கேக்குறாங்க."

விஜயை பற்றி,அவன் குடும்பத்தை பற்றி முழு விவரம் சொன்னவர்.அவனின் புகைப்படத்தையும்,முழுவிவரத்தையும் அர்ஜுனிடன் கொடுத்தார்.அதை வாங்கி பார்த்த அர்ஜுன்.ப்ரியாவின் பக்கம் திரும்பி ,

"நீ என்னமா சொல்லுற??"

"உங்களுக்கு சம்மதம்னா,எனக்கு ஓகே அண்ணா"

'உலக மகா நடிப்புடா சாமீ'
வழக்கம் போல ஜானகி mindvoice.

"சரி மா, நாங்க இன்னும் 2,3 நாளுல உங்களுக்கு தகவல் சொல்லுறோம்".

"அதோட இன்னொரு விஷயமும் பேசணும் தம்பி"

"சொல்லுங்க"

"ஜானகி, கல்யாண விஷயமா பிரியா சொல்லுச்சு"

"ஹ்ம்ம்..என்கிட்டேயும் சொன்னா, உங்க பொண்ணு என்ன விரும்புறதா, ரெண்டு பேரும் என்கிட்ட வந்து பேசுனாங்க. எனக்கு உங்க சம்மதம் தான் முக்கியம்.உங்களுக்கு சம்மதம்னா,என்னை பத்தின detail எல்லாம் இதுல இருக்கு.நல்லா விசாரிச்சுட்டு பொறுமையா சொல்லுங்க.உங்களுக்கு பிடிச்சுருந்தா மட்டும் தான் எங்க கல்யாணம்.எங்களுக்கு அப்பா,அம்மா இல்ல.அவங்க ஸ்தானதுல இருந்து நீங்க தான் எல்லாம் செய்யணும்.உங்களுக்கு ஓகேனா, எனக்கும் ஓகே".

அலமேலுவிற்கு ஒரு நிமிடம் என்ன சொல்லுவதென்றே தெரியவில்லை.பிரியா வேறு மாறி சொல்லி இருக்க..இங்கு இவர் வேறு மாறி சொல்லுகிறாரே.

தன் தோழியை காப்பாற்ற பிரியா அப்படி சொல்லி இருக்கலாம் என்ற முடிவிற்கு வந்த அலமேலு,அர்ஜுனின் குணத்திலும் நெகிழ்ந்திருந்தார்.

சற்று தள்ளி நின்றிருந்த ஜானுவை முறைத்தார்.

'கடங்காரன்,இவனுக்கு தியாகி பென்ஷன், அரசாங்கத்து கிட்ட இருந்து வேணா வாங்கி கொடுக்கலாம்.இவன் தியாகி ஆகுறதுக்காக என்னை போட்டு கொடுத்துட்டானே.'

ஒரு திரு,திரு முழியை அலமேலுவிற்கு கொடுத்து விட்டு ப்ரியாவின் புறம் திரும்பினாள்.அவள் பார்வையாலேயே இவளிடம் கெஞ்சிக்கொண்டிருந்தாள்.

"சரிங்க தம்பி,நான் அவருக்கிட்டேயும் கலந்து பேசிட்டு,உங்களுக்கு முடிவு சொல்லுறேன்."

"ஒன்னும் அவசரமில்லைங்க,பொறுமையா சொல்லுங்க"
என்று அவரிடம் விடை பெற்று சென்றான்.

தனியாக ஜானுவிடம் மாட்டினால், அவ்ளோ தான் என்று நினைத்து பிரியாவும் அவனுடன் சென்றாள்.
அவர்கள் சென்றதும், இவளை பிலுப்பிலுவென பிடித்து கொண்டார் அலமு.

"ஏண்டி,பிரியா அவர் உன்னை பிடிச்சுருக்குன்னு சொன்னதா, சொன்னா.இவரு நீ அவர் கிட்ட பேசுனதா சொல்லுறார்.என்னடி நடக்குது இங்க??"

"அவரு சொன்னா, அவர் கிட்ட கேக்க வேண்டியது தானே,இவ்ளோ நேரம் இங்க தானே இருந்தாரு."

"என்னடி,நக்கலா??உன் வேலையெல்லாம் என் கிட்ட காட்டாத. சொல்லு அவரு சொல்லுறது உண்மையா??"

"அவரு,சொல்லுறதை நம்புவ,நீ பெத்த பொண்ணு,நான் சொல்லுறதை நம்ப மாட்டியா??"

"உன் கண் முன்னாடி தானே,அவரு சொன்னாரு.அப்போ பேசாம தானே இருந்த.இப்போ இவ்ளோ பேசுரவ,அப்போ பேசவேண்டியது தானே.நீ அவரை பார்த்து பேசுனியா, இல்லியா??"

"பேசுனேன் மா, ஆனா…"

"என்ன ஆனா,ஆவண்ணானு.உன் மேல எவ்ளோ நம்பிக்கை வச்சுருந்தேன்.. நீ பேச மட்டும் தான் லாயக்கு.விளையாட்டுக்கு சொல்லுறேன்னு.. கடைசில இப்டி பண்ணிடியேடி".

அவள் சொல்ல,சொல்ல கேட்காமல் புலம்பும் அலமுவை பார்த்து கடுப்பாக வந்தது.அதுவரை ஒழுங்காக பதில் சொல்லிய ஜானு..எடக்கு மடக்காக பதில் சொல்ல ஆரம்பித்தாள்.

"ஆமா,நான் அவரை தான் லவ் பண்ணுறேன். அதுக்கு இப்போ என்னங்குற??"

"உனக்கு அவ்ளோ திமிர் அயிடுச்சா??"

என்று அலமேலு திட்டி கொண்டிருக்கும் போது..அடுத்தாத்து அம்புஜம் வந்தார்.

"என்னடி,ஜானு அலமு சொல்லுறதெல்லாம் உண்மையா??நீ காதலிக்குரியா??"

'..இந்த fm ரேடியோ எப்போ வந்துச்சு??போச்சு..இன்னிக்கு ஊர் முழுக்க என் பேச்சு தான் ஓடப்போது..
ஆண்டவா,என்னை ஏன், இந்த கழிசடை பசங்க கூடவெல்லாம் கூட்டு சேரவைக்குற'..

"பாரு,அம்புஜம் இவ பண்ண வேலைய"

'இனி யார் நெனச்சலும் எதையும் தடுக்க முடியாது.U carry on'.

"பெரியவா,தெரியாமையா சொல்லி இருக்கா, பெத்தமானம் பித்து,பிள்ளை மனம் கல்லுன்னு"

'இது சீரியல் பாக்குறது வீண்போகல, நல்லா டயலாக் விடுது'.

'இனி இங்க இருந்தா ரெண்டு பேரும் ஒரு வழி பண்ணிடுவாங்க.நீ எஸ்கேப் ஆகிடு ஜானு அதான் safe'

என்று கூறிக்கொண்டு அந்த இடம் விட்டு சென்றாள் ஜானு.

அதன் பிறகு வாசுதேவன் வந்த பிறகு ,ஒரு பஞ்சாயத்து கூட்டினார் அலமு.எதற்கும் ஜானு வாயே திறக்கவில்லை.

'தலைக்கு மேல வெள்ளம் போயாச்சு,இதுல ஜான் என்ன முழம் என்ன. ஆத்தி சீரியல் effect என்னையும் தாக்கிடுச்சா??'

வாசுதேவன் தான், அலமேலுவை சமாளித்து அர்ஜுன் பற்றி விசாரித்து ,நல்ல வரன் என்று முடிவெடுத்து ,தன் சம்மதத்தை தெரிவித்தார்.அதே போல அர்ஜுனும், விஜயை பற்றி விசாரித்து தன் சம்மதத்தை தெரிவித்தான்.

இரண்டு நிச்சயத்தையும் ஒரே நாளில் வைத்துக்கொள்வது என்று முடிவானது.முதலில் அர்ஜுன்,ஜானு திருமணம் என்று முடிவு செய்த போது பிடிவாதம் பிடித்த அர்ஜுனிடன்,

"நீ அண்ணியோடு சேர்ந்து என்னை தாரை வார்த்து கொடுக்கவேண்டும்"

என்று கெஞ்சி,கொஞ்சி ஒரு வழியாய் சம்மதிக்க வைத்தாள்.
அதுவரை தினமும் ஜானுவிற்கு,அலமேலுவின் சுப்ரபாதத்தோடு நிச்சயநாளும் விடிந்தது.
 

New Threads

Top Bottom