காதலா?? இது காதலா ??

[Nila Subramanian]

அத்தியாயம் :1

"விநாயகனே வினை தீர்ப்பவனே"
என்று விநாயகர் கோவிலில் பாடல் ஒளித்து கொண்டிருக்க அதற்கு போட்டியாக அருகில் இருந்த திருமண மண்டபத்தில்
"அதிகாலை சுபவேளை உன் ஓலை வந்தது"
என்று பாடி கொண்டிருந்தது.
வெளிச்ச புள்ளிகள் தோன்றி காரிருளை ஒளி வெள்ளமாக்கும் முயற்சியில், சூரியன் தன் பொற்கிரகணங்களை பூமி மீது மெதுவாக பாய்ச்சி கொண்டிருந்தான்.
அந்த திருமண மண்டபம் ஜெகஜோதியாய் மின்னியது .மாவிலை தோரணங்களும்,
வாழைமரங்களும், வாசலில் வரவேற்பாய் நிற்க. மண்டபத்திற்கே உள்ள கலகலப்பும், குழந்தைகளின் விளையாட்டும், பெண்களின் பட்டுப்புடவை சரசரப்பும், ஆண்களின் கிண்டல், கேலி பேச்சுகளும். இருபாலரின் அரட்டையும் என்று திருவிழா கோலம் பூண்டிருந்தது.
மணமகள் அறையில், நம் கதையின் நாயகி ஜானகி தயாராகிக்கொண்டிருந்தாள்.உறவினர்களுக்கு ஜானகி ,பெற்றவர்களுக்கு ஜானு, தோழிகளுக்கு கி (key ),Jk இப்படி விதவிதமாக அழைக்கப்படுபவள் .
பியூட்டி பார்லர் பெண் அவளை அலங்கரித்துக் கொண்டிருந்தாள். அருகில் அவள் தோழிகள் சிலர் நின்று கொண்டிருந்தார்கள்.
ஜானகி ,அலமேலு ,வாசுதேவனின் ஏக சீமந்த புத்திரி. 21 வயது சிலை. மிகவும் உயரம் என்றும், மிகவும் குள்ளம் என்றும் சொல்ல முடியாத உயரம்.சிகப்பிற்கும் மாநிறத்திற்கும் இடைப்பட்ட நிறம். பெரிதும் அல்லாது சிறிதும் இல்லாத துறுதுறு கண்கள். குட்டி மூக்கு, அளவான உதடு என்று பிரம்மன் செதுக்கிய சிலை.
அவளை ஜாலி type , மூடி type என்று எந்த வரையறைக்குள்ளும் அடக்கி விட முடியாது. எப்போ கோவப்படுவா, எப்போ பம்முவானு, அவளுக்கே தெரியாது. அவ அம்மாட்ட அவளை பத்தி கேட்டா, ஒரே வார்த்தையில் சிம்பிளா, தனிப்பிறவினு சொல்லிட்டு போய்டுவாங்க. அவளை பத்தி போதும் .ரெம்ப சொன்னா ஹீரோ கோச்சுப்பார்.
மணமகள் அறைக்குள் நுழைந்த அவள் அன்னை அலமேலு,
"என்ன தயாராகியாச்சா ,சீக்கிரம் சீக்கிரம் ஐயர் கூப்டுடுவார். முகூர்த்தத்துக்கு கொஞ்ச நேரம் தான் இருக்கு"என்று அவசரப்படுத்தினார் .
"முடிஞ்சுது mam"
என்று பியூட்டி பார்லர் பெண் கூறிக்கொண்டிருக்கும் போது ஜானகியின் ஒன்று விட்ட அத்தை அங்கு வந்தார்.
"ஏண்டி அலமு நான் கேள்விப்பட்டது உண்மையா??இது லவ் marriage ஆமே???.ஹ்ம்ம்..எங்கக்காலத்துலேல்லாம் மாப்பிள்ளை முகத்தையே சரியாய் பாக்க 1 வருஷம் ஆச்சு. இப்போ அப்படியா?? பிள்ளைங்க, அதுங்களே மாப்பிள்ளை பாத்துக்குதுங்க..கலிகாலம்!!" என்று அங்கலாய்த்தார்.
அலமேலு சங்கடமாய் அவரை பார்த்து முறுவலித்து விட்டு திரும்பி தன் மகளை முறைத்தார்.

அதுவரை இவர்கள் பேசுவதை கேட்டுக் கொண்டிருந்த ஜானு, அன்னை தன்னை முறைக்கவும் சட்டென திரும்பி தன் அருகில் இருந்த ஆருயிர் தோழி ப்ரியாவை முறைத்தாள். இவள் பார்வையை கண்ட பிரியா, அருகில் இருந்த பெட்டியில் ஏதோ தேடுவது போல் குனிந்து கொண்டாள் .அவளிடம் இருந்து தன் பார்வையை திருப்பிய ஜானு,
"அப்படி தான் அத்தை, மாமாவும் சொன்னார். நீ கொடுத்து வச்சவ ஜானு, உன் கணவரை நீயே தேர்ந்தெடுக்க முடியுது, எங்க காலத்துலயெல்லாம் கழுதையை கட்டிவச்சா கூட எதுவும் சொல்லமுடியாதுனு ,நீங்களும் அதையே சொல்லுறிங்களே!! நீங்களும் மாமாவும் செம்ம ஜோடி அத்தை "
எனவும் அவர் தோள்பட்டையில் முகவாயை இடித்துக் கொண்டு அங்கிருந்து சென்றார்.
அவர் சென்றதும், அவள் அன்னை
"உன்னை என்னடி சொல்லி இருக்கேன் ,வாயை அடக்கு, அடக்கஒடுக்கமா இருன்னு சொன்னேனா இல்லியா? ?"என்று கடிந்தார்.
இதை நீ அந்த அத்தை கிட்ட தான்மா முதல்ல சொல்லணும்" என்றதும்,
"உன்னை திருத்த முடியாது. தயவு செஞ்சு இன்னிக்கு மட்டுமாவது அடங்கி இரு,இவங்க ஒருத்தங்க கிட்ட பேசிட்டா போதுமா ??மண்டபம் முழுசும் தான் பேசுது" என்று கூறி விட்டு சென்றார்.
அவர் சென்றதும் திரும்பி ப்ரியாவை முறைக்க ஆரம்பித்தாள்.அந்த பார்வை கேட்டது
"இது லவ் marriage ஆஹ் டி ??"என்று.
அதை கண்ட பிரியா, என் yellow clip அண்ணா ரூம் ல விட்டுட்டேன் போல, போய் எடுத்துட்டு வந்துடுறேன் என்று பொதுவாக சொல்லிவிட்டு, விட்டால் போதும் என்று நடையா?? ஓட்டமா?? என்று தெரியாத அளவுக்கு சென்றாள். ஜானகியின் தோழியும், நம்ம ஹீரோ மணமகன் அர்ஜுனின் தங்கையுமான பிரியா. கிரேட் எஸ்கேப்.🙂
............தொடரும்

 

[Nila Subramanian]

அத்தியாயம்-2

மணமகன் அறைக்குள் நுழைந்த ப்ரியாவை, பார்த்த அர்ஜுன் கனிவுடன்

"என்னமா"என்றான்.
இந்த கனிவு முகம் அவனிடம் அரிது.பெரும்பாலும் உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தாதா முகம், அல்லது கடுமையை காட்டும் முகம்.
அர்ஜுன் ஐந்தேமுக்கால் அடி உயரம்,மாநிறம்,தீர்க்கமாக, எதிராளியை எடை போடும் கண்கள்,செதுக்கிய மூக்கு ,.அழுத்தமான உதடுகள் என்று யாரையும் ஒரு முறை திரும்பி பார்க்க வைக்கும் அழகன்.ஆனால் அவனின் பார்வை அனைவரையும் எட்டியே நில் என்று எச்சரிக்கும்.

அவனின் முகத்தை பார்த்து தோன்றிய மென் நகையோடு
"நீ ரெடி அயிட்டியானு, Jk பாக்க சொன்னா அண்ணா"

என்று இவள் சொன்ன மறு நிமிடம் இவனின் முகத்தில் ஒரு மாறுதல்.

"கிளம்பலைன்னா, என்ன ரெடி பண்ண போராளமா?"என்று கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் போது,அவர்களின் சொந்தக்காரர் ஒருவர் அறை கதவை தட்டி,

"அய்யர் மாப்பிள்ளையை கூப்புடுறார் ,வாங்க" என்றார்.
அர்ஜுன் அறையை விட்டு வெளியே சென்றதும்,

"ஹப்பா!! இப்போவே கண்ணை கட்டுதே!!இவங்க ரெண்டு பேர்ட்டயும் மாட்டிகிட்டு"என்று ஒரு நிமிடம் கண்ணை முடி திறந்தாள்.

அவள் நினைவுகள் பின்னோக்கி சென்றது. கடந்த காலத்தை நினைத்தாள். அவள் இளமை பருவம், பெற்றவர்களோடு கழித்த மகிழ்ச்சியான நாட்கள். பின் பெற்றோரை ஒரு விபத்தில் இழந்துவிட்டு, கண்ணீர் விட்டு கதறிய நாட்கள். ஒன்றன்பின் ஒன்றாக நினைவடுக்குகளில் தோன்றியது.

அவளுக்கும் அவள் அண்ணனுக்கும் 8 வருட இடைவெளி. அவள் 6 ம் வகுப்பு படித்துக் கொண்டிருந்த போது தான், அவள் பெற்றோருக்கு அந்த விபத்து நடந்தது. ஒரு உறவினரின் திருமணம் முடித்து வருகையில் சாலை விபத்தில் பலியானார்கள். அப்பொழுது அவள் அண்ணன் இன்ஜினியரிங் 2 ம் ஆண்டு மாணவன்.

பிள்ளைகள் இருவரும் தவித்துப் போனார்கள். அவர்கள் குடும்பம் ஓரளவுக்கு வசதி படைத்த குடும்பம். பிள்ளைகள் பெயரில் சேமிப்பு, சில இடங்கள், இதர சொத்துக்கள் என்று வைத்து விட்டு சென்றதால், பண விஷயத்தில் அவர்கள் சிரமப்பட நேரவில்லை.

அவர்கள் தந்தையின் நண்பர் ,அவர்கள் பெயரில் இருந்த இன்சூரன்ஸ் பணம் கிடைக்க உதவினார். சில சொத்துக்களை விற்று, இவர்கள் செலவுகளுக்கு மாதாமாதம் வரும்படி உதவினார்.

அன்னை வழியில் இவர்களுக்கு நெருங்கிய உறவினர் யாரும் இல்லை.

தந்தையின் ஒரே தங்கையும், பெண் பிள்ளையின் பொறுப்பை ஏற்க யோசித்து, ஏதேதோ காரணம் கூறி ,அவர் கணவனின் அரசாங்க உத்தியோக மாற்றல் காரணத்தை கூறி இவர்கள் பொறுப்பை மறுத்துவிட்டார்.

இவள் அண்ணனும் ,யாரிடமும் உதவி கேட்காமல், இவளுக்கு தாயுமானவனாய் இருந்து இவளை பார்த்துக் கொண்டான். இவளுக்காக அந்த வருட செமஸ்டர் தேர்வுகளை புறக்கணித்து,இவளை பார்த்துக் கொண்டான். மறு வருடம் இவளை நல்ல போர்டிங் ஸ்கூலில் சேர்த்து விட்டு, அந்த செமெஸ்டரில் தான் அனைத்து பேப்பர்களையும் சேர்த்து எழுதினான்.

ஜானகியின் தோழியான பின்பு தான் ,உண்மையான சந்தோசம் என்னவென தன் வாழ்க்கையில் தெரிந்து கொண்டாள் .

இவளுக்கு எப்பொழுதும், இவள் அண்ணனிடம், ஒரு பயம் கலந்த மரியாதை ,ஒரு பக்தி என்றே சொல்லலாம்.

தன் வாழ்வில் மகிழ்ச்சி ஏற்படுத்திய ஜானகி, அண்ணன் வாழ்விலும் மகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்துவாள் என்றே ,அவளை அண்ணனுக்கு மணமுடிக்கும் முடிவை எடுத்தாள் .

அண்ணனின் அழுத்தமான குணத்திற்கும், இவளின் வரையறைக்குள் அடங்கா குணத்திற்கும் வெகு பொருத்தம் என்று நினைத்தாள் .

இவள் சிந்தனைகளை கலைப்பது போல் அறையின் வெளியே
"மாப்பிள்ளையோட தங்கச்சியை கூப்புடுங்க, முகூர்த்தத்துக்கு நேரமாச்சு ."என்ற குரல் செவியை தீண்டியதும், அறையை விட்டு வெளியேறி மணமேடை நோக்கிச் சென்றாள் .

மணமேடையில் அமர்ந்திருந்த அண்ணன் மற்றும் ஜானகியின் முகத்தை பார்த்ததும் மனம் திக் என்று ஆனது .அண்ணனின் முகத்தில் கடுகை போட்டால் வெடித்து விடும் கடுகடுப்பு தெரிந்தது என்றால் ,ஜானகியின் முகத்தில், பயத்தில் வேர்த்து வழிந்து, விட்டால் மயங்கி விழுந்து விடுபவள் போல் இருந்தாள் .

"இவர்களை பார்த்தால் யாராவது லவ் marriage என்று நம்புவார்களா??"என்று தோன்றியது.

மணமேடையின் அருகில் சென்று ஜானகியின் கையில் அழுத்தம் கொடுத்தாள் ஆறுதலாக.

அவளை கண்டதும் தான் ஜானகிக்கு உயிரே வந்தது.

"எங்கடி போன? என் கூடவே நில்லு" என்றாள் மெதுவாக.

ப்ரியாவுக்கு இப்போது தான் சிறிது பயம் எட்டி பார்த்தது.

"இவர்களின் மணவாழ்வு நன்றாக அமைய வேண்டுமே" என்று.

இது அனைத்திற்கும் காரணகர்த்தா அவள்.அவர்கள் மணவாழ்வில் பிரச்சனை என்றால் அதை அவளால் தாங்கிக்கொள்ளவே முடியாது.

தன் முடிவு தவறோ! ! என்ற குற்றவுணர்வில் அவள் தவித்து ,நிமிர்ந்து பார்க்கும் போது அவள் எதிரில் மணமேடையின் நேரெதிரே முதல் வரிசையில் விஜய், அவளை பார்த்து கண்களை மூடி திறந்து" நான் இருக்கிறேன்" என்று விழியால் ஆறுதல் கூறினான்.

அவள் சஞ்சலம் எல்லாம் நொடி பொழுதில் விலகியது. மனதில் நிம்மதி பிறந்தது.

....தொடரும்.

 

[Nila Subramanian]

அத்தியாயம்-3
"கெட்டிமேளம், கெட்டிமேளம்"
என்று ஐயரின் குரலோடு, மந்திரமும் கேட்க, அர்ஜுன் மஞ்சள் கயிற்றில் கோர்த்த தாலியை ஜானகியின் கழுத்தில் கட்டி தன்னில் சரிபாதி ஆக்கிக் கொண்டான். இரண்டு முடிச்சை அவன் போட, மூன்றாம் முடிச்சை பிரியா போட்டாள்.இவர்கள் வாழ்க்கை சிறக்க வேண்டும் என்ற வேண்டுதலோடு.
பின் மணமக்கள் இருவரும் திருமண சடங்குகள் முடித்து ,ஜானகியின் பெற்றோரிடம் ஆசிர்வாதம் வாங்க வந்தார்கள். இருவரையும் ஆசிர்வதித்த பெற்றோரின் கண்ணில் ஆனந்த கண்ணீர்.
ஜானகியின் அம்மா அலமேலு ஜானகியிடம்,
"இனிமேலாவது பொறுப்போட நடந்துக்க"என்றதும், அது வரை சற்று பதட்டத்தில் இருந்த ஜானகி, அலமேலுவை முறைத்து
" ஏற்கனவே இந்த cm (சிடுமூஞ்சி) முறைச்சுட்டு இருக்கு. இதுல எரியுற நெருப்புல எண்ணெய், இல்ல இல்ல, பெட்ரோலை ஊத்துது இந்த அலமு "என்று மனதிற்குள் புலம்பிக்கொண்டாள்.
அன்றைய பொழுது முழுவதும் மணமக்களுக்கு சடங்குகளிலும், போட்டோவுக்கு போஸ் கொடுப்பதிலும், விருந்தினரின் அறிமுகத்திலும் கழிந்தது. சற்று இடைவேளை கிடைத்த பொழுது ஜானகி, மணமகள் அறையில் ஓய்வெடுக்க சென்றாள். அறையில் தோழிகளோடு அளவளாவி கொண்டிருந்த போது அவளின் தூரத்து உறவினரும், ப்ரியாவின் வருங்கால மாமியாருமான கோமதி வந்தார். உடன் அவள் அன்னை அலமேலுவும்,மற்றும் சில உறவினர்களும் வந்தனர்.
"பிரியா,வாம்மா!! எங்க சொந்தக்காரங்களெல்லாம் உன்னை பார்கணுங்குறாங்க."என்று அவர்களிடம் இவளை அறிமுகப்படுத்தினார்.
"இதான் நான் விஜய்க்கு பார்த்துருக்க பொண்ணு. பேரு பிரியா. கல்யாண மாப்பிள்ளைக்கு தங்கச்சி.அலமு வீட்டுக்கு போகையில தான் பாத்தேன், பாத்ததும் பிடிச்சுருச்சு. அப்போவே முடிவு பண்ணிட்டேன், இவ தான் என் வீட்டு மருமகனு" என்றார் பெருமை பொங்க .
அந்த உறவின பெண்களில் ஒருத்தி,
" நீங்க முடிவு பண்ணா போதுமா சித்தி?, உங்க பையன்ல முடிவு பண்ணனும். இந்த காலத்துல எத்தனைபேர் ,பெத்தவங்க பாக்குற பிள்ளைகளை மறுப்பு சொல்லாம கட்டிக்குறாங்க, விஜய்ட்ட கேட்டுட்டு தானே முடிவு பண்ணுனீங்க??"என்றாள். வம்புக்கென்றே சிலர் இப்படி தான் காத்திருப்பதுண்டு.
"என் பையன என்ன நெனச்ச? நான் கிழிச்ச கோட்டை தாண்ட மாட்டான். பொண்ணு பார்த்துருக்கேன்னு சொன்னதும், யாரு பொண்ணுன்னு கூட கேக்காம,
"நீங்க சொன்னா சரிம்மா," அப்டினுட்டு போய்ட்டான், பொண்ணு போட்டோ கூட பாக்கல" என்றார்.
"ஹ்ம்ம், நீங்க குடுத்துவச்சவங்க அண்ணி, அண்ணனும் உங்க பேச்சை கேக்குறார், பசங்களும் உங்க பேச்சை கேக்குறாங்க" என்றால் இன்னோரு பெண்மணி.
அவர்களை பெருமை பொங்க பார்த்துவிட்டு ,மகாராணியின் தோரணையோடு, அவ்விடத்தை விட்டு சென்றார் கோமதி, தன் பரிவாரங்கள் புடை சூழ.
அவர்கள் சென்றதும், ப்ரியாவின் நினைவுகள் மீண்டும் கடந்த காலம் நோக்கி சென்றது. விஜய் , அந்த பெயரை சொல்லும்போதே அவள் மனம் தித்தித்தது. இயந்திரகதியில் சென்றுகொண்டிருந்த அவள் வாழ்வில் வசந்தத்தை கொண்டு வந்தவன்.
அவளை விட 3 வருடம் பெரியவன். அவளும் அவனும் ஒரே பள்ளி. அர்ஜுன் அவளை சேர்த்த போர்டிங் பள்ளியில் தான், அவனும் படித்தான் .பள்ளியில் சேர்ந்த புதிதில் யாருடனும் பேசாமல், சதா சர்வகாலமும், பெற்றோரின் நினைவிலும், அண்ணனை பிரிந்த துக்கத்திலும் அழுது கொண்டிருந்தவளை தேற்றுவார் யாரும் இல்லை. அவர்கள் பள்ளி வளாகம் மிக பெரிது. இவள் சேர்ந்த புதிதில் விடுதிக்கும் ,வகுப்பறைக்கு செல்வதற்குள், பல முறை திணறி இருக்கிறாள்.
அப்படி ஒரு முறை தனிமையில் அவள் எண்ணங்களோடு உளன்று விட்டு சுற்றுப்புறத்தை கவனிக்கையில், இருள் சூழ்ந்து காட்சி அளித்தது. வெகுநேரம் அவ்விடத்தில் இருந்துவிட்டதை ,அப்போது தான் உணர்ந்தாள். விடுதிக்காப்பாளர் இவ்வளவு நேரம் இவள் இல்லாததை கண்டு கோபிப்பார் என்ற பயம் ஒரு பக்கம், வழி புலப்படாத நிலை ஒரு பக்கம், என்று பயத்தோடு நின்றவளை., கண்டு அவள் நிலை புரிந்து, அவளை பத்திரமாய் விடுதியில் சேர்ந்தபோது ஆரம்பித்தது ,அவர்கள் நட்பு.
அதன் பிறகு, அவள் ஒவ்வொரு அசைவும், அவன் இல்லாமல் இல்லை என்று ஆகியது. அவன் பள்ளி கல்வி முடித்து அப்பள்ளியை விட்டு செல்லும்வரை ,அவளை கண்ணுக்குள் வைத்து பார்த்துக்கொண்டான். அவன் 12 ம் வகுப்பு முடித்து செல்கையில் அவள் விட்ட கண்ணீர், அணைகளை எல்லாம் நிரப்பும்.
அவளை ஆறுதல் படுத்திவிட்டு சென்றவன் பிறகு ,கடிதம் மூலம் அவள் நலனை கவனித்து கொண்டான். இருவரின் நட்பு எப்போது காதலாக மாறியது என்று இருவருக்கும் தெரியாது. அவர்கள் இருவருக்கும் இடையில் மெல்லிய ஈர்ப்பு மட்டும், எப்போதும் இருந்ததை அவள் உணர்ந்திருக்கிறாள்.
கல்லூரியில் சேர்ந்த பின்பு அவர்கள் சந்திப்பு தொடர்ந்து, இன்று கல்யாணத்தில் முடிந்திருக்கிறது.
அடுத்த வாரம் அவளுக்கும், விஜய்க்கும் திருமணம். அவள் திருமணம் முடிந்த பின்பு தான், தன் திருமணம் என்று பிடிவாதம் பிடித்த அண்ணனை
"நீயும், அண்ணியும் சேர்ந்து தான் என்னை தாரை வார்த்து கொடுக்கவேண்டும் "என்று கூறி ஒரு வழியாக சம்மதிக்க வைத்து, இன்று திருமணம் நல்லபடியாக முடிந்தது.
கடந்த காலத்தில் இருந்து நிகழ்காலத்திற்கு வந்த போது, அவ்வறையில் அவள், ஜானகி, அலமேலு மட்டுமே இருந்தனர். மற்ற தோழிகள் சாப்பிட சென்றிந்தனர்.
"உன் தோழி தானே பிரியா? எவ்ளோ பொறுப்பா இருக்கா.அவங்க அண்ணன் சொன்னாங்கனு ஒரே காரணத்துக்காக மாப்பிள்ளையை பாக்காம கூட சரின்னுட்டா. நீயும் இருக்கியே. ஆளாளுக்கு என்னை கேள்விகேக்கும்படி வச்சுட்ட."என்று அலமேலு கூறினார்.
அதை கேட்ட பிரியா சிரித்து சமாளித்தாள் என்றாள், ஜானகி கொலைவெறியாகி போனாள். "இவ arranged marriage பண்ணுறா, நான் லவ் marriage பண்ணுறனா ?என்ன கொடுமை சரவணன், இது.??"..என்று தலையில் கைவைத்துக் கொண்டாள் .
....தொடரும்.

 

[Nila Subramanian]

அத்தியாயம்-4

மணமக்களை அலமேலுவும், இன்னொரு உறவுக்கார பெண்மணியும் ஆரத்தி எடுத்து வீட்டுக்குள் வரவேற்றனர்.

உள்ளே சென்றதும் ,அர்ஜுனை மாடியில் இருக்கும் அறைக்கு ஓய்வெடுக்க அனுப்பிவிட்டு ,ஜானகியை கீழ் அறையில் சிறிது நேரம் இருக்கும்படி கூறிவிட்டு, அலமேலு பிறவேலைகளை பார்க்க சென்றார்.

அவர் திரும்பி வந்து பார்த்த பொழுது ஜானகி நல்ல உறக்கத்தில் இருந்தாள். பிரியா அருகில் அமர்ந்திருந்தாள்.
அவளை பார்த்து

"நீயும் கொஞ்ச நேரம் தூங்குமா"என்று கூறிச்சென்றார்.

மாலையில் வந்து ஜானகியை எழுப்பினார்.

"ஜானு,எழுந்திரு.."
எழுப்பிய உடன் எழுந்துவிடும் ரகம் இல்லை ஜானகி.பள்ளி,கல்லூரி நாட்களிலேயே அலமேலுவின் ரத்த அழுத்தத்தை எகிற வைப்பவள். இன்று மட்டும் சீக்கிரம் எழுந்து விடுவாளா என்ன!!!

"ஏய்,எழுந்துருடி..இன்னிக்கு தான் கல்யாணம் முடிஞ்சுருக்குன்னு நினைப்பு இருக்கா?எழுந்துக்கோன்னு சொல்லுறேன்ல"

இவ்ளோ நேர சத்தத்திற்கும் இப்பொழுது தான் சிறிது அசைவு தெரிந்தது ஜானாகியிடம்.

"அம்மா,இன்னும் 5 நிமிஷம் மா, ப்ளீஸ்"

என்று கூறிவிட்டு தன் தூக்கத்தை தொடர்ந்தாள்.
பல நாள் பழக்கம்,சீக்கிரம் போகுமா??
அலமேலுவின் bp ஏறுவதை கண்ட பிரியா,

"நான் எழுப்புறேன் மா, நீங்க போங்க"என்றாள்.

"சீக்கிரம் எழுப்பி குளிக்க அனுப்புமா,குளிச்சுட்டு வந்ததும்,இந்த புடவை,நகை எல்லாம் போட்டு அவளை ready பண்ணுமா"என்று கூறிசென்றார்.

அவர் சென்றதும் ஒரு வழியாக அவளை கிளப்பி,
அவள் குளித்து வருகையில் இன்னும் சில தோழிகளும் அறையினுள் இருந்தனர்.

அதில் ஒருத்தி,

"Jk, இன்னிக்கு நம்ம கற்புக்கரசன், வந்தானே, பார்த்தியா??"என்றாள்.

"இல்லியே,எப்போ டி,??,மேடைக்கே வரலியே அவன்"என்றாள் ஜானகி.

"உன் கிட்ட மாட்டுன பாவப்பட்ட ஜீவன் யாருன்னு பாக்க வந்துருப்பான்"என்று இன்னொருத்தி கூறியதும் அனைவரும் சிரித்தனர்.
அனைவரும் கல்லூரி நாட்களை அசை போட்டனர்.

பிரியாவும்,ஜானகியும் ஒரே department கல்லூரியில்,முதல் வருடத்தில் வெறும்,ஹாய்,ஹாய்,தோழிகள் தான், பார்த்தால் ஒரு சிரிப்பு,கேட்ட கேள்விக்கு பதில் .

இப்படி போய்
கொண்டிருந்த நேரத்தில் தான்,ஒரு நாள் கேன்டீனில் ஜானகி தன் தோழிகள் புடைசூழ சாப்பிட்டு கொண்டிருந்தாள்.அவள் இருக்கும் இடம் எப்பொழுதும் கலகலப்பாக இருக்கும்.

இதை பிரியாவும் கவனித்திருக்கிறாள்.அவளுக்கு பக்கத்துக்கு மேசையில் தான் பிரியாவும் அமர்ந்திருந்தாள்.அவர்கள் பேசுவது கேன்டீன் முழுதும் கேட்டது.

"ஏண்டி Jk,காலையில் சாப்பிடலியா?"

"வழக்கம் போல அவங்க அம்மா கிட்ட வம்பு வளதுருப்பா,அடிச்சு தொரத்தி இருப்பாங்க,அப்டித்தானேடி"

"நான் ஒண்ணுமே பண்ணலடி"

என்று அப்பாவியாய் முகத்தை வைத்துக்கொண்டு கூறினாள்.

"நம்ப முடியலையே"

"நம்புங்கடி,நம்பிக்கை,அதானே எல்லாம்"

"இந்த விளம்பர வசனம் எல்லாம் விடாம, நடந்ததை சொல்லு"

"இந்த பக்கத்துக்கு வீட்டு அம்புஜம் இல்ல,காலையிலேயே சீரியல் கதை பேச எங்க வீட்டுக்கு வந்துருச்சு டி, நானும் இப்போ முடிப்பாங்க அப்போ முடிப்பாங்கன்னு பாத்தா, தொடருமே போடாம பேசுறாங்க"

காலையில்….
"அம்மா,அம்மா,சீக்கிரம் வா"

"ஏண்டி கத்துற?"

"என் pink சுடி எங்க,எடுத்து தா"

"ஏழு கழுத்தை வயசாகுது இன்னும் எல்லாத்துக்கும் நான் வேணும்,உன் பீரோ ல தான் இருக்கும்..போய் பாரு"

என்று கூறி விட்டு தன் பேச்சை தொடர்ந்தார்.

அதில் கடுப்பான ஜானகி அவர் உள்ளே வரும் வரை ஹாலில் அமர்ந்திருந்தாள்.

அவர் பங்கஜத்தோடு அளவளாவி அவரை அனுப்பி விட்டு உள்ளே வந்ததும்.தன் அருகில் அமர்ந்திருந்த தந்தையிடம்,

"அப்பா,நாம வேற அம்மா பாக்கலாம் பா, நான் காலேஜ் போனும்,நீங்க வேலைக்கு போனும் இப்டி பொறுப்பில்லாம இருகாங்க.நானே உங்களுக்கு நல்ல பொண்ணா பாக்குறேன்."

"ஆமா,பல்லு போற வயசுல உங்க அப்பாகு பொண்ணுங்க கியூல நிக்குறாங்க"

"வேற யாராவது பொண்ணுக்கு என்னை பிடிச்சுடுமோன்னு,உன் அம்மாக்கு பயம்"என்றார் வாசுதேவன்.

"ஆமா,உங்க சம்பாதியத்துக்கு என்னை தவிர எவளும் குப்பை கொட்ட முடியாது,இதுல இன்னொருதிக்கு வேற நான் பயபுடுறனோ"

அதற்கு அப்புறம் வாசுதேவன் வாயை திறப்பார்??
இதன் பிறகு அப்பா சப்போர்ட் கிடைக்காது என்று தெரிந்த ஜானகி.

"ஒரு சர்வே ரிப்போர்ட் சொல்லுதாம்,வீட்டுல அன்பு கிடைக்காதா பிள்ளைங்க வெளியில அந்த அன்பை தேடுவாங்களாம்,நீ இப்படியே என்னை கண்டுக்காம இரு,நான் யாரையாவது லவ் பண்ண போறேன்"

"யாரு,நீ??முச புடிக்குற நாயை மூஞ்சியை பார்த்தா தெரியுமாம்,லவ் பண்ணுறவ சொல்லிட்டா செய்வா, நீ அதுக்கெல்லாம் சரி பட்டு வர மாட்ட போடி"என்று கூறிவிட்டு கிச்சேனுள் சென்றார்.

ஜானகி,கோப மூச்சு விட்டு கொண்டு,

"இப்படியே சொல்லிட்டு இரு ,ஒரு நாள் எவனையாவது இழுத்துட்டு ஓடுறனா, இல்லியானு பாரு"என்றது தான் தாமதம்…

அவள் அம்மா கிச்சேனில் இருந்து கரண்டியுடன் வெளியே வந்து

"அடிங்,அப்படி மட்டும் செய்,உன் காலை ஒடைச்சு அடுப்புல வைக்குறேன்"என்றார்.

அதை முழுவதும் எங்கு கேட்டாள் ஜானகி,அவர் கரண்டியுடன் ப்ரஷணமானதும் விடு ஜூட் தான்…

தன் கதையை ஜானகி கூறி முடித்ததும்..அதுவரை அவள் கூறியதை கேட்ட பிரியா அடக்க மாட்டாமல் சிரித்தாள்.

அவள் சிரிப்பில் அவளை பார்த்த ஜானகி

"நீ மட்டும் ஏன் தனியா உக்காந்துஇருக்க,எங்க ஜோதில ஐக்கியமாகு"என்றாள்.

அப்படி ஆரம்பித்த அவர்கள் நட்பு இன்று உறவாக மலர்ந்திருந்தது.

 

[Nila Subramanian]

அத்தியாயம்:5

ஜானகி மற்றும் ப்ரியாவின் நட்பு, நாளொரு மேனியும், பொழுதொரு வண்ணமுமாக வளர்ந்து கொண்டிருந்தது.ஜானகி வீட்டிலிருந்து கல்லூரி வருபவள்,பிரியா ஹாஸ்டல்லில் இருப்பவள்.சனி,ஞாயிறுகளில் ஜானகி தன் வீட்டிற்கு, ப்ரியாவை அழைத்து சென்று விடுவாள்.ஆரம்பத்தில் தயங்கிய பிரியா ,ஜானகியின் வற்புறுத்தளிலும்,அலமேலுவின் அன்பிலும் அவள் வீட்டிற்கு விரும்பியே சென்றாள்.

அவள் விஜயை சந்திப்பது சனி,ஞாயிறுகளில் தான், ஜானகியின் வீட்டிற்கு சென்ற பின், அவர்கள் சந்திப்பு சிறிது குறைந்தது.அது தான் கொஞ்சம் வருத்தம் ப்ரியாவிற்கு.
சில நாட்களில் வேறு காரணம் கூறி ,ஜானகியின் வீட்டிற்கு செல்லாமல் விஜயை சந்திக்க சென்றுவிடுவாள்.
ப்ரியாவின் காதல், ஜானகிக்கு ஆரம்ப நாட்களில் தெரியாமல் இருந்தது.அதனால் அவள் சொல்லும் காரணத்தை நம்பிவிடுவாள்.
ஜானகி கல்லூரி பேருந்தில் வருபவள்.
முதல் முதலாக ப்ரியாவை வீட்டிற்கு கூட்டி செல்வதற்காக கல்லூரி பேருந்தை நோக்கி தோழிகள் வந்துகொண்டிருந்தனர்.

"ஆனாலும், நீ லவ் பண்ணுறேனு சொன்னா நானே நம்ப மாட்டேன், உங்க அம்மா நம்புவங்களா??சீனியர்ல இருந்து புதுசா பாக்குற ஆள் வரை அண்ணனு கூப்பிட்டு பேசுற ஆள் நீ,கேட்டா, அப்டி தான் கூப்பிட தோணுத்தும்ப,இதுல நீ லவ் பண்ணி marriage பண்ணி நடக்குற கதையா இது?"என்று ஒருத்தி கூற

"நான் லவ் marriage பண்ணிக்குவேணு எப்போ சொன்னேன்,அது சும்மா அலமேலுவ கடுப்பேத்த சொன்னது,யாரு ,??ஒருத்தனை பார்த்து,பேசி,பிடிச்சு,அவன் நல்லவனா?கெட்டவனானு?யோசிச்சு,வீட்டுல போராடி,பட்டினி இருந்து..ஹப்பா எவ்ளோ கஷ்டம்.

அப்பா ,அம்மா,கஷ்டப்பட்டு அலைஞ்சு,விசாரிச்சு கண்டுபிடிக்குற பையன கல்யாணம் பண்ணிட்டு easy அஹ் செட்டில் ஆகுறது விட்டு,லவ் marriage ஆம் போங்கடி"

என்று பேசிக்கொண்டு வருகையில் அவர்கள் பேருந்தை நெருங்கி இருந்தார்கள்.

அப்பொழுது பேருந்தில் ஏறும் படிகளின் அருகில் நின்று கொண்டு ஒரு மாணவன் ஏறுபவர்களை எல்லாம்,நீ அந்த கடைசில உக்காரு, நீ வலது பக்கம் நாலாவது சீட்ல, ஜன்னல் கிட்ட உக்காரு, என்று ஆணையிட்டு கொண்டிருந்தான்.அவனை பார்த்த பிரியா,

"யாருடி இவன், ஓவரா சீன் போட்டுட்டு இருக்கான்,இவன் சொல்லுற இடத்துல தான் உக்காரணுமா??" என்றாள்.

"இவனை தெரியாதா இவன் தான் கற்புக்கரசன்."

"என்னது கற்புகரசனா??"

"ஆமாடி,நம்ம காலேஜ் பொண்ணு கற்புக்கெல்லாம் இவன் தான் full ஆத்தோரிட்டி.ப்ரீதிக்கு நான் கியாரண்டி மாறி, பொண்ணுங்களுக்கு இவன் கியாரண்டி,அப்டி நெனச்சுட்டு தான் சுத்துறான்"என்றாள்.

பேருந்தில் ஏறும் போது
"கற்புக்கரசன் கொஞ்சம் வழிவிடுங்க" என்றாள்.

அவன் இவளை முறைத்து கொண்டே வழிவிட்டான்.

பேருந்தில் ஏறியதும்
"என்னடி,அவன் பேரே அதானா??, நீ சொன்னதுக்கு அவன் ஒண்ணுமே சொல்லல"என்றாள்.

"அவன் பேரு கலையரசன்,என்கிட்ட வம்பு பண்ணமாட்டான்"என்றாள்.

"அதென்ன ,உன்கிட்ட மட்டும்?"என்று பிரியா கேட்டாள், அதே நேரத்தில் கலையரசன் நண்பனும் அதையே அவனிடம் கேட்டான்,

"ஏன்டா,அந்த பொண்ணு உன்னை இப்டி கூப்பிட்டு போகுது,நீயும் பேசாம இருக்க"என்றான்.

"அவ ஒரு ராங்கி டா மச்சான்,நானும்,அவளும் ஒரே allied, நம்ம ஸ்ட்ரிக்ட் ப்ரொபசோர் பாண்டியராஜ் சார் class எடுத்துட்டு இருந்தார்.அன்னைக்கு காலையில் தான் பஸ்ல இவளுக்கும் எனக்கும் கொஞ்சம் தகராறு,அதை மனசுல வச்சுட்டு என்னை ஒருவழி பண்ணிட்டாடா"

அன்று…
"ஜானகி,getup .இப்போ நான் என்ன நடத்தினேன் சொல்லு"

நம்ம ஜானகி அதை கவனிச்சுருந்தா தானே தெரிய,திரு திரு என்று முழித்தாள்்.

அதை கண்ட கலையரசன் நமட்டு சிரிப்பு சிரித்தான்.அதை பார்த்த ஜானகி கடுப்பில் நின்று கொண்டிருந்தாள்.

"என்ன நான் கேட்டுட்டு இருக்கேன், இப்டி முழிக்குற?பாடத்துல கவனம் இருந்தா தானே,??அப்படி என்ன பேச்சு பக்கத்துல"என்று படப்பட என்று பொரிய ஆரம்பித்தார்.

"உங்கள பத்தி தான் சார் பேசிட்டு இருந்தோம்"

"என்ன??என்னை பத்தியா??"

"ஆமா சார்"

"என்னை பத்தி என்ன பேசுன??"

"காலையில்,பஸ்ல வரையிலே கலையரசன்,நம்ம பாண்டி சார்,காஞ்சமிளகாய்க்கு கை,கால் முளச்ச மாறி இருக்காரே,அவங்க wife மல்லிகா mam, fridgeல இருந்து எடுத்த பெங்களூர் தக்காளி மாறி இருக்காங்களே, இவங்க ரெண்டு பேருக்கும் எப்படி love marriage ஆச்சுனு கேட்டான் சார்,அதான் எப்படின்னு பேசிட்டு இருக்கேன்"என்றாள்.

கலையரசன் அடிப்பாவி என்று தலையில் கை வைத்து கொண்டான்.

பண்டியராஜனும்,அவர் மனைவியும் இந்த கல்லூரியில் தான் பேராசிரியர்களாக பணி புரிகிறார்கள்.காதல் மணம்.

"இந்த சிடுமூஞ்சிக்கு,எப்படி டி இப்டி சூப்பர் wife"என்று பலமுறை தோழிகளிடம் கலாய்த்துள்ளாள் ஜானகி.அதை இப்பொது கலையரசன் பக்கம் திருப்பிவிட்டாள்.

ஏற்கனவே கடுப்பில் இருந்த பாண்டியராஜன்,இன்னும் கடுப்பாகி
"Both of you getout"என்று கத்தினார்.

கலையரசன் கூற வந்த எதையும் அவர் கேட்கவில்லை.
இருவரும் வகுப்பறையை விட்டு வெளியேறியதும்,கலையரசன்

"என்ன, திமிராடி??, உன்னை என்ன பண்ணுறேன் பாரு"என்றான்.

"வாடி,போடின பல்லை தட்டிடுவேன்"என்ற ஜானகி திரும்பி வகுப்பறைக்குள் செல்ல போனாள்.

"ஏய்!எங்க போற?"

"உள்ள போய், சார் கிட்ட "சார் நீங்க தான், நான் கேட்ட கேள்விக்கு பதில் சொல்லல,அதுனால உங்க wife கிட்டேயே இத கேக்கலாம்னு கலையரசன் சொல்லுறான்னு,போய் சொல்ல போறேன்"என்றாள்.

"அம்மா,தாயே ஆளை விடு" என்று கும்பிடு போட்டு ஓடியவன் தான்.

இன்று வரை ஜானகியின் பக்கம் தலை வைத்து படுபதில்லை.
அவள் கூறியதை கேட்ட பிரியா சிரிப்பதை நிறுத்த சில நிமிடமானது.

"இன்னா செய்தாரை ஒருத்தல் அவர்நாண
வைத்து செய்து விடல்..
இதான் ஜானகி பாலிசி." என்றாள்.

கல்லூரி நினைவுகளில் இருந்து வெளிவந்த பிரியா ,ஜானகியின் ஒப்பனைக்கு உதவினாள்.

"அந்த கலையரசனே தப்பிச்சோம்,பொலச்சோம்னு ஓடிருப்பான்,அவன் மேடைக்கு வந்து gift கொடுக்கலைன்னு வருத்த படுறா பாரு"என்று இவளை ஓட்டி கொண்டிருந்தார்கள்.

அப்பொழுது உள்ளே நுழைந்த அலமேலு,

"என்ன கிளம்பியாச்சா??"என்று ஜானகியிடம் கேட்டவர்.

"நீங்கல்லாம் சாப்பிட போங்க"என்று அவள் தோழிகளை அனுப்பி விட்டு,கொண்டுவந்திருந்த உணவை அவளிடம் கொடுத்து

"இதை சீக்கிரம் சாப்பிடு,பெரியம்மாவை வர சொல்லுறேன், அவங்க உன்னை கூட்டிட்டு போய் மாடியறையில விடுவாங்க,வாலை சுருட்டி வச்சுட்டு மாப்பிள்ளை சொல்லுறதை கேட்டு நடந்துக்க"என்று கூறிச்சென்றார்.

அவ்வளவு நேரம் கல்லூரி நாட்களின் சந்தோஷத்தில் இருந்த ஜானகிக்கு நிகழ்காலம் கிலியை ஏற்படுத்தியது.

அன்னை கொடுத்த உணவு உள் இறங்க மறுத்தது.

'இந்த பிரியாவும் இவளுங்க கூட போய்ட்டாளே'என்று மனம் புலம்ப

'அவளையும் கூட்டிட்டு மாடிக்கு போ போறியா?உன் மூளையை மியூசியம்ல தான் வைக்கணும்'

என்று இன்னொரு மனம் கலாய்த்தது.

சிறிது நேரத்தில் அவள் பெரியம்மா வந்து அழைத்து செல்ல, புலிக்குகைக்குள் செல்லும் பலியாடு போல ஒருவித திகிலுடன் மாடியறைக்கு சென்றாள்.