காதலா?? இது காதலா ??

[Nila Subramanian]

அத்தியாயம்-11

"வைத்த கண் ,வைத்தது தானோடி
அப்படியே நிற்கின்றாய்!!
தைத்த முள் ,தைத்தது தானோடி
சொக்கியே போகின்றாய்!!!
அர்ஜுனன், உன்னை பெண் பார்க்க
அவசரம் நீயும் பூ பூக்க!!
யுத்தங்கள் செய்திட யுவதியோ வந்தாளே!!!

ஜானகியின் தோழிகள், அவளை சுற்றி அமர்ந்து அவளை கேலி செய்து பாடி கொண்டிருந்தார்கள்.

"சொன்ன மாறியே அருண்பாண்டியன கல்யாணம் பண்ணிக்க போற."

"யாருடி,அருண்பாண்டியன்??"-பிரியா

"இவ்ளோ நாள் உனக்கு இது தெரியாதா??உன் அண்ணா தான். முதல் முதலா நம்ம காலேஜ் ல பாத்துட்டு ஜானு வச்ச பேர்."

பிரியா ஆர்வமாக,

"அப்படியா டி??"

"இவளுங்க கிடக்குறாளுங்க.இவளுங்க பேச்செல்லாம் பெருசா எடுத்துக்காத."

"பாரு டி, நம்ம ஜானுக்கு வெட்கத்தை."

'இவளுங்க வேற டார்ச்சர் பண்ணுராளுகளே'

"மாப்பிள்ளை பேர் வர மாறி பாடிட்டோம், இவ பேரு அதுல இல்லைனு கோவம் போல"

"அப்போ,இவளுக்கு தகுந்த மாறி ஒரு 80's பாட்டு பாடுங்கடி"

"ஜானகி தேவி ராமனை தேடி
இரு விழி வாசல் திறந்து வைத்தாள்!!
ராமன் வந்தான் மயங்கிவிட்டாள்!!
தன் பேரை கூட மறந்துவிட்டாள்!!"

"என்னடி எல்லா பாட்டுலயும் இவளே மயங்குறா,சொக்குறா, மாப்பிள்ளை மயங்க மாட்டாரோ??"

"அவரை பார்த்தா மயங்குற மாறி தெரில,மயக்குற மாறி தெரியுறார்"

என்று சொல்லி சிரித்தார்கள்.

'ஹ்ம்ம்..அந்த காரக்குழம்பு,மயக்கிட்டாலும்'

என்று நொடித்து கொண்டாள்.

இரண்டு பெண்களையும் அழைத்து வரும்படி ஐயர் சொல்வதாக ,அலமு வந்து இருவரையும் அழைத்தார்.

இருவரும் வந்து சபையில் வணங்கி, மாப்பிள்ளைகள் எடுத்து கொடுத்த புடவையை வாங்கி கொண்டு சென்றனர்.

சிறிது நேரத்தில்
அதை கட்டிக்கொண்டு வந்தார்கள்.முதலில் பிரியா,விஜயின் திருமண ஒப்புதல் வாசிக்க பட்டு இருவரின் கைகளிலும் மோதிரம் கொடுத்து மாற்றி கொள்ள சொன்னார்கள்.

தன் அன்னை பார்க்காத போது ப்ரியாவை, கண்களில் நிரப்பி கொள்வதில் விஜய் கில்லாடியாய் இருந்தான்.

இருவரும் கண்களாலேயே பேசிக்கொண்டார்கள்.
மோதிரம் மாற்றயில் யாருக்கும் தெரியாமல், அவளின் விரல்களை வருடி ,ஒரு அழுத்தம் கொடுத்து விடுவித்தான் விஜய்.

உதட்டில் ஒரு மென்னகை தவழ்ந்தது இருவரிடமும்.
அவர்கள் மோதிரம் மாற்றியதும்,ஜானகி அர்ஜுனின் ஒப்புதல் வாசிக்கப்பட்டு, இருவரிடமும் மோதிரம் கொடுத்து மாற்றி கொள்ள சொன்னார்கள்.

அதுவரை அவனை நிமிர்ந்து பார்க்காத ஜானு,அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தாள்.லைட் ப்ளூ ஷர்ட்,டார்க் கிரெய் பேண்ட்டிலும் அம்சமாய் இருந்தான் அர்ஜுன்.

அவனை விட்டு கண்களை அகற்ற முடியாமல் பார்த்து நின்றவளின் காதருகே,

"ஒழுங்கு மரியாதையா குனிஞ்சு நில்லு,எங்க மானத்தை வாங்காத"

என்ற மெல்லிய முணுமுனுப்பு கேட்டது.வேற யாரு அலமு தான்.

'ஆண்டவா,இப்படியா பார்ப்பேன்.இன்னிக்கு விடிய,விடிய ராமாயணம் இருக்கு.'

அர்ஜுன்,தன் கடமையை ஒழுங்காக செய்தான். அதாங்க மோதிரம் போட்டு விடுறது.

இவளை பார்த்தானா என்று யாருக்கும் தெரியாது.

இவள் அறைக்கு வந்த மறுநிமிடம் இவள் முன் ப்ரஷணமான அலமு,
"அந்த பிரியா பொண்ண பாருடி குனிஞ்சதலை நிமிர்ந்துச்சா??.மாப்பிள்ளை முகத்தை கூட பார்க்கல. நீ விரும்புன பையனுக்கு தானே உன்னை கல்யாணம் பண்ண போறோம்.சபையிலே இப்படியா வாயில ஈ போறது தெரியாம பார்ப்ப??"

'ஸ்டார்ட் மியூசிக்…'

'அப்டியா பார்த்தோம்.இந்த அலமு ஓவர் அஹ் buildup கொடுக்குது..சரி விடு அரசியல்லா இதெல்லாம் சாதரணமப்பா'

அவளை திட்டி முடித்து அலமு சென்றதும்.பிரியாவையும், அந்த அறைக்கு அழைத்து வந்தார் கோமதி.

"விஜய்,உன்னை பாக்கலைன்னு,நீ ஒன்னும் வருத்த பட்டுக்காத மா, அவன் கொஞ்சம் கூச்ச சுபாவம்"

"பரவால்ல அத்தை"

ஜானுவிற்கு மட்டும் பார்வையில் எரிக்கும் சக்தி இருந்தால் இருவரையும் பஸ்பமாக்கி இருப்பாள்.

அவர் சென்றதும்,இவளை திரும்பி பார்த்த பிரியா, இவள் பார்வையின் பொருள் உணர்ந்து.

'நண்பேண்டி'

என்று தோள் அணைத்துக் கொண்டாள்.

சிறிது நேரத்தில் இருவரையும் சாப்பிட அழைத்தார்கள்.பந்தியில், அருகருகே இரு ஜோடியும் சாப்பிட அமர்ந்தார்கள்.

அர்ஜுன் இலையை விட்டு பார்வையை திருப்பாமல் கடமை வீரனாக சாப்பிட்டான்.

'சாப்பாட்டயே கண்ணுல பாக்காத மாறி சாப்டுது பாரு,உன் தலைவிதியை யாரு மாத்த முடியும்.நீயும் உன் வேலைய பாரு ஜானு, உனக்கு பிடிச்ச ஐட்டம் எல்லாம் நெறைய இருக்கு.'

என்று மனத்தை தேத்தி கொண்டு சாப்பிட ஆரம்பித்தாள்.

பிரியாவும்,விஜயும் பார்வையாலேயே அடுத்தவருக்கு என்ன வேண்டும் என்று கேட்டு, ரசித்து சாப்பிட்டார்கள்.

கோமதி இடையில் வந்து

"பொண்ணை, இப்போவாச்சும் நல்லா பார்த்துக்க பா, அப்புறம் கல்யாணத்துல பொண்ணு தெரியாம முழிக்க போற"

'இந்தம்மா வேற இடையில, இடையில வந்து காமெடின்் னு மொக்கை போடுது'

ஒரு வழியாய், நிச்சயம் முடிந்தது.கல்யாணத்திற்கு,

நிச்சயத்திற்கும் இரண்டு மாத இடைவெளி இருந்தது.இருவருக்கும், இரண்டு மாதத்தில் படிப்பு முடியவும் ,வரும் முகூர்த்தத்தில் திருமணம் வைப்பதற்கு பேசப்பட்டிருந்தது.

இடையில் புடவை,நகை எடுப்பதற்கு சந்தித்து கொண்டார்கள்.

புடவை கடையில் ,விஜய்க்கு பிடித்த புடவையை கண்களால் கேட்டறிந்து தேர்ந்தெடுத்தாள் பிரியா.

'இதுங்க மட்டும் எப்பிடி கண்ணுலயே பேசிக்குதுங்க. நாமளும் ட்ரை பண்ணுவோம்.'

என்று அர்ஜுனை நிமிர்ந்து பார்த்து ,கழுத்து வலி வந்தது தான் மிச்சம்.அவன் தங்கையின் புறமும் ,விஜயின் புறமும் பார்வையை வைத்திருந்தான்.

'அதானே,இந்த தத்தி கிட்ட கண்ணுல பேசிட்டாலும் விளங்கிடும்.பேசாம நேர்லயே கேட்டுடு'

"இந்த புடவை நல்லா இருக்கா??"
பெரிய மனது பண்ணி பார்வையை திருப்பிய அர்ஜுன்

"கட்டிக்க போறது நீ,என்னை ஏன் கேக்குற"

'நீயும் கட்டிக்குவேணு தான்.. மூஞ்சியை பாரு..உன்னை கேட்டேன் பாரு, என்னை சொல்லணும். ஜடம்,ஜடம்'

என்று மனதுள் அவனை அன்பாக அர்ச்சித்து விட்டு, பிறகு அவன் புறம் திரும்பாமல், கடனே என்று அலமு தேர்ந்தெடுத்த புடவைக்கு தலையாட்டினாள்.

நகை கடையிலும், முன் அனுபவத்தால், அவன் புறம் திரும்பாமல், இவளுக்கு தோணியதை எடுத்தாள்.

அர்ஜுனும், ப்ரியாவுக்கு தேர்ந்தெடுக்க உதவிக் கொண்டிருந்தான்.

'தங்கச்சிக்கு மட்டும் எடுக்க தெரியும்.இத மட்டும் இவனா போட போறான்'.

'.ஏய்!!என்ன நீயும் சராசரி அண்ணி மாறி, நாத்தனார் மேல பொறாமை படுற,அவ உன் தோழி அப்புறம் தான் இந்த உறவு'

மனம் தெளிந்த ஜானு,பிறகு ப்ரியாவிற்கு தேர்ந்தெடுக்க உதவினாள்.

இடையில் அர்ஜுன், இவளிடம் அலைபேசியில் கூட பேச முயற்சிக்காதது, இவளுக்கு வருத்தமாக இருந்தது.

.'சரியான ரூல்ட் ஷீட்' என்று திட்டிக் கொண்டாள்.

நாட்கள் விரைந்து, திருமணமும் முடிந்து, சென்னை வாசமும் ஆரம்பித்து விட்டது.இன்னும் இந்த ஹிட்லர் மனசை புரிஞ்சுக்க முடியலையே.

Flashback எல்லாம் முடிந்து ஜானகி நிகழ்காலத்திற்கு வந்த போது ,மதிய உணவுடன் அர்ஜுன் காலிங் பெல்லை அழுத்திக்கொண்டிருந்தான்.

 

[Nila Subramanian]

அத்தியாயம்:12

ஜானகியின், சென்னை வாசம் ஆரம்பித்து, ஒரு வாரம் ஆகி இருந்தது.அருகில் உள்ள கடைகள்,கோயில்கள் எல்லாம் அறிமுகப்படுத்தி இருந்தான் அர்ஜுன்.அடிக்கடி வெளியே கூட்டிச் சென்றான்.அவளுக்கு தேவையானதை வாங்கி கொடுத்தான்.அக்கறையாக பார்த்துக்கொண்டான்.

ஆனால் அளவாக பேசினான்.கேட்ட கேள்விக்கு பதில்,தேவையான பேச்சு அவ்ளோ தான்.

நம்ம ஜானகி அதுக்காக, அளவோடு பேசும் ஆளா என்ன??அவன் கேட்டாலும்,கேட்காவிட்டாலும்,

பேசினாலும்,பேசாவிட்டாலும் பேசிக்கொண்டே இருந்தாள். அவளுக்கே வாய் வலிக்கும் வரை.சில நேரம், அவளுக்கு பிரியமான பாடல்கள் மூலம் அவனிடம் பேசுவாள்.

முதலில் அவள் சாதாரணமாக பாடி கொண்டிருக்கிறாள் என்று எண்ணிய அர்ஜுன்,பிறகு தான் அப்பாடலில் தனக்கான செய்தி இருப்பதை தெரிந்துகொண்டான்.

விஜய்க்கு, சென்னையிலேயே ஒரு நல்ல கம்பனியில் வேலை கிடைத்திருந்தது.அதனால் அவனும்,பிரியாவும் சென்னையில் தன் குடித்தனத்தை ஆரம்பித்தார்கள்.

இதில் ஜானகிக்கு மிகவும் சந்தோசம்.அடிக்கடி பிரியாவை சந்திக்கலாம் என்று.
இப்பொழுதெல்லாம் ஜானகிக்கு, ஒரு சந்தேகம் அடிக்கடி தோன்றிக்கொண்டிருந்தது.

தான் பார்க்காத

போதெல்லாம் ,தன் கணவனின் பார்வை தன்னை தொடர்வதாக,தான் இருக்கும் இடத்தில் அவன் அதிகமாக இருப்பதாக.இதை எப்படி உறுதிப்பண்ணுவது என்று யோசித்துக்கொண்டிருந்தாள்.

அன்று மாலையில் வீடு திரும்பிய அர்ஜுன் கையில், ஒரு பார்சல் இருந்தது.அதை அறைக்குள் வைப்பதும், பின் எடுத்துக்கொண்டு ஹால்ககு வருவதுமாக சுற்றிக்கொண்டிருந்தான்.

'என்ன அது..??பயபுள்ள இப்டி பம்முது'

சிறிது நேரம் கழித்து ,கிச்சேனில் அவனுக்கு டீ போட்டுக்கொண்டிருக்கும் போது, பின்னால் அரவம் உணர்ந்து திரும்பிப்பார்த்தாள்.

அர்ஜுன் தான், தயங்கி கொண்டு நின்றிருந்தான்.
அவன் கையில் இருந்த பார்ஸலை தயக்கத்துடன் நீட்டினான் இவள் புறம்.

'என்ன பார்சல் இது?? பூவும், அல்வாவுமா??அது இப்டி இருக்காதே,இவ்ளோ தயங்கி கொடுக்குராரு'

என்ற யோசனையோடு அந்த பார்ஸலை வாங்கி பிரித்துப் பார்த்தாள்.

உள்ளே பொன்னியின் செல்வன் ஐந்து பாகமும் இருந்தது.கண்கள் ஆச்சர்யத்தில் விரிய அவனை பார்த்தாள். ப்ரியாவோடு ,புத்தக கண்காட்சி செல்லும் போது, தேடி கிடைக்காமல்,எல்லாம் விற்றுவிட்டது என்ற செய்தியால் இரண்டு நாள் புலம்பிக்கொண்டிருத்த புதினம்.

இன்று கையில் கிடைத்தது ஆனந்த அதிர்ச்சி.
'எனக்கு பொன்னியின் செல்வன் பிடிக்கும்னு இவருக்கு எப்படி தெரியும்??'

மனம் ஆயிரம் கேள்வி கேட்டது.

வாய் தானாக
"கல்லுக்குள்ளே வந்த ஈரம் என்ன?"
என்று பாடியது.

அவன் முறைத்த பின் தான், தான் என்ன பாடினோம் என்று புரிந்து ஒரு அசட்டு சிரிப்பை கொடுத்துவிட்டு,

"உன்னை ஒரு, பூ கேட்கவே, ஓடி வந்தேன் இங்கே,
பூந்தோட்டமே சொந்தம் என்றால் ,நான் போவது எங்கே"என்று பாடினாள்.

அவள் பாடலினாலும், அவனது பரிசாலும், முகத்தில் தோன்றிய வெட்கத்தை மறைக்கும் முயற்சியில் ஹால்ககு சென்றான்.

என்ன மறைத்தும், அவன் முகத்தின் சிவப்பு அதை காட்டி கொடுத்தது.அவன் பின்னோடு சென்ற ஜானு,அவனின் வெட்கம் பார்த்து
'ஆண்களின் வெட்கமும் அழகு தான்'என்று நினைத்தாள்.

அவன் எதிரே வந்து, சற்று எம்பி, அவன் முகத்தை பிடித்து, அவன் கன்னத்தில் முத்தமிட்டாள்.அவன் அதிர்ச்சி பார்த்து ,அவன் சுதாரிக்கும் முன் கிச்சேனுள் ஓடி மறைந்தாள்.

செய்யும் போது ,உண்டாகாத வெட்கம் இப்போது தோன்றி அவளை சிவக்க வைத்தது.
சிறிது நேரம் வரை கிச்சேனை விட்டு வெளியே வரவில்லை.இப்போது அவனது பார்வைக்கான அர்த்தம் புரிந்தது.

'இது தான் கணவன் பார்வை என்பதா??'

அவர்களது இரவு உணவு நேரம் ,வழக்கத்திற்கு மாறாக அமைதியில் கழிந்தது.அவன் முகத்தை ஓர பார்வையில் பார்த்தாள். அவனும் அடிக்கடி அவளை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.

இருவரின் பார்வையும் சந்தித்து கொண்ட போது இருவரும் தலைகுனிந்து கொண்டார்கள்.

உணவு முடித்து ஹாலில் அமர்ந்து தொலைக்காட்சி பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.

அவனிடம் பாலை கொடுத்துவிட்டு அருகில் இருந்த ஒற்றை சோஃபாவில் அமர்ந்துகொண்டாள்.

அவன், இவள் பார்த்துக்கொண்டிருப்பதை அறிந்து தொலைக்காட்சியை விட்டு பார்வையை திருப்பவில்லை. அவன் செய்கை இவளுக்கு சிரிப்பை வரவழைத்தது.

அவனை வம்பிழுத்தால் என்ன என்று தோன்றியது.

"இன்னும் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள் என்னாவது,
இந்த பார்வைக்கு தானா பெண்ணானது,
நான் கேட்டதை தருவாய் இன்றாவது" என்று பாடினாள்.

இவள் பாடலினால், இவள் புறம் அவன் பார்வை திரும்பியது.

"என்ன பார்வை உந்தன் பார்வை இடை மெலிந்தாள் இந்த பாவை"-இது அடுத்து.

இப்பொழுது அவன் தனது சிரிப்பை வாய்க்குள் அடக்கி இவளை பார்த்தான்.அவன் கண்கள், அவன் சிரிப்பை காட்டி கொடுத்தது.

'ஹப்பா…அந்நியன்கு கோவம் வரல..இன்னும் கொஞ்சம் முயற்சி பண்ணா ரெமோ ஆக்கிடலாம்'

"பொன்னி, பொன்னி நதி நீராட வரணும்!!
என்னை,என்னை நிதம் நீ ஆள வரணும்!!
பெண் மனசு காணாத, இந்திர ஜாலத்தை,
அள்ளி தர, தானாக வந்து விடு.
என் உயிரை தீயாக்கும் ,மன்மத பானத்தை
கண்டு கொஞ்சம் ,காப்பாற்றி தந்து விடு
அன்பே ஓடி வா.. அன்பால் கூட வா..
ஓ..பைங்கிளி."
அவள் படி முடித்ததும், அர்ஜுன் வேகமாக எழுந்து படுக்கை அறைக்கு சென்றுவிட்டான்.

'என்ன,பயபுள்ள தெரிச்சு ஓடுது,அவ்ளோ மோசமாவா பாடுனோம்??'

சிறிது நேரம் கழித்து கிச்சேனில், எல்லாவற்றையும் ஒழுங்கு படுத்திவிட்டு படுக்கையறையுள் நுழைந்தாள்.

அங்கு அர்ஜுன் இல்லை.

'எங்க போயிட்டாரு இவரு??என்று யோசித்து திரும்பயில் அர்ஜுனின் இறுகிய அணைப்பில் இருந்தாள்.

ஒரு நிமிடம் பயந்தவள்,பின் அவன் தான், என்று உணர்ந்து அமைதியாய் நின்றாள்.

"எப்டிடி??இப்டி சிட்டுவஷன் பாட்டா எடுத்து விடுற??"

அவன் குரலில் சிரிப்பு கலந்த கேலி இருந்தது.

"ஹ்ம்ம்..இதுக்குன்னு ரெண்டு வருஷம் டியூஷன் போனேன்".

"உனக்கு substitute எஹ் கிடையாது டி, நீ ஒரிஜினல் பீஸ்"

அவனது கேலியில் உண்டான சிரிப்பை மறைத்து கொண்டு அவனை முறைத்தாள்.

"என்ன நக்கலா??"

அவள் பார்வையில் அர்ஜுன் பிளாட். அப்புறம் எங்க?? அவ கேள்வியெல்லாம் கவனிச்சு பதில் சொல்லுறது.

அவளும் பதில் தெரியவா கேள்வி கேட்டா??

அவளுள் அவனும்,அவனுள் அவளும் கரைந்தார்கள்.அந்த அழகிய சங்கமத்துள் நல்லறமாய், இல்லறம் உருவானது.

"இரவுகள் முழுவதும் தலைவன் மடி,
இனிமைகள், இணைந்தபடி!!
உறவுகள்,உணர்வுகள் உயர்ந்தபடி,
உடல் அது, நனைந்தபடி!!
வார்த்தையில் கூடிய வாசனையே!!
வந்தணை, உந்துணை எந்தனையே!!
வாடாத ஒரு வாலிபம்,வாலிபம் வாசலில்
வந்தபடி!! வரம் கொடுத்தது

 

[Nila Subramanian]

அத்தியாயம்:13

நாட்கள் அதன் போக்கில் சென்றது.ஜானகி அடிக்கடி ப்ரியாவை பார்க்க சென்றாள். அவள் எப்போவாவது, இங்கு வந்தாள்.

அன்று ஜானகி,ப்ரியாவின் வீட்டுக்கு சென்றாள். கதவை திறந்த ப்ரியாவின் முகம் பொலிவிழந்து காணப்பட்டது.

"என்னடி அண்ணி, முகத்துல பியூஸ் போய் இருக்கு??என்னாச்சு??"என்றாள்.

அதற்கு பதில் ஏதும் கூறாமல் உச்சுகொட்டினால் பிரியா.

"காதல் மணம் புரிந்து ரெண்டு மாதத்திலேயே, வாழ்கை கசந்துடுச்சா??என்னே!! உங்கள் தெய்வீக காதல்".

"ச்சு..கிண்டல் பண்ணாதடி."

"சரி சொல்லு என்னாச்சு??"

"எங்க மாமியாருக்கு, நான் விஜயை பேர் சொல்லி கூப்பிடறது பிடிக்கல டி. எப்போ பாரு ,எதாவது குறை சொல்லிட்டே இருக்காங்க"

"அப்போ கூப்பிடாத,அது உங்களுக்கான ஸ்பெஷல் அழைப்பு,தனியா கூப்டுக்க. இதுல என்ன பிரச்சனை உனக்கு??எந்த அம்மாக்கும், அவங்க முன்ன மகனை பேர் சொல்லி கூப்பிட்டா பிடிக்காது.நான் உங்க அண்ணாவை பேர் சொல்லியா கூப்பிடுறேன்??இத்தனைக்கும் நாங்க லவ் marriage வேற!!"

பிரியா அவளை முறைத்துவிட்டு,
"இந்த விஜய் முன்ன மாறி இல்லடி,எங்கிட்ட ஒரு மாறி பேசுறாங்க ,அவங்க அம்மா இருக்கும் போது வேறு மாறி பேசுறாங்க.நான் சொல்லுறது சரினு சொல்லிட்டு ,அவங்க அம்மா இருக்கையில் அப்டியே மாத்தி பேசுறாங்க.சரியான அம்மா புள்ள.எரிச்சலா வருது டி".

"அவங்க அம்மா பத்தி தான் முன்னவே உனக்கு தெரியும்ல,அப்புறம் என்ன??"

"என் பக்கம் நியாயம் இருந்தா, எனக்கு தானே சப்போர்ட் பண்ணனும், அவரு.எப்படி அவங்க அம்மா சொல்லுறது சரீங்களாம்"

"என்னடி, இது குடும்பமா,கோர்ட் அஹ்??,உன் நியாயத்துக்கு சப்போர்ட் பண்ண.நீ ஒன்னு புரிஞ்சுக்கணும் பிரியா,குடும்பத்துல நியாயத்துக்கு வேலை இல்ல,அன்பு,பாசம்,அக்கறை,விட்டுக்கொடுக்குறது, மன்னிக்குறது,மதிச்சு நடக்குறது,பரஸ்பரம் புரிதல்,காதல் இதுக்கு தான் முக்கியத்துவம்.
இது ,ஒரு பக்கம் இருந்து வந்தா தான் பிரச்சனை,ரெண்டு பக்கமும் இருந்தா அதை விட வேற என்ன வேணும்??"

அவள் முகம் இன்னும் தெளியாததை கண்டு
"சரி சொல்லு, நான் சொன்னது எதாவது விஜய் அண்ணா கிட்ட இல்லியா??"

"அதெல்லாம் நல்லா தான் பாத்துக்குறார். அம்மா னு வந்துட்டா என்னை மறந்துடுறார்."

"திரும்ப அந்த பாயிண்ட்கே வர பார்த்தியா??நீயேன் அவங்கள போட்டியாவே பாக்குற??பொதுவாவே அம்மாக்களுக்கே, ஒரு பயம் இருக்கும் தன் மருமக ,தன் பிள்ளையை, தன் கிட்ட இருந்து பிரிச்சுடுவாளோன்னு, அதுனால நியாயம்,அநியாயம் எல்லாம் பாக்க மாட்டாங்க.மருமக மேல நம்பிக்கை வர வரை.அப்டி தான் நடத்துக்குவாங்க. உன் மாமியார் கொஞ்சம், இதெல்லாம் அதிகம் உள்ளவங்க தெரியாதா??"

"நாளைக்கே நான் வேண்டாம் விட்டுடுனு சொன்னா, விட்டுடுவாரா??"

"அப்படி விடுறவர்,எதுக்கு உன்னை காதலிச்சு கல்யாணம் பண்ணனும்??அம்மா பிள்ளை, அம்மாக்கு பயந்து, அவங்க சொல்லுற பொண்ண தானே பண்ணனும். இதுலயே அண்ணா மனசு புரியலியா??"

"அவரெங்க முயற்சி பண்ணார்??நானும், நீயும் தான் பண்ணோம்."

"சரி,நம்ம பண்ணோம்,இல்லாட்டி அண்ணா, அவங்க அம்மா சொன்ன பொண்ணை கட்டிக்குவாருன்னு நினைக்குரியா?"

ப்ரியாவிடம் பதில் இல்லை.அவள் குழப்பத்தில் இருப்பதை அவள் முகம் காட்டி கொடுத்தது.

"அவருக்கு,அவங்க அம்மா மேல மரியாதை,மதிப்பு ஜாஸ்தி,உன் மேல காதலும் ஜாஸ்தி, அதுனால தான் உன்னையும் விட முடியாம, அம்மா மனசும் நோகாம,உன்னை கல்யாணம் பண்ண கிடைச்ச வாய்ப்பை உபயோகப்படுத்திக்கிட்டார்."

"கூட இருந்து பார்த்த எனக்கே அவர் பாசம் புரியுது.இத்தனை வருசமா அவரை விரும்புற உனக்கு இது புரியலியா??காதலுக்கு கண் இல்லைங்குறது உண்மை தான் போல.காதலிக்கும் போது நல்ல விஷயம் மட்டும் தெரியுது.கல்யாணம் முடிஞ்சதும் ஆயிரம் கண் வந்து லட்சம் குறை தெரியுது."

"சரி ,ஒன்னு சொல்லு,இப்போ உங்க அம்மா இருந்து,அவங்களுக்கும் ,எனக்கும் சண்டை வந்தா, நீ யாருக்கு சப்போர்ட் பண்ணுவ??"

ஒரு நிமிடம் முழித்த பிரியா,
"உனக்கு தான் டி"

"ஏய்,இந்த கதை தானே வேண்டாங்குறது.உனக்கும் யார் பக்கம் நிக்குறதுன்னு தெரியாது.உங்க அம்மா, நீ பார்த்த பொண்ணு தானேனு உன்னை திட்ட,நீ வேற வழி இல்லாம,நியாயம் யார் பக்கம்னு ஆராயாம.உங்க அம்மாவ சப்போர்ட் பண்ணுவா.அது nature.. அப்புறம் கூட என்னை சமாதானபடுத்தலாம்.ஏன்னா நான் உன் friend. எப்போ சொன்னாலும் புரிஞ்சுக்குவேன்னு நம்பிக்கை இருக்கும்.உங்க அம்மாகு அப்டி புரிய வைக்க முடியாது.ஏன்னா, ஒன்னு ஜெனெரேஷன் gap, இன்னொன்னு ஈகோ,நேத்து வந்த ஒருத்தி என்னை விட என் பிள்ளைக்கு பெரிசா போய்ட்டாள்னு அவங்க மனசுல ஆழமா விதை விழுந்தா அதை அவ்ளோ சீக்கிரம் எடுக்க முடியாது."

"ஒரு தடவையாவது அவர் எனக்கு ஆதரவா பேசனும்னு நான் எதிர் பார்க்க கூடாதா??"

"கூடாதுனு,நான் சொல்லல,ஆண்களுக்கு உண்டான தேசிய பிரச்சனை இது.யாருக்கு சப்போர்ட் பண்ணாலும்,கெட்ட பேர் அவங்களுக்கு தான். ஒரு நூல் அளவு, இந்த பக்கம் பேசுனாலும்,அந்தப்பக்கம் பேசுனாலும்,அவங்கள நல்லவங்கன்னு யாரும் சொல்ல மாட்டாங்க.நியாயமா பேசிட்டனு பாராட்ட மாட்டாங்க.அதுனால தான், பல ஆம்பளைங்க மாட்டிக்கிட்டு முழிக்குறாங்க.சமநிலையா ரெண்டு பக்கமும் நடக்குறது அவங்களுக்கு கஷ்டம்."

"அம்மாவுக்காக மனைவியை கொடுமை படுத்துபவன் பழைய மிருகம்,மனைவிக்காக அம்மாவை கொடுமை படுத்துபவன் புது மிருகம்னு எதிலோ படிச்சேன்."

"உனக்கு நான் வேணுமா,அம்மா வேணுமானு அவங்களுக்கு option எஹ் கொடுக்காதிங்க.அவங்க யாரை விட்டாலும் கஷ்டம் அவங்களுக்கு மட்டுமில்ல, உங்களுக்கும் தான்,ஊர் தப்பா பேச நீங்களே வாய்ப்பு கொடுக்காதீங்க. அவரென்ன பொருளா??உனக்கு எனக்குன்னு உன் மாமியாரும்,நீயும் போட்டி போட.அவருக்கும் உணர்ச்சி இருக்கு.நாளைக்கு உன் குழந்தை மேல, உனக்கு உரிமை அதிகமா,அவருக்காணு கேக்குறது எவ்ளோ முட்டாள் தனமோ,அவ்ளோ முட்டாள்தனம்,உங்க உரிமை போராட்டமும்.ரெண்டு கண்ணுல எது முக்கியம்னு கேக்குற மாறி விஷயம் இது."

பிரியா சற்று தெளிந்தாள்.

"ச்செய், என்னை இவ்ளோ செண்டிமெண்ட் அஹ் பேச வச்சுட்டியே டி, நிறைய அறிவுரை வேற சொல்லிட்டேன்.எனக்கே போர் அடிக்குது போ."

"தேங்க்ஸ் டி"

"என்ன இவ்ளோ போர்மல் அஹ் பேசுற??அப்போ முழுசா தெளியல, சொல்லு இன்னும் என்ன பிரச்சனை??"

"ஹ்ம்ம்..அது ஒரு வாரமா, அவரோட பேசல.அதான் இப்போ எப்படி பேசுறதுன்னு…"

"வாயால தான்…"

"ச்சு…கடிக்காத டி"

"புருஷன், பொண்டாட்டிகுள்ள வரகூடாத முக்கியமான விஷயம் ஈகோ தாண்டி, அது வந்தா அத கோ,கோ னு விரட்டிடனும்."

"ஹ்ம்ம்.."

"என்ன,ஹ்ம்ம்..பேசாம விஜய் அண்ணா வந்ததும் ஒரு உம்மா கொடுத்துடு, பிரோப்ளேம் solve.. explanation கூட சொல்ல தேவை இல்லை."

"என்ன உம்மா வா??அதுவும் நானே எப்படி குடுக்குறது??"

"இதுக்கெல்லாம்,ஆள் ரெடி பண்ண முடியுமா??நீ தான் கொடுக்கணும்"
அவளை முறைத்து விட்டு, இவள் அமைதியாக இருந்தாள்.

"இதுல என்ன தயக்கம் உனக்கு??நம்ம கவிஞர் எஹ் சொல்லி இருக்காரே,
இன்பம் என்பது இருவரின் உரிமை
யார் கேட்டாலும் இளமைக்கு பெருமை"என்று பாடினாள்.

"ஏய்,நல்லா இருக்கு டி பாட்டு,என்ன பாட்டு டி"

"அங்கே மாலை மயக்கம் யாருக்காக,
இங்கே மயங்கும், இரண்டு பேருக்காக,
இது நாளை வரும் என்று காத்திருந்தாள் ,
ஒரு நாள் அல்லவோ வீணாகும்!!!"

"செம்ம டி, இப்டி பாட்டெல்லாம் எங்க பிடிகிறியோ!!இவரும் இப்டி தான் அடிக்கடி பாடுவார்"

"என்ன,பாடுனார் அண்ணா??"

"பிரியா..பிரியா..ஓ..பிரியா..பிரியா..பிரியா..என் பிரியானு"

"அப்டி போடு..அண்ணாகுள்ளயும் ஒரு ரெமோ ஒளிஞ்சிருக்காருன்னு சொல்லு"

இருவரும் பேசிக்கொண்டிருக்கையில் அர்ஜுனிடம் இருந்து அலைபேசி அழைப்பு வந்தது ஜானகிக்கு.
"எங்க இருக்க??"

"பிரியா வீட்டுல தான்"

"சரி,அங்கேயே இரு,நான் வந்து கூட்டிட்டு வரேன்"

"ஹ்ம்ம்..சரி"

"என்னடி,யோசிக்குற??"

"ஹ்ம்ம்..உங்க அண்ணா குரலுலா ஒரு சந்தோசம் தெரிஞ்சுது,அதான் என்னனு?? யோசிக்குறேன்"

"பரவால்ல,அண்ணா குரல் வச்சே கண்டுபிடிக்குற"

"நாங்க லவ் marriage இல்லியா??அப்டி தான் இருப்போம்"

"உன்னை.."என்று அடிக்க கை ஓங்கி அவளை அணைத்து கொண்டாள் பிரியா.

சிறிது நேரத்தில் வந்த அர்ஜுன் கையிலிருந்த ஸ்வீட் boxல் இருந்த இனிப்பை ஜானகிக்கும், ப்ரியாவிற்கு ஊட்டி விட்டான்.அவன் முகம் மகிழ்ச்சியில் மலர்ந்திருந்தது.

 

[Nila Subramanian]

"என்ன அண்ணா,எதுவும் ஹாப்பி நியூஸ் அஹ்?? Jk சொல்லவே இல்லியே."

"ஏய்,உதை வாங்க போற"
என்று சொல்லிய ஜானு அழகாக வெட்கபட்டாள்.

அதை பார்த்து சிரித்துவிட்டு அர்ஜுன்,
"நம்ம ப்ரொபெர்ட்டி ஒன்னு, ரெம்ப நாள் பிரோப்ளேம்ல இருந்துதுல, அது நம்ம பக்கம் தீர்பாயிருச்சு மா"

"ஓ,வாவ்!!சூப்பர் ணா, எவ்ளோ நாளா நடந்துச்சு அந்த கேஸ்,ஒரு வழியா முடிஞ்சுது"

"ஆமாம்,மா 15 வருசமா நடந்தது இன்னிக்கு தான் நல்லபடியா முடிஞ்சுருக்கு."

அவர்கள் அப்பா வாங்கி போட்ட சொத்து, வாடகைக்கு விட்டிருந்தார்கள்.அதில் கடை வைத்திருந்தவர்,அது முக்கியமான ஏரியா,நல்ல சொத்து என்று காலி பண்ண மறுத்து.

பல வருடங்களாக இருந்து வருவதால்,தங்களுக்கே சொந்தம் என்று பிரச்சனை செய்துகொண்டிருந்தார். அவர்கள் பெற்றோர் உயிருடன் இருந்த போதே ஆரம்பித்த வழக்கு,இன்று தான் முடிவடைந்தது.அந்த சொத்தின் மதிப்பு தற்போது 2கோடி.இது எதுவும் ஜானகிக்கு தெரியாது.

"என்ன,வழக்கு??"

"நம்ம இடம் ஒன்னு ,வாடகைக்கு விட்டருந்தோம் அவங்க காலி பண்ணமாட்டோம்னு பிரச்சனை பண்ணாங்க. அப்பா வழக்கு போட்டு இப்போ தான் தீர்பாயிருக்கு"

"எல்லாம் Jk வந்த ராசி தான் இல்ல ணா??"

"ஏண்டி,அந்த வழக்கு 15 வருசமா நடக்குது.இதுக்கு எனக்கு தூக்கி ஐஸ் வைக்குற.போடி ,எல்லாம் நேரம் வந்தா தானா நடக்கும்"

இவர்கள் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போது விஜயும் வந்துவிட்டான்.

"வாங்க அர்ஜுன்,வாம்மா மின்னல்".

"என்ன மின்னலா??"

"ஆமா,மின்னல் மாறி சரக்குன்னு வந்துட்டு,நான் வீட்டுக்கு வரத்துக்குள்ள போய்டுற, அப்புறம் எப்படி கூப்பிடுறது??"

"ஹ்ம்ம்..இங்கேயே உக்காந்திருந்தா, என்ற வீட்டுகாரர யார் பாத்துக்குறது??"

"அடேங்கப்பா,இவ்ளோ நாள் யாரு பாத்துகிட்டாங்களாம்??"

"அது நான் வாரத்துக்கு முன்ன, நான் வந்தபுறம், இவர் என் பொறுப்பு.இவர் மட்டுமில்ல ,பிரியாவும் என் பொறுப்பு தான். அவ கண்ணுல ஆனந்த கண்ணீர் கூட நான் பார்க்க கூடாது.அவளை ஒழுங்கா பார்த்துக்கோங்க. அப்புறம் வச்சு செஞ்சுருவேனாக்கும்"

என்ன இவ இப்படி பேசுறா, விஜய் ஏதும் தப்பா எடுத்துக்க போறார்,என்று விஜயின் முகத்தை பார்த்தான் அர்ஜுன்.அங்கு ஏதும் மாற்றம் இல்லை. மெல்லிய நகை மட்டுமே இருந்தது.

"ஏம்மா பரதேவதை,நான் உன் அண்ணா மா,எனக்கு தான் நீ முதல்ல சப்போர்ட் பண்ணனும்."

"அவ எனக்கு தோழி,தோழிக்கு அப்புறம் தான் அண்ணனெல்லாம்"

அவள் மூலமாக தான் எனக்கு உன்னையும், உன் குடும்பத்தையும் தெரியும்.எனவே நீங்க தூரத்து உறவென்றாலும்,அவள் தான் எனக்கு முதலிடம் என்று சொல்லாமல் சொன்னாள்.

அது புரிந்த விஜயும் சிரித்து கொண்டு,
"உன் தோழி வெங்காயம் கூட உரிக்காம பாத்துக்குறேன் போதுமா??என்றான்.

"ஹ்ம்ம்..அது,அந்த பயம் இருக்கனும்."

இவள் பேசுவது விஜய்க்கு பழக்கம் தான், ப்ரியாவுடன், அவளை முதன்முதலில் பார்த்தபோதிலிருந்தே அவளை பற்றி தெரியும்.அவள் தூரத்து உறவென்று ஆனதும், அவள் வீட்டுக்கு சென்று வருவது சகஜம் ஆனா பின்பு ,இன்னும் நன்றாக தெரியும்.அவள் கூறுவதை எப்போதும் தவறாக எடுத்துக் கொள்ளமட்டான்.

அர்ஜுனுக்கு மட்டுமே அவள் குணம் புதிது.
ப்ரியாவிற்கு புரிந்தது.தனக்காக தான் தோழி இவ்வாறு பேசுகிறாள் என்று.தன்னிடம் விஜய்க்கு ஆதரவாக பேசிவிட்டு,தன்னை விட்டுக்கொடுக்காமல் ,தன் கணவனிடம் பேசுகிறாள்.விஜயை பற்றியும்,அவன் தாயார் பற்றியும் இவள் கூறியதை நேரடியாக கேட்காமல்,பிரியா குறை கூறியதை சொல்லாமல், அதே நேரத்தில் உன் மனைவியை, நீதான் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று மறைமுகமாக உணர்த்திய தோழியை நினைத்து பெருமையையாயிருந்தது.

பின் ப்ரியாவிடமும் தனிமையில்,
"நீ சந்தோசமா இருந்தா தான், உன் அண்ணாவும் நிம்மதியா இருப்பாங்க.உன் முகத்துல மாற்றம் தெரிஞ்சது.நாம செஞ்சுவச்ச கல்யாணம், தங்கச்சிக்கு பிரச்சனையா இருக்குனு கவலை படுவாங்க."

"நீ எனக்காக இவ்ளோ நேரம் பேசுறேன்னு பார்த்தேன்.இப்போ தானே தெரியுது,உன்ற வூட்டுக்காரர்காக பேசுறேன்னு"

"ஏய்…."

"சும்மா சொன்னேன் டி, உன்னை பத்தி எனக்கு தெரியாதா??கவலைபடாத நான் நல்லபடியா இருப்பேன்"

சிறிது நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்து விட்டு அர்ஜுனும்,ஜானுவும் விடை பெற்றார்கள்.

மனைவியின் முகம் மலர்ந்திருப்பதை பார்த்த விஜய்க்கு,சமாதானமாகிவிட்டாள் என்று புரிந்தது.

"காலம் மாறலாம்,நம் காதல் மாறுமா??
தடைகள் தோன்றும் போதும்,
தலைவி பார்வை போதும்"என்று பாடினான், அவள் பதிலை தெரிந்துகொள்ளும் ஆர்வத்தோடு.

அவனை நோக்கி காதல் பார்வை வீசிய பிரியா,
"வா வா வா வானம் இங்கு தூரமில்லை
மனதுக்குள், உன்னையன்றி யாருமில்லை"
என்று பதில் கொடுத்து அவனுக்கு தான் சளைத்தவளில்லை என்று நிரூபித்தாள்.

அவளின் சம்மதம் உணர்ந்து ,மென்னகையுடன் அவளை நெருங்கினான் விஜய்.

வாழ்கை அதன் போக்கில் சென்றது, எவ்வித மாறுப்பாடுமின்றி.
அதெப்படி அமைதியாக செல்லலாம்,

நாங்கள் இருக்கும் போது என்று நினைத்த விதி, அர்ஜுனின் அத்தையையும்,அத்தை மகள் ரத்தினத்தையும் ,அர்ஜுனின் வீட்டிற்கு அனுப்பி வைத்தது.

ப்ரியாவின் வீட்டிற்கு சென்று வந்து 10 தினங்கள் கழித்து, அர்ஜுனின் அத்தை மஹாதேவியும்,அவள் அருமை புதல்வி மஹிஷாவுன் பெட்டி, படுகையுடன் இல்லை,இல்லை பெட்டியுடன் அவன் இல்லத்தில் அடி எடுத்து வைத்தார்கள்.

 

[Nila Subramanian]

அத்தியாயம்-15

அர்ஜுனின், அப்பாவுடன் உடன் பிறந்தவர் ஒரே தங்கை மட்டுமே.அவர் பேர் மகாதேவி.அர்ஜுனின் பெற்றோர்கள் இருந்தவரை, அண்ணா,அண்ணி என்று உறவு கொண்டாடியவர்.அவர்களுக்கு பின் பிள்ளைகள் பொறுப்பு தன்னை சேர்ந்து விடுமோ என்று காரணங்கள் கூறி விலகி சென்றவர்.

அர்ஜுன் தன் திருமணத்திற்கும்,ப்ரியாவின் திருமணத்திற்கும் அழைத்த போது தான் திரும்ப வந்தார்.

அண்ணனின் சொத்துக்களை பற்றி முழுதும் அறியாதவர்.பிள்ளைகளை வளர்க்கும் பொறுப்பு தன்னை சேர்ந்துவிடும் என்று பொறுப்பை தட்டிக்கழித்தவர்.

திருமணத்தின் போது தான் அர்ஜுனின் நிலை பற்றி சிறிது தெரிந்து கொண்டார்.நல்ல வேலை,சொந்தமாக ஒரு அபார்ட்மெண்ட் வீடு சென்னையில், என்று மட்டும் தெரிந்து கொண்டவர்.

இப்பொழுது தான் அவனின் முழுச்சொத்து விபரமும் தெரிந்து கொண்டார்.அவன் வக்கீல் மூலம்.அவன் பக்கம் தற்போது தீர்ப்பான சொத்து வரை.

அவர் கணவர் அமுதன்.அரசாங்க உத்தியோகத்தில் இருந்து சில வருடங்கள் முன்பு தான் ஓய்வு பெற்றார்.அவர்களுக்கு இரு மகள்கள்.மூத்தவள் மாலதி,இளையவள் மஹிஷா.

கணவர் பணியில் இருக்கும் போதே தன் மூத்த மகளுக்கு ஒரு பெரிய இடத்தில் மாப்பிள்ளை பார்த்து மணமுடித்து வைத்தார்.மாப்பிள்ளையின் வியாபாரம் சில மாதங்களாக பிரச்னையில் இருக்கவே,மகள் அடிக்கடி இங்கு வந்து பணம் வாங்கி செல்லும் நிலை ஏற்பட்டது.

திருமணத்தின் போதே பெரிய இடம் என்று முழு சேமிப்பையும் போட்டே கல்யாணம் முடித்திருந்தார்.அதன் பின் மகளின் பிரசவம்,வளைகாப்பு என்று தகுதிக்கு மீறி செலவு செய்து அனைத்தையும் செய்தார். இவர்களே கொடுத்த நிலை மாறி இப்பொது மகளின் கணவரும்,மாமியாரும் அடிக்கடி அவளை அனுப்பி வாங்கி வர சொல்லும் நிலை ஏற்பட்டுவிட்டது.

பெரிய இடம் என்று போனது, இப்போது இவர்களுக்கே தொல்லை ஆகி போனது.
கணவனின் பணி ஓய்வுக்கு பின் ,சொந்த கிராமத்தில் குடியேறியவர்.அங்கு தான் அர்ஜுனின் வழக்கை வாதாடிய வக்கிலை சந்தித்தார்.

அவரும் அர்ஜுனின் அத்தை தானே என்று, வழக்கு முதல் அவன் சொத்துக்கள் அனைத்தின் புள்ளி விவரங்களையும் தெரிவித்தார்.

அதை கேட்டதும் ,அவருக்கு உருவான திட்டம் தான், தன் மகள் மஹிஷாவை அர்ஜுனுக்கு மணமுடித்தால், அவனின் சொத்துக்கள் அனைத்திற்கும் உரிமைக்காரி ஆகி விடலாம் என்று.

அவர் கணவன் அமுதனுக்கு இதில்லெல்லாம் விருப்பமில்லை.ஆனால் அவர் மனைவியின் வார்த்தைக்கு அடங்கியவர்.அவரின் மூத்த மகளும் சொல்லி பார்த்தாள்.

உன் கணவன் மாறி மாப்பிள்ளை கிடைத்தால் இப்படி தான் செய்யவேண்டும் என்று அவள் வாயையும் அடைத்துவிட்டாள்.

மஹிஷாவுன் கொஞ்சம் முரண்டினாள். இரண்டாம் தாரமா என்று.அவள் குணத்தில் மஹாதேவியை போல.எனவே அர்ஜுனின் சொத்துக்களை பற்றி கூறி சம்மதிக்க வைத்துவிட்டாள்.

அவருக்கு தான் ஏற்கனவே திருமணம் ஆகி விட்டதே என்றவளையும்,
"அவளை பார்த்தால் அப்பாவி போல இருக்கு.கல்யாணத்துலயே பயந்து போய் உக்காந்திருந்தா,அவளை விரட்டி விட்டுறலாம்" என்று அதையும்,இதையும் கூறி அவளை சம்மதிக்க வைத்து கூட்டி வந்திருந்தாள்.

சொல்லாமல் திடீரென்று கிளம்பி வந்திருந்த அத்தையையும், அவர் மகளையும் கண்ட அர்ஜுன் அவர்களை முறையாக வரவேற்றான்.

ப்ரியாவின் மூலம் அத்தையை பற்றி ஓரளவுக்கு அறிந்து வைத்திருந்த ஜானகியும் விருந்தோம்பளில் குறை இல்லாமல் வரவேற்றாள்.

அவளுக்கு முதலில் கண்ணில் பட்டது மஹிஷாவின் உடையும், அலங்காரமும் தான்.கொஞ்சம் அதிக மேக்கப் போட்டிருந்தாள்.

'முகத்துக்கு ரெண்டு கோட் அடித்திருப்பாள் போல,பொங்கலுக்கு வெள்ளை அடிச்ச மாறி இருக்கு.தூங்கையில கூட மேக்கப் போட தான் தூங்குவா போல.'

ஸிரோ சைஸ் என்பார்களே அப்படி இருந்தவளின் ஆடை அரையும் ,குறையுமாய் இருந்தது. கிழிந்து போன ஜீன்ஸ்சும்,கை இல்லாத டாப்ஸ்சும் போட்டிருந்தவளை பார்த்து.
'பாவம்,ரெம்ப கஷ்டப்படுறாங்க போல,இவர்ட்ட சொல்லி ஒரு நல்ல துணி எடுத்து கொடுக்க சொல்லணும்.

இல்லாதவங்க இப்படி துணி போட்டா பிச்சைக்காரங்களாம்,

இருக்கவங்க போட்டா மாடர்ன் டிரஸ்சாம்,பேஷன்னாம்.என்ன கொடுமை சரவணன் இது.'
இவ்வாறு மனதுக்குள் நினைத்துகொண்டிருக்கும் போது மஹாதேவியின் குரல் அவள் எண்ணத்தை கலைத்தது.

"தம்பி,ராசா, இப்படி இளச்சுட்டியே பா. ஒழுங்கா சாப்புடறது இல்லியா??"
வந்த உடனேயே தன் வேலையை ஆரம்பித்தார்.

'எங்க கல்யாணத்துல தான் ரெம்ப வருஷம் கழிச்சு அவர பார்த்தாங்க.என்னமோ காலம்காலமா கூட இருந்து வளர்த்த மாறி கரிசனம் வேற'

"ஏம்மா,உனக்கு சமைக்க தெரியுமா??ஹ்ம்ம்..இந்த கால பொண்ணுங்களுக்கு எங்க அதெல்லாம் தெரியுது.அதான் பிள்ளையை பார்த்தாலே தெரியுதே..இப்படி இளச்சு போச்சு."என்று அங்கலாய்த்தார்.

"ஏன் அத்தை, உங்க பொண்ணுக்கு சமையல் தெரியாதா?? சொல்லி தரலியா??. ஆனா எங்க அம்மா எனக்கு சொல்லி தந்துருக்காங்க. நான் வேணா உங்க பொண்ணுக்கு சொல்லி தரேன்."

உன் மகளும் இந்த கால பெண் தான் என்று சொல்லாமல் சொன்னாள்.

'இந்த பொண்ணை பத்தி தப்பா இடை போட்டுட்டோமோ??எப்படி இருந்தா என்ன??நாமா நினைச்சதை முடிக்காம போகக்கூடாது'.

"அதெல்லாம் அவ அருமையா சமைப்பா, அவ மீன் குழம்பு வச்சா தெருவே மணக்கும்"என்று ஜானுவிடம் கூறிய மகாதேவி.

"நம்ம மஹிஷாவுக்கு இங்க ஏதோ ஒரு கம்பெனில இன்டெர்வியூ வந்துருக்கு.அதுக்கு போய்ட்டு அவளுக்கு வேலை கிடைச்சதும் ஒரு நல்ல லேடீஸ் ஹாஸ்டல் பார்த்து சேர்த்துவிட்டு அவ சௌரியத்தை பார்த்துகிட்டு போனும்."

ஆக மொத்தம் இங்கிருந்து இப்போது கிளம்பப்போவதில்லை என்று மறைமுகமாக கூறினார்.

"அதுகென்ன அத்தை, தாராளமா எவ்வளவு நாள் வேணாலும் இருந்து , எல்லாம் முடிச்சுக்கிட்டு கிளம்புங்க" என்றான்.

"என்ன கம்பெனி??,எங்க இன்டெர்வியூ??என்ன போஸ்ட்டிங்கு??எந்த ஏரியா??எல்லாம் சொன்னிங்கன்ன இவருக்கு இங்க எல்லா இடமும் தெரியும் இவர் விசாரிச்சு சொல்லுவார்."

அம்மாவுக்கும்,மகளுக்கும் பக் என்று ஆனது. அப்படி ஒரு கம்பெனி இருந்தா தானே சொல்வதற்கு.ஏதாவது சொல்லேன் என்று மகளின் முகம் பார்த்தார் மகா.

"அது என் friend வேலை பாக்குற கம்பெனி தான். நல்ல கம்பெனி.ஒரு பிரச்சனையும் இல்லை."

"ஓ..அப்போ உன் தோழி தங்கி இருக்குற ஹாஸ்டல்ல கூட இடம் பார்க்கலாம்."

"அஹான்.. பார்க்கலாமே..ஆனா இப்போ இடம் இருக்கா தெரியல."

"சரி இன்டெர்வியூ கார்டு கொடு, இவர் கூட்டிட்டு போய் விடுவார்"

"அது,அவ சொன்னதால் கார்டு எதுவும் கொண்டு வரல..அது ஆஃபீஸியல் இன்டெர்வியூ இல்ல..எனக்காக.."

அதற்கு மேல் என்ன சொல்லி சமாளிப்பது என்று தெரியாமல் பாதியில் விட்டாள் மஹிஷா.

"உனக்காகவே இன்டெர்வியூ வைக்குற அளவு செல்வாக்குள்ள தோழி.தங்க இடம் பார்க்க மாட்டாளா??இன்டெர்வியூ கூட இல்லாம தேர்ந்தெடுக்க வைக்கலாமே"

"அது ஆபீஸ் ரூல்ஸ் படி நடக்கனுமுள்ள"

'ஆஃபீஸியல் இன்டெர்வியூ இல்லையாம்.இன்டெர்வியூ கார்டு இல்லையாம்.ஆனால் ஆபீஸ் ரூல்ஸ் படி நடக்கும் இன்டெர்வியூவாம்.இதெல்லாம் நம்பும் படியா இருக்கிறது.'

அவர்களை கேள்வியால் இவள் துளைத்தெடுப்பதை பார்த்த அர்ஜுன்,
"அவங்க இப்போ தானே வந்துருக்காங்க. கொஞ்சம் ரெஸ்ட் எடுத்துட்டு,ரெபிரேஷ் ஆகட்டும்.அவங்க சாப்பிட டிபன் ரெடி பண்ணு. அப்புறம் பேசிக்கலாம்."என்று அப்பொழுதைக்கு
அந்த பேச்சுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தான்.

அவர்களுக்கு ஒரு அறை ஒதுக்கி தரப்பட்டது.

அறைக்குள் வந்ததும் அறையை தாழ் போட்ட மஹிஷா,

"என்னமா,இவ இவ்ளோ கேள்வி கேக்குறா??கொஞ்ச நேரத்துல படபடனு ஆயிடுச்சு.இவளை எப்படி மா துரத்த போற.எனக்கென்னவோ முடியும்னு தோணால."

"நானும் இவளை அப்பாவினு தான் நெனச்சேன் டி, இவளை குறைச்சு இடை போட்டுட்டேன்.இருந்தாலும் நான் எடுத்த முடிவுல பின் வாங்க போறதில்லை.அவளா, நாமளானு பார்த்துடுவோம்"

நாங்களும் பார்க்க காத்திருக்கிறோம் என்று விதி கைகொட்டி சிரித்தது.