Nee en devadhai

[Subageetha Sundararajan]

கண்டிப்பா ஆண்கள் படும் அபூர்வ வெட்கம் அழகுதான்

 

[Barani Usha]

NYD-96
வெட்கத்துடன் தன்னவளை நகர்த்தியவன்,
ஆன்டி! நான் பாம்பே போறேன். எப்போ வருவேன்னு தெரியாது. இந்த மாதிரி டைம்ல நீங்க தனியா இருக்க வேணாம். நான் உங்களுக்கு ஹோட்டல்ல ரூம் போடறேன். அட்லீஸ்ட் ஒரு ஒன் வீக்காவது அங்க இருங்க. பேசிக் கொண்டிருக்கும்போதே இவர்கள் கடன் வாங்கியவர்கள் ஒவ்வொருவராக வரத் தொடங்கினர். அவர்கள் அனைவரும் பேசி வைத்துக் கொண்டே வந்திருப்பார்கள் என்று இவர்களுக்கு தோன்றியது. கயலுக்கும் அவள் அன்னைக்கும்,கௌசிக் எதிரில் அவர்கள் வந்தது மிகவும் அவமானமாக இருந்தது. அவர்களால் ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை. அவர்கள் கையை பிசைந்துகொண்டு நின்றிருந்தனர். அவர்கள் அனைவரிடமும் கௌசிக் பேசினான். அதன்படி அன்றைய மாலையே அவன் அனைவருக்கும் தேவையான பணத்தை செட்டில் செய்துவிட்டான். கனவிலும் நினைக்க முடியாத பணத்தை அவன் சில மணி நேரங்களில் கொடுத்து விட்டான். இப்போது இவர்கள் ஒன்று பணத்தை திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும் அல்லது கயல் அவனை திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டும். இக்கட்டான இந்த சூழ்நிலையில் அவர்கள் தேர்ந்தெடுத்தது திருமணத்தைத்தான். கௌசிக்கும் கயலும் திருமணம் செய்துக் கொள்ள போவது காதலால் இல்லை. கார்த்திக்கிடம் காதல் கொண்ட கயலின் மனம் இவனிடம் திரும்ப நிச்சயம் சில மாதங்கள் அல்லது வருடங்களாவது ஆகும். ஆனால் காதல் இருவரிடமும் கட்டாயம் வரும் என்று நம்புவோம்.

அவன் கூறியபடி அவர்கள் ஹோட்டலுக்கு செல்ல மறுத்து விட்டனர்.
இங்க பாருங்க தம்பி, நாம் போலீசுல ஒரு புகார் கொடுத்துடலாம் . அதை மீறி ஒன்னும் நடக்காது. அவங்களும் நல்ல குடும்பம்தான். மான அவமானத்துக்கு பயப்படுவாங்க. கட்டுப்படுவாங்க.

ஓகே ஆன்டி! பட் எனக்கு இதுல பெரிசா ஓகே இல்ல. ஜஸ்ட் பார் யூ . மிக அழகாக தெளிவாக ஸ்டைலாக சொன்னான். அவன் முகத்தை அண்ணாந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்த கயலின் அன்னைக்கு அவனின் ஆண்மை தன் பெண்ணை நிச்சயம் காப்பற்றும் காலம் முழுவதும் என்று தோன்றியது. கார்த்திக்கிடம் அவளுக்கு நிச்சயம் இந்த மாதிரி ஒரு நல்லெண்ணம் வந்ததே இல்லை . கயலிடமும் அவள் அன்னையிடமும் நல் மதிப்பை பெற்றவன் திருமண வாழ்கை நல்ல விதமாகவே அமையட்டும்.

கங்கா வேலைக்கு சென்று இதோ அதோ என்று 15 நாட்கள் முடிந்தது. இருப்பினும். முதல் தேதியன்று சரியாக எண்ணி அவளுக்கான சம்பளத்தை கொடுத்து விட்டார்கள். சம்பள பணத்தை மிக பத்திரமாக தனது
டிபன் டப்பாவில் பத்திரப் படுத்தினாள் .
பணம் என்று பார்க்கும்போது அது ஒன்றும் பெரிய தொகை இல்லைதான். இருப்பினும் சம்பளம் என்று பார்க்கும்போது அவளுக்கு ஒரு விதமான சந்தோசத்தை தந்தது, என்றே சொல்லலாம். கிராமத்தில் இருக்கும்போது பல வேலைகளை செய்து சம்பளம் பெற்றவள்தான், இருப்பினும் அது வேறு விதம் இது வேறு விதம். இது அவள் கல்விக்கான அறிவு. இப்படி ஏதேதோ சிந்தித்து கொண்டு வந்தவள் ஏறிய பேருந்து பாதி வழியில் நின்று விட்டது. அவரவர்கள் வேறு வேறு பேருந்து பிடித்து சென்றாலும், இவளுக்கான அடுத்த பேருந்து வர வெகு நேரமாகிவிட்டது. அதனால் அங்கேயே அவள் காத்துக் கிடந்ததுதான் மிச்சம். அப்போது அங்கு வந்த ஒரு ஆட்டோ,
எங்கம்மா போகணும்?
****போகணும்.
வாங்கம்மா அந்த வழியாதான் போறேன்.
இல்ல! பரவாலன்னா! நான் பஸ்லேயே போய்க்கறேன் .
அட! வாங்க மேடம்! நான் அந்த வழியாதான் போறேன்.
அவள் இருந்த களைப்பில் அவளுக்கு அவன் கட்டாயப்படுத்துவது புரியாமல் போயிற்று.
சரி என்று ஏறிக் கொண்டாள் .
சிறிது தூரம் சென்றதும் ஆட்டோவில் இன்னொருவன் வழியில் கை காட்டுவது போல காட்டி ஏறிக் கொண்டான்.
அண்ணா நான் ஷாரிங்ல(sharing) ஏறலையே?
அதுனால என்னம்மா என்ன எனக்கு ஒரு 50ரூபா கிடைக்கும். கொஞ்ச தூரம் தான?
அவளுக்கு அந்த புதியவனின் அருகாமை இம்சையாக இருந்தது. அதுவும் இல்லாமல் ஆட்டோ வேறு பாதையில் போவதை புரிந்து கொண்டாள் . இருவர் மட்டுமின்றி மூன்றாவதாக இன்னொருவனும் ஏறிக்
கொண்டான். ஏற்கனவே ஆட்டோ ட்ரைவரும் அருகில் அமர்ந்திருந்தவனும் பார்த்த பார்வையே சரியாக இல்லை . அதிலும் அருகிலிருந்தவன் நேரம் செல்ல செல்ல நெருக்கமாக அமர்ந்து கொண்டான். அவனின் பார்வையில், கங்காவின் துணிகளை அவிழ்த்து உள்ளுருவி பார்ப்பது அவளுக்கு நெருப்பில் இருந்தது போல இருந்தது. இருப்பினும், அமைதியாக எதையும் வெளிக் காட்டாமல் அமைதியாக சிவாவுக்கு அவள் இருந்த லொகேஷனை ஷேர் செய்தாள் ,அவர்களுக்கு தெரியாமல்தான். மெதுவாக பைக்குள் இருந்த பெப்பர் ஸ்பிரேயை திறந்து வைத்துக் கொண்டாள் . அந்த மூன்றாமவன் ஏறும்போது அனைவர் முகத்திலும் வேகமாக ஸ்பிரே செய்தவள், ஆட்டோவின் மறுபுறத்தில் காலை இறங்கியவள் கீழே விழுந்தாள் . இருப்பினும் அவர்களுக்கு முன் சமாளித்து அங்கே இருந்த சிறிய தெருவில் ஓடினாள். நேரமானதால் அனைவரின் வீடுகளும் பூட்டியே இருந்தது. பயத்தில் நாக்கில் ஒட்டிக் கொண்டது. அங்கே இருந்த ஒரு வீட்டை ஓங்கி தட்டினாள் , உதவி கேட்க. அந்தோ பாவம்! அதுவோ பூட்டிய வீடு. பின்னால் அவர்கள் துரத்தி வருவதை பார்த்தவள், வேகமாக இன்னும் வேகமாகவே ஓடினாள். எத்தனைதான் வேகமாக ஓடுவது? அங்கே இருந்த பெரிய தண்ணீர் பீப்பாய் பின்னால் ஒளிந்து கொண்டாள் .அந்த நேரத்திலா கைப்பேசி அடிக்க வேண்டும்? ஹாஸ்ட்டலில் இருந்து தான் அழைப்பு. அப்போது போனை கையில் எடுத்தவள், தைரியமாக மீண்டும் அவர்கள் அவளை நெருங்கும் முன்பு ஓட்டம் பிடித்தாள். அப்போது கையில் இருந்த போன் கீழே இறங்கி நொறுங்கியது. அதுவரையிலும் அது ஆணிலேயே இருந்தது. ஏதோ பிரச்சனை என்பதை அவர்களும் பிரிந்து கொண்டார்கள்.
அந்த நேரத்தில் அவளால் போனை எடுக்க முடியவில்லை. ஓடுவதிலேயே அவளின் முழு கவனமும் இருந்தது. அவளால் ஓரளவுக்கு மேல் ஓட முடியவில்லை. கண்ணை இருட்டிக் கொண்டு வந்தது. அப்போது கல் தடுக்கி கீழே விழ போனவள் விழுந்தது ஒரு வலுவான கையில் ?

அது யாராக இருக்கும்? சிவாவா ? காத்திருங்கள்.

சொன்னபடியே முத்து மதியத்திற்கு மேல் வந்து விட்டான்.
வாங்க வாங்க வாங்க மாப்பிள்ளை , உங்களை லஞ்சுக்கே வர சொன்னேனே?
இல்லங்க அதான் சொன்னேனே வேல இருந்துச்சு அதான்.
அது சரிதான், நான் தான் வெட்டியா இருக்கேன். நீங்கல்லாம் இள வயசு, ஓடித்தானே ஆகணும். அதற்குள் சிவகாமி கையில் நீர் சொம்புடன் வந்தார் .
வாங்க மாப்பிள்ளை, வீட்டுல எல்லாரும் நல்லாருக்காங்களா?
எல்லாரும் சொகம் தானுங்க.
முத்துவின் பேச்சு முறை எப்போதுமே சிவகாமிக்கு பிடிக்கும். இந்த மாதிரி பேச்சுக்களை அவர் வயதிற்கு பின் அனுபவித்ததே இல்லை . முழுவதுமே சென்னை வாசம்தான்.
உங்களுக்கு மதியத்துக்கு என்ன டிபன் செய்யட்டும்?
அயோ அதெல்லாம் பழக்கமில்லங்க.
அதுக்காக? நீங்க வீட்டுக்கு வந்துருக்கீங்க அப்படியே விட்டுட முடியுமா?
அதனால என்னங்க ?
சரி! சத்யாவுக்கு பூரி புடிக்கும். உங்களுக்கும் அதையே செய்யவா ?
சரிங்க.
அத்தை . சிமியே சேர்த்துக் கொண்டாள் .
இப்போ உங்களுக்கு என்ன காபி டீ என்ன கலக்கட்டும் ?
இல்லங்க நீங்கள்ளாம் குடிக்கும்போது குடுங்க.
சரிங்க. முத்துவும் தியாகுவும் தொழிலை பற்றி பேச ஆரம்பித்தவுடன் சிமி நகர்ந்து கொண்டார்.
முத்து அவனுக்கு தெரியாத பல விஷயங்களை அவரிடம் கேட்டு தெரிந்துக் கொண்டான். இவை எல்லாம் பல நாட்கள் மனதில் வைத்துக் கொண்டிருந்த யோசனைகள் தான். அவருக்கு தெரிந்த வகையில் பதில் சொன்னார். நீங்க கேட்கறது பல விஷயங்கள் எனக்கு தெரியல. ஆனா கௌசிக் உங்களுக்கு ஹெல்ப் பண்ணுவான்.
கௌசிக்கின் தோற்றம் முத்துவுக்கு அவனிடம் இலகுவாக பேச அத்தனை வசதியாக இல்லை . அதை நேரேக் கூற விரும்பாதவன்,
இல்ல! இருக்கட்டுங்க. அப்புறம் பார்த்துக்கலாம் என்று விட்டான்.
அதற்குள் அவன்கை பேசி அழைப்பு வந்தது. ஒரு நிமிசங்க இதோ வந்துடறேன் என்று வாயிலுக்கு போனான்.
அதற்குள் தியாகுவுக்கு அவசர அழைப்பு ஒன்று வர சிமியிடம் சொல்லி விட்டு அழைப்பை எடுத்துக் கொண்டு போனார். இப்போதெல்லாம் யார் யாருடன் பேசுகிறார்கள்? எல்லாமே கை பேசிதானே ?

தோழியுடன் காரில் வந்திறங்கிய சத்யா, சமையல் அறையில் சென்று பார்த்தாள் .
ம்ம்ம் ம்மா! பூரி வாசன சூப்பரா இருக்கு. நான் இதோ போய் குளிச்சுட்டு வந்துடறேன்.
சத்யா உங்க வீட்டுக்காரரு வந்துருக்காரு பாத்தியா?
இல்லையே மா. இங்க யாரையும்காணுமே. வெளில போன் பேச போயிருக்காரு. சரிம்மா. அவரு வரட்டும். நான் வேகமா குளிச்சுட்டு வந்துடறேன்.
வேகமாக படி ஏறியவள் குளியறைக்குள் புகுந்து கொண்டாள் .
முத்துவும் போன் பேசிவிட்டு வந்தான். தியாகுவை அங்கே காணாதவன், சமையல் அறைக்குள் இருந்த சிமியிடம் விசாரித்தான்.
இல்ல! மாப்பிள்ளை அவருக்கு ஏதோ அவசரமா போன் கால் வந்ததுன்னு போயிருக்கார். நீங்க மேல சத்யா ரூம்ல வெயிட் பண்ணுங்க. சத்யா வந்தாச்சு. குளிக்க போயிருக்கா வந்துடுவா.
சரிங்க.
அவள் அறைக்கு சென்றவன், மெதுவாக அங்கிருந்த பொருட்களை பார்த்தான். போர் அடித்தது. போனை நோண்டிக் கொண்டிருந்தான்.
குளித்து விட்டு துண்டை சுற்றிக் கொண்டு மாற்றுடை எடுக்க வந்தவள், நேரே அவன் இருக்கவும், சட்டென குளியறைக்குள் புகுந்து கொண்டாள் .
என்ன முத்து இது? நீங்க இங்க, கோபத்துடன் ஆரம்பித்தவள், சட்டென குரலை தாழ்த்திக் கொண்டாள் .
இல்ல உங்க அம்மாதான் என்ன இங்க இருக்க சொன்னாங்க.
இட்ஸ் ஒகே . நீங்க ப்ளீஸ் 1 மினிட் திரும்பி நிக்கறீங்களா ? நான் டிரஸ் எடுத்துக்கிட்டு போய்டறேன்.
இல்ல பரவால்ல. நான் கீழ போகிறேன்.
அவசரமாக கதவை திறந்து கொண்டு வந்தவள்,
இல்ல! நீங்க எங்கையும் போக வேணாம். நான் இதோ வந்துடறேன்.
அவசரமாக கையில் கிடைத்ததை எடுத்துக் கொண்டு ஓடினாள்.
அவளின் தோற்றமும், சோப் வாசனையும் அவனை மயக்கியது. மயக்கத்தில் இருந்தவனுக்கு, உடை மாற்றிக் கொண்டு வந்தவளை பார்த்ததும். மனம் மயங்கியது. புதிதாக பூத்த பூ போல இருந்தாள் . நெற்றி பொட்டு இல்லை.
பொட்டு இல்லையே !
வச்சு விடுங்க. சிரித்துக் கொண்டே ஸ்டிக்கரை எடுத்துக் கொடுத்தாள் . அதை வைத்தவன், அருகில் இருந்த குங்குமத்தையும் நெற்றியில் வைத்தான்.
நமக்கு கல்யாணம் ஆகி இப்பதான் நீங்க எனக்கு பர்ஸ்ட் டைம் பொட்டு வச்சு விடறீங்க.
குற்ற உணர்வில் அவன் தலை தானாக கவிழ்ந்தது.
ப்ச் பரவால்ல. அதான் இப்ப வச்சுடீங்களே? கண் சிமிட்டி சொன்னாள் .
அவன் தயக்கம் பறந்தது. அவள் குத்தி காட்ட சொல்லவில்லை என்பதை புரிந்து கொண்டான்.
டாக்டர்!! நீங்க புதுசா பூத்த பூ போல இருக்கீங்க! முகம் வழித்து திருஷ்டி போட்டான்.
என்ன இது கேர்ல்ஸ் மாதிரி. முத்து பல்லை காட்டினாள்.
கொல்லறீங்க டாக்டர்! மனதிற்குள் ஆசையாக திட்டினான்.
அப்புறம், முத்து , ஆச்சி எப்படி இருக்காங்க?
எல்லாரும் நல்லாருக்காங்க டாக்டர். உங்ககிட்ட ஒரு சந்தோசமான விஷயம் சொல்லணும்.
ம்ம்! என்ன என்பதை அறிய கண்களில் ஆர்வம் மின்னியது.
அது வந்து, அய்யா பொழப்புக்கு வச்சுக்கோன்னு பத்து லட்ச ரூவா கொடுத்தாங்க. நா வாங்கல . ஆனா அய்யாக்கு ரொம்ப வருத்தம். ஆச்சிகிட்ட கேட்டேன் .வாங்கிக்க சொல்லுச்சு. சரின்னு கடனா வாங்கிகிட்டேன் . அதான் உங்க கிட்ட சொல்லல்லாண்ணு.
ஓ ! எங்கிட்ட எதுக்கு சொல்லணும் ?
அவள் வம்பிழுக்கிறாள் என்பதை அவள் கண்கள் காட்டிக் கொடுத்தது, நானும்தான் நானும்தான் என்று உதடுகளும், புருவங்களும் அவளை காட்டிக் கொடுக்கப் போட்டிப் போட்டன .
அதை அவனால் ரசிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை .
ம்ம்! போடா காளையா ! பொண்டாட்டிகிட்ட சொல்லுன்னு மனசு சொல்லுச்சு, அதான்.மெதுவாக காதை திருகி கொஞ்சினான்.

அந்த நேரத்தில் நல்ல வேளையாக அன்னையிடம் இருந்து போன் வந்தது. டிபன் ரெடி ரெண்டு பேரும் சாப்டுட்டு பேசுங்க.
சரிம்மா!
வாங்க , கீழ போலாம் அம்மா சாப்பிட கூப்படறாங்க.
புன்னகையுடன் இருவரும் ஜோடியாக வருவதை பெற்றவர்களும் ஜோடியாக பார்த்தார்கள்.
(உங்க மாப்பிளையை பத்தி உங்களுக்கு தெரியாதா ?)


மீண்டும் வருவாள் தேவதை..............

 

[Barani Usha]

NYD-97(1)
தன் இருவரும் பேசிக் கொண்டே உணவை உண்டு முடித்தனர். அவனுக்கு முன்பாகவே வேகமாக உண்டு முடித்தவள் , இருவருக்கும் தேநீர் கலந்து கொண்டு வந்தாள் . முதலில் ஒரு சூப்பர் மார்க்கெட் வைப்பதாக முடிவெடுத்தனர். அடுத்தடுத்து மாட்டு தீவனமும், அரிசி மில்லும் வைத்துக் கொள்ளலாம் என்று தீர்மானித்தனர். இருவரும் அவரவர் வீட்டில் கலந்து பேசுவதாக ஏற்பாடு.
ஏங்க , நீங்க உங்க அய்யாகிட்டேர்ந்து எதுக்கு பணம் வாங்கணும்? அதான் எங்கிட்ட இருக்கே ?
தேநீர் கோப்பையை காலி செய்தவள் சாதாரணமாக மிகச் சாதாரணமாகத்தான் சொன்னாள் . அவள் அதை சொல்ல வேண்டும் என்று கூட நினைக்கவில்லை. தானாகவே வாயில் வந்ததுதான்.
நான் கொஞ்சம் சிரிச்சு பேச கூடாதில்ல. உங்க பணத்தை காமிச்சுடுவீங்க.
அவன் கண்களில் இருந்த கோபத்தில் இவளுக்கு பதில் பேச நா எழவில்லை. பயத்துடன் பார்த்தவளுக்கு,
பூரி ரொம்ப நல்லாருந்தது. உங்க அப்பா அம்மாகிட்ட சொல்லிடுங்க. அவ்வளவுதான் . விறுவிறுவென அவளை கடந்து விட்டான்.
அவளுக்கு என்ன நடந்தது என்பது புரியவே சில நிமிடங்கள் ஆயிற்று.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

கையில் தாங்கி பிடித்தவள் மயக்கத்தில் இருந்தாள் . அவளுக்கு தலையிலும் உடலில் அங்கும் இங்குமாக சில சிராய்ப்பு களும் இருந்தன. அவளை கையில் தங்கி இருந்தவன் தோளில் போட்டு கொண்டு ஓடினான். ஆம் !அவன் அவளின் அத்தான் . பட்டாளத்தில் வேலை பார்ப்பவன்தான்.
அவர்களுக்குதான் இவை எல்லாம் சாதாரணமாயிற்றே!
அருகில் இருந்த மருத்துவமனையில் அவளைச் சேர்த்தவன் துணைக்கு அவன் அம்மாவை இருக்கச் சொன்னான்.
நீண்ட தூரம் ஓடிய களைப்பு, மருந்தின் வீரியத்தினால் மறுநாள் தான் அவளுக்கு முழிப்பு வந்தது. மெதுவாக தன் நிலை உணர்ந்தவளுக்கு முதல் நாள் அந்த கயவர்களிடமிருந்து எப்படி தப்பினாள் என்பதுதான் தெரியவில்லை. என்ன நடந்தது என்பதை அந்த பெண்மணிதான் விலக்கினாள் . முதலில் அவள் பேசுவதை கண்டவளுக்கு போகபோக ஆச்சர்யம்தான் மிஞ்சிற்று.
உங்க பேரு செம்பருத்திதானே ?
உனக்கு எப்படி தெரியும்?
மாயாண்டி தங்கச்சியா ?
ஆமா !
நான் அவரோட பொண்ணு. உங்கள சின்ன வயசுல பார்த்திருக்கேன் .
எங்கண்ணா பொண்ண நீ ? அடி என் தங்கமே ? நீ என்ன பண்ணற ? அண்ணா எங்கருக்காரு? நல்லாருக்காரா ? அவரின் குரலில் உண்மையான அன்பு இருந்தது.
அவரின் இறுதி காலத்தை பற்றி கேட்டவருக்கு மனம் தாங்கவில்லை. கதற ஆரம்பித்துவிட்டார். அவரை கங்காதான் சமாதானப்படுத்திக் கொண்டிருந்தாள். அவர் மகன் அந்த நேரத்தில் வந்துவிட்டதால், மெதுவாக கங்காவை டிஸ்சார்ஜ் செய்து வீட்டுக்கு அழைத்து வந்தார்கள் .
ஆட்டோவில் கூட அவர் விசும்பிக் கொண்டேதான் வந்தார்.
வீட்டுக்கு வந்ததும் அழுகை நிற்கவில்லை. அத்தான் ,அதட்டித்தான் குளிக்க போனார்.
ஏம்மா! அந்த பொண்ணே அலண்டு போய் கிடக்கு. அதுக்கு வெண்ணீர் போட்டு குளிக்க வை. சாப்பிட நான் போய் ஏதாவது வாங்கிட்டு வரேன். அவங்க வீட்டுக்கு சொல்ல வேணாமா?
அப்போதுதான் நினைவு வந்தவளாக என்னோட போன் ஒடஞ்சு போச்சு. அவங்க நம்பர் தெரியாது.
புதியவள் என்பதைக் கூட மறந்து, இதுதான் ஒரு போன் நம்பரை கூட மைண்டுல வைக்கறது இல்ல. எவ்ளோ முக்கியமான விஷயமா இருந்தாலும் இந்த மெஷின் தான் நமக்கு துணை. இல்ல?
நீ எங்க இருக்க? அதாவது தெரியுமா இல்ல அதுவும் போன் கிட்டத்தான் கேட்கணுமா ? அவன் ஒருமையில் பேசியதும், நக்கல் அடித்ததும் அவளுக்கு கோபத்தை உண்டாக்கியது.
ஏன்டா என்ன திட்டிப்புட்டு இப்ப நீ அவளை வையற?
பதில் பேசாமல் டிபன் வாங்க சென்று விட்டான். நீ அவனை தப்பா நினைக்காத. ரொம்ப நல்ல மனசு. ஆனா ரொம்ப கோவக்காரன். அதுக்கு ஏத்தமாதிரி பட்டாளத்துல வேற இருக்கான். என்று பேசிக் கொண்டே அவளை குளியறைக்கு அழைத்து சென்றார். களைப்புத்தீர சூடு நீரில் குளித்தவள் அத்தையின் புடவை ஒன்றை வாங்கி மாற்றிக் கொண்டாள். அவளுக்கு எதுவும் புரியவில்லை, தெரியவில்லை. மனபதட்டத்திலேயே இருந்தாள் . இன்னும் சத்யாவுக்கு சொல்லவில்லையே? சிவா சாருக்கு எப்படி இருக்கும்? இப்பவே அவங்கள பாக்கணுமே ? சிற்றுண்டி வேண்டாம் என்றுவிட்டாள் . அவர்களுக்கும் நிலைமை புரிந்து உடனேயே கிளம்பி விட்டார்கள். நேரம் போக போக இவளுக்கு பதட்டம் அதிகமானது. நல்ல நேரம் ஹாஸ்டலில் சொல்லியாகிவிட்டது. அவர்கள் சிவா சாருக்கு சொல்லி இருப்பார்கள்தான். இருந்தாலும் இவளுக்கு தான் மனம்கொள்ளவில்லை.
குளித்துவிட்டு நீ தங்கிருக்கற ஹாஸ்டல் பேரு என்ன? கூகிளில் கண்டுபிடித்தவன், மகளிர் விடுதிக்கு அழைத்து மெதுவாக விஷயத்தைக் கூறினான். அவள் மீது எந்த தப்பும் இல்லை என்பதையும் நாசுக்காக விளக்கினான் . கூடவே கங்காவையும் பேச சொன்னான்.
என்னமா கங்கா இது? நாங்கல்லாம் ரொம்ப பதறி போய்ட்டோம். கெட்டதுலையும் நல்லதா ஏதோ யாரோ உன்ன காப்பாத்திருக்காங்க. இல்லனா நினைக்க கூட முடியலையே! கடவுளுக்கு நன்றி.
எங்களைவிட சிவா சாருதான் ரொம்ப கவலையா இருக்காரு. இப்பவே அவருக்கு நான் சொல்லிடறேன். நீ உன்னோட அட்ரஸ் குடு , நாங்க வரோம்.
இல்லங்க மேடம் நானே வந்துடுவேன்.
இருக்கட்டும். சடக்கென போனை பிடுங்கியவன் இல்லங்க நான் கொண்டு போய் அவங்க வீட்டுல இப்பவே விட்டுடறேன்.
சரிங்க. அப்போ நானும் அங்க வந்துடறேன்.


இவளைக் காணவில்லை என்று கேள்வி பட்டதில் இருந்தே சிவாவுக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை. உடலில் உயிர் இருக்கிறதா என்பதே கூட அவனுக்கு புரியவில்லை. அவள் லொகேஷனை ஷேர் செய்திருந்தாள் . அப்போதே வீட்டிற்கு வந்தவன், தனக்கு தெரிந்தது அனைத்தையும் போலீசிடம் சொல்லி விட்டான். இருப்பினும் அவர்களால் எதையும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. அப்போதுதான் சிமிக்கும் அவன் அவள் மீது எத்தனை காதல் வைத்திருக்கிறான் என்பதே புரிந்தது. முதல் நாள் வீட்டிற்கு வந்தவன் தண்ணீர் கூட அருந்தாமல் அமர்ந்திருந்தான். மறுநாள் காலை , கங்காவிடமிருந்து போன் வந்ததென்று கேள்வி பட்டதும்தான் , பல் விளக்கி முகம் கழுவிக் கொண்டு வந்தான். இருந்தாலும் அவள் முகம் பார்க்கும் வரை எதுவும் பல்லில் படாது என்றுவிட்டான். அவளை காணவில்லை என்றதும் அவன் சிமியை பார்த்த பார்வை. அவளுக்கு உடல் குறுகி விட்டது. அப்போதுதான் அவளுக்கு தன்னுடைய தவறே முழுவதும் புரிந்தது.
பண்றது எல்லாத்தையும் பண்ணிட்டு இப்போ சாமிகிட்ட அழுதா? எல்லாம் சரியாகிடுமா ? உனக்காகத்தானே அவளை அவன் ஹாஸ்டல்ல கொண்டு போய் விட்டான். அவ என்னோட காதல் மட்டுமே இல்ல. என்னோட கடமை, என்னோட உசுருன்னு எவ்ளோ கெஞ்சினான். என்னென்னெவோ காரணங்கள் சொன்னியே ?
இதோ இப்போ அவள் காணும். என்ன பண்ண போறோம்.
என்ன பண்ண போறோம் தெரியாது. ஆனா அவ மட்டும் வரல்லன்னா என்னை நீங்க உயிரோடவே பாக்க முடியாது, சிவா தீர்க்கமாக சொன்னான். அவன் குரலிலேயே அவன் சொன்னதை செய்வான் என்று தெரிந்தது.
கணவனும் மகனும் அவளை எத்தனையோ சூடு சொல்லால் குத்தியபோதும், அவளுக்கு எதுவுமே மனதில் படியவில்லை. அவள் திரும்பி வந்துவிட வேண்டுமே என்று மட்டும்தான் இருந்தது. அவள் வரவில்லை என்றால், தானும்தான் உயிருடன் இருக்க மாட்டேன். ,மனதில் நினைத்தாள் . வெளியில் சொல்லவில்லை.
இந்த சூழ் நிலையில் என்ன செய்யவேண்டும் என்பது கூட சத்யாவுக்கு புரியவில்லை. இந்த சமயத்தில் கௌசிக்கும் ஊரில் இல்லை. கயலின் கடன்களை முடித்துக் கொடுத்தவன் அன்றைய இரவே பம்பாய்க்கு கிளம்பி விட்டான். ரிஷியும் அருணும் ஒரு புறம் தேடிக் கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால் யாருக்கும் ஒன்றும் தெரியவில்லை.

நல்ல வேளையாக மறுநாள் காலையிலேயே அவர்கள் வந்து விட்டார்கள். அவளை பார்த்த அந்த நொடி, சிவாவுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. மற்றவர்கள் இருப்பதை மறந்து அவளை ஓடி சென்று கட்டிக் கொண்டான். கண்கள் சிவக்க சிவக்க கலைந்த சிகையும், சிறிய தாடியும், கசங்கிய சட்டையும் , அவனை பார்க்கவே அவளுக்கு சகிக்கவில்லை. அவளை கட்டிக் கொண்டவனுக்கு அறியாமலே கண்களில் கண்ணீர் கொட்டியது. யாரும் அவனை சமாதானம் செய்யவில்லை.
சிமி மட்டும் சிவாவையும் கங்காவையும் சேர்த்து இருக்கு கட்டிக் கொண்டாள் .

மீண்டும் வருவாள் தேவதை............

 

[Barani Usha]

NYD-97(2)

சட்டென்று அவர்களை விட்டு விலகியவள் , வெளியில் வந்தாள் .
சிமி வெளியில் வந்ததும், தாங்க முடியாதவளாக அவன் தோளில் சாய்ந்தவள்,
சாரி சிவா சார்.
சீ ! நீ சாரி சொல்லக் கூடாது. நான்தான் சொல்லணும். என்னை மன்னித்துவிடு கங்கா. என்னால ஆம்பளையா முடிவெடுக்க முடியாம, கோழையா என்னோட இயலாமையை உன் மேல திணிச்சுட்டேன். சாரி கூட சொல்ல அருகதை இல்லாதவன். அவனின் உணர்ச்சியை அவளால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. அதனால் அவன் வருத்தம் தாங்காதவல் சட்டென அவன் உதட்டை தன மெல்லிதழ்களால் சிறை செய்தாள். அதில் அவளின் கவலைதான் இருந்தது. அவன் கவலையை போக்கிடும் கவலை.
நீங்க பெரியவங்க , நீங்க அப்படி சொல்லக் கூடாது. அது மட்டும் இல்லாம அத்தான் உங்க போன் நம்பர் கேட்டபோது எனக்குத்தான் தெரியல. அதுக்கு அவங்க ரொம்ப திட்டினாங்க. நாந்தான் யாரு நம்பரையும் மனசுல வைக்காம எல்லாத்தையுமே போனுல வச்சுக்கிட்டேன். அது என்னோட தப்புதான். நல்ல வேளையா அந்த நேரத்துக்கு அத்தான் வந்தாங்க. இல்லன்னா! என்னால நினச்சு பாக்க கூட முடியல. மூணு பேரு , முதல்ல தைரியமாத்தான் இருந்தேன். ஆனா போகப்போக பயம் வந்துடுச்சு. அவங்க மட்டும் என்ன தொட்டிருந்தாங்கன்னா நான் அங்கையே செத்துருப்பேன்.
அப்படி பேசாதே கங்கா , ஒனக்கு ஒண்ணுன்னா என்னால தாங்க முடியாது. நான் உயிரோடவே இருக்க மாட்டேன்.
அவளை இறுக்கி கட்டிக் கொண்டான். அவனின் இறுக்கமும், சூடான மூச்சின் சுவாசமும், அடுத்தடுத்து கொடுத்த முத்தங்களும், அவனின் பதட்டத்தையும் அவள் கிடைத்து விட்ட நிம்மதியையும் வெட்ட வெளிச்சமாக்கியது .
இவர்களை தொந்தரவு பண்ண வேண்டாம் என்று அனைவரும் அமைதியாகத்தான் இருந்தனர். இருப்பினும் ஹாஸ்டல் வார்டன் வந்ததால் சத்யா இவர்களை அழைக்கச் சென்றாள் ,
கதவை தட்டிவிட்டு சென்றபோதுதான் அவர்கள் இருவரும் சட்டென்று பிரிந்து நின்றனர். அவர்களின் தோற்றமே அவர்களின் நிலையை உணர்த்தியது.
புன்னகையுடன் சத்யா, எல்லாம் முடிஞ்சுதா? வார்டன் வந்துருக்காங்க!
ம்ம்.,
பின்னோடே கங்கா வந்தாள் .
சட்டென்று திரும்பியவள்,
சற்று விலகி இருந்த புடவையை சரி பண்ண சொன்னாள் .
புடவைய சரி பண்ணிக்கிட்டு வாங்க அண்ணி, மனதில் சிரித்து கொண்டாலும் முகம் அப்பட்டமாக வெட்கத்தை காட்டியது.

என்னம்மா கங்கா , என்னாச்சு? எப்படி தப்பிச்ச ? பத பதைப்புடன் வார்டனும் இவளை இறுக்கி கட்டிக் கொண்டாள் . நேத்து நீ வரல்லனதும் அப்பா எவ்ளோ டென்ஷன்! போனும் நாட் ரீச்சபிள்! அவர் முகமே அவரது பயத்தையும் டென்ஷனையும் அப்பட்டமாக காட்டியது.
இவள் விவரிக்க அனைவருக்குமே மனதில் ஏதோ ஒரு இனம் புரியாத திகில் இருக்கத்தான் இருந்தது. சத்யாக்குத்தான் நான் முதல்ல நன்றி சொல்லணும். அவ மட்டும் எனக்கு அந்த பெப்பர் ஸ்பிரேய வாங்கி குடுத்துருக்கலானா அப்பவே நான் நல்லா மாட்டிருப்பேன். என்னோட நன்றியை என்னால வாய்ல சொல்ல முடியாது சத்யா, கண் கலங்க அவளை ஓடி சென்று கட்டிக்க கொண்டாள் . அவளின் செய்கை சத்யாவுக்கு அவளின் படபடப்பை காட்டியது. அவள் பேசி முடிக்கவும்,
சிமி அவளுக்கு திருஷ்டி சுற்றி போட்டாள் .
பொண்ணுங்க எல்லாருமே ரொம்ப கவனமா இருக்கணும். பாதுகாப்பு கலைகள், இந்த மாதிரி ஸ்பிரே எல்லாமே வச்சுக்கணும். அதை சரியான நேரத்துல உபயோகப்படுத்தனும். பயத்தை நாம ஓவர் கம் பண்ணலைன்னா ரொம்ப சிரமம்தான். ஒவ்வொரு நாளும், டிவில, பேப்பர்ல எத்தனை செய்திகள் ? பாக்கவே ரொம்ப பயமா இருக்கு. கடவுள்தான் இத்தனை பெரிய ஆபத்துலேர்ந்து உன்ன காப்பாத்தி இருக்கார். நாம மத்தவங்களுக்கு பண்ற நல்லது எந்த நேரத்துல நமக்கு உதவி செய்யுன்னு சொல்ல முடியாது. வார்டன் பேசப் பேச தியாகு உட்பட அனைவருமே தலை அசைத்து ஆமோதித்தனர்.
இவர்கள் கங்காவை நல்ல விதமாகவே பார்த்துக்கொண்டாலும் அண்ணன் இல்லாதபோது தானே காவல் என்று அன்னை மனதில் நினைத்ததை மகனும் புரிந்து கொண்டான்.
நீங்க எல்லாரும் கங்காவை இவ்ளோ நல்லா பாத்துக்கறது மனசுக்கு ரொம்ப சந்தோசமா இருக்கு, இருந்தாலும்,
கங்கா இனிமே எங்களோடவே இருக்கட்டுமே! நானும் அடுத்த வாரம் ஊருக்கு கிளம்பிடுவேன். அவ எங்க வீட்டுலையே இருக்கலாம்! எதுக்கு ஹாஸ்டல்ல ..... அவன் நாசுக்காகத்தான் சொன்னான்.இருந்தாலும்
தப்பா எடுக்காதீங்க. அவ வந்தா எனக்கும் ஒரு துணையா இருக்குமேன்னுதான் சொல்லறான், அன்னை சமாளித்தாள்.
பரவால்ல இருக்கட்டுங்க. அவ இந்த வீட்டுக்கும் பொண்ணு மாதிரிதான். அவளை இனிமே நான் எங்கையும் அனுப்ப மாட்டேன். எப்பையும் . பூடகமாக சிமி சொன்னதை அவள் வீட்டினர் அனைவரும் புரிந்து கொண்டனர். முக்கியமாக சிவா.
அத்தைக்கும் மனம் கோணாமல், அவளுக்கு எப்போ வரணுன்னு தோணுதோ அவ தாராளமா உங்க வீட்டுக்கு வந்து தங்கிக்கட்டுமே?
சரிங்க., அப்போ நாங்க உத்தரவு வாங்கிக்கறோம். இருவரும் எழுந்து கொண்டனர்.
வார்டன் அத்தை அனைவரும் கிளம்பினார்கள். அத்தைக்கும் இவளை விட்டு பிரியவே மனம் இல்லை. இதுநாள் வரை தெரியாமல் இருந்த உறவு. இப்போது தெரிந்த பின் எப்படி விட்டு விட்டு செல்ல முடியும். அதிலும் அண்ணன் உயிராக வளர்த்தவர். அவர் பெண் அனாதை போல யாருடனோ? மனம் பொறுக்க முடியவில்லை. இருந்தாலும் அவளால் கட்டுப்படுத்தவும் முடியாது, கட்டாயப்படுத்தவும் முடியாது. அவளின் தயக்கத்தை பார்த்த சிமி, ஏங்க மக்களை காப்பாத்த உங்க பையன பட்டாளத்துக்கு அனுப்பி இருக்கீங்க. உங்க பொண்ண நாங்க பார்த்துக்க மாட்டோமா ? எதுக்கும் கவலை படாதீங்க. இவ இந்த வீட்டு பொண்ணு, கையை பிடித்து ஆறுதலாக சிமி சொன்னாள், நம்பிக்கையூட்டிடும் விதமாக.
நீங்க இவ ஒருத்திய மட்டும் காப்பாத்தலை, என்னோட உயிரையும் சேர்த்துதான் காப்பாத்தி இருக்கீங்க, இத்தனை பெரிய கலெக்டர் கையை பிடித்து பேசுவது அவனுக்கு ஆச்சர்யமாக இருந்தது. அவன் பேசும் பொருள் என்ன ?
கேட்கறேன்னு தப்பா நினைக்காதீங்க! நீங்க கங்காவை?
ம்ம்,
சட்டென்று சிவா கங்காவைப் பார்க்க அவள் தலை தானாகவே கவிழ்ந்து கொண்டது. அதன் அர்த்தம் அவனுக்கு நன்றாகவே புரிந்தது.
சீக்கிரமா கல்யாண சாப்பாடு உண்டு போல ?
கண்டிப்பா! நீங்க தான பொண்ணு வீடு ?
ரொம்ப சந்தோசமா இருக்கு. கங்கா டைம் வேஸ்ட் பண்ணாம எல்ல போன் நம்பரையும் மனப்பாடம் பண்ணனும்.
அனைவருக்கும் சிரிப்பு வந்தது. கண்டிப்பா அத்தான் . முதல்ல சிவா சாரோடது . அப்புறம் உங்களோடது.
பெரிய சிரிப்பலையுடன்,
முதலில் தயக்கத்துடன் கிளம்பியவர்கள், மகிழ்ச்சியுடனே வீடு திரும்பினர் .
இருந்தாலும் வாயில் வரை சென்று வழி அனுப்பி விட்டு வந்தவளுக்கு ஏனோ சிறு குழந்தை போல அழுகை வந்தது. பல வருடங்களுக்கு பிறகு உயிர்ப்பித்த உறவு! தனக்கென்று ஏதோ ஒரு உறவு. கண்ணீரை உள்ளிழுத்தவளை சிவா ஆதரவாக அணைத்துக் கொண்டான். அவன் தோளில் சாய்ந்தவளுக்கு மனம் நிம்மதி அடைந்தது. மெதுவாக அவள் முதுகை நீவினான்.
அப்போது சத்யா, உங்களுக்குத்தான் எல்லாமாவும் அண்ணன் இருக்காரே கங்கா!(என்னை மாதிரியா என்ற வார்த்தைகளை மனதில் அடக்கிக் கொண்டாள்) நீங்க எதுக்கு கவலை படறீங்க ?
ம்ம்., மெதுவாக தலை அசைத்தாள்.
அங்க என்னாச்சு கங்கா? என்ன மருந்து மாத்திரை குடுத்துருக்காங்க ? டாக்டர் சீட்டு காட்டுங்க ?
ஒன்னும் பெரிசாலாம் அடி இல்ல சத்யா, சும்மா அங்க அங்க சிராய்ப்பு அவ்ளவுதான் .
ஓகே ! சீட்டை ஆராய்ந்தவள், ஆமா கங்கா யூ ஆர் ரைட் ! அவங்க குடுத்துருக்கறதே போதும். ஆனா இன்னிக்கு முழுக்க நீங்க ரெஸ்ட் எடுக்கணும்.
யாருக்கும் உணவருந்த மனமில்லாததால், சமைக்கவில்லை . அதனால் கங்கா வீடு திரும்பியதற்கும் சேர்த்து சிவா அனைவரையும் ஹோட்டலுக்கு அழைத்து போனான்.
சிவாவையும் கங்காவையும் பார்த்த சத்யாவுக்கு ஏனோ முத்துவின் நினைவு வண்டாய் மூளையை குடைந்தது. ஏனோ அவளுக்கு அவனின் அணைப்பும், முத்தங்களும், கொஞ்சல்களும், காதல் மொழியும் வேண்டும் போல இருந்தது. இவை எல்லாம் தனக்கு அவனிடமிருந்து கிடைக்காது என்று தெரிந்திருந்தும் மனம் ஏனோ அவனிடமே வந்து வீழ்ந்தது. என்னை ஏன் பிடிக்கவில்லை. நல்ல படிப்பு, நல்ல தோற்றம்,எல்லாமேதான் இருக்கிறதே? பல ஆயிரம் முறை மனதில் கேட்டு கண்ணீர் வடித்த அதே கேள்விதான் இப்போதும் அவளை வதைத்தது. மீண்டும் மீண்டும் யாருக்கும் தெரியாமல் கண்ணீர் வடிக்க முடிந்ததே தவிர, அவனுடன் அவளால் சேர்ந்து இருக்கவும் முடியவில்லை, பிரிந்து வேறு ஒருவரை திருமணம் செய்யவும் முடியவில்லை. இவளின் மனமும் உடலும் அவனுக்காகவே என்பது மட்டும் அவளுக்கு தெரிந்தது.

ஊருக்கு சென்ற கௌசிக், பேரளவு இன்பத்தையும், அதே அளவு துன்பத்தையும் அனுபவிக்க போகிறான்.
சில பிசினெஸ் விஷயங்களை பார்த்து செட்டில் செய்ய வேண்டி இருந்தது. பல கோப்புகள் இவனுக்காக காத்துக் கொண்டிருந்தன. அவன் எதிர்பார்த்தபடி சத்யாவுக்கு மருத்துவனை கட்ட முடியவில்லை. ஏனோ தொழில் விஷயத்தில் அவன் சற்று பின் தங்கி இருப்பதாகவே அவனுக்குத் தோன்றியது.
அதனாலேயே கயலின் பின் சுற்றிக் கொண்டிருந்த மனதை இழுத்து பிடித்து தொழில் பக்கம் செலுத்தினான். பல விஷயங்கள் முதலாளி இல்லாமலே செய்ய முடியும். சில வேலைகள் முதலாளிகளால் மட்டுமே செய்ய முடியும். வசந்தி வேலை செய்வாள் தான். இருப்பினும் மஹாதேவன் அளவுக்கு அவளுக்கு மருத்துவமும் தெரியாது. தொழிலும் தெரியாது. கௌசிக், மருத்துவம் படிக்கவில்லை. இருப்பினும் தொழில் தெரிந்தவன். சாமர்த்தியசாலி. மாகாதேவனின் அறிவுரைகளும், தாத்தாவின் ரத்தமும் சேர்ந்ததால்தான் அவனால் இந்த சிறு வயதிலேயே இத்தனை சொத்துக்கள், மருத்துவமனை அனைத்தையுமே பார்க்க முடிகிறது.
கயலின் காதலும் வேண்டும். தொழிலும் வேண்டும். எப்படி சமாளிப்பான்?
இவன் அவளை விரும்புகிறான். அவள் கார்த்திக்கை அல்லவா விரும்புகிறாள் ? அவள் மனதை எப்படி அவன் மாற்றுவான் ? அதுவும் பெரிய சவாலே !
காலை முதல் இரவு வரை வேலை செய்பவன், இரவின் தனிமையில் சிறுது நேரமாவது கயலுடன் உற(ரையா)வாடுவான். அவளிடம் பேச அவனுக்கு நிறைய விஷயங்களும் இருந்தன. செய்திகளும் இருந்தன.
ஹாய் டார்லிங் ! என்று இவன் தொடங்கும்போதே அவள் கன்னங்கள் சூடேறி சிவப்பது அவனுக்குத் தெரியாதே ?
ஹே!ப்ளீஸ் நீ ஒரு ஸ்மார்ட் போன் வாங்கிக்கோயேன். நான் எப்படி உன் முகத்தை பாக்கிறது ?
ம்ம்..அதெல்லாம் ஒன்னும் பாக்க வேணாம். அவள் கொஞ்சலாக சொல்வது அவனுக்கு தயக்கமாகவே தெரிந்தது. அவனுக்குத்தான் கார்த்திக்கின் காதல் தெரியுமே! அதற்க்கு மேல் அவளை அவன் வற்புறுத்தவில்லை. திருமணம் நடந்தாலும் அவன் அவள் மனதை மாற்றுவது சுலபனாதா ? யோசிக்க ஆரம்பித்து விட்டான். இப்போதெல்லாம் கார்த்திக் என்ற பெயர் கூட அவள் நினைவில் இல்லாமல், இவனே அவள் மனதை ஆக்கிரமித்த விஷயம் அவனுக்கு தெரியாதே. அதை கயல் அவனிடம் சொல்லும்போது அதை அவன் எப்படி உணர்வான்? பார்க்கலாம்.
தென் கயல், இன்னிக்கு நாள் எப்படி போச்சு ?
ம்ம்! ரொம்ப நல்லாவே போச்சு. சாப்டீங்களா? இப்படித்தான் பேச்சு இருந்தது.
பொதுவான விசாரிப்புகளுக்கு எதற்குப் பேச வேண்டும் என்ற மன நிலைக்கு வந்திருந்தான் கௌசிக். அவனையும் குறை சொல்ல முடியாது. இருபத்து ஆறு வயது வாலிபன், எந்த பெண்களிடமும் பேசிப் பழகாதவன். அலுவலகத்தின் வேலை பளுவை முடித்து காதலியிடம் பேசும்போது எவருக்குமே காதல் மொழிகளும் கொஞ்சல் பாஷைகளும் கேட்க நினைப்பது இயல்புதானே? முன்பெல்லாம் எல்லா விஷயங்களையும் அன்னையிடம் பகிர்ந்து கொள்ள பழக்கப்பட்டவனுக்கு, இப்போது புதியதாக தோன்றி இருக்கும் ஒதுக்கமும், பிரிவும் எதிரியே.
ஏனோ மனம் அவளிடம் பல விஷயங்களை பகிர்ந்து கொள்ள துடிக்கும் போது அவளுக்கு மட்டுமே ஏனோ விஷயங்கள் எதுவுமே இருப்பதில்லை. முதலில் அதை இயல்பாக எடுத்துக் கொண்டவனுக்கு, நாட்கள் செல்ல செல்ல எரிச்சலே மிஞ்சியது. சில நேரங்களில் நான் வேண்டாம், என்னோட பணம் மட்டும் வேணுமா என்று கூட தோன்ற ஆரம்பித்து விட்டது ? அதையே அவன் வார்த்தைகளும் வெளி காட்ட ஆரம்பித்தது.
ஹாய் டார்லிங் என்ற அழைப்புகள் இரு தினங்களாக இல்லை. அவன் குரலை கேட்காமல் இவள் தவித்துப் போனாள் . இவள் அழைத்தபோது, நான் மீண்டும் அழைக்கிறேன் என்ற பதில் வந்தது. அதனால் சற்று நிம்மதி அடைந்தாள். அவனிடம் இருந்து போன் அழைப்புகள் வரவில்லையே தவிர, ஸ்மார்ட் போன் புதியது வந்தது. அதன் விலையே அவனின் வசதியை காட்டியது. அவன் வசதியானவன் என்பது அவள் அறிந்ததுதான். ஆனால் அவன் வீட்டை பார்த்து மயக்கம் போட்டு விழுவாள் என்பது அவள் அறிந்திராதது.
மீண்டும் வருவாள் தேவதை.........

 

[Barani Usha]

NYD-98
இப்படியே போய் கொண்டிருந்தால் , இது சரி பட்டு வராது என்பது கௌசிக்கிற்கு புரிந்தது. அதை தவிரவும் அவனுக்கு அவளிடம் பேச வேண்டி இருந்தது. நேரில். தனக்கு அவள் மீது ஏதோ ஒரு ஈர்ப்பு இருப்பது உண்மைதான். அதுவே திருமணதிற்கு பிறகு காதலாக மாறக் கூடும் என்பதை அவன் நம்பினான். ஆனால் அது நடக்குமா என்ற சந்தேகம் அவனுக்கு வரத் தொடங்கியது. முதலில் அவளை பார்க்க பார்க்க ஏற்பட்ட ஈர்ப்பு, இப்போது அவளை பார்க்காத போது வேறு சில விஷயங்களையும் யோசிக்க வைத்தது. இது அவனை பற்றிய விஷயம் மட்டும் இல்லை. அவளை பற்றியது. இந்த சமுதாயத்தில் தன்னை சேர்த்துக் கொள்ள அவளும் ஒத்துழைக்க வேண்டும் தானே? இப்போது வந்திருப்பது தெளிவா? குழப்பமா? அவனுக்கே தெரியவில்லை. மனதை போட்டு குழப்பிக் கொள்ளாமல், மனதை இன்ப நிலைக்கு மாற்ற நினைத்தான்.
அவன் அந்த விருதை வாங்கி கொள்ளும்போது, அவன் அன்னையுடன் சத்யாவும், கயலும் இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்தான். ஆனால் சத்யா இப்போது இருக்கும் மன நிலையில் வர முடியாது என்று விட்டாள் . அவளின் குடும்ப சூழ்நிலை, கணவனுடன் இருக்கும் பிரச்சனை, இவனும் புரிந்து கொண்டான். ஆனால் கயல். அவள் அவனுடன் இருக்க வேண்டும். அவன் விருதை பெற்றவுடன், அவனை அவள் கொஞ்சினால் எப்படி இருக்கும் என்பது வரை அவன் கற்பனை நீண்டது. தனக்கு தானே தலையில் தட்டிக் கொண்டவன்,
ச! என்ன குட் பாய் இப்படிலாம் நினைக்கற? தன்னை தானே திட்டிக் கொண்டான்.
அப்போது பவித்ரா கால் செய்தாள் . அவளுக்கு இவனிடம் சில விஷயங்கள் பேச வேண்டி இருந்தது.
என்னடா எப்படி இருக்க ?
குட்!
குசல விசாரிப்புகளுக்கு பின்,
டேய்! சத்யாவுக்கு நீ சொன்ன மாதிரியே சில இடங்கள் பார்த்து வச்சிருக்கோம். அதே மாதிரி முத்துவுக்கும் சில கிளைன்ட் ஓகே சொல்லி இருக்காங்க. பட் ரேட் ஒத்து வருமான்னுதான்தெரியல. நான் வேற ஒன்னு யோசிச்சேன்.
என்ன ?
சத்யாவுக்கு நீ வேற ஹாஸ்பிடல் கட்டறதுக்கு பதில் அவளுக்கு அவ ஹஸ்பண்டோட இடத்தையே வாங்கி கிப்ட் பண்ணிடேன்?
நோ நோ! அவளுக்குன்னு ஒரு ஹாஸ்பிடல் அப்பாவோட கனவு. என்னால அதை மாத்த முடியாது. இன் அடிசன் நீ சொன்ன மாதிரி வேண்ணா பண்ணலாம். நீ சொன்னதும் நல்ல ஐடியாதான். ஆனா அவரோட இடத்தை தவிரவும் அங்க இருக்கற இன்னும் கொஞ்சபேரோட நிலமும் இருக்கு. எல்லாமே தோட்டம். ஒப்பேன் ஸ்பெஸ் னா எனக்கு பிரச்சனையே இல்ல. ஓகே! ஐ ஹவ் டு திங்க்.
ஓகே டா! இப்போ இந்த இடங்களை பாக்க யார் வருவா? நான் போகவா ?
நோ பவி , நான் சத்யா வீட்டுல பேசிட்டு உனக்கு சொல்லறேன். சித்தப்பாவுக்கு இந்த பீல்டில் நிறைய அனுபவம் இருக்கு . சோ நான் அவர்கிட்ட போய் பாக்க சொல்லறேன். அதே மாதிரி உன்ன சைடுல யாரு வருவாங்க டீடெயில்ஸ் எனக்கு அனுப்பு. சைட் பத்தின எந்த டீடெயில்ஸ் அவருக்கு வேணுனா லும் நீங்க தரணும். என்னாலையும் எவ்ளோ சீக்கிரம் முடியுமோ அவ்ளோ சீக்கிரம் அங்க வரேன். அண்ட் ஒன் மோர் திங் பவி , பிஸ்னஸ் விஷயத்துல நான் யாருக்காகவும் எந்த காம்ப்ரமைஸும் பண்ணிக்க மாட்டேன். உன்னோட ஆபிஸ்ல அதை தெளிவாக்கிடு .
யா !ஐ வில் !
பிசினஸ் பேசியபின்,
அதெல்லாம் இருக்கட்டும். இப்படியே பிஸ்னஸ் பார்த்தா எப்போ பெர்சனல் லைப்பை பாக்கறது?
ஏன் அதுக்கென்ன இப்போ ?
அதுக்கு என்னவா?
நீ லவ் பண்ணற ! உனக்கு வேண்ணா பிசினெஸ் முக்கியமா இருக்கலாம். ஆனா அவளுக்கு? யோசிச்சியா ! அடிக்கடி பாக்கனுன்னு தோணும். சும்மாவே உன் மேல இடிக்கனுன்னு தோணும். உன் தோளுல மூஞ்சி தேய்கனும் போல இருக்கும். பார்த்தும் பாக்காதது போல கிஸ் பண்ணுன்னு தோணும். இன்னும் ஏதேதோ தோணும்டா.
ஓகே மிஸ்ஸஸ் க்ராண்ட்மா! அதேபோல பசங்களுக்கும் என்னதோணும்?
டே! நான் ஒரு பொண்ணுடா! என்னால பொண்ணுங்கள பத்தி மட்டும் தான் சொல்ல முடியும். பசங்களோடது.ம்ம் என்னக்கு தெரியாது. பட் என்னோட ஹபீ சொல்லி எனக்கு தெரியும். ஆனா உன்கிட்ட சொல்ல முடியாது.
வை ?
அதெல்லாம் ஏ(A) நான் உன்கிட்ட பேச மாட்டேன்.
ஓகே! சொல்ல வேணாம். நமுட்டு சிரிப்புடன் முடித்துக் கொண்டான்.
ஒகே டா! எனக்கு நிறைய வேலைகள் இருக்கு. நான் லொகேஷன் டீடெயில்ஸ் வாங்கிட்டு உனக்கு சொல்லறேன் பை .
புன்முறுவலுடன் அழைப்பை துண்டித்தவனுக்கு மனம் ஏனோ காற்றில் மிதப்பது போல தோன்றியது.
இனிய கற்பனைகளில் மூழ்கவிடாமல் வேலைகள் அவனை பாடாய் படுத்தியது. வழக்கம்போல இரவும் வந்தது. கயல் தானாகவே இன்று அழைப்பாளா ? என்று ஆதங்கத்துடன் அவன் காத்திருந்தான். அவனை அவன் நாயகி தவிக்க விடவில்லை.
அவளே அழைத்தாள் . அதுவும் வீடியோ காலில். அவளால் அவனிடம் பேசாமல் இருக்க முடியவில்லை. அவன் முகத்தை பார்க்கவில்லை என்றாலும் குரலையாவது கேட்க வேண்டும்.
ஹலோ !
ஹை டார்லிங்! வழக்கம்போல குதூகலமாக குரல் வந்ததை இப்போது பார்க்கவும் முடிந்தது. அவள் கண்ணில் கண்ணீர்!
ஹை பேபி என்ன க்ரையிங்கா ?
பதில் இல்லை.
பேபி ப்ளீஸ் என்னன்னு நீ சொன்னாதானே புரியும்?
நானேதான் சொல்லனுமா?உங்களுக்கு தெரியாதா ?
நேரடியாகவே பேசி பழக்கப்பட்டவனுக்கு இவை எதுவும் புரியவில்லை.
சாரி சாரி பேபி நீ அழாத. என்ன ப்ராப்லம்னு சொல்லு. நான் சரி பண்ண பாக்கறேன். மனம் பதறியது.
மீண்டும் பதில் இல்லை.ஏதாவது மணி பிராஃபலமா ? வேற யாராவது கடன் திருப்பி கேட்டு வந்தார்களா ? இல்ல கார்த்திக். அம்மா பைன் தானே?
அவனுக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை என்பதே அவளுக்கு இப்போதுதான் புரிந்தது.மனதிற்குள் சிரித்துக் கொண்டவள், வெயிட் வெய்ட் அதெல்லாம் எதுவுமே ப்ராப்லம் இல்ல. நீங்க ஏன் ரெண்டு நாளா ஏன் எங்கிட்ட பேசல ? உங்க குரலை கேட்காம நான் எவ்ளோ தவிச்சுப்போயிட்டேன் தெரியுமா ? உங்கள பாக்கதான் முடியல, சரி பேசகூடவா முடியாது ?
அவள் சிறிது நேரம் திட்டிக் கொண்டிருந்தாள். இவன் அமைதியாகவே இருந்தான்.
அவனிடம் இருந்தும் சிறிதும் பதில் (வினை) வரவில்லை . இவள் வாயை மூடிக் கொண்டாள் .
நான் இவ்ளோ சொல்லறேன்! ஏதாவது பதில் சொல்லறீங்களா ?
பதில் இல்ல. கேள்வி !உனக்கு என் மேல அவ்ளோ லவ்வா ? அவன் கண்கள் அவளை அத்தனை கூர்மையாக அளவிட்டது.
அதில் இருந்த உள்ளர்த்தம் அவளை குத்தியது. இதற்க்கு அவளால் என்ன சொல்ல முடியும்? இது அவளுக்கு தெரியாதே ?
அவன் தன்னிடம் பேசவில்லை என்பது மட்டுமே தெரிந்தவளுக்கு தான் அவனை காதலிக்கரோமா இல்லையா என்பதே தெரியவில்லையே ?
எனக்கு தெரியல. தலையை குனிந்து சொன்னாள் . அவள் முகத்தை தூக்கி அவள் கண்ணோடு கண் கொண்டு பேச வேண்டும் போல இருந்தது. எதையோ எதிர்பார்த்தவனுக்கு இன்றும் ஏமாற்றமே .
ப்ச் விடு. சாப்டியா ?
ம்ம்..
சரி போய் தூங்கு.
அவ்ளோதானா !
ஏன் ? வேற என்ன வேணும்?
எனக்கு சொல்ல தெரியல!
என்ன மிஸ் பண்ணறியா ?கண்களில் இருந்து கண்ணீர் முத்துக்கள் கொட்டியது.
என்ன பாக்க வரியா? அவார்ட் பங்க்சனுக்கு ? பவித்ராவோட!
எப்போ ?
வர்ற ப்ரை டே !நான் டிக்கட் போட்டுட்டு சொல்லறேன். ஆபிஸ்ல லீவு சொல்லிடு.
ம்ம்.. எப்போ ரிட்டர்ன் ?
சன் டே , ம்ம் ஓகே ! உங்கம்மாகிட்டையும் சொல்லிடு .
ம்ம்..
அவர்கள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் சந்திக்க காத்துக் கொண்டிருக்கும்போது சத்யாவும் முத்துவும் சந்தித்துக் கொண்டனர். ........................................

சத்யாவின் நிலைமை இன்னும் மோசமாகி போவதுபோல தியாகுவுக்கு தோன்றியது. அவருக்கு முத்துவிடம் பேச வேண்டும் போல இருந்தது. இருப்பினும் அன்று சிவா தந்தையிடம் சொன்ன ஒரு சில காரணகளுக்காக வாய் மூடி அமைதியாக இருந்தார். இருப்பினும் அவர்களை சேர்த்து வைக்க அடிக்கடி அவர்கள் சந்தித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று தோன்றியது.
சத்யா!
அப்பா !
நாளைக்கு நான் என்னோட பிரண்ட் பாக்க ஸ்ரீ பெரும்புதூர் வரைக்கும் போக வேண்டி இருக்கு. நீயும் வரியா? இல்லப்பா நீங்க அம்மாவை கூட்டிட்டு போங்க. நான் வரல.
இல்லம்மா நீ எங்கையும் வெளில போகறதும் இல்ல. வீடு ஆஸ்பத்திரின்னு சுத்தற . உனக்கும் ஒரு சேன்ஜ் வேண்டாமா ?
ப்ச் பரவால்லப்பா . நான் என்ன மத்தவங்கள மாதிரியா ? நான் எங்கையாவது போனா எல்லாரும் என்னோட கல்யாண வாழ்க்கையைதானே பாக்கறாங்க . யாரோட பரிதாபமும் எனக்கு வேண்டாம்பா.
கண்களில் முட்டிய அழுகையை உள்ளிழுத்தாள் .
பெற்றவர்களுக்கும் மனம் வேதனையாகத்தான் இருந்தது.
பின்னோடே சிமியும் வந்தார்.
அழாத சத்யா. சீக்கிரமே உங்களுக்குள்ள இருக்கற பிரச்சனை சரியாயிடும். தோளில் சாய்ந்து அழுதவளை எபப்டி சமாதானப்படுத்துவது என்பதே அவளுக்கு தெரியவில்லை.
இவர்களால் செய்ய முடியாததை விதி செய்தது.
முத்துவாலும் இவளை பிரிந்து இருக்க முடிவதில்லை. ஏதோ மனதின் வைராகியத்திற்க்காக இவளை பார்ப்பதை தவிர்த்தாலும், அவளே மூளையை வண்டாக குடைந்தாள். என்னதான் மற்றவர்களுக்கு போக்கு காட்டிவிட்டு வந்து வந்து திருட்டுத்தனமாக மனையாளை அவளுக்கே தெரியாமல் பார்த்தாலும், உரிமையாய் அவளை அடைய வேண்டும், வாழ்நாள் முழுவதும் அவளுடன் இருக்க வேண்டும், குழந்தைகள் பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆசைகள் வரத்தான் செய்தது. அதிலும் அவளை போலவே அழகாக வெள்ளையாய் அறிவாய் கொஞ்சலாய் மயக்கும் சிறு பெண் குழந்தையும் வந்து அவன் கற்பனையில் சிரித்தது.
ம்ம். பொண்டாடியவே தூக்கி கொஞ்ச முடியல. எங்கேர்ந்து நம்ம புள்ளைய கொஞ்சறது என்று தன்னை தானே திட்டிக் கொண்டு குப்புற படுத்துவிடுவான். இல்லை பெரிய காளையும் சின்ன காளையும் பேசிக் கொள்வார்கள். தினமும் சென்று தனது காதலியை சந்தித்து விட்டு வரும், மாட்டுக் காளைக்கு தெரியாதா ? அண்ணனின் ஏக்கம்! அவனும்தானே அண்ணிக்காக ஏங்கி கொண்டிருக்கிறான்.
ஆம்! சத்யா இருக்கும்போது அவனை ஒரு வார்த்தை திட்டக் கூட விட மாட்டாள். காலையில் எழுந்து வந்ததுமே கட்டிக் கொண்டு கொஞ்சுவாள். விலங்குகளும் நம்முடைய அன்பிற்கும் பாசத்திற்கும் ஏங்குபவை தானே🐂
டேய் காளை !
எனக்கு பொண்ணு பொறந்தா அவதான் உன்ன பார்த்துக்குவா! சின்ன புள்ள தானேன்னு அவளை ஏமாத்தக்
கூடாது. அவகிட்ட உன்னோட வீரத்தை காட்டின குச்சி பிஞ்சுரும் பார்த்துக்க! எல்லாம் புரிந்தவன் நன்றாகவே மண்டையை ஆட்டினான்.
ஆமா ! அடியேன்னு கூப்பிட பொண்டாட்டிய காணோமா ! அதுக்குள்ள எட்டாவது புள்ளைக்கு என்ன பேர் வைக்கறதுன்னு யோசிச்சான்னா ஒருத்தன்.
ஏ! கிழவி காலைல வந்து எங்கிட்ட வம்பு பண்ணாத போயிடு.
பொண்டாட்டிய கூப்பிட துப்பில்லை. என்ன திட்டறான்.
வாயில் முணுமுணுத்தாலும் அது அவனுக்கு நன்றாகவே காதில் விழுந்தது . பொண்டாட்டியை பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆவலும் வந்தது. சரி! நேரில் வர சொன்னால் வருவாளா ? வருவாள்தான். ஆனாலும் மனதிற்கு கொஞ்சம் கூச்சமாக இருந்தது. அவளுக்கு போன் போட்டு பார்ப்போமா?
போனில் அழைத்தான். மனசுக்கு சங்கடமாக இருக்க, அந்த வாரத்தின் விடுப்பை அன்றே எடுத்துக்கொண்டாள் . குளித்து விட்டு வந்து வழக்கம் போல அவள் துறைக்கு சம்பந்தமான புத்தகத்தை எடுத்துக் கொண்டாள் . அதில் குறித்துக் கொண்டு பாஷ்யம் சற்று ரிலாக்ஸாக இருக்கும்போது சந்தேகங்களை தீர்த்துக் கொள்வாள். அப்படி அவரிடம் பேசும்போது மனதிற்கு புது தெம்பாகவும் இருக்கும். நிறைய விஷயங்களை தெரிந்துக் கொள்ள முடியும். ஒரு கேஸ் ஹிஸ்டரியை படித்துக் கொண்டிருக்கும் போது , கை பேசி அழைத்தது . யார் என்று பார்க்காமலே போனை காதில் வைத்தவள், ஹலோ!
ஏஞ்சலு! சடக்கென நம்பரை பார்த்தவளுக்கு இன்ப அதிர்ச்சி.
இவன் போனே பண்ண மாட்டான். ஏஞ்சலுன்னு வேற கூப்பிடறான், சந்தேகமாக,
ம்ம் சொல்லுங்க, நான் சத்யா பேசறேன்.மனம் படபடத்தது. அது அவளுக்கு பிடித்திருந்தது.
அவனுக்கும் ஏதோ ஒரு புதுவித உணர்ச்சி. அதை அவள் அறிந்துவிடக் கூடாதே.
சட்டென தன்னை மாற்றியவன்
டாக்டரு,
ம்ம் சொல்லுங்க.
ஒண்ணுமில்ல, சும்மாதான். அன்னிக்கு உங்ககிட்ட உங்கள திட்டிட்டு வந்ததுக்கப்புறம் மனசே சரி இல்ல. அதான் உங்கள , பாக்க, இல்ல உங்ககிட்ட பேசலான்னு .
அன்று எடுத்தெறிந்து விட்டு போனவனா இவன்? இன்று குரல் இப்படி தந்தி அடிக்கிறதே ?
சரி வேறென்ன? வேண்டுமென்றே பிகு பண்ணாள் .
அவனுக்கு சுருக்கென்றது. எத்தனை ஆசையாக அவளுக்கு அழைத்தான். எத்தனை இனிய கற்பனை. ஒரே வார்த்தையால் மூஞ்சியில் அடித்து விட்டாள் .
வேற என்ன?
ஒன்னும் இல்ல. வயலுக்கு போறேன். பட்டென போனை வைத்து விட்டான்.
மனதிற்குள் சிரித்தவள், மறுமுறை அவனை அழைத்தாள் . அவன் கோபத்தில் எடுக்கவில்லை. ஏனோ சிறு குழந்தை போல முஞ்சியை தூக்கி வைத்துக் கொள்ளும் அவன் முகத்தை அவளுக்கு பார்க்க வேண்டும் போல தோன்றியது.
கீழே ஓடி சென்றவள்,
அப்பா இதோ டூ மினிட்ஸ், நானும் உங்களோட வரேன்.
அவளின் மலர்ந்த முகத்தை பார்த்த பெற்றோருக்கு மனம் பூத்தது.
அவன் வீட்டில் இல்லை வயலில் தான் இருக்கிறான் என்பதை சரவணன் மூலம் தெரிந்து கொண்டு அங்கேயே அவனை பார்க்கச் சென்றாள் . அப்போது மதிய நேரமானதால் எங்காவது கடையில் வாங்கி கொள்ளலாம் என்று மெயின் ரோட்டிற்கு வந்தான். அப்போது இவர்களின் கார் வரவும் சரியாக இருந்தது.
ஹலோ மாப்பிள! வாங்க, எங்க போகணும்?
ஆச்சி இன்னிக்கு சந்த வரைக்கும் போயிருக்கு . சாயந்தரம்தான் வரும். அதான் கடைல சாப்பிட்டுக்களானு..
வாங்க சேர்ந்தே போவோம்.
மூவரும் உண்டபின்னர்,
உங்களை வீட்டுல விடட்டுமா ?
இல்ல பரவால்ல நீங்க கிளம்புங்க நான் போய்க்கறேன் . டாக்டர் அம்மாவுக்கு வேற வேல இருக்கும். உங்களுக்கு எதுக்கு தொந்தரவு? குத்தலாகச் சொன்னான்.
முத்துவை பார்த்தும் பார்க்காதது போலவே இருந்து கொண்டாள் .
ம்ம் பொண்டாட்டிதானே வந்து பேசட்டும்.எப்ப பார்த்தாலும் நானேதான் வந்து வந்து பேசணுமாக்கும். மனதில் கருவினாள் .
புருஷன் இங்க நிக்கறானே! மூஞ்சில வியர்வையை தொடச்சு விடுவோம். அன்பா ரெண்டு வார்த்தை பேசுவோம், ஒன்னு தெரியுதா பாரு ராட்சசி! வாடி நீ என்கிட்ட மாட்டும்போது உன்ன பாத்துக்கறேன்.
அவள் இன்றே அவனிடம் தனியாக மாட்டினால் ................... தெரியாமல் மனதிற்குள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் திட்டிக் கொண்டிருந்தனர். (பண்ணுங்க பண்ணுங்க நாங்களும் பாக்கத்தானே போறோம்)
இருவரின் முகபாவங்களையும் பார்த்த தியாகு,
பரவால்ல இருக்கட்டும் மாப்பிள. சத்யா உங்கள ஆச்சியை எல்லாரையும் பாக்கத்தான் வந்தா. உங்க வீட்டுல கொஞ்ச நேரம் அவ ரெஸ்ட் எடுக்கட்டும். எனக்கு கொஞ்சம் வெளில போக வேண்டிய வேலை இருக்கு. அத முடிச்சுட்டு வந்துடறேன்.
சரிங்க மாமா.
அவளை அவன் வீட்டில் விட்டுவிட்டு கிளம்பி விட்டார். இன்னும் ஒரு வாரத்தில் பொங்கல் என்பதால், ஊர் களை கட்ட தொடங்கி இருந்தது. அறுவடை முடிந்து பயிர்கள் மூட்டைகளில் அடைக்க பட்டிருந்தது. அதில் இருந்து முத்துவுக்கும் ஒரு கணிசமான தொகை வந்திருந்தது. அதில் முதலில் சமையல் அறையையும், கழிவறையையும் சற்று மாற்றி இருந்தான்.
அதனால் முன் போல இல்லாமல், அவள் பயம் இன்றி கை கால் கழுவிக் கொண்டு வந்தாள். இருந்தாலும் படி ஏறும் போது கால் பிசகி சுளுக்கு பிடித்தது.
அம்மா என்று வலி பொறுக்க முடியாமல், உட்கார்ந்து விட்டாள் . காளைக்கு தீவனம் வைத்துக் கொண்டிருந்தவன், சத்தம் கேட்டு ஓடி வந்தான் .
என்னாச்சு என்னாச்சு டாக்டர் .
பதறி தூக்கினான். வலியை பொறுத்துக் கொண்டவள்,
ஒண்ணுமில்ல. ஒண்ணுமில்ல. சும்மாதான் கால்ல ஸ்ப்ரைன் ஆகிடுச்சு.
அப்படின்னா?
ம்ம் சுளுக்கு .
அவ்வளவுதானே , இருங்க நான் பார்த்துக்கறேன்.
என்கிட்டையேவா? என்னோட பஸ்ட் எய்ட் பாக்ஸுல மருந்து இருக்கும்.
சரி. எங்க இருக்கு.
அது கார்ல விட்டுட்டேனே ? நுனி நாக்கை கடித்துக் கொண்டாள் .
கை கட்டி தள்ளி நின்றிருந்தவன், முன் சற்று கூச்சமாக இருந்தது.
அதற்குள் ஏனோ முட்டியில் வலி வின்வின் என்றது.
அவளின் முக சுணக்கத்தில் அருகில் வந்து என்னாச்சு டாக்டர் ? அவள் கைகள் தானாகவே முட்டியை பிடித்துக் கொண்டது.
கையை தள்ளி புடவையை தூக்கினான்.
முத்து ப்ளீஸ் நீங்க வெளில போங்க. நானே பாத்துக்கறேன்.
அவனை தள்ளி இருக்க சொன்னது அவனுக்கு கோபத்தை ஏற்படுத்தியது.
நான் ஒனக்கு புருஷண்டி பல்லை கடித்து வார்த்தையை அவன் துப்பியதில் அவளுக்கு வந்த பயத்தில் உதடுகளும், வார்த்தைகளும் தானாகவே மூடிக் கொண்டது. முட்டியில் அடிபட்டு ரத்தம் பிசு பிசுவென பாவாடையில் ஒட்டிக் கொண்டது.
ஓடி சென்று வேட்டியை கிழித்து டெட்டால் போட்டு அந்த இடத்தை சுத்தப் படுத்தி தேங்காய் என்னையும் மஞ்சளும் சேர்த்து போட்டான்.
அடுத்து ஏதோ ஒரு எண்ணையை எடுத்து காலில் உருவினான். அவளால் வலி பொறுக்க முடியாமல் அவன் புஜங்களையே அழுத்தி பிடித்துக் கொண்டாள் . அவள் அழுத்திதான் பிடித்தாள் என்றாலும், அந்த முரட்டு காளைக்கு வலி ஒன்றும் தெரியவில்லை.
இறுதியில் அவன் ஒரு இழு இழுத்து சுளுக்கை எடுத்ததில் வலி தாங்காமல், மூர்ச்சை ஆகி விட்டாள் .
வியர்வை பூத்திருந்த முகத்தில் லேசாக தண்ணீர் அடித்தான். அதில் கண் விழித்தவள்,
என்னால தாங்க முடியலடா, இனிமே எனக்கு வேணாம். குழந்தை போல சிணுங்கினாள் .
சரி வேணாம். எதுக்கு இனிமே அதான் சரியாகிடுச்சே ?
வாட்?
பின்ன கால நல்லா உதறி பாருங்க. காயம் பட்ட கால ஒன்னும் பண்ண வேணாம். மெதுவாக காலை உதறி பார்த்தாள் . ஆமா ! ஒண்ணுமே இல்ல. ரொம்ப தேங்க்ஸ் முத்து . அவளின் நன்றிகளை அவன் காதில் வாங்காதது போல முகம் கழுவ சென்று விட்டான். அவள் மயக்கத்தில் இருந்த போதே அவளுக்கு குடிக்க
ஜூஸ் வாங்கி வைத்திருந்தான். பார்ரா நம்ம வீட்டுக்காரனை! மனதில் மெச்சிக் கொண்டவள், மெதுவாக ஜூஸை காலி செய்தாள் . அதற்குள் முகம் கை கால் கழுவி வந்தவன்,
என்ன டாக்டர் இப்படி கைய அழுத்தி வச்சிருக்கீங்க ? பாக்கறவங்க என்ன நினைப்பாங்க. ரெண்டு நாளைக்கு நான் சட்டையோடவே சுத்தணும்.💕😜💕💕💕💕😍
ஏன் பாக்கறவங்க என்ன சொல்லுவாங்க ?
ஏன் உங்களுக்கு தெரியாதா ?
ம்ம் தெரியாதே !
ம்ம் என்ன முத்து ஊருலேர்ந்து பொண்டாட்டி வந்தாளான்னு கேப்பாங்க.💕💕
ஆமான்னு சொல்லுங்க.
அயோ என்று தலையில் அடித்துக் கொண்டான்.
பொறுக்க முடியாமல், ஏங்க நீங்க எப்படிங்க டாக்டர் ஆனீங்க !
அவளுக்கு அவன் மட்டம் தட்டுவதில் கண்ணீர் வந்தது.
அதில் பதறியவன், டாக்டர் இதுக்கெல்லாமா அழுவாங்க ?
எனக்கு தெரியலைன்னுதானே.............
அதற்குள், அவள் வாயில் விரலை வைத்து, புரசுனும் பொண்டாட்டியும் ரொம்ப நாள் கழிச்சு பார்த்தா ?
ம்ம்..
சட்டென அவன் மூச்சு காற்று அருகில் வரவும் அவளுக்கு புரிந்தது.
சிவந்த முகத்தை திருப்பிக் கொண்டாள் .
டாக்டர் குரல் மயக்கியது.
ம்ம்! எனக்கு தாங்ஸ் சொன்னீங்க.
ம்ம் !
எனக்கு தாங்ஸ் வார்த்தைல வேணாம். சொல்லிக் கொண்டே இருந்தவன் அவளின் முக மாற்றத்தில் அவள் உதடுகளை சிறை செய்தான். 💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💋💕💕💕💕
அவள், அவன் புஜங்களை பற்றிக் கொண்டதற்கு பதிலாக அவன் அவள் மெல்லிடையை இறுக்கி பிடித்தான். அதை அவள் பொறுத்துக் கொண்டாள் . எத்தனை நேரம் அந்த மோன நிலை இருந்ததோ அவர்களுக்கு தெரியாது. பல மாதங்களாக தவித்திருந்த இருவருக்கும் அந்த நேரத்து அந்த தாபம் தேவையாகத்தான் இருந்தது. இருவருமே அடுத்த நிலைக்கு தயாரானதை அந்த நேரம் உணர்த்தியது. மனதிற்குள் ஏக்கங்கள் இருந்தாலும் முத்துவுக்கு மனதில் பல வலிகள் இருந்தன. அதை இவளால் தான் போக்க முடியும் என்பதை அவன் அறிவான். இருப்பினும் திடீர் திடீர் என்று வரும் அவனின் தாழ்வு மனப்பான்மை அவனை அவளிடம் தன் மனதை உணர்த்த முடியாமல் தடுத்தது. அவனின் கோபத்திற்கு பயந்தும், வள்ளியை நினைத்தும் பயந்திருந்தவள் அவனிடம் தன் மனதை ஏக்கத்தை சொல்லாமல் வைத்திருந்தாள் . இவர்களை இப்படியே விட்டால், தனக்கு வேலை இல்லாமல் போய் விடும் என்று காதல் தேவதை இருவருக்கும் சந்தர்ப்பத்தை ஏற்படுத்தியது. இயற்கையும் அதற்க்கு துணை செய்தது.

அப்படி எல்லாம் இல்லை மக்களே! சத்யாவின் அப்பா கார் சத்தம் இருவரையும் பிரித்தது . .. வெற்றிகரமாய்😜😉👌
நாம் இவ்ளோ கஷ்டப்பட்டா இந்த சின்ன சத்தம் வந்து இப்படிபன்னிடுச்சே... நொந்து போன காதல் தேவதையுடன் 🤦‍♀️

மீண்டும் வருவாள் தேவதை.............