Your browser does not support JavaScript!

லாகின் செய்வதில் சிரமம் இருப்பவர்கள் தொடர்பு கொள்ள வேண்டிய மின்னஞ்சல் - sahaptham@gmail.com


Completed கனவாய் நான் வருவேன் - Tamil Novel

Status
Not open for further replies.
20


மது இன்னும் எவ்வளவு நேரம் குளிச்சுகிட்டு இருப்ப எனக்கு டைம் ஆச்சு என்று கூற ஷர்மாவின் இதயம் வேகமாக துடிக்க ஆரம்பித்தது...பயந்தபடி எதிர்ப்பட்ட அறைக்குள் புகுந்து கொண்டார்.

ரவி கவனித்து விட்டாரா என்று அறைக்குள் ஆராய...நல்லவேளை ஷர்மா உள்ளே வந்ததை கவனிக்க வில்லை.

படபடக்கும் இதயத்தோடு பக்கத்து அறையில் காத்திருக்க ஆரம்பித்தார்.

சற்று நேரத்தில் மதுவின் குரல் சற்று குழைந்த படி கேட்டது என்னங்க பிரச்சினை உங்களுக்கு நான் தான் உங்களை அப்பவே வேலைக்கு கிளம்பி போக சொல்லிட்டேனே அப்புறம் ஏன் போகாம கத்திகிட்டு இருக்கீங்க…

நீ எனக்குத் தர வேண்டியதை குடுத்துட்டா நான் ஏன் இப்படி கத்திகிட்டு இருக்க போறேன்…

போதும் போதும் இதையே இன்னும் எத்தனை நாள் சொல்லுவீங்க... இப்ப கொடுக்க வேண்டியதுக்கும் சேர்த்து தான் நேத்து ராத்திரியே வசூல் பண்ணிட்டீங்களே அதனால இப்போ எல்லாம் ஒன்னும் கிடையாது என்று பொய்க் கோபத்தோடு பேசினாள் மதுமதி.

சரி நீ ராத்திரி கொடுத்ததை அசலா வச்சிக்கோ...வட்டியை நான் இப்போ கொடுத்துட்டு போறேன்…

நீங்க எந்த வட்டியும் தர வேணாம்... இப்போ வட்டி கொடுக்கறேனு சொல்லுவீங்க இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல அசலை கொடுக்கறேனு ஆரம்பிப்பீங்க இந்த விளையாட்டுக்கு நான் வரல…
இதோட ரெண்டாவது தடவை நான் குளிச்சாச்சி... இனி என்னால குளிக்க முடியாது…முதல்ல கிளம்புங்க…


என்ன மது புருஷன் கொடுக்கிறேன்னு சொல்றத கூட வேணாம்னு சொல்லறியே என்று அவளை இழுத்து தனது கைகளுக்குள் வைத்துக் கொண்டார்.


கொடுத்ததெல்லாம் வேணான்னு சொன்னதால தான் என் வயித்துல உங்க குழந்தை கருவா வளர்ந்து நிக்குது அதனால கொடுத்தவரை போதும் தயவுசெஞ்சு ஆபீஸ் கிளம்புங்க வண்டி வேற சர்வீஸ்ல இருக்குனு சொல்லி இருக்கீங்க இந்த டெல்லி டிராபிக்ல அவதிப்பட்டு சீக்கிரமா ஆபிஸ் போய் சேருங்க இல்லனா உங்கள காணோம்னு தேடிட்டு வீட்டுக்கு வந்துட்டு போறாங்க என்று அவனின் அணைப்பில் இருந்தவாறு கூறினாள்.

இன்னைக்கு ஆபீஸ் கண்டிப்பா போய்த்தான் ஆகணுமா மது கார் வேற இல்ல நடந்து மெயின் ரோட்டுக்கு போய் அங்கிருந்து ஆட்டோ புடிச்சி... ஓ மை காட் ப்ளீஸ் மது இன்னைக்கு ஒரு நாள் வீட்டில் இருக்கறனே… என்று மதுவின் மணிவயிற்றை தடவியபடியே கெஞ்சினார்.

ம்ம் ‌..இருக்கலாமே…ரொம்ப நாளா என்னை கோவிலுக்கு கூட்டிட்டு போறேன்னு டிமிக்கி கொடுத்துகிட்டே இருக்கீங்க இன்னைக்கு மாட்டினீங்களா...கிளம்புங்க என்னை கோவிலுக்கு கூட்டிட்டு போறீங்க என்று கூற

உன் கூட கோயிலுக்கு வர்றதுக்கு ஆட்டோல போற கொடுமை எவ்வளவோ பெட்டர் நான் கிளம்புறேன் மது என்று அவளை இழுத்து அணைத்து அவசர இதழ் முத்தம் ஒன்றைக் கொடுத்துவிட்டு வெளியேறினார்.

செல்லும் ரவியை வாசல்வரை சென்று வழியனுப்பி விட்டு கேட்டையும் சாத்திவிட்டு முன்னறையின் கதவின் தாழ்ப்பாளை போட்டு விட்டு
உள்ளே வந்த மது தலையில் கட்டியிருந்த துவாலையை கழட்டி முடியை நன்றாக விரித்து விட்டாள்.

பிறகு டிரெஸ்ஸிங் டேபிளில் முன்பு வந்து நின்றவள் அங்கிருந்த கண் மையை எடுத்து கண்களுக்கு திக்காக திட்டிக்கொண்டு நெற்றியில் கலைந்திருந்த குங்குமத்தை சரி செய்து அதை நல்ல பெரியதாக வைத்துக்கொண்டாள்.
பிறகு புடவை கொசுவத்தை அவிழ்த்து மீண்டும் மடிப்பு எடுக்க ஆரம்பித்தாள்.

அப்பொழுது அவளின் பின்னால் இருந்த மது என்ற ஷர்மாவின் வசீகரக் குரல் அவளின் காதுகளில் கேட்க அவசரமாக புடவையை சொருகியவள் பயந்து திரும்பிப்பார்க்க கதவில் நன்கு சாய்ந்தபடி ஷர்மா அந்தக் காந்தக் கண்களை கொண்டு மதுவை மயக்கும் தோரணையில் நின்று கொண்டிருந்தார்.

ஹேய் நீ எப்படி உள்ள அதான் கதவை லாக் பண்ணினேனே என்று குழம்பித்தவிக்க…


நோ டென்ஷன் மது கதவு பூட்டி தான் இருக்கு நீ கதவ பூட்டிட்டு தான் உள்ள வந்த ஆனா நான் அதுக்கு முன்னாடியே உள்ள வந்துட்டேன் என்று கூற நெஞ்சினில் கைவைத்தவள் அப்படியே சுவற்றுடன் சாய்ந்தாள்.

அப்படினா நானும் ரவியும் பேசிட்டு இருந்தது….என்று பாதியில் நிறுத்த


பேசிட்டு இருந்தது முத்தம் கொடுத்தது எல்லாத்தையுமே பார்த்துட்டுதான் இருந்தேன் மது என்று கூறியபடி அவளின் அருகில் வர


ச்சீ...தள்ளிப்போ தள்ளி விட்டாள்.

ஆனால் அவரோ துளி அளவு கூட நகராமல் பார்வை மட்டும் மதுவின் மணி வயிற்றில் இருந்தது...

புடவையை அவசரமாக சரி செய்தவள் அவரை விட்டு சற்று தள்ளி கொண்டாள்.

வீட்டில் ஒரு லேண்ட் லைன் ஃபோன் இருக்கிறது அதில் வேண்டுமானால் ரவிக்கு அழைக்கலாம் ஆனால் அவர் கண்டிப்பாக இப்பொழுது அலுவலகம் சென்றிருக்க வாய்ப்பில்லை இவனிடம் இருந்து எப்படித் தப்பிப்பது என்று அங்கும் இங்கும் தேட

ஏன் மது என்ன பார்த்து பயப்படுற உனக்கு பேபி ஃபாம் ஆகியிருக்குனு ரவி சொன்னான் உனக்கு உடம்பு முடியலன்னும் சொன்னான் அதான் பார்த்துட்டு போகலாம்னு வந்தேன் ஆனா உன்ன பாத்தா அப்படி தெரியலையே என்றார்.

நான் நல்லாத்தான் இருக்கேன் என்னை பாத்துட்ட இல்ல முதல வெளியே போ என்று படபடப்பாக கூறினாள்

நான் போறேன் மது அதுக்கு முன்னாடி மதுவோட வயித்துல இருக்கற பேபியை பாத்துட்டு போறேனே…

லூசு மாதிரி உளறாத அது எப்படி உன்னால பார்க்க முடியும்.

கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி ரவி தொட்டுப் பார்த்தான்ல அதே மாதிரி நானும் தொட்டு பாத்துட்டு கிளம்பி போயிட்டறேன்…

பைத்தியமா டா நீ நான் உன் பிரண்டோட வொய்ப் என்கிட்ட போய் இப்படி எல்லாம் பேசிட்டு இருக்க இந்த விஷயம் மட்டும் ரவிக்கு தெரிஞ்சது... முதல்ல வெளியே போடா என்று அவனை தள்ளி விட்டபடி முன் அறைக்குள் வந்தாள்.

அதுவரை பொறுமையாகவும் சாந்தமாகவும் பேசிக் கொண்டிருந்த ஷர்மாவின் முகம் உக்கிரமாக மாறியது கண்களை உருட்டியபடி நேராக மதுவின் கழுத்தைப் பிடித்துக்கொண்டு சுவற்றோடு வைத்து அழுத்தியவர்

இந்த விசயம் ரவிக்குத் தெரிஞ்சா அடுத்த நிமிஷம் ரவி செத்துப் போய்டுவான் மது...நான் அவனை கொன்னுடுவேன் என்று கூலாக கூறினார்.

அவரின் கண்களில் இருக்கும் கோபத்திற்கும் பேசும் வார்த்தைகளுக்கும் சம்பந்தமே இல்லாதது போல் இருந்தது அவர் மதுவிற்க்காக எதை வேண்டுமானாலும் செய்வார் என்னும் பயத்தை மதுவிற்கு உடனடியாக கொடுத்தது .

முச்சுவிட திணறிய படி ஷர்மாவிடம் இருந்து தன்னை விடுவிக்க போராட மீண்டும் அவளின் கழுத்தை அழுத்திப் பிடித்தவர் அவள் திமிறாதவாறு அவரின் உடல் பாரத்தையும் அவளின் மீது வைத்தார்.

இப்போ மதுவோட வயித்துல இருக்கிற பாப்பாவை நான் தொட்டுப் பார்க்க கூடாதுன்னா நான் இப்போ சொல்றதை அப்படியே நீ சொல்லணும் …

நான் சொல்றதை நீ சொல்றியா இல்லனா பாப்பாவை மட்டும் தொட்டு பார்த்துட்டு கிளம்பவா என்று மதுவின் முகத்தை பார்த்தபடியே கேட்க

இவன் பைத்தியக்காரன் முதலில் இவனை இங்கிருந்து அனுப்ப வேண்டும் இல்லை என்றால் சேதாரம் தனக்கு தான் என்று நன்கு புரிந்துகொண்ட மது புத்திசாலித்தனமாக சொல்லறேன் என்று தலையசைத்தாள் .

குட் இப்படித்தான் இருக்கணும் என்றவர் மற்றொரு கையால் மதுவின் கன்னத்தை தொட அந்த இக்கட்டான சூழ்நிலையிலும் அவரின் தொடுதலை விரும்பாதவள் முகத்தை திருப்பிக்கொண்டாள்.

கோபத்தில் மதுவின் முகத்தை அவரின் பக்கம் திருப்பி அழுத்திப் பிடித்தவர் உன்னை எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்குனு சொல்லு மது என்றார்.

முடியாது என்பதுபோல் கண்களை மூடிக்கொண்டு சைடாக மது திரும்ப

மீண்டும் கழுத்திலிருந்த அவரது கைக்கு ஷர்மா அழுத்தம் கொடுக்க இப்பொழுது மூச்சு விட மிகவும் சிரமப்பட்ட மது சரி என்பது போல் தலை அசைத்தாள்.

குட் சொல்லு….உன்னை எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு…

திணறியபடி கூறி முடித்தாள்…


ஸ்மார்ட் கேர்ள்... உன் கலர் இந்த கண்ணு இதெல்லாம் என்ன ரொம்ப கவருது…

ப்ளீஸ் என்ன விட்டுடு நான் என் புருஷனை கூட்டிட்டு ஊருக்கே போயிடறேன் என்னை இப்படி சித்திரவதை படுத்தாத…

நான் சொன்னது இது இல்ல பேபி உன் கலரு இந்த கண்ணு இதெல்லாம் என்ன ரொம்ப கவருது…

அய்யோ கடவுளே என்று கூறியபடியே கூறிமுடித்தாள்.

இப்ப கடைசியா ஷர்மா ஐ லவ் யூ சொல்லு..

முடியாது போடா உன்னால என்ன பண்ண முடியுமோ பண்ணிக்கோ ரவியைத் தவிர இந்த வார்த்தையை யாரை பார்த்தும் நான் சொல்ல மாட்டேன் என்று பிடிவாதமாக மறுக்க…

அவளின் முகத்தருகே சிரித்தபடி வந்த ஷர்மா திடீரென்று அவளின் மீது இருந்த கைகளை எடுத்தார் இந்த ரெண்டு வார்த்தையே போதும் என் கண்ணை தானே பிளாக் கோப்ரா மாதிரி இருக்குன்னு சொன்ன இப்போ உன் வாயாலேயே இந்த கண்ணு உன்னைக் கவருதுன்னு சொல்ல வச்சுட்டேன் பாத்தியா அதே மாதிரி கூடிய சீக்கிரம் என்னை பார்த்து நீ ஐ லவ் யூ ன்னு சொல்லுவ என்று கூறினார்.


ஷர்மாவிடம் இருந்து தப்பித்த மது அறையின் மற்றொரு மூலையில் சென்று நின்று கொண்டாள் ஷர்மா இப்பொழுது சாவகாசமாக அறையின் நடுவில் இருந்த சோபாவில் கால் மீது கால் போட்டு அமர்ந்தபோது


சின்ன வயசிலிருந்தே எனக்கு ஒரு பழக்கம் நான் ஆசைப்பட்டது கிடைக்கலன்னா கடைசி வரை அது கிடைக்க போராடுவேன் .

அது எந்த நிலைமையில் கிடைச்சாலும் நான் பத்திரமா பார்த்துக்குவேன் ஏன்னா நான் ஆசைப்படும் போது அது நல்லா தான் இருந்தது அந்த மாதிரியான குணம் எனக்கு.

அதனாலதான் இதுவரை நான் ஆசைப்பட்டது கிடைக்காம இருந்ததா சரித்திரமே இல்ல .

அதனால நீயும் எனக்கு கிடைப்ப அதுவும் கூடிய சீக்கிரமே...

ஒருவேளை இப்போ இங்கு நடந்த விஷயத்தை நீ ரவி கிட்ட கூட சொல்லலாம் ரவி உடனே கோபமா நியாயம் கேட்க என் ஆஃபிஸ் வரலாம்

அந்த ஆபீஸ்ல வைச்சே அவனை நான் முடிச்சிடலாம் யாருக்கும் தெரியாம என்னோட ஃபார்ம் ஹவுஸ்ல புதைக்கலாம்.

பாஷை தெரியாத இந்த ஊர்ல மது தனியா இருப்பாள்ல அப்போ உரிமையா வந்து நான் தூக்கிட்டு போய் என் ஃபார்ம் ஹவுஸ்ல ஒரு இருட்டு அறையில் அடைத்து வைத்து ஆசை தீர காலம்பூரா கூட வெச்சிக்கலாம் என்று அவர் கூற கூற மதுவின் இதயம் துடிப்பதை நிறுத்தி விடவா என்று கேட்டது .

நெஞ்சில் ஒரு கையையும் வயிற்றில் ஒரு கையையும் வைத்துக் கொண்டு அப்படி ஏதும் பண்ணிடாத நான் என் புருஷன் கிட்ட உன்னை பத்தி வாய் திறக்க மாட்டேன் ...

குட் மது எது சொன்னாலும் உடனே புரிஞ்சிக்கற…

மது நீ என்னோட இப்போவே வந்துடேன் ...பூ மாதிரி பாத்துக்கறேன்…இல்லையா கொஞ்ச நாள் கழிச்சி கூட வா...தப்பில்லை அதை விட்டுட்டு புத்திசாலித்தனமா நடந்துக்கிறதா நெனச்சு ரவி கிட்டயோ இல்ல வேற யார்கிட்டயும் சொல்லிட்டு இங்கிருந்து தப்பிச்சு போகலாம்னு நினைச்சேனு வை
நீ இந்த உலகத்தோட எந்த மூலைக்குப் போனாலும் உன் புருஷனோட உயிர் என் கையில இருக்கு .



உன் புருஷனை நீ உண்மையா நேசித்தா என்னைக்குமே இந்த விஷயத்தை வெளியே சொல்ல மாட்டேன்னு நினைக்கிறேன் ..
என்று பொறுமையாகவும் நிதானமாகவும் தெளிவான தமிழ் உச்சரிப்புடன் அவளுக்கு கூறிவிட்டு வீட்டை விட்டு வெளியேறினார் திக்பிரமை பிடித்தது போல் நின்றவள் ஷர்மா சென்றதும் அங்கேயே அமர்ந்து கொண்டு தலையில் அடித்தபடி கதறி அழ ஆரம்பித்தாள்.


அதன்பிறகு எப்போது டெல்லியை விட்டு செல்லலாம் என்று ரவியிடம் கெஞ்சத் தொடங்கினாள். சரியான உணவு இல்லை,உறக்கம் இல்லை...காரணம் கேட்கும் ரவியிடம் ஊருக்கு வாருங்கள் இல்லையென்றால் என்னை மட்டுமாவது அனுப்புங்கள் என்று பாடிய பாட்டையே பாடினாள்.


ஷர்மாவின் மற்றொரு முகத்தை அறியாத ரவி எப்பொழுதுமே ஷர்மா உடனே சுற்றிக் கொண்டிருந்தார். ஒவ்வொருமுறையும் ஷர்மா அழைக்கிறார் ஷர்மாவுடன் செல்கிறேன் என்று ரவி கூறிக் கொண்டு வெளியில் செல்லும் பொழுதெல்லாம் அவர் திரும்பி வரும்வரை நெஞ்சில் நெருப்பை வைத்துக் கட்டியது போல காத்திருப்பாள் மது.

எக்காரணம் கொண்டும் நண்பர்கள் யாரும் வீட்டுப் பக்கமே தலை வைத்து படுக்க கூடாது என்று உறுதியாக கூறியதால் ஷர்மாவால் எளிதாக மதுவின் வீட்டிற்குள் வர முடியவில்லை .

மதுவுக்கு இப்போது மன நோய் போலவே ஆகிவிட்டது அவ்வப்போது வீட்டிற்க்குள் யாரேனும் இருக்கிறார்களா என்று ஆராய்வாள்... இது ரவிக்கு சிலநேரம் பயத்தைக் கொடுத்தாலும் கருவுற்ற பெண்களுக்கு சில நேரம் இது போலெல்லாம் ஆகும் என்று மருத்துவர் கூறியிருந்ததால் அவளை கண்ணும் கருத்துமாக பார்த்துக்கொண்டார்.

எப்படியோ ஒருவழியாக ஏழு மாதம் தொடங்கவும் அவளுக்கு வளைகாப்பு நிகழ்ச்சியை வைத்துக்கொள்ளலாம் என்று வீட்டுப் பெரியவர்கள் கூற இது தான் சாக்கு என்று நினைத்த மது உடனடியாக தனது பெட்டி படுக்கைகள் அனைத்தையும் கட்டிக்கொண்டு தமிழ்நாடு கிளம்பிவிட்டாள்.

ஷர்மாவிற்கு இது மிகப்பெரிய பேரதிர்ச்சி தான்... அவள் டெல்லியை விட்டு செல்ல மாட்டாள் சீக்கிரமாக அவளின் மனதை மாற்றி தன் வசம் இழுத்து விடலாம் என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தவருக்கு முதல் அடி அவள் தமிழ்நாட்டிற்கு கிளம்பிச் சென்றது.

உடனே புத்திசாலித்தனமாக ரவியை அழைத்த ஷர்மா கம்பெனியின் மிக முக்கிய பொறுப்பை சில நாட்கள் மட்டும் பார்த்துக் கொள் என்று அவரின் கையில் திணித்தார்‌. இப்போது ரவியே நினைத்தாலும் கூட இதை விட்டுவிட்டு தமிழ்நாடு செல்ல முடியாது என்பது போல் இருந்தது அந்த கம்பெனியின் நிலவரம் அவ்வளவு குளறுபடிகள்.

மது ஊருக்கு சென்றதுமே மெதுவாக ரவியை ஊருக்கு வரும்படி அழைப்பு விடுப்பாள்‌.

ஆனால் மதுவிற்கு இப்பொழுது நன்றாக தெரியும் ஒரு வேளை ரவியை ஷர்மா ஏதாவது ஒன்று செய்து விட்டால் கூட மதுவிடம் அவனால் நெருங்க முடியாது ஏனென்றால் மதுவை சுற்றி ரவியின் மொத்த குடும்பமும் அரண் போல் பாதுகாத்துக் கொண்டிருக்கிறது அதனால் முடிந்த அளவு மதுவை தான் டெல்லி வர வைப்பான் ஒழிய ரவியை எதுவும் செய்துவிடமாட்டான் என்று நம்பியதால் ஷர்மா பற்றிய பயத்தை சற்று மறந்திருந்தாள்.


ஒவ்வொரு முறை ரவி எஸ்டிடி செய்து பேசும் பொழுதெல்லாம் மதுவின் பேச்சி எப்பொழுது ஊருக்கு வருகிறீர்கள் என்பதாகத்தான் இருக்கும் இப்படியாக நாட்கள் செல்ல,செல்ல மதுவிற்கு ஒரு நல்ல நாளில் சுகப்பிரசவத்தில் பெண் குழந்தை பிறந்தது…


அதை குடும்பத்தார் உடனடியாக ரவிக்கு தெரியபடுத்த அவர் பொறுப்பேற்றிருக்கும் பணியில் இருந்த குளறுபடிகள் காரணமாக உடனே அவரால் ஊருக்கு வர முடியவில்லை அதனால் தனது உயிர் நண்பனாக எண்ணிக்கொண்டிருக்கும் ஷர்மாவிடம் நீ முதலில் சென்று மதுவிடம் கூறு பின்னாலே நான் வருகிறேன் என அனுப்பி வைத்தார் .

ஷர்மாவிற்கு இப்பொழுது மிகப்பெரிய சந்தோஷம் ஆகிவிட்டது மூன்று மாதங்களாக மதுவை காணாமல் தவித்து கொண்டிருந்தவருக்கு இப்பொழுது மதுவை காண்பதற்கு ஒரு சாக்குக் கிடைத்து விட்டது ஒருவேளை மது தமிழ்நாட்டை விட்டு வரவில்லை என்றால் கூட ரவியை தனது கைகளுக்குள் வைத்துக் கொண்டால் அவரை காரணம் காட்டி அவ்வப்போது மதுவை சென்று சந்தித்துக் கொள்ளலாம் என்று புதியதொரு திட்டத்தையும் தீட்டினார்.உடனடியாக அடுத்த விமானத்திலேயே தமிழ்நாட்டை நோக்கி பயணித்தார்.

கணவர் தன்னையும் குழந்தையையும் பார்க்க வருவார் என்று எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்த மது மருத்துவமனையில் தனது மகளை அருகில் படுக்க வைத்தபடி குழந்தையுடன் தன்னை மறந்து பேசிக்கொண்டிருக்க…

அப்பொழுதுதான் மது….மதுப்பொண்ணே...என்ற அந்த வசீகர குரல் மதுவின் காதில் கேட்க தூக்கிவாரிப் போட்டது பயந்து உடனடியாக மகளை நெஞ்சோடு அணைத்துக்கொண்டு சுற்றுமுற்றும் பார்க்க இப்பொழுது அறைக்கு வெளியே இருந்து புற்றிலிருந்து வெளிவரும் பாம்பு தலையை மட்டும் தூக்கியபடி வரும் அல்லவா அதேபோல் அறைக்குள் அவரின் தலையில் மட்டும் அனுப்பி யாரேனும் இருக்கிறார்களா என்று அறையை சுற்றிப் பார்த்தபடி உள்ளே வந்தார்.


பயந்து படுக்கையின் ஒரத்திற்கு சென்றவள்…ஷர்மாவின் பின்னால் ரவி வருகிறானா என்று பார்த்தாள்.


யாரை தேடற உன் புருஷனையா...அவன் வரமாட்டான் என்று கூற…

அதிர்ச்சியில் கண்களை விரித்தவள் வரமாட்டான்னா...என்ன அர்த்தம்…

கொன்னுட்டேன்னு அர்த்தம்...என்று வெடிச்சிரிப்பு சிர்க்க

ஏய்...உன்ன என்று கட்டிலை விட்டு இறங்கி அவர் மீது பாய

என்கிட்ட சொல்லாம இங்க ஓடி வந்துட்டல்ல பேபி அதனால எனக்கு உன் மேல பயங்கரமான கோபம் அதான் கோபத்தை அவன்கிட்ட காமிச்சிட்டேன் என்று கூறியபடி கைகளை விரித்து அவளை எதிர்கொள்ள தயாரான ஷர்மாவை பார்த்து பயந்தபடி மகளோடு ஒன்றிளாள்.

ஏன் பேபி என்னைபாத்து பயப்படற..அதும் இந்த மாதிரி நேரத்துல...தப்பு முதல்ல மதுப் பொண்ணை என் கிட்ட காட்டு... என்று உரிமையாக அவளின் கையிலிருந்த நேத்ராவை வாங்கப்போக…

எங்களைத்தொடாத என்று மகளை நெஞ்சோடு அணைத்தபடி சுவற்றோடு ஒட்டினாள் …
பிறகு தயவு செஞ்சி உன்னை கெஞ்சி கேட்டுக்கறேன் என் ரவியை என்ன செஞ்ச அவர் பாவம் என்மேல தான கோபம் எதுக்காக அவரை பலி வாங்கற என்றாள்.

ம்ச்...என்ன செய்ய என் மதுமேல கோபத்தைக் காட்ட முடியலையே அதனாலதான் உன் மேல இருக்குற கோபத்தை அவன்கிட்ட காமிச்சு தீர்த்துக்கிட்டேன் என்றார் கூலாக…

பொய் சொல்லாத...நீ என்னை பைத்தியமாக்க முயற்சி பண்ணற...நா பலகீனமானவ இல்ல...உன்னோட சதில நா மாட்ட மாட்டேன் முதல்ல இங்கிருந்து போ...இல்லனா கத்தி எல்லாரையும் வர வச்சிருவேன்..இது உன் ஊரு இல்ல என் ஊரு... உண்மையிலேயே ரவிக்கு ஏதாவது ஒன்னு ஆகியிருந்தா இந்த இடத்தை விட்டு உயிரோடு போக மாட்ட என்று அங்கு ஆப்பிள் வெட்டுவதற்காக வைத்திருந்த கத்தியை சற்றென்று எடுத்து ஷர்மாவை நோக்கி நீட்டினாள்.

சட்டென்று அவளின் கைகளை அழுத்தி பிடிக்க ஒரு கையில் குழந்தை ஒரு கை அவனிடத்தில்
குழந்தை பிறந்த இரண்டாம் நாள் என்பதால் அவளின் மனம் ஒத்துழைத்ல அளவுக்கு உடல் ஒத்துழைக்கவில்லை.

கைகள் தோய குழந்தையும் கட்டிலில் அமர்ந்து கொண்டாள்.
அவள் அமரவுமே அவள் கையில் இருந்த கத்தியை வாங்கி டேபிளில் வைத்த சர்மா மிருதுவாக அவளின் கைகளை விட்டு விட்டு இப்ப கூட ஒன்னும் இல்ல நீ என்னோட வந்திடு மது என்றார.

கண்கள் கலங்க இயலாமையுடன் அவரைப் பார்த்த மது என்னை ஏன் இப்படி கொல்லாம கொல்லற பேசாம அந்த கத்தியை வைச்சி என்னையும் என் பொண்ணையும் கொன்னுடு ப்ளீஸ் என்று அழ ஆரம்பித்தாள்.

நோ பேபி நீ அழாத.. நீ அழுதா என் மனசு தாங்காது என்று அவளின் தலையை நீவி விட கையை எடுத்து செல்லவும் வாசலில் மது என்னமா சத்தம் என்று கேட்டபடியே ரவியின் பெரிய அண்ணி உள்ளே வந்தார்

நிம்மதிப் பெருமூச்சுடன் மது கட்டிலில் நன்றாக சாய்ந்தபடி அமர்ந்தாள்.

ரவியின் பெரிய அண்ணி ஷர்மாவை ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தபடி நீங்க எப்போ வந்தீங்க நாங்க எல்லாரும் கீழே தானே இருந்தோம் எப்போ எங்களுக்கு தெரியாம மேல வந்தீங்க.. என்று கேட்டார்.

ஓ... நீங்கள்லாம் கீழேதான் இருந்தீர்களா நான் உங்களை கவனிக்கவே இல்லையே ரிசப்ஷனுக்கு போய் விசாரிச்சேன் ரூம் நம்பர் சொன்னாங்க நேரே ரூமுக்கு வந்துட்டேன் இங்க மது தனியா இருந்தாங்க பேசிட்டு இருந்தேன் என்று எதுவும் நடக்காதது போல பேசினார் .

உடனே ரவியின் அண்ணி மதுவின் கையிலிருந்த குழந்தையை வாங்கியபடி குழந்தையை ஏன் இப்பிடி போட்டு கசக்கிருக்க பாரு எப்படி உடம்பெல்லாம் சிவந்து போய் கிடைக்குதுன்னு..சரி நல்ல பால் குடுத்துட்டியா என்று கேட்டபடி குழந்தையை அருகில் இருந்த தொட்டிலில் கிடத்தினார்.

பிறகு ஷர்மாவை பார்த்து அதான் மதுவையும் குழந்தையையும் பாத்துட்டீங்கல்ல நாங்க இங்க இருக்கோம் நீங்க கீழே வீட்டு ஆம்பளைங்க இருக்காங்க அவங்களோட போய் பேசுங்க என்று பட்டென்று பேசி அவனை வெளியே அனுப்பினார்.

ஷர்மா வெளியே செல்லவும் என்ன இது கொஞ்சம் கூட விவஸ்தையே இல்லாமல் குழந்தை பிறந்த வார்டுல வந்து உட்கார்ந்துகிட்டு முதல் இந்தக் ஆஸ்பிட்டல் மேனேஜ்மென்ட் கிட்ட போய் கம்ப்ளைன்ட் பண்ணனும்
ஏன் ஆம்பளைகள எல்லாம் ரூம்க்குள்ள விடறீங்கனு என்று மதுவை பார்த்தபடியே வாய்க்குள் முணுமுணுத்தார் .

மதுவிற்கு ஏனோ ரவியின் அண்ணியின் அந்த செயல் அச்சமயத்தில் மிகப்பெரிய நிம்மதியைக் கொடுத்தது இருந்தாலும் ஷர்மா சொன்னதுபோல் ரவியை ஏதாவது செய்திருப்பானோ என்ற பயத்தில் அக்கா என்று அழைத்தாள்.

என்ன மது என்று கேட்டார்.

இல்ல இன்னும் உங்க கொழுந்தனார் ஏன் வரல...அவர்ட பேசுனீங்களா என்று கேட்டாள்.

அய்யோ சொல்ல மறந்துட்டேன் பாத்தியா அதை சொல்லதான் மேல வந்ததே அந்த பாம்பு கண்ணனைப் பார்த்ததும் அப்படியே மறந்துட்டேன்.

இப்பதான் ஹாஸ்பிடல் இருந்து ஃபோன் பண்ணி பேசினோம். ரவி கிளம்பிட்டானாம் ஃப்ளைட் கிடைச்சா எப்படியும் இன்னைக்கு நைட்டு இல்லனா நாளைக்கு வந்திடுவானாம் உன்கிட்ட மொதல்ல இத சொல்ல சொன்னான் சொல்லிட்டேன் சரி குழந்தை தூங்கறா நீயும் கொஞ்சம் படுத்து ரெஸ்ட் எடுத்துக்கோ அவ முடிச்சிட்டா அதுக்கு அப்புறம் உன்னை தூங்க விட மாட்டா நான் வெளிய இருக்கேன் என்று கூறியபடி சென்றார்.

எப்படி இருந்தாலும் இனி கணவனை கண்முன் காணும் வரை மதுமதியால் கண்டிப்பாக கண்ணயர முடியாது கணவன் வருகைக்காக காத்திருக்க ஆரம்பித்தாள் .

சுகப் பிரசவம் என்பதால் மறுநாளே அவளை வீட்டிற்கு அனுப்பிவிட அதன்பின் ஷர்மாவால் ரவியின் வீட்டில் இருக்க முடியவில்லை எல்லோர் முன்பும் குழந்தையை தூக்கி மதுப்பொண்ணு என்று கொஞ்சி விட்டு குழந்தையை கொடுத்துவிட்டு அங்கிருந்து டெல்லி திரும்பினார் .

அவர் டெல்லிக்கு செல்லவும் இங்கே ரவி வரவும் சரியாக இருந்தது .

மதுவுக்கு அவரைக் கண்டதுமே சந்தோஷத்தில் தலைகால் புரியவில்லை . கூட்டுக் குடும்பம் என்பதால் இருவரின் உணர்ச்சியையும் எல்லோர் முன்பும் காட்டமுடியவில்லை தனிமை என்பது மிக அரிதாகவே கிடைத்தது குழந்தையை பார்க்க ஒருவர் மாற்றி ஒருவர் வந்து கொண்டே இருந்ததால் இருவராலும் நேரடியாக எதுவுமே பேசிக் கொள்ள முடியவில்லை.



கிடைத்த நேரத்தில் ஷர்மாவை பற்றி கூறலாம் என்று நினைத்தால் எங்கே அவனைத்தேடி டெல்லி சென்று தனியாக மாட்டிக் கொண்டால் என்ன செய்வது என்று வாயை மூடிக்கொண்டு எதுவும் கூறவில்லை.

ஒரு வாரம் வரை உடன் இருந்தவர் குழந்தைக்கு நேத்ரா என பெயர் சூட்டி விட்டு மீண்டும் டெல்லி சென்று விட்டார் மனமே இல்லாமல் அவரை அனுப்பி வைத்த மது அடுத்த முறை அவர் வரும் நாளுக்காக மனதில் சிறு பயத்துடன் காத்திருந்தாள்.

அடுத்த முறை வந்தால் கண்டிப்பாக ரவியை டெல்லி அனுப்பக்கூடாது என்று காத்திருக்க வந்தவர் பிடிவாதமாக மதுவை டெல்லி வரச்சொல்லி சண்டையிட்டார்.

இருவரின் வாக்குவாதங்களும் முற்ற ஆரம்பிக்கவும் வீட்டின் பெரியவர்கள் அனைவரும் ஒன்று சேர்ந்து சுலபமான ஒரு முடிவை எடுத்தனர்.

ரவிக்கு வருமானம் கொடுக்ககூடிய தொழில்கள் அனைத்தும் டெல்லியில் இருப்பதால் அவரால் அதை எல்லாம் விட்டு விட்டு இங்கு நிரந்தரமாக தங்க முடியாது.

மதுவிற்கு இந்த ஊரை தவிர வேறு எந்த ஊரும் பிடிக்கவில்லை முக்கியமாக டெல்லியின் சீதோசனம் மதுவிற்கு சுத்தமாக ஒத்துக் கொள்ளாத காரணத்தினால் மதுவையும் அங்கு அனுப்ப முடியாது
அதனால் ரவி மாதம் ஒரு முறையோ இல்லை என்றால் இரு வாரத்திற்கு ஒருமுறையோ வந்து பார்த்து விட்டுச் செல்லட்டும் என்று கூறினார்கள்.

பெரியவர்கள் கூறியது ஒருவழியாக சிறியவர்கள் இருவருக்கும் ஏற்றுக்கொள்ளும் படியாக இருந்ததால் சரி என தலையசைத்தனர்.

மதுவை அவரின் வீட்டில் குடும்பத்தினரின் பொறுப்பில் விட்டுவிட்டு டெல்லி பயணித்தார் அங்கே விமானம் ஏறினால் மூன்று மணி நேரத்தில் இருந்து நான்கு மணி நேரத்திற்குள் இங்கே வந்துவிடலாம் அதனால் மது இங்கே இருப்பது பெரிய விஷயமாக ரவிக்கு தெரியவில்லை. அவரின் வருமானமும் லட்சக்கணக்கில் இருப்பதால் சில ஆயிரங்கள் கொடுத்து விமான பயணம் மேற்கொள்வதும் அவருக்கு பெரியதொரு இழப்பாகும் தோன்றவில்லை.

ஆனால் மதுவில் மனதில் மட்டும் எப்பொழுதுமே ஒரு சிறு நெருடல் இருக்கும் ஷர்மா தன் மீது இருக்கும் சபலத்தில் தனது கணவரை ஏதேனும் செய்து விடுவானோ என்று அவ்வப்போது ஜாடைமாடையாக ஷர்மா ரவியிடம் எப்படிப் பழகுகிறார் என்று கணவனிடம் மறைமுகமாக விசாரிப்பாள்.

அவரும் ஷர்மாவைப் பற்றி மிக உயர்வாக கூறுவாறே தவிர என்றுமே கீழிறக்கி பேசியதே இல்லை அவர் கூறியதை வைத்து பார்க்கும் பொழுது ஒரு விஷயம் மதுவிற்கு உறுதியாக தெரிந்தது.

ஷர்மா எந்த அளவிற்கு தன்மீது சபலப்பட்டு இருக்கிறானோ அதே அளவிற்கு ரவியின் மீதும் அளவு கடந்த பாசம் வைத்திருக்கிறான்…அவனால் ரவிக்கு என்றுமே ஆபத்து வரப்போவதில்லை... மற்றவர்களாலும் ரவிக்கு ஆபத்து வர விடமாட்டான்
ரவியை வைத்து தன்னை மிரட்டி அவனின் காரியத்தை சாதிக்க நினைக்கிறான் என்பதை புரிந்து கொண்டவளுக்கு சற்று பயம் தெளிந்தது.

ரவியின் குடும்பம் மதுவை சுற்றி இருக்கும் வரை ரவியை தவிர வேறு யாராலும் தன்னை நெருங்க முடியாது என்பதும் தெளிவாகத் தெரிந்ததால் தைரியமாக உலா வர ஆரம்பித்தாள்.

தொடரும்...
 
Last edited:
21

ரவியின் குடும்பம் கூட்டுக் குடும்பம் என்பதால் மதுவின் பாதுகாப்பிற்கு எந்த ஒரு குறையும் இல்லை.

அந்த வீட்டில் வெளியிலிருந்து வரும் நடேசனை தவிர வேறு யாராலும் மதுவை சந்திக்க முடியாது.

வெளி ஆண்களுக்கு அந்த வீட்டிற்குள் இடமே கிடையாது ஏது பேசுவது என்றாலும் கேட்டின் அருகே ஒரு மண்டபம் போல் கட்டியிருப்பார்கள் அங்கேயே வைத்து பேசி அனுப்பி விடுவார்கள் அந்த வீட்டு பெண்கள் யாரையுமே வெளியே பார்க்கவே முடியாது வந்து இருப்பவர்களுக்கு ஏதாவது கொடுக்க வேண்டும் என்றால்கூட பணிப்பெண்கள் தான் கொண்டு வந்து கொடுப்பார்கள் உறவினர்கள் என்றால் நேராக வீட்டுக்கு செல்லலாம்…

அதனால் ஷர்மா எப்பொழுதாவது ரவியை ஏமாற்றிவிட்டு கோவை வந்தால் கூட மதுவை சந்திக்க முடியாது ரவியுடன் ஒட்டிக் கொண்டு வந்தாலும் ஷர்மாவை உறவினர்கள் தங்கும் இடத்தில் வேண்டுமானால் தங்க விடுவார்களே தவிர வீட்டிற்குள் அனுமதிக்க மாட்டார்கள்.

இந்த விஷயம் ஆரம்பத்திலேயே ஷர்மாவிற்கு தெரியும் என்பதால் முடிந்த அளவு ரவியின் வீட்டிற்கு வருவதை தடுத்தார் .

இங்கு ரவியின் தாய் தந்தை இருக்கும் வரை மதுவிற்கு என்ற பிரச்சினையும் இல்லாமல் இருந்தது சிறு அசௌகரியம் ரவி கண்ட நேரத்தில் வருவது குடும்ப உறுப்பினர்களுக்கு சற்று சலிப்பை கொடுத்தது .

அவன் நினைத்தால் வாரம் ஒருமுறை இல்லை என்றால் இரு வாரங்களுக்கு ஒருமுறை கூட வருவார் அவன் வரும் நாளில் அனைவருமே தூங்காமல் விழித்திருக்க சில நேரத்தில் இது பற்றி அவ்வப்போது மதுவிடம் வீட்டு பெண்கள் முனுமுனுப்பார்கள்.

மது அவளின் பாதுகாப்பு கருதி இது எதையுமே காதில் போட்டுக் கொள்ள மாட்டாள்.

ரவியின் அத்தைக்கு மதுவை சுத்தமாக பிடிக்காது தன் பெண் வாழ வேண்டிய வாழ்க்கையை இந்த மது வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறாள் என்று அவருக்கு சிறு எரிச்சல்.

என்னதான் மூத்த அண்ணனின் பிள்ளைகளுக்கு தனது இரண்டு மகள்களை கட்டிக் கொடுத்தாலும் இரண்டாவது மகளின் வாழ்க்கை சொல்லிக்கொள்ளும்படி இல்லை காரணம் மருமகன் அப்படிபட்டவன் பொறுப்பில்லாதவன்..சுறுசுறுப்பு எதையும் செய்யமாட்டான்...சோம்பேறி... மூத்த மகளுக்கு ஒரு நல்ல வாழ்க்கை அமைந்தது இரண்டாவது மகளை ரவி திருமணம் செய்திருந்தால் இளைய மகள் இப்பொழுது கண்ணீர் சிந்திக் கொண்டிருக்க மாட்டாள்.

எல்லாம் இருந்தும் கூட தனது மகளுக்கு நிம்மதி இல்லையே என்ற வருத்தம் இருக்கும் அதை அவ்வப்போது மதுவிடம் காண்பிப்பார் .
ஒரு சாலை விபத்தில் ரவியின் தாய் தந்தை இருவருமே இறந்து விட இப்பொழுது மொத்த குடும்பத்திற்கும் மதுவும் நேத்ராவும் அந்நியமாக தெரிந்தார்கள்.

கணவரின் முன்பு குடும்பத்தார் ஒருமாதிரியும் அவர் இல்லாத சமயத்தில் வேறு மாதிரியும் நடத்த தொடங்கினர். தனியாக செல்லலாம் என்று நினைத்த அதே சமயத்தில் தந்தை நடேசன் உடல்நலம் பாதிக்கப்பட அவரை கவனித்துக் கொள்வதற்க்காக தந்தையுடன் சென்று தங்கிக் கொள்வதாக ரவியிடம் கூறினாள்.

ரவிக்கும் அதில் உடன்பாடில்லை.
தந்தையுடன் நீ சென்று தங்கிக் கொண்டால் இந்த ஊர் கணவன் கைவிட்ட பெண் என்று சொல்லும் அதனால் நீ நமது தோப்பு வீட்டில் சென்று தங்கி அங்கே உனது தந்தையை வைத்து பார்த்துக்கொண்டால் வயது முதிர்ந்த மாமனாரை மருமகன் அவனது வீட்டில் வைத்து பார்த்துக் கொள்கிறான் என்ற நற்பெயராவது எனக்கு கிடைக்கும் என்று கூறினார்.

மதுவிற்கு அது சரியென்று பட தனது மகளை அழைத்துக் கொண்டு அங்கே குடி புகுந்தாள். மகளின் கவனிப்பால் நடேசன் விரைவிலேயே எழுந்து அமர்ந்து மகளுக்கு துணையாக வேலைகளைப் பார்க்கத் தொடங்கினார்.

ரவி அடிக்கடி வந்து செல்ல... செல்போன் பரவலாக பயன்பாட்டில் இருந்ததால் அவளுக்கும் ரவி ஒன்க்றை வாங்கித்தந்திருந்தார்.
இது மிகப்பெரிய உதவியாக இருந்தது மதுவிற்கு.

தந்தையும் மகளும் உடனிருக்க எப்பொழுதுமே பணியாட்கள் வந்து செல்ல..கணவன் நாளுக்கு இருமுறை அழைத்துப்பேச மதுவிற்கு வாழ்க்கை நன்றாகவே சென்றது.

ஷர்மா கடந்த ஆறு ஆண்டுகளில் அவ்வப்போது ரவியின் மேல் தேவையில்லாத பணிச்சுமையை சுமத்திவிட்டு இடைப்பட்ட நேரத்தில் மதுவை சந்திக்க வருவார்.ஆனால்
அவரால் மதுவை தனிமையில் சந்திக்கவும்

முடியவில்லை.ஃமொபைலில் அழைக்கலாம் என்றால் அறியாத எண்ணை அவள் அட்டெர்ன் செய்வதே மாட்டாள்.

மதுவிடம் தனியாகப் பேசவும் முடியவில்லை...


அவளைச் சுற்றி முதலில் ரவியின் குடும்பத்தார் இப்பொழுது மதுவின் தந்தை என்ன செய்வது அவளை எப்படி சந்திப்பது என்று யோசித்துக் கொண்டிருக்கும் வேளையில் முருகனை சந்தித்தார்.

முருகன் மது பள்ளியில் படித்துக் கொண்டிருக்கும் போது அதே பள்ளியில் இரண்டு ஆண்டுகள் முன்பாக படித்தவன் அவன் காலேஜ் முதலாம் ஆண்டு செல்லும் பொழுது மது பதினொன்றாம் வகுப்பு படித்துக் கொண்டிருந்தாள் அவளின் பின்னாலே அவளுக்கே தெரியாமல் சுற்ற இதை ஒருநாள் கவனித்த நடேசன் அவருக்குத் தெரிந்த ஒரு போலீஸ் நண்பருடன் இதைப் பகிர்ந்து கொண்டார் .


அவர் முருகனை அழைத்து மிரட்ட முருகன் அடங்கவில்லை..சினிமாவின் தாக்காத்தால் பல பஞ்ச் டயலாக்களை அவரிடம் பேச இவனை வெளியே விட்டால் பெண்ணிற்கு பாதுகாப்பில்லை என்று நினைத்தவர்
முருகனின் மீது ஒரு பொய் வழக்கைப் போட்டு கிட்டத்தட்ட ஐந்து ஆண்டுகள் வரை சிறையில் அடைத்து விட்டார்.

வெளியே வந்த முருகனுக்கு வேலை இல்லை திருமணம் செய்துகொள்ள பெண் கொடுக்கவில்லை அந்த ஆத்திரத்தில் மதுவை பழிவாங்குவதற்காக காத்துக்கொண்டிருந்தான்.

மது மட்டும் திருமணம் செய்து கொண்டு அவள் குடும்பத்தாருடன் சவுகரியமாக வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறாள் அவளை ஒருதலையாக காதலித்ததை தவிர நான் என்ன செய்தேன் என்ற கோபம் அவனுக்கு நிறையவே இருந்தது

அவன் விடுதலையாகி வெளியே வரும்பொழுது மது ரவியின் வீட்டில் தங்கி இருந்ததால் அவனால் மதுவின் பக்கம் நெருங்க கூட முடியவில்லை .

இப்பொழுது தோப்பு வீடு வந்த பிறகு அவளை எப்படியாவது சந்தித்து விட வேண்டும் என்று ஒவ்வொரு முறையும் ஏதாவது ஒரு வகையில் அவளை சந்திக்க முயற்சி செய்வான்.

இதை எல்லாவற்றையுமே மதுவின் தந்தை தடுத்துக் கொண்டிருந்தார்.

அந்த சமயத்தில்தான் முருகன் ஒருமுறை அவள் வீட்டைச் சுற்றியபடி வர மில்லை பார்ப்பதாக சாக்கு வைத்துக்கொண்டு வந்த ஷர்மாவின் கண்ணில் பட்டான் முருகன் .

அவனை பிடித்து மில்லில் வேலை செய்யும் ஆட்களை வைத்து சிறப்பாக கவனிக்க வலி பொறுக்க முடியாமல் எல்லா உண்மையையும் ஷர்மாவிடம் கூறினான்.

இப்பொழுது ஷர்மாவிற்கு முருகன் மீது பயங்கர கோபம் எவ்வளவு தைரியம் இருந்தால் தன்னுடைய மதுவை பழிவாங்குவதற்காக சுற்றி சுற்றி வந்திருப்பான் என்றவர் வேலை செய்யும் ஆட்களிடம் இவனைக் கொன்று வீசி விடுங்கள் என்று கூறினார்.

இதை கேட்ட முருகன் காலில் விழுந்து கெஞ்ச ஆரம்பித்தான் என்னை மன்னிச்சிடுங்க நான் மதுவுக்கு எதிரா எந்த வேலையும் செய்ய மாட்டேன் நான் எங்காவது போய் பிழைத்துக் கொள்கிறேன் என்று கெஞ்ச அப்பொழுதுதான் ஷர்மாவிற்கு ஒரு யோசனை உதித்தது.

உன்னை உயிரோடு விடுகிறேன் அதற்கு பதிலாக எனக்கு ஒரு உதவி செய்வாயா என்று கேட்டார் என்ன என்று கேட்க மதுவின் வீட்டில் உன்னை வேலைக்கு சேர்த்து விடுகிறேன் நீ அங்க போனதும் எனக்காக வேலை செய்வாயா என்று கேட்க எதைப்பற்றியும் யோசிக்காத முருகன் முதலாளி என்று அப்போதே காலில் விழுந்து விட்டான்.

பிறகு அவரின் திட்டப்படி வேலையாட்கள் மூலம் மில்லிற்குள் நுழைந்த முருகன் மதுவின் கண்களில் படும்படி அவளின் முன் சென்றான் அவனைக் கண்டதும் முதலில் அடையாளம் தெரியாமல் நின்ற மதுவிடம் அடையாளப்படுத்திக் கொண்டு அவனைப் பற்றியும் அவனின் சிறை வாழ்க்கையை பற்றியும் கண்ணீர் மல்க கூறினான்.

தன்னால்தான் அவனுடைய வாழ்க்கையே பறி போய்விட்டது என்ற குற்ற உணர்ச்சியில் ஒரு நாள் முழுவதும் அழுதவள் உடனடியாக அவனுக்கு மில்லை நிர்வகிக்கும் வேலையும் போட்டு கொடுத்தாள்.

நடேசன் மகளை அழைத்து புத்தி கூற உங்களோட அவசர புத்தியால் ஒருத்தன் வாழ்க்கையை தொலைச்சிட்டு நிற்கிறானேபா...அவனுக்கு நானும் வேலை தரலனா எப்படி என்று அவரின் வாயை அடைத்து விட்டாள்


இப்பொழுது நேத்ரா பள்ளி செல்ல தொடங்கிவிட்டார் அவளுக்கு ஆறு வயது... உள்ளே வந்த முருகன் முதல் வேலையாக செய்தது நேத்ரா விடம் நட்பு பாராட்டியது... அவள் குழந்தை என்பதால் பெரியதாக அவனிடம் ஒட்டவில்லை...


அடுத்ததாக கண்கொத்திப் பாம்பாக தன் பின்னாலேயே இரு கண்களையும் வைத்தபடி சுற்றும் நடேசனை யாரும் இல்லாத ஒரு நாளில் தூங்கிகொண்டிருந்த அவரை தலையணையை போட்டு அமுத்தி கொன்றுவிட்டு இறக்கை மரணம் எய்தி விட்டதாக அனைவரையும் நம்பவைத்து மதுவை தனிமைப் படுத்தியது.

வேலை செய்யும் அத்தனை பேர் முன்பும் மதுவிற்கும் அவனுக்கும் ஒரு தவறான உறவு இருப்பது போல் சித்தரித்தது…

இடைக்கிடையே சர்மாவிடம் இவளைப் பற்றிய அத்தனை விஷயங்களையும் கூறுவது. ரவி இங்கு வந்து சென்ற நாட்களில் அவர்கள் எங்கெல்லாம் சென்றார்கள் என்னவெல்லாம் செய்கிறார்கள் என்பதே கண் கொத்தி பாம்பாக கவனித்து ஷர்மாவிற்கு அறிக்கை சேமிப்பது இப்பொழுது ஷர்மாவால் சுலபமாக மில்லை காரணம் காட்டி எளிதாக வந்து செல்ல முடிகிறது…

மீண்டும் மதுவில் மனதிற்குள் பயபந்து உருளத் தொடங்கியது முருகன் ஒரு பக்கம் ஏதோ ஒரு அசௌகரியமான உணர்வை கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறான் என்றால் இங்கு ஷர்மாவின் வரவு ஒரு வித பயத்தை கொடுத்தது.அதுவும் நேத்ராவுடன் அவரின் நெருக்கம் அதிக அளவு பயத்தை விளைவித்தது.

இங்கு வந்தால் வீட்டிலெல்லாம் தங்க மாட்டார் ஹோட்டலில்தான் தங்குவார் இருக்கும் ஒரு நாட்களில் மீறிப் போனால் ஒரு மணி நேரம் மட்டுமே மதுவை சந்திப்பார் அந்த ஒரு மணி நேரம்மே போதும் அவருக்கு . அடுத்த முறை அவர் வரும் வரை அதனின் தாக்கம்
மதுவின் மனதில் இருக்கும் அதுபோல் ஏதாவது ஒன்றை அவரின் பார்வையாலும் செய்கையாலும் ஒன்றை செய்து விட்டு டெல்லி கிளம்பி விடுவார்.

அவர் அழைக்கும்...மது…..மதுப் பொண்ணே…..என்ற வார்த்தையே போதும் மதுவிற்கு அதில் அப்படி ஒடி வசீகரம் இருக்கும்.


ஆனால் ஷர்மா இங்கு வந்த உடனேயே ரவிக்கு ஃகால் செய்து கூறிவிடுவாள்… அதனால் ரவியும் உடனே அழைத்து ஷர்மாவிடம் பேச இங்கே வேலை செய்யும் ஆட்கள் நிறைய பேர் ரவியின் உறவினர்கள் என்பதால் அவர்களும் ஊரிலிருந்து ரவியின் நண்பன் வந்திருக்கிறான் என்று ஷர்மாவை சுற்றியே வருவார்கள் அதனால் அவ்வளவு எளிதாக அவனிடம் மாட்டிக் கொள்வது இல்லை .

ஆனால் நேத்ராவுக்கு எதுவுமே புரிவதில்லை ஷர்மா வந்தாலே அவருடன் சென்று ஒட்டிக்கொள்வாள்.

அவரும் மதுப்போண்ணு என்று அழைத்தபடியே குழந்தையை தூக்கி கொஞ்ச ஆரம்பிப்பார்..

சில நாட்களாக ரவியின் குடும்பத்தினர் இவளை விட்டு விலக ஆரம்பித்தனர் வேலை செய்யும் பெண்கள் கூட சுற்றி நின்றபடி ஏதாவது குசுகுசுவென பேசுவது இவளைக் கண்டால் பிரிந்து சென்றுவிடுவார்கள் அவர்களின் பார்வையில் ஒருவித நக்கலும் கேலியும் இருந்தது மதுமதியால் இதை நன்கு உணரமுடிந்தது என்ன என்றுதான் புரியவில்லை...எல்லாம் முருகனின் திருவிளையாடல்.

மது காலையில் நேத்ராவை பள்ளியில் விட்டுவிட்டு மாலை சென்று அழைத்துக்கொள்வாள்.

வாகனத்தின் மீது இருந்து ஆர்வத்தால் ரவி வரும்பொழுதெல்லாம் அவளுக்கு நான்கு சக்கர வாகனத்தை ஓட்ட கற்றுக்கொடுத்தார்.

இப்பொழுது சுலபமாக மகளை காரில் சென்று விடுவதும் மாலையில் அழைத்து வருவதுமாக இருந்தாள். ஷர்மா வந்த நாட்களில் வீட்டிற்குச் செல்ல பயந்து காரிலேயே எங்காவது சுற்றிவிட்டு மாலை நேத்ராவை பள்ளியில் இருந்து கூட்டி வருவாள்.


இப்படியாக ஒருநாள் மகளை அழைக்க செல்லும் பொழுது மகள் பள்ளியில் இல்லை. பதறி அடித்தபடி விசாரிக்க உறவினர் என்று ஒருவர் அழைத்துச் சென்று விட்டதாக கூறினார் .

உறவினர் என்று யார் வந்தாலும் மகளை அனுப்பி விடுவதா என்று பயங்கரமாக சண்டையிட்ட மதுமதி
எப்படி இருப்பார் என்று அடையாளம் கேட்டாள்.

நல்ல கலரா கண்ணு பாம்பு மாதிரி இருந்தது என்று கூறவும் நெஞ்சில் கைவைத்தவள் நேராகப் வீட்டுக்கு ஓடிவர மகளை மடியில் வைத்தபடி ஷர்மா மதுப் பொண்ணு அங்கிளுக்கு ஒரு முத்தம் கொடு என்று மடியில் தூக்கி வைத்தபடி கொஞ்சிக் கொண்டிருந்தார்.

நேத்ராவும் உடனே அவருக்கு கன்னத்தில் முத்தம் கொடுக்க அவர் இப்பொழுது அங்கிள் உனக்கு தரேன் என்று மதுவைப்பார்த்ததும் இரு கன்னத்தில் மாறி மாறி கொடுத்துவிட்டு இப்பொழுது நீ அங்கிளுக்கு இதே போல கொடு என்று கூறவும் அறியா சிறுமி அதேபோல் செய்ய..

ஓடிவந்த மகளை அவரிடம் இருந்து பிடுங்கி தன்னருகே நிறுத்திக் கொண்டவள் முதல் முறையாக அவரை எதிர்க்கத் தொடங்கினாள். இவ்வளவு தான் உனக்கு மரியாதை
இத்தனை நாளா உன்னுடைய வக்கிரத்தை என்கிட்ட காமிச்சுக்கிட்டு இருந்த ஆனா இப்போ என் மக கிட்டயும் காமிக்க தொடங்கிட்டியா வெளியே போடா…

என்ன பேபி மரியாதை இல்லாம பேசுற குழந்தை பயப்படறா பாரு நீங்க வாடி செல்லம் என்று நேத்ராவை அவரின் பக்கம் இழுக்க மதுவின் கோபத்தைப் பார்த்து பயந்து நேத்ரா ஷர்மாவிடம் ஒட்டிக்கொண்டாள்.

நேத்ரா இப்படிவா என்று குழந்தையை கோபமாக கைபிடித்து இழுக்க அவள் சக்ஷஷர்மாவுடன் ஒன்றிய படி வரமாட்டேன் என்று அழத்தொடங்கினாள் .

கோபம் கொண்ட மது கொஞ்சமும் யோசிக்காமல் ஷர்மாவின் கன்னத்தில் ஓங்கி அறைந்தாள் பிறகு அவரின் சட்டையை கொத்தாக இழுத்து பிடித்தவள்

எப்போ உன்னோட பார்வை என்னோட பொண்ணு மேலயும் வந்துடுச்சோ இதுக்கு அப்புறம் உன்னை நான் விட்டு வைப்பேனு நினைக்காதே நீ ரவியை கொன்னு போட்டா கூட எனக்கு பரவால்ல எனக்கு என் பொண்ணு முக்கியம் என்று கூறியவள் உடனடியாக அவனை விடுவித்து விட்டு ரவியின் நம்பருக்கு ஃகால் செய்யத் தொடங்கினாள்.

பொறுமையாய் இரு மது என்னன்னு ரவி கிட்ட சொல்ல போற அவன் கேட்பானே அப்போ ஏன் இவ்வளவு நாளா நீ என்கிட்ட சொல்லலனு அதுக்கு என்ன பதில் சொல்லுவ…

ச்சீ வாயை முடு என்றபடி மகளை இழுத்து கைக்குள் வைத்துக்கொண்டவள் ச்சே நேரம் கெட்ட நேரத்தில் இந்த நெட்வொர்க் வேற என்று மீண்டும் ரவிக்கு முயற்சிக்க தொடங்கினார்.

ரவியை கொன்னு போட்டா கூட பரவால்ல னு நீ துணிஞ்சிட்ட ஒருவேளை உன் பொண்ணை நான் தூக்கிட்டு போயிட்டா உன் கண்ணிலேயே காட்டாம அவளை நான் என்னோடவே வச்சுக்கிட்டா என்ன பண்ணுவ .

அப்பவும் செத்துப்போன உன் புருஷனுக்கு போன் பண்ணுவியா மது என்று கூறவுப் மொபைலை அணைத்துவிட்டு குழப்பத்துடன் அவனைப் பார்த்தாள்.


இப்போது கூட என்னால உன் கிட்ட அத்துமீறி முடியும்... ஆனா நான் பண்ண மாட்டேன் இப்போ உனக்கு ஒரே சாய்ஸ் தான் நீயா என்கிட்ட வரணும் இல்லனா உன் பொண்ணை தூக்கிட்டு போயிடுவேன்... ஒரு ஃபோன் கால் போதும் அங்க ரவியை முடிச்சிடு வாங்க என்று கண்கள் மின்ன கூற

எதுவும் பேசாமல் நேத்ராவை இழுத்துச்சென்று அறைக்குள் பூட்டிய மது...


என்னடா சொன்ன திருப்பி சொல்லு... அத்து மீறுவியா... மீறுடா பாக்கலாம் நீ ஆம்பளை தான வாடா...என்று மிரட்டியபடியே அருகில் சென்றவள்... டெல்லியில உன்னை பாத்து பயந்து ஒடுங்கின மது இல்லடா... இவ வேற மது... நானா உன்னை தேடி வரணுமா...
என் வீட்டு நாய் கூட உன் பின்னாடி வராதுடா நான் வருவேனா ... இப்போ நீயா வெளிய போகல செருப்பால அடிச்சு உன்னை விரட்டுவேன் பாக்குறியா என்று அவள் காலில் அணிந்திருந்த காலணியை கழட்ட…


மது கோபத்தில வார்த்தையை விடாதே பின்விளைவுகள் ரொம்ப பயங்கரமா இருக்கும்…

பத்து வருஷமா ஒரு மண்ணும் உன்னால பண்ண முடியல நீ மிரட்டறியா வெளியே போடா…


ப்ளீஸ் மது உன் வாயால என்னை போடா போடா ன்னு சொல்லாதே எனக்கு ரொம்ப கோபம் வருது அப்புறமா நான் என்ன வேணாலும் செய்வேன்…

முடிஞ்சதை செய் வெளிய போடா என்று வெளியே தள்ளி கதவை பூட்டியவள் முதல் வேலையாக நேத்ராவை அவனிடமிருந்து பாதுகாக்க வேண்டும் என்ன செய்வது என்று யோசிக்க தொடங்கினாள்.

நேத்ரா ஐந்தாம் வகுப்பு முடிக்கவும் யாருக்கும் தெரியாமல் கொடைக்கானல் சென்று ஒரு கிறிஸ்துவப் பள்ளியில் சேர்த்து விட்டு அவளின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்தாள்.


நேத்ரா ஊரில் இல்லாததை முருகன் மூலமாக அறிந்து கொண்ட ஷர்மா ஆவேசமாக மதுவின் முன்பு வந்து நின்றார்…

வார விடுமுறை என்பதால் வீட்டு வேலைக்கும் தோட்டத்து வேலைக்கும் யாருமே வரவில்லை சாவகாசமாக வெளியில் ஒரு சேரை போட்டு அமர்ந்தபடி டீ குடித்துக்கொண்டிருந்த மதுவின் முன் நின்ற ஷர்மா

எவ்வளவு தைரியம் உனக்கு மதுப்பொண்ணை எனக்கு தெரியாம ஒளிச்சி வச்சிருக்க ‌.. என்று குற்றம் சாட்டினார்.


அவ உன் மதுப் பொண்ணு இல்லை என்னோட நேத்ரா உன்ன மாதிரி சாக்கடைக எல்லாம் அவளை தொடறதை நான் விரும்பல என்று சாதாரணமாக கூறினாள்.

இது யாரை சாக்கடைனு சொல்லற...அன்னைக்கு ஆம்பளையா ‌..நாய்னு பேசின.. இன்னைக்கு சாக்கடைன்னு சொல்ற... நல்லா கேட்டுக்கோ எந்த பொண்ணை நான் சாக்கடை தொடக்கூடாதுனு ஒளிச்சி வெச்சியோ அதே பெண்ணை இழுத்துட்டுப் போயி என் வேலைக்காரனுக்கு கல்யாணம் பண்ணி வச்சி நாய்க்கு சோறு போடுற மாதிரி ஒரு ரூமுக்குள் கட்டி போட்டு சோறு போடுவேன் என்று சவால் விட்டார்.


ம்ம்...பாக்கலாம் கிளம்பு…இன்று மட்டும் அவரை உதாசீனப்படுத்திவிட்டு உள்ளே சென்றாள்.

பின்னால் வந்த ஷர்மா மது நீ மேலும் மேலும் என்னை ரொம்ப அவமானப்படுத்தற... இதுக்கெல்லாம் நீ ரொம்ப அனுப்பவிப்ப…

இப்போ கூட ஒண்ணும் ஆயிடல நீ என்னோட வந்திடு நான் எல்லாத்தையும் மறந்துட்டு
உன்னை நல்லா பாத்துக்கறேன் நம்ம மதுப்பொண்ணு வளர்ந்ததும் பெரிய இடத்துல கட்டிக்கொடுக்கலாம்…வா நாம இப்பவே போகலாம் என்று அவளின் கைகளை பிடிக்க…

யோசிக்காமல் அவரது கன்னத்தில் பளாரென்று ஒரு அறை வைத்தவள் நீ என்ன எரும மாடா எத்தனை தடவை உனக்கு சொல்றது கொஞ்சம் கூட உரைக்காதா…

உன்னை அடிச்சு அடிச்சு என் கைதான் மரத்துப் போச்சு உனக்கு கொஞ்சம் கூட சொரணையே வரல…வேற என்னவோ சொன்னியே நம்ம மதுப்பொண்ணா வாய ஒடச்சிடுவேன் அவ எனக்கும் ரவிக்கும் பிறந்த பொண்ணு

எங்க பொண்ணு இன்னொருமுறை உன் பொண்ணுனு சொன்னே நல்லா இருக்காது என்று கூற முதல்முறையாக அவள் பேச்சில் ஆத்திரம் கொண்டவர் மதுவின் பின் முடியை இழுத்து பிடித்தவர்…

அவ என் பொண்ணுதான்... என் மதுப் பொண்ணு தான் என் மதுவுக்கு தான் என்னை பிடிக்கல ஆனால் என் மதுப்பெண்ணுக்கு என்னை பிடிக்கும்...அவளை எப்படியாவது என் வீட்டுக்கு அழைச்சிட்டு போவேன்…

அதுக்கு அப்புறமா மது பொண்ணுக்காக என் மது என்னை தேடி வருவா மதுமதி ரவிச்சந்திரன் என்கிற அவப்பெயரை தூக்கி வீசிட்டு மதுமதி புனித்ஷர்மாவா மாறுவா என்று சவால் விட்டார்.

கடவுளே நீ ஏன் இப்படி இருக்க நீ கல்யாணம் பண்ணிக்கனும்னு ஆசைப் பட்டா சொல்லு நானே ஒரு நல்ல பொண்ணா பார்த்து கல்யாணம் பண்ணி வைக்கிறேன் ஏன் இப்படி என்னைச் சித்திரவதை படுத்துற .

ஒவ்வொரு முறையும் புருஷன் உயிருக்கு ஏதாவது ஆயிடுமோ பொண்ணுக்கு ஏதாவது ஆயிடுமோ இல்ல எனக்கு ஏதாவது ஆயிடுமோனு பயந்து பயந்து ஒவ்வொரு நாளும் செத்துகிட்டு இருக்கேன் பேசாம எனக்கொன்னு போட்டுட்டு போயிடு ஷர்மா நான் நிம்மதியா போய் சேர்ந்திடறேன்.

இப்படி தினம் தினம் என்னை பயமுறுத்தி சாவடிக்காத இந்த நிமிஷம் வரைக்கும் ரவி கிட்ட நான் உன்னை பத்தி ஒரு வார்த்தை கூட சொல்லல அவர் நட்பை மதிக்கிறாரு

அதுல ஒரு பாதி அளவாவது நீ அந்த நட்புக்கு மரியாதை குடு என்னை கொஞ்சம் நல்லவிதமா பாரு ப்ளீஸ்...என்று கண்களில் கண்ணீருடன் கெஞ்சினாள்.

அவளின் கண்ணீரைக் கண்டதும் அவளின் முடியை விட்டவர் சாரி பேபி ...சாரி யூ டோண்ட் க்ரை...என்று மீண்டும் மீண்டும் கூறியவர் வித்தியாசமாக நடக்கத் தொடங்கி னார்.

முதல் முறையாக மதுவிற்கு தெள்ளத் தெளிவாக தெரிந்தது ஷர்மா ஒரு மனநோயாளி பைத்தியக்காரன் சைக்கோ இனி இவனிடம் இருந்து தனது மகளை, கணவனை, தன்னை... நாம்தான் பாதுகாத்துக் கொள்ளவேண்டும் இவனை பேசுவதாலோ அடிப்பதாலோ எதுவுமே நடக்காது என்று புரிந்து கொண்டவள்….அவனின் போக்கின் படியே நடக்கலாம் என தீர்மானித்தாள்.

ஷர்மா இப்போ நீ இங்க இருந்து போ நான் இன்னும் கொஞ்சநாள்ல வரேன் அதுவரை என்னை தொந்தரவு செய்யாதே என்றாள்.

என்ன மது சொல்ற உண்மையாவா இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல நீ என்கிட்ட வரப் போறியா…?

ஆமா ஷர்மா உன்னை எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும் நீ ரொம்ப அழகா இருக்க... இந்த கண்ண பார்த்தா உன்ன பிடிக்கலைன்னு யாருமே சொல்ல மாட்டாங்க இவ்வளவு நாளாக நான் தான் உன்னை சரியா புரிஞ்சுக்காம ஏதேதோ கண்டபடி பேசிட்டேன் மதுப் பொண்ணுக்கு மட்டுமில்ல மதுவுக்கும் உன்னை ரொம்ப பிடிக்கும் இப்போ இங்கிருந்து போ என்று அனுப்பி வைத்தாள்…

ஆனாலும் மது என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறாள் என்பதை அவ்வப்போது முருகன் ஷர்மாவிற்கு தெரியப் படுத்திக் கொண்டே இருந்தான்.

மது வருவாள் என்ற நம்பிக்கையில் ஷர்மாவும் டெல்லியிலேயே சிலகாலம் இருந்து விட்டார் ஆனால் அவரால் நேத்ராவை பார்க்காமல் இருக்க முடியவில்லை அவள் எங்கே இருக்கிறாள் என்று முருகன் மூலம் மோப்பம் பிடித்தவர் நேராக சென்று அவளைப் பார்த்து விட்டார்.

அது மட்டுமில்லாமல் ரவி இடமும் கூற ரவி அதை எதார்த்தமாக மதுவிடம் கூற இதை இப்படியே வளர விடக்கூடாது என்ற மது உடனடியாக மகளை பள்ளியில் இருந்து மாற்ற வேண்டும் என நினைத்தாள்.

அந்த சமயத்தில் அபியின் குடும்பத்துடன் அவளுக்கு பழக்கம் ஏற்பட்டது அபியின் தாய் தந்தை மூலமாக அவர்களின் உறவினர் ஒருவரின் பள்ளியில் மதுவை சேர்த்து அப்படியே வேறு ஊருக்கு அனுப்பி வைத்தாள் அதை அறிந்ததும் ரவி மீண்டும் அவளிடம் சண்டை போட்டுக்கொண்டு ஊருக்குச் சென்றுவிட்டார்.

அபியின் குடும்பத்தாருடன் ஏற்பட்ட பழக்கத்திற்கு பிறகு மதுவின் மனதில் சற்று தைரியம் பிறந்தது தனக்காக யாருமே இல்லை என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தவர்களுக்கு அபியின் குடும்பம் ஒரு வரப்பிரசாதமாக அமைந்தது.

விரைவிலேயே முருகனின் கயமைத்தனத்தை அறிந்துகொண்டவள் வேலை செய்யும் ஆட்களை வைத்து அவனை விரட்டி அடித்தாள் அடுத்த முறை உன்னை கண்டால் கண்டிப்பாக கொன்றுவிடுவேன் என்று மிரட்டி துரத்திவிட முருகன் எங்கே சென்றான் என்றே தெரியவில்லை... ஆனால் எதையும் மறைக்காமல் ரவியிடம் கூறி விடுவாள்.

தைரியம் பெற்றவள் இனி எதுவாக இருந்தாலும் கணவருடன் சேர்ந்து ஷர்மாவை எதிர்கொள்ளலாம் என்று நினைத்துவிட்டு ஜாடையாக ரவியிடம் நானும் உங்களுடன் வருகிறேன் என்று முதல் முறை வாய் திறந்தாள்‌

சந்தோஷமடைந்த ரவி ஷர்மாவிடம் கூற ஷர்மாவும் டெல்லியில் ஆடம்பர வீட்டை கட்டினார் மதுவிற்காக பார்த்து பார்த்து கட்ட இதை அறிந்த மது டெல்லி செல்ல மறுத்துவிட்டாள்.


ஆனால் நீங்கள் எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு இங்கே வாருங்கள் உங்களுக்கு நானும் எனது மகனும் வேண்டுமென்றால் நீங்கள் வந்துதான் ஆகவேண்டும் என்று உறுதியாக கணவரிடம் கூற வேறுவழியின்றி ஒத்துக்கொண்டவர் மகள் பள்ளிப்படிப்பை முடித்த பின் காலேஜ் செல்லும்பொழுது எல்லாரும் சேர்ந்து இருக்கலாம் என்று ஒரு அவசர வாக்குறுதி கொடுத்தார்.

ஷர்மா அந்த நேரத்தில்தான் ரோகினியின் மூலம் திட்டமிட்ட ஆரம்பித்தார் ரவி ரோகிணிவசம் விழுந்துவிட்டால் மது தன்னிடம் வருவதற்கு எந்த இடையூறும் இல்லாது இருக்கும் என்று நினைத்தவர் ரோகினி ட்யூன் செய்ய ரோகினி எவ்வளவோ முயன்றும் ரவியை அவள் வசபடுத்த
முடியவில்லை.

ஷர்மா நேத்ரா படிக்கும் பள்ளியில் ரவிக்கு தெரியாமல் அடிக்கடி சென்று அவளை பார்க்க தொடங்கினார்.

ஏற்கனவே இரண்டு முறை மகளை பள்ளி மாத்தியாச்சு இன்னும் அவனுக்காக பயந்து பள்ளியை மாற்ற முடியாது என்று நினைத்த மது பொறுமை காத்தாள்.

எப்படி இருந்தாலும் தனது மகள் கொஞ்சமேனும் புத்திசாலித்தனமாக இருப்பாள் அவள் பள்ளிப்படிப்பு முடிக்கும் பொழுது தன்னருகில் அழைத்து வந்து நடந்தவற்றை புரியும்படி கூறினால் ஷர்மாவின் பக்கம் திரும்ப மாட்டாள். அவனின் கயமைத்தனம் மகளிடம் செல்லாது என்று உறுதியாக நம்பிய மது நேத்ராவின் பள்ளிப்படிப்பு முடிக்கும் வரை காத்திருந்தாள் ஆனால் அங்குதான் மிகப்பெரிய அநியாயம் நடந்தது... தன்னை வந்து பார்க்காத தாய் மிகவும் கெட்டவள் அடிக்கடி வந்து பார்க்கும் ஷர்மா மிகவும் நல்லவர் என்று நம்பிய நேத்ரா ஷர்மா சொன்னது போல அவளுடைய கல்லூரி வாழ்க்கையை டெல்லியில் கழிக்கலாம் என்று முடிவெடுத்து விட்டு பள்ளிப்படிப்பு முடியும் கோவை வராமலே டெல்லிக்கு சென்றுவிட்டாள்.

இதை சற்றும் எதிர்பார்க்காத மது மனதளவில் உடைந்துவிட்டாள் இப்போது அவளின் ஒட்டு மொத்த கோபமும் ரவியின் மீது திரும்பியது.

தொடரும்...
 
Last edited:
22

ரவியை அழைத்து சண்டையிட்டாள் மது...நேத்ராவை என் அனுமதியில்லாமல் எப்படி டெல்லி அழைத்துச் செல்வீர்கள் என்று‌..

நான் கூப்பிடல...ஷர்மா கூப்பிட்டிருக்கான்...உனக்கே தெரியும்ல ஷர்மாவுக்கு அவ மேல அதிக பாசம்... அதான் நான் கண்டுக்கல...பாவம் அவன் ஆசைபட்ட பொண்ணு அவனை கல்யாணம் பண்ணியிருந்தா நம்ம நேத்ரா போல அவனுக்கும் ஒரு குழந்தை இருந்திருக்கும்... என்றார்.

அய்யோ... நான் என்ன கேக்கறேன்...நீங்க என்ன பேசறீங்க...எனக்கு நேத்ரா இங்க வரனும் அவ்ளோதான்...ஒழுங்கா அவளை கூட்டிட்டு நீங்களும் இங்க வாங்க...உங்க கிட்ட நிறையா பேசனும்...இனி யாருமே அங்க இருக்க வேணாம் கிளம்பிவாங்க என்று கட்டளையிட்டாள்.

விளையாடத மது எல்லாத்தையும் அப்படியே போட்டுட்டு வர முடியாது... நேத்ரா சேர்ந்திருக்கறது ஒன்னும் சாதாரண காலேஜ் இல்ல...இங்க சீட் வாங்கறதுக்காக உலகம் பூரா காத்திருக்காங்க அதனால நான் வேணா வர்றேன் நேத்ரா படிப்பு முடிச்சி வரட்டும் என்றார்.

எப்படியோ கடைசியாக கணவர் இங்கே வருவதாக ஒத்துக்கொண்டு விட்டார் அவர் வந்து விட்டாலே போதும் ஷர்மாவை பற்றி கூறிவிட்டு மகளை தங்களிடம் வைத்துக்கொள்ளலாம்...பணமும் வேண்டாம்...தனிமையும் வேண்டாம் என்று முடிவெடுத்தாள்.


சில மணி நேரத்திலேயே ஷர்மாவிடம் இருந்து மதுவிற்கு அழைப்பு வந்தது அவர் எப்பொழுதுமே மதுவிற்கு அழைத்து ஏதாவது பேசுவார்.

அவரை சமாளிக்கும் பொருட்டு மதுவும் அவருக்குப் பிடித்த மாதிரி பேசி வைப்பாள்.

அப்படி இல்லை என்றால் அவர் நேராக இங்கே கிளம்பி வந்து விடுவார் இங்கே வந்து விட்டால் சமாளிப்பது மிகவும் கடினம் என்று மதுவுக்கு தெரியும் ஒவ்வொரு முறையும் ஷர்மாவை சமாளிப்பது போல் பேசுபவள் இந்த முறை துணிந்து அவரை எதிர்கொள்ளலாம் என்று முடிவு எடுத்து விட்டாள்.

மது பேபி ரவி என்கிட்ட என்னென்னமோ உளர்றிட்டு போறான் ரவி உன்னோடவே வந்து தங்கிக்க போறானாம்.

மதுப்பொண்ணு படிப்பு முடிச்சதும் உங்களோட வந்திடுவாளாம்...உண்மையாவா...

என்ன நடக்குது நீ என்னோடுதான வரேன்னு சொல்லிட்டு இருந்த இப்போ என்ன புதுசா ரவியை வர சொல்லிட்டு இருக்க.

அப்படின்னா இத்தனை நாளா என்னை ஏமாத்திட்டு இருக்கியா... நான் ஆசைபட்டது கிடைக்கலனா அந்த பொருள் யாருக்கும் கிடைக்காதது போல செஞ்சிடுவேன் மது…

*****

மது பதில் பேசு…

மனநலம் சரி இல்லாதன் கூட என்னால பேச முடியாது அப்படியே பேசினாலும் உனக்கு என்னால புரிய வைக்க முடியாது... புரிஞ்சிக்கிற சென்ஸ் உன் கிட்ட இல்ல இனிமே நீ எனக்கு கூப்பிடாத கூப்பிட்ட கால் ரெக்கார்ட் பண்ணி ரவிக்கு அனுப்பி வைத்து விடுவேன் என்று மிரட்டி விட்டு போனை வைத்தாள்.

ஷர்மாவால் இதை ஏற்றுக் கொள்ளவே முடியவில்லை கிட்டத்தட்ட நான்கு வருடம் வரை மது தன்னை ஏமாற்றி இருக்கிறாள் இல்லை அவள் ஏமாற்றவில்லை நான் ஏமாந்து இருக்கிறேன் என்றவர் அவளைத் தேடி ஊருக்குச் சென்றான்

அங்கே அவர் வருவார் என்று எதிர்பார்த்த மது அவனை வீட்டிற்குள் கூட விடாமல் அடித்து விரட்டினாள் அதுமட்டுமின்றி வீட்டைச் சுற்றிலும் வேட்டை நாய்களை காவலுக்குப் போட்டு யாரும் உள்ளே வரதாவாறு பார்த்துக் கொண்டாள்.

ஆனால் ஷர்மா விடவில்லை மாதக் கணக்கில் கோவையில் தங்க ஆரம்பித்தார் தினமும் பல்வேறு வகையில் தொல்லை செய்தார். அவள் செல்லும் இடங்களுக்கெல்லாம் பின் தொடர்ந்து செல்வது தினமும் நூறு முறையாவது அவளுக்கு வேறு எண்ணில் இருந்து அழைப்பது ஆபாச மெசேஜ்களை அனுப்புவது என தொல்லை தாங்க முடியாத மது கடைசியாக கணவனை ஊருக்கு வரவழைத்தாள்.

கணவரோ ஆசைப்பட்டு கட்டிய டெல்லி சாம்ராஜ்யத்தை விட்டு வர முடியாது என்று கூற சரி அவர் வராவிட்டாலும் பரவாயில்லை ஷர்மாவை பற்றியாவது கூறலாம் என்று பேச்சு ஆரம்பிக்கும் பொழுது அடுத்த மாதம் வந்து உன்னிடம் பொறுமையாக பேசுகிறேன் என்று அவர் சென்றுவிட்டார்.

ஒரு மாத காலமாக வீட்டைச்சுற்றி என்னென்னவோ நடக்க ஆரம்பித்தது இரவு நேரத்தில் யாரோ வீட்டிற்குள் அத்துமீறி வருவது போல தெரிந்தது… எங்கு பார்த்தாலும் விஷ பாம்புகள் ஊர்ந்தது பயத்தில் தூக்கம் மறந்தாள்...

யாரையும் நம்பி வீட்டிற்கு விட பயந்தாள்.
சாப்பிடலாம் என்று உணவு பாத்திரத்தை திறந்தால் அதற்குள் ஒரு கருநாகம் படுத்துக் கொண்டிருந்தது... அப்படியே போட்டுவிட்டு படுக்கையறை வந்தால் அங்கேயும் கருநாகம் சீரிய படி நிற்கிறது எப்படி வீட்டிற்குள் இத்தனை கருநாகம் வந்தது என்று யோசித்துக் கொண்டிருக்கும் பொழுது ஷர்மாவின் நியாபகம் வந்தது ஒருவேளை அவனுடைய வேலையாக இருக்குமோ என்று பயந்தவள் உணவு உறக்கம் இன்றி தவிக்க நான்கு நாட்களுக்கு மேல் தொடர்ந்து உணவு உண்ணாமலும் உறக்கம் இல்லாமல் இருந்ததால் அவளின் உடல்நிலை பாதிக்கப்பட்டது.

உடலில் தெம்பில்லாமல் படுக்கையில் சாய வேலையாட்கள் ரவியை அழைத்து மதுவின் நிலையை கூறினார்கள்.


உடனடியாக ரவி மிக முக்கிய தொழில்களை மட்டும் அவரிடம் வைத்துக்கொண்டு மீதி எல்லாவற்றிலும் திறமையான நபர்களை வேலைக்கு அமர்த்தினார்.

இப்பொழுது லேப்டாப் உடன் கணினி வசதி இருக்கிறது கோவையிலிருந்து கூட டெல்லியில் நடக்கும் விஷயங்களை பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்று முடிவெடுத்து ஊருக்கு கிளம்பினார்.

ரவி வருவதை அறிந்த ஷர்மா இங்கு இருக்கும் சொத்துக்களை எல்லாம் பிரிவதற்காக டெல்லியில் இருந்து அவசரமாக வந்து கொண்டிருக்கிறான் என அவர்களின் பெரியப்பாவிற்கு வழக்கறிஞர் பேசுவதுபோல கூற பயந்த அவர்கள் ரவியை அப்படியே அவர்கள் வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்று விட்டார்கள்.

ரவியை முதல் நான்கு நாட்கள் ஏதாவது ஒரு காரணத்தைச் சொல்லி வீட்டை விட்டு வெளியே விடாதவாறு பார்த்துக் கொண்டனர். அவர்கள் செய்த அலப்பறையில் ரவி ஊருக்கு வந்ததை கூட மதுவிடம் கூற மறந்து விட்டார்.

ஒரு மழை இரவு வீட்டிற்கு யாரோ வருவது போல் உணர்வு மதுவுக்கு தோன்றியது.

யார் என்று வீடு முழுவதும் தேடினாள். ஒரு நிழல் வீட்டின் அருகே இருக்கும் அருகில் செல்லும் பொழுது அது காணாமல் சென்று விடும்... யாரோ கண்ணாம்பூச்சி விளையாடுவதாக தோன்றியது...

பின்பக்க அறையில் எட்டிப் பார்க்க உள்ளே முருகன் நின்று கொண்டிருந்தான்.

ஏய் நீ எப்படி இந்த வந்த..காவலுக்கு இருக்கறவங்க எங்க...
நாய் சத்தம் கூட கேக்கலையே எப்படி என்று கேட்கும் போது... நாய்களுக்கு சில எலும்புத் துண்டு உன் வீட்ல வேலை செய்றவங்களுக்கு சில கற்றை நோட்டு அவ்வளவு தான் உன்கிட்ட காமிச்ச விசுவாசத்தை விட அதிகமா என்கிட்ட விசுவாசத்தை காண்பிச்சிட்டு எல்லாரும் எங்கேயோ காணாம போயிட்டாங்க என்று கூறியபடி முருகன் அவளை இடிப்பது போல் நேராக வர பயந்து ஒதுங்கிக்கொள்ள முன்வாசல் வழியாக ஷர்மா வந்து கொண்டிருந்தார்.

இருவரையும் மாறி மாறி பார்க்க ஷர்மா சிரித்தபடி முருகன் உன் கிட்ட வேலைக்கு வரும்போதே என் ஆளா தான் வந்தான் இங்கே வேலை பார்க்கும் போதும் அவன் எனக்கு தான் வேலை பார்த்தான்... நீ விரட்டிட்டா அவனுக்கு போக்கிடம் இல்லையா என்ன உடனே நான் கூப்பிட்டு கிட்டேன்..என்று சிரித்தபடி அவரின் முகத்தை மதுவின் முகத்தின் அருகில் கொண்டு வந்தவர்


ஆமா என்னை கருநாகம்னு சொல்லுவ இப்போ நீஜமாவே வீடு புல்லா கருநாகம் இருந்ததாமே எப்படி இருந்தது அந்த எக்ஸ்பீரியன்ஸ் என்று கேட்க


உனக்கு அது எவ்வளவோ பரவால்ல... அதைத் தொந்தரவு பண்ணாத வரைக்கும் அது யாரையும் கடிக்காது….


அப்போ தொந்தரவு பண்ணினா கடிக்கலாமா...நீ என்னை ரொம்ப டிஸ்டர்ப் பண்ணி இருக்க அப்போ நான் உன்னை கடிக்கவா என்று என்று கண்களில் பளபளப்புடன் கேட்டார்.

அருவருப்புடன் பதில் பேசாமல் அவரை தள்ளி விட்டபடி முன்னறைக்கு செல்ல அவளின் முடியைப் பிடித்து தடுத்து நிறுத்தியவர் பேசிக்கிட்டு இருக்கும்போது இது என்ன பழக்கம் என்றார்.

ச்சீ கைய எடு தொட்டா கைய உடச்சிடுவேன்…

என்ன பண்ணினாலும் அடங்காம அதே திமிரோட எதிர்த்து நிற்கிற பாத்தியா அதுதான் மறுபடியும் மறுபடியும் உன்கிட்ட என்னை விழ வைக்குது... நல்ல கேட்டுக்கோ நீ மட்டும் இப்போ நான் சொல்றபடி கேட்கலனா உன்ன மட்டும் இல்ல உன் ரவியை கொன்னுட்டு உன் மகளை என்னோட வச்சிப்பேன்.

ம்கூம் ரொம்ப கற்பனை பண்ணாத ஷர்மா... நான் செத்தாலும் என் மகளோட நிழலை கூட உன்னால தொட முடியாது…


அவ்வளவு நம்பிக்கையா எப்படி…


ஏன்னா அவ நேத்ரா...என் பொண்ணு... என் ரத்தத்துல இருக்கற அதே திமிரு அவளுக்கும் இருக்கும்...என் வெறுப்பு அவளுக்குள்ளயும் இருக்கும் நீ வேணா முயற்சி பண்ணி பாரு... அவ என் வயிற்றில கருவாக இருக்கும் போதே உன்ன பத்தின வெறுப்பும் சேர்ந்து வளர்ந்தது மறந்திடாத…

ஓஓஓ... நீதான் அப்படி சொல்லற...ஆனா மதுப்பொண்ணு அப்படி கிடையாது அவ என்னை பார்த்தா அங்கிள் அங்கிள்னு உருகுவா... அவளுக்காகவே ஒருத்தனை வளர்த்திட்டு இருக்கேன்... உன்னைப் பற்றிய வெறுப்பை மட்டுமே ஊட்டி ஊட்டி வளர்த்துட்டு இருக்கேன் இப்போ நீயோ உன் மகளோ அவன் கையில கிடைச்சா உடனே முடிச்சிடுவான் அவ்வளவு கோபத்தில இருக்கான் அவன்கிட்ட உன் மகளை சேர்க்க போறேன் என்று கூறினார்.

நீயே இவ்ளோ யோசிக்கும்போது அவளை பெத்த நான் எவ்வளவு யோசித்திருப்பேன்…நீ மட்டும் இல்ல உன்னை பெத்த அப்பனே வந்தாக்கூட என் மககிட்ட யாரும் நெருங்க முடியாது அவளுக்கு சரியான ஒருத்தன நான் ஏற்கனவே அனுப்பி வைத்துவிட்டேன்.

என்ன மது இது புதுக்கதையா…

ம்ம்...அப்படியே வச்சிக்கோ... இப்ப நீ வெளியே போறியா இல்ல என் புருஷனுக்கு வீடியோ கால் பண்ணி உன் லட்சணத்தை எல்லாம் லைவ்வா காட்டவா....


ம்ம் காட்டேன்...ஆனா உன் புருஷன் அதை பாக்க தயாரா இருக்கனுமே...ஆல்ரெடி டெல்லில ஒன்னை ஏற்கனவே செட் பண்ணிட்டான்...நீ சும்மா பேருக்கு பொண்டாட்டியா இந்த வீட்ல கிடக்கற…என்று ரோகினிக்கு உடன் அவர் இருக்கும்படியான சில புகைப்படங்களை மொபைலில் இருந்து காண்பிக்க அதை பார்த்து அதிர்ச்சி அடைந்தவள் இதை நான் நம்ப மாட்டேன் என்றாள்‌.

சரி நம்பாத இன்னொரு விஷயம் சொல்றேன் நம்பறியா உன் புருஷன் இந்த கோயம்புத்தூர் வந்து ஒரு வாரம் ஆச்சு நீ வேணா ஃபோன் பண்ணி கேளேன் என்றார்.

ஷர்மாவை நம்பாத படி ரவிக்கு அழைத்தவள் உடனே என்ன வந்து சந்திக்க முடியுமா ரொம்ப அவசரம் உங்கள பாக்குறதுக்கு முன்னாடி எனக்கு ஏதாவது ஆயிடுமோனு எனக்கு பயமா இருக்கு.
உங்க கிட்ட நான் நிறைய விஷயங்கள் பேசினும் தயவு செஞ்சு சீக்கிரம் வாங்க….என்று கூற

அவரும் பெரியப்பா வீட்டில் தான் இருக்கிறேன் என்று கூற வினாடிகள் மனம் உடைந்த் ஒரு வாரமாக கூட வந்து சந்திக்க தோணலையா என்று கேட்டபடி மொபைலை வைத்தாள்.

இப்போ புரியுதா மது என்னைபத்தி... காதல் கணவனோட காதல் பார்வையை வேறு பக்கம் திருப்பி இருக்கேன் மாசத்துல ரெண்டு நாள் பொண்டாட்டிய தேடிவந்து ஹனிமூன் கொண்டாடற உன் புருஷனை அவன் பெரியப்பா வீடு தேடி போக வச்சிருக்கேன்…


இப்பவும் நீ என் பேச்சை கேக்கலனா அடுத்து உன் பொண்ண தான் குறிவைக்கனும் எனக்கு வேற வழி தெரியல நீ உன் பொண்ணை சமீபத்தில் பார்த்தியா மது…

அச்சு அசல் அப்படியே உன்ன மாதிரி உரிச்சி வெச்சுருக்கா அவளைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் உன்னை பார்க்கறது போலவே இருக்கு இந்த கன்னத்தை எப்பவாவது தொட விட்டிருக்கியா ஆனா அவ கன்னத்தை நான் எத்தனை முறை தொட்டு பாத்திருக்கேன் தெரியுமா என்று மதுவின் கன்னம் வருட ச்சீ...என்று தட்டிவிட்டாள்.

அவளுக்கு இன்னும் உன்ன பத்தி தெரியல ஷர்மா ஒரே ஒருமுறை அவர் இந்த வீட்டுக்குள்ள வந்துட்டா போதும் உன்ன பத்தி அத்தனை விஷயங்கள் அவளுக்கு தெரிஞ்சிடும். நான் தெரியப்படுத்திடுவேன்…

நீ செத்தா கூடவா…

இந்த உலகத்தோட அடி பாதாளத்துல என்னை கொன்னு புதைச்சா கூட நான் அவளுக்கு தெரியப்படுத்துவேன் ஷர்மா…

அப்படியா அப்படின்னா எனக்கு தேவை படாத நீ செத்துப் போ உன் ஜாடையில உன்ன மாதிரி இருக்குற மதுப்பொண்ணை நான் என்கூட வச்சிக்கறேன் என்று கூறியபடி அவளின் அருகில் வர

அவரை தள்ளிவிட்டவள் கையில் கிடைத்த ஒரு ஆயுதத்தை எடுத்து இருவரையும் தாக்கிவிட்டு வெளியே ஒடினாள்.

அந்த மல்லிப்பூ தோட்டத்திற்குள் தன் உயிரைக் காத்துக் கொள்ள மது அங்குமிங்கும் ஓட கடைசியில் முருகனிடம் மாற்றிக்கொண்டாள்.

அவளை அடித்து வீழ்த்தியவன் அவளின் கழுத்தின் மீது கால்களை வைத்து அழுத்த ஷர்மா சாவகாசமாக எதிரில் வந்தார்.

துடிக்கும் அவளின் கால்களின் மீது தனது பூட்ஸ் காலை வைத்து அழுத்திய ஷர்மா பாத்தியா மது நான் ஆசைப்பட்டு காதலிச்சவளை என்னோட வெச்சுக்கலாம்னு பாத்தா நீ நான் வேணா அதுக்கு பதிலா என் மகளை வெச்சுக்கோனு உயிரை விடப் போற என்றார்.


அந்த நிலையிலும் கூட அவளின் பிடிவாதத்தை விட்டுக் கொடுக்க மறுத்த மது மிக மெல்லிய புன்னகையை சிந்தினாள் உடனே ஷர்மா முருகா கொஞ்சம் காலை எடு அவ என்னமோ சொல்லனும்னு ஆசைப்படறா சொன்னதுக்கப்புறம் செத்துப் போகட்டும் என்று கூறினார்.

முருகன் அவள் பேசுவதற்காக காலை நகர்த்த…

இப்பவும் சொல்றேன் ஷர்மா என் மகள் என்னைக்கு என் வீட்டுக்குள்ள வர்றாளோ அன்னைக்கு அவளுக்கு எல்லா விஷயமும் புரிய வைப்பேன்... அது மட்டும் இல்ல என்னைக்கு அவ இந்த வீட்டில காலடி எடுத்து வைக்கிறாளோ அன்னைக்கு உங்க ரெண்டு பேருக்கும் சாவுமணி அடிச்சாச்சுனு நெனச்சுக்கோ…

என்னை நீ இந்தப் உடம்பை விட்டு மட்டும்தான் அனுப்ப முடியும் என் ஆன்மாவை இந்த வீட்டை விட்டு அனுப்ப முடியாது அது என் மகளோடு நலனுக்காக கடைசிவரை போராடும்... என்று கூறவும்


அப்படின்னா போராடிக்கிட்டே செத்து போடி என்று அவர் பங்கிற்கு துடிக்கும் கால்களை அழுத்திப் பிடிக்க முருகன் அவனின் கால்களை கொண்டு நிலத்தோடு மதுவின் முகத்தை அழுத்த சற்று நேரத்தில் மதுவின் உடல் முற்றிலுமாக அடங்கியது... அவளின் கடைசி உயிர் மூச்சில் நேத்ரா மட்டுமே இருந்தாள் மகளிடம் மானசீகமாக கூறிக் கொண்டாள் உனக்கு ஒரு பிரச்சினை என்று வரும்போது கண்டிப்பா இந்த அம்மா ஏதாவது ஒரு ரூபத்தில் வந்து உனக்கு உதவுவேன் இது உன் மேல சத்தியம் நேத்ரா என்று கூறியபடியே உயிரை விட்டாள்.அதன்பிறகுதான் இருவருக்குமே புரிந்தது நடந்த விபரீதத்தை உண்மை…

இறந்த பின் உடலை என்ன செய்வது வாரக் கடைசி என்பதால் வீட்டில் யாரும் இல்லை அதனால் சுலபமா மதுவை கொல்ல முடிந்தது.

இந்த இரவு நேரத்தில் தாங்கள் இங்கே வந்ததும் யாரும் தெரியாது... ஆனால் காலை ரவி இவளை தேடிக்கொண்டு வருவாரே எப்படி சமாளிப்பது என்று யோசித்தனர்.

மதுவின் உடலை ஆராய அவளை இவர்கள் இருவரும் தாக்கியதற்கான அடையாளங்கள் உடல் முழுவதும் இருந்தது பத்தாதற்கு கழுத்தில் கால்களைக் கொண்டு நெரித்த தடம் தெள்ளத் தெளிவாக தெரிந்தது. கண்டிப்பாக யார் பார்த்தாலும் சந்தேக மரணம் என்று காவல் நிலையத்தில் புகார் செய்வார்கள் அவர்கள் விசாரிக்கத் தொடங்கி விட்டால் மாட்டிக் கொள்வார்கள்..‌


உடனடியாக ஒரு யோசனை கிடைத்தது அரசு மருத்துவமனைகளில் இறந்த பெண்ணின் உடல் ஏதாவது கிடைக்குமா என்று முருகனை அனுப்பி வைத்து லட்சக்கணக்கில் பணம் கொடுத்து ஒரு தற்கொலை செய்துகொண்ட பெண் மதுவின் உருவத்திலேயே கிடைத்தது அதை எடுத்துக்கொண்டு அவர்களின் வீட்டில் வந்து கிடத்திவிட்டு இறந்த மதுவின் உடலை அங்கிருந்த ஒரு புதைகுழியில் வீசினார்கள். எல்லாவற்றையும் விடிவதற்க்குள் முடித்தார்கள்.


பிறகு ஒன்றுமே தெரியாதது போல இருவருமே அங்கிருந்து கிளம்பிச் செல்ல இவர்கள் பணம் கொடுத்து வேலைக்கு வைத்த பணியாளர்கள் அனைவருமே விசுவாசத்தை மிக அழகாக காண்பித்தார்கள் மது தாங்க முடியாத வயிற்று வலியால் தற்கொலை செய்து கொண்டார் என்று அனைவருக்கும் தெரியப்படுத்த காவல் நிலையத்திற்கு தெரிந்தால் போலீஸ் கேஸ் போஸ்ட்மார்ட்டம் என அடுத்தடுத்து பல தொல்லைகள் வரும் என பயந்த குடும்பத்தார்கள் யோசிக்காமல் உடனடியாகவே அந்த உடலை தகனம் செய்ய ரவியால் மதுவின் முகத்தை சரியாகக் கூட பார்க்க முடியவில்லை‌.

ஆனால் மறுநாளே ஷர்மாவும் முருகனும் அங்கிருந்த ஒரு கெட்ட விஷயங்களில் மட்டுமே செயல்படும் நம்பூதிரியிடம் சென்று சாகும் ஒரு பெண் தன் மகள் வீட்டிற்கு வந்தாள் தங்களைப் பற்றிய உண்மைகளைப் புரிய வைப்பேன் என்று சவால்விட்டு செத்து இருக்கிறாள் என்றால் என்ன அர்த்தம் என்று கேட்டார்.

உடனே அவர் இருவரின் ஜாதகத்தையும் கொடுக்க முடியுமா என்று கேட்டார் உடனே ஷர்மா அவரிடம் அவகாசம் வாங்கிக்கொண்டு மதுவின் வீட்டில் யாருக்கும் தெரியாமல் ஆராய்ந்தார்.
ஷர்மா ரவியின் நண்பன் என்பதால் சாதாரணமாக அந்த வீட்டிற்குள் வருவது செல்வதை யாருமே தவறாக எண்ணவில்லை

மது சொன்னது போல வீட்டைச் சுற்றிலும் ஏகப்பட்ட தடயங்களை விட்டு வைத்திருந்தாள் மொபைல்போன் அவளின் டைரிஸ இப்படி பல உடனே முருகனைக் கூப்பிட்டு அத்தனையையும் அப்புறப்படுத்தினார் தெரிந்தே இத்தனை தடயங்களை வைத்திருந்தாள் தெரியாமல் எத்தனை தடயங்களை வைத்து இருப்பாள் என்ற பயம் அவரின் மனதுக்குள் இருந்தது... அதன்பிறகு ஜாதகத்தை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு அவரிடம் காண்பிக்க இருவரின் ஜாதகத்தையும் உற்று நோக்கியவர் ஆச்சரியத்தில் கண்கள் விரிந்தது.

இந்த இரண்டு ஜாதகமே ஒரே நட்சத்திரம் மட்டும் ஒரே ராசி கொண்டது. இருபது ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை வரும் சந்திராஷ்டமம் தினத்தில் தான் இருவருமே கருவாக உருவாகி இருக்கிறார்கள் அதனால் இயற்கையிலேயே இருவருக்கும் ஒரு சக்தி உண்டு .
அது இருவருக்குமே நன்றாக ஒத்துப் போகும் இவர்கள் பிரிந்து இருந்ததால் தான் உங்களால் சுலபமாக மதுவை நெருங்க முடிந்திருக்கிறது இல்லையென்றால் எக்காரணம் கொண்டும் நெருங்கி இருக்க முடியாது ஏனென்றால் இவர்களின் சக்தியும் அப்படி இப்பொழுதும் இறந்து போன பெண்ணின் மகள் தாய் வாழ்ந்த வீட்டில் கால்வைக்கும் பொழுது அவளின் ஆன்மா மீண்டும் உயிர் பெறும்... அதனால் தான் மதுமதி உறுதியாக கூறியபடி உயிரை விட்டிருக்கிறாள் என்றார்.

உடனே சர்மா அப்படி என்றால் இந்த விஷயம் மதுவிற்கு தெரியுமா என்று கேட்கும் பொழுது தெரியாம எப்படி இருக்கும் தான் பெத்த பொண்ணோட ஜாதகத்தை ஒரு தாய் இதுவரைக்கும் பார்க்காமலா இருந்திருப்பாள் அவளோட ஜாதகத்தையும் மகளோட ஜாதகத்தையும் எப்பவோ பார்த்திருப்பா அந்த தைரியத்தில்தான் அவளை தன் பக்கம் இழுக்க பார்த்திருக்கிறாள்... ஆனா இது எல்லாமே ஒரு யுகம் தான். எதுக்கும் அந்த ஆன்மா எழாத படி ஒரு பூஜை செய்து அவளை நீங்க புதைச்ச இடத்துல அதை போட்டு மூடிட்டா இறந்த பிரேத ஆன்மாவுக்கு சக்தி வராது என்று கூறினார்.


அவர் கூறியது போல பூஜை செய்து தகட்டை கொண்டு வந்து எப்படி அந்த புதை குழியில் வீசி மூடுவது என்று யோசித்த ஷர்மா எதார்த்தமாக ரவியை அழைத்து கொண்டு மல்லீப்பூ தோட்டத்திற்குள் வர அந்த புதை குழியை பார்த்தவர் என்ன ரவி இவ்ளோ பேர் வேலை செஞ்சுட்டு இருக்கிற இடத்துல இன்னுமா இதை மூடாம இருக்கறீங்க குழந்தைகள் பெண்கள் இருக்காங்க தெரியாம யாராவது விழுந்துட்டா என்ன செய்வது இன்னும் எத்தனை வருஷத்துக்கு இந்த புதைகுழியை மூடாம வைப்பீங்க…ஏற்கனவே மூடனும் சொல்லிட்டு இருந்தியே இப்பவாவது அதைசெய்யலாம்ல என்றார்.

ரவியும் நீயே இதை பாத்துக்க ஷர்மா என்று கூறிவிட்டு செல்ல வண்டி வண்டியாக ஜல்லிகளை எடுத்து வந்து அந்தக் குழியை மூட உள்ளே யாருக்கும் தெரியாமல் அந்த தட்டையும் போட்டு மிக அழகாக மூடிவிட்டார்‌. இப்பொழுது அந்த இடத்திலும் சில மல்லிப்பூச்செடிகள் வைத்து அதுவும் பூத்துக் குலுங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.

இங்கு டெல்லியில் தாய் இறந்த செய்தி கேட்டு நேத்ராவிற்கு துளிகூட அழுகை வரவில்லை இப்படி பாதியிலேயே என்ன விட்டுட்டு போறதுக்காகதான் என்னை உன் கிட்ட இருந்து ரொம்ப தூரம் தள்ளி வைச்சியாம்மா என்று தனக்குத் தானே கேட்டுக் கொண்டாள்.
அவளாலும் உடனடியாக மதுவை வந்து பார்க்க முடியவில்லை அவளிடம் தாய்க்கு உடல் நலம் சரி இல்லாமல் இயற்கை மரணம் அடைந்தார் என்று பொய்ப் உரைத்தனர் .

கல்லூரியில் நடந்த ஒரு சிறு கலவரத்தால் கல்லூரிக்குள்ளே அவள் இருக்கும்படி ஆயிற்டு அங்கு பிரச்சினைகள் முடிந்து அவள் இங்கு வரும் பொழுது அங்கு யாருமே இல்லை அதனால் தோப்பு வீட்டிற்குச் செல்லாமல் அங்கிருந்த ஒரு ஹோட்டலில் அறை எடுத்து தங்கி விட்டு மீண்டும் தந்தையுடன் டெல்லி வந்து விட்டாள்.

அனைத்தையும் கேட்டு முடித்த அகோரி அதான் பூஜை செய்து தகட்டை போட்டு குழியை மூடிட்டியே அப்புறம் எதற்காக இவ்வளவு தூரம் தேடி வந்த என்று கேட்டார்.

இப்போ என்ன பிரச்சனைனா அவளோட மக திதி கொடுப்பதற்காக ஊருக்கு போயிருக்கா அவங்க வீட்டுக்கு போய்ட்டா ஆத்மா வெளிய வந்துடுமா என்று கேட்டார்.

ஒருவேளை அந்த நம்பூதிரி சொன்னது போல ரெண்டு பேரோட ஜாதகமும் ஒரே நேர்கோட்டில் உருவாக்கியிருந்தா வாய்ப்பிருக்கு அப்படி இல்லன்னா அதுக்கு வாய்ப்பில்லை... எதுக்கும் மகளை அந்த வீட்டுக்குப் போகாத படி பார்த்துக்கோ…

அவ செத்து கிட்டத்தட்ட நாலு வருஷம் வரைக்கும் எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லை சமீபமா தான் ஒரு நிழல் அவங்க வீட்டை சுத்தறதும் மகளோட கனவுல வர்றதுமா இருக்கு இதுக்கு என்ன காரணம் என்று கேட்டார்.

இவ்வளவு நாள் தொந்தரவு இல்லாம இருக்குன்னா அதுக்கு காரணம் நீ செஞ்ச பூஜையும் நீ மூடின அந்த குழியும் தான்.

இப்போ ஏன் தொந்தரவு கொடுக்குதுனா அவ சாகும்போது சொன்னா இல்லையா மகளுக்கு ஒரு பிரச்சனைனா கண்டிப்பா வருவேன்னு நீ அவ மகளை தவறான கண்ணோட்டத்தோட உன்னோட வளர்ப்பு மகனுக்கு கல்யாணம் பண்ணி வைக்க நினைக்கற... மகளுக்கு ஆபத்து வரவும் அவளோட ஆன்மா முழுசா வெளிய வராம கனவுல வந்து அறிவுறுத்தது...மகளை அங்க வர சொல்லுது... ஒரு வேளை மகளின் கால்தடம் பட்ட உடனே அவளின் ஆன்மா அந்த குழிக்குள் இருந்து முழுசா வெளிய வருமோ என்னவோ…


போகும்போது உன்னோட ஒரு அகோரியை அழைச்சிட்டு போய் உன் வீட்டைச் சுற்றி ஒரு பூஜை போட்டுட்டு ஒரு நரபலி குடு...எதுக்கும் இந்த தாயத்தை உன் கைய வச்சுக்கோ எந்த ஆன்மாவையும் உன் பக்கத்தில் நெருங்க முடியாது என்று அவரின் கையில் கொடுக்க ரொம்ப நன்றி அய்யா என்று கூறியபடி அங்கிருந்து எழுந்தார்.

எல்லாவற்றையும் கேட்டுக் கொண்டிருந்த சக்கரவர்த்தி ஷர்மா அறியாத வண்ணம் சென்றுவிடலாம் என்று திரும்ப எதன்மீதோ மோதி நின்றான் எது என்று பார்க்க கட்டுமஸ்தான உடலைக் கொண்ட இரு நபர்கள் நின்றுகொண்டிருந்தனர்.

யோசனையுடன் பார்க்க எல்லாத்தையும் தெளிவா கேட்டியா சக்கரவர்த்தி என் கேட்டபடி ஷர்மா பின்னாலிருந்து வந்து கொண்டிருந்தார் ஷர்மாவை பார்த்ததும் அதிர்ச்சியில் சுற்றிலும் பார்க்க பின்னால் இருந்த ஒருவன் பயங்கர ஆயுதத்தைக் கொண்டு சக்கரவர்த்தியின் பின்மண்டையில் பலமாக தாக்கினான்.

வலி பொறுக்க முடியாத சக்ரவர்த்தி உடனடி மயக்கத்திற்குச் சென்றான் கண் விழிக்கும் போது அவனைச் சுற்றிலும் ஐந்து பேர் நின்று கொண்டிருந்தனர்.
எதிர்ல் ஷர்மா ஒரு மரத்தின் வேரில் அமர்ந்திருந்தார்.

சக்ரவர்த்தியின் தலை முழுவதும் ரத்தம் ஒழுக கைகளிரண்டையும் இருபக்கமும் பிடித்துக் கொண்டிருக்க முட்டிபோட்டபடி அமர வைக்கப்பட்டு இருந்தான் .

அவனின் முன்பு மொபைல் ஃபோன் சர்மா பேசியதே ரெக்கார்ட் செய்யப்பட்டிருந்த மைக் இரண்டும் சுக்குநூறாக உடைக்கப்பட்டிருந்தது சர்மாவின் கையில் சக்கரவர்த்தியின் பிஸ்டல் இருக்க அதை இரு கைகளாலும் மாறிமாறி தட்டிப் பார்த்தபடி பேசத் தொடங்கினார்

என்னைப்பற்றி என்ன நினைச்சுகிட்டு இருந்த சக்கரவர்த்தி நீ என்ன ஃபாலோ பண்ணி வர்றது எனக்கு தெரியாதுன்னா

முகத்தில கரியைப் பூசிக்கிட்டு ஒரு அங்கியை மாட்டிகிட்டா நீ இவ்வளவு நேரம் மரத்துக்கு பின்னாடி இருந்து ஒட்டு கேட்டதை நான் கவனிக்கலனு நினைச்சுக்கிட்டியா…

ஆறு மணி நேரத்தில் வர வேண்டிய இடத்திற்கு எட்டு மணி நேரத்திற்கு மேலாகவும் உன்னை ஏன் அலைய வெச்சு கூட்டிட்டு வந்தேன்னு நினைக்கிற.

இவங்கள எல்லாம் உன் பின்னாடி ஃபாலோ பண்ணி வர வைக்கிறது காகத்தான் எதற்காக இவ்வளவு தூரம் வர வைக்கனும் அங்கேயே உன்னை முடிச்சிருக்கலாம்னு தான நினைக்கற…

அப்படி உன்னை அங்கேயே முடிச்சு இருந்தா நான் ஏன் இதெல்லாம் பண்றேன்னு தெரியாமலே நீ செத்துப் போயி நீயும் ஒரு ஆன்மா வா வந்து எனக்கு தொல்லை கொடுப்ப எதுக்கு ரிஸ்க் அதான் உன்னை இவ்வளவு தூரம் வர வெச்சு நான் ஏன் இதெல்லாம் பண்றேன்னு தெரிய வைத்து சாகடிக்கறேன் இப்போ நீ நிம்மதியா செத்துப் போ...என்று சக்ரவர்த்தியை குறி பாத்தார்.

தொடரும்...
 
23

சத்தமாக சிரித்த சக்கரவர்த்தி திடீரென சர்மாவை பார்த்து காரி உமிழ்ந்தான்‌. உன்னை காதலிக்கலனு ஒரு பொண்ண சைக்கோ மாதிரி டார்ச்சர் பண்ணி கொன்னுருக்க...ஒருத்தரோட மனைவி அவளுக்கு ஒரு வயசு பொண்ணு இருக்கான்னு தெரிஞ்சு கூட உன் ஆசைக்கு இணங்க சொல்லி அவளை மிரட்டி அடிச்சே கொன்னிருக்க…. நீயெல்லாம் ஒருத்தன்னு என் முன்னாடி உக்காந்து பேசிக்கிட்டு இருக்க…

ஒரு கிரிமினல் நீயே இவ்ளோ பிளான் பண்ணி என்னை பின்னாடி வர வெச்சிருக்கற ...ஐபிஎஸ் படிச்ச நான் உன் பின்னாடி வர்றதுக்கு எவ்வளவு ப்ளான் பண்ணிருப்பேன்...
உன் கிட்ட மாட்டி கூட இவ்ளோ தைரியமா இருக்கேனா உனக்கு தெரிய வேணாம்...

ஏதோ ஒரு கூலிகாரனை நீ சுடல நாளைக்கு ஜார்ஜ் எதுக்க போற ஐபிஎஸ் ஆபிஸரை கொல்லபோற..டெல்லி போலிஸ் அவ்வளவு சீக்கிரம் உன்னை சும்மா விடாது...உன் பின்னாடி வர்ற விஷயம் எங்க டிபார்ட்மெண்ட்க்கு நல்லாவே தெரியும்...

நான் செத்தா கூட நேத்ரா உன்கிட்ட இருந்து காப்பாற்ற படுவா...அவ அம்மா ஆசைப்பட்டது போல அவளோட தோப்பு வீட்ல கால வச்சா போதும்...அடுத்த நிமிஷம் நீ காலி...என்று சக்கரவர்த்தி பேச ஷர்மாவிற்கு நிதர்சனம் சற்று புரிந்தது.

இவன் தன் கையால் செத்தால் கண்டிப்பாக நான் மாட்டிக் கொள்வேன் என்றவர் பிஸ்டலை கொண்டு சக்கரவர்த்தியின் தலையில் வேகமாக அடித்தார் அவன் மயங்கிச் சரியவும் சுற்றி இருந்தவர்களிடம் பிஸ்டலை தூக்கி வீசினார்.

இவன நல்லா அடிச்சி அவன் கார்லயே தூக்கிப்போட்டு ஏதாவது பள்ளமா பார்த்து தள்ளி விடுங்க மறக்காம இந்த பிஸ்டலை அவன் இடுப்பில சொருகி விட்டிடுங்க...கார்ல ஏதாவது ஜிபிஎஸ் மாதிரி இருக்கானு பாத்துட்டு நல்லா செக் பண்ணிடுங்க...

யாராவது கண்டுபிடிச்சா இருட்டுல கண்ணு தெரியாம ஆக்சிடெண்ட் ஆனது போல செட் பண்ணி விடுங்க எனக்கு நிறைய வேலை இருக்கு என்று கூறிவிட்டு சென்று விட்டார் அவனது ஆட்கள் ஒரு இருட்டான மறைவிடத்திற்கு சக்கரவர்த்தியை இழுத்தபடி சென்றனர்.

இதை எல்லாவற்றையும் பார்த்துக்கொண்டிருந்த மதுவின் ஆன்மா சக்கரவர்த்தியை காப்பாற்றுவதற்காக போராடியது.
எதுவுமே செய்ய முடியவில்லை


அபியின் கனவில் சென்று அறிவுறுத்த முயற்சித்தது அது தோல்வியில் முடிய வழக்கம் போல நேத்ராவின் கனவிற்குள் சென்றது. சக்ரவர்த்தி ஒட்டி செல்லும் கார் கட்டுப்பாட்டை இழந்து ஒரு மலையிலிருந்து பள்ளத்தை நோக்கிப் பயணித்தது போல தெரிந்தது…தீடிரென எழுந்து அமர்ந்த நேத்ரா சம்பந்தமே இல்லாமல் அபியின் நண்பன் ஏன் தனது கனவில் வருகிறான் என்று குழம்பினாள்…

பிறகு காலையில் அபியை சந்தித்தாள் கூறிக் கொள்ளலாம் என்று விட்டு விட்டாள்.

மறுநாள் தோப்பு வீட்டிற்குச் செல்வதற்காக நேத்ரா கிளப்பிக் கொண்டிருக்க அனைவரும் ஒன்றாக அமர்ந்து உணவை உண்டனர்.

வீட்டிலிருந்த அனைவருமே நேத்ராவிடம் ஏதோ கூறுவதற்காக ஜாடை செய்தனர் கவனித்த நேத்ரா ஏதோ சொல்ல நினைக்கிறீங்க எதா இருந்தாலும் சொல்லுங்க என்று பெரியம்மாவிடம் கேட்டாள்.

அது ஒன்னும் இல்ல நேத்ரா கடல் மாதிரி இந்த வீடு இருக்கும் போது எதற்காக அந்தத் தோப்பு வீட்ல போய் தங்கனும்னு நினைக்கற…

அது ஒண்ணும் இல்ல பெரியம்மா என்னோட அம்மா கடைசியா நாங்க அந்த வீட்டுல இருக்கணும்னு ரொம்ப ஆசைப்பட்டாங்க முடியாமல் இறந்து போயிட்டாங்க அதனால இப்போ திதி குடுக்குறதுக்கு முன்னாடி நானும் அப்பாவும் சிலநாள் அங்க தங்கனும்னு ஆசைப்பட்டு இருக்கோம் அவ்வளவுதான் என்றாள்

ஆமா வாழவேண்டிய காலத்துல ஒழுங்கா புருஷன் பிள்ளைகளோட வாழ வழி தெரியல...எத்தனை முறை சொன்னோம் ரவியோட போய் இருக்க சொல்லி ஒருவார்த்தை கேக்கல...என்ன செய்யறது சேர்க்கை சரியில்ல...ரவி தியாகி கடைசிவரை பொண்டாட்டினு அங்கீகாரம் குடுத்து வச்சிகிட்டான் ரவி இடத்தில உங்க பெரியப்பா யாராவது இருந்தாங்கன்னா வெட்டி புதைச்சிடுப்பாங்க என்று கூறியபடி உள்ளே சென்றார்.

புரியாமல் மற்றொரு பெரியம்மாவை பார்த்த நேத்ரா என்ன சொல்லிட்டு போறாங்க என்றாள்.

இத்தனை பேர் இங்க இருக்கும்போது எதற்காக உன்னோட அம்மா தனியா அந்த தோப்பு வீட்டிலிருந்து கஷ்டப்படனும் ஏன் யாருமே இல்லாத அனாதை மாதிரி செத்துக் கிடக்கனும் வேலைக்காரி போய் பார்த்து தான் அவ செத்த விஷயமே எங்களுக்கு தெரியும் இதெல்லாம் ஏன்னு யோசிச்சு பார்த்தியா..

ஏன்னா முருகன்னு ஒருத்தனோட அவளுக்கு தொடர்பு இருந்தது…

பெரியம்மா...மைன்ட் யூவர் வேர்ட்ஸ்…

கத்தாத நேத்ரா அதுதான் உண்மை அவனோடு இருந்த தொடர்பை விட முடியாம தான் உன்னோட அம்மா உன் அப்பா கிட்ட போகல... உன்னையும் ஹாஸ்டலில் சேர்த்து விட்டா

உன் அப்பாவும் காதலிச்சு கல்யாணம் பண்ணிகிட்டானா... எங்க இதுக்காக அவள வேண்டாம்னு சொல்லிட்டா நாங்கல்லாம் ஏதாவது சொல்லுவோம்னு பயந்து கடைசிவரை கண்டுக்கல என்று கூறிக் கொண்டிருக்கும் பொழுதே கையை உதறி எழுந்தவள் அவர்களை முறைத்தபடியே கைகளை கழுவி விட்டு எதுவும் பேசாமல் பேக்கினை தூக்கியபடி நடந்தே தோப்பு வீடு வந்து சேர்ந்தாள்.

வீட்டிற்கு வந்த பிறகுதான் சாவி எடுத்து வராததை உணர்ந்த நேத்ரா அங்கு வேலை செய்யும் பெண்களிடம் ஏதாவது சாவி இருக்குமா என்று விசாரிக்க சென்றாள்.

சாவி இல்லை என்று அவர்கள் கூற சரி என்று தலையசைத்துவிட்டு அபியை அழைத்து சாவி வாங்கி வர சொல்லலாம் என்று நினைத்து அவனுக்கு அழைத்தால் சார்ஜ் இல்லாத காரணத்தினால் ஸ்விட்ச் ஆஃப் என்று வந்தது.

எப்படியும் சிறிது நேரத்தில் தன்னைத் தேடிக்கொண்டு யாராவது வருவார்கள் என்ற நம்பிக்கையில் மல்லிகை தோட்டத்தில் உலாவினாள் வேலை செய்யும் பெண்கள் அனைவரும் குசுகுசுவென பேசிக் கொண்டார்கள்.

கவனித்தும் கவனிக்காதது போல அவள் நகர்ந்து செல்ல... இரு பெண்கள் பேசுவது நன்றாகவே கேட்டது…


யாரு அக்கா இது அந்த மதுமதியோட பெண்ணா அப்படியே அவள மாதிரியே இருக்குல்ல...

ஆமா அவ பொண்ணு தான் ஆளு மட்டும் தான் அவள மாதிரியே இல்ல நடத்தையே அவள மாதிரியானு தெரியல எல்லாம் பெரிய இடத்து விவகாரம் நமக்கு எதுக்கு நீ பேசாம வேலைய பாரு என்று கூற .

நேத்ராவிற்கு பகீரென்றது உடனே பேசிய பெண்களிடம் நேராக சென்று இப்ப நீங்க யாரை பத்தி பேசினீங்க என்ன பேசினீங்க எனக்கு ஒழுங்கா சொல்லுங்க என்றாள்.

இல்லையே நாங்க யாரைப்பத்தியும் பேசல…

இல்ல என் அம்மா பத்தி பேச நீங்க எனக்கு இப்போ நீங்க உண்மையை சொல்லல...நடக்குறதே வேற…

அது வந்து என்று தயங்க…

அருகில் இருந்த பெண்ணோ அக்கா உண்மை சொல்றதுக்கு என்ன தயக்கம் என்ன தலையவா எடுக்க போறாங்க …

நாம மட்டும்தான் பேசறோமா.. ஊரே தான் தான் பேசுது தெரியட்டுமே அவங்க அம்மாவோட ஒழுக்கம் என்னனு என்று பட்டென்று பேசியவர் முருகனுக்கும் மதுவுக்கும் தொடர்பு இருந்ததைப் போல் சித்தரித்து பேசினார். அதனால் தான் அவர்கள் குடும்பமே மதுவை ஒதுக்கி வைத்ததாகவும் ரவி கூட வருவதை நிறுத்திக்கொண்டார் என்றெல்லாம் பல கட்டுக்கதைகளை திரித்து கூறினார்…

அவர் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போதே அழுதபடி அந்த இடத்தை விட்டு நகர்ந்து நேத்ரா வீட்டு வாசலில் வந்து நின்றபடி கதவை ஓங்கி ஒரு உதை விட்டவள் மது என்று கத்தினாள்...உள்ள தான் ஆன்மாவா இருக்கியா வெளிய வா...எனக்கு பதில் சொல்லு என்று மீண்டும் உதைத்தாள்.

இதையெல்லாம் கேட்கத்தான் இங்க என்னை வர வைச்சியா... அசிங்கபடவா இவ்ளோ தூரம் நான் வந்தேன்...ஒரு ஊரே கேவலமா பேசற அளவுக்கா நீ வாழ்ந்த..நல்ல வேளை நான் உன்னோட இல்ல... இருந்திருந்தா எனக்கும் இது போல கேவலமான ஒரு பேரை சம்பாதிச்சு கொடுத்திருப்ப ... பேப்பர்ல தான் படிச்சிருக்கேன் தன் சந்தோஷத்துக்காக குழந்தைகளை கொல்ற தாய் பத்தி... முதல் முறையாக பார்க்கிறேன் என்ன நீ என்னை கொல்லாமல் ஹாஸ்டல்ல கொண்டு போய் விட்டுட்ட…


உன்னை மாதிரி கேவலமா வாழ்ந்த ஒரு பொம்பளையோட வீட்ல ஒரு நிமிஷம் கூட இருக்க விரும்பல என்னைக்குமே அம்மான்னு சொல்லி உனக்கு நான் திதி கொடுக்க போறதும் இல்ல இனிமே என் கனவுல வராத அப்படி வந்தா என்னை நானே ஏதாவது பண்ணிப்பேன் இது என்மேல சத்தியம் மது.. உண்மையாவே உன்னோட மனசுல என் மேல கொஞ்சமாவது பாசம் இருந்தா
எப்பவும் என் விஷயத்துல தலையிடாதே குட் பை என்று கூறியபடி அங்கிருந்து கிளம்பினாள்.

மதுவின் ஆன்மா கண்களில் கண்ணீர் சிந்தியபடி அந்த வீட்டிற்குள்ளேயே அலைய ஆரம்பித்தது மகளே தன்னை வர வேண்டாம் என்று கூறிவிட்டாள். மகள் அழைக்காமல் இனி தன்னால் மகளுக்கு உதவவும் முடியாது அவளின் மீது சத்தியம் வாங்கி விட்டு சென்று விட்டாள்.

மகளும் கணவரும் சேர்ந்து தனக்கு திதி கொடுக்காமல் தான் பூமியைவிட்டும் செல்ல முடியாது. தான் இனி கடைசி வரை சாந்தி கிடைக்காமல் ஆன்மாவாக தான் அலைய வேண்டும்... இனி மகளுக்கு ஏற்படும் கஷ்டங்களை அந்த கடவுள் தான் வந்து காக்க வேண்டும் என்று படைத்த கடவுளிடம் வேண்டினாள்.மகளை பத்திரமாக பார்த்துக் கொள் என்று.

மெயின் ரோட்டுக்கு வந்தவள் ஒரு வாடகை காரை எடுத்துக்கொண்டு ஏர்போர்ட் வந்தவள் கிடைத்த பிளைட்டில் டெல்லி சென்றாள்.

அபி காலை எழுந்ததும் முதல் வேலையாக மொபைல் போனுக்கு சார்ஜ் போட்டு ஆன் செய்ய நேத்ரா அழைத்ததாக மிஸ்டுகால் நோட்டிபிகேஷன் காண்பித்தது.

இரவிலிருந்து சக்கரவர்த்தியிடம் இருந்து எந்த தகவலும் வரவில்லையே என்று யோசித்தவன் முதலில் அவனுக்கு ஃகால் செய்ய சுவிட்ச் ஆப் என வந்தது பிறகு நேத்ராவிற்கு அழைக்க அவள் விமானத்தில் சென்று கொண்டிருந்ததால் சுவிட்ச் ஆஃப் என்று வந்தது.

உடனே கிளம்பி நேராக பெரியப்பாவின் வீட்டிற்குச் செல்ல நேத்ரா சொல்லாமல் கொள்ளாமல் சென்றுவிட்டதாக கூறினார்கள் முதலில் நம்ப மறுத்த அபி அவர்களிடம் சண்டையிட ஆரம்பித்தான். அவர்கள்தான் சொத்துக்கா ஏதோ செய்து விட்டார்கள் என்று சந்தேகப்பட்ட அபி அவர்களின் பேச்சையும் மீறி வீட்டிற்குள் எல்லா பக்கம் சென்று தேடினான் கடைசியாக அங்கிருந்த குழந்தை நேத்ரா அக்கா பேக்கை தூக்கிட்டுப் போயிட்டாங்க என்று சொன்ன பிறகுதான் நம்பினான்.

நேராக தோப்பு வீட்டிற்கு வர அவள் அங்கு இருப்பதற்கான எந்த தடயமும் இல்லை வேலை செய்யும் பெண்களிடம் விசாரிக்க அவர்கள் நேத்ரா வந்து சென்றதை உறுதிப்படுத்தினார்கள் .

எங்கு சென்று இருப்பாள் என்று யோசித்தவன் ரவிக்கு அழைத்தான்.
நேத்ராவைப் பற்றி கூற அவரும் பயந்தபடி என்ன செய்வது என்று இவனிடம் திருப்பிக் கேட்டார்.

வேலை செய்யும் பெண்களிடம் மீண்டும் சென்றவன் அவர்களிடம் மிரட்டும் தோணியில் என்ன நடந்தது என்று விசாரிக்க ஒரு பெண்மணி துணிந்து வந்து நேத்ரா தாயைப் பற்றி மட்டும் விசாரித்ததாக கூற மேலும் குழம்பினான்.

சுற்றுவட்டாரங்களில் எல்லாம் நேத்ராவை விசாரித்த படியே அவளைத் தேட ரவியிடம் இருந்து ஃகால் வந்தது நேத்ரா டெல்லி வந்திருப்பதாக.. உடனே அபியும் தாய் தந்தையிடம் கூறி விட்டு டெல்லி பறந்தான்.


நேத்ரா டெல்லி சென்றதும் கேள்வி கேட்ட ரவியிடம் பதில் கூறாமல் அறையில் சென்று அடைந்து கொண்டாள்.

சற்று நேரத்திற்கெல்லாம் வேகமாக வந்த அபி ரவியுடன் நேத்ரா எங்கே என்று விசாரிக்க அவர் அறைக்குள் இருப்பதாக கை காட்டினார்.


நேராக அறையின் முன்பு சென்ற அபி
நேத்ரா மொதல்ல வெளியே வா என்று வேகமாக கதவை தட்டினான்…

நேத்ரா உன் கிட்ட தான் பேசிட்டு இருக்கேன் வீட்டுக்குள்ள தானே இருக்க மொதல்ல வெளியே வா எதுக்காக இப்படி யார்கிட்டேயும் சொல்லாம கொள்ளாம ஓடிவந்து ரூமுக்குள்ள ஒளிஞ்சிட்டு இருக்க

உங்க அம்மாக்கு திதி கொடுக்க தானே வந்த அதை செய்யாமல் நீ பாட்டுக்கு இங்க வந்து இருந்தா என்ன அர்த்தம்... படிச்ச பொண்ணு தானே கிளம்பறதுன்னா சொல்லிட்டு வரனும்ங்கறது கூடவா தெரியாது என்ன பழக்கம் இது என்று கோபமாக அபி வெளியே இருந்து கத்த உள்ளிருந்து வேகமாக கதவை திறந்தாள் நேத்ரா.

கண்கள் முழுவதும் வீங்கியிருந்தது பயங்கரமாக அழுதிருக்கிறாள் எதற்காக ஏன் என்று தெரியவில்லை.

கையில் ஒரு டிராலி பேக் இருந்தது…
எதுவுமே பேசாமல் கீழே இறங்க

நேத்ரா எங்க கிளம்பிட்ட என்று ரவி அதிர்ச்சி அடைந்த படி கேட்டார்.

திரும்பி அவரை முறைத்துப் பார்த்த நேத்ரா கண்களைத் துடைத்தபடி மீண்டும் வேகமாக கீழே இறங்க ஆரம்பித்தாள்.

அவளின் செயலைக் கண்டு ஆத்திரமடைந்த அபி வேகமாக பின் சென்று அவளின் கைகளைப் பிடித்து நிறுத்தினான்.

உன் கிட்ட தான் பேசிட்டு இருக்கறோம் கொஞ்சமாவது பதில் சொல்லிட்டு போ என்று கூற

அவன் கையிலிருந்து தனது கைகளை தட்டி விட்டவள் எதுக்காக பதில் சொல்லணும் யார் நீ நான் எதுக்காக உனக்கு பதில் சொல்லணும் முதல்ல அதை சொல்லு என்று கூறியவள்

ரவியை திரும்பிப் பார்த்து முறைத்தபடி மது மாதிரி ஒரு பொம்பளைய பொண்டாட்டினு சொல்லிக்க உங்களுக்கு வேணா பெருமையா இருக்கலாம் ஆனா அவள மாதிரி ஒரு கேவலமான பொம்பளையை அம்மான்னு சொல்லிக்க எனக்கு அருவருப்பா இருக்குது...நான் ஷர்மா அங்கிள் வீட்டிக்கு போறேன் அவர் கார் அனுப்பறேனு சொல்லிருக்காரு...இனி இங்க திரும்பி வரமாட்டேன்... தயவுசெஞ்சு சொந்தம்னு சொல்லிக்கிட்டு நீங்க யாரும் என்னை தேடி அங்க வர வேண்டாம் .

முக்கியமான விஷயம் என் கல்யாணத்துல உங்க ரெண்டு பேர் மூஞ்சியையும் பார்த்தேனன்னா அந்த நிமிஷத்திலேயே கல்யாணத்தை நிறுத்திட்டு தற்கொலை பண்ணிப்பேன் என்று மிரட்டி விட்டு வேகமாக வெளியே சென்றாள்.

ரவி அந்த இடத்திலேயே அப்படியே தலையில் கைவைத்து அமர அவரின் கண்களில் இருந்து தாரை தாரையாக கண்ணீர் கொட்டியது .

மது என்ன ஆயிற்று உன் மகளுக்கு ஏன் என்னென்னமோ பேசிட்டு போறா என்னால தான் அவளைத் தடுத்து நிறுத்த முடியல நீயாவது தடுத்து நிறுத்து என்று மனதிற்குள் மதுவிடம் மன்றாடிக் கொண்டிருந்தார் .

அவள் வெளியே செல்ல பல்லை கடித்துக்கொண்டு வேகமாக சென்ற அபி அவளின் முன்பு வழியை மறித்தபடி நின்றான்…

என்ன பிரச்சினை நேத்ரா முதலில் அதை சொல்லிட்டு வெளியே போ இப்படி நீயா வானத்துக்கும் பூமிக்கும் குதித்து இந்த வீட்டை விட்டு வெளியே போவதை என்னால ஏத்துக்க முடியாது.

அப்படியா காரணம் சொல்லனுமா சரி நான் கேட்பதற்கு முதல்ல நீ பதில் சொல்லு அதுக்கு அப்புறமா நீ கேக்கறதுக்கு நான் சொல்றேன்…

என் அம்மாவுக்கும் உனக்கும் என்ன சம்பந்தம் சொல்லு …

அம்மாவுக்கும் முருகனுக்கும் என்ன சம்பந்தம் சொல்லு…


நான் சொல்லறேன் என் அம்மா ஒரு கேவலமான பொம்பள அவளுக்கு என் அப்பா மட்டும் பத்தல...வேலைசெய்யற முருகனும் வேணும்... அதுக்கு தடையா நான் இருப்பேன்னு பயந்து கொஞ்சம் கூட மனசாட்சியே இல்லாமல் என்னை ஹாஸ்டல்ல கொண்டு போய் சேர்த்திருக்கா...மது ஒரு பலகீனமான பொம்பளை.. கொஞ்ச நேரம் அவளை பத்தி கேட்டதுக்கே முருகன் கதை ...இன்னும் கேட்டிருந்தா உன் கதையும் வெளிய வந்திருக்கும்...

இதெல்லாம் தெரிஞ்சுகிட்டு எதுவுமே தெரியாத மாதிரி வேஷம் போட என்னால முடியாது இந்த மாதிரி ஒரு கேவலமான பொம்பளைக்கு நான் உட்கார்ந்து திதி கொடுக்கனுமா நல்லா இருக்கு கதை
என்று கூறி முடிக்குமுன் அபி தனது முழு பலத்தையும் திரட்டி கொண்டு அவளின் கன்னத்தில் ஓங்கி ஒரு அறை விட்டிருந்தான்.

அவனின் அறையை தாங்கிக் கொள்ள முடியாதவள் சில அடிகள் சென்று விழுந்தாள்.
விழுந்தவளிடம் வேகமாக சென்றவன் அவளின் கைகளை தூக்கி பிடித்து நிறுத்தியவன் மற்றொரு கன்னத்திலும் ஓங்கி அறைந்தான்.


அப்படி இருந்தும் அவனால் ஆத்திரத்தை அடக்கிக் கொள்ள முடியவில்லை மதுவோட பொண்ணுங்கறதால நீ தப்பிச்ச... இல்ல பேசின இந்த வாயை உடைச்சு அத்தனை பல்லையும் உன் கிட்டயே எண்ண கொடுத்திருப்பேன் என்று கூறினான்.

பண்றதெல்லாம் பண்ணிட்டு அடிச்சா நான் பயந்திடுவேனா என் வாயை மூடினா உண்மை இல்லைனு ஆயிடுமா என்று கூற மீண்டும் அடிக்க கை ஓங்கியவன் ச்சே என்று கையைக் கீழே உதறிக்கொண்டான்.

பிறகு உனக்கு மதுவை பத்தி என்ன தெரியும் சொல்லு ...ஒரு பத்து வருஷம் கூட இருந்திருப்பியா... அதுல மூணு நாலு வருஷம் நீ குழந்தையா சுத்திட்டு இருந்திருப்ப விவரம் வந்து ஒரு ஆறுவருஷம் கூட இருந்திருப்ப...அந்த ஆறு வருஷத்துல உன் அம்மாவை பத்தி உனக்கு என்ன தெரிஞ்சிருக்க போகுது சொல்லு….தெரிஞ்சிருந்தா இப்படி சாக்கடைல துப்பறது போல பேச மாட்ட...

மதுவுக்கு எனக்கும் இருக்கிற உறவு என்னன்னு உனக்கு தெரியுமா...

அட்லீஸ்ட் அந்த முருகன் யாருன்னு தெரியுமா...

எல்லாத்தையும் எங்கேயோ இருந்த உன் அப்பாவால புரிஞ்சுக்க முடிஞ்சது... அவரோட பொண்டாட்டியை முழுசா நம்பறாரு... ஆனா மகளா இருந்தும் உன்னால புரிஞ்சிக்க முடியலல்ல ‌..

உன்னோட அப்பா ரவி ஒரு பக்கா ஜென்டில்மேன் அதனாலதான் மது கிட்டே முருகனை பத்தி கடைசிவரை வாய் திறந்து கேட்டதில்ல... ஏன்னா அவரு அவரோட மனைவிய நம்பினாரு அவரோட காதலியை நேசிச்சாரு...அவங்களோட காதலை மதிச்சாரு…

அந்த முருகன் பக்கா பிராடு ஸ்கூல் டேஸ்ல அம்மா பின்னாடி சுத்தறதை பார்த்து உன்னோட தாத்தா போலீஸ் பிரண்டு கிட்ட சொன்னதுல அவன்மேல பொய் கேஸ் போட்டு ஐந்து வருஷம் ஜெயில்ல போட்டாங்க பழி வாங்குவதற்காகவே உன் அம்மாகிட்ட வேலைக்கு சேர்ந்தான் உன் அம்மாவ பத்தி தப்பு தப்பா எல்லார்கிட்டயும் கதை கட்டி விட்டான் ஒரு கட்டத்தில் உன் அப்பாவைத் தவிர குடும்பத்துல இருக்குற அத்தனை பேரும் நம்பினாங்க.. இது மதுவுக்கு தெரிஞ்சதும் அவனை அடிச்சி விரட்டிட்டா…இப்ப வரைக்கும் எங்க இருக்கறான்ங்கற விஷயம் யாருக்குமே தெரியாது
அதுக்கும் ஒரு கதை கட்டி விட்டாங்க...
அவளைப் பத்தி முழுசா தெரிஞ்ச யாருமே தப்பா பேச மாட்டாங்க
ஏன்னா அவ ஒரு தேவதை…

சரி அவன் ஒரு பிராடு அதனால மது அடிச்சு விரட்டிட்டா ஊர்க்காரங்க தப்பா புரிஞ்சிகிட்டு பேசிக்கிட்டு இருக்காங்க…

உனக்கு என் அம்மாவுக்கு என்ன சம்பந்தம் எப்போ கேட்டாலும் மழுப்பலா பதில் சொல்ற அவளுக்கு உனக்கு எத்தனை வயசு வித்தியாசம் உரிமையை வா,போனு கூப்பிடற இதுக்கு என்ன அர்த்தம்…

உனக்கு ஒரு வரியில் சொன்னா புரியாது மது முழுசா சொல்றேன் கேட்டுக்கோ…என்றவன் மதுவிற்கும் அபிக்கும் இருக்கும் உறவை பற்றி கூறத் தொடங்கினான்.

தொடரும்....
 
24

அபிமன்யூ அப்பொழுது கல்லூரியில் இரண்டாம் ஆண்டு படித்துக்கொண்டிருந்தான்.

முதல் வருடம் முழுவதுமே அவன் கல்லூரி பேருந்தில் சென்று வந்தவனுக்கு இரண்டாம் ஆண்டு அப்படி செல்ல பிடிக்கவில்லை…

அவனின் நண்பர்கள் பல பேர் சொந்தமாக போட்டிபோட்டுக் கொண்டு இருசக்கர வாகனத்தை வாங்கி அதில் பவனி வர இவனுக்கும் ஆசை வந்தது.

அதனால் அவனின் பெற்றோரிடம் தனக்கும் இருசக்கர வாகனம் வேண்டும் என அடம் பிடிக்க ஆரம்பித்தான் .

அவர்கள் இவனிடம் எவ்வளவோ போராடியும் பலன் இல்லை அதனால் இவன் ஆசைபட்டது போலவே மார்கெட்டுக்கு புதிதாக வந்திறங்கிய வாகனத்தை இவனுக்காக புக் செய்தனர்.

அபிமன்யூ அப்பொழுது இவ்வளவு உயரம் கிடையாது பதினெட்டு வயது மட்டுமே முடிந்த இளைஞன்.

ஒல்லியான தேகம் அரும்பு மீசையுடன் பார்க்க சிறு பையன் போலவே இருந்தான்.

பொறியியல் துறையில் கணினி பாடத்தை எடுத்திருந்தான்.

சக்ரவர்த்தியும் அதே காலேஜ் தான் ஆனால் துறை வேறு...ஆனாலும் இருவருமே நல்ல நண்பர்கள்.


வாகனத்தை முதல் தடவையாக ஏதாவது ஒரு கோவிலில் வைத்து பூஜை செய்து விட்டு வரலாம் என்று நினைத்த அபி ஒரு பவுர்ணமி நன்னாளில் அவர்கள் வீட்டில் இருந்து சற்று தொலைவில் இருந்த வெள்ளிங்கிரி மலை அடிவாரத்திற்கு சென்றிருந்தான்.

எப்பொழுதுமே அங்கு மாதாமாதம் பௌர்ணமி பூஜை மிகவும் விசேஷம் மாலை நேரம் செல்பவர்கள் இரவு முழுவதும் அங்கு தங்கி விட்டு அதிகாலையில் தான் திரும்புவார்கள்.

பலமுறை அபிமன்யு அந்த கோவிலுக்கு அவ்வாறு சென்றிருந்ததால் அவனது வீட்டினர் அங்கு செல்ல அனுமதி தந்தனர்.

மாலையில் நேரமே சென்ற அபி முதலில் வாகனத்திற்கு பூஜை போட்டான்.

பிறகு நண்பர்களுடன் சேர்ந்து இரவு நேர பூஜையில் மட்டுமே கலந்துகொண்டான்.

பிறகு நண்பர்கள் அனைவருமே அவனிடம் புது வாகனம் எடுத்ததற்காக தங்களுக்கு ட்ரீட் வைக்க வேண்டும் என்று வம்பு செய்ய அவர்களின் தொல்லைக்கு பயந்து சரி என ஒத்துக் கொண்டவன் நேராக வரும் வழியில் இருந்த ஒரு ஹோட்டலுக்குள் வண்டியை விட்டான்.

நண்பர்கள் போதும் போதும் என்னும் அளவிற்கு உணவை வாங்கிக் கொடுத்தவன் பிறகு அங்கிருந்து வீட்டிற்குச் செல்லலாம் என்று நினைக்கும் பொழுது ஒரு சாரார் தியேட்டரில் இரவு நேர இரண்டாம் காட்சியை பார்த்துவிட்டு வீட்டிற்கு செல்லலாம் என்று கூறினர்.

ஒரு சாராரோ தங்களுக்கு பியர் வேண்டுமென்று வம்பு செய்ய இரண்டுமே அபிமன்யுவுக்கு ஒவ்வாமை அவனுக்கு மது அருந்தும் பழக்கமும் கிடையாது கண்ட நேரத்தில் தியேட்டர் சென்று படம் பார்க்கவும் பிடிக்காது அதனால் இருசாராருக்கும் வேண்டிய அளவு பணத்தை கொடுத்துவிட்டு அவன் தனிமையில் வீட்டை நோக்கிப் பயணித்தான்.


அப்பொழுதுதான் பின்னால் வந்த வாகனம் ஹாரன் செய்ய அதிக பயிற்சி இல்லாமல் இருசக்கர வாகனத்தை புதியதாக ஒட்டுவதால் ஏற்படும் சிறு தடுமாற்றம் அவனுக்கும் ஏற்பட்டது.

அதனால் அந்த நேரத்தில் சற்று பயந்த அபிமன்யூ வாகனத்தின் கட்டுப்பாட்டை விட்டான்... மீண்டும் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வருவதற்கு அங்கிருந்த சிறு பள்ளத்தில் வாகனம் இறங்கியது இறங்கிய வேகத்திலேயே வாகனத்தில் இருந்து ஒரு பக்கமாக
விழுந்த அபியின் தலை அங்கிருந்த கல்லில் சென்று மோத தலையில் பலமாக அடிபட ரத்த வெள்ளத்தில் மயங்கினான்...வாகனம் சற்று தள்ளி விழுந்தது அதனின் தானியங்கி மோட்டாரின் சக்தியால் சிறு அதிர்வுடன் பின் வீல் மெதுவாக சுத்திக்கொண்டிருந்தது.

உடல் எடைக்கும் வாகனத்துக்கும் சற்றும் சம்பந்தம் இல்லாத காரணத்தினால் வாகனம் அவனின் பேச்சை கேட்கமறுத்து விட்டது.


அபிமன்யூவின் வீட்டிலோ மகன் மறுநாள் தானே வருவான் என்று அவனை தேடவில்லை.

அபிமன்யூ விழுந்தது சிறு பள்ளம் என்பதாலும் வாகனத்தின் பெருத்த உருவத்தாலும் சாதாரணமா ரோட்டில் போகிறவர்களுக்கு வாகனம் நன்கு தெரியும்...

ஆனால் யாருமே கண்டுகொள்ளவில்லை ஏதோ ஒரு இளவட்டம் இரவில் நன்கு மது
அருந்திவிட்டு அந்த போதையில் வண்டியோடு விழுந்து கிடக்கிறது போல என நினைத்து கடந்து சென்றனர்.

நள்ளிரவில் இருந்து அதிகாலை வரை அப்படியே உயிரை கையில் பிடித்தபடி அபிமன்யூ கிடந்தான்.

அதிகாலை வேளையில் ஒரு திருமணத்திற்கு செல்வதற்க்காக அந்த வழியாக மது கணவரின் காரை அவளே ஓட்டிவந்தாள்.எப்பொழுதுமே அவள் வெளியில் செல்வது என்றாள் டிரைவர் தான் ஓட்டுவார்.

இன்று அதிகாலை என்பதால் ஏன் அவரை தொல்லைசெய்ய வேண்டும் என நினைத்து அவரை அழைக்க வில்லை ‌.


மதுவிற்கு கார் ஒட்டுவது என்றால் அவ்வளவு பிடிக்கும் தனது கணவர் அவரின் பயன்பாட்டிற்காக புதியதாக வாங்கிய ஹோண்டா சிட்டி காரை மது அவ்வப்போது எடுத்துக் கொண்டு அருகில் எங்காவது சென்று வருவாள்.

கணவர் இங்கு வரும் மாதம் இருமுறை மட்டுமே அந்த கார் உபயோகத்தில் இருக்கும் மீதி நாட்கள் அப்படியே தூசி அடைந்து மூலையில் நின்று கொண்டிருக்கும்...அதனால் பேட்டரி போய்விடக்கூடாது என்பதற்காக கணவர் டிரைவரிடம் கூறியிருக்கிறார்…

அடிக்கடி அதை ஸ்டார்ட் செய்து விட்டு சிறிது நேரம் ஓடவிட்டு அணைத்து வையுங்கள் என்று...அவர் அதை செய்வாரோ இல்லையோ மது அதை மறக்காமல் செய்வாள்.மதுவிற்கு வாகனங்களின் மீது அவ்வளவு காதல்...புதியதாக மார்கெட்டிற்கு எந்த வாகனம் வந்தாலும் அதைபற்றி முழுதாக தெரிந்து கொள்ள நினைப்பாள்.

கணவர் சில முறை அவளின் வாகன அறிவைக் கண்டு அவளுக்கு அடிப்படை டிரைவிங் கத்துக்கொடுத்தார்... அதன்பிறகு மது வெளியில் செல்லும் பொழுதெல்லாம் காரை அவளே அதை ஓட்டிக் கொள்வாள். கணவர் அடிக்கடி இதற்காக மதுவை கண்டிக்கவும் செய்வார் நீ முறைப்படி கற்றுக் கொள்ளவில்லை அப்படி இருக்கும் பொழுது ரோட்டில் இயக்குவது தவறு அது உனக்கு இல்லை என்றால் எதிரில் வருபவர்களுக்கு ஆபத்தில் முடியும் என்று மது அதையெல்லாம் கண்டு கொள்ள மாட்டாள் அவளுக்கு கார் ஓட்டுவது அவ்வளவு பிடிக்கும் அதுமட்டுமின்றி முறையாகப் பயிற்சி எடுக்காவிட்டாலும் கூட கணவர் கற்றுத் தந்ததை வைத்து அவளே வாகனம் ஓட்டுவதில் கைதேர்ந்த இருந்தாள்.

வெண்மை நிறத்தில் அரக்கு நிற பார்டரில் பட்டு புடவை அணிந்திருந்த மது தலை நிறைய பூவும் அந்த புடவைக்கு மேட்ச்சாக வெள்ளைநிற கற்கள் பதித்த நகைகளை அணிந்திருந்தாள்.

முப்பத்திரண்டு வயது என்று சொன்னால் யாருமே நம்ப மாட்டார்கள் கல்லூரிக்குச் செல்லும் பெண்போல் அவ்வளவு இளமையாக இருப்பாள்.

வாகனத்தை ஓட்டிக்கொண்டு வரும் பொழுது எதிரில் பள்ளத்தில் கவிழ்ந்து இருந்த மார்க்கெட்டிற்கு புதிதாக வந்த அந்த உயர்ரக பைக்கினை கண்டுவிட்டாள் கண்டதுமே அவளுக்குள் ஒரு ஆச்சரியம் எப்படி இவ்வளவு விலை உயர்ந்த பைக்கை யார் பள்ளத்துக்குள் இறக்கி விட்டுச் சென்றது என்று யோசித்தவள் காரை நிறுத்திவிட்டு ரோட்டின் எதிர்புறத்தில் நடந்துசென்று பைக்கின் அருகில் நின்று ஆராய அப்பொழுதுதான் பள்ளத்திற்குள் விழுந்து கிடந்து அபி தென்பட்டான் தலை முழுவதும் உறைந்த ரத்தம்களுடன் அலங்கோலமாய் அவன் கிடப்பதைப் பார்த்தவளுக்கு பதட்டம் தொற்றிக்கொண்டது உடனடியாக புடவையை இழுத்து சொருகிய மது பள்ளத்திற்குள் குதித்தாள்.

மது குனிந்து அபியை ஆராய உயிர் இருப்பதை அறிந்து கொண்டவள் அவனின் கன்னத்தை தட்டி பார்த்தாள். தம்பி... தம்பி ...கண்ணை திறப்பா...அபியிடம் இருந்து எந்த அசைவும் இல்லை .

மீண்டும் பள்ளத்திலிருந்து ஏறி ரோட்டிற்கு வந்தாள்.

யாராவது உதவிக்கு வருகிறார்களா என்று பார்த்தால் கண்ணுக்கெட்டிய தூரம் வரை ஒருவரையும் காணவில்லை மீண்டும் பள்ளத்திற்க்குள் இறங்கிய மது யோசிக்காமல் சிரமப்பட்டு அவனை தூக்கி ரோட்டின் மீது கிடத்தினாள்.

பிறகு அவளும் பள்ளத்திலிருந்து மேலே ஏறி காரை திருப்பிக்கொண்டு அவனிடத்தில் வந்து நிறுத்தினாள்‌.

இப்பொழுது அவனுக்கு தலையில் உறைந்திருந்த இடத்திலிருந்து மீண்டும் ரத்தக்கசிவு ஆரம்பித்தது... பயந்தவள் கட்டு போடுவதற்காக ஏதாவது துணி இருக்கிறதா என்று காரில் தேட எதுவுமே இல்லை யோசிக்காமல் அவளின் புடவை முந்தியை பற்களால் கடித்து கிழித்தவள் அவனின் தலையோட அழுத்தி கட்டுப்போட்டாள்.பிறகு

சிரமப்பட்டு காரின் முன் இருக்கையில் அவனை தூக்கி அமர வைத்தாள் சீட் பெல்ட்டினை மாட்டிவிட்டவள் அவளும் காரில் ஏறி வெறி கொண்டவள் போல மின்னல் வேகத்தில் மருத்துவமனையை நோக்கி பயணித்தாள்.
அவளது உதடுகள் மட்டும் தானாக உனக்கு ஒன்னுமில்ல...நீ நல்லாயிருக்க என்ற வாசகத்தை ஜெபம் போல ஒப்பித்தது.இடையிடையே அவனது தலையில் கைவைத்த நீவிவிட்டாள்.

அபியின் நினைவலைகளில் மதுவின் செயல்கள் எல்லாமே பதிய தொடங்கியது.யாரோ ஒரு வெண்பட்டு உடுத்திய தேவதை தனது உயிரைக்காக்க போராடுகிறாள்... அவளுக்கு நன்றி தெரிவிக்கவாவது தான் மீண்டும் எழுந்து வர வேண்டும் என்று அந்தக் கடைசி ஒரு துளி உயிர் இறைவனை வேண்டிக் கொண்டு இருந்தது.

ஒருவழியாக மருத்துவமனை வந்து சேரும்பொழுது அபியின் மொத்த ஜீவனும் அடங்கத் தொடங்கியிருந்தது. அவன் மிகவும் கடினமான சூழ்நிலையில் இருப்பதால் மருத்துவமனை நிர்வாகம் உள்நோயாளியாக ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்தது.

மது மருத்துவரிடம் பயங்கரமாகச் சண்டையிட்டாள்...அவனுக்கு சிகிச்சை அளிக்கும் படி...மருத்துவரோ அரசு மருத்துவமனைக்கு எடுத்துச் செல்லுங்கள் இல்லையென்றால் அருகில் இருக்கும் காவல் நிலையத்தில் புகார் அளித்து ஒரு எப்ஐஆர் காப்பினை கொண்டு வாருங்கள் அப்பொழுதுதான் சிகிச்சை அளிப்போம் என பிடிவாதமாக கூற…
மது எவ்வளவு போராடியும் மருத்துவர்களின் பிடிவாதத்தை மாற்ற முடியவில்லை...இயலாமையில் அபியை பார்க்க ஸ்ட்ரெச்சரில் ரத்த வெள்ளமாக விரல்கள் மட்டும் மெதுவாக அசைந்தபடி கிடந்தான்.

மதுவால் தாங்கிக் கொள்ளவே முடியவில்லை அபியை அந்த இடத்திலேயே போட்டுவிட்டு வந்திருந்தால் கூட யாராவது ஒருவர் வந்து காப்பாற்றி இருப்பார்கள் இப்பொழுது தான் இங்கு அழைத்து வந்து அவனை கொலை செய்கிறோமோ என்று தான் அவளுக்கு தோன்றியது.


மதுவும் மருத்துவருக்கும் நடக்கும் அத்தனை சம்பாஷனைகளையும் அபிக்கு கேட்டுக் கொண்டுதான் இருக்கிறது. அவன் இப்பொழுது இந்த மண்ணுலகை விட்டு பிரிந்தால் கூட பரவாயில்லை ஆனால் அதற்கு முன் மதுவின் உருவத்தை ஒரு முறையாவது காண வேண்டுமென்று மிக சிரமப்பட்டு கண்களைத் திறக்க போராடிக் கொண்டிருந்தான்.

அவனின் போராட்டத்தை கண்ட மது கொஞ்சம் கூட யோசிக்காமல் மருத்துவமனையில் இருந்து ஒரு கூரான ஆயுதத்தை எடுத்து அவளின் தொண்டையின் பக்கத்தில் வைத்தவள் இப்பொ நீங்க இந்த பையனுக்கு ட்ரீட்மெண்ட் எடுக்கலனா இந்த செகண்டே என்னை நானே குத்திக்குவேன் என்று மிரட்ட அங்கிருந்த அத்தனை பேருமே பயப்பட தொடங்கினர்.

டியூட்டி டாக்டரோ நீங்க செய்யறது ரொம்ப தப்பு நாங்க போலீஸ் ஸ்டேஷனில் கம்ப்ளைன்ட் பண்ண வேண்டி வரும் என்று கூற

அவளும் பதிலுக்கு நானும் மெடிக்கல் கவுன்சிங்கில் உங்களை கம்ப்ளைன்ட் செய்வேன் உயிருக்கு ஆபத்தாகி வந்த ஒருத்தருக்கு நீங்க சிகிச்சை அளிக்க மறுத்ததா...உங்களோட லைசன்ஸ்ஸை பிடுங்கற வர ஓயமாட்டேன் என்று பதிலுக்கு மிரட்ட


அவளின் தற்கொலை மிரட்டலுக்கு பயந்து வேறு வழியில்லாமல் அபிக்கு உடனடியாக அட்மிஷன் போட்டார்கள். மருத்துவமனை பாரத்தை நிரப்பும் போது ஏனோ உறவு முறையில் அவனது அக்கா என்று அவள் குறிப்பிட்டாள்.அட்ரஸ் இருந்த இடத்தில் மொட்டையாக கோவை என எழுதினாள்.அவர்களும் அவசரத்தில் கவனிக்காமல் ஃபார்ம்-மை வாங்கி வைத்து விட்டனர்.

அதன்பிறகு சிகிச்சைக்கு தேவைப்படும் பணத்திற்காக தன்னிடம் இருந்த மொத்த பணத்தையும் கொடுத்தவள் மீதி பணத்திற்கு நன்கு விடியும்வரை காத்திருங்கள் அதன் பிறகு உங்களுக்கு பணத்தை ஏற்பாடு செய்து தருகிறேன் என்று கூறி அங்கேயே அமர்ந்து கொண்டாள்.

அபி உடனடியாக தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவில் அனுமதிக்கப்பட்டு அவனுக்கு உடனடியாக முதலுதவி அளிக்கப்பட்டது சற்று நேரத்திற்கெல்லாம் அபியின் இரத்தம் மிகவும் வெளியேறியிருப்பதால் உடனடியாக இரத்தம் தேவை என்று அவனுடைய இரத்த வகையை குறிப்பிட்டுக் கூற அங்கிருந்து மீண்டும் இரத்த வங்கியை நோக்கி ஓடினாள் மது.

அங்கு அவர்கள் கேட்ட இரத்தவகை ஸ்டாக் இல்லாததால் மீண்டும் மருத்துவமனை வந்து என்ன செய்வது என்று கேட்க யாராவது இரத்த தானம் செய்பவர்கள் இருந்தா பாருங்க என்று அங்கிருந்த பணிப்பெண் சிலருடைய நம்பரை அவளிடம் தந்தனர் .

இரத்த தானம் செய்பவர்களை மது விசாரிக்க உடனடியாக இரத்தம் கொடுக்க யாருமே அருகில் இல்லை...


அப்பொழுதுதான் மதுவுக்கு தீடிரென தோன்றியது அவளுக்கும் அபிக்கும் ஒரே ப்ளட் க்ரூப் தான்…

தன்னால் ரத்தம் கொடுக்க முடியுமா என்று கேட்க அவளைப் பரிசோதித்த செவிலியர்கள் தாராளமாகக் கொடுக்கலாம் என்று கூற உடனடியாக மதுவின் ரத்தம் அபியின் உடலுக்குள் ஏற்றப்பட்டது .

அபி பிழைத்தே ஆக வேண்டும் என்ற உத்வேகத்தில் இருந்ததாலோ என்னவோ அவளின் ரத்தம் அபியின் உடலுக்குள் சென்ற சில வினாடிகளிலேயே அவன் உடம்பில் சிறு முன்னேற்றம் ஏற்பட்டது.

அதன் பிறகு மருத்துவமனையில் சிகிச்சைக்காக தேவைப்படும் பணத்தை உடனடியாக கட்ட வேண்டும் என்று இவளிடம் கறாராக கூற வேறு வழியில்லாமல் கையில் அணிந்திருந்த வளையல்களை கழட்டி அருகில் இருந்த ஒரு அடகு கடையில் வைத்து முழு பணத்தையும் கட்டி அங்கேயே காத்திருக்க ஆரம்பித்தாள்.

மருத்துவமனையில் எல்லாருமே மதுவின் உடன்பிறந்த தம்பி என்றுதான் நினைத்தார்கள் அக்கா என்று இருந்தால் இப்படி அல்லவா இருக்க வேண்டும் தனது இரத்தத்தை கொடுத்து அல்லவா அவனை காப்பாற்றி இருக்கிறாள் என்றெல்லாம் அவளைப்பற்றி பெருமையாக பேசிக்கொண்டு இருந்தார்கள்.

அதன்பிறகு அங்கு வேலை செய்யும் செவிலிய பெண்கள் கூட மதுவை மிகவும் மரியாதையாக நடத்தத் தொடங்கினார்கள்…

மேடம் உங்க தம்பி இப்போ ஓகேதான் எப்படியும் இன்னைக்கு ஃபுல்லா அவரைப் பாக்குறதுக்கு உங்கள அனுமதிக்க மாட்டாங்க அதனால நீங்க இங்க காத்துகிட்டு இருக்கிறதை விட உங்க வீட்டுக்கு போயி ஃப்ரஸ் ஆயிட்டு உங்களுக்கும் அவருக்கும் தேவைப்படும் பொருட்களை எடுத்துட்டு வாங்க என்று அறிவுறுத்தினர்

தலையசைத்த மது அங்கிருந்தவர்களிடம் அப்பொழுதுதான் கூறினாள் அவர் என்னோட தம்பி கிடையாதுங்க ரோட்டில் அடிபட்டு கிடந்தால பார்க்க மனசு கேக்கல அதான் கூட்டிட்டு வந்து இங்க அட்மிட் பண்ணினேன் இப்போ அவரு யாரு என்னன்னு கண்டு பிடிக்கணும்னுனா என்ன செய்யணும் என்று கேட்ட மதுவை அங்கிருந்த அத்தனை பேரும் பிரமிப்புடன் பார்த்தார்கள்.

யாரோ ஒருவருக்காகவா இந்த அளவு சண்டையிட்டு ரத்தம் கொடுத்து போராடியது இந்தப் பெண் என்று.

பிறகு அங்கிருந்த மருத்துவர்களிடம் சென்று ஒரு செவிலியர் விவரத்தை கேட்டு வந்தார்.

மேடம் இவர் யாரு என்னன்னு தெரிஞ்சுக்கணும்னா அவர் அடிப்பட்ட இடத்தோட லிமிட்ல வர்ற போலீஸ் ஸ்டேஷன்ல நீங்க ஒரு கம்ப்ளைன்ட் பண்ணனுமாம்.

அதுக்கப்புறம் இங்க அட்மிட் பண்ணினதால பக்கத்தில் இருக்கிற போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்கு ஹாஸ்பிடல்ல இருந்து நாங்க இன்ஃபார்ம் பண்ணுவோம் அவங்க வந்து கேட்கும்போது நீங்கள் சரியான பதில் கொடுக்கனும் அப்புறம் இன்னொரு முக்கியமான விஷயம் அவரோட ட்ரீட்மென்ட்க்கு கட்டவேண்டிய பணம் மொத்தத்தையும் டாக்டர் கட்ட சொல்றாரு அப்படி இருந்தா மட்டும்தான் மேற்கொண்டு சிகிச்சை பண்ணுவாங்களாம் இல்லன்னா ஜிஹெச்க்கு மாத்திக்க சொல்லிட்டாரு என்று கூறினார்.

மதுவின் மனமோ வெறும் பணத்திற்காக உயிருக்குப் போராடிக் கொண்டிருக்கும் அந்த உயிரை ஏன் பாடுபடுத்த வேண்டும் என்று யோசித்தவள் அவளது மொபைல் போனின் நம்பரை செவிலியரிடம் கொடுத்துவிட்டு இன்னும் அரை மணி நேரத்துல உங்களுக்கு தேவைப்படும் மொத்த பணத்தையும் நான் கட்டிடறேன் தயவுசெஞ்சு ட்ரீட்மெண்ட்டை மட்டும் ஸ்டாப் பண்ணிடாதீங்க அந்தப் பையனை காப்பாத்துங்க என்று கூறியவள் வீட்டுக்குச் சென்று குளித்து உடை மாற்றி விட்டு இலகுவான சமையலை செய்து உண்டவள் மீண்டும் மருத்துவமனைக்கு வந்து முடித்தாள் பிறகு அவன் யார் என்ன என்று தெரியவேண்டும் அல்லவா அதனால் அடிபட்ட இடத்தின் அருகேயிருந்த காவல் நிலையத்தில் புகார் செய்தாள்

காவல் நிலையத்திலேயேயோ அவ்வளவு கேள்விகள் இவள் தான் அவனை அடித்து ஒன்றுமே தெரியாததுபோல் மருத்துவமனையில் சேர்த்து வைத்தது போல் இவளையும் விசாரிக்க தொடங்கியிருந்தனர்.


அங்கு மருத்துவமனையில் அபியை அட்மிட் செய்யும் முன் மருத்துவமனை காட்டிய கெடுபிடிகள் இதை இரண்டையும் யோசித்துப் பார்த்தவளுக்கு இப்பொழுதுதான் முழுதாக புரிந்தது .

ஏன் ரோட்டில் ஒருவர் அடிபட்டு கிடக்கும் போது மற்றவர்கள் கண்டு கொள்ளாமல் செல்கிறார்கள் என்று ஏன் தான் அபியை காப்பாற்றி மருத்துவமனையில் சேர்த்தோம் என்று வருந்தும் அளவிற்கு அவளிடம் அத்தனை கேள்விகள் அத்தனை விசாரணைகள் ஒருவழியாக மாலைக்குள் அனைத்தையும் முடித்துவிட்டு மீண்டும் மருத்துவமனையே வந்தாள்.
அவனை தேடி யாராவது வந்திருக்கிறார்களா என்று தெரிந்து கொள்ள.


இங்கு அபியின் வீட்டிலோ பகல் பதினொன்று வரை அவனை அதிகமாக தேடவில்லை... வழக்கமாக இது போல் கோவிலுக்குச் சென்றால் காலையும் அங்கேயே பூஜையை பார்த்து விட்டு சில நாட்கள் மெதுவாகத் தான் வருவான் அப்படி நினைத்துக் கொண்டனர் .

அதன் பிறகு மாலை வரையுமே பிள்ளையை காணோமே என்று வருந்தினார்களேத் தவிர மிகவும் சிரமம் கொண்டு தேடவில்லை மாலை ஆக ஆகத்தான் தாய்க்கு சற்று பயம் வர ஆரம்பித்தது அதன் பிறகு அவனின் நண்பர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் ஃகால் செய்து விசாரிக்க அனைவருமே ஒரே பதிலைத்தான் கூறினார்கள் அவன் இரவே அவர்களின் வீட்டிற்குச் சென்று விட்டான் என்று…

பயந்த பெற்றோர்கள் அபியை தேடி கோவிலில் இருந்து அவர்கள் வீடு வரை இருக்கும் அனைத்து பாதைகளிலும் தேடத் தொடங்கினர் ஒருவழியாக இரவு நெருங்கும் வேளையில் தான் அவனின் வாகனத்தில் ரோட்டோரத்தில் கண்டுபிடித்தனர் .

இரவு என்பதால் அவனுக்கு அடிபட்டதால் தரையில் கொட்டிய ரத்தம் அவர்களின் பார்வைக்கு படவில்லை

முதலில் அபியின் பெற்றோர்களும் பிள்ளையைப் பணத்திற்காக யாராவது அடித்து தூக்கி சென்று விட்டார்கள் என்றுதான் நினைத்தார்கள் அதன் பிறகுதான் ஒருவேளை விபத்து கூட ஏதாவது நடந்திருக்கலாம் என்று யோசித்து உடனடியாக அருகில் இருந்த காவல் நிலையத்தில் புகார் செய்ய ஏற்கனவே மது அபியை பற்றி புகார் செய்திருந்ததால் உடனடியாக அபியை அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கும் ஹாஸ்பிட்டலில் விலாசத்தை கொடுத்து துணைக்கு ஒரு காவலரையும்
அனுப்பிவைத்தார் .


அவர்கள் அபியை சேர்த்திருக்கும் மருத்துவமனையை கண்டுபிடித்து வரும்பொழுது இரவு மணி பதினொன்று அதுவரை மது அங்குதான் கால்களை மடித்தபடி ஒரு சேரில் அமர்ந்து உட்கார்ந்திருந்தாள்.

யாராவது அபியை தேடிவந்தாள் அவர்களிடத்தில் ஒப்படைத்துவிட்டு வீட்டுக்குச் செல்லலாம் என்று காத்திருக்க யாரையும் இது வரை காணவில்லை…. டெல்லியில் இருக்கும் கணவருக்கு கூட அழைத்துக் கூறி விட்டாள் ரவி அவளை நன்கு திட்டி தீர்த்தார் உனக்கு எதற்கு இந்த தேவை இல்லாத வேலை மது உடனே நீ வீட்டுக்கு கிளம்பி போ பணம் போனால் பரவாயில்லை என்று கூற வேறு வழியில்லாமல் மருத்துவமனை ரிசப்ஷனில் சென்று நா இப்போ வீட்டுக்கு போறேன்... ரெண்டு போலீஸ் ஸ்டேஷனிலும் கம்ப்ளைன்ட் பண்ணி இருக்கேன் எப்படியும் அந்த பையனை தேடி யாராவது வருவாங்க என்று கூறியவள்... ட்ரீட்மெண்ட்க்கு பணம் தேவைப்பட்டா மறக்காம எனக்கு கூப்பிடுங்க நான் கட்டி விடறேன் அதுக்காக ட்ரீட்மென்ட் மட்டும் ஸ்டாப் பண்ணிடாதீங்க என்று மீண்டும் ரிசப்ஷனில் கூறிவிட்டு அவள் வெளியே கிளம்பவும் அபியை காண அவரின் குடும்பத்தினர் உள்ளே ஓடிவந்தனர்.

அபியின் அடையாளங்களைக் கூறி
மருத்துவமனை ரிஷப்ஷனில் விசாரிக்க தொடங்கினர்.

ஆமாம் காலைல ஒருபையனை மதுமதினு ஒரு லேடி அட்மிட் பண்ணினாங்க...என்று அவர்களை அழைத்துச் சென்று அபியை காட்ட அவர்களின் மகன் தான் என்று தெரிந்ததும் அங்கிருந்த அனைத்து மருத்துவமனை பணியாளர்களுக்கும் மாறி மாறி நன்றியை தெரிவித்தனர்.

அங்கிருந்த செவிலிய பெண் உங்க பையனை சரியான நேரத்துக்கு ஒருத்தர் கொண்டு வந்து அட்மிட் பண்ணி அவங்களோட ரத்தத்தையும் கொடுத்து பணத்தையும் கட்டி உயிரை காப்பாற்றி இருக்காங்க அவங்களுக்கு தான் உங்களோட நன்றி சொல்லணும் நாங்க எல்லாம் எங்க கடமையை தான் செஞ்சோம் என்று கூறிவிட்டு சென்றுவிட்டனர் காவலரிடம் யாரந்த பெண் என்று கேட்க அவருக்கு தெரியவில்லை...அட்ரஸ்ஸை கேட்க அப்படி கொடுக்க கூடாது என்று தரமறுத்து விட்டார்.

ஒருவேளை மறுநாள் அந்த பெண் தனது மகனை தேடிக்கொண்டு இங்கு வருவந்தாள் அப்பொழுது நன்றியை தெரிவித்துக் கொள்ளலாம் என்று எல்லோருமே விட்டு விட்டனர்.

ஆனால் மதுமதி மறுநாள் மருத்துவமனைக்கு ஃபோன் செய்து விசாரிக்க அவனின் குடும்பத்தார் வந்து விட்டனர் என்று தெரிந்ததும் அதன் பிறகு மருத்துவமனைக்கு செல்ல வில்லை ஏற்கனவே இரத்ததானம் கொடுத்ததால் ஏற்பட்ட சோர்வு கலந்துகொள்ள வீட்டிலேயே ஓய்வெடுக்க ஆரம்பித்து விட்டாள்.


மருத்துவமனையில் அபி கண்விழிக்க முழுதாக மூன்று நாள் ஆகியிருந்தது கண் விழித்ததும் அவன் கேட்ட முதல் கேள்வி என்னை காப்பாற்றிய அந்தப்பெண் எங்கே என்று தான்.

குடும்பத்தினருக்கும் அவள் யார் என தெரியவில்லை அதன் பிறகு மருத்துவர்களிடம் விசாரிக்க அவர்களுக்கும் மதுவின் பெயரைத் தவிர வேறு எதுவும் தெரியவில்லை அவள் எழுதிக் கொடுத்த மருத்துவமனை பாரத்தில் அட்ரஸ் இருக்கும் இடத்தில் வெறும் கோவை என்று மட்டுமே எழுதி இருந்தாள்

இப்பொழுது அவர்களிடம் அவளின் செல்போன் என் மட்டுமே இருக்கிறது அது போதும் அதை வைத்தே கண்டுபிடித்துக் கொள்ளலாம் என்று குடும்பத்தினர் நினைத்துக் கொண்டனர் சரியாக அவன் குணமாகி மருத்துவமனையை விட்டு வெளியே வர ஒரு மாதம் ஆகிவிட்டது... ஆனால் அந்த இடைப்பட்ட சமயத்தில் மதுவை யாருமே தேடவில்லை…

ஆனால் அபிக்கு அப்படியல்ல கண்டிப்பாக மதுவை கண்டுபிடிக்க வேண்டும் என்று நினைத்துக்கொண்டான் .

அவனுக்கு இன்னும் ஞாபகம் இருக்கிறது அவள் தனி ஒரு ஆளாக அவனை தூக்கி காரில் உட்கார வைத்தது அவனின் தலையை கோதி விட்டபடி உனக்கு ஒன்னும் ஆகாது நீ நல்லா இருக்கற என்று அவனின் அடி மனதிற்குள் நேர்மறையான சிந்தனைகளை வித்திட்டது அவளின் ஸ்பரிசம் , மருத்துவமனையில் சண்டையிட்டது இப்படி பலவாறாக மதுவின் நியாபகங்கள் இருக்கிறது…

மது அபியின் மருத்துவச் செலவிற்காக கட்டிய தொகைகள் முழுதாக ஓரு லட்சம் வரை இருந்தது…
அதையும் திருப்பி தர வேண்டும் எப்படி என்றுதான் தெரியவில்லை.

தாய் தந்தையிடம் அவளைப் பற்றி மட்டும்தான் பேசிக்கொண்டிருந்தான் அபி .

யாருமே தன்னை கவனிக்காமல் கடந்து செல்லும்பொழுது அவள் ஒருத்தி மட்டும் தன்னைக் கவனித்து விட்டு அப்படியே விட்டுச் செல்லாமல் மருத்துவமனையில் சேர்த்து அவளின் இரத்தத்தையும் கொடுத்து பணத்தையும் கட்டி இருக்கிறாள் என்றால் அப்படிப்பட்ட பெண் எப்பேர்ப்பட்டவளாக இருந்திருப்பாள்.

என்னதான் அவள் வீட்டில் பணம் கொட்டிக் கிடந்தாலும் அடுத்தவர்களுக்கு செய்வதற்கும் ஒரு மனம் வேண்டுமே அந்த நல்லமனம் அவளிடம் இருக்கிறது அதற்காகவாவது அவளை சந்திக்க வேண்டும் என்று நினைத்தவன் ஒவ்வொரு இடமாக மதுவை தேட தொடங்கியிருந்தான் .

எப்படியோ ஒரு வழியாக மூன்று மாதம் கடந்து விட்ட நிலையில் அவள் புகார் அளிக்கப்பட்ட காவல் நிலையத்தில் இருந்து சில ஆயிரங்களை இழந்து போராடி அவளின் விலாசத்தை பெற்றான்.

அதன்பிறகு அவளைத் தேடிச் செல்ல அங்கேயோ மது பூக்களுக்கு நடுவே பணியாட்களை வேலை வாங்கிக் கொண்டு இருந்தாள்.

முருகன் தான் சந்தேகப் பார்வையோடு மதுவிடம் அபியை அழைத்து வந்தான்.

அதற்கு முன்பே அபியிடம் யார் நீ எதற்காக மதுவை பார்க்க வந்திருக்கிறாய் என பல கேள்விகள்... அபி சிறு பையன் என்பதால் சற்று பயந்த படியே மழுப்பலாக பதில் கூறினான்…

இவ்வளவு கெடுபிடியாக இருக்கும் ஒருவனிடம் மது தனக்கு உதவியதையும் மருத்துவமனையில் பணம் கொடுத்ததையும் கூறினால் எங்கே மதுவிடம் சண்டையிடுவானோ என்று பயந்தான் அபி...அதனால் அதைப்பற்றி வாய் திறக்க வில்லை.

அபியை தோட்டத்தின் நடுவே அழைத்து வந்த முருகன் எல்லோர் முன்பும் உரிமையாக மதுவை பார்த்து மது உன்னை பார்க்க ஒரு பையன் வந்திருக்கான் யாருன்னு பார்த்து சீக்கிரம் அனுப்பிவிடு என்று அதிகாரத் தோரணையுடன் கூறினான்.


அவனின் தோரணையைக் கண்ட அபி முதலில் முருகன்தான் மதுவின் கணவர் நினைத்துக் கொண்டான் அபி மட்டுமல்ல அங்கு புதிதாக வேலை செய்யும் பல பேர் கூட அப்படி தான் நினைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள் அப்படி ஒரு மாயையை அந்த இடத்தில் முருகன் ஏற்படுத்தியிருந்தான்…

தொடரும்...
 
Status
Not open for further replies.

New Threads

Top Bottom