Kamali Ayappa
Member
- Messages
- 51
- Reaction score
- 91
- Points
- 18
அத்தியாயம் - 8 :
லெனியோடு எமிலியாவும், மைத்ரியும் லெனியின் குடும்பத்துக்குரிய இடத்துக்குள் நுழைந்தாயிற்று.
ஒரு சிங்கக்குடும்பத்திற்குரிய நிலப்பரப்பு அதன் வளம், மற்றும் உணவு இருப்பைப் பொருத்து, குறைந்தபட்சம் இருபது சதுர கிலோமீட்டர்களில் இருந்து அதிகபட்சம் நானூறு சதுர கிலோமீட்டர்கள் வரை இருக்கும்.
ஆஸ்கர் குடும்பத்து நிலப்பரப்பு சுமார் இருநூற்றி ஐம்பது சதுர கிலோமீட்டர்கள் அளவிலானது.
வேட்டைக்காக உணவுத் தேடி அலையும் நேரங்களைத் தவிர, மற்ற நேரங்களில் ஆஸ்கர் குடும்பத்து சிங்கங்கள் அந்த நிலப்பரப்பின் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் தான் ஓய்வெடுக்கும்.
சிங்கங்கள் வழக்கமாக ஓய்வெடுக்கும் இடத்தை விட்டு தூரமாகவே, மற்ற சிங்கங்கள் கண்ணில்படாதவாறே அவர்களைக் கூட்டிச் சென்றான் லெனி.
அந்தப் புல்வெளியின் சில பகுதிகளில் இயற்கையாகவே விளைந்த கோதுமைப் பயிர்களும், மக்காச்சோளங்களும் இருந்தன.
மாமிசம் உண்ணாத லெனி, அதிகம் விரும்பிச் சாப்பிடுவது இவை இரண்டையும் தான்.
இந்தப் புல்வெளியில் சில இடங்களில் மட்டுமே அவை விளைந்திருந்தாலும், அது எங்கேயென்று லெனிக்கு நன்றகவே தெரியும்.
மற்ற சிங்கங்களின் கண்ணில்படாதவாறு லெனி அவர்கள் இருவரையும் அழைத்துச் சென்றாலும், இந்தத் தானியங்கள் இருக்குமிடம் கொஞ்சம் ஆபத்தானது தான்.
அந்த இடம் கொஞ்சம் பச்சையாய், செழிப்பாய் இருப்பதால், மான்கள் போன்ற தாவரவுண்ணிகள் இங்கு அதிகம் இருக்கும். அவைகளை வேட்டையாடவென சிங்கங்களோ, இல்லை மற்ற மாமிசவுண்ணிகளோ இங்கு வரலாம். அவர்கள் கண்ணில் எமிலியாவும் மைத்ரியும் படலாம்.
ஆனாலும், உணவு இருப்பது இங்கு தானே. அதனாலேயே இருவரையும் இவ்விடம் அழைத்து வந்தான் லெனி.
கோதுமையையும், சோளத்தையும் பச்சையாகச் சாப்பிட்டுப் பழக்கமில்லை என்றாலும், பசி எமிலியாவையும், மைத்ரியையும் சாப்பிட வைத்தது.
அவர்களோடு சேர்ந்து லெனியும் அந்தத் தானியங்களை உண்ண, தன் பசியை மறந்து, தன் கையிலிருக்கும் உணவை மறந்து, கண்மணிகள் விரிய லெனியைப் பார்த்தாள் மைத்ரி.
சுற்றி நடப்பதை உணராமல், உணவில் கவனமாக இருந்த எமிலியாவின் துணியைப் பிடித்து இழுத்து, அவள் கவனத்தை லெனியின் பக்கம் திருப்ப முயற்சித்தாள் மைத்ரி.
“இங்க பாருங்க. லையன் வெஜிடேரியன் சாப்பிடுது” என்று மைத்ரி எமிலியாவிடம் சொல்ல, “அது எப்டி லையன் வெஜிடேரியன் சாப்பிடும்” என்று அலட்சியமாகத் திரும்பிப் பார்த்த எமிலியா அதிர்ந்துப் போனாள்.
“எப்படி?” என்று மைத்ரி கேட்க, அதற்குப் பதிலில்லை எமிலியாவிடம்.
இருவரும் லெனியையே பார்த்துக்கொண்டிருக்க, லெனி இவர்கள் பார்வையைப் பொருட்படுத்தாமல் உண்டுக்கொண்டிருந்தான்.
அவன் அதற்குப் பழக்கப்பட்டிருந்தான். ஏனெனில், அவன் உண்பதை இப்படி ஆச்சரியித்து, அதிசயித்துப் பார்ப்பது இவர்கள் மட்டுமல்ல. ஏறத்தாழ அனைவரும் அவன் உண்ணும்போது இப்படித் தான் பார்ப்பதுண்டு. அவன் அதைக் கண்டுகொள்ளாமல், தன் பசி, தன் வயிறு, தன் உணவு என்றக் கொள்கையோடு அவர்கள் பார்வையை மதியாமல் இருப்பான்.
இன்றும் அதே கொள்கையைப் பின்பற்றிக்கொண்டிருந்தவன், திடீரென உண்பதை நிறுத்திவிட்டு, எங்கேயோ வெறித்த பார்வைப் பார்த்தான்.
பயந்த பார்வை என்று சொல்லிவிட முடியாதெனினும், பதறிய பார்வை என்று வகைப்படுத்திவிடக்கூடிய பார்வை அது.
லெனியைப் பற்றிய யோசனையில் இருந்த எமிலியாவைத் திசைத்திருப்பியது, எங்கோ நிலைக்கொண்ட லெனியின் பார்வை.
அவன் பார்த்துக்கொண்டிருந்த இடத்தில் என்ன இருக்கிறது என்று எமிலியா பார்க்க, அங்கு முழுதாக வளர்ந்த ஒரு ஆண் சிங்கம் தூரத்தில் நடந்து வந்துக்கொண்டிருந்தது. பிடரி முடியின் அடர்ந்த நிறத்தை வைத்தும், அந்தச் சிங்கத்தின் உயரத்தை வைத்தும் அது வளர்ந்த ஆண் சிங்கம் என்று தெரிந்துக்கொண்ட எமிலியாவுக்குப் பயத்தில் உள்ளூர நடுங்கத் தொடங்கியது.
லெனி நடந்துக்கொண்ட முறையையும், அவன் உண்ணும் உணவைப் பார்த்தும் ‘அவன் ஏதோ வினோதப் பிறவி’ என்று முடிவு செய்துவிட முடியவில்லை என்றாலும், ‘அவன் வினோதப் பிறவியாக இருப்பானோ!’ என்று யோசிக்கும் அளவிற்குச் சந்தேகம் இருந்தது.
அவன் நடந்துக்கொள்வது போல் மற்ற சிங்கங்கள் நடந்துக்கொள்ளாது என்ற உண்மை நிலை அறிந்தவளாக பயம் கொள்ள, மைத்ரியோ சிறு பிள்ளையாக இருப்பதால், ‘அதுவும் லெனி போல் ஒரு சிங்கம் தானே’ என்று அதைப் பெரிதாகப் பொருட்படுத்தவில்லை.
லெனி தூரத்தில் வரும் தன் தந்தை அஸ்லானையும், எமிலியா, மைத்ரியையும் மாற்றி மாற்றிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
தனியாக வரும் ஆண் சிங்கம் வேட்டையாடப் போவதில்லை. தன் ராஜ்ஜியத்தைச் சுற்றிப் பார்க்கத் தான் வந்திருக்கக் கூடும். தன் ராஜ்ஜியத்துக்குள் வேறு குடும்பத்து சிங்கங்கள் எதுவும் புகுந்துவிடவில்லை என்று உறுதிப்படுத்திக்கொள்ள வந்திருக்கும். ஆனாலும், புதிதாக மனிதர்களைப் பார்க்கும் சிங்கங்கள் ‘அவர்கள் ஆபத்தானவர்களாக இருக்கக்கூடும்’ என்ற எண்ணத்தோடு அவர்களைத் தாக்க முயற்சிக்கலாம். இதைப்பற்றி எல்லாம் எமிலியா யோசிக்கவில்லை என்றாலும், சிங்கத்தைப் பார்த்ததும் ஏற்படும் பயம் தானாகவே அவர்கள் தப்பிக்கும் வழியை யோசிக்க வைத்தது.
“அதுவும் இது மாதிரி ஒரு லையன் தான்” என்று அஸ்லானைப் பார்த்து கைகாட்டி, பயமே இல்லாமல் சொல்லிய மைத்ரியை இழுத்துக்கொண்டு வேறுதிசையில் ஓடத்தொடங்கினாள் எமிலியா.
“எதுக்கு ஓடுறோம்?” என்று கேட்கும் மைத்ரிக்குப் பதில் சொல்லாமல் அவளை இழுத்துச் சென்றாள்.
“லையன். நீயும் வா! வா!” என்று அவளை அழைத்துக் கூவிய மைத்ரியின் வாயைப் பொத்தினாள் எமிலியா. மைத்ரியின் கூவல் எங்கு அந்தப் புதிய சிங்கத்தின் கவனத்தை ஈர்த்து விடுமோ என்ற பயம் அவளுக்கு.
மைத்ரியின் குரல் அஸ்லானுக்குக் கேட்கவில்லை என்றாலும், லெனிக்குக் கேட்டதே.
அவர்கள் ஓடும் திசையையே பார்த்துக்கொண்டிருந்த லெனி, அவர்கள் பின்னால் போகவில்லை.
ஏனேனில், தானிருக்கும் திசையையும், தன் நடவடிக்கையையும் அஸ்லான் நிச்சயம் கவனிப்பார் என்றும். தான் அவர்களோடு சென்றால், தன்னைக் கண்காணிக்கும் அஸ்லானின் பார்வையில் அவர்களும் விழுவார்கள் என்பதை அறிவான் லெனி.
** ** ** ** ** **
லெனின் நிரஞ்சனிடம் பேசிவிட்டு, அனிக்கா வெளியேறி அவள் வேலைப் பார்க்கும் அறைக்குத் திரும்பிக்கொண்டிருந்தாள்.
வழக்கத்தை விட அவள் நடையின் வேகம் கொஞ்சம் கூடியிருந்தது.
அவள் நடையின் வேகத்தைக் கூட்டிய அந்த அந்நிய சக்தியின் பெயர் என்னவாக இருக்கும்?
ஆற்றாமை, இயலாமை, கோவம். இதில் ஏதோ ஒன்று வெகு பொருத்தமாக இருக்குமோ?
பொருந்தும் தான்.
அந்த மூன்றில் எது பொருந்தினாலும், அது உருவாகக் காரணம் அவள் மனதுக்குள்ளிருந்த சிறு துளி காதல்.
அவள் காதலிக்கிறாள் என்று சொல்வதை விட, அவன் காதலை ஏற்கத் துடிக்கிறாள் என்று சொல்வது பொருத்தம் என்றே நினைத்தாள் அவள்.
ஆம். அவளுக்கு அவனைக் காதலிக்கும் எண்ணமோ, அல்லது திருமணம் செய்துகொள்ளும் ஆசையோ முதலில் தோன்றிவிடவில்லை. ஆனால், லெனின் அவளிடம் வந்து அவன் காதலைத் தெரிவிக்கும்போது அவனை அவளுக்கும் பிடித்தது. அவனை நிராகரிப்பது அவளுக்கு எளிதாக இல்லை.
இத்தனைக்கும் அவன் ஒன்றும் அவளிடம் ரோஜா பூங்கொத்து நீட்டியோ, வைர மோதிரத்தை நீட்டியோ, அவள் முன் மண்டியிட்டோ, ‘நீ இல்லையெனில் எனக்கு வாழ்வே இல்லை’ என்று வசனங்கள் கூறியோ காதலைத் தெரிவிக்கவில்லை.
அவள் தன் வீட்டைவிட்டு வெளியேறி அவனின் கல்லூரியில் பணிக்குச் சேர்ந்து சில நாட்களிலேயே ‘உன்னிடம் தனியாகப் பேச வேண்டும்’ என்று சொல்லி அழைத்துச் சென்றவன், நேராக ஒரு காஃபி ஷாப்பிற்கு அழைத்துச் சென்று, ஒரு எக்ஸ்ப்ரஸோ காஃபியை வாங்கி அவளிடம் நீட்டியிருந்தான்.
அவள் எதையும் கேட்கக் கூட நேரம் அளிக்காமல், “நீ உங்க வீட்டைவிட்டு வெளிய வந்து, இங்க வேலைக்குச் சேர்ந்து ஒரு பத்து நாள் இருக்கும்ல்ல!!!” என்று கேட்க, “ம்ம்ம். ஆமாம்” என்றிருந்தாள் அனிக்கா.
“இந்தப் பத்து நாள்ல என்னைக்காவது நான் உன்னைப் பார்த்துட்டு, உன்னைக் கவனிச்சிட்டு இருக்க மாதிரி உனக்குத் தோனியிருக்கா!!!” என்று லெனின் கேட்க, “இல்லையே” என்று சொல்லியிருந்தாள்.
“ஆனா, நான் உன்னைப் பார்த்துட்டு இருந்தேன் அனிக்கா. உன்னைக் கவனிச்சிட்டு இருந்தேன். எப்போவும் நான் ப்ரேக்ஃபாஸ்ட்டுக்கும் லஞ்ச்சுக்கும் நடுவுல எதுவும் சாப்பிட்டது இல்லை. ஆனா, இப்போலாம் பதினோரு மணிக்குத் தவறாம கேண்டீனுக்கு வந்துடறேன். ஏன்னா. அந்தப் பதினோரு மணிக்குத் தான் நீ கேண்டீனுக்கு காஃபி குடிக்க வருவன்றதோட சேர்த்து, உனக்கு எக்ஸ்ப்ரஸோ தான் பிடிக்கும்ங்கற வரை கவனிச்சிருக்கேன்” என்று சொல்ல, எதுவும் பேசாமல் கவனித்துக்கொண்டிருந்தாள் அனிக்கா.
“அனிக்கா. இப்போ எனக்கு வயசு இருபத்தியாறு. ஆனா, உன்னைப் பார்க்கும்போது பத்து வயசு குறைஞ்சது மாதிரி. பதினாறு வயசுப் பையன் மாதிரி. மத்த வேலை எதுவுமே இல்லைன்னு நெனச்சிட்டு உன்னை ஒளிஞ்சு ஒளிஞ்சு ஸைட் அடிக்கணும்ன்னு தோணுது.
ஆமாம். இது உன் அழகைப் பார்த்து. உன் வெளித்தோற்றத்தைப் பார்த்து வந்த ஈர்ப்பா கூட இருக்கலாம்.
அந்த ஈர்ப்பு என்னை உன்கூட காதல் கல்யாணம்ன்னு யோசிக்க வைத்தது. பதினாறு வயசு பையன் மாதிரியே.
ஆனா, இப்போ நான் உனக்கு ப்ரோபோஸ் பண்ணப் போறேன். மேரேஜ் ப்ரோபோஸல். பதினாறு வயசுப் பையனா பண்ணல. இருபத்தியாறு வயசு ஆளா. உனக்கும் எனக்கும் ஒத்துப்போகுமான்னு யோசிச்சி தான் பண்றேன்.
நிச்சயம் ஒத்துப்போகும்.
அனிக்கா, என்னைக் கல்யாணம் செய்துக்கறியா?” என்று கேட்டிருந்தான் லெனின்.
“என்கிட்ட கேட்காம. நீயே கல்யாணம் வரை யோசிப்பியா. எனக்கு இஷ்டமில்ல” என்று அவசரமாகப் பதிலளித்திருந்தாள் அனிக்கா.
அதற்குக் கொஞ்சமும் கோபப்படாமல், “இஷ்டம் இல்லையா? நீ யோசிக்கலன்னு சொல்லு.
அனிக்கா. யோசி. உனக்கும் எனக்கும் நிச்சயம் ஒத்துப்போகும்” என்று லெனின் சொல்ல, “காதல் ஒன்னும் யோசிச்சு வர்றதில்ல” என்று கடுப்புடன் பதிலளித்திருந்தாள் அனிக்கா.
சிரித்த லெனின், “காதல் யோசிச்சு வராம? வேற எப்படி வரும்? பார்த்ததும் காதல் வந்துடுமா? உடம்பெல்லாம் பூப்பூக்குமா? பட்டாம்பூச்சி பறக்குமா?
அனிக்கா உனக்கு வயசு இருபத்தி நாலு. பதினாறு கிடையாது. தின்ங்க் லைக் அ வுமன். நாட் லைக் அ கேர்ள்.
காதல் யோசிச்சு தான் வரும். இவன் எனக்கு செட் ஆவானான்னு யோசிச்சு யோசிச்சு தான் வரும்” என்று பொறுமையாய் ஆனால் அழுத்தமாய் சொன்னான்.
அதன் பின் யோசிக்கத் தொடங்கியவளுக்கு, அவளுக்கு அவன் பொருத்தமென்றே தோன்றியது.
ஆனால், அந்தக் கொலைத் தொழில். அவள் தந்தைச் சாகக் காரணமாக இருந்தக் கொலைத் தொழில். அதை மட்டும் லெனினின் வாழ்விலிருந்து விலக்கி வைத்துப் பார்த்தால், அவன் அவளுக்குப் பொருந்துவது போல் தானிருந்தது.
ஆனால், அவள் விலக்கி வைக்க நினைத்ததை, தன்னுடன் இழுத்துப் பிடித்துக்கொண்டிருக்க முயற்சி செய்துகொண்டிருந்தான் லெனின்.
அதை மட்டும் எப்படியாவது மாற்றிவிட வேண்டும் என்று அவள் செய்த முயற்சி, பேசிய வார்த்தைகள் அனைத்தும் வீணானதால் உண்டான ஆற்றாமையா?
அவன் பிடிவாதத்தின் முன் இவளின் பிடிவாதம் எடுபடாதக் கோபமா?
‘இவனை மாற்ற வழியே இல்லை’ என்று அவள் உள்மனம் எடுத்துரைப்பதால் உண்டான இயலாமையா?
இம்மூன்றில் ஏதோ ஒன்று தான் அவளை வேகமாக நடக்க வைத்தது.
அந்த நடை அவளை வெகுவிரைவாக அவள் வேலைச் செய்வதற்கெனக் கொடுக்கப்பட்ட அறைக்குச் செல்ல வைத்து.
அவள் நடையின் வேகத்தை விட, அவள் சிந்தனைகளின் வேகம் அதிகமாக இருந்தது.
காலையிலேயே, லெனினின் வங்கிக் கணக்கிற்கு ஏதோ வெளிநாட்டுக் கணக்கிலிருந்து பணம் வந்தது தெரிந்ததுமே, அவள் அண்ணன்களுக்குத் தகவல் தெரிவிக்க வேண்டுமென்று எண்ணியிருந்தாள்.
இப்போது அவள் மூளை, அந்தப் பணத்தோடு, இன்று கல்லூரியில் நடந்துக்கொண்டிருக்கும் இலவச மருத்துவப் பரிசோதனையையும் கோர்த்துவிட்டு, இரண்டிற்கும் ஏதும் சம்பந்தம் இருக்குமோ என்று யோசிக்கச் சொல்லியது.
ஏனெனில், தனக்கு ஆதாயம் இல்லாமல் எதையும் செய்யமாட்டான் லெனின். அனிக்காவிடம் திருமணம் செய்துகொள்ள விரும்புவதாகக் கூறிய அடுத்த நாளே, அவளைத் திருமணம் செய்துகொள்வதால் அவனுக்கு என்னென்ன லாபம் என்றும், அவனைத் திருமணம் செய்துகொள்வதால் அவளுக்கு எந்தெந்த விதத்தில் நன்மை என்றும் பட்டியலிட்டுச் சொல்லியிருந்தானே அவன்.
காதலில் கூட ஆதாயம் பற்றி யோசிப்பவன், ஆதாயமே இல்லாமல் மாணவர்கள் அனைவருக்கும் இலவசமாக மருத்துவப் பரிசோதனை செய்வானா என்ன? அதிலும் இதில் எந்தப் பெரிய பெருநிறுவன மருத்துவமனைகளும் சம்பந்தப்பட்டிருக்கவில்லை. ஒருவேளை, அப்படிப் பெரிய மருத்துவமனைகள் செய்தால் கூட, அது அவர்கள் மருத்துவமனையை விளம்பரப்படுத்துவதற்காக இலவசமாகச் செய்கிறான் என்று எடுத்துக்கொள்ளலாம்.
ஒரு சிறிய சிகிச்சையகத்தைச் சேர்ந்த மூன்று மருத்துவர்களும், சில செவிலியர்களும் தான் அடுத்த மூன்று நாட்களுக்கு இந்தக் கல்லூரி மாணவர்களுக்குப் பரிசோதனை செய்யப் போகிறார்கள் என்று கேள்வியுற்றாள்.
இது அனைத்தும் ஏற்கனவே அவளுக்குள் சந்தேகத்தை விதைத்திருக்க, லெனின் இவளிடம் ‘உனக்கு மருத்துவப் பரிசோதனை வேண்டாம். பிறகு செய்துகொள்ளலாம்’ என்று சொல்லி அனுப்பியது வேறு அந்தச் சந்தேகத்தை மேலும் வலுப்படுத்தியது.
அந்தப் பணப்பரிவர்த்தனைப் பற்றியத் தகவல்களோடு சேர்த்து, இந்த மருத்துவப் பரிசோதனைப் பற்றியத் தகவல்களையும் தன் அண்ணன்களுக்குத் தெரிவிக்க முடிவு செய்து, அவர்களுக்கு அலைபேசி அழைப்பு விடுத்தாள்.
லெனின் மருத்துவப் பரிசோதனை நடக்குமிடத்தில் இருக்கிறான். மற்ற ஊழியர்களும் அங்கேயே தான் இருக்கின்றனர். இந்நேரத்தில் இங்கு யாரும் வரப்போவதில்லை என்று மனக்கணக்கிட்டு, அந்த அறையிலேயே அமர்ந்து அவள் அண்ணனுக்கு அழைப்பு விடுத்தாள்.
அனிக்காவின் அழைப்பை அவள் அண்ணன் ஏற்கவும், ‘லெனினிடம் சொல்லாமல் செல்ல வேண்டாம்’ என்று அடம்பிடித்த கமலியை மூளைச்சலவைச் செய்த பாட்டி, அனிக்காவின் அறைக்கருகில் இழுத்து வரவும் சரியாக இருந்தது.
அனிக்காவின் அறைக்கு அருகே வந்ததுமே, “ஹலோ அண்ணா. நான் அனிக்கா பேசறேன்” என்று அனிக்காவின் குரல் கேட்க, மேலும் சத்தம் போடாமல் நின்றிருந்த இடத்திலேயே நின்றுக்கொண்டு, அவள் மேலும் என்ன பேசுகிறாள் என்பதைக் கேட்க முனைந்தார் பாட்டி.
“இங்க எதுக்கு நிக்கறோம்???” என்று கேட்க வந்த கமலியின் வாயைப் பொத்தி, “அவ பேசுறதை அமைதியா கவனி” என்று சைகையில் கூறினார் பாட்டி.
“அண்ணா. இன்னைக்குக் காலைல காலேஜ் ட்ரஸ்ட் அக்கவுன்ட்க்கு ஏதோ ஃபாரின் அக்கவுன்ட்ல இருந்து கோடி கணக்குல பணம் வந்திருக்கு.
அதைப் பத்தி நான் லெனின் கிட்ட கேட்டப்போ. அதுக்கும் எனக்கும் சம்பந்தம் இல்லைன்னு அவன் சொல்லவே இல்ல. அப்போ அவன் தான் ஏதோ செய்றான் அண்ணா. ஏதோ ப்ளான் வச்சிருக்கான்.
காலேஜ்ல வேற பசங்க, Staffs எல்லாருக்கும் இலவசமா மெடிக்கல் செக்-அப் வேற புதுசா செய்யறான்.
ஆனா, என்னை செக்-அப் செய்துக்க வேணாம்ன்னு சொல்லிட்டான். எனக்கு என்னமோ அந்தப் பணத்துக்கும் இந்த மெடிக்கல் செக்-அப்க்கும் ஏதோ சம்பந்தம் இருக்கும்ன்னு தோணுது. ஒருவேள, நீங்க போன வாரம் வந்தப்போ ஒன்னு சொன்னீங்கல்ல. அதுவா இருக்குமோ?” என்று சொன்னதும் சில நொடிகள் அமைதி. எதிர்முனையில் இருப்பவர்கள் பேசுவதைக் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறாள் என்று நினைத்துக்கொண்டார் பாட்டி.
மீண்டும் அனிக்கா பேசத் தொடங்கினாள்.
“என்னமோ பண்ணுங்க. ஐ டோன்ட் கேர். ஆனா, லெனின் இப்போ என்ன செய்ய நெனைக்குறானோ, அதைச் செய்யக் கூடாது. செய்ய விட மாட்டேன்” என்று அவள் சொன்னதைக் கேட்டு, குழப்பமாய் பாட்டியைப் பார்த்தாள் கமலி.
ஆனால், பாட்டியோ இன்னமும் அமைதியாய் அவள் அடுத்து என்ன சொல்லப் போகிறாள் என்று கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்.
“வாட்? அவளையா?” என்று அடுத்த நொடி அதிர்ச்சியை வெளிப்படுத்தியது அனிக்காவின் குரல்.
அதற்கு எதிர்முனையில் இருப்பவர்கள் ஏதோ நீண்ட விளக்கம் அளித்திருக்க வேண்டும். நீண்ட நேரம் அனிக்காவின் குரல் கேட்கவில்லை. சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு, “சரி. ஆனா ஜாக்கிரதை. அவளுக்கு எதுவும் ஆகக்கூடாது. ஷீ இஸ் இன்னஸன்ட். நான் அப்புறம் பேசறேன். ப்ளான் பண்ணிட்டு மெசேஜ் பண்ணுங்க” என்று அழைப்பைத் துண்டித்தாள் அனிக்கா.
‘அப்புறம் பேசறேன்’ என்று சொன்னதை வைத்து, அவள் அழைப்பைத் துண்டித்ததாகக் கணித்துக்கொண்ட பாட்டி, கமலியின் வாயைப் பொத்தியவாறே அவளை அங்கிருந்து அழைத்துச் சென்றார். கொஞ்ச தூரத்திலிருந்த மரத்திற்கு அடியிலிருந்த இருக்கையில் அமர்ந்ததும் தான் கமலியைப் பேசவே விட்டார் பாட்டி.
பாட்டி கையை எடுத்தது தான் தாமதம், பாட்டியிடம் கத்தத் தொடங்கினாள் கமலி.
“பாட்டி. அந்த அனிக்கா பேசுனதைக் கேட்டியா? அவ லெனிக்கு எதிரா ஏதோ செய்யப் பார்க்கறா. அது என்னன்னு தெளிவா தெரியல. அப்படியே உள்ள போய் அவ செவில்ல நாலு விட்டு கேட்டிருக்கலாம்ல்ல.
கேட்டுட்டுப் போய் லெனி கிட்ட சொல்லிருக்கலாம்ல்ல. ச்ச. நான் கூட அவ திமிரு புடிச்சவன்னு மட்டும் தான் நெனச்சேன். ஆனா, அவ கெட்டவளா இருக்கா” என்று கமலி சொல்ல, “கெட்டவளா?” என்று புருவத்தைச் சுருக்கினார் பாட்டி.
“ஆமா. லவ் பண்றவனுக்கு எதிரா அவ அண்ணனுங்க கிட்ட போட்டுக் குடுக்கறா? அது மட்டுமா? அவ லெனி கிட்ட என்ன சொல்லியிருக்கா? அவ அண்ணனுங்க ரௌடிசம் பண்றது பிடிக்கலன்னு அவங்கக் கிட்ட சண்டைப் போட்டுட்டு வந்துட்டதா தான சொல்லியிருக்கா. அப்டி தான் லெனி சொன்னான். ஆனா, இவ என்னடான்னா அவ அண்ணனுங்களுக்கு இங்க இருந்து தகவல் சொல்லுறா?
அப்போ இங்க இருந்து லெனியை வேவு பாக்குறதுக்காகத் தான் அவ வந்திருக்கா. இது தப்பு தான.
கெட்டவ தான?” என்று கமலி உணர்ச்சிவசப்பட்டுப் பேச, வார்த்தைகள் அதிவேகத்தில் அவள் வாயை விட்டு வெளியேறியது.
“லெனின் நல்லவனா?” என்று பாட்டி கேட்க, “அவன் நல்லவனோ, கெட்டவனோ. ஆனா, இவ காதலுக்கு உண்மையா தான இருக்கான். ஆனா, இவ. இவள காதலிக்கறவனுக்கே துரோகம் பண்ணப் பாக்கறா!” என்று ஆதங்கத்தில் கத்தினாள் கமலி.
“ஒருவேள. அவ இவனைக் காதலிக்கறதால கூட இப்படிச் செய்யலாம்ல்ல” என்று பாட்டி கேட்க, “எது? காதலிக்கறதால செய்யறாளா? காதலிக்கறதால இப்படி அவ அண்ணனுங்களுக்கு இங்க நடக்கறதை எல்லாம் சொல்றாளா?” என்று முறைத்தாள் கமலி.
“ஆமாம். நீ அவ லெனின் கூட பேசுனதைக் கேட்டல்ல. இந்தக் கொல்ற வேலையெல்லாம் விட்டுட்டா லவ் பண்றேன்னு சொன்னால்ல. அவளுக்கு லெனின் தப்பு பண்றது பிடிக்கல. அதனால கூட...” என்று பாட்டி பேச நிறுத்தினாள் கமலி.
“இல்ல பாட்டி. அவ இங்க வந்த காரணமே லெனினை வேவு பார்க்கறது தான். இல்லைன்னா, நல்லா பேசுற அண்ணனுங்க கூட சண்டைன்னு எதுக்கு லெனின் கிட்ட பொய் சொல்லணும்?
ஆனா, இங்க லெனின் பய லவ்வு கிவ்வுன்னு அவ பின்னாடி சுத்தவும், அவனுக்கு இவ மேல இருக்க லவ்வ யூஸ் பண்ணிக்கப் பாக்கறா. ஒருவேள, இவ பேச்சைக் கேட்டு லெனின் இதையெல்லாம் விட்டுட்டா ஆதாயம் யாருக்கு. அவ அண்ணனுங்களுக்குத் தான? இந்தத் தொழில் எல்லாம் மொத்தமா அவனுங்க கைக்குப் போய்டும். அதான் அவ ப்ளான்” என்று கமலி பேசுவதெல்லாம் நியாயம் தான் என்றாலும், அனிக்கா தவறு செய்கிறாள் என்பதைப் பாட்டியால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. ஏதோ தடுத்தது.
லெனியோடு எமிலியாவும், மைத்ரியும் லெனியின் குடும்பத்துக்குரிய இடத்துக்குள் நுழைந்தாயிற்று.
ஒரு சிங்கக்குடும்பத்திற்குரிய நிலப்பரப்பு அதன் வளம், மற்றும் உணவு இருப்பைப் பொருத்து, குறைந்தபட்சம் இருபது சதுர கிலோமீட்டர்களில் இருந்து அதிகபட்சம் நானூறு சதுர கிலோமீட்டர்கள் வரை இருக்கும்.
ஆஸ்கர் குடும்பத்து நிலப்பரப்பு சுமார் இருநூற்றி ஐம்பது சதுர கிலோமீட்டர்கள் அளவிலானது.
வேட்டைக்காக உணவுத் தேடி அலையும் நேரங்களைத் தவிர, மற்ற நேரங்களில் ஆஸ்கர் குடும்பத்து சிங்கங்கள் அந்த நிலப்பரப்பின் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் தான் ஓய்வெடுக்கும்.
சிங்கங்கள் வழக்கமாக ஓய்வெடுக்கும் இடத்தை விட்டு தூரமாகவே, மற்ற சிங்கங்கள் கண்ணில்படாதவாறே அவர்களைக் கூட்டிச் சென்றான் லெனி.
அந்தப் புல்வெளியின் சில பகுதிகளில் இயற்கையாகவே விளைந்த கோதுமைப் பயிர்களும், மக்காச்சோளங்களும் இருந்தன.
மாமிசம் உண்ணாத லெனி, அதிகம் விரும்பிச் சாப்பிடுவது இவை இரண்டையும் தான்.
இந்தப் புல்வெளியில் சில இடங்களில் மட்டுமே அவை விளைந்திருந்தாலும், அது எங்கேயென்று லெனிக்கு நன்றகவே தெரியும்.
மற்ற சிங்கங்களின் கண்ணில்படாதவாறு லெனி அவர்கள் இருவரையும் அழைத்துச் சென்றாலும், இந்தத் தானியங்கள் இருக்குமிடம் கொஞ்சம் ஆபத்தானது தான்.
அந்த இடம் கொஞ்சம் பச்சையாய், செழிப்பாய் இருப்பதால், மான்கள் போன்ற தாவரவுண்ணிகள் இங்கு அதிகம் இருக்கும். அவைகளை வேட்டையாடவென சிங்கங்களோ, இல்லை மற்ற மாமிசவுண்ணிகளோ இங்கு வரலாம். அவர்கள் கண்ணில் எமிலியாவும் மைத்ரியும் படலாம்.
ஆனாலும், உணவு இருப்பது இங்கு தானே. அதனாலேயே இருவரையும் இவ்விடம் அழைத்து வந்தான் லெனி.
கோதுமையையும், சோளத்தையும் பச்சையாகச் சாப்பிட்டுப் பழக்கமில்லை என்றாலும், பசி எமிலியாவையும், மைத்ரியையும் சாப்பிட வைத்தது.
அவர்களோடு சேர்ந்து லெனியும் அந்தத் தானியங்களை உண்ண, தன் பசியை மறந்து, தன் கையிலிருக்கும் உணவை மறந்து, கண்மணிகள் விரிய லெனியைப் பார்த்தாள் மைத்ரி.
சுற்றி நடப்பதை உணராமல், உணவில் கவனமாக இருந்த எமிலியாவின் துணியைப் பிடித்து இழுத்து, அவள் கவனத்தை லெனியின் பக்கம் திருப்ப முயற்சித்தாள் மைத்ரி.
“இங்க பாருங்க. லையன் வெஜிடேரியன் சாப்பிடுது” என்று மைத்ரி எமிலியாவிடம் சொல்ல, “அது எப்டி லையன் வெஜிடேரியன் சாப்பிடும்” என்று அலட்சியமாகத் திரும்பிப் பார்த்த எமிலியா அதிர்ந்துப் போனாள்.
“எப்படி?” என்று மைத்ரி கேட்க, அதற்குப் பதிலில்லை எமிலியாவிடம்.
இருவரும் லெனியையே பார்த்துக்கொண்டிருக்க, லெனி இவர்கள் பார்வையைப் பொருட்படுத்தாமல் உண்டுக்கொண்டிருந்தான்.
அவன் அதற்குப் பழக்கப்பட்டிருந்தான். ஏனெனில், அவன் உண்பதை இப்படி ஆச்சரியித்து, அதிசயித்துப் பார்ப்பது இவர்கள் மட்டுமல்ல. ஏறத்தாழ அனைவரும் அவன் உண்ணும்போது இப்படித் தான் பார்ப்பதுண்டு. அவன் அதைக் கண்டுகொள்ளாமல், தன் பசி, தன் வயிறு, தன் உணவு என்றக் கொள்கையோடு அவர்கள் பார்வையை மதியாமல் இருப்பான்.
இன்றும் அதே கொள்கையைப் பின்பற்றிக்கொண்டிருந்தவன், திடீரென உண்பதை நிறுத்திவிட்டு, எங்கேயோ வெறித்த பார்வைப் பார்த்தான்.
பயந்த பார்வை என்று சொல்லிவிட முடியாதெனினும், பதறிய பார்வை என்று வகைப்படுத்திவிடக்கூடிய பார்வை அது.
லெனியைப் பற்றிய யோசனையில் இருந்த எமிலியாவைத் திசைத்திருப்பியது, எங்கோ நிலைக்கொண்ட லெனியின் பார்வை.
அவன் பார்த்துக்கொண்டிருந்த இடத்தில் என்ன இருக்கிறது என்று எமிலியா பார்க்க, அங்கு முழுதாக வளர்ந்த ஒரு ஆண் சிங்கம் தூரத்தில் நடந்து வந்துக்கொண்டிருந்தது. பிடரி முடியின் அடர்ந்த நிறத்தை வைத்தும், அந்தச் சிங்கத்தின் உயரத்தை வைத்தும் அது வளர்ந்த ஆண் சிங்கம் என்று தெரிந்துக்கொண்ட எமிலியாவுக்குப் பயத்தில் உள்ளூர நடுங்கத் தொடங்கியது.
லெனி நடந்துக்கொண்ட முறையையும், அவன் உண்ணும் உணவைப் பார்த்தும் ‘அவன் ஏதோ வினோதப் பிறவி’ என்று முடிவு செய்துவிட முடியவில்லை என்றாலும், ‘அவன் வினோதப் பிறவியாக இருப்பானோ!’ என்று யோசிக்கும் அளவிற்குச் சந்தேகம் இருந்தது.
அவன் நடந்துக்கொள்வது போல் மற்ற சிங்கங்கள் நடந்துக்கொள்ளாது என்ற உண்மை நிலை அறிந்தவளாக பயம் கொள்ள, மைத்ரியோ சிறு பிள்ளையாக இருப்பதால், ‘அதுவும் லெனி போல் ஒரு சிங்கம் தானே’ என்று அதைப் பெரிதாகப் பொருட்படுத்தவில்லை.
லெனி தூரத்தில் வரும் தன் தந்தை அஸ்லானையும், எமிலியா, மைத்ரியையும் மாற்றி மாற்றிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
தனியாக வரும் ஆண் சிங்கம் வேட்டையாடப் போவதில்லை. தன் ராஜ்ஜியத்தைச் சுற்றிப் பார்க்கத் தான் வந்திருக்கக் கூடும். தன் ராஜ்ஜியத்துக்குள் வேறு குடும்பத்து சிங்கங்கள் எதுவும் புகுந்துவிடவில்லை என்று உறுதிப்படுத்திக்கொள்ள வந்திருக்கும். ஆனாலும், புதிதாக மனிதர்களைப் பார்க்கும் சிங்கங்கள் ‘அவர்கள் ஆபத்தானவர்களாக இருக்கக்கூடும்’ என்ற எண்ணத்தோடு அவர்களைத் தாக்க முயற்சிக்கலாம். இதைப்பற்றி எல்லாம் எமிலியா யோசிக்கவில்லை என்றாலும், சிங்கத்தைப் பார்த்ததும் ஏற்படும் பயம் தானாகவே அவர்கள் தப்பிக்கும் வழியை யோசிக்க வைத்தது.
“அதுவும் இது மாதிரி ஒரு லையன் தான்” என்று அஸ்லானைப் பார்த்து கைகாட்டி, பயமே இல்லாமல் சொல்லிய மைத்ரியை இழுத்துக்கொண்டு வேறுதிசையில் ஓடத்தொடங்கினாள் எமிலியா.
“எதுக்கு ஓடுறோம்?” என்று கேட்கும் மைத்ரிக்குப் பதில் சொல்லாமல் அவளை இழுத்துச் சென்றாள்.
“லையன். நீயும் வா! வா!” என்று அவளை அழைத்துக் கூவிய மைத்ரியின் வாயைப் பொத்தினாள் எமிலியா. மைத்ரியின் கூவல் எங்கு அந்தப் புதிய சிங்கத்தின் கவனத்தை ஈர்த்து விடுமோ என்ற பயம் அவளுக்கு.
மைத்ரியின் குரல் அஸ்லானுக்குக் கேட்கவில்லை என்றாலும், லெனிக்குக் கேட்டதே.
அவர்கள் ஓடும் திசையையே பார்த்துக்கொண்டிருந்த லெனி, அவர்கள் பின்னால் போகவில்லை.
ஏனேனில், தானிருக்கும் திசையையும், தன் நடவடிக்கையையும் அஸ்லான் நிச்சயம் கவனிப்பார் என்றும். தான் அவர்களோடு சென்றால், தன்னைக் கண்காணிக்கும் அஸ்லானின் பார்வையில் அவர்களும் விழுவார்கள் என்பதை அறிவான் லெனி.
** ** ** ** ** **
லெனின் நிரஞ்சனிடம் பேசிவிட்டு, அனிக்கா வெளியேறி அவள் வேலைப் பார்க்கும் அறைக்குத் திரும்பிக்கொண்டிருந்தாள்.
வழக்கத்தை விட அவள் நடையின் வேகம் கொஞ்சம் கூடியிருந்தது.
அவள் நடையின் வேகத்தைக் கூட்டிய அந்த அந்நிய சக்தியின் பெயர் என்னவாக இருக்கும்?
ஆற்றாமை, இயலாமை, கோவம். இதில் ஏதோ ஒன்று வெகு பொருத்தமாக இருக்குமோ?
பொருந்தும் தான்.
அந்த மூன்றில் எது பொருந்தினாலும், அது உருவாகக் காரணம் அவள் மனதுக்குள்ளிருந்த சிறு துளி காதல்.
அவள் காதலிக்கிறாள் என்று சொல்வதை விட, அவன் காதலை ஏற்கத் துடிக்கிறாள் என்று சொல்வது பொருத்தம் என்றே நினைத்தாள் அவள்.
ஆம். அவளுக்கு அவனைக் காதலிக்கும் எண்ணமோ, அல்லது திருமணம் செய்துகொள்ளும் ஆசையோ முதலில் தோன்றிவிடவில்லை. ஆனால், லெனின் அவளிடம் வந்து அவன் காதலைத் தெரிவிக்கும்போது அவனை அவளுக்கும் பிடித்தது. அவனை நிராகரிப்பது அவளுக்கு எளிதாக இல்லை.
இத்தனைக்கும் அவன் ஒன்றும் அவளிடம் ரோஜா பூங்கொத்து நீட்டியோ, வைர மோதிரத்தை நீட்டியோ, அவள் முன் மண்டியிட்டோ, ‘நீ இல்லையெனில் எனக்கு வாழ்வே இல்லை’ என்று வசனங்கள் கூறியோ காதலைத் தெரிவிக்கவில்லை.
அவள் தன் வீட்டைவிட்டு வெளியேறி அவனின் கல்லூரியில் பணிக்குச் சேர்ந்து சில நாட்களிலேயே ‘உன்னிடம் தனியாகப் பேச வேண்டும்’ என்று சொல்லி அழைத்துச் சென்றவன், நேராக ஒரு காஃபி ஷாப்பிற்கு அழைத்துச் சென்று, ஒரு எக்ஸ்ப்ரஸோ காஃபியை வாங்கி அவளிடம் நீட்டியிருந்தான்.
அவள் எதையும் கேட்கக் கூட நேரம் அளிக்காமல், “நீ உங்க வீட்டைவிட்டு வெளிய வந்து, இங்க வேலைக்குச் சேர்ந்து ஒரு பத்து நாள் இருக்கும்ல்ல!!!” என்று கேட்க, “ம்ம்ம். ஆமாம்” என்றிருந்தாள் அனிக்கா.
“இந்தப் பத்து நாள்ல என்னைக்காவது நான் உன்னைப் பார்த்துட்டு, உன்னைக் கவனிச்சிட்டு இருக்க மாதிரி உனக்குத் தோனியிருக்கா!!!” என்று லெனின் கேட்க, “இல்லையே” என்று சொல்லியிருந்தாள்.
“ஆனா, நான் உன்னைப் பார்த்துட்டு இருந்தேன் அனிக்கா. உன்னைக் கவனிச்சிட்டு இருந்தேன். எப்போவும் நான் ப்ரேக்ஃபாஸ்ட்டுக்கும் லஞ்ச்சுக்கும் நடுவுல எதுவும் சாப்பிட்டது இல்லை. ஆனா, இப்போலாம் பதினோரு மணிக்குத் தவறாம கேண்டீனுக்கு வந்துடறேன். ஏன்னா. அந்தப் பதினோரு மணிக்குத் தான் நீ கேண்டீனுக்கு காஃபி குடிக்க வருவன்றதோட சேர்த்து, உனக்கு எக்ஸ்ப்ரஸோ தான் பிடிக்கும்ங்கற வரை கவனிச்சிருக்கேன்” என்று சொல்ல, எதுவும் பேசாமல் கவனித்துக்கொண்டிருந்தாள் அனிக்கா.
“அனிக்கா. இப்போ எனக்கு வயசு இருபத்தியாறு. ஆனா, உன்னைப் பார்க்கும்போது பத்து வயசு குறைஞ்சது மாதிரி. பதினாறு வயசுப் பையன் மாதிரி. மத்த வேலை எதுவுமே இல்லைன்னு நெனச்சிட்டு உன்னை ஒளிஞ்சு ஒளிஞ்சு ஸைட் அடிக்கணும்ன்னு தோணுது.
ஆமாம். இது உன் அழகைப் பார்த்து. உன் வெளித்தோற்றத்தைப் பார்த்து வந்த ஈர்ப்பா கூட இருக்கலாம்.
அந்த ஈர்ப்பு என்னை உன்கூட காதல் கல்யாணம்ன்னு யோசிக்க வைத்தது. பதினாறு வயசு பையன் மாதிரியே.
ஆனா, இப்போ நான் உனக்கு ப்ரோபோஸ் பண்ணப் போறேன். மேரேஜ் ப்ரோபோஸல். பதினாறு வயசுப் பையனா பண்ணல. இருபத்தியாறு வயசு ஆளா. உனக்கும் எனக்கும் ஒத்துப்போகுமான்னு யோசிச்சி தான் பண்றேன்.
நிச்சயம் ஒத்துப்போகும்.
அனிக்கா, என்னைக் கல்யாணம் செய்துக்கறியா?” என்று கேட்டிருந்தான் லெனின்.
“என்கிட்ட கேட்காம. நீயே கல்யாணம் வரை யோசிப்பியா. எனக்கு இஷ்டமில்ல” என்று அவசரமாகப் பதிலளித்திருந்தாள் அனிக்கா.
அதற்குக் கொஞ்சமும் கோபப்படாமல், “இஷ்டம் இல்லையா? நீ யோசிக்கலன்னு சொல்லு.
அனிக்கா. யோசி. உனக்கும் எனக்கும் நிச்சயம் ஒத்துப்போகும்” என்று லெனின் சொல்ல, “காதல் ஒன்னும் யோசிச்சு வர்றதில்ல” என்று கடுப்புடன் பதிலளித்திருந்தாள் அனிக்கா.
சிரித்த லெனின், “காதல் யோசிச்சு வராம? வேற எப்படி வரும்? பார்த்ததும் காதல் வந்துடுமா? உடம்பெல்லாம் பூப்பூக்குமா? பட்டாம்பூச்சி பறக்குமா?
அனிக்கா உனக்கு வயசு இருபத்தி நாலு. பதினாறு கிடையாது. தின்ங்க் லைக் அ வுமன். நாட் லைக் அ கேர்ள்.
காதல் யோசிச்சு தான் வரும். இவன் எனக்கு செட் ஆவானான்னு யோசிச்சு யோசிச்சு தான் வரும்” என்று பொறுமையாய் ஆனால் அழுத்தமாய் சொன்னான்.
அதன் பின் யோசிக்கத் தொடங்கியவளுக்கு, அவளுக்கு அவன் பொருத்தமென்றே தோன்றியது.
ஆனால், அந்தக் கொலைத் தொழில். அவள் தந்தைச் சாகக் காரணமாக இருந்தக் கொலைத் தொழில். அதை மட்டும் லெனினின் வாழ்விலிருந்து விலக்கி வைத்துப் பார்த்தால், அவன் அவளுக்குப் பொருந்துவது போல் தானிருந்தது.
ஆனால், அவள் விலக்கி வைக்க நினைத்ததை, தன்னுடன் இழுத்துப் பிடித்துக்கொண்டிருக்க முயற்சி செய்துகொண்டிருந்தான் லெனின்.
அதை மட்டும் எப்படியாவது மாற்றிவிட வேண்டும் என்று அவள் செய்த முயற்சி, பேசிய வார்த்தைகள் அனைத்தும் வீணானதால் உண்டான ஆற்றாமையா?
அவன் பிடிவாதத்தின் முன் இவளின் பிடிவாதம் எடுபடாதக் கோபமா?
‘இவனை மாற்ற வழியே இல்லை’ என்று அவள் உள்மனம் எடுத்துரைப்பதால் உண்டான இயலாமையா?
இம்மூன்றில் ஏதோ ஒன்று தான் அவளை வேகமாக நடக்க வைத்தது.
அந்த நடை அவளை வெகுவிரைவாக அவள் வேலைச் செய்வதற்கெனக் கொடுக்கப்பட்ட அறைக்குச் செல்ல வைத்து.
அவள் நடையின் வேகத்தை விட, அவள் சிந்தனைகளின் வேகம் அதிகமாக இருந்தது.
காலையிலேயே, லெனினின் வங்கிக் கணக்கிற்கு ஏதோ வெளிநாட்டுக் கணக்கிலிருந்து பணம் வந்தது தெரிந்ததுமே, அவள் அண்ணன்களுக்குத் தகவல் தெரிவிக்க வேண்டுமென்று எண்ணியிருந்தாள்.
இப்போது அவள் மூளை, அந்தப் பணத்தோடு, இன்று கல்லூரியில் நடந்துக்கொண்டிருக்கும் இலவச மருத்துவப் பரிசோதனையையும் கோர்த்துவிட்டு, இரண்டிற்கும் ஏதும் சம்பந்தம் இருக்குமோ என்று யோசிக்கச் சொல்லியது.
ஏனெனில், தனக்கு ஆதாயம் இல்லாமல் எதையும் செய்யமாட்டான் லெனின். அனிக்காவிடம் திருமணம் செய்துகொள்ள விரும்புவதாகக் கூறிய அடுத்த நாளே, அவளைத் திருமணம் செய்துகொள்வதால் அவனுக்கு என்னென்ன லாபம் என்றும், அவனைத் திருமணம் செய்துகொள்வதால் அவளுக்கு எந்தெந்த விதத்தில் நன்மை என்றும் பட்டியலிட்டுச் சொல்லியிருந்தானே அவன்.
காதலில் கூட ஆதாயம் பற்றி யோசிப்பவன், ஆதாயமே இல்லாமல் மாணவர்கள் அனைவருக்கும் இலவசமாக மருத்துவப் பரிசோதனை செய்வானா என்ன? அதிலும் இதில் எந்தப் பெரிய பெருநிறுவன மருத்துவமனைகளும் சம்பந்தப்பட்டிருக்கவில்லை. ஒருவேளை, அப்படிப் பெரிய மருத்துவமனைகள் செய்தால் கூட, அது அவர்கள் மருத்துவமனையை விளம்பரப்படுத்துவதற்காக இலவசமாகச் செய்கிறான் என்று எடுத்துக்கொள்ளலாம்.
ஒரு சிறிய சிகிச்சையகத்தைச் சேர்ந்த மூன்று மருத்துவர்களும், சில செவிலியர்களும் தான் அடுத்த மூன்று நாட்களுக்கு இந்தக் கல்லூரி மாணவர்களுக்குப் பரிசோதனை செய்யப் போகிறார்கள் என்று கேள்வியுற்றாள்.
இது அனைத்தும் ஏற்கனவே அவளுக்குள் சந்தேகத்தை விதைத்திருக்க, லெனின் இவளிடம் ‘உனக்கு மருத்துவப் பரிசோதனை வேண்டாம். பிறகு செய்துகொள்ளலாம்’ என்று சொல்லி அனுப்பியது வேறு அந்தச் சந்தேகத்தை மேலும் வலுப்படுத்தியது.
அந்தப் பணப்பரிவர்த்தனைப் பற்றியத் தகவல்களோடு சேர்த்து, இந்த மருத்துவப் பரிசோதனைப் பற்றியத் தகவல்களையும் தன் அண்ணன்களுக்குத் தெரிவிக்க முடிவு செய்து, அவர்களுக்கு அலைபேசி அழைப்பு விடுத்தாள்.
லெனின் மருத்துவப் பரிசோதனை நடக்குமிடத்தில் இருக்கிறான். மற்ற ஊழியர்களும் அங்கேயே தான் இருக்கின்றனர். இந்நேரத்தில் இங்கு யாரும் வரப்போவதில்லை என்று மனக்கணக்கிட்டு, அந்த அறையிலேயே அமர்ந்து அவள் அண்ணனுக்கு அழைப்பு விடுத்தாள்.
அனிக்காவின் அழைப்பை அவள் அண்ணன் ஏற்கவும், ‘லெனினிடம் சொல்லாமல் செல்ல வேண்டாம்’ என்று அடம்பிடித்த கமலியை மூளைச்சலவைச் செய்த பாட்டி, அனிக்காவின் அறைக்கருகில் இழுத்து வரவும் சரியாக இருந்தது.
அனிக்காவின் அறைக்கு அருகே வந்ததுமே, “ஹலோ அண்ணா. நான் அனிக்கா பேசறேன்” என்று அனிக்காவின் குரல் கேட்க, மேலும் சத்தம் போடாமல் நின்றிருந்த இடத்திலேயே நின்றுக்கொண்டு, அவள் மேலும் என்ன பேசுகிறாள் என்பதைக் கேட்க முனைந்தார் பாட்டி.
“இங்க எதுக்கு நிக்கறோம்???” என்று கேட்க வந்த கமலியின் வாயைப் பொத்தி, “அவ பேசுறதை அமைதியா கவனி” என்று சைகையில் கூறினார் பாட்டி.
“அண்ணா. இன்னைக்குக் காலைல காலேஜ் ட்ரஸ்ட் அக்கவுன்ட்க்கு ஏதோ ஃபாரின் அக்கவுன்ட்ல இருந்து கோடி கணக்குல பணம் வந்திருக்கு.
அதைப் பத்தி நான் லெனின் கிட்ட கேட்டப்போ. அதுக்கும் எனக்கும் சம்பந்தம் இல்லைன்னு அவன் சொல்லவே இல்ல. அப்போ அவன் தான் ஏதோ செய்றான் அண்ணா. ஏதோ ப்ளான் வச்சிருக்கான்.
காலேஜ்ல வேற பசங்க, Staffs எல்லாருக்கும் இலவசமா மெடிக்கல் செக்-அப் வேற புதுசா செய்யறான்.
ஆனா, என்னை செக்-அப் செய்துக்க வேணாம்ன்னு சொல்லிட்டான். எனக்கு என்னமோ அந்தப் பணத்துக்கும் இந்த மெடிக்கல் செக்-அப்க்கும் ஏதோ சம்பந்தம் இருக்கும்ன்னு தோணுது. ஒருவேள, நீங்க போன வாரம் வந்தப்போ ஒன்னு சொன்னீங்கல்ல. அதுவா இருக்குமோ?” என்று சொன்னதும் சில நொடிகள் அமைதி. எதிர்முனையில் இருப்பவர்கள் பேசுவதைக் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறாள் என்று நினைத்துக்கொண்டார் பாட்டி.
மீண்டும் அனிக்கா பேசத் தொடங்கினாள்.
“என்னமோ பண்ணுங்க. ஐ டோன்ட் கேர். ஆனா, லெனின் இப்போ என்ன செய்ய நெனைக்குறானோ, அதைச் செய்யக் கூடாது. செய்ய விட மாட்டேன்” என்று அவள் சொன்னதைக் கேட்டு, குழப்பமாய் பாட்டியைப் பார்த்தாள் கமலி.
ஆனால், பாட்டியோ இன்னமும் அமைதியாய் அவள் அடுத்து என்ன சொல்லப் போகிறாள் என்று கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்.
“வாட்? அவளையா?” என்று அடுத்த நொடி அதிர்ச்சியை வெளிப்படுத்தியது அனிக்காவின் குரல்.
அதற்கு எதிர்முனையில் இருப்பவர்கள் ஏதோ நீண்ட விளக்கம் அளித்திருக்க வேண்டும். நீண்ட நேரம் அனிக்காவின் குரல் கேட்கவில்லை. சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு, “சரி. ஆனா ஜாக்கிரதை. அவளுக்கு எதுவும் ஆகக்கூடாது. ஷீ இஸ் இன்னஸன்ட். நான் அப்புறம் பேசறேன். ப்ளான் பண்ணிட்டு மெசேஜ் பண்ணுங்க” என்று அழைப்பைத் துண்டித்தாள் அனிக்கா.
‘அப்புறம் பேசறேன்’ என்று சொன்னதை வைத்து, அவள் அழைப்பைத் துண்டித்ததாகக் கணித்துக்கொண்ட பாட்டி, கமலியின் வாயைப் பொத்தியவாறே அவளை அங்கிருந்து அழைத்துச் சென்றார். கொஞ்ச தூரத்திலிருந்த மரத்திற்கு அடியிலிருந்த இருக்கையில் அமர்ந்ததும் தான் கமலியைப் பேசவே விட்டார் பாட்டி.
பாட்டி கையை எடுத்தது தான் தாமதம், பாட்டியிடம் கத்தத் தொடங்கினாள் கமலி.
“பாட்டி. அந்த அனிக்கா பேசுனதைக் கேட்டியா? அவ லெனிக்கு எதிரா ஏதோ செய்யப் பார்க்கறா. அது என்னன்னு தெளிவா தெரியல. அப்படியே உள்ள போய் அவ செவில்ல நாலு விட்டு கேட்டிருக்கலாம்ல்ல.
கேட்டுட்டுப் போய் லெனி கிட்ட சொல்லிருக்கலாம்ல்ல. ச்ச. நான் கூட அவ திமிரு புடிச்சவன்னு மட்டும் தான் நெனச்சேன். ஆனா, அவ கெட்டவளா இருக்கா” என்று கமலி சொல்ல, “கெட்டவளா?” என்று புருவத்தைச் சுருக்கினார் பாட்டி.
“ஆமா. லவ் பண்றவனுக்கு எதிரா அவ அண்ணனுங்க கிட்ட போட்டுக் குடுக்கறா? அது மட்டுமா? அவ லெனி கிட்ட என்ன சொல்லியிருக்கா? அவ அண்ணனுங்க ரௌடிசம் பண்றது பிடிக்கலன்னு அவங்கக் கிட்ட சண்டைப் போட்டுட்டு வந்துட்டதா தான சொல்லியிருக்கா. அப்டி தான் லெனி சொன்னான். ஆனா, இவ என்னடான்னா அவ அண்ணனுங்களுக்கு இங்க இருந்து தகவல் சொல்லுறா?
அப்போ இங்க இருந்து லெனியை வேவு பாக்குறதுக்காகத் தான் அவ வந்திருக்கா. இது தப்பு தான.
கெட்டவ தான?” என்று கமலி உணர்ச்சிவசப்பட்டுப் பேச, வார்த்தைகள் அதிவேகத்தில் அவள் வாயை விட்டு வெளியேறியது.
“லெனின் நல்லவனா?” என்று பாட்டி கேட்க, “அவன் நல்லவனோ, கெட்டவனோ. ஆனா, இவ காதலுக்கு உண்மையா தான இருக்கான். ஆனா, இவ. இவள காதலிக்கறவனுக்கே துரோகம் பண்ணப் பாக்கறா!” என்று ஆதங்கத்தில் கத்தினாள் கமலி.
“ஒருவேள. அவ இவனைக் காதலிக்கறதால கூட இப்படிச் செய்யலாம்ல்ல” என்று பாட்டி கேட்க, “எது? காதலிக்கறதால செய்யறாளா? காதலிக்கறதால இப்படி அவ அண்ணனுங்களுக்கு இங்க நடக்கறதை எல்லாம் சொல்றாளா?” என்று முறைத்தாள் கமலி.
“ஆமாம். நீ அவ லெனின் கூட பேசுனதைக் கேட்டல்ல. இந்தக் கொல்ற வேலையெல்லாம் விட்டுட்டா லவ் பண்றேன்னு சொன்னால்ல. அவளுக்கு லெனின் தப்பு பண்றது பிடிக்கல. அதனால கூட...” என்று பாட்டி பேச நிறுத்தினாள் கமலி.
“இல்ல பாட்டி. அவ இங்க வந்த காரணமே லெனினை வேவு பார்க்கறது தான். இல்லைன்னா, நல்லா பேசுற அண்ணனுங்க கூட சண்டைன்னு எதுக்கு லெனின் கிட்ட பொய் சொல்லணும்?
ஆனா, இங்க லெனின் பய லவ்வு கிவ்வுன்னு அவ பின்னாடி சுத்தவும், அவனுக்கு இவ மேல இருக்க லவ்வ யூஸ் பண்ணிக்கப் பாக்கறா. ஒருவேள, இவ பேச்சைக் கேட்டு லெனின் இதையெல்லாம் விட்டுட்டா ஆதாயம் யாருக்கு. அவ அண்ணனுங்களுக்குத் தான? இந்தத் தொழில் எல்லாம் மொத்தமா அவனுங்க கைக்குப் போய்டும். அதான் அவ ப்ளான்” என்று கமலி பேசுவதெல்லாம் நியாயம் தான் என்றாலும், அனிக்கா தவறு செய்கிறாள் என்பதைப் பாட்டியால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. ஏதோ தடுத்தது.
Last edited:
