மீ.ரா
Member
- Messages
- 65
- Reaction score
- 86
- Points
- 18
அத்தியாயம் -44
வரவேற்பு சீறும் சிறப்புமாக நடந்து முடிந்தது. தமிழ்நாட்டின் பெரும்புள்ளிகள் பெரும்பாலும் வந்திருந்தனர். அதற்கு முன்பு இரண்டு நாட்கள் யாழுவின் வீட்டிலேயே இருவரையும் தங்க வைத்தனர். யாழுவின் அருகில் யாராவது இருந்து கொண்டே இருந்தனர்.
யாழரசி போலிப்புன்னகையுடன் வலம் வந்து கொண்டிருந்தாள். அவள் வீட்டினர் தற்சமயம் சமாதானமாக இருந்தனர். இருந்தாலும் அவர்களின் கோபத்தையும் , ஆதங்கத்தையும் உணர முடிந்தது. ஆனால் பாட்டி கொஞ்சம் ஆதரவாக இருந்தார். அவள் வீட்டில் தற்போது துரோகி என்ற நிலையை எட்டியிருந்தாள். தேவ் அவளைக் கவனித்துக் கொண்டே இருந்தான். ஊர்க்காரர்கள் புறணி பேசக் கிடைத்த அற்புதமான வாய்ப்பாக அமைந்தது இவர்களின் திருமணம்.
வரவேற்பு முடிந்ததும் ஈரோட்டில் இருக்கும் தேவ்வின் வீட்டிற்கு யாழரசியின் உறவினர்களும் வந்து பார்த்துவிட்டு தனிமை கொடுத்து திரும்பி இருந்தனர். தேவ்வின் பெற்றோரும் சென்னைக்குத் திரும்பி இருந்தனர்.
தேவ் ஏதோ பொருட்களை எடுத்து வைத்துக் கொண்டிருந்தான். யாழரசி தேவ்வின் அறையில் மெத்தை மீது அமர்ந்திருந்தாள். தலையை தரையை நோக்கித் தொங்கப் போட்டு இரு கைகளாலும் அழுத்திப் பிடித்தபடி கண்களை இறுக மூடி அமர்ந்திருந்தாள்.
தேவ் யாழரசியைத் தேடிவந்தான். அவள் அமர்ந்திருந்த விதம் அவனை வருந்தியது . அவளின் நிலையைக் கண்டவன் அருகில் வந்து , “என்ன யாழரசி தலைவலிக்குதா? மாத்திரை வேணுமா? “
சத்தம் கேட்டு தலையை நிமிர்த்திப் பார்த்தாள். தீடிரென்று எழுந்து அவன் மார்பில் இரு கைகளாலும் அடித்துக் கொண்டே “ எல்லாம் உன்னாலதாண்டா? நீதான் என்னொட தலைவலி. ஏண்டா இப்படி செஞ்ச? உனக்கு என்ன பாவம் நான் பன்னேன்? ஏண்டா ஏன்? “ கண்களில் கண்ணீரும் கசியத் தொடங்கியது. கைகள் மட்டும் அடிப்பதை நிறுத்தவில்லை. சில நிமிடங்கள் பார்த்துவிட்டு தேவ் அவளை நிறுத்துவதற்காக அவளின் கைகள் இரண்டையும் பிடித்து அவள் தோளுடன் சேர்த்து அணைத்தான்.
“என்னோட தப்புதான். ஆனா எனக்கும் வேற வழியில்லை. என் பிரண்ட மேரேஜ் செய்துக்க விருப்பம் இல்லை. உன்னை நான் யூஸ் செய்ய வேண்டியதா போயிருச்சு.” வார்த்தைகளை தேவ்வும் விட்டான்.
உறுத்து விழித்த யாழரசி , “ஆனா நீ என்னையும் என் ஃபேம்லியும் ஹர்ட் பன்னிட்ட. இதுக்கு உன்னை நான் சும்மா விடமாட்டேன். “
“ம்ம்ம்ம்ம்ம் …. ஆனா நம்ம டீல் மாறப்போறது இல்லை. கடைசி வரைக்கும் நீ எங்கூடதான் இருக்கனும். உண்மையோட விலை அதான். அதனால் கோபபடறது எல்லாத்தையும் விட்டுட்டு டிரை டூ கெட் அலாங்க் வெல் வித் மீ.” தேவ் அலட்சியமாகச் சொன்னான்.
இதுவரை உணர்ச்சிகளுக்கு ஆட்பட்டிருந்த யாழரசி தெளிந்தாள். “இதை நீ செஞ்சதுக்கு உன்னை வருத்தப்பட வச்சே தீருவேன். “ அவன் கண்களைப் பார்த்து உறுதியாகக் கூறினாள்.
“அது சரி இப்ப என்ன ஹக் பன்னிட்டே செய்யப் போறியா? என்ன?” சிரித்தவாறே தேவ் கூறினான்.
உடனே இதுவரை அவன் கைகளில் இருந்தவள் அவனைத் தள்ளி விலக்கிவிட்டு பாத்ரூமிற்கு ஓடினாள். அவளைப் புன்னகையுடன் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தான் தேவ். முகத்தைக் கழுவிய பின் திரும்பி வந்தவளிடம்
“இன்னும் ரெண்டு நாளில் மதுரை போய்ட்டு சென்னை போறோம்.”
“நான் வர மாட்டேன். நீ எங்க வேணாலும் போய்க்கோ. நான் வொர்க்கு திரும்பப் போறேன். “
தேவ்வும் அவள் கோபம் தணிய வாய்ப்பு கொடுக்க வேண்டும் என்று மேலும் வற்புறுத்தவில்லை. அவள் கோபத்தை விடுவது மிகவும் கடினம் என்று அவன் இன்னும் அறியவில்லை. நிராகரிப்பு எப்படி இருக்கும் என்பதை தேவ் அறியப் போகிறான். அவள் கோபத்தை ஈகோவை அவ்வளவு எளிதில் விட்டுக் கொடுப்பவள் அல்ல என்பதையும் உணரவில்லை. தேவ் செய்த செயலின் விளைவுகளை அனுபவிக்கும் பொறுப்பு அவனுடையது.
தேவ்வுக்கு நிதானமும் பொறுமையும் அதிகம். வாழ்க்கையில் விளையாட்டில் எது வெல்லும் என்பது? சொல்லும் கருவி காலம் மட்டுமே.
யாழரசியின் நிச்சயத்திற்கு நான்கு நாட்கள் முன்பு:
தேவ் ஜவுளிக் கடையில் பார்த்த அந்தப் பெண்ணிற்காக வருந்தினாலும் அவன் போய் என்ன செய்ய முடியும். ‘அந்த பொண்ணைப் பார்த்தா வார்னிங்க் கொடுக்கலாம். ஆனால் ஸ்ட்ரேஞ்சர் போய் எப்படி இன்வால்வ் ஆகறது?’ என்று நினைத்தப்படி விட்டுவிட்டான். தனக்கும் , தன் குடும்பத்தினருக்கும் உடைகள் எடுத்துவிட்டு தன் வீட்டுக்குத் திரும்பிவிட்டான். வழக்கமான பணிகளுக்குத் திரும்பிவிட்டிருந்தான்.
அன்று புதிய மாவட்ட வனத்துறை அலுவலர் ஈரோடு டிவிஷனுக்கு பணிமாற்றம் அரசாங்கத்தால் செய்யப்பட்டார். அதே நாளில் தேவ்வின் வாட்ஸப்புக்கு ஒரு தகவல் வந்தது.
புதிய மாவட்ட வனத்துறை அலுவலரின் பெயரும் தகவலும் தேவ்வுக்கு வாட்ஸப்புக்கு அனுப்பப்பட்டிருந்தது.
“தேவ் தி இஸ் அறிவழகன் ஐ. எஃப். எஸ், நீயுலி அப்பாயிண்ட்டடு ஈரோடு டிவிசன். திஸ் இஸ் ஹிஸ் பிக். கோ அண்ட் மீட் ஹிம். சர்ப்ரைஸிங்க்லி ஹீஸ் நியர் டூ யூ.”
தேவ்வுக்கு ஆனந்த அதிர்ச்சிதான். உடனே அறிவழகனைத் தேடிச் சென்றான். ‘இவ்வளவு நாள் தேடியவங்க பக்கத்தில் நான் இருக்கேன். ‘ ஆர்வத்துடன் அவனை பணி முடிந்ததும் மாலை நேரம் தேடி அவனது வீட்டுக்கே சென்றான்.
அவன் எங்கிருக்கிறான் என்று தெரிந்த பிறகு வீட்டின் முகவரியைக் கண்டுபிடிப்பது ஒரு விஷயமே கிடையாது.
‘இனி யாழரசியைப் பார்த்து டைரியைக் கொடுப்பது ரொம்ப ஈசி’ என்று நினைத்தான். ஆனால் விஷயங்கள் கைமீறிப் போகும் என்று அவனுக்கும் அப்போது தெரிந்திருக்கவில்லை.
தவறுவதும் , தவறாமல் நடப்பதும் வாழ்க்கையின் நியதி.
ஈரோட்டின் பேருந்து நிலையம் அருகில் உள்ள ஒரு அபார்ட்மெண்டில் தங்கியிருந்தான் அறிவழகன். இரண்டாம் மாடியில் இருக்கும் அறிவின் பிளாட்டிற்குச் சென்றான். தேவ் மகிழ்ச்சியாக அறிவைத் தேடிச் சென்றான். ஆனால் திரும்பும் போது அது இருக்கப் போவதில்லை.
அவனது கதவுக்கு முன்னால் காலிங்க் பெல் அடித்தபடி நின்று கொண்டிருந்தாள் ஒரு பெண்.
“டேய் பிபி சீக்கிரம் வாடா. பை வெயிட்டா இருக்கு.”
தேவ் பிபி என்ற வார்த்தையைக் கேட்டதும் அதிர்ந்தான்.
‘யாழரசி!!!!!’ கதவின் அருகே சென்றான்.
அதே நேரம் தனக்கு பின்னாடி ஏதோ அசைவு இருப்பதை உணர்ந்த அந்தப்பெண்ணும் திரும்பினாள்.
இந்த முறை இருவரும் அதிர்ந்தனர்.
‘அட மிளகாய் பஜ்ஜி இங்க என்ன செய்யறாரு?’
“ஹலோ !! நீங்க எங்க இங்க?” எதிரே இருந்த யாழரசி கேட்டாள்.
“நீங்க ?”
“என் பிரண்ட் அறிவை எக்கேஜ்மெண்ட்க்கு கூப்பிடலானு வந்தேன். “
“உங்கள இங்க பார்ப்பேனு எதிர்ப்பார்க்கல. நாம இரண்டு வாரத்துக்குள்ள மூணு தடவை மீட் பன்னிட்டோம். “
“நானும் எதிர்பார்க்கவே இல்லை.”
அதற்குள் கதவைத் திறந்தான் அறிவு.
“யாழு கொஞ்சமாவது கத்தாம இருக்கியா? “ வெளியே வந்த அறிவு யாழுவின் அருகில் இருக்கும் ஆடவன் யாரென்று தெரியாமல் பார்த்தான். அவனாகவே யோசித்து
“யாழு உன்னோட வுட்பிய கூட்டிட்டு வரனு சொல்லவே இல்லை?”
“சாரி. அவன் தெரியாம சொல்லிட்டான். “ என்று தேவ்வைப் பார்த்துக் கூறிவிட்டு
“இடியட் இவரு பேரு கூட எனக்குத் தெரியாது. சும்மா இரு. “
அறிவும் தவறாக புரிதலை உணர்ந்தவன் “ சார். நீங்க யாரைப் பார்க்க வந்தீங்க?”
“ மிஸ்டர். அறிவழகனை பார்க்க வந்தேன்.”
“என்னையா? நீங்க யாரு?”
தன் விசிட்டிங் கார்டை எடுத்துத் தந்தான். அதைப் பார்த்ததும் அறிவு
“நைஸ் மீட்டிங்க் யூ சார்.”
“வெரி நைஸ் மீட்டிங்க் யூ அறிவழகன்.”
“இவங்க யாழரசி. டெபுட்டி கலெக்டர்.” அறிவு அவளை அறிமுகப்படுத்தினான்.
‘இலட்சியத்தை நிறைவேத்திட்ட யாழரசி.’ என்று மனதில் பாராட்டியவன் யாழரசியை நோக்கிக் கைநீட்டினான். “ யாழ்த்தேவன். ஐ. எப்.எஸ் .”
“ஓ…நீங்களுமா? நான் எதிர்பார்க்கவே இல்லை. “ புன்னகைத்தபடியே கை கொடுத்தாள். அவள் கண்களை உற்று நோக்கினான் தேவ்.
“நானும்தான். “ சிரித்தபடி சொன்னான்.
“சரி ரெண்டு பேரும் உள்ள வாங்க.”
யாழும் , தேவும் பிளாட்டை ஆராய்ந்தனர். டபுள் பெட் ரூம் , கிட்சன் , ஹால் உள்ள பிளாட். எங்கும் தூய்மையாக இருந்தது.
“வாங்க உட்காருங்க. “ என்று அமர வைத்தான்.
யாழரசியும் , தேவ் எதிர் எதிராக சோபாவில் அமர்ந்தனர்.
“இந்தாடா. புரூட்ஸ் எல்லாம் பிரிட்ஜில் வை.” தன் கையில் இருந்த பையைக் கொடுத்தான்.
“ஸார் என்ன சாப்படீறீங்க?”
“ஜஸ்ட் வாட்டர் மட்டும்.”
“உனக்கு யாழு “ என்று அறிவு கேட்கவும்
“பிபி சாக்லேட் எடுத்துட்டுவா.”
தலையசைத்தவாறே சென்றான்.
“நீங்க எந்த இயர் கிளியர் பன்னி சர்வீஸுக்கு வந்தீங்க.”
“2017”
“ஓ…ஓகே.”
“கேன் ஹேவ் யுவர் நம்பர்?”
“ஓகே..நாம ஒரே டிஸ்டிரிக்ட்ல இருக்கோம். என்னோட நம்பர்……….” தனது கைப்பேசி எண்ணைக் கொடுத்தாள் யாழரசி.
“யுவர் நம்பர் ? “ அவள் கேட்கவும் தேவ்வும் தன்னுடைய எண்ணைக் கொடுத்தான்.
அறிவு இவர்களுக்குள் நடக்கும் உரையாடலைக் கேட்டவாறே தண்ணீரையும் , சாக்லேட்டையும் எடுத்து வந்தான்.
தண்ணீரை மெதுவாகக் குடித்தான் தேவ்.
சாக்லேட்டைக் கையில் வாங்கிய யாழரசி அதைத் தனது கைப்பையில் திணித்தாள். அதன்பிறகு இரண்டு டிசைன் செய்யப்பட்ட பத்திரிக்கைகளை எடுத்தாள்.
“அறிவு இந்தா இன்விட்டேசன். நாலு நாள் கழிச்சு வந்துரு.” அறிவு பத்திரிக்கையை வாங்கிப் பார்க்க ஆரம்பித்தான்.
“யாழ்த்தேவன் சார் இந்தாங்க. நீங்களும் வந்துருங்க.” மெல்லிய புன்னகையுடன் கொடுத்தாள். “கோவில்லதான் நடக்கப் போகுது.”
‘அவ பத்திரிக்கையைக் கொடுக்கப் போகும் போதுதான் எனக்குப் புரிஞ்சது. இந்தக் கல்யாணத்தை எப்படியாவது நிறுத்தனும். அவ தப்பான ஒரு பேம்லிகிட்ட மாட்ட போறானு.’
“ஆரேஞ்ட் மேரஜா? இல்லை லவ் மேரேஜா?”
“ஆரேஞ்ட் மேரேஜ். “ குரல் கொஞ்சம் சலிப்பாக வந்தது போல் தேவ்வுக்குத் தோன்றியது .
“கன்கிராட்ஸ்.”
“தேங்க் யூ. சரி பிபி நான் கிளம்புறேன். டைம் ஆகிடுச்சு. பாய் சார்.”
தேவ்வும் தலையசைத்தான்.
யாழு கிளம்பியதைப் பார்த்தவுடன் “ சார் நீங்க எதுக்காக என்னைப் பார்க்க வந்தீங்கனு தெரிஞ்சுக்கலாமா? “
“ஒன்னும் இல்லை. நாளைக்கு பாரஸ்ட் ஆபிசர்ஸ் அன் ஆபிஷியலா ஒரு டின்னர்க்கு மீட் பன்ன போறாங்க. நம்ம டிவிஷன் மட்டும்தான். அதுக்குத்தான் இன்வைட் செய்யறேன். என் நம்பருக்கு ஜஸ்ட் மெசேஜ் செய்யுங்க. நான் லெக்கேஷன் செண்ட் பன்றேன். “
“ஓகே சார். “
சோபாவிலிருந்து எழுந்த தேவ் “ தென் ஐ வில் டேக் மை லீவ். சீ யூ.”
தேவ் அவசரமாக அறிவின் வீட்டை விட்டு வெளியேறினான்.
லிப்ட்டின் முன் நின்றுகொண்டிருந்தாள் யாழரசி. இன்னும் லிப்ட் வரவில்லை.
‘நல்ல வேளை . இன்னும் கிளம்பல. “
“யாழரசி “
தன் பெயரைக் கூப்பிட்ட சத்தம் கேட்டதும் திரும்பினாள் யாழரசி. தேவ்வை கூப்பிட்டதும் திரும்பிப்பார்த்தாள்.
“யெஸ் .”
“இந்த எங்கேஜ்மெண்ட்ட நிறுத்து. “
யாழரசி அதிர்ச்சி அடைந்தாள். எதிர்விளைவு தாமதமாக வந்தது.
“வாட்…ஆர் யூ கிட்டிங்க்? “
“நோ. சீரியஸா சொல்றேன்.”
“சி. உங்களுக்கும் எனக்கும் எந்த சம்பந்தமும் கிடையாது. நீங்க சொல்றத நான் ஏன் கேட்கனும்? ஸ்ட்ரேஞ்சர் நீங்க என்ன செய்யனும் செய்யக் கூடாதுனு சொல்ல உரிமை இல்லை.”
“லிசன். நீ மேரஜ் செஞ்சுக்க போற ஆளு ஒரு சீட். அவன் பேம்லியே உன்னை பணத்துக்காகத் தான் கல்யாணம் செய்ய நினைக்கிறாங்க.”
“ஓ இது உங்களுக்கு எப்படித் தெரியும்? நான் யாருனே தெரியாது. என் பியான்சிய பார்த்ததுக் கூட கிடையாது. சி திஸ் இஸ் நாட் குட்.”
“லிசன் ..” ஜவுளிக் கடையில் நடந்ததைச் சொல்லி முடித்தான்.
கைகளைக் கட்டிக் கொண்டு கேட்டு முடித்தாள். லிப்ட் கிழிறங்கிக் கொண்டிருந்தது.
“ஓகே…என்னைப் பத்தி கோஷிப் செய்யறவங்க, அதே மாதிரி அவங்கள செய்ய வாய்ப்பு இருக்கு இல்லை.”
“யெஸ் . கரெக்ட். ஆனால் உன்னோட மாமியாரை நான் பார்த்தேன். அவங்களப் பார்த்தாலும் நல்லவங்களா தெரியல. சோ பீளிஸ் இதுல மாட்டிக்காதீங்க.”
ஒரு கையால் தலையைத் தடவிக் கொண்டாள் யாழரசி.
“ நான் என் பேம்லிய நம்புறேன். அதனால் இந்த வெட்டிங்க் நடக்கும். பாய்.”
‘ச்சே இவ்வளவு சொல்லியும் புரிஞ்சுக்க மாட்டிங்கறா? என்ன செய்யறது? என்ன செய்யறது?” தேவ் குழம்பிக் கொண்டிருந்தான்.
யாழரசிக்கு கோபம் தலைக்கு மேலே ஏறியிருந்தது.
‘இந்த லிப்ட் வேற . இவன் யாருனு என் வாழ்க்கையில் கருத்து சொல்ல வந்துட்டான்?’
லிப்ட் வந்து கதவு திறக்க ஆரம்பித்தது. யாழரசி லிப்டினுள் சென்றாள். கதவு பூட்டும் வேளையில் தேவ் கைவைக்க கதவு திறந்தது.
யாழரசி கோபத்துடன் தேவ்வைப் பார்த்தாள்.
“நௌ வாட்? “
புன்னகைத்த தேவ் “நீ உன்னோட எங்கேஜ்மெண்ட் டேட்டில் என்னை கல்யாணம் செய்துக்க போற.”
லிப்ட் குளோஸ் ஆகியது. “வாட்ட்ட்ட்ட்ட்ட? ஆர் யூ மேட்?” யாழரசியின் குரல் லிப்டினுள் எதிரொலித்தது.
“நீ உலகத்திற்கு தெரியாம சில ரகசியங்களை மறைக்கிறல. அந்த ரகசியங்கள் வெளிய வராமல் இருக்கனும். அதுக்கு நீ என்னைக் கல்யாணம் செய்யனும்.”
“என்ன ரகசியம்? “ யாழரசி தடுமாறினாள்.
“நீ டென்த் படிக்கும் போது?”
இதைச் சொன்னதும் ‘என்னைப் பத்தி எல்லா டீடெயிலும் தெரிஞ்சுருக்கு.’ என்று புரிந்து கொண்டாள்.
“நோ பிராபளம். அதுக்காக எல்லாம் உங்களைக் கல்யாணம் செய்ய முடியாது.”
“எஸ் இதை நீ சொல்வேனு எதிர்பார்த்தேன். மீனினியோட சீக்ரெட் வெளியில் வரது உனக்கு ஓகேவா?”
யாழரசியின் முகம் பயத்தில் வெளுத்தது. அவள் முகத்தைப் பார்த்த தேவ் “ சோ உனக்கு இரண்டு நாள் டைம். மூணாவது நாள் முடிவச் சொல்லு. நாலவது நாள் மேரஜ். கால் மீ.”
சிரித்தவாறு போனைக் காதில் வைப்பது போன்று சைகை செய்தபடி லிப்ட் கதவு திறந்தவுடன் வெளியேறினான் தேவ்.
யாழரசி இன்னும் லிப்டில் நின்று கொண்டிருந்தாள்.
அவள் வாழ்க்கையில் இப்படி ஒரு திருப்பத்தை அவள் எதிர்பார்க்கவில்லை. யாரோ ஒருவன் இப்படி அமைதியாக சென்று கொண்டிருந்த வாழ்க்கையில் கலகம் மூட்டுவான். இதனால் பலரின் நிம்மதி கெடப் போகிறது என்றும் தெரியவில்லை.
மீனினியின் ரகசியம் இப்படி தனக்கெதிராக ஒரு நாள் பயன்படுத்தப்படும் என்று அவள் அந்த ரகசியத்தைத் தெரிந்து கொண்ட நாளில் அறிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை.
அதிர்ச்சியுடனே வீடு வந்து சேர்ந்தாள். நல்ல வேளை அவளுடைய பெற்றோர்களுடன் அவள் தங்கவில்லை. ஈரோட்டில் தனியாகத் தங்கியிருக்கிறாள். வீடு வந்து சேர்ந்தவள் அப்படியே மெத்தையில் போய் குப்புற விழுந்தாள்.
அன்றைய இரவு முழுவதும் இதிலிருந்து தப்பிக்க ஏதாவது ஒரு வழி இருக்கிறதா என்று யோசித்துக் கொண்டே இருந்தாள். விடியற்காலையில் உறக்கம் அவளை வீழ்த்தியிருந்தது.
அதிகாலை எட்டுமணிக்கு மேல் தீடிரென விழித்தாள். மீனினிதான் கனவில் வந்திருந்தாள். அவள் ரகசியம் வெளியில் தெரிந்துவிடுவது போன்ற கெட்ட கனவு அவளை
“மீனினி “ என்ற அலறலுடன் விழிக்க வைத்தது.
அன்றைக்கு ஒரு முக்கிய வேலை அவளுக்கு அலுவலகத்தில் இருந்தது. வேகமாக கிளம்பிச் சென்றாள். மனதில் தேவ் கூறிய வார்த்தைகள் ஓடிக் கொண்டிருந்தன.
கவனம் சிதறிக் கொண்டே இருந்தாலும் பணிகளை முடித்தாள். சக்கர நாற்காலியில் பின்புறம் சாய்ந்து பேனாவை மேவாயில் தட்டியபடி யோசித்துக் கொண்டிருந்தாள்.
அப்போது அவளது செயலாளர் “ மேம் அடுத்த மாசம் போக வேண்டிய பங்க்சன் ஒன்னு இருக்கு . டைரில மார்க் பன்னட்டுமா?”
யாழரசியிடம் பதில் இல்லை.
“மேம்…” மீண்டும் அதே விஷயத்தைக் கேட்டார். டைரி என்ற வார்த்தை அவளை அசைத்துப் பார்த்தது.
“இப்ப என்ன சொன்னீங்க?” இவள் கேட்டதும் மீண்டும் அவர் விஷயத்தைக் கூறினார்.
“சாரி. மார்க் பன்னுங்க. நான் ஒரு பர்சனல் கால் பேசனும். “
அவளின் சொல்லுக்கு கட்டுப்பட்ட செயலாளர் வெளியேறிவிட்டார்.
தனது கைப்பேசியை எடுத்தவள் வேகமாக காண்டாக்டில் யாழ்த்தேவன் என்று டைப் செய்தாள். எண் தென்பட்டதும் அழைத்தாள்.
“ஹலோ . குட் மார்னிங்க். நீ …” மறுமுனையில் தேவ் பேசும் முன்பு இடைவெட்டியள் “டைரி எங்க தேவ்?”
“குட் ஷாக்கில் இருந்தாலும் கேட்ச் பன்னிட்ட. என் கிட்ட பத்திரமா இருக்கு. என்ன அந்த லாக்கைத் திறக்க ரொம்ப கஷ்டப்பட்டுட்டேன். ஓரே நைட்டில் எல்லாத்தையும் படிச்சு முடிச்சுட்டேன். “ யாழரசிக்கு அவன் கூறுவதைக் கேட்கப் பொறுமை இல்லை.
“டைரி எங்க கிடைச்சது?”
“சம்பல் ரிவர். டென்சன் ஆகாத. டைரியோட இன்னும் சில ஆதாரங்கள் கலெக்ட் பன்னி வச்சுருக்கேன். அறிவழகனை பார்க்க வந்ததே உன்னை பத்தி விசாரிக்கத்தான். ஆனால் நீயே அங்க வந்துட்ட!!!!!!” உற்சாகத்துடன் அவன் பேச யாழரசி வெறுப்பில்
“ஸ்டாப் இட்.”
“ஹே சில். எப்படியும் சாப்பிட்டு இருக்க மாட்ட. சாப்பிட்டு அதுக்கு அப்புறம் என்னை எப்படி டீல் செய்யலானு யோசி. நீ நான் சொன்னதுக்கு ஓகே சொல்லலனா என்னால வேற விதமாவும் செய்ய முடியும்.”
“நீ இந்த மாதிரி செய்யறதுக்கான உண்மையான காரணம் என்ன? உனக்கு இதனால் என்ன இலாபம்? ஏன் ? “
“இப்பதான் நீ கரெக்டா கேட்கற. யெஸ். எனக்கு ஒரு பொண்ணொட நிச்சயம் செய்யப் போறாங்க. அவள எனக்குப் பிடிக்கல. ஆனால் வீட்டில் ரொம்ப ஃபோர்ஸ் செய்யறாங்க. அதனால் எனக்கு ஒரு ஸ்கேப்கோட் வேணும். நீ வீக்னெஸ் இருக்க ஸ்கேப்கோட். தட்ஸ் ஆல் . உனக்கு மேரேஜ் நடந்தா அது பாசிபிள் இல்லை.”
‘நோ இதில் ஏதோ மிஸ் ஆகுது. இன்னும் ஏதோ விஷயம் இருக்கு.’ யாழரசிக்கு உறுதியாகத் தோன்றியது.
அழைப்பைத் துண்டித்துவிட்டாள்.
இரண்டு நாட்கள் கடந்தது. யாழரசி யாரிடமும் சென்று உதவி கேட்க முடியாத சூழல். ‘மீனினிக்கு கொடுத்த சத்தியம் முக்கியம். டைரி ஆத்தில் போனதால் யாருக்கும் கிடைக்காதுனு நினைச்சது என்னோட மிஸ்டேக். ஐ அம் பேயிங்க் பார் மை டூ மிஸ்டேக்ஸ்.’ பலவாறு யோசித்து
மூன்றாவது நாள் தன் சம்மதத்தைத் தெரிவித்திருந்தாள் யாழரசி. பிறகென்ன பதிவாளர் அலுவலகத்தில் திருமணத்தை நடத்திவிட்டான் தேவ்.
வரவேற்பு சீறும் சிறப்புமாக நடந்து முடிந்தது. தமிழ்நாட்டின் பெரும்புள்ளிகள் பெரும்பாலும் வந்திருந்தனர். அதற்கு முன்பு இரண்டு நாட்கள் யாழுவின் வீட்டிலேயே இருவரையும் தங்க வைத்தனர். யாழுவின் அருகில் யாராவது இருந்து கொண்டே இருந்தனர்.
யாழரசி போலிப்புன்னகையுடன் வலம் வந்து கொண்டிருந்தாள். அவள் வீட்டினர் தற்சமயம் சமாதானமாக இருந்தனர். இருந்தாலும் அவர்களின் கோபத்தையும் , ஆதங்கத்தையும் உணர முடிந்தது. ஆனால் பாட்டி கொஞ்சம் ஆதரவாக இருந்தார். அவள் வீட்டில் தற்போது துரோகி என்ற நிலையை எட்டியிருந்தாள். தேவ் அவளைக் கவனித்துக் கொண்டே இருந்தான். ஊர்க்காரர்கள் புறணி பேசக் கிடைத்த அற்புதமான வாய்ப்பாக அமைந்தது இவர்களின் திருமணம்.
வரவேற்பு முடிந்ததும் ஈரோட்டில் இருக்கும் தேவ்வின் வீட்டிற்கு யாழரசியின் உறவினர்களும் வந்து பார்த்துவிட்டு தனிமை கொடுத்து திரும்பி இருந்தனர். தேவ்வின் பெற்றோரும் சென்னைக்குத் திரும்பி இருந்தனர்.
தேவ் ஏதோ பொருட்களை எடுத்து வைத்துக் கொண்டிருந்தான். யாழரசி தேவ்வின் அறையில் மெத்தை மீது அமர்ந்திருந்தாள். தலையை தரையை நோக்கித் தொங்கப் போட்டு இரு கைகளாலும் அழுத்திப் பிடித்தபடி கண்களை இறுக மூடி அமர்ந்திருந்தாள்.
தேவ் யாழரசியைத் தேடிவந்தான். அவள் அமர்ந்திருந்த விதம் அவனை வருந்தியது . அவளின் நிலையைக் கண்டவன் அருகில் வந்து , “என்ன யாழரசி தலைவலிக்குதா? மாத்திரை வேணுமா? “
சத்தம் கேட்டு தலையை நிமிர்த்திப் பார்த்தாள். தீடிரென்று எழுந்து அவன் மார்பில் இரு கைகளாலும் அடித்துக் கொண்டே “ எல்லாம் உன்னாலதாண்டா? நீதான் என்னொட தலைவலி. ஏண்டா இப்படி செஞ்ச? உனக்கு என்ன பாவம் நான் பன்னேன்? ஏண்டா ஏன்? “ கண்களில் கண்ணீரும் கசியத் தொடங்கியது. கைகள் மட்டும் அடிப்பதை நிறுத்தவில்லை. சில நிமிடங்கள் பார்த்துவிட்டு தேவ் அவளை நிறுத்துவதற்காக அவளின் கைகள் இரண்டையும் பிடித்து அவள் தோளுடன் சேர்த்து அணைத்தான்.
“என்னோட தப்புதான். ஆனா எனக்கும் வேற வழியில்லை. என் பிரண்ட மேரேஜ் செய்துக்க விருப்பம் இல்லை. உன்னை நான் யூஸ் செய்ய வேண்டியதா போயிருச்சு.” வார்த்தைகளை தேவ்வும் விட்டான்.
உறுத்து விழித்த யாழரசி , “ஆனா நீ என்னையும் என் ஃபேம்லியும் ஹர்ட் பன்னிட்ட. இதுக்கு உன்னை நான் சும்மா விடமாட்டேன். “
“ம்ம்ம்ம்ம்ம் …. ஆனா நம்ம டீல் மாறப்போறது இல்லை. கடைசி வரைக்கும் நீ எங்கூடதான் இருக்கனும். உண்மையோட விலை அதான். அதனால் கோபபடறது எல்லாத்தையும் விட்டுட்டு டிரை டூ கெட் அலாங்க் வெல் வித் மீ.” தேவ் அலட்சியமாகச் சொன்னான்.
இதுவரை உணர்ச்சிகளுக்கு ஆட்பட்டிருந்த யாழரசி தெளிந்தாள். “இதை நீ செஞ்சதுக்கு உன்னை வருத்தப்பட வச்சே தீருவேன். “ அவன் கண்களைப் பார்த்து உறுதியாகக் கூறினாள்.
“அது சரி இப்ப என்ன ஹக் பன்னிட்டே செய்யப் போறியா? என்ன?” சிரித்தவாறே தேவ் கூறினான்.
உடனே இதுவரை அவன் கைகளில் இருந்தவள் அவனைத் தள்ளி விலக்கிவிட்டு பாத்ரூமிற்கு ஓடினாள். அவளைப் புன்னகையுடன் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தான் தேவ். முகத்தைக் கழுவிய பின் திரும்பி வந்தவளிடம்
“இன்னும் ரெண்டு நாளில் மதுரை போய்ட்டு சென்னை போறோம்.”
“நான் வர மாட்டேன். நீ எங்க வேணாலும் போய்க்கோ. நான் வொர்க்கு திரும்பப் போறேன். “
தேவ்வும் அவள் கோபம் தணிய வாய்ப்பு கொடுக்க வேண்டும் என்று மேலும் வற்புறுத்தவில்லை. அவள் கோபத்தை விடுவது மிகவும் கடினம் என்று அவன் இன்னும் அறியவில்லை. நிராகரிப்பு எப்படி இருக்கும் என்பதை தேவ் அறியப் போகிறான். அவள் கோபத்தை ஈகோவை அவ்வளவு எளிதில் விட்டுக் கொடுப்பவள் அல்ல என்பதையும் உணரவில்லை. தேவ் செய்த செயலின் விளைவுகளை அனுபவிக்கும் பொறுப்பு அவனுடையது.
தேவ்வுக்கு நிதானமும் பொறுமையும் அதிகம். வாழ்க்கையில் விளையாட்டில் எது வெல்லும் என்பது? சொல்லும் கருவி காலம் மட்டுமே.
யாழரசியின் நிச்சயத்திற்கு நான்கு நாட்கள் முன்பு:
தேவ் ஜவுளிக் கடையில் பார்த்த அந்தப் பெண்ணிற்காக வருந்தினாலும் அவன் போய் என்ன செய்ய முடியும். ‘அந்த பொண்ணைப் பார்த்தா வார்னிங்க் கொடுக்கலாம். ஆனால் ஸ்ட்ரேஞ்சர் போய் எப்படி இன்வால்வ் ஆகறது?’ என்று நினைத்தப்படி விட்டுவிட்டான். தனக்கும் , தன் குடும்பத்தினருக்கும் உடைகள் எடுத்துவிட்டு தன் வீட்டுக்குத் திரும்பிவிட்டான். வழக்கமான பணிகளுக்குத் திரும்பிவிட்டிருந்தான்.
அன்று புதிய மாவட்ட வனத்துறை அலுவலர் ஈரோடு டிவிஷனுக்கு பணிமாற்றம் அரசாங்கத்தால் செய்யப்பட்டார். அதே நாளில் தேவ்வின் வாட்ஸப்புக்கு ஒரு தகவல் வந்தது.
புதிய மாவட்ட வனத்துறை அலுவலரின் பெயரும் தகவலும் தேவ்வுக்கு வாட்ஸப்புக்கு அனுப்பப்பட்டிருந்தது.
“தேவ் தி இஸ் அறிவழகன் ஐ. எஃப். எஸ், நீயுலி அப்பாயிண்ட்டடு ஈரோடு டிவிசன். திஸ் இஸ் ஹிஸ் பிக். கோ அண்ட் மீட் ஹிம். சர்ப்ரைஸிங்க்லி ஹீஸ் நியர் டூ யூ.”
தேவ்வுக்கு ஆனந்த அதிர்ச்சிதான். உடனே அறிவழகனைத் தேடிச் சென்றான். ‘இவ்வளவு நாள் தேடியவங்க பக்கத்தில் நான் இருக்கேன். ‘ ஆர்வத்துடன் அவனை பணி முடிந்ததும் மாலை நேரம் தேடி அவனது வீட்டுக்கே சென்றான்.
அவன் எங்கிருக்கிறான் என்று தெரிந்த பிறகு வீட்டின் முகவரியைக் கண்டுபிடிப்பது ஒரு விஷயமே கிடையாது.
‘இனி யாழரசியைப் பார்த்து டைரியைக் கொடுப்பது ரொம்ப ஈசி’ என்று நினைத்தான். ஆனால் விஷயங்கள் கைமீறிப் போகும் என்று அவனுக்கும் அப்போது தெரிந்திருக்கவில்லை.
தவறுவதும் , தவறாமல் நடப்பதும் வாழ்க்கையின் நியதி.
ஈரோட்டின் பேருந்து நிலையம் அருகில் உள்ள ஒரு அபார்ட்மெண்டில் தங்கியிருந்தான் அறிவழகன். இரண்டாம் மாடியில் இருக்கும் அறிவின் பிளாட்டிற்குச் சென்றான். தேவ் மகிழ்ச்சியாக அறிவைத் தேடிச் சென்றான். ஆனால் திரும்பும் போது அது இருக்கப் போவதில்லை.
அவனது கதவுக்கு முன்னால் காலிங்க் பெல் அடித்தபடி நின்று கொண்டிருந்தாள் ஒரு பெண்.
“டேய் பிபி சீக்கிரம் வாடா. பை வெயிட்டா இருக்கு.”
தேவ் பிபி என்ற வார்த்தையைக் கேட்டதும் அதிர்ந்தான்.
‘யாழரசி!!!!!’ கதவின் அருகே சென்றான்.
அதே நேரம் தனக்கு பின்னாடி ஏதோ அசைவு இருப்பதை உணர்ந்த அந்தப்பெண்ணும் திரும்பினாள்.
இந்த முறை இருவரும் அதிர்ந்தனர்.
‘அட மிளகாய் பஜ்ஜி இங்க என்ன செய்யறாரு?’
“ஹலோ !! நீங்க எங்க இங்க?” எதிரே இருந்த யாழரசி கேட்டாள்.
“நீங்க ?”
“என் பிரண்ட் அறிவை எக்கேஜ்மெண்ட்க்கு கூப்பிடலானு வந்தேன். “
“உங்கள இங்க பார்ப்பேனு எதிர்ப்பார்க்கல. நாம இரண்டு வாரத்துக்குள்ள மூணு தடவை மீட் பன்னிட்டோம். “
“நானும் எதிர்பார்க்கவே இல்லை.”
அதற்குள் கதவைத் திறந்தான் அறிவு.
“யாழு கொஞ்சமாவது கத்தாம இருக்கியா? “ வெளியே வந்த அறிவு யாழுவின் அருகில் இருக்கும் ஆடவன் யாரென்று தெரியாமல் பார்த்தான். அவனாகவே யோசித்து
“யாழு உன்னோட வுட்பிய கூட்டிட்டு வரனு சொல்லவே இல்லை?”
“சாரி. அவன் தெரியாம சொல்லிட்டான். “ என்று தேவ்வைப் பார்த்துக் கூறிவிட்டு
“இடியட் இவரு பேரு கூட எனக்குத் தெரியாது. சும்மா இரு. “
அறிவும் தவறாக புரிதலை உணர்ந்தவன் “ சார். நீங்க யாரைப் பார்க்க வந்தீங்க?”
“ மிஸ்டர். அறிவழகனை பார்க்க வந்தேன்.”
“என்னையா? நீங்க யாரு?”
தன் விசிட்டிங் கார்டை எடுத்துத் தந்தான். அதைப் பார்த்ததும் அறிவு
“நைஸ் மீட்டிங்க் யூ சார்.”
“வெரி நைஸ் மீட்டிங்க் யூ அறிவழகன்.”
“இவங்க யாழரசி. டெபுட்டி கலெக்டர்.” அறிவு அவளை அறிமுகப்படுத்தினான்.
‘இலட்சியத்தை நிறைவேத்திட்ட யாழரசி.’ என்று மனதில் பாராட்டியவன் யாழரசியை நோக்கிக் கைநீட்டினான். “ யாழ்த்தேவன். ஐ. எப்.எஸ் .”
“ஓ…நீங்களுமா? நான் எதிர்பார்க்கவே இல்லை. “ புன்னகைத்தபடியே கை கொடுத்தாள். அவள் கண்களை உற்று நோக்கினான் தேவ்.
“நானும்தான். “ சிரித்தபடி சொன்னான்.
“சரி ரெண்டு பேரும் உள்ள வாங்க.”
யாழும் , தேவும் பிளாட்டை ஆராய்ந்தனர். டபுள் பெட் ரூம் , கிட்சன் , ஹால் உள்ள பிளாட். எங்கும் தூய்மையாக இருந்தது.
“வாங்க உட்காருங்க. “ என்று அமர வைத்தான்.
யாழரசியும் , தேவ் எதிர் எதிராக சோபாவில் அமர்ந்தனர்.
“இந்தாடா. புரூட்ஸ் எல்லாம் பிரிட்ஜில் வை.” தன் கையில் இருந்த பையைக் கொடுத்தான்.
“ஸார் என்ன சாப்படீறீங்க?”
“ஜஸ்ட் வாட்டர் மட்டும்.”
“உனக்கு யாழு “ என்று அறிவு கேட்கவும்
“பிபி சாக்லேட் எடுத்துட்டுவா.”
தலையசைத்தவாறே சென்றான்.
“நீங்க எந்த இயர் கிளியர் பன்னி சர்வீஸுக்கு வந்தீங்க.”
“2017”
“ஓ…ஓகே.”
“கேன் ஹேவ் யுவர் நம்பர்?”
“ஓகே..நாம ஒரே டிஸ்டிரிக்ட்ல இருக்கோம். என்னோட நம்பர்……….” தனது கைப்பேசி எண்ணைக் கொடுத்தாள் யாழரசி.
“யுவர் நம்பர் ? “ அவள் கேட்கவும் தேவ்வும் தன்னுடைய எண்ணைக் கொடுத்தான்.
அறிவு இவர்களுக்குள் நடக்கும் உரையாடலைக் கேட்டவாறே தண்ணீரையும் , சாக்லேட்டையும் எடுத்து வந்தான்.
தண்ணீரை மெதுவாகக் குடித்தான் தேவ்.
சாக்லேட்டைக் கையில் வாங்கிய யாழரசி அதைத் தனது கைப்பையில் திணித்தாள். அதன்பிறகு இரண்டு டிசைன் செய்யப்பட்ட பத்திரிக்கைகளை எடுத்தாள்.
“அறிவு இந்தா இன்விட்டேசன். நாலு நாள் கழிச்சு வந்துரு.” அறிவு பத்திரிக்கையை வாங்கிப் பார்க்க ஆரம்பித்தான்.
“யாழ்த்தேவன் சார் இந்தாங்க. நீங்களும் வந்துருங்க.” மெல்லிய புன்னகையுடன் கொடுத்தாள். “கோவில்லதான் நடக்கப் போகுது.”
‘அவ பத்திரிக்கையைக் கொடுக்கப் போகும் போதுதான் எனக்குப் புரிஞ்சது. இந்தக் கல்யாணத்தை எப்படியாவது நிறுத்தனும். அவ தப்பான ஒரு பேம்லிகிட்ட மாட்ட போறானு.’
“ஆரேஞ்ட் மேரஜா? இல்லை லவ் மேரேஜா?”
“ஆரேஞ்ட் மேரேஜ். “ குரல் கொஞ்சம் சலிப்பாக வந்தது போல் தேவ்வுக்குத் தோன்றியது .
“கன்கிராட்ஸ்.”
“தேங்க் யூ. சரி பிபி நான் கிளம்புறேன். டைம் ஆகிடுச்சு. பாய் சார்.”
தேவ்வும் தலையசைத்தான்.
யாழு கிளம்பியதைப் பார்த்தவுடன் “ சார் நீங்க எதுக்காக என்னைப் பார்க்க வந்தீங்கனு தெரிஞ்சுக்கலாமா? “
“ஒன்னும் இல்லை. நாளைக்கு பாரஸ்ட் ஆபிசர்ஸ் அன் ஆபிஷியலா ஒரு டின்னர்க்கு மீட் பன்ன போறாங்க. நம்ம டிவிஷன் மட்டும்தான். அதுக்குத்தான் இன்வைட் செய்யறேன். என் நம்பருக்கு ஜஸ்ட் மெசேஜ் செய்யுங்க. நான் லெக்கேஷன் செண்ட் பன்றேன். “
“ஓகே சார். “
சோபாவிலிருந்து எழுந்த தேவ் “ தென் ஐ வில் டேக் மை லீவ். சீ யூ.”
தேவ் அவசரமாக அறிவின் வீட்டை விட்டு வெளியேறினான்.
லிப்ட்டின் முன் நின்றுகொண்டிருந்தாள் யாழரசி. இன்னும் லிப்ட் வரவில்லை.
‘நல்ல வேளை . இன்னும் கிளம்பல. “
“யாழரசி “
தன் பெயரைக் கூப்பிட்ட சத்தம் கேட்டதும் திரும்பினாள் யாழரசி. தேவ்வை கூப்பிட்டதும் திரும்பிப்பார்த்தாள்.
“யெஸ் .”
“இந்த எங்கேஜ்மெண்ட்ட நிறுத்து. “
யாழரசி அதிர்ச்சி அடைந்தாள். எதிர்விளைவு தாமதமாக வந்தது.
“வாட்…ஆர் யூ கிட்டிங்க்? “
“நோ. சீரியஸா சொல்றேன்.”
“சி. உங்களுக்கும் எனக்கும் எந்த சம்பந்தமும் கிடையாது. நீங்க சொல்றத நான் ஏன் கேட்கனும்? ஸ்ட்ரேஞ்சர் நீங்க என்ன செய்யனும் செய்யக் கூடாதுனு சொல்ல உரிமை இல்லை.”
“லிசன். நீ மேரஜ் செஞ்சுக்க போற ஆளு ஒரு சீட். அவன் பேம்லியே உன்னை பணத்துக்காகத் தான் கல்யாணம் செய்ய நினைக்கிறாங்க.”
“ஓ இது உங்களுக்கு எப்படித் தெரியும்? நான் யாருனே தெரியாது. என் பியான்சிய பார்த்ததுக் கூட கிடையாது. சி திஸ் இஸ் நாட் குட்.”
“லிசன் ..” ஜவுளிக் கடையில் நடந்ததைச் சொல்லி முடித்தான்.
கைகளைக் கட்டிக் கொண்டு கேட்டு முடித்தாள். லிப்ட் கிழிறங்கிக் கொண்டிருந்தது.
“ஓகே…என்னைப் பத்தி கோஷிப் செய்யறவங்க, அதே மாதிரி அவங்கள செய்ய வாய்ப்பு இருக்கு இல்லை.”
“யெஸ் . கரெக்ட். ஆனால் உன்னோட மாமியாரை நான் பார்த்தேன். அவங்களப் பார்த்தாலும் நல்லவங்களா தெரியல. சோ பீளிஸ் இதுல மாட்டிக்காதீங்க.”
ஒரு கையால் தலையைத் தடவிக் கொண்டாள் யாழரசி.
“ நான் என் பேம்லிய நம்புறேன். அதனால் இந்த வெட்டிங்க் நடக்கும். பாய்.”
‘ச்சே இவ்வளவு சொல்லியும் புரிஞ்சுக்க மாட்டிங்கறா? என்ன செய்யறது? என்ன செய்யறது?” தேவ் குழம்பிக் கொண்டிருந்தான்.
யாழரசிக்கு கோபம் தலைக்கு மேலே ஏறியிருந்தது.
‘இந்த லிப்ட் வேற . இவன் யாருனு என் வாழ்க்கையில் கருத்து சொல்ல வந்துட்டான்?’
லிப்ட் வந்து கதவு திறக்க ஆரம்பித்தது. யாழரசி லிப்டினுள் சென்றாள். கதவு பூட்டும் வேளையில் தேவ் கைவைக்க கதவு திறந்தது.
யாழரசி கோபத்துடன் தேவ்வைப் பார்த்தாள்.
“நௌ வாட்? “
புன்னகைத்த தேவ் “நீ உன்னோட எங்கேஜ்மெண்ட் டேட்டில் என்னை கல்யாணம் செய்துக்க போற.”
லிப்ட் குளோஸ் ஆகியது. “வாட்ட்ட்ட்ட்ட்ட? ஆர் யூ மேட்?” யாழரசியின் குரல் லிப்டினுள் எதிரொலித்தது.
“நீ உலகத்திற்கு தெரியாம சில ரகசியங்களை மறைக்கிறல. அந்த ரகசியங்கள் வெளிய வராமல் இருக்கனும். அதுக்கு நீ என்னைக் கல்யாணம் செய்யனும்.”
“என்ன ரகசியம்? “ யாழரசி தடுமாறினாள்.
“நீ டென்த் படிக்கும் போது?”
இதைச் சொன்னதும் ‘என்னைப் பத்தி எல்லா டீடெயிலும் தெரிஞ்சுருக்கு.’ என்று புரிந்து கொண்டாள்.
“நோ பிராபளம். அதுக்காக எல்லாம் உங்களைக் கல்யாணம் செய்ய முடியாது.”
“எஸ் இதை நீ சொல்வேனு எதிர்பார்த்தேன். மீனினியோட சீக்ரெட் வெளியில் வரது உனக்கு ஓகேவா?”
யாழரசியின் முகம் பயத்தில் வெளுத்தது. அவள் முகத்தைப் பார்த்த தேவ் “ சோ உனக்கு இரண்டு நாள் டைம். மூணாவது நாள் முடிவச் சொல்லு. நாலவது நாள் மேரஜ். கால் மீ.”
சிரித்தவாறு போனைக் காதில் வைப்பது போன்று சைகை செய்தபடி லிப்ட் கதவு திறந்தவுடன் வெளியேறினான் தேவ்.
யாழரசி இன்னும் லிப்டில் நின்று கொண்டிருந்தாள்.
அவள் வாழ்க்கையில் இப்படி ஒரு திருப்பத்தை அவள் எதிர்பார்க்கவில்லை. யாரோ ஒருவன் இப்படி அமைதியாக சென்று கொண்டிருந்த வாழ்க்கையில் கலகம் மூட்டுவான். இதனால் பலரின் நிம்மதி கெடப் போகிறது என்றும் தெரியவில்லை.
மீனினியின் ரகசியம் இப்படி தனக்கெதிராக ஒரு நாள் பயன்படுத்தப்படும் என்று அவள் அந்த ரகசியத்தைத் தெரிந்து கொண்ட நாளில் அறிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை.
அதிர்ச்சியுடனே வீடு வந்து சேர்ந்தாள். நல்ல வேளை அவளுடைய பெற்றோர்களுடன் அவள் தங்கவில்லை. ஈரோட்டில் தனியாகத் தங்கியிருக்கிறாள். வீடு வந்து சேர்ந்தவள் அப்படியே மெத்தையில் போய் குப்புற விழுந்தாள்.
அன்றைய இரவு முழுவதும் இதிலிருந்து தப்பிக்க ஏதாவது ஒரு வழி இருக்கிறதா என்று யோசித்துக் கொண்டே இருந்தாள். விடியற்காலையில் உறக்கம் அவளை வீழ்த்தியிருந்தது.
அதிகாலை எட்டுமணிக்கு மேல் தீடிரென விழித்தாள். மீனினிதான் கனவில் வந்திருந்தாள். அவள் ரகசியம் வெளியில் தெரிந்துவிடுவது போன்ற கெட்ட கனவு அவளை
“மீனினி “ என்ற அலறலுடன் விழிக்க வைத்தது.
அன்றைக்கு ஒரு முக்கிய வேலை அவளுக்கு அலுவலகத்தில் இருந்தது. வேகமாக கிளம்பிச் சென்றாள். மனதில் தேவ் கூறிய வார்த்தைகள் ஓடிக் கொண்டிருந்தன.
கவனம் சிதறிக் கொண்டே இருந்தாலும் பணிகளை முடித்தாள். சக்கர நாற்காலியில் பின்புறம் சாய்ந்து பேனாவை மேவாயில் தட்டியபடி யோசித்துக் கொண்டிருந்தாள்.
அப்போது அவளது செயலாளர் “ மேம் அடுத்த மாசம் போக வேண்டிய பங்க்சன் ஒன்னு இருக்கு . டைரில மார்க் பன்னட்டுமா?”
யாழரசியிடம் பதில் இல்லை.
“மேம்…” மீண்டும் அதே விஷயத்தைக் கேட்டார். டைரி என்ற வார்த்தை அவளை அசைத்துப் பார்த்தது.
“இப்ப என்ன சொன்னீங்க?” இவள் கேட்டதும் மீண்டும் அவர் விஷயத்தைக் கூறினார்.
“சாரி. மார்க் பன்னுங்க. நான் ஒரு பர்சனல் கால் பேசனும். “
அவளின் சொல்லுக்கு கட்டுப்பட்ட செயலாளர் வெளியேறிவிட்டார்.
தனது கைப்பேசியை எடுத்தவள் வேகமாக காண்டாக்டில் யாழ்த்தேவன் என்று டைப் செய்தாள். எண் தென்பட்டதும் அழைத்தாள்.
“ஹலோ . குட் மார்னிங்க். நீ …” மறுமுனையில் தேவ் பேசும் முன்பு இடைவெட்டியள் “டைரி எங்க தேவ்?”
“குட் ஷாக்கில் இருந்தாலும் கேட்ச் பன்னிட்ட. என் கிட்ட பத்திரமா இருக்கு. என்ன அந்த லாக்கைத் திறக்க ரொம்ப கஷ்டப்பட்டுட்டேன். ஓரே நைட்டில் எல்லாத்தையும் படிச்சு முடிச்சுட்டேன். “ யாழரசிக்கு அவன் கூறுவதைக் கேட்கப் பொறுமை இல்லை.
“டைரி எங்க கிடைச்சது?”
“சம்பல் ரிவர். டென்சன் ஆகாத. டைரியோட இன்னும் சில ஆதாரங்கள் கலெக்ட் பன்னி வச்சுருக்கேன். அறிவழகனை பார்க்க வந்ததே உன்னை பத்தி விசாரிக்கத்தான். ஆனால் நீயே அங்க வந்துட்ட!!!!!!” உற்சாகத்துடன் அவன் பேச யாழரசி வெறுப்பில்
“ஸ்டாப் இட்.”
“ஹே சில். எப்படியும் சாப்பிட்டு இருக்க மாட்ட. சாப்பிட்டு அதுக்கு அப்புறம் என்னை எப்படி டீல் செய்யலானு யோசி. நீ நான் சொன்னதுக்கு ஓகே சொல்லலனா என்னால வேற விதமாவும் செய்ய முடியும்.”
“நீ இந்த மாதிரி செய்யறதுக்கான உண்மையான காரணம் என்ன? உனக்கு இதனால் என்ன இலாபம்? ஏன் ? “
“இப்பதான் நீ கரெக்டா கேட்கற. யெஸ். எனக்கு ஒரு பொண்ணொட நிச்சயம் செய்யப் போறாங்க. அவள எனக்குப் பிடிக்கல. ஆனால் வீட்டில் ரொம்ப ஃபோர்ஸ் செய்யறாங்க. அதனால் எனக்கு ஒரு ஸ்கேப்கோட் வேணும். நீ வீக்னெஸ் இருக்க ஸ்கேப்கோட். தட்ஸ் ஆல் . உனக்கு மேரேஜ் நடந்தா அது பாசிபிள் இல்லை.”
‘நோ இதில் ஏதோ மிஸ் ஆகுது. இன்னும் ஏதோ விஷயம் இருக்கு.’ யாழரசிக்கு உறுதியாகத் தோன்றியது.
அழைப்பைத் துண்டித்துவிட்டாள்.
இரண்டு நாட்கள் கடந்தது. யாழரசி யாரிடமும் சென்று உதவி கேட்க முடியாத சூழல். ‘மீனினிக்கு கொடுத்த சத்தியம் முக்கியம். டைரி ஆத்தில் போனதால் யாருக்கும் கிடைக்காதுனு நினைச்சது என்னோட மிஸ்டேக். ஐ அம் பேயிங்க் பார் மை டூ மிஸ்டேக்ஸ்.’ பலவாறு யோசித்து
மூன்றாவது நாள் தன் சம்மதத்தைத் தெரிவித்திருந்தாள் யாழரசி. பிறகென்ன பதிவாளர் அலுவலகத்தில் திருமணத்தை நடத்திவிட்டான் தேவ்.
