RD NOVEL முகவரியற்றவை - Tamil Novel

[மீ.ரா]

அத்தியாயம் -24

“எப்ப பாரு எதாவது டிவிஸ்ட் மாதிரியே எழுதறது?” தேவ் லேசாக முனுமுனுத்தான்.

‘பிளவுகள்’

என்ற தலைப்பில் அடுத்து யாழரசி எழுதியிருந்தாள்.

வெற்றிவேள் எவ்வளவு நல்ல பெயர். அடிக்கடி வெற்றிவேல் என்று இவன் பெயரைத தவறாக நினைத்துவிடுவர் பலர் என்று வெற்றி கூறுவான். இருந்தாலும் அவனுக்கு நான் ஒரு பெயர் வைத்திருந்தேன். “கோட்டைசாமி” என்பதுதான் அது. நாங்க ஒரு தடவை வாட்ஸ்ப்பில் வம்பு சண்டை போட்டிட்டு இருந்தோம். அப்ப சூட்டியதுதான் இந்த பட்டப்பெயர். அவன் என்னை எப்பவும் ‘யாழு’ னுதான் கூப்புடுவான்.

சரி இப்ப வெற்றி சின்ன வயசில் செஞ்சு வச்ச ஒரு வேலை இருக்கே….இரண்டாவது படிச்சுட்டு இருப்பான். பக்கத்து வீட்டிற்குச் சென்று எப்போதும் விளையாடுவான். பக்கத்து வீட்டுக்காரர்களுக்கு இவனென்றால் மிகவும் பிடிக்குமாம். அப்போது ரொம்பவும் கொழு கொழுவென இருப்பான். நானும் அவனோட குழந்தை போட்டாவைப் பார்த்துருக்கேன்.

தோட்டத்தில் விளையாடுவான். இவன் அப்படி ஒரு நாள் விளையாடிட்டு இருக்கும் போது பக்கத்து வீட்டு அக்கா வெண்ணீர் காய வைத்திருக்கிறார்கள். தோட்டம் என்பதால் அங்காங்கே கோழிக் குஞ்சுகள் விளையாடிக் கொண்டிருக்கின்றன.

அந்த அக்கா வீட்டில் ஏதோ வேலையாக உள்ளே சென்றுவிட்டார். இந்த எருமைமாடு என்ன செஞ்சது தெரியுமா?

அங்கிருந்த கோழிக் குஞ்சுகளுக்கு வெண்ணீர் குளியல் போட்டுவிட்டான். பொம்மைகளைக் குளிப்பாட்டி விளையாடுவது போல் கோழிக் குஞ்சுகளையும் நினைத்துவிட்டான். இதக் கேட்டதுக்கு அப்புறம் எனக்கு சிரிக்கறதா? வருத்தப் படறதா தெரியல. வந்து பார்த்த அந்த அக்காவுக்கு அதிர்ச்சிதான்.

குழந்தை என்பதால் விட்டு விட்டார்.

மை நண்பன் பெரிய ஆளுதான். கோழியவே குளிப்பாட்டுன ஆளு. அவனுடைய தந்தையிடம் நல்ல உறவு இல்லை என்றாலும் உடன் பிறந்தவர்களுடன் இணக்கம் அதிகம். அவனுடைய அம்மா என்னதான் அடித்தாலும் வெற்றியைத்தான் அவருக்கு அதிகம் பிடிக்கும்.

அவன் அம்மாவைப் பற்றி அடிக்கடி சொல்லுவான். என்னைப் பொறுத்தவரை “என் அம்மா ரொம்ப பிரில்லியன்ட். அவங்க ஒரு ஸ்போர்ட்ஸ் மேன். எதையும் ரொம்ப சுலபமாக கத்துவாங்க. டாக்டர் ஆக ஆசைப்பட்டாங்க. ஆனா தாத்தா விடல. அதுனால பாட்டனி படிச்சாங்க. ரொம்ப அழகா எழுதுவாங்க.”

இப்படி அவன் அம்மாவைப் பத்தி ரொம்ப பெருமையாகப் பேசுவான். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வெற்றியின் வாழ்க்கை அவனுக்குத் தெரியாமலேயே மாற ஆரம்பித்திருந்தது.

அவனது அப்பா அம்மா இடையே அதிகம் சண்டைகள் ஆரம்பித்திருந்தது. சண்டை நடப்பது புரிந்தாலும் காரணம் புரியும் அளவுக்கு முதிர்ச்சி இல்லாத வயது. வெற்றியும் அவனது தம்பியும் வெறும் பார்வையாளர்கள் மட்டுமே.

ஒரு நாள் அம்மாவை அடித்துபோட்டு விட்டு அவனது அப்பா வெளியில் சென்றுவிட்டார். தன் வாழும் வாழ்க்கைப் பிடிக்காமல் குழந்தைகளுடன் தற்கொலை செய்ய முடிவெடுத்தார். எஸ்டேட் என்பதால் களைக்கொல்லி மருந்துதான் உடனடியாக கிடைக்குமே.

அதை கிண்ணத்தில் ஊற்றி “வாங்கடா சாமிகளா..உங்கப்பன் வாழ விடமாட்டான். நாம ஒன்னா போய் சேர்ந்தரலாம்.” இப்படி அழுது கதறியிருக்கிறார். குழந்தைகளும் அழ ஆரம்பித்தனர். கடைசியில் வெற்றி அழுது புரண்டு கிண்ணத்தை தட்டி விட்டிருக்கின்றனர்.

என்னோட பர்ஸ்ட் பிரண்ட் சுஜித் அம்மா பிறந்து சில மாதங்கள் ஆன கைக்குழந்தையுடன் மாமியார் கொடுமை தாங்காமல் கிணற்றில் குதித்து தற்கொலை செய்து கொண்டார்.

சுஜித்தின் அம்மாவும் , தம்பியும் ஒரே நேரத்தில் இல்லாமல் போய்விட்டனர். சாதரணமாக ஒரு தாய் தன் குழந்தையைக் கொல்ல முயல்வதில்லை. குழந்தையுடன் சாக முயற்சி செய்கிறாள் என்றால் அதற்கு மேல் உலகில் வாழ அவர்களுக்குப் பிடித்தமில்லை என்று அர்த்தம். இதே மாதிரி சம்பவம் என் சொந்தத்திலும் நடந்திருக்கிறது. ஆனால் குழந்தையினால் அந்த பெரியம்மா தற்கொலை முடிவை கைவிட்டார்.

சொல்லப் போனால் பெண்களுக்கு தாங்கும் சக்தி அதிகம். அதனால்தான் அப்யூசைக் கூட இதுதான் எதார்த்தம் என்று ஏற்றுக் கொள்ளப் பழகி வாழ்கிறார்கள். நம் சமூகத்தில் ஆப்யூஸ் நார்மலைஸ் செய்யப்படுகிறது.

என்னைப் பார்த்து அடிக்கடி என் வீட்டில் சொல்லுவார்கள் “ இப்படி எல்லா இருந்தா போற வீட்டில் புருஷங்கிட்ட அடி வாங்கனும்.” இப்படி சொல்லி சொல்லியே ஆண்களிடம் அடிவாங்குவது இயல்பு என பெண்கள் மூளைச் சலவை செய்யப்படுகின்றனர்.

அதுவும் நல்லதுதான் தனக்கு நடக்கறது அநியாயம் என்று உணராத வரை யாருக்கும் பிரச்சினை இல்லை. உணர்ந்துட்டா அதில் இருந்து எப்படியாவது தப்பிக்கத் தோணும். எல்லா மனிதர்களுக்கும் சாக வேண்டும் என்று ஒரு தடவையாவது தோன்றும். எனக்கு தெரிந்து பெண்களுக்கு சிறுவயதிலிருந்தே அடிக்கடி தோன்றும். எனக்குமே நிறைய தடவை தோன்றியிருக்கிறது. என் சித்தி , அம்மாய் , அம்மா, பாட்டி இப்படி யாரும் விதி விலக்கல்ல.

இப்படி எல்லா பெண்களுக்கும் தோன்றி அவர்கள் சாக முடிவெடுத்துவிட்டால் என்ன நடக்கும்? என்னால் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியவில்லை.

என்னோட சுசைட் தாட்ஸ விடு. எனக்கு மனித வாழ்க்கை அவ்வளவு பிடித்தமில்லை. பதினேழு வயதிலேயே எனக்கு துறவியாகும் ஆசை இருந்தது. வீட்டில் சொன்னா தூக்கிப் போட்டு மிதிப்பாங்க. எனக்கு எப்படா கல்யாணம் செஞ்சு வைக்கலாம்னு ஆர்வமா காத்துட்டு இருக்க என்னோட குடும்பம். நான் இந்த லைஃப்டைமில் அவங்க என்ன சொல்றாங்களோ அதை செய்வேன். எதாவது ஒரு சம்பவம் நடந்து என்னை மாற்றும் வரை. அந்த மாதிரி எதுவும் நடக்காது என நம்புகிறேன்.

‘ஆமாம். உண்மைதான். மனுசங்களுக்கு எதாவது ஒரு கால கட்டத்தில் சாகத் தோனும். எனக்கும் நிறைய தடவை தோனிருக்கு. அரசுகிட்ட போகலாம்னு நினைச்சுருக்கேன். ஆனா அப்பா எப்பவும் ‘மனுசனா பிறந்தா அதை வைச்சு நல்ல விஷயங்கள செய்யனும்னு ‘ தேவ் மனதில் நினைத்தவாறு அடுத்தப் பக்கத்தைப் புரட்டினான்.

வாழ்வது எந்த அளவுக்கு ஸ்கேரியோ அதே அளவுக்கு சாகறதும் ஸ்கேரியான விஷயம். மீனினி அடிக்கடி சொல்வாள் “எனக்கு சாகற அளவுக்கு தைரியம் இல்லை. அப்படி இருந்தா எப்பவோ செத்திருப்பேன் அக்கா.” அவளுக்கு எதிர்காலத்திலும் அந்த தைரியம் இல்லாமல் இருக்கட்டும். அநியாயமாக போகும் உயிர்கள் அதிகம்.

இப்படி ஒரு சூழ்நிலையில் வளர்ந்தவன் வெற்றி. எப்பவும் நம்ம வீட்டில் பெற்றவர்கள் இப்படிக் கூறுவார்கள் “புள்ளைங்க பெத்தவங்களைப் புரிஞ்சு நடந்துக்கனும்.” எப்படி குழந்தைகளால் தான் இன்னும் வாழ்ந்து பார்க்காத பெரியவர்கள் உலகத்தை புரிந்து கொள்ள முடியும். பெற்றவர்கள்தானே குழந்தைகளை புரிந்து கொள்ள முயற்சி செய்ய வேண்டும். ஒரு வேளை குழந்தைகள் பிறந்தவுடனே பெற்றவர்களை புரிந்து கொள்வது எப்படினு? ஒரு சிப் செட் பன்னி வச்சுருவாங்க போல.

என்னவோ என்னால் சோ கால்ட் பெரியவர்கள் டிசைனை இன்னும் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.

வெற்றி , அவனோட தம்பி ரெண்டு பேராலும் எதையும் வெளியில் சொல்ல முடியவில்லை. இன்னும் அவன் அதை நினைவில் வைத்திருக்கிறான். அது அவன் மனதில் அழுத்தமாக இன்னும் பதிந்துள்ளது. “என்னால அம்மாவோட வலியை புரிஞ்சுக்க முடிஞ்சது. ஆனால் காரணம் மட்டும் தெளிவாகத் தெரியாது யாழு. வளர்ந்ததுக்குப் அப்புறம் தான் கொஞ்சமா கொஞ்சமா எல்லாம் புரிஞ்சது. எனக்கு நடந்த மாதிரி யாருக்கும் நடக்கக் கூடாதுனு நான் எப்பவும் பிரே பன்னுவேன்.“ இப்படி என்னிடம் ஒரு நாள் கூறினான்.

இப்படியே நாட்கள் நகர வெற்றிவேள் ஐந்தாவதில் பள்ளியில் முதல் மதிப்பெண் எடுத்தான். அவனது பள்ளியில் ஐந்தாவதுக்கு மேல் வகுப்புகள் இல்லை.

இதற்கிடையில் தமிழ்நாட்டிலேயே வெற்றியைப் படிக்க வைக்கலாம் என்று அம்மா முடிவெடுத்து தமிழ்நாட்டுக்கே மாறி வந்து விட்டார்கள். சொந்த ஊரான திருநெல்வேலிக்கே திரும்ப வந்திருக்கிறார்கள்.

முதலில் தமிழ்நாட்டு சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப மாற வெற்றிக்கு கொஞ்ச நாள் தேவைப்பட்டது. ஆறாம் வகுப்பில் ஒரு பள்ளியில் சேர்த்து விடப்பட்டான். அய்யாவும் ஜாலியாக பள்ளிக்கூடம் போயிட்டு வெயிலோட விளையாடினு ஜாலியா இருந்திருக்கார். அருகில் சொந்தக்காரர் வீடு இருந்ததால் அவர்களோடு சேர்ந்து விளையாடுவான், இவன் அண்ணனும் திருநெல்வேலியில் படித்ததால் அவரின் நண்பர்களும் சேர்ந்து ஒரு பட்டாளமே சுத்தியிருக்கின்றனர்.

ஆறு , குளம் , ஏரி , ஓடை என்று ஓரே ஆட்டம் பாட்டம்தான்.

அவனுக்கு ஓடையில் நண்பர்களுடன் விளையாடுவது ரொம்ப பிடிக்குமாம். சுத்தமான நீர் , கொஞ்சம் காடு மாதிரியான பகுதி. கேரளா மாதிரி இல்லை என்றாலும் இயற்கை அதிகம் உள்ள இடத்தை மிகவும் பிடிக்கும் என்று சொல்வான். பி.பிக்கும் , எனக்கும் கூட இயற்கை என்றால் மிகவும் பிரியம். வெற்றியும் எங்கள் போல்தான்.

ஓடையில் ஆழம் குறைவென்பதால் தண்ணீரில் நீச்சல் அடித்து நண்பர்களுடன் விளையாடுவது வெற்றி எருமையின் பொழுதுபோக்கு. ஹரிஹரா நதியில் நீச்சல் அடிக்கக் கற்றுக் கொண்டதாகச் சொன்னான். எப்பவும் நல்லா போய்கிட்டு இருந்தால் அது வாழ்க்கை இல்லையே.

வெற்றியும் ஒரு டிராஜடியில் மாட்டிக் கொண்டான். வெற்றியும் அவன் அண்ணனின் நண்பர்களும் சேர்ந்து ஒரு தோப்பில் மாங்காய் அடித்துத் தின்ன சென்றிருக்கிறார்கள். நன்றாக மாங்காய் அடித்துதின்னு ருசித்துக் கொண்டிருக்கும் போது சரியாக தோப்புக்காரர் வந்திருக்கிறார்கள்.

சிவனாண்டிகிட்ட போஸ்பாண்டி மாட்டுன கதைதான். கூட இருந்த எல்லாரும் ஜீட் விட்டு சிட்டா பறந்து விட்டனர். நம்ம வெற்றி சார் மட்டும் தோப்புக்காரர் கையில் சிக்கிவிட்டார். அவரும் பிடித்து மரத்தில் கட்டி வைத்துவிட்டார். (என்னோட மைண்ட் வாய்ஸ்: அப்படி போடு அப்படி போடு கையாலா..) தோப்புக்காரரும் “நான் அடிச்சா தாங்க மாட்ட “ அப்படினு நாலு சாத்து சாத்தியிருக்கிறார்.

அப்புறம் அவனோட அண்ணன் வந்து கெஞ்சி வெற்றியை வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போயிருக்கார். வீட்டில் அம்மாவுக்கு தெரிஞ்சு மறுபடியும் ஒரு ரவுண்டு வாங்குனது வேற கதை.

அதிலிருந்து வெற்றியோட அண்ணா அவனை விளையாட்டுக்கு சேர்த்துக்கறது இல்லை. ஆனால் பாரு பெக்கி, எல்லார் கிட்டேயும் டிசைன் டிசைனா அடி வாங்குற வெற்றி நம்ம தலைவர் வடிவேலு மாதிரி ரொம்ப நல்லவனு உனக்கே புரிஞ்சுருக்கும்.

அப்புறம் அவனுக்கு அண்ணாதான் கேரளாவில் இருக்கும் போது கிரிக்கெட் சொல்லித் தந்திருக்காங்க. ஆனால் அங்க வெற்றியால டீம் பார்ம் பன்னி விளையாட முடியலை. அது மலைப்பகுதி என்பதால் வீடு அங்காங்கே அமைந்திருக்கும். தமிழ்நாட்டுக்கு வந்ததுக்கு அப்புறம் இன்னும் நல்லா கிரிக்கெட் விளையாட கத்துக்கிட்டான். அதுவுமில்லாமல் கேரளாவில் புட்பாலுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுப்பாங்களாம். தமிழ்நாட்டில் கிரிக்கெட் அதிகம் விளையாடுவார்கள். இவ்வளவு ஏன் பொண்ணான நானே விளையாடிருக்கேன்.

நான் கிரிக்கெட் பழகறதுக்கு முன்னாடி நான் வெறுத்த விளையாட்டு அதுதான். ஏனோ எல்லாரும் கிரிக்கெட் மேல அப்செஸா இருக்கற மாதிரி தோணும். விளையாடுனதுக்கு அப்புறம் அதை லவ் பன்னேனு சொல்லலாம்.

உனக்கு இன்னொன்னு தெரியுமா? பத்தாம் வகுப்பு படிக்கும் போது புட்பால் டீமில் இருந்தேன். பிளஸ் ஒன் பிளஸ் டூ படிக்கும் போது கபடியும் , கோ கோ வும் விளையாடுனேன். எனக்கு சுட்டு போட்டாலும் வராத இறகுபந்தைக் கூட விளையாட காலேஜ் தேர்ட் இயர்ல கத்துகிட்டேன். ஒருத்தி ரொம்ப இன்சல்ட்டிங்கா என்னை பேசிட்டா. வெறியில கத்துகிட்டேன். ஆனால் ஆகிஸ்டெண்ட்க்கு அப்புறம் எல்லா ஸ்போர்ட்ஸ்ம் அவாய்ட் செய்ய ஆரம்பிச்சேன்.

என்னதான் ரெகவர் ஆகி வந்தாலும் உடம்புக்கு சில லிமிட்டேசன் இருக்கு. உடைஞ்சத ஒட்ட வைச்சா எப்படி பழயை மாதிரி இருக்காதோ அப்படித்தான் எனக்கும் பீல் ஆச்சு. எப்ப நம்மால் ஓட முடியலயோ அப்ப நின்னு சாமாளிக்கனும். தரையில் ஓட முடியிலனா என்ன? தண்ணீரில் நீந்தலாம். வானத்தில் பறக்கலாம்.



நான் இந்த வெற்றி மாதிரி எல்லாம் அட்வென்ஞ்சர் செஞ்சதே இல்லை. இப்படி திருடி சாப்பிட்டா நல்லா இருக்கும். நானும் ஒரு தடவையாவது இப்படி டிரை பன்னி பார்க்கனும்.

தேவ் தலையில் அடித்துக் கொண்டான். ‘அடிப்பாவி போற போக்குல மர்டர் , உன்னை கலாய்ச்சாங்கனு ரிவஞ்ச் இப்படி ரவுடித்தனம் பன்னிட்டு உனக்கு அட்வென்ஞ்சர் பத்தலைனு வேற சொல்ற. நான் இந்த டைரி மேல என் தலைய முட்டியே சாக வேண்டியதுதான்.’ அதன் பிறகு தானாகச் சிரித்துக் கொண்டான். ‘நாம பாரஸ்ட்டுல அதிக நேரம் இருக்கறதுனால திருட்டு மாங்காய் அருமை தெரியல போல’ என்று எண்ணிக் கொண்டான்.


அலைவான்...

 

[மீ.ரா]

அத்தியாயம் -25

டைரியை மேசையில் வைத்த தேவ் தான் படிக்கும் போது வந்த இடங்கள் பற்றிய குறிப்பை பார்த்தான். “சாலிடா ஒன்னு கிடைச்சுருக்கு. இறைவனிடம் கேட்டால் கிடைக்காதது கூட கிடைக்கும் சைபர் கடவுளான கூகுளா தேவியின் அசிஸ்டண்ட்டிடம் குறிப்பில் உள்ள இடத்தைச் சொன்னவுடன் அந்த இடத்தை தேடிப்பார்த்து பதில் சொல்லிவிட்டது.

தனக்கு தேவையான விஷயம் கிடைத்த மகிழ்ச்சியில் தேவின் முகம் ஒளிர்ந்தது. புன்னகை ஒன்று கன்னத்தில் உள்ள குழியை காட்டிச் சென்றது. “நாளைக்கு ஈவினிங்க் நீ யாருனு எனக்கு தெரிஞ்சுரும்னு நினைக்கிறேன். லெட்ஸ் வெய்ட் அண்ட் வாட்ச் யாழரசி. ஐ அம் கமிங்க் ஃபார் யூ. நீ கண்டிப்பா உயிரோட இருப்பனு என்னோட இன்ஸ்டிங்க்ட் சொல்லுது. இதுக்கு மேல உனக்கு நடக்கறதுக்கு எல்லாம் இந்த டைரிதான் காரணமாக இருக்கப் போகுது.” மெதுவாக தேவ் முனுமுனுத்தான்.

எழுந்து பேக் வைத்திருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றவன் அதிலிருந்து ஒரு டப்பாவை எடுத்தான். அதிலிருந்த விலையுயர்ந்த வெளிநாட்டுச் சாக்லேட்டுகளில் தனக்கு பிடித்த டார்க் சாக்லேட் ஒன்றை எடுத்து வாயில் இட்டுக் கொண்டான்.

அவன் எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும் போது இப்படித்தான். தனக்குப் பிடித்த சாக்லேட்டைச் சாப்பிடுவான். அந்தச் சாக்லேட் அவனுக்கு பிடித்தது என்பதை விட அவன் தம்பிக்கு மிகவும் விரும்பிச் சாப்பிடுவான். எப்போது அவன் தாத்தாவோ அப்பாவோ அந்த சாக்லேட்டை வாங்கி வந்து யாழரசனின் கையில் தரும் போதெல்லாம் “அண்ணா “ என்பதை சிறிது இழுத்துக் கொண்டே தேவ்வைத் தேடி ஓடி வருவான். சிரித்துக் கொண்டே அண்ணிடம் தருவான் அரசன்.

அவன் போன பிறகு இந்த சாக்லேட் அரசை தேவ்வுக்கு நினைவூட்டும். கொஞ்ச நாட்கள் அந்த சாக்லேட்டை வெறுத்தாலும் பிறகு அதை தனக்குப் பிடித்தமாக மாற்றிக் கொண்டான். தன்னுடையை சந்தேகத்தை தன் தம்பியிடம் போல் பகிர்வதைப் போல் மகிழ்ச்சியான தருணங்களில் இதை உண்ணுவான். சிலர் தனக்கு பிடித்தவர்கள் மறைந்த பின் அவர்களை நினைவூட்டும் எந்த ஒரு பொருளையும் அறவே வெறுத்து ஒதுக்குவர். சிலர் எந்தப் பொருள் தனக்குப் பிடித்தவரை நினைவூட்டுகிறதோ அதையே நேர்மறையான ஒன்றாக மாற்றி அமைதி அடைவர். “எதுக்கு வெறுத்து ஒதுக்கனும். அப்படி செய்தா நாம அவங்கள மறக்க முயற்சி செய்யறமாதிரி இருக்கும். நாம வாழ்க்கையில் அடுத்த கட்டத்துக்கு நகர மறக்கனும்னு அவசியம் கிடையாது. அந்த மெமரீஸ நம்ம முன்னேற்றத்தில் ஒவ்வொரு தடவையும் நம்ம லவ்ட் ஒன் கூட இருந்து வாழ்த்தற மாதிரி, சந்தோஷத்தை ஷேர் செய்யறதுக்கு கூட இருக்கிறது மாதிரி நினைச்சுக்கலாம். மனசும் அமைதியா இருக்கும். ஒருத்தர் இறந்துட்டா அவங்க நம்ம மனச விட்டு போயிடனுமா என்ன?’ என்று வீட்டில் இருப்பவர்களிடம் விளக்கம் கொடுப்பான் தேவ்.

சாக்லேட் சாப்பிட்ட பின் தண்ணீரைக் குடித்து விட்டு மீண்டும் டைரியை எடுத்துப் படித்தான்.

பெக்கி உனக்கு குருகுலம் பற்றித் தெரியுமா? குருகுலம் என்பது பழங்கால பள்ளி முறை. அதில் ஆஸ்மரத்தில் குரு மரத்தடியில் பாடம் சொல்லிக் கொடுப்பார் என்று நிறைய கதைகளில் நானும் படிச்சுருக்கேன்.

ஆனால் இப்போது பள்ளி நடத்தும் முறைகளில் ஆசிரியர் அருகில் இருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. வெற்றி ஆறாம் வகுப்பு படித்த பள்ளியில் போதிய வகுப்பறைகள் இல்லை என்பதால் மரத்தடியில் வகுப்பு எடுத்ததாகச் சொல்லுவான்.

தமிழ் சினிமாவில் வருவது போல் வேப்ப மரம். அதற்கு அடியில் சீருடை அணிந்த மாணவர்கள். ஒரு போர்டு. மண்ணை வாரி அடிக்கும் காற்று. இப்படி அம்சமாக வகுப்புகள் இருக்கும்.

இதை அடிப்படை வசதிக் குறைவு என்று கூறுவார்கள். அது உண்மைதான். ஆனால் மரத்தடி வகுப்பறைகள் போல் அருமையான கல்வி வேறு எங்கும் கிடைக்காதுனு சொல்லலாம். பொதுவாகவோ எனக்கு இந்த பார்க் , வீட்டுத் தோட்டம் இந்த மாதிரி இடங்களில் படிப்பது மிகவும் பிடிக்கும்.

இயற்கையும் அறிவும் சேர்ந்தே கிடைக்கும்.

வெற்றி ஏழாம் வகுப்புக்கு செங்கோட்டை பக்கத்தில் இருக்கும் ஒரு பள்ளியில் வீட்டில் சேர்த்து விட்டிருக்கிறார்கள். பையன் வாழ்க்கையை பாலைவனமா மாத்தீட்டாங்க. அவன் படித்த பள்ளியில் பெண்களும் , ஆண்களும் பேசக் கூடாது என்ற விதி உண்டு. இதுதான் பிரச்சனையா என்றால் அதுதான் கிடையாது. ஆண் மாணவர்கள் தெற்கு பக்கம் உள்ள கட்டிடத்திலும் , பெண் மாணவிகள் வடக்குப் பக்கம் உள்ள கட்டிடத்திலும் இருப்பர்.

ஏமிரா இதி ? அந்த மாதிரி ஆகிவிட்டது. சரி இந்த விஷயத்தில் நான் கமெண்ட் சொல்ல மாட்டேன். நான் டெலிபிரேட்டா கேர்ள்ஸ் மட்டும் படிக்கும் பள்ளிக் கூடத்தில் சேர்ந்தேன். அதனால் நான் பேச முடியாது.

செங்கோட்டை தாண்டி தென்காசி வந்தால் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் அடிவாரத்தில் பிரானூர் என்ற ஊர் இருக்கும். இந்த ஊரிலிருந்து குற்றாலம் அருவி நாலைரை கிலோ மீட்டர் தூரத்தில் அமைந்துள்ளது. பிரானூர் என்பது கிராமம். பிரனூர்க்கு இன்னொரு பேர் இருக்கு. அதுதான் “பார்டர்” . எஸ் பார்டர்தான். தமிழ்நாட்டுக்கும் கேரளத்துக்கும் இடையில் 1956-ம் ஆண்டு வரை டோல் கேட் பிரானூரில் இருந்ததால் பார்டர் என்று செல்லமாக அழைக்கப்பட்டது.

ஹரிகரா நதி, குண்டாறு இந்த இரு ஆறுகளும் பிரானூருக்கும் செங்கோட்டைக்கும் நடுவே பாய்கிறது. ஓகே இப்ப எதுக்கு நீ யுபிஎஸ்சி எக்ஸாம்ல படிச்ச ஜியோகிராபிய இங்க வந்து எழுதிட்டு இருக்கனு கேக்கறது புரியுது பெக்கி. இனி நான் சொல்லப் போறதுதான் ஹைலைட். இப்படி குளு குளுனு குற்றாலத்துக்கு பக்கத்தில் இருக்கும் இது என்ன சாதாரண கிராமம்னு நினைச்சிட்டியா?

பராட்டோவுக்கு பேர் போன இடம். “பார்டர் ரகமத் புரோட்டா ஸ்டால் “ தி ஹிந்து நீயூஸ் பேப்பரில் வரும் அளவு பிரபலம். நேசஷல் லெவல். யாரு என்னனு தெரியாது. ஆனால் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து கிரஸ்பியான பரோட்டாவுடன் நாட்டுக் கோழி குழம்புடன் மணக்க மணக்க உண்பார்கள். பிரியாணியும் தான்.

இது ஒன்னும் பெரிய கடை எல்லாம் கிடையாது. சின்ன கடைதான். 1974’ல் ஆரம்பிக்கப்பட்ட இந்த பரோட்டா கடை இன்று வரை பிரபலம்.

வெற்றி இந்த கடையில் புரோட்டா சாப்பிட மிகவும் பிடிக்கும் என்பான். “யாழ் எனக்கு வேற எங்க சாப்பிட்டாலும் பரோட்டா சாப்பிடற மாதிரி இருக்காது. மண்ணை சாப்பிடற மாதிரி இருக்கும். சால்னா அப்படினா ரகமத் கடைதான். என்னால் அடிக்கடி அங்க போய் சாப்பிட முடியாது. அப்போ பினான்சியலா ரொம்ப டைட். சின்ன வயதில் நான் நினைச்சுது நிறைய நடக்காம போயிருக்கு. அதில் இதுவும் ஒன்னு. “

நிறைவேறாத ஆசைகள் எல்லாருக்கும் உண்டு. சிறு வயதில் ஆசைப்பட்டு ஒன்று எப்போதும் நடக்கவில்லை என்றால் அது மனதில் ஆழமாகப் பதிந்துவிடுகிறது.

எனக்கு ஒரு ஆசை இருந்தது. ரொம்ப பெரிய ஆசை கிடையாது. ஒரு ரூபிக் கியூப் வாங்கனும். இந்த ஆசை எனக்கு ஆறாம் வகுப்பு படிக்கும் போதிலிருந்து இருந்தது. அது கிடைத்தது எப்போது தெரியுமா? முதுகலை படிக்கும் போதுதான். என் சின்ன சித்தி கிப்டா கொடுத்தாங்க. இரண்டு வருஷம் அத யூஸ் பன்னாம பத்திரமா வேற வைத்திருந்தேன்.

தேவ் இதைப் படித்த பிறகு தலையில் அடித்துக் கொண்டான். ‘ஒரு ரூபிக் கீயூப் வாங்கறதுக்கு இத்தனை வருஷமா? நான் கூட

நான் கூட வெற்றி மாதிரி ஏதோ கஷ்டப்பட்டியோனு நினைச்சேன். ‘ இப்படி எண்ணினான்.

உன் ஆசை இப்படி அப்படி என எது வேண்டுமானலும் சொல்லலாம் பெக்கி. ஆனால் ஆசைகள் ஆசைகள் தான். நமக்கு எவ்வளவுவோ பெரிய விஷயங்கள் கிடைச்சிருக்கலாம். ஆனால் ஒரு சிறு ஆசை நிறைவேறியிருக்காது. அது நம்மைப் பல வருடங்களாக ஆட்டிப் படைத்திருக்கும். உறுத்திக் கொண்டே இருக்கும். என்ன இருந்தாலும் அது நடக்கவில்லையே என்று மனம் உருப்போட்டுக் கொண்டே இருக்கும். பெரியவர்களாக வளர்ந்திருப்போம். நம்மால் நமக்கு வேண்டிய விஷயங்களை நிறைவேற்றிக் கொள்ள முடியும். ஆனால் அந்தச் சிறுவயதில் இழந்தவை எப்போதும் ஈடுகட்ட முடியாது.

ஏத்தனையோ பேர் சாப்பிட உணவு , உடுத்த உடை , தங்க ஒரு கூரை இவை இல்லாமல் கஷ்டப்படுவர். ஆனால் இன்னொரு பக்கம் இவ்வளவு பணத்தை வைத்து எப்படி செலவு செய்யலாம் என்று யோசிப்பவர்கள் வாழ்கிறார்கள். சில சமயம் ஏன் இப்படினு தோன்றும்? எல்லாருக்கும் சமமான வாய்ப்புகள் கிடைக்காதா? பெக்கி. பணம் , பாலினம் , சாதி, மதம் , பிராந்தியம் , மொழி இப்படி எத்தனை பிரிவுகள்? இதெல்லாம் அவசியமா என்று யோசிக்கனும்.

ஒரு நாள் வெற்றி ,பிபி, மீனு அப்புறம் நானு எல்லாரும் பிரானூர் போய் பரோட்டா சாப்பிடறோம். பார்க்கலாம் இது நடக்குதா இல்லை நிறைவேறாத ஆசையில் சேர்ந்திடுமா? காலம் பதில் சொல்லும்.

இந்த புரோட்டா ஸ்டால் இப்போது கோயம்புத்தூர் , மற்றும் சென்னையிலும் வந்து விட்டதாம். வாவ்,,

நிறைவேறாத ஆசைகள் கூட பரவாயில்லை. ஆனால் சிலரின் ஆசைகள் பலரின் வாழ்வைப் புரட்டி போட்டு பலியாக்கிவிடும்.

அலைவான்......

 

[மீ.ரா]

அத்தியாயம்-26

‘பொய்களும் மெய்களும்’

பெக்கி பொய்கள் மிகவும் வித்தியாசமானவை. உண்மையின் போலிகள். ஆனால் பெரும்பாலனவர்களுக்கு பொய் சொல்வது நன்றாக வரும். அதே சமயம் உண்மையாக இருப்பவர்களும் அதிகம். பொய்கள் உண்மையாக இருப்பவர்களின் அப்பாவித்தனத்தையும் அழித்துவிடும் வல்லமை வாய்ந்தவை. அது கூட பரவாயில்லை. வாழ்க்கையே சிக்கலாக்கி விட்டால்?

எனக்கு பிடித்த கொரியன் டிராமாவில் ஒரு கேள்வி வரும் நம்பிக்கை , காதல் , உண்மையாக இருத்தல் , இந்த மூன்றில் எது மிக முக்கியமான ஒன்று? எது தெரியுமா? உண்மையாக இருத்தல் தான் மிக முக்கியம். உண்மையாக இருக்கும் ஒருவரை மணந்து கொள்ள வேண்டும் என அந்த டிராமாவில் சொல்லி இருப்பார்கள்.

அது திருமண வாழ்வில் இல்லை என்றால்? காதல் திருமணம் முறிந்து போனால்? வெற்றியோட அப்பா அவன் ஏழாம் வகுப்புப் படிக்கும் போது திருப்பூரில் வேலை பார்த்தார். அங்கு ஒரு பெண்ணைத் திருமணம் செய்து கொண்டார். இவருக்கு நாற்பது வயதிருக்கும். அந்த பெண்ணிற்கு இருபத்தி இரண்டு வயது. காதல் எப்படி எல்லாம் ஆட்டிப் படைக்கிறது. கணவன் வேறு ஒரு பெண்ணைத் தேடி போய்விட்டால் ஒன்று எப்படியாவது திரும்ப தன்னிடம் அழைத்து வர வேண்டும். இல்லை அதை ஏற்றுக் கொண்டு அவருடன் வாழ வேண்டும். ஏனென்றால் குடும்பத்திற்கு பாதுகாப்பு முக்கியம். வாழ்க்கை ஒன்னும் பழைய தமிழ் சினிமா இல்லை.

வெற்றியின் அம்மா இதற்கெல்லாம் அசையவில்லை. எந்தக் காதலுக்காக தனது குடும்பம் , படிப்பை உதறிவிட்டு வந்தாரோ அதே காதல் நான்கு குழந்தைகளுடன் நடுத்தெருவில் நிறுத்திவிட்டுச் சென்றது.

சுயமரியாதை உள்ள அவர் தன் குழந்தைகளை எப்படியாவது படிக்க வைக்க வேண்டும் என்று முடிவெடுத்தார். கிடைத்த வேலைகளுக்கு எல்லாம் செல்ல ஆரம்பித்தார். குழந்தைகளின் உணவு , படிப்பு இப்படி தேவைகள் தலைக்கு மேல் இருக்க கடனே வழி. வெற்றிக்கு விவரம் புரியத் தொடங்கிய வயது. சில சமயம் அவன் அம்மாவுடன் கடன் வாங்க அவனும் சென்றிருக்கிறான். ஆணாதிக்க சமூகத்தில் ஒரு முப்பத்தி ஐந்து வயதிருக்கும் போது கடன் கேட்டு சென்றால் நடப்பவைப் பற்றி நான் சொல்லவே வேண்டியதில்லை. சில ஆண்களின் குணத்தைப் பார்த்து நானே ஆம்பளையாக இருக்க வெட்கப்பட்ட தருணம் என்று சொல்லியிருக்கிறான் வெற்றி. அவன் அம்மாவுக்கு இரண்டு வழிகள் கண் முன்னால் இருந்தது.

ஒன்று சமூகத்தின் வழியில் திசை மாறிச் செல்வது. இரண்டு தற்கொலை செய்து கொள்வது. இந்த வழிகளில் இரண்டில் ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுக்க இவ்வளவு நாள் வாழ வேண்டிய அவசியம் என்ன? அவன் அம்மா என்ன நடந்தாலும் பார்த்துக்கலாம் என்று கிடைத்த வேலைகளைச் செய்ய ஆரம்பித்தார்.

தேக்கு மரத்தில் ஆன வீட்டு உபயோகப் பொருட்கள் இருந்த வீடு மழை நீர் ஒழுகும் சிறிய வீடாக மாறி விட்டது. மழைநீரை விட கண்ணீரின் அளவு அதிகமாயிருக்கும். வெற்றியோட தாத்தா பாட்டி பக்கத்தில் இருந்தாலும் பெரிதாக கண்டு கொள்ளவில்லை. தன் மகள் தேடிய வாழ்க்கைதானே. பட்டும் படாமலும் இருந்தார்கள். ஆரம்ப கால கட்டத்தில் வெற்றியோட சித்தி வீட்டில் குடும்பம் முழுவதும் தங்கியிருக்கிறார்கள். “இரண்டே நாளில் பத்து கிலோ அரிசி தீர்ந்து விட்டதாக “ அவன் சித்தி குத்திக் காட்டி பேசிவிட்டார்.

இதுதான் தான் வாழ்க்கையில் விரைவில் முன்னேற வேண்டி பல தவறான முடிவுகளை எடுத்ததாகச் சொல்லுவான். அடிக்கடி வீடு மாறியிருக்கிறார்கள். சாப்பாடு ரேசன் அரிசி மட்டும்தான். அதுவும் சில நாட்களில் தீர்ந்து போகும். அவனது மூத்த அக்கா பல நாட்கள் சாப்பிடாமல் பள்ளி செல்வார்.

வெற்றிவேளின் அம்மாவை ஆண்ட்டினு கூப்பிடப் போறேன் பெக்கி. வெற்றியோட அம்மானு எழுத போர் அடிக்குது. இங்கிலீஷ், கொங்கு ஸ்லேங்க், நார்மல் தமிழ் இப்படி கலந்து எழுதிட்டு இருக்கேன். அந்த நேரத்துக்கு என்ன தோணுதோ அப்படித்தான் எழுத வருது பெக்கி. வெற்றி இதைப் பத்தி சொல்லும் போது கோட்டை சாமிக்கு இப்படி ஒரு பக்கம் இருக்கும்னு நினைச்சு பார்க்கவே இல்லை. புத்தகத்தை அட்டையை வச்சு எப்பவும் முடிவு செய்யக் கூடாது. வெற்றிக்கு முன்னாடி எல்லாம் தன்னோட வாழ்க்கையைப் பத்தி பேச கம்பர்பட்டளா இருக்காது. இப்ப எல்லாம் என்னால் வெளிப்படையா பேச முடியுதுனு சொன்னான். ஆனால் என்னால் இந்த லைஃப் டைமில் அப்படி செய்ய முடியும் என தோன்றவில்லை.

எல்லா மனிதர்களுக்கு சொல்ல முடியாத ரகசியம் இருக்கும். என்ன எனக்கு மற்றவர்களை விட அதிகமாக இருக்கும். அவ்வளவுதான் வித்தியாசம். அதுக்கேற்ற மாதிரி நான் சைக்காலஜி வேற படிச்சு வச்சுருக்கேன். எனக்கு எவ்வளவு நெருக்கமாக இருந்தாலும் என்னிடம் மற்றவர்களிடம் ரகசியம் புதைந்திருக்கும். என்னோட ரகசியங்களும் சேர்த்து. என்னோட ரகசியங்கள் கூட வெளியில் வந்திடலாம். ஆனால் என்னிடம் இருக்கும் பலரின் ரகசியங்கள் என்னை புதைக்கவோ அல்லது எரிக்கும் வரை பாதுகாப்பாக இருக்கும். நான் சாகும் போது இந்த டைரியும் இருக்காது.

‘இன்னும் என்ன ரகசியம் இருக்கப் போகுது? எனக்கு தெரிஞ்ச வரைக்கும் உன்னோட லைஃப்ல இருக்கற மேக்ஸிமம் விஷயங்கள் டைரியில் இருக்குதுனு தோணுது.’ தேவ்வின் மனதில் படிக்கப் படிக்க இவ்வாறு ஓடியது.

லாயல்ட்டி பற்றி முன்னாடி சொல்லி இருக்கேன். நான் பொய் சொல்ல மாட்டேன். அதுக்காக உண்மையை மறைக்கத் தெரியாதுனு கிடையாது. முகவரியற்ற சில உணர்வுகளை முகமூடி போட்டு மறைத்தே ஆக வேண்டும்.

வெற்றி சொன்னது போல் வறுமையை நினைத்து அவமானமாக உணர முடியாமல் இருக்க முடியாது. உனக்கு இன்னொரு விஷயம் தெரியுமா பெக்கி? ஆண்ட்டி நிறைய கவர்மெண்ட் எக்ஸாம் , பேங்க் எக்ஸாம் அப்ளை பன்னி எழுதி பாஸ் பன்னிருக்காங்கலாம். ஆனால் வேலைக்குப் போக வேண்டும் என்று சொன்னால் வெற்றி அப்பா அடித்துவிடுவாராம். அதனால்

ஆண்ட்டி இருந்த நல்ல வேலைவாய்ப்புகள் அதிகம். இந்த மாதிரி மனப்பான்மையை எந்த வகையில் சேர்க்கிறது. ஆணாதிக்க சமூகத்தில் அறிவாளிகளின் செயல் அப்படித்தான் இருக்கும் . ஒரு பையன் படித்துவிட்டு வேலைக்குச் சென்றால் அது இயல்பான ஒன்று. அவன் சம்பாதிப்பதால் கருத்து சொல்ல முடியும் .

அதே ஒரு பெண் படிக்கும் போது எதாவது கருத்து சொல்லிவிட்டால் “படிக்க வச்ச திமிறு” , வேலைக்குச் சென்று கொண்டிருக்கும் போது ஏதாவது எதிர்த்துப் பேசிவிட்டால் “வேலைக்கு போறாளாம். சம்பாதிக்கற திமிறுல பேசறா.” இது எல்லாம் கூட விட்டு விடலாம். இவ்வளவு ஏன் படித்துவிட்டு வீட்டில் இருக்கும் போது எதிராக ஒரு கருத்து சொன்னாலும் “வீட்ல சும்மா இருந்துட்டு திமிறப் பாரு.” இப்படி வீட்டினர் திட்டுவார்கள்.

இதோட முடிவு என்னவென்றால் பெண்கள் எது செய்தாலும் விமர்சிக்கப் படுவர். நியாயம் என்று எதாவது பேசினாலும் சுயமரியாதையை திமிறாக வண்ணமடித்து காட்டி விடுவார்கள்.

அட பொண்ணுங்க யோசிக்கறதே தப்பு. இதுல சுயமரியாதை பத்தி எல்லாம் மூச்சு விடக் கூடாது. இப்படி நியாமாக எதாவது சுயமரியாதைனு பேசினால் சுயமரியாதை இயக்கத்தைச் சார்ந்தவள்னு லேபிள் செஞ்சுருவாங்க. கொஞ்சம் கலாச்சாரம் பற்றிப் பேசினால் சங்கினு முத்திரை குத்திருவாங்க. சூப்பர் மார்கெட்டில் இது காய்கறி, மளிகை சாமான் , பாத்திரங்கள், வீட்டு உபயோகப் பொருட்கள் பிரித்து வைத்திருப்பது போல் இப்படி எதாவது ஒரு கருத்தை முன் வைத்தால் எதாவது அவர்களை காவிவேட்டி , வெள்ளை வேட்டி, பச்சை தொப்பினு வகைப்படுத்தி லேபிள் குத்தி விடுவார்கள். எல்லாம் சேர்த்திதான் நம்ம தேசியக்கொடியே இருக்கிறது.

ஆனால் அட் தி எண்ட் ஆஃப் தி டே யாருக்கும் வெற்றியோட அம்மா மாதிரி இருக்கறவங்கள பத்திக் கவலை இருப்பதில்லை. இந்த தலைமுறையில் வாழும் எனக்கே ஆறுமணிக்கு மேல் நிம்மதியாக வெளியில் போக முடியாத போது…….. ஆண்ட்டி தனியா நாலு குழந்தைகளோட எந்தப் பாதுகாப்பும் இல்லாமல், வேலை தேடி , கடனுக்கு அலைந்து பிழைப்பது எல்லாம் சிம்பா போய் ஹைனா கூட்டத்தில் மாட்டிய மாதிரி தான்,

ஆண்ட்டியும் என்னதான் ஒரு டாக்சிக் ரிலேஷன்ஷிப்பில் இருந்தாலும் அது தன்னை விட்டுப் போனதுக்குப் பிறகு எப்படியோ தன்னை மீட்டுக் கொண்டு குழந்தைகளுக்காகத் வேலை தேடினார்கள். ஒரு நிதி நிறுவனத்தில் ரைட்டர் வேலை கிடைத்தது. அதைக் கொண்டு எப்படியாவது வாழ்க்கையை ஓட்ட ஆரம்பித்தார்கள். அடர்ந்த காட்டில் இருண்ட நேரத்தில் தெரிந்த மின்மினிப் பூச்சியின் வெளிச்சம் போல் வாழ்க்கை நகர ஆரம்பித்தது. அதற்காக காட்டில் கல்லும் முள்ளும் பள்ளமும் இல்லை என்று ஆகிவிடுமா?

சில சமயம் வீட்டு வாடகை சரியாகத் தர முடியாததால் ஒரு நாளில் வீட்டைக் காலி செய்ய சொல்லிவிடுவார்கள். சண்டை எல்லாம் போட முடியாது. பேசாமல் காலி செய்து வேறு ஒரு வீட்டைத் தேடி அதில் குடிபுகுவார்கள். கடன் கொடுத்தவர்கள் ஒரு முறை வீட்டில் உள்ள பர்னிச்சர்ஸைக் கடனுக்குப் பதிலாக எடுத்துக் கொண்டார்கள். ஆண்ட்டி வேலை செய்த நிறுவனத்தில் மேனஜர் ஒருவன் பெரிய அளவில் பணத்தைக் கையாடல் செய்துவிட்டு ஓடிவிட்டான். நிறுவனத்தின் நிலை மோசமாகியது. ஆனாலும் அதே கம்பெனியில் சாமாளித்து இருக்கிறார். சம்பள பாக்கிக்கு பதிலாக வேலையை விடும் போது அலுவலகத்தில் உள்ள மேசை , நாற்காலிகளை எடுத்து வந்து வீட்டில் வைத்துவிட்டார்கள்.

இந்த சூழ்நிலையில் வெற்றியின் அக்கா பன்னிரண்டாவதில் தொள்ளாயிரத்து ஐம்பதிற்கும் மேல் மதிப்பெண் எடுத்தாலும் கணிதத்தில் பாஸ் செய்யவில்லை. இத்தனைக்கும் பத்தாம் வகுப்பில் நானூற்று ஐம்பதிற்கும் மேல் மதிப்பெண் எடுத்தவர்.

யாராக இருந்தாலும் ஒரு பிரேக்கிங்க் பாயிண்ட் இருக்கும். டீனேஜில் தன்னுடன் படிப்பவர்களைப் போல் இல்லாமல் அடுத்த வேளை சாப்பாட்டுக்கு துன்பப்பட்ட நிலையில் இவ்வளவு மதிப்பெண் எடுத்ததே பெரிய விஷயம். தன்னை சுத்தி நடந்த விஷயங்களினால் அக்காவால் ஃபோக்கஸ் செய்ய முடியாம போயிருக்கும்.

பன்னிரெண்டாம் வகுப்பில் தேர்ச்சி பெறவில்லை. அதனால் அக்கா கல்லூரிப் படிப்பில் சேரவில்லை. இறையியல் கல்லூரியில் சேர்ந்து விட்டார். இத நான் சொல்லவே இல்ல பார்த்தியா? வெற்றி வீட்டில் எல்லாரும் தீவிரமான கிறித்துவர்கள். கன்வெர்ட் ஆனவர்கள். அதனால் அக்கா இறையியல் படிக்கச் சேர்ந்தார்கள். இவ்வளவு நேரம் மதத்தைப் பற்றி எழுதாமல் இருந்ததற்கு காரணம் உண்டு. எதுக்கு வீணா அதப் பத்தி எழுதிட்டு. வெற்றியும் ஆகட்டும் , நானும் ஆகட்டும் எல்லாக் கடவுளையும் கும்பிடுவோம். நான் இயற்கையையும் வணங்குவேன். புத்தர் என் போன் லாக் ஸ்கீரினில் இருப்பார். படிச்சது கிறிஸ்டியன் ஸ்கூல். அதே சமயம் ஊரில் நிறைய முஸ்ஸீம்களும் இருந்தார்கள். அதனால் ரம்ஜான் நோம்பு சமயம் பள்ளிவாசலில் நானும் என் தம்பியும் கஞ்சி வாங்கிக் குடிப்போம். மதத்தை விட மனிதர்கள் முக்கியம். அது மட்டுமில்லாமல் இயற்கைக்கு முன்னாடி நாம எல்லாம் ஒரு சிறு துரும்புதான்.

நாம இயற்கைய கேட்ச் பிடிச்சு கட்டுப்படுத்திட்டோம்னு நினைக்கும் போது அது நம்மள நாக் அவுட் செஞ்சுட்டு போய்விடும். முதல்ல கிரிக்கெட் பாக்கறத நிறுத்தனும் பெக்கி. அப்பதான் கேட்ச், விக்கெட்டுனு உளராம இருப்பேன்.

‘பேசறதுல பிளாபரிங்க் கேட்ருக்கேன். எழுதறதுல பிளாபரிங்க் இப்பதான் பார்க்கறேன். எங்க ஆரம்பிச்சு எதுல முடிப்பனு எனக்கும் தெரியல.’ கொட்டாவி விட்டவாறே தேவ் படிப்பதை விடாமல் தொடர்ந்தான்.

அலைவான்...

 

[மீ.ரா]

அத்தியாயம் -27

‘காதல் பிழை’

என்ற தலைப்பில் ஆரம்பித்திருந்தது அடுத்த பகுதி.

‘காதல் பிழை இல்லை. நி எழுதன அத்தனையும் தூக்கம் கெட்டு படிச்சுட்டு இருக்கற என் மேல்தான் பிழை.’ மனதில் கவுன்ட்ர் ஒன்றைக் கொடுத்தவாறே படிக்கத் தொடங்கினான் தேவ்.

பெக்கி வெற்றியை ஒன்பதாம் வகுப்புக்கு வேற பள்ளிக் கூடத்தில் சேர்த்துவிட்டார்கள். ஆன்ட்டிக்கு தற்காலிகமாக அரசு வேலை ஒன்று கிடைத்திருந்தது. தமிழ்நாட்டில் அம்மா ஆட்சி நடைபெற்ற சமயத்தில் அரசு அதிகாரிகள் ஸ்டரைக் செய்ய அவர்களுக்குப் பதிலாக தற்காலிகமாக பணி நியமனம் செய்தது அரசு. அதில் ஆண்ட்டி சேர்ந்து விட்டார். பிற்காலத்தில் அவர்களுக்கு அரசு தேர்வு நடத்திய போது அதில் பாஸ் செய்து நிரந்தர அரசு வேலை வாங்கிவிட்டார். குடோஸ் டூ ஹெர்.

அவங்க வாழ்க்கையில் எடுத்த ஒரு முடிவு தப்பாக போயிருக்கலாம். அதற்கான விளைவையும் அனுபவித்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக முன்னேறி இருக்கிறார்.

வெற்றி ஒன்பதாம் வகுப்பு படிக்கும் போது அவனது தாத்தா வீட்டுக்குப் பிடிக்காத ஒரு மாமா இருந்திருக்கிறார். அவர்தான் இவர்களுக்கு எல்லா உதவியும் செய்திருக்கிறார். தற்போது பாரஸ்ட் ரேஞ்சராக இருக்கிறார்.

வெற்றிக்கு புதிய நண்பர்கள் கிடைத்திருக்கிறார்கள். பள்ளி வாழ்க்கை மிகவும் ஜாலியாக சென்றது. விளையாட்டு பையன். முன்ன இருந்தத விட ரொம்பவே மாறிட்டான். நிறைய வேதனைப் பட்டுருப்பான். நானும் அதை எல்லாம் கேட்கவே இல்லை. டீனேஜில் காதல் வராமல் போகுமா?

முருகன், சதிஷ் இரண்டு பேரும் வெற்றியின் நண்பர்கள். சதிஷ் ரொம்பவும் ஜாலி டைப். ரொம்ப காமடியாகப் பேசுவான். இவர்கள் வகுப்பில் ஷீலா என்ற கேரளத்தைச் சார்ந்த பெண் படித்தாள். சும்மாவே கேரளா பொண்ணுங்கனா நம்ம பசங்களுக்கு பிடிக்கும். ஷீலா வேற ரொம்ப அழகு. முருகன் ஒரு நாள் புரோப்போஸ் செய்ய அது புஷ்வானமா போயிருச்சு. அதனால் வெங்காய வெடி மாதிரி புலம்பிட்டு இருந்துருக்கார் சார். இந்தப் பையன் புலம்பறதப் பார்த்த சதிஷ் வெற்றியைப் பார்த்து கேலியாக “டேய் நீ இந்த பொண்ண லவ் பன்னுடா” சொல்ல நம்ம கோட்டை சாமியும் சூப்பரா இரத்தத்தில் லெட்டர் எழுதி அந்தப் பொண்ணு பேக்கில் வைத்துவிட்டார்கள்.

காட்… பிளட்… இது நான் கண்டிப்பா சினிமால மட்டும் தான் பார்த்துருக்கேன். அதற்குப் பிறகு அந்த பொண்ணை நேரில் பார்த்தும் சொல்லிவிட்டான்.

தேவ்வும் “பிளட்டா?” என்று வாயைப் பிளந்தான்.

அந்த பொண்ணும் ஒரு லெட்டர் எழுதி ஒரு சின்ன பையனிடம் கொடுத்துவிட்டார். போல்டா புரோப்போஸ் செஞ்சுதனால் ஓகே சொல்லியிருக்கு. காதல் வளர்த்தேன்…காதல் வளர்த்தேன் இப்படினு இரண்டு பேரும் வளர்த்துருக்காங்க. ஒரு மாதம் ஆகிவிட்டது. நம்மளும் கட்டுனா ஒரு கேரளத்து சேட்டனதான் கட்றதுனு முடிவு எடுத்தறலாமா பெக்கி? ஜஸ்ட் கிட்டிங்க்.

இடைப்பட்ட காலத்தில் டிப்ளோ முடிச்சுட்டு, சீக்கிரம் வேலை தேடி லைஃப் செட்டிலாவது முதல் பேசி வைத்திருக்கிறார்கள். இதற்கிடையில் தேர்வு விடுமுறை வரவும் ஷீலா கேரளா கிளம்பிவிட்டது. இப்ப எப்படி பேசுறது. வேற என்ன லெட்டர்தான். இந்த எருமைமாடு வீட்டுக்கு பையன் பேர்ல லெட்டர் போடுனு சொல்லியிருக்கு. ஷீலா போட்ட முதல் லெட்டர் தான் இவங்க காதலுக்கு ஆப்பு .

எப்படி தெரியுமா? ஷீலா லெட்டர் முன்பக்கம் “உரியவர் தவிர உடைப்பது தவறு.” என்று ஒரு கேப்சன் எழுதிவிட்டாள். லெட்டர் வாங்கியது அவனுடைய அக்கா. இந்தக் கேப்சனால் அவங்க அதைப் பிரிச்சு படிக்க விஷயம் வீட்டு ஆளுங்களுக்கு தெரிஞ்சு வொய் பிளட் , சேம் பிளட் ரேஞ்சுக்கு திட்டவும் லவ் முடிந்தது.

தேவ்வுக்கு சிரிப்பு வந்தது. வாய்விட்டு சிரித்தும் விட்டான்.

வெற்றிக்கு அந்த பொண்ணு கிரஷ் கூட கிடையாது. அந்த வயசுல நானும் பன்றேன் லவ்னு லவ் பன்னிருக்கு பக்கி. அந்த பொண்ணு முகம் கூட நினைவில் இல்லையாம். கொரியன் டிராமாஸ் படி முதல் காதல் என்று நினைவில் இருக்கும். என்றும் மறக்காது. இந்தக் கோட்டைசாமிக்கு ஷீலா முகமே நினைவில் இல்லையாம். ஷீலா மனதில் என்ன இருந்தது என்று தெரியவில்லை. ஆனால் ஷீலாவுக்கு வெற்றியை ஏதோ ஒரு வகையில் பிடித்திருக்க வேண்டும் என்றுதான் எனக்குத் தோன்றுகிறது.

இப்படித்தான் வெற்றியோட முதல் காதல் பிழை ஆகி போனது.

அதற்கப்புறம் அய்யா பிளஸ் ஒன் போனார். இவன் அண்ணன் விளையாடக் கூட்டிச் செல்வதில்லை. கைவிடப்பட்ட ஏக்கம் மனதில் எப்போதும் இருந்திருக்கிறது. ஆனால் தானே பெரிய பையன் ஆனதும் கிரிக்கெட் விளையாட்டில் நண்பர்கள் நிறைய கிடைத்திருக்கிறார்கள். தான் எங்கு சென்றாலும் தம்பியை அழைத்துச் சென்றிருக்கிறான் வெற்றி, அவன் பீல் செய்த மாதிரி தம்பி பீல் ஆகக் கூடாது அதுக்குத்தான்.

வெற்றியின் தம்பி பற்றி எழுதும் போதெல்லாம் தேவ்விற்கு யாழரசன் நினைவுக்கு வந்தான். ‘இன்னிக்கு ரொம்பவே அரசப் பத்தி நினைக்கிறேன். அரசு இருந்திருந்தா நல்லாருக்கும்.’ என்று மனம் அலைபாய்ந்தது .

ஹரிஹரா நதியில் மீன் பிடித்தல் , கூட்டாஞ்சோறு ஆக்குதல் ,

கிரிக்கெட் விளையாடல் , நீச்சல் அடித்தல் ஒன்னும் விடாம விளையாடி ஊரையே கலக்கிருக்காங்க. மாங்காய் சுட்டு மாட்டுன மாதிரி கடலை திருடியும் மாட்டிகிட்டாங்க. கோட்டை சாமிக்கு குசும்புதான்.

ஆற்று நீச்சல் பழகிய கோட்டை சாமிக்கு கிணற்று நீச்சல் தெரியாது. ஆற்று நீச்சலில் நீரோட்டம் இருப்பதால் அடிப்பது சிரமம். ஆனால் கிணற்றில் நீரோட்டம் இருக்காது. அது நிலையான தண்ணீர். கிணற்றின் படிக்கட்டில் இறங்கி உள்ளே சென்று நீச்சலடிக்கலாம். இல்லை மேலிருந்து அப்படியே குதித்து நீச்சலடிக்கலாம். வெற்றிக்கு கிணற்று நீச்சல் பழக்கம் இல்லை என்பதால் நண்பர்கள் அவனை மேலிருந்து கீழே தள்ளி விட்டு விளையாடிவிட்டார்கள். அது ரொம்ப பயமாக இருந்ததாகச் சொல்வான். அதற்கப்பறம் கிணற்றில் எப்படி நீச்சல் அடிக்க வேண்டும் என்பதையும் கற்றுக் கொண்டான். ஆனால் உள்நீச்சல் அடிக்க மட்டும் தெரியாது. உள் நீச்சலுக்கு மூச்சை அடக்க வேண்டும்.

‘நீச்சலடிக்க பயம் சொல்லிட்டு என்னமோ புரோ ரேஞ்சுக்கு நீச்சலுக்கு டெபனிசன் குடுக்கிறாப்பா. மிடிலட சாமி.’ தேவ் சலித்துக் கொண்டான்.

எனக்கும் தெரியாது. நானும் புது நீச்சல் லெவல்தான். அதாவது நீயூபி. நன்றாக நீச்சல் தெரிந்த ஆள் இல்லாமல் கிணற்றில் இறங்க விட மாட்டார்கள். எனக்கு பாம்பேறியைத் தொடும் நேரத்தில் பதட்டமாக இருக்கும். என்னோட ஹைட்ரோபோபியா முழுதாகப் போகவில்லை.

கொளுத்தும் கோடை வெயில். தென்னை மரத்தோப்பில் இருக்கும் கிணற்றில் பன்னிரண்டு மணிவாக்கில் குதித்து இரண்டு மணி வரை இருந்தால் அப்படி இருக்கும். நான் நிறைய நேரம் சும்மாவே கிணற்றுக்குள் நிற்பேன். மீனு வந்து கால கடிக்கும். ஃபீரியா ஃபிஷ் ஸ்பா பன்னிக்கலாம்.

‘வெற்றியாவது கத்துகிட்டான். நீ நீச்சல் அடிக்கற அப்படினு சொல்லிட்டு ஒபி அடிச்சுருக்க. கிளாஸ ஒபி அடிப்பாங்க. கிணத்துக்குள்ள போய் ஒபி அடிச்ச பெருமை உனக்குத்தான் சேரும்.’ தேவ் மனதில் கேலி செய்தான்.

இப்படி ஒரு வருஷம் போக அய்யாவும் பிளஸ் டூ போயிருக்கார். பப்ளிக் எக்ஸாம் வரவும் ஹாஸ்டலில் தங்கியிருக்கிறான். இங்க நடந்ததுதான் செம. நைட் ஸ்டடி இருக்கும். பொதுத் தேர்வு என்றால் ஹாஸ்டலில் கெடுபிடி அதிகம். பொதுவாக பசங்களுக்கு இந்த மாதிரி கெடுபிடிகள் பிடிக்காது. எப்படியாவது படிக்காம தப்பிக்கனும்னு பார்ப்பாங்க. ஸ்டடி இன்சார்ஜ் பாவம். நைட் ஸ்டடி அப்ப இப்படி ஒரு குரூப் பசங்க எஸ்கேப் ஆகி பள்ளிக் கூடத்தில் அங்காங்கே ஒளிஞ்சுக்குவாங்க. வெற்றி நல்லா படிக்கற பையன் என்பதால் அந்த டீச்சரும் நம்பி இவனை எஸ்கேப் ஆனவங்கள கண்டுபிடிக்க அனுப்பி இருக்காங்க.

வெற்றி போய் ரொம்ப நேரமாகியும் திரும்ப வரவில்லை.அதனால் டீச்சர் இன்னொரு ஆளை அனுப்பி இருக்கிறார். வெற்றியும் தேடிப் போய் சிலரை கண்டுபிடிச்சு இருக்கான். ஆனால் அந்த பசங்க இவனையும் சேர்த்து தன்னுடன் இழுத்துச் சென்று விட்டனர். பள்ளிக் கூடத்தின் டெரஸ் மேல் ஒளிந்து கொண்டனர்.

கடைசியில் டீச்சரும் வந்து தேடிக் கிடைக்கவே இல்லை.

அடுத்த நாள் பிடித்து அவனிடம் விசாரித்திருக்கிறார் அவர். வெற்றி “சத்துணவுக் கூடத்தோட டெரஸ்ல படிச்சேன் சார்” எனச் சொல்லவும் சார் அடி வெளுத்து வாங்கி விட்டார்.

ஏன் தெரியுமா? “நானும் நேத்து சத்துணவுக் கூடத்து டெரஸ்க்கு வந்தேன். என்னோட சீப்போட பல்லு கூட இருட்டுல தெரியல.” சொல்லிட்டு அவன் கூட ஒளிந்திருந்த ஆட்களுக்கு பனிஸ்மெண்ட் கொடுத்துவிட்டார். பொய் சொன்ன ஆளுக்கு அமாவாசை மறந்து போச்சு. அவன் என்னை கலாய்க்கறதுக்கு இது எல்லாம் நான் பக்கத்தில் இருந்து பார்த்திருக்கனும். என்ன செய்யறது ? இட்ஸ் ஆல் பேட்.

இப்படி ரணகளமா வளர்ந்திருக்கு நம்ம கோட்டை சாமி.அதற்குப் பிறகு எடுத்த சில முடிவுகள் அவன் வாழ்க்கையை மாற்றிவிட்டது.



அலைவான்........

 

[மீ.ரா]

அத்தியாயம் -28

‘கண்டிப்பாக ஏதோ டிவிஸ்ட் இருக்கு. இல்லைனா இந்த பக்கி இப்படி எழுத வாய்ப்பு இல்லை. இப்ப என்ன இருக்கோ?’

தேவ் மனதில் இந்த எண்ணம் ஓடியது.

கொண்டாட்டமா பிளஸ் டூ முடிச்ச வெற்றிக்கு குடும்ப நிலையும் தெரியும். அவனும் நிறைய அவமானங்களைச் சந்தித்தவன் தானே. சீக்கிரம் முன்னேற ஆசைப்பட்டான். ஆனால் இந்தப் பக்கம் அம்மா வெற்றியை கல்லூரிக்கு அனுப்ப ஆசைப்பட்டார். ஒரு கட்டத்தில் வீட்டை விட்டு ஓடிவிட்டான்.

கையில் இருக்கும் காசைக் கொண்டு திருப்பூரை அடைந்திருக்கிறான். திருப்பூர் கார்மெண்ட்ஸ் சம்பந்தப்பட்ட தொழிலுக்கு பிரபலம். அப்போதும் சரி இப்பவும் சரி திருப்பூரில் வேலை வாய்ப்புத் தேடி வருபவர்கள் ஏராளம்.

திருப்பூரின் பொருளாதார வளர்ச்சி அதிகரிக்க அதிகரிக்க நொய்யல் செத்துவிட்டது. என் தாத்தா ஊர் திருப்பூரில் இருந்து ஒரு மணி நேரத்தில் வந்து சேரும் தொலைவில் இருக்கிறது. விவசாய வளம் செழித்த பூமி. என் அம்மா காலம் வரை நன்றாக இருந்தது. ஈரோடு மஞ்சளுக்கு மிகவும் புகழ் பெற்றது. அப்ப எங்க ஊரும் ஈரோட்டுக் சேர்ந்தது. எங்கள் வயலில் விளைந்த மஞ்சள் ஒரு கிழங்கே ஐந்தாறு கிலோ வருமாம். கரும்பு ஆலைகள் நிறைய இருந்தன. ஒவ்வொரு வீட்டினரும் கரும்புப் பாகை காய்ச்சி வெல்லமாக மாற்றுவர்.

கரும்பு விளையும் என்றால் நினைத்துப் பார். நொய்யல் ஆறு எங்கள் வயல் காட்டிலிருந்து ஒரு கிலோ மீட்டர் தூரம் கூட வராது. ஒவ்வொரு வயலிலும் கிணறு இருக்கும். தூய நீர் குடித்து , மாசில்லாத காற்று , கம்பு , ராகி என்று ஆரோக்கியமான வாழ்வு .

அத்தனையும் மண்ணொடு மண்ணாகி விவசாயம் செய்ய முடியாத அளவுக்கு நிலங்கள் மாறியது. ஆல் கிரடிட்ஸ் கோஸ் டூ திருப்பூர் டையிங்க் பேக்டரி வேஸ்ட் வாட்டர்.

கிணற்றுத் தண்ணீர் நான் பள்ளிக் கூடம் படிக்கும் போதெல்லாம் தண்ணீர் நாற்றம் அதிகமாக இருக்கும். அதே தான் கால்நடை , விவசாய நிலத்திற்கும் பாயும். நிலத்தில் சிலர் தென்னை நட்டுவிட சிலர் புற்கள் மட்டுமே வளர்த்தனர். சோளம் எல்லாம் நான் கல்லூரி படிக்கும் போதுதான் விளைவிக்க முடிந்தது. நொய்யல் ஆறு சீர்கெடவும் நிலத்தடி நீர் சொல்ல முடியாத அளவுக்கு மாசுபட்டது.

‘நான் பள்ளிக்கூடம் படிக்கும் போது சில நாட்கள் கிணற்றிற்குள் இறங்கி இருக்கிறேன். ஓ காட். டோன்ட் ஈவன் ஆஸ்க்.

அந்த தண்ணீரில் தினமும் இறங்கினால் தோல்வியாதி நிச்சயம்.

எனக்கு இருபத்தி மூன்று வயது இருக்கும் போது தண்ணீர் மாற்றமடைந்தது. ஏனென்றால் எங்கள் ஊர் குளம் மிகவும் பிரபலம். அதுவும் மாசுபட்டிருந்தது. குளத்தின் நீரை முழுமையாக வெளியேற்றினர். அந்த வருடம் மழை நன்றாக பேய்ந்ததால் குளம் நன்னீரால் நிரம்பியது. ஆற்றை விட குளம் மிகவும் பக்கம். அதனால் கிணற்று நீரின் தன்மை மிகவும் மாறியது.

அதற்கப் பிறகுதான் நான் நீச்சல் அடிக்க நான் கத்துகிட்டேன். திருப்பூரின் பொருளாதார வளர்ச்சி நொய்யலின் மரணப்படுக்கையில் எழுதப்பட்டது. நிவாரண நிதியாக பத்தாயிரம் கொடுத்தார்கள். வாவ் அடுத்த தலைமுறைக்கு இல்லாமல் ஆற்றை அழித்தற்கு விலை கொடுக்க முடியுமா?

அந்த நொய்யல் ஆற்றில் இருக்கும் மீனைப் பிடித்து சாப்பிடுகிறார்கள். கால்நடைகள் தண்ணீர் குடித்து , புல் மேய்கிறது. அதன் பால் விற்பனைக்குச் செல்கிறது. நான் ரொம்ப லக்கி. நான் பால் குடிக்க பழகியது பிஜி பர்ஸ்ட் இயர்தான்.

பயோ மேக்னிசத்தை என்னால் நினச்சுக் கூட பார்க்க முடியவில்லை.

லீவ் இட். நொய்யல் ஆற்றைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் எனக்கு வருத்தமும் , கோபமும் ஒன்றாக எழும். கொட்டிய பாலைப் பற்றிப் பேசி என்ன பிரயோஜனம்.

திருப்பூரில் ஒரு கம்பெனியில் வேலைக் கேட்டுச் சென்றிருக்கிறான். அந்த கம்பெனி ஓனர் இவனைப் பற்றிக் கேட்கும் போது சரியா பதில் சொல்லவில்லை. அதன் பிறகு அவர் மேலும் தீவிரமாக விசாரிக்க வீட்டை விட்டு வந்தது தெரிந்திருக்கிறது.

அம்மாவின் போன் நம்பரை வாங்கித் தகவல் தெரிவித்துவிட்டார். அய்யா திரும்பவும் திருப்பூரில் இருந்து திருநெல்வேலிக்கு பார்சல் அனுப்பப் பட்டார்.

நானும் வீட்டை விட்டு ஓடிப் போகலாம் என்று பலமுறை நினைத்திருக்கிறேன். செய்ய சரியான சமயம் வாய்க்கவில்லை. டைமிங்க் ஒத்து வரல. வீட்டை விட்டு வெளியில் சென்று வேலைப் பார்த்துக் கொண்டே படித்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும்.

‘உன்னை எல்லாம் நாடு கடத்தனும். இவ்வளவு நேரம் நல்லாதான எழுதிட்டு இருந்த. அப்புறம் என்ன இடையில் நட்டு கழண்ட மாதிரி எழுதுற?’ இவள வீட்டில் எப்படி வச்சு சாமாளிச்சாங்களோ ? தெய்வங்கள்!!!!’ தேவ் தனக்குள்ளே அலுத்துக் கொண்டான். பெருமூச்சு ஒன்றும் வெளியே வந்தது.

திரும்பி வந்ததும் ஒரு காலேஜ்ல சேர்ந்திருக்கான். ஆனால் டிராப் அவுட். அதற்கான காரணத்தை எனக்குச் சொல்லிட்டான். ஆனால் எக்காரணம் கொண்டு இந்த விஷயம் வெளியில் போகக் கூடாது என்று கேட்டுகொண்டதால் நானும் இங்கு எழுத மாட்டேன் பெக்கி.

ஆறு வருஷம் இடைவெளி விட்டு ஒரு கல்லூரியில் மின்னணுவியல் படித்தான். வெற்றியோட அப்பா அடிக்கடி எதாவது எலக்ட்ரானிக்ஸ் பொருட்களை சரிபார்த்துக் கொண்டே இருப்பாராம். அதனால் சின்ன வயதில் இருந்தே வெற்றிக்கு அந்தத் துறை சம்பந்தப்பட்ட விஷயங்கள் தெரியும். நானும் வெற்றியும் யூஜி ஒரே வருடத்தில் படித்தோம். கோயம்புத்தூரில்தான் ஆனால் வேறு கல்லூரியில். இந்த காரணத்தால் அவனைச் சின்ன பையன் என நினைத்து அந்த டீயூப் லைட்கிட்ட இருந்து நான் ஜீரோ வாட்ஸ் பல்ஃப் வாங்கினேன். ஆனால் மரியாதை இல்லாம ஆரம்பத்தில் இருந்தே பேசிப் பழகியதால் வா போனு தான் பேசுவேன்.

வெற்றி யூஜி படிக்கும் போது அவனுக்கு தமிழ் துறையில் நல்ல ஆர்வம் இருந்தது. டிஜிட்டல் டிசைனிங்க் கூட செய்வான். சில தமிழ் புத்தகங்களுக்கு கவர் டிசைன் செய்து கொடுத்திருக்கான். தமிழ் ரொம்ப அருமையாக எழுதுவான். நாங்க பேச ஆரம்பிச்சதும் தமிழ் ஆன்சர் ரைட்டிங்கும் ஒரு காரணம். எங்கள் நட்பு வளர தமிழும் ஒரு காரணம்.

நிறைய புத்தகங்கள் பற்றிப் பேசுவோம். படத்தைப் பற்றிப் பேசுவோம். வெற்றிக்கு நிறைய விஷயங்கள் தெரியும். ரொம்ப நாலேஜ் இருக்கு அவனுக்கு.

மூன்றாம் வருடம் படிக்கும் போது நிறைய கேம்பஸ் இண்டர்வியூ வந்திருக்கு. வெற்றியும் அதில் கலந்து கொள்வான். இருபது கம்பெனிகள் அவனை ரிஜக்ட் செய்தது.

அதில் இந்தியாவில் மிகப்பெரிய சாப்ட்வேர் கம்பெனி ஒன்றின் இன்ட்ர்வியூ. இரண்டு சுற்றிலும் செலக்ட் ஆகி மூன்றாவது நேர்காணல். அதில் ‘வெற்றி யூ ஆர் செல்க்ட்டு’ என்று கூறிவிட்டு அவனுடைய காலேஜ் டிகிரி மற்றும் பிளஸ் டூ முடித்த இடைவெளியைப் பார்த்து ‘ரிஜக்ட்டு’ என்று அவன் கண் முன்னாலே எழுதியிருக்கின்றார் அந்த பேனல் மெம்பர்.

அப்போதுதான் வெற்றிக்கு உரைத்திருக்கிறது. ஹி வாஸ் டீப்ளி ஹர்ட். தமிழ்த் துறையில் உள்ள பேராசிரியர் ஒருவர் அவனை யூபிஎஸ்சி படிக்கும் படி அறிவுரை வழங்கி இருக்கிறார்.

அவனுடைய திறமைக்கும் அறிவுக்கும் அது தகுந்த ஒன்று என்று என அவர் கருதி இருக்கிறார். இப்படித்தான் அய்யா யூபிஎஸ்சி கடலுக்குள் தொபுக்கடீர்னு குதிச்சார்.

அதோட காதல் கடலில் தலைகீழாகவும் குதித்ததுதான் பிரச்சினை. காதல் ஒரு கண்ணாம்பூச்சினு சும்மாவா சொன்னாங்க.

காதல் என்ற பெயரில் ஏதோ ஏதோ பார்க்கலாம் பெக்கி. ஆனால் என்னைப் பொறுத்த வரைக்கும் காதல் என்பது அன் கண்டிஷனல் லவ் எதுவும் எதிர்பார்க்காமல் ஒருவரின் மீது அன்பைச் செலுத்துவது. ரொம்ப ரேடிக்கல் கான்சப்ட் தான். ஆனால் பாலிங்க் பார் சம் ஒன் இப்படிப்பட்ட காதல் எனக்கு வேண்டாம். ஸ்டேண்டிங்க் இன் லவ் தான் வேணும்.

காதல் எந்த அளவுக்கு ஒருவனை இழுத்துச் செல்லும். சில காதல் நம்மை கட்டமைக்கும். ஆனால் சில காதல்கள் அழிக்கும். அன்கண்டிசனல் லவ் என்பதை ஒருவரிடம் வைத்தால் அது மிகுந்த ஏமாற்றங்களையும் அள்ளித் தரும். ரொம்ப மெச்சூரான வெற்றி எப்படி அந்த மாதிரி ஒரு பொண்ணை லவ் பன்னானு எனக்குப் புரியல. அப்கோர்ஸ் அவனை அவனோட பிரண்ட்ஸ் , நான் உட்பட எல்லாருமே விட சொல்லி திட்டினோம். ஆனால் அன்பைக் கட்டுப்படுத்த முடியாதில்லை. காதல் தவறில்லை. காதலிக்கப்படும் நபர் தவறாகப் போனால் ……….

அவனுக்கு ஷாலினி மீது அளவுகடந்த காதல். யூபிஎஸ்சி கோச்சிங்கில் தான் அவளை முதல் முறைப் பார்த்துள்ளான்.அவளிடம் என்ன பிடித்தது என்று தெரியவில்லை. ஒருவரை நேசிக்க காரணம் வேண்டுமா என்ன? ஆழமான காதல் . அவள் அதற்கான சரியான எதிர்வினை கொடுக்கவில்லை.

அவளின் வீட்டினருக்கும் வெற்றியைத் தெரியும். வீட்டுக்கு செல்வான். இவளுக்கு யூபிஎஸ்சிக்கு தேவையான அனைத்துப் பாடங்களையும் சொல்லித் தந்தான். வாய்ஸ் நோட் கூட உண்டு. இவன் காதலிப்பது தெரிந்ததும் தன் வீட்டினரிடம் சொல்லி நல்ல பேரும் வாங்கிக் கொண்டாள்.

மூன்று வருடமாகக் காதலித்திருக்கிறான். நான்காவது வருடத்தில்தான் நானும் வெற்றியும் அன்னை அகாடமியில் சந்தித்தோம். அந்த நாலாவது வருடத்தில் ஷாலினி அவள் வீட்டினரிடம் வெற்றி தன்னைக் காதலிப்பதை உரைத்துவிட்டாள்.

அவனை வீட்டுக்கு அழைத்து எச்சரிக்கை செய்தார்கள். வெற்றியின் நம்பர் பிளாக் செய்யப்பட்டது. அன்னை ஐஏஸ் அகாடமி ஒரு இலவசப் பயிற்சி மையம். இண்டர்வியூ வைத்துதான் எடுத்தார்கள். சிலர் நேரடி அட்மிஷனும் உண்டு. வெற்றியின் உதவியால் ஷாலினிக்கு அங்கே அட்மிஷன் கிடைத்தது. ஷாலினி வெற்றியிடம் பேசுவதை எல்லாம் நிறுத்தவில்லை. அகாடமிக்கு படிக்க வரும் முன்னே அவளுக்கு வேறு ஒருவனுடன் நிச்சயம் ஆகிவிட்டிருந்தது.

தன்னோட பிரன்ட்ஸ்களிடம் ஷாலினியை ரிலேட்டிவ் என்று சொல்லிவிட்டான். இப்படியே கதை போனது. வாட்ஸ் அப் , பேஸ்புக்கில் ஷாலினியிடம் பேச முடியாது. இவனுக்கும் நிலமை தெரியும். ஆனால் மேடம் சும்மா இருந்தால் தானே. டெலிகிராமில் தனக்குத் தேவையான டவுட்ஸ் எல்லாம் கேட்டு கிளியர் செய்து கொள்வாள்.

நம்மளுக்கு ஒருத்தர் புரோப்போஸ் செய்து அவர்களை நாம் நிராகரித்து விட்டால் என்னைப் பொறுத்த வரை அவர்களின் தொடர்பை துண்டிப்பது நலம். வீணாக எந்த வித நம்பிக்கையும் நாம் கொடுக்கக் கூடாது. அவங்க மூவ் ஆன் ஆகற வரை வெயிட் செய்யலாம். நாம்ம பிரண்ட்ஸா இருக்கலாம் என்று சொல்லிப் பழகுவதை விட நம்மை நேசித்த ஒருவருக்கு கொடூரமான ஒரு செயல் வேறு எதுவும் இல்லை. நாம் ஒரு பக்கம் சந்தோஷமாக இருப்போம். ஆனால் காதலித்த ஆள் தன் துக்கத்தை அடக்கிக் கொண்டு நம்முடன் சிரித்துப் பழக வேண்டும். தட்ஸ் குருயல்.

ஷாலினி மொத்ததில் மதில் மேல் பூனை மாதிரி வெற்றியை வைத்திருப்பதாகத்தான் எனக்கும் , மீனினிக்கும் தோன்றியது. என்னொட கருத்து தவறாக இருந்தாலும் மீனினி ரொம்ப தெளிவான ஆள். அவளும் அப்படித்தான் கூறுவாள். பச்சையா சொல்லனும்னா எவ்வளவு யூஸ் செஞ்சுக்க முடியுமோ அவ்வளவு யூஸ் செய்து கொண்டாள். இது வெற்றிக்கும் தெரியும். அவனுக்கும் அதில் எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லை. தன்னோட காதலைத் திருப்பித் தரவில்லை என்றால் அந்த ஆளைத் தூக்கி எறிந்து விட வேண்டுமா? கண்டிப்பாக இல்லை. இதில் என்ன பிரச்சினை என்றால் அவள் நடந்து கொண்டது அடிக்கடி வெற்றிக்கு நம்பிக்கை கொடுக்கும்படி தான் இருந்தது. எவ்வளவு எடுத்துக் கூறினாலும் வெற்றி கேட்கமாட்டான்.

இது எல்லாம் நானும் வெற்றியும் சந்திக்கும் முன்னர் நடந்தது. நாங்க பிரண்ட்ஸ் ஆனதுக்குப் பிறகு அவனோட கதை முழுக்க என்னிடம் கூறினான். போகிற போக்கில் ஒரு உதவியும் கேட்டான். நான் இதுவரை அந்த மாதிரி யாருக்கும் உதவியது இல்லை.


அலைவான்..............