பூவை 15
திருமலை கண்மணியின் இரத்தம் முழுவதும் திகிலை பரப்பும் படி பேசினார். “இத நான் உன்கிட்ட சொல்ல வேண்டாம்னு தான் நினைச்சேன், ஆனா இந்த காரணம் தெரிஞ்சா நீ முழு மனசோட பிரிஞ்சி போவங்கிறதுனால தான் சொல்றேன். நீ எந்த குற்ற உணர்ச்சியும் இல்லாம..... அப்பறம் சத்தியேந்திரன் ஆசையும் ஒன்னு இதுல இருக்கு, நீ இன்னொரு கல்யாணம் பண்ணிக்கனும்.“
கண்மணிக்கு கோபம் தலைக்கு ஏறியது. “போதும் நிறுத்துங்க..“ அவளை மறந்து கத்திவிட்டாள். சற்று நிதானம் ஆகிய பின் “ ஐ அம் ஸாரி, நீங்க சொல்ல வந்தத சொல்லுங்க“
“இதுக்கே இப்படி எமோசன் ஆனா எப்படி உன் அப்பா, உன் மாமியார் சாவுக்கு காரணமே உன் புருஷன்னு தெரிஞ்சா அதுக்கு எப்படி பிகேவ் பண்ணுவ.“ இவன் போடும் புதிர்கள் கண்மணியை கதிகலங்க செய்தது, நெஞ்சில் யாரோ கடப்பாறையால் குத்துவது போன்ற வலி தொண்டைக்குழிகள் கவ்வியது. உமிழ் இல்லாமல் நா வறண்டது.
திருமலை மீண்டும் பேசினார் “கண்மணி உன் புருஷன் கண் முன்னாடி தான் உன் அப்பா, உன் மாமியார் இறந்துருக்காங்க அது தான் உனக்கு தெரியும்“ சற்று நிறுத்தி “கொலை செஞ்சது உன் ஹஸ்பண்டு தான்.“
கண்மணிக்கு பூமியெங்கும் இருண்டது. இவன் என்ன சொல்கிறான், வேண்டும் என்றே சொல்கிறானா, சத்யா அப்படி பட்டவனா, சத்தியமாக கிடையாது. இவன் பொய் சொல்கிறான், கடவுளே இது எல்லாம் கனவாகி போகிவிடகூடாதா நான் இந்த திருமலையை சந்திக்காமலே இருந்திருக்கலாமே.
“கண்மணி அது அவனா செய்யல? அது எப்படி சொல்றது சத்யாவுக்கு அவங்கயெல்லாம் வேற மாதிரி தெரிஞ்சாங்க உங்க அப்பாவுக்கு சின்ன அட்டாக் தான் வந்திருக்கு சத்தியேந்திரன் நினைச்சிருந்தா காப்பாத்திருக்கலாம். அந்த நேரம் அவனுக்கு எப்போதும் வர இஸ்யூ வந்திருக்கு. அவன் கண்ணுக்கு உங்க அப்பா அவனுக்கு தொல்லை தர உருவமா தெரிஞ்சதும் தலகாணியால புஷ் பண்ணிருக்கான்.“
கண்மணியின் இரத்தம் உறைந்தே போனது. தலையில் யாரோ பாறாங்கல்லை தூக்கி போட்டது போல இருந்தது. திருமலையின் வார்த்தைகள், என் அப்பா எனக்காகவே எல்லாம் செஞ்ச என் அப்பா, சத்யாவ கல்யாணம் பண்ணிக்கிறது கூட என் அப்பாவுக்கு பிடிக்கல அப்படியும் என் சந்தோஷம்…. அய்யோ நல்லா இருந்தாங்களே. சத்யா கூட எனக்கு அப்பா கிடையாது நான் உங்கள அப்பான்னு தான் கூப்பிடுவேன்னு அன்ப பொழிஞ்சானே, அப்படி இருக்க அவன் இப்படி... வாய்விட்டு கதறியே விட்டாள். “அப்பா நான் பாவி.. அய்யோ“ அந்த கேண்டீனில் அரட்டை அடித்துக்கொண்டிருந்த சில நர்ஸ்கள், பேசண்டுக்கு பார்சல் வாங்க டோக்கன் எடுத்து கொண்டிருந்த ஒரு சிலர், சாப்பிட்டு கொண்டிருந்தவர்கள், காபி குடிக்க வந்தவர்கள் என இருந்த அத்தனை பேருக்கும் பக்கென்று ஆகியது கண்மணியின் அலறலால்.
“கண்மணி.. கண்மணி.. கண்மணி..“ அழைத்து அழைத்து சோர்ந்து போனார் திருமலை. கண்மணி அழுவதை நிறுத்தவில்லை விம்மி கொண்டே இருந்தாள்.
“இதுக்கு தான் இதுக்கு தான்.. நீ காரணம் தெரியாமையே பிரிஞ்சிடு அது தான் நல்லது உனக்கு“, என்று தன் இருக்கையை விட்டு எழுந்தார். கண்மணி கண்களை துடைத்துக்கொண்டு தன்னை நிதானித்துக்கொண்டு “சார் உட்காருங்க? சொல்லுங்க“ என்றாள்.
திருமலை யோசித்துக்கொண்டு நின்றார். “உட்காருங்க சார்.“ திருமலை அமர்ந்தார். காபி வந்தது இருவராலும் எப்படி அதை சுவைக்க முடியும். திருமலை தன் தொண்டைக்குழியை நனைத்து கொள்ள சிறு தண்ணீரை அருந்தினார். மீண்டும் திருமலையே தொடர்ந்தார்.
“கண்மணி உன் மாமியாரையும் கட்டில்ல இருந்து இழுத்து தள்ளுனது சத்யா தான், அவனால இரண்டு உயிர் போயிடுச்சி இனிமே எந்த உயிரும் போககூடாதுன்னு அவன் நினைக்கிறான். முக்கியமா உன்னோட உயிர்..“
கண்மணிக்கு என்ன சொல்வது என்ன செய்வது இப்படியே போதும் என்று நிறுத்திவிட்டு எழுந்து சென்று விடாலாமா, தன் உயிரான அப்பாவையே கொன்று இருக்கிறானே. கொலைக்காரான் அவனோடு திரும்பவும் வாழ போகிறாயா கண்மணி, எத்தனை வஞ்சத்தை வைத்து இருந்திருக்கிறான். எப்படி அவனுக்கு மனசு வந்தது இப்படி இரண்டு உயிர்களை எடுக்க. என் அம்மா கேட்டால் என்ன ஆவாள்?தூக்கிட்டு கொண்டாலும் சொல்வதற்கு இல்லை. என் தம்பி கொலையே செய்து விடுவானே அய்யோ கடவுளே என்னை இப்படி நட்டாத்தில் நிறுத்தி விட்டாயே, மனம் எதை எதையோ புலம்பி தீர்க்க கண்மணி ஒரு கேள்வியை கேட்டாள் திருமலையிடம்.
“சத்தியேந்திரன் பைத்தியமா?“
“ஹிம்..“சலித்துக் கொண்டார். திருமலை “பைத்தியத்துக்கு வைத்தியம் பார்க்குற பைத்தியகார டாக்டருக்கு பைத்தியம் பிடிச்சா அந்த பைத்தியகார டாக்டர் வைத்தியம் பார்க்க எந்த பைத்தியகார டாக்டர்கிட்ட போவாரு இத சாதாரணமா சொல்லிட்டு கடந்து போயிடுவாங்க ஆனா இதுல நிறைய வலி இருக்கு அது தான் உண்மையா உன் புருஷன் வாழ்க்கையில நடந்துருக்கு“
“சத்தியேந்திரனுக்கு சிசோஃபரினியா மனசிதைவு நோய்“
கண்மணி கலங்கிவிட்டாள். இதை பற்றி கொஞ்சம் சத்தியேந்திரன் சொல்லி கேள்வி பட்டிருக்கிறாள். ஆமாம் அவன் பேசிய போது நான் சரியாக கவனிக்கவில்லை. ஏதோ டீவியில் பார்த்துவிட்டு சொல்லி கொண்டிருந்தானே, வெளிநாட்டு வாலிபன் ஒருவன் இந்த வியாதியால் பாதிக்கபட்டு ரோட்டில் இருந்தவர்களை சுட்டு தள்ளிவிட்டான் என்று சொன்னது எல்லாம் நியாபகம் வர, ஆமாம் சரிதான் அதை பற்றி சொல்ல வாயெடுத்த போது தான் நான் சத்யா வாயடைத்தேன் எதுவும் பேசதே இது ஹாஸ்பிட்டலோ கிளினிக்கோ அல்ல என்று. கண்மணியின் மனகுமுறலை களைக்க திருமலை தொடர்ந்தார். “இந்தியாவுல ஒன்மில்லியன் பீப்பில் அப்பக்ட் ஆகுறாங்க சிசோஃபரினியாவால, ஆனா சில கேஸ்சஸ் மட்டும் ரொம்ப எக்ஸ்டீரிம் லவளுக்கு போகுது அதிகமா ஆண்கள தான் பாதிக்குது. சிசோஃபரினியா சிப்ளிட்டிங் மைண்ட்டு சொல்லலாம். உடனே சிபிலிட் பார்ஸ்னாலிட்டி டிஸ் ஆர்டர் கிடையாது, ஆனா அது மாதிரி சில சிம்டம்ஸ் இருக்கும். இதுல மூனு பேசஸ் இருக்கு புரேட்ரோமல், ஆக்டிவ் ஸ்டேஜ், ரெஸிடோல்.
போர் டைப் சிசோஃபரினியா. பேரனாய்டு இது தான் காமனா எல்லாரையும் அட்டாக் பண்ணும். கேட்டடோனியா, ஹேப்ரனிக் இது தான் சத்தியேந்திரன அப்பக்ட் பண்ணிருக்கு. சத்யாக்குள்ள மூனு சிம்டம்ஸ் இருக்கும் பாசிட்டிவ், நெகட்டிவ், டிஸ்ஆர்கனைஸ்டு.
நெகட்டிவ்ல ஸ்பீச் அண்ட் பீஹேவியர், பாசிட்டிவ் ஆலுஸ்னேசன் அப்படினா என்னனு தெரியுமா அவங்களுக்கு மட்டும் வித்தியாசமான ஸ்மெல் வரும், அவங்களுக்கு மட்டும் எதாவது குரல் கேட்கும், பழையபடி இருக்கமாட்டாங்க. எல்லாமே மாறிபோயிடும் வித்தியாசமா நடந்துப்பாங்க அவங்களே கற்பனை பண்ணிப்பாங்க ஒருத்தர இன்னொருத்தரா. இது டிபிக்கல்டா போகும் போது உயிர்கூட போகும். இத சத்யா கவனிச்சி கவனிக்கமா விட்டுட்டாரு அவருக்கு இந்த வியாதி ஒரு வருஷமா இருக்கு. இது பைனல் ஸ்டேஜ்… இதுக்கு ஒரு வகை காரணம் நீ தான்.“
“நானா??“
“ஆமாம் சொல்றேன்.. உன்ன இன்னொரு ஆளா நினைக்க ஆரம்பிச்சிருக்காரு.. இரண்டு வருஷத்துக்கு முன்னாடி காவ்யா கேஸ் அட்டன்ட் பண்ணுனாரு சத்யா…“
இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்…
“சார்… நான் ராம்..“ சத்யாவின் தனி கிளினிக்கிற்கு வந்திருந்தான் ராம்.
“உட்காருங்க ராம். என்ன ப்ராப்ளம்“
ராம் தயங்கி தயங்கி சொன்னான். “சார் எனக்கு இல்ல வெளியில உட்காந்திருக்க என்னோட ஒய்ப்க்கு.“ சத்தியேந்திரன் கண்ணாடி டோர் வழியே எட்டி பார்த்தான் மிகவும் சிறிய பெண்ணாக இருந்தாள் பார்ப்பதற்கு. கையில் பிறந்து இரண்டு வாரமே ஆன கைக்குழந்தை வேறு. குழந்தை அழுதுக்கொண்டே இருந்தது, அவள் எங்கோ பார்த்துக்கொண்டு இருந்தாள்.
“அவங்களா?“ என்றான் சத்தியேந்திரன்.
“ஆமாம் சார்..“
“ரொம்ப சின்ன வயசா இருக்காங்க..“
ராம் சற்று யோசித்தான் “லவ் மேரஜ் வீட்டுக்கு தெரியாம ஓடி வந்து கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டோம். அது கொஞ்சம் பெரிய இடத்து பொண்ணு அவங்க வீட்டுல கட்டட வேலைக்கு போயிருந்தப்போ இரண்டு பேரும் காதலிச்சோம். நான் வேண்டாம்னு தான் சொன்னேன் அது தான் என்கூட வந்துட்டு.“
எதார்த்தமாக பேசினான் ராம்.
“மை காட்.. எத்தனை வயசு மைனரா, மேஜரா..“
“மேஜரு தான் சார் பதினெட்டு வயசு“
பெருமூச்சுவிட்டான் சத்தியேந்திரன் “இப்போ உங்களுக்கு என்னவேணும்..“
“சார் அவ பெரிய இடம் அந்த மாதிரி என்னால வச்சிக்க முடியல, ஆனா எந்த குறையும் இல்லாம தான் வச்சிகிட்டேன். குழந்தை பொறந்தது அதுல இருந்து ஒரு மாதிரி நடந்துக்குறா, எதுக்கு எடுத்தாலும் கோபப்படுறா பிஞ்சு குழந்தைய போட்டு அடிக்கிறா கழுத்தை நெரிக்கிறா. என்னையும் அடிச்சி இதோ பாருங்க தையல் போடுற அளவுக்கு வந்துட்டு“ ராம் நெத்தியை காட்டினான்.
“சார் அவள ரொம்ப லவ் பண்றேன் சார். அவ இல்லனா நான் உயிரோடையே இருக்க மாட்டேன் சார் நீங்க தான்“ ராம் கண்கலங்கினான்.
“இது எப்போல இருந்து இருக்கு“
“இப்போ தான் குழந்தை பொறந்ததுல இருந்து.“
“வீட்டுல யாராவது இருக்காங்களா உங்க ரெண்டு பேரையும் தவிர..“
“இல்ல“
“நீங்க என்ன வேலை பார்க்குறிங்க.“
“வாட்ச்மேன் நைட்டீயூட்டி.“
“கவலைபடாதிங்க இது சின்ன மனநிலை மாற்றம் தான் சின்ன பொண்ணு சீக்கிரமே கல்யாணம், குழந்தை, பார்த்துக்க யாரும் இல்லாத சூழல், அப்பறம் நீங்க நைட் போயிடுவிங்க பகல்ல படுத்து தூங்குவிங்க. காலையில இருந்து அந்த குழந்தைய வச்சிக்கிறது பார்த்துக்குறது ஒரு மாதிரி ஸ்டரஸ்ச கிரியட் பண்ணும். குழந்தை பிறந்த பெண்களுக்கு எல்லாம் ஏற்படுற சில ஹார்மோன் சேஞ்சஸ்சால சில மனநிலை மாற்றங்களும் ஏற்படும். திடீர்னு கத்துவாங்க, திடீர்னு அழுவாங்க, குழந்தைய போட்டு அடிப்பாங்க. அந்த காலத்துலயெல்லாம் குழந்தை பொறந்தா வீடே கொள்ளத அளவுக்கு ஜனங்க நிறம்பி இருப்பாங்க அப்பாயி, அம்மாயின்னு இரண்டு கிழவி வெத்தலைய கொழைச்சி போட்டுகிட்டு புள்ளைய மாத்தி மாத்தி கொஞ்சிக்கிட்டு கிடக்குங்க. புள்ள பெத்த அம்மாவுக்கு எந்த கஷ்டமும் இருக்காது. அது மட்டுமா பச்ச ஒடம்புகாரின்னு சொல்லி பதினைஞ்சு பேரு சேவை பண்ணுவாங்க. இப்போ எதுவும் கிடையாது புருஷன், பொண்டாட்டி, புள்ளனு சுருங்கி போச்சு. அது தான் பெரும்பாலானா மனவியாதிக்கு காரணம்.“
சத்தியேந்திரன் காவ்யாவை அழைத்து சிறிது பேசினான். அவள் அவ்வளவாக முகம் கொடுத்துகூட பேசவில்லை எங்கோ பார்த்துக்கொண்டு இருந்தாள்.
“போஸ்ட்பேட்டம் டிப்ரசன்..“ என்றான் சத்தியேந்திரன். ராம் விழித்தான் “இதுவும் ஒருவித மனநிலை பாதிப்பு தான். நான் சொன்னேன் இல்லையா குழந்தை பிறந்த பெரும்பாலான தாய்மார்கள் சந்திக்கும் பிரச்சனை தான். அதிகபடியான தனிமை, சோர்வு, இறுக்கம் இதெல்லாம் தான் இதுக்கு காரணம்.“
“சார் பயமா இருக்கு?“
“பயப்படாதிங்க ஒருவாரம் அவங்களுக்கு ரெஸ்ட் கொடுங்க சரியாகிடுவாங்க. நான் சில மருந்து மாத்திரைகள் எழுதி தரேன் சரியா கொடுங்க..“ ஆறுதல் படுத்தி அனுப்பி வைத்தான் சத்தியேந்திரன்.
இவை நடந்து ஒருமாதம் கழிந்த போது வந்த அந்த செய்தி சத்தியேந்திரனை அதிர செய்தது.
திருமலை கண்மணியின் இரத்தம் முழுவதும் திகிலை பரப்பும் படி பேசினார். “இத நான் உன்கிட்ட சொல்ல வேண்டாம்னு தான் நினைச்சேன், ஆனா இந்த காரணம் தெரிஞ்சா நீ முழு மனசோட பிரிஞ்சி போவங்கிறதுனால தான் சொல்றேன். நீ எந்த குற்ற உணர்ச்சியும் இல்லாம..... அப்பறம் சத்தியேந்திரன் ஆசையும் ஒன்னு இதுல இருக்கு, நீ இன்னொரு கல்யாணம் பண்ணிக்கனும்.“
கண்மணிக்கு கோபம் தலைக்கு ஏறியது. “போதும் நிறுத்துங்க..“ அவளை மறந்து கத்திவிட்டாள். சற்று நிதானம் ஆகிய பின் “ ஐ அம் ஸாரி, நீங்க சொல்ல வந்தத சொல்லுங்க“
“இதுக்கே இப்படி எமோசன் ஆனா எப்படி உன் அப்பா, உன் மாமியார் சாவுக்கு காரணமே உன் புருஷன்னு தெரிஞ்சா அதுக்கு எப்படி பிகேவ் பண்ணுவ.“ இவன் போடும் புதிர்கள் கண்மணியை கதிகலங்க செய்தது, நெஞ்சில் யாரோ கடப்பாறையால் குத்துவது போன்ற வலி தொண்டைக்குழிகள் கவ்வியது. உமிழ் இல்லாமல் நா வறண்டது.
திருமலை மீண்டும் பேசினார் “கண்மணி உன் புருஷன் கண் முன்னாடி தான் உன் அப்பா, உன் மாமியார் இறந்துருக்காங்க அது தான் உனக்கு தெரியும்“ சற்று நிறுத்தி “கொலை செஞ்சது உன் ஹஸ்பண்டு தான்.“
கண்மணிக்கு பூமியெங்கும் இருண்டது. இவன் என்ன சொல்கிறான், வேண்டும் என்றே சொல்கிறானா, சத்யா அப்படி பட்டவனா, சத்தியமாக கிடையாது. இவன் பொய் சொல்கிறான், கடவுளே இது எல்லாம் கனவாகி போகிவிடகூடாதா நான் இந்த திருமலையை சந்திக்காமலே இருந்திருக்கலாமே.
“கண்மணி அது அவனா செய்யல? அது எப்படி சொல்றது சத்யாவுக்கு அவங்கயெல்லாம் வேற மாதிரி தெரிஞ்சாங்க உங்க அப்பாவுக்கு சின்ன அட்டாக் தான் வந்திருக்கு சத்தியேந்திரன் நினைச்சிருந்தா காப்பாத்திருக்கலாம். அந்த நேரம் அவனுக்கு எப்போதும் வர இஸ்யூ வந்திருக்கு. அவன் கண்ணுக்கு உங்க அப்பா அவனுக்கு தொல்லை தர உருவமா தெரிஞ்சதும் தலகாணியால புஷ் பண்ணிருக்கான்.“
கண்மணியின் இரத்தம் உறைந்தே போனது. தலையில் யாரோ பாறாங்கல்லை தூக்கி போட்டது போல இருந்தது. திருமலையின் வார்த்தைகள், என் அப்பா எனக்காகவே எல்லாம் செஞ்ச என் அப்பா, சத்யாவ கல்யாணம் பண்ணிக்கிறது கூட என் அப்பாவுக்கு பிடிக்கல அப்படியும் என் சந்தோஷம்…. அய்யோ நல்லா இருந்தாங்களே. சத்யா கூட எனக்கு அப்பா கிடையாது நான் உங்கள அப்பான்னு தான் கூப்பிடுவேன்னு அன்ப பொழிஞ்சானே, அப்படி இருக்க அவன் இப்படி... வாய்விட்டு கதறியே விட்டாள். “அப்பா நான் பாவி.. அய்யோ“ அந்த கேண்டீனில் அரட்டை அடித்துக்கொண்டிருந்த சில நர்ஸ்கள், பேசண்டுக்கு பார்சல் வாங்க டோக்கன் எடுத்து கொண்டிருந்த ஒரு சிலர், சாப்பிட்டு கொண்டிருந்தவர்கள், காபி குடிக்க வந்தவர்கள் என இருந்த அத்தனை பேருக்கும் பக்கென்று ஆகியது கண்மணியின் அலறலால்.
“கண்மணி.. கண்மணி.. கண்மணி..“ அழைத்து அழைத்து சோர்ந்து போனார் திருமலை. கண்மணி அழுவதை நிறுத்தவில்லை விம்மி கொண்டே இருந்தாள்.
“இதுக்கு தான் இதுக்கு தான்.. நீ காரணம் தெரியாமையே பிரிஞ்சிடு அது தான் நல்லது உனக்கு“, என்று தன் இருக்கையை விட்டு எழுந்தார். கண்மணி கண்களை துடைத்துக்கொண்டு தன்னை நிதானித்துக்கொண்டு “சார் உட்காருங்க? சொல்லுங்க“ என்றாள்.
திருமலை யோசித்துக்கொண்டு நின்றார். “உட்காருங்க சார்.“ திருமலை அமர்ந்தார். காபி வந்தது இருவராலும் எப்படி அதை சுவைக்க முடியும். திருமலை தன் தொண்டைக்குழியை நனைத்து கொள்ள சிறு தண்ணீரை அருந்தினார். மீண்டும் திருமலையே தொடர்ந்தார்.
“கண்மணி உன் மாமியாரையும் கட்டில்ல இருந்து இழுத்து தள்ளுனது சத்யா தான், அவனால இரண்டு உயிர் போயிடுச்சி இனிமே எந்த உயிரும் போககூடாதுன்னு அவன் நினைக்கிறான். முக்கியமா உன்னோட உயிர்..“
கண்மணிக்கு என்ன சொல்வது என்ன செய்வது இப்படியே போதும் என்று நிறுத்திவிட்டு எழுந்து சென்று விடாலாமா, தன் உயிரான அப்பாவையே கொன்று இருக்கிறானே. கொலைக்காரான் அவனோடு திரும்பவும் வாழ போகிறாயா கண்மணி, எத்தனை வஞ்சத்தை வைத்து இருந்திருக்கிறான். எப்படி அவனுக்கு மனசு வந்தது இப்படி இரண்டு உயிர்களை எடுக்க. என் அம்மா கேட்டால் என்ன ஆவாள்?தூக்கிட்டு கொண்டாலும் சொல்வதற்கு இல்லை. என் தம்பி கொலையே செய்து விடுவானே அய்யோ கடவுளே என்னை இப்படி நட்டாத்தில் நிறுத்தி விட்டாயே, மனம் எதை எதையோ புலம்பி தீர்க்க கண்மணி ஒரு கேள்வியை கேட்டாள் திருமலையிடம்.
“சத்தியேந்திரன் பைத்தியமா?“
“ஹிம்..“சலித்துக் கொண்டார். திருமலை “பைத்தியத்துக்கு வைத்தியம் பார்க்குற பைத்தியகார டாக்டருக்கு பைத்தியம் பிடிச்சா அந்த பைத்தியகார டாக்டர் வைத்தியம் பார்க்க எந்த பைத்தியகார டாக்டர்கிட்ட போவாரு இத சாதாரணமா சொல்லிட்டு கடந்து போயிடுவாங்க ஆனா இதுல நிறைய வலி இருக்கு அது தான் உண்மையா உன் புருஷன் வாழ்க்கையில நடந்துருக்கு“
“சத்தியேந்திரனுக்கு சிசோஃபரினியா மனசிதைவு நோய்“
கண்மணி கலங்கிவிட்டாள். இதை பற்றி கொஞ்சம் சத்தியேந்திரன் சொல்லி கேள்வி பட்டிருக்கிறாள். ஆமாம் அவன் பேசிய போது நான் சரியாக கவனிக்கவில்லை. ஏதோ டீவியில் பார்த்துவிட்டு சொல்லி கொண்டிருந்தானே, வெளிநாட்டு வாலிபன் ஒருவன் இந்த வியாதியால் பாதிக்கபட்டு ரோட்டில் இருந்தவர்களை சுட்டு தள்ளிவிட்டான் என்று சொன்னது எல்லாம் நியாபகம் வர, ஆமாம் சரிதான் அதை பற்றி சொல்ல வாயெடுத்த போது தான் நான் சத்யா வாயடைத்தேன் எதுவும் பேசதே இது ஹாஸ்பிட்டலோ கிளினிக்கோ அல்ல என்று. கண்மணியின் மனகுமுறலை களைக்க திருமலை தொடர்ந்தார். “இந்தியாவுல ஒன்மில்லியன் பீப்பில் அப்பக்ட் ஆகுறாங்க சிசோஃபரினியாவால, ஆனா சில கேஸ்சஸ் மட்டும் ரொம்ப எக்ஸ்டீரிம் லவளுக்கு போகுது அதிகமா ஆண்கள தான் பாதிக்குது. சிசோஃபரினியா சிப்ளிட்டிங் மைண்ட்டு சொல்லலாம். உடனே சிபிலிட் பார்ஸ்னாலிட்டி டிஸ் ஆர்டர் கிடையாது, ஆனா அது மாதிரி சில சிம்டம்ஸ் இருக்கும். இதுல மூனு பேசஸ் இருக்கு புரேட்ரோமல், ஆக்டிவ் ஸ்டேஜ், ரெஸிடோல்.
போர் டைப் சிசோஃபரினியா. பேரனாய்டு இது தான் காமனா எல்லாரையும் அட்டாக் பண்ணும். கேட்டடோனியா, ஹேப்ரனிக் இது தான் சத்தியேந்திரன அப்பக்ட் பண்ணிருக்கு. சத்யாக்குள்ள மூனு சிம்டம்ஸ் இருக்கும் பாசிட்டிவ், நெகட்டிவ், டிஸ்ஆர்கனைஸ்டு.
நெகட்டிவ்ல ஸ்பீச் அண்ட் பீஹேவியர், பாசிட்டிவ் ஆலுஸ்னேசன் அப்படினா என்னனு தெரியுமா அவங்களுக்கு மட்டும் வித்தியாசமான ஸ்மெல் வரும், அவங்களுக்கு மட்டும் எதாவது குரல் கேட்கும், பழையபடி இருக்கமாட்டாங்க. எல்லாமே மாறிபோயிடும் வித்தியாசமா நடந்துப்பாங்க அவங்களே கற்பனை பண்ணிப்பாங்க ஒருத்தர இன்னொருத்தரா. இது டிபிக்கல்டா போகும் போது உயிர்கூட போகும். இத சத்யா கவனிச்சி கவனிக்கமா விட்டுட்டாரு அவருக்கு இந்த வியாதி ஒரு வருஷமா இருக்கு. இது பைனல் ஸ்டேஜ்… இதுக்கு ஒரு வகை காரணம் நீ தான்.“
“நானா??“
“ஆமாம் சொல்றேன்.. உன்ன இன்னொரு ஆளா நினைக்க ஆரம்பிச்சிருக்காரு.. இரண்டு வருஷத்துக்கு முன்னாடி காவ்யா கேஸ் அட்டன்ட் பண்ணுனாரு சத்யா…“
இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்…
“சார்… நான் ராம்..“ சத்யாவின் தனி கிளினிக்கிற்கு வந்திருந்தான் ராம்.
“உட்காருங்க ராம். என்ன ப்ராப்ளம்“
ராம் தயங்கி தயங்கி சொன்னான். “சார் எனக்கு இல்ல வெளியில உட்காந்திருக்க என்னோட ஒய்ப்க்கு.“ சத்தியேந்திரன் கண்ணாடி டோர் வழியே எட்டி பார்த்தான் மிகவும் சிறிய பெண்ணாக இருந்தாள் பார்ப்பதற்கு. கையில் பிறந்து இரண்டு வாரமே ஆன கைக்குழந்தை வேறு. குழந்தை அழுதுக்கொண்டே இருந்தது, அவள் எங்கோ பார்த்துக்கொண்டு இருந்தாள்.
“அவங்களா?“ என்றான் சத்தியேந்திரன்.
“ஆமாம் சார்..“
“ரொம்ப சின்ன வயசா இருக்காங்க..“
ராம் சற்று யோசித்தான் “லவ் மேரஜ் வீட்டுக்கு தெரியாம ஓடி வந்து கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டோம். அது கொஞ்சம் பெரிய இடத்து பொண்ணு அவங்க வீட்டுல கட்டட வேலைக்கு போயிருந்தப்போ இரண்டு பேரும் காதலிச்சோம். நான் வேண்டாம்னு தான் சொன்னேன் அது தான் என்கூட வந்துட்டு.“
எதார்த்தமாக பேசினான் ராம்.
“மை காட்.. எத்தனை வயசு மைனரா, மேஜரா..“
“மேஜரு தான் சார் பதினெட்டு வயசு“
பெருமூச்சுவிட்டான் சத்தியேந்திரன் “இப்போ உங்களுக்கு என்னவேணும்..“
“சார் அவ பெரிய இடம் அந்த மாதிரி என்னால வச்சிக்க முடியல, ஆனா எந்த குறையும் இல்லாம தான் வச்சிகிட்டேன். குழந்தை பொறந்தது அதுல இருந்து ஒரு மாதிரி நடந்துக்குறா, எதுக்கு எடுத்தாலும் கோபப்படுறா பிஞ்சு குழந்தைய போட்டு அடிக்கிறா கழுத்தை நெரிக்கிறா. என்னையும் அடிச்சி இதோ பாருங்க தையல் போடுற அளவுக்கு வந்துட்டு“ ராம் நெத்தியை காட்டினான்.
“சார் அவள ரொம்ப லவ் பண்றேன் சார். அவ இல்லனா நான் உயிரோடையே இருக்க மாட்டேன் சார் நீங்க தான்“ ராம் கண்கலங்கினான்.
“இது எப்போல இருந்து இருக்கு“
“இப்போ தான் குழந்தை பொறந்ததுல இருந்து.“
“வீட்டுல யாராவது இருக்காங்களா உங்க ரெண்டு பேரையும் தவிர..“
“இல்ல“
“நீங்க என்ன வேலை பார்க்குறிங்க.“
“வாட்ச்மேன் நைட்டீயூட்டி.“
“கவலைபடாதிங்க இது சின்ன மனநிலை மாற்றம் தான் சின்ன பொண்ணு சீக்கிரமே கல்யாணம், குழந்தை, பார்த்துக்க யாரும் இல்லாத சூழல், அப்பறம் நீங்க நைட் போயிடுவிங்க பகல்ல படுத்து தூங்குவிங்க. காலையில இருந்து அந்த குழந்தைய வச்சிக்கிறது பார்த்துக்குறது ஒரு மாதிரி ஸ்டரஸ்ச கிரியட் பண்ணும். குழந்தை பிறந்த பெண்களுக்கு எல்லாம் ஏற்படுற சில ஹார்மோன் சேஞ்சஸ்சால சில மனநிலை மாற்றங்களும் ஏற்படும். திடீர்னு கத்துவாங்க, திடீர்னு அழுவாங்க, குழந்தைய போட்டு அடிப்பாங்க. அந்த காலத்துலயெல்லாம் குழந்தை பொறந்தா வீடே கொள்ளத அளவுக்கு ஜனங்க நிறம்பி இருப்பாங்க அப்பாயி, அம்மாயின்னு இரண்டு கிழவி வெத்தலைய கொழைச்சி போட்டுகிட்டு புள்ளைய மாத்தி மாத்தி கொஞ்சிக்கிட்டு கிடக்குங்க. புள்ள பெத்த அம்மாவுக்கு எந்த கஷ்டமும் இருக்காது. அது மட்டுமா பச்ச ஒடம்புகாரின்னு சொல்லி பதினைஞ்சு பேரு சேவை பண்ணுவாங்க. இப்போ எதுவும் கிடையாது புருஷன், பொண்டாட்டி, புள்ளனு சுருங்கி போச்சு. அது தான் பெரும்பாலானா மனவியாதிக்கு காரணம்.“
சத்தியேந்திரன் காவ்யாவை அழைத்து சிறிது பேசினான். அவள் அவ்வளவாக முகம் கொடுத்துகூட பேசவில்லை எங்கோ பார்த்துக்கொண்டு இருந்தாள்.
“போஸ்ட்பேட்டம் டிப்ரசன்..“ என்றான் சத்தியேந்திரன். ராம் விழித்தான் “இதுவும் ஒருவித மனநிலை பாதிப்பு தான். நான் சொன்னேன் இல்லையா குழந்தை பிறந்த பெரும்பாலான தாய்மார்கள் சந்திக்கும் பிரச்சனை தான். அதிகபடியான தனிமை, சோர்வு, இறுக்கம் இதெல்லாம் தான் இதுக்கு காரணம்.“
“சார் பயமா இருக்கு?“
“பயப்படாதிங்க ஒருவாரம் அவங்களுக்கு ரெஸ்ட் கொடுங்க சரியாகிடுவாங்க. நான் சில மருந்து மாத்திரைகள் எழுதி தரேன் சரியா கொடுங்க..“ ஆறுதல் படுத்தி அனுப்பி வைத்தான் சத்தியேந்திரன்.
இவை நடந்து ஒருமாதம் கழிந்த போது வந்த அந்த செய்தி சத்தியேந்திரனை அதிர செய்தது.
