Your browser does not support JavaScript!

லாகின் செய்வதில் சிரமம் இருப்பவர்கள் தொடர்பு கொள்ள வேண்டிய மின்னஞ்சல் - sahaptham@gmail.com


BL NOVEL ஒற்றை நிலவின் மேல் இரண்டு மேகங்கள் - Tamil Novel

Status
Not open for further replies.
ஒற்றை நிலவின் மேல் இரண்டு மேகங்கள்.

நிலவு
- 30

மெல்லிய வெளிச்சம் தரணியெங்கும் பரவ அப்பொழுது தான் புலர்ந்து கொண்டிருந்தது காலைப் பொழுது கண்ணுக்கெட்டிய தூரம்வரை பச்சைப்பசேல் என்ற புல்வெளி மலை மகளைப் போர்த்தியிருக்க வெண்பஞ்சு போல் பனி்மூட்டங்கள் அந்த மலை மகளை தொட்டுத் தழுவதும் சற்று விலகுவதுமாய் விளையாடிக் கொண்டிருந்தன. தன் செங்கதிர்களைப் பரப்பி கீழ் வானை சிவக்க வைத்தவனாய் சூரிய நாயகன் மெல்ல மேலெழத் தொடங்க பனிமூட்டங்களோ மலை மகளை விட்டு விலக முடியாமல் அதனுடன் ஒட்டிக் கொள்ள துடித்திருக்க அப்போது அந்த மேகமூட்டங்களுக்கு இடையே வானிலிருந்து இறங்கிய தேவதையாய் வெண்ணிற ஆடை உடுத்தி வெண்மலர்களை மகுடமாய் தலைக்குச் சூடியவளின் கார்கூந்தல் காற்றிலாட மெல்லிய வெண்ணிற கையுறை அணிந்த நுனி விரலால் நதிபோல் நீண்ட தன் ஆடையை தூக்கிப் பிடித்தவாறு அணங்கவளோ அவனை நோக்கி மெல்ல அடிவைத்து வர அவள் அழகில் மயங்கி தங்களின் விளையாட்டை மறந்து அவளையே ரசித்தவாறு அந்த அழகுப் பதுமைக்காக வழி விட்டு விலகி நின்றன அந்த வெண்பஞ்சு மேகங்கள். கருநிற சூட்டில் ஆணழகனாய் கைகள் சிவப்பு ரோஜாக்களை ஏந்தியிருக்க வாய் கொள்ளாச் சிரிப்போடு முகம் முழுக்க சந்தோசம் பரவியிருக்க நாயகன் விழிகளோ அந்த அணங்கின் மேலிருக்க அவனிடம் நெருங்கிய அந்த அழகியின் வதனமோ மகிழ்ச்சியை முழுதாய் தொலைத்து வாடிய மலராயிருந்தது. பெண்ணவளின் களையிழந்த முகத்தினைக் கண்ட அந்த நொடி காளையின் மனமும் மகிழ்ச்சியைத் தொலைத்தது. அவளை நெருங்கி தன் மார்போடு அணைத்து அவள் பிறைநுதலில் தன் இதழ்களை பதித்தவனின் ஸ்பரிஷத்தை தனக்குள் நிறைத்துக் கொண்டாள் பாவை. தன் கைகள் ஏந்தியிருந்த அந்த அழகிய ரோஜாக்களை கொண்ட மலர்கொத்தை அவள் கைகளில் கொடுக்க அதனை வாங்காது பெண்ணவளோ சட்டென்று அவனை விட்டு விலக நாயகனும் புரியாமல் கேள்வியாய் நோக்கினான். அவன் விழிக் கேள்விக்கு பதில் சொல்ல முடியாதவள் லேசாக நீர் திரையிட்ட கண்களுடன் அவ்விடத்திலிருந்து திரும்பி நடக்க அவளை அழைத்துக் கொண்டே அவனும் பெண்ணவளை பின் தொடர்ந்தான் சென்றவளோ அங்கே மணக் கோலத்திலிருந்த பாவையின் வளைகரத்தைப் பற்றியவளாய் தன்னைத் தொடர்ந்தவன் முன் வந்தாள். நாயகனோ தன் தேவதையையும் அவள் கைப்பற்றி வந்த அந்த வளைகரத்தவளையும் கண்டு தடுமாறி நிற்க சட்டென்று நாயகனின் கைகளிலிலிருந்த மலர்கொத்தை பிடுங்கி வளைகரத்தவளுக்குப் பரிசாய் கொடுத்தவள் காளையின் வலிய கரத்தை தன் மென்கரங்களில் ஏந்தி வளைகரத்தாளின் கைகளை தன் மறுகரத்தால் எடுத்தவள் உதட்டில் புன்னகையிருக்க கண்களில் நீர் நிறைந்திருக்க உள்ளம் முழுக்க ரணமாய் வலிக்க இருகரங்களையும் இணைத்தவள் மனதார வாழ்த்திய மறுநொடி அவர்களை விட்டு விலகிச் செல்ல தாங்க முடியாத காளையவனோ தன் கரங்களோடு இணைந்திருந்த வளைகரத்தவளின் கரங்களை உதறிவிட்டு

"என்னை விட்டுப் போகாதே உன்கூட என்னையும் கூட்டிட்டுப் போயிடு நீ இல்லாத வாழ்க்கையை என்னால நினைச்சுப் பார்க்கவும் முடியாது போகாதே வேண்டாம்மா என்னை விட்டுப் போகாதே" அவள் பின்னோடே கெஞ்சிக் கொண்டு அவனும் நடக்க ஆனால் பாவையவளோ நடையை நிறுத்தாது வேகமாக நடந்து கொண்டே

"போயிடுங்க உங்க வாழ்க்கை நான் இல்லை உங்களுக்காக உங்களையே நினச்சிட்டிருக்க உங்க வாழ்க்கை அதோ அங்க இருக்கு" கைகளை நீட்டி வளைகரத்தவளைக் காட்டியவள் அவன் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போதே சிறிது நேரத்தில் காற்றோடு காற்றாக கரைந்து அவளுக்காய் வழிவிட்ட அந்த வெண்பஞ்சு மேகங்களுக்குள்ளே மறைந்தவள் அவனை விட்டு தொலைதூரமாய் சென்றுவிட்டாள். தாங்க முடியாதவன் தன்னை மறந்து

"என்னை விட்டுப் போகாதே திரும்பி வந்துவிடு" எனக் கத்திக் கொண்டே மண்ணில் மண்டியிட்டவன் தன் முகத்தில் அடித்துக் கொண்டு கதறித்துடித்தான்.

"ஆ... ஐயோ டேய் மச்சான் என்னடா ஆச்சு ஏன்டா இப்படிக் கத்திட்டிருக்கே." பக்கத்தில் படுத்திருந்த சங்கர் அடித்துப் பிடித்துக் கொண்டு எழுந்தான்.

"நீ இல்லாம நானில்ல என்னை விட்டுப் போகாதே......." ஆதித்யன் தூக்கத்தில் ஏதோ பிதற்றிக் கொண்டிருக்க அவனை தட்டி எழுப்பினான் அவன் நண்பன்.

"தாரா வந்துடும்மா தாரா....." கத்திக் கொண்டே எழுந்தமர

"தாராவா அவ எங்கடா இங்க வந்தா நாம இப்போ கெஸ்ட் ஹவுஸ்ல இருக்கம் மச்சான் அவ வீட்ட இருக்கிறாடா அதுவும் நல்ல தூக்கத்துல இருப்பா ஆனால் நீதான் என் தூக்கத்தை கலச்சுட்ட போடா" சங்கரின் பதிலில் எதுவும் புரியாதவனாய் சுற்றுமுற்றும் தன் தாராவைத் தேட அவன் கண்களில் அவன் மனையாள் சிக்கவில்லை. 'அப்போ உண்மையிலே என் தாரா என்னை விட்டுப் போயிட்டாளா ஐயோ' அவனின் முகத்தில் ஆயிரம் உணர்ச்சிகள் பிரதிபலிக்க அதனைப் பார்த்திருந்த சங்கரோ அவன் தோளை தட்டியவனாய்

"டேய் மச்சி ரிலெக்ஸ்டா ஏதாவது கனவு கண்டாயா?"

"ஆ.... ஆ..." ஆதித்யன் அப்போதும் தடுமாற

"டேய் ஆதி ஏதாவது கனவு கண்டாயா?'' சங்கரும் சற்று உரக்கக் கேட்க தன்னிலை அடைந்தவன்

"ஓ... ஓம் மச்சான் ஒரு கெட்ட கனவு" யோசனையுடனே கூற

"என்னடா என்னாச்சு?"

"என் தாரா என்னை விட்டுப் போற மாதிரி அதுவும் இன்னொருத்தியோட கையில என்கைய சேர்த்து வச்சுட்டு இதுதான் உன் வாழ்க்கை நான் இல்லை என்று சொல்லிட்டு காற்றோட காற்றாய் கரைஞ்சு அந்த மேகத்தோட மறஞ்சு போயிட்டாடா. கெட்ட கனவுடா அதான் மனசுக்கு ஒருமாதிரி இருக்கு."

"டேய் மச்சி கெட்ட கனவேதான்டா"

"ஏன்டா எனக்கு இப்படி ஒரு கனவு வந்துச்சு?

"இதுக்கு என்ன பதில் சொல்லுறதென்றே தெரியல்லடா ஆனால் டைம் பார்த்தியா ஐஞ்சு மணி. விடியக் காலை கனவு பலிக்கும் என்று சொல்லுவாங்களேடா"

"டேய் நானே டென்ஸன்ல இருக்கேன் இதுல நீ வேற பொம்பள மாதிரி இந்த மூடத்தனமான கதைகள நம்பிக்கிட்டு இங்கப்பாருடா மச்சான் இது வெறும் கனவு அவ்வளவுதான் அதெல்லாம் பலிக்காது"

"நான் சொன்ன மாதிரி அவ உன்னை விட்டுப் போக முடிவெடுத்துட்டாளோ என்னவோ."

"என்னடா சங்கர் இப்படி சொல்லுற அப்போ என் தாரா என்னை விட்டுப் போயிடுவாள் என்று சொல்லுறாயா? அதனாலதான் எனக்கு இந்த கனவு வந்துச்சுன்னு சொல்லுறாயா?"

"அப்படித்தான் என்று உறுதியா சொல்லல்ல ஆனால் அப்படியும் இருக்கலாம்தானே மச்சான். அதுக்கான வாய்ப்பு அதிகம்டா ஏன்னா விடியக்காலயில வேற கண்டிருக்க அதுமட்டுமில்லடா உன்னோட ஏற்கனவே சொன்னேனில்ல அவ அந்த முடிவை எப்பவோ எடுத்துட்டான்னு அதனாலதான் அப்படிச் சொல்றேன்"

"அவ அந்த முடிவை ஏற்கனவே எடுத்திருந்தாதான் மச்சி ஆனால் என்னோட எக்ஸிடென்ட் அவளோட எண்ணத்தை மாத்திடுச்சு. என்னை விட்டுப் போகனும் என்று நினச்சிருந்தால் அவ்வளவு அக்கறையா பார்த்துக்க வேண்டிய அவசியமும் இல்லையேடா அதுமட்டுமில்ல எத்தனை நேர்ச்சை எத்தனை விரதமென்று கோயில் கோயிலா போகவும் தேவல்லையேடா. என்னை எப்படியெல்லாம் பார்த்துக்கிட்டா என்று உனக்கும் தெரியும்தானே அதுக்குப் பிறகு என்னை விட்டுப் போக அவ நினைக்கவே இல்லையே. இது சும்மா ஏதோ கெட்ட கனவு அவ்வளவுதான் அப்படி என் தாரா என்னை விட்டுப் போக மாட்டா"

"ஆதி உனக்கே நல்லாத் தெரியும் நயனி உன்னை விரும்புறா நீ் அவளை அவ்வளவு வெறுத்தப்போவும் சிரிச்சுக்கிட்டே உனக்கான ஒவ்வொன்றையும் பார்த்துப் பார்த்து செஞ்சா அதுவும் நீ நல்லாயிருக்கும் போதே, அப்படிப்பட்டவ உனக்கு அவ்வளவு பெரிய எக்ஸிடென்ட் ஆகி நீ கஷ்டப்படுறப்போ உன்னைப் பார்த்துட்டு அவ சும்மா இருந்திருப்பாளா? இல்லை உன்னை விட்டுப் போகனுமென்று நினச்சிருப்பாளா? நீயே சொல்லு அவ உன்னை உண்மையா காதலிக்குறா. நீ எப்படியோ போ என்று அவளால எப்படி விட்டுட்டுப் போக முடியும் அதனாலதான் நீ் பூரணமா குணமானதும் போக நினச்சிருப்பா. அதுக்காகத்தான் அதையெல்லாம் அவ செஞ்சிருக்கா. இப்படி யோசிச்சுப்பாரு உனக்கே உண்மை விளங்கும்."

"இல்லடா அவ அதுக்காக அப்படி செஞ்சிருக்க மாட்டா அவளுக்கு என்னை விட்டுப் போற ஐடியா எல்லாம் இல்லை நான் அவளை கடுமையா ஹேர்ட் பண்ணிருக்கேனில்ல அதனால சும்மா என்னை பயம் காட்டுறதுக்கு அவ விளையாடிருப்பா."

"விளையாடிருப்பாளா? இந்த விசயத்துல என்ன மச்சான் விளையாட்டு நீ என்ன லூசா? நீதான் எல்லாத்தையும் விளையாட்டா எடுத்துக்கிறாய் விளையாட்டு வினையானாத்தான் உனக்குத் தெரியும். மொறைக்காத நான் உண்மையத்தான் சொல்லுறன். சரி நீ சொல்லுற மாதிரியே இருக்கட்டும் இப்போ திடீரென்று உனக்கு ஏன் இந்தக் கனவு, மச்சான் நமக்கு வார கனவுக்கெல்லாம் கட்டாயம் ஏதோ ஒரு அர்த்தம் இருக்கும் அதுவும் விடியக் காலையில கண்டிருக்க அதான் கொஞ்சம் யோசனையா இருக்கு? மூடத்தனம் அது இதென்று சொல்லுற ஆனாலும் எனக்கு மனசுல ஏதோ தப்பா படுகுதுடா ஒன்றுமில்லாட்டி சந்தோசம்தான் ஆனால் இருந்துட்டா ஒருவேளை நீ கண்ட மாதிரியே நடந்துட்டா என்ன பண்ணுவ?"

"என்னடா பயமுறுத்துற அப்போ இந்த கனவு பலிச்சிடுமா அவ என்னை விட்டுப் போயிடுவாளா? சேச்சே நிச்சயமா என் தாரா என்னை விட்டுப் போக மாட்டாடா. அவளால என்னை விட்டுப் போக முடியாது."

"கடும் நம்பிக்கைதான் உன் தாரா..... போகமாட்டா ஓகே, அதுசரி அவ உன் தாராவாகுறதுக்கு உன் விருப்பத்தை முதல்ல நயனிக்கிட்ட சொல்லிட்டாயாடா?"

"அது வந்து......"

"என்னடா இழுத்துக்கிட்டு இருக்குற விசயத்துக்கு வாடா"

"இல்ல மச்சான், அன்றைக்கு சொல்லப் போனப்போதான் அவ மழையில நனஞ்சு காய்ச்சல் வருத்தமென்று அதுல சொல்ல முடியாம போச்சு அதுக்குப் பிறகு அவ என்னை விட்டு லேசா விலக தொடங்கின மாதிரி இருந்துச்சுடா. எப்படி அவளுக்கு என்னை, என் விருப்பத்தை விளங்கப்படுத்துற என்று குழம்பியே சொல்லாம விட்டுட்டேன். அதுக்குப் பிறகு எனக்கு எக்ஸிடென்ட் ஆனப்போ என்னை கண்ணுக்குள்ள வச்சுப் பார்த்துக்கிட்டா அப்பப்போ என் லவ்வ அவகிட்ட சொல்லத் தோனும் ஆனால் எதுவோ ஒன்று என்னைத் தடுத்துடும் அந்த விபத்துலயிருந்து வெளிய வந்த பிறகு சொன்னா கடமைக்கு சொல்லுறதா நினைச்சுக்குவாளோ என்றுதான்டா இவ்வளவு நாளும் சொல்லாம இருக்கேன்."

"இங்கப்பார்டா சில விசயத்தை அப்பவே சொல்லிடனும் ஆறப் போட்டு நேரம் பார்த்து சொல்ல நினச்சா காலம் கடந்து போயிடும் ஏன் சொல்ல முடியாம கூட போயிடும்டா. இப்ப பாரு இந்தமாதிரி ஒரு கனவும் கண்டிருக்க அதான் கொஞ்சம் பயமாயிருக்குடா இனியும் நேரத்தை கடத்தாம இன்றைக்கே சொல்லிடு அதுவும் வீட்டுக்குப் போன உடனே என்ன ஓகேவா?"

"வீட்டுக்குப் போனதுமா?"

"ஏன் நல்ல நேரம் பார்க்கனுமா? வீட்டுக்குப் போனதும் நேரா உங்க ரூமுக்குப் போற நயனிக்கிட்ட உன்னோட மொத்த காதலையும் கொட்டுற என்ன?"

"இல்லடா அவ என்ன மூட்ல இருக்காளோ?"

"இப்படியே பார்த்துட்டிரு பிறகு கிழவனாயிடுவ அதுக்குப் பிறகு என்னத்தைச் சொல்லிகிட்டு. டேய் ஆதி நீ இன்றைக்கு சொல்லாமவிட்ட நீ கண்டது நடக்கவும் வாய்ப்பிருக்கு. ஏன்னா நயனிப்புள்ள ஏற்கனவே இந்த முடிவ எடுத்தவதானே. அந்த கனவுல வந்த கல்யாணப் பொண்ணு நித்திலாவாக் கூட இருக்க வாய்ப்பிருக்கு மச்சான். உண்மையச் சொல்லு அந்த இன்னொருத்தி நித்திதானே ம்..... உனக்கென்ன..."

"திரிஷா இல்லேன்னா நயன்தாரா என்று சொல்லப்போறயா?"

"எவ்வளவு சீரியஸா கதச்சிட்டிருக்கும் போது ஜோக்கடிச்சிட்டிருக்க, டேய் மச்சி அத அப்படி சொல்லக்கூடாது நயனதாரா இல்லாட்டி நித்திலா இதுதான் கரெக்டா இருக்கும் ஹ்ம்..... நீ குடுத்து வச்சவன்டா"

"என்னடா லூசு மாதிரி கதைச்சிட்டிருக்க என் தாரா என்னை விட்டுப் போக மாட்டா ஆனால் சும்மா இருக்குறவள நீயே போக வச்சிடுவ போல இருக்கே. இங்கப்பாரு இந்த அவ இல்லாட்டி இவ என்ற கேஷெல்லாம் கிடையாது நானுள்ளவரை நயனதாரா மட்டுமே.

"நானுள்ளவரை நயனதாரா யப்பா படத்தோட டைட்டில விட உன்னோட டைட்டில் சூப்பரா இருக்குடா சும்மா பின்னுற மச்சான் பலே பலே" கைகளை தட்டிய சங்கரை முறைத்தவன்,

"நான் ஜோக்கடிக்குறதா சொல்லி இப்போ நீதான் ஜோக்கடிச்சிட்டிருக்க பீ சீரியஸ்டா மச்சான் நீயெல்லாம் என்ன ப்ரண்ட்டு போடா"

"ஓகே ஓகே நோ ஜோக்ஸ் பீ சீரியஸ் இங்கப்பாரு இப்போ நான் ரொம்ப சீரியஸாவே சொல்லுறேன் அன்றைக்கு உன்கிட்ட சொன்னதுதான். நீ விளையாட்டுத் தனமா இருக்குறடா தலைக்கு மேல வெள்ளம் போனதுக்குப் பிறகு சாணென்ன முழமென்ன மூழ்க வேண்டியதுதான். இதுதான் நான் உன் நண்பனா நலன்விரும்பியா உனக்கு வழங்கக்கூடிய ஒரே ஆலோசனை. அதனால நீ வீட்டுக்குப் போனதும் உன் தாராகிட்ட உன்னோட லவ்வ சொல்லுற அவ தரப்பொற இன்பத்தையும் சேர்த்து அள்ளுற ஓகே"

"ஓகே ஓகே ஆனால் எனக்கு இந்த இன்...பத்துல மட்டும்தான் ஒரு டவுட் நீ என்னத்தையோ மறைக்குற அது மட்டும் கன்போர்ம். என் டவுட் கிளியராகி உண்மை மட்டும் வெளிய வரட்டும் அந்த இன்பத்தை நானும் பார்த்துடுறேன் பிறகு உனக்கு துன்பம் ஸ்டார் மச்சி" ஆதித்யன் சீரியசாகச் சொல்ல

"அந்த இன்பத்துக்குப் பிறகு என்னையெல்லாம் நினைக்க மாட்ட ஏன்னா உன்னையே நீ மறந்துடுவ" ஆதித்யன் கண்ட கனவு அப்போதே நடந்தேறிக் கொண்டிருப்பதை அறியாத நண்பர்கள் இருவரும் சற்று நேரம் கேலியும் கிண்டலுமாக கதைத்துக் கொண்டிருந்தவர்கள் தங்களுடன் தங்கியிருந்த டீலர்ஸின் தேவைகளை கவனிக்கச் சென்றனர்.

வளரும்.....

கருத்துக்களுக்கு👇👇👇💙

 
ஒற்றை நிலவின் மேல் இரண்டு மேகங்கள்.

நிலவு - 31

கொழும்பைத் தாண்டிக் கொண்டிருந்தது தனலட்சுமியின் டொயோட்டா எக்ஸியோ. உறுதியாக ஒரு முடிவெடுத்து விட்ட போதும் தனக்கும் தன்னவனுக்குமான உறவு இன்றுடன் முற்றுப் பெறுவதை நயனதாராவால் அறவே தாங்கமுடியவில்லை. அதை நினைக்க நினைக்க கண்ணைக் கரித்துக் கொண்டு வந்தது. பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்த தனலட்சுமியை எண்ணி தன் கண்ணீரை அடக்கிக் கொண்டாள். ஆனாலும் இரண்டு சொட்டு விழி நீர் கன்னத்தை தாண்டி விழ அவசரமாக துடைத்தவள் தூங்குவது போல் கண்களை இறுக்க மூடி அவருக்கு மறுபக்கம் முகத்தைத் திருப்பிக் கொள்ள இருள் பிரியாத வானின் கருமையால் அவளுக்கு அது இலகுவாகவும் இருந்தது. ஆனால் அவள் மறைக்க நினைத்ததை அவளின் செயல்களை வைத்தே அவர் அறிந்து கொண்டார் என்பதை பாவம் நயனதாரா அறியவில்லை. அவளின் வயதையும் கடந்து வந்தவரல்லவா அந்த வயதான பெண்மணி. தனலட்சுமியும் இரண்டு மூன்று நாட்களாகவே அவளைக் கவனித்துக் கொண்டுதான் இருந்தார். எதையோ இழந்தவள் போல் நடமாடிக் கொண்டிருந்த நயனியும் அவள் வாடிய வதனமும் மற்றையவர்கள் அவளை பார்க்கும் போது வலுக்கட்டாயமாக உதட்டில் உறைய வைத்த புன்னகையும் கணவனிடம் லேசான விலகலும் தனலட்சுமியின் பார்வைக்குத் தப்பவில்லை. அது கணவன் மனைவியின் ஊடல் என எதுவும் கேட்காது அமைதியாக இருந்தார். ஆனால் இன்று அதுவும் தன் பேரன் வீட்டில் இல்லாத நேரமாக பார்த்து கோவில் காரியம் என மற்றையவர்களை நம்பவைத்து இதோ தன்னுடன் புறப்பட்டு வருவதைப் பார்த்ததும் இது வெறும் கணவன் மனைவி ஊடல் என தனலட்சுமியால் சாதாரணமாக நினைக்க முடியவில்லை. முந்திய இரவு நயனி ஊருக்குத் தன்னுடன் வரத் தயாரான போதே அதைப் புரிந்து கொண்டார் ஆனாலும் தன் மகள் வீட்டில் வைத்து கேட்க முடியாதவர் ஏதோ ஒன்று பெரியளவில் நடந்திருக்கிறது என்பதையும் புரிந்து கொண்டார் அப்போதும் அவர் எதையும் கேட்டுக் கொள்ளவில்லை சில உறவுகளுக்கு பிரிவுதான் அவர்களின் ஆழ்மனதினை எடுத்துரைக்கும் என்பதனால் அவரும் அமைதியாகவே இருந்தார். அவளுக்கும் ஒரு மாறுதல் வேண்டும் என்பதற்காக எதுவும் கேளாது அவளை தன்னுடன் அழைத்துக் கொண்டு இதோ புறப்பட்டும் விட்டார் இப்போது தன் முன்னே அழக்கூடாது என கண்ணீரை அடக்கப் பாடுபட்டுக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்ததும் தான் எண்ணியது உண்மைதான் என்பது அவருக்கு உறுதியானது. இதற்கு மேலும் கேட்காமல் இருக்க முடியாது என்று எண்ணியவராய்

"நயனாம்மா நயனா" என அவள் தோள் தொட சட்டென்று கண்களை திறந்த நயனி

"பாட்டிம்மா என்ன என்னாச்சு?"

"ஒன்னுமில்ல நான் உன்கிட்ட ஒன்று கேட்பேன் மறைக்காம சொல்லுவாயா?" ஒரு திடுக்கிடலுடன் கேள்வியாய் அவரை நோக்க

"உண்மையாவே நீ தீ மிதிக்கத்தான் வேண்டிக்கிட்டாயாம்மா? இல்லை....." அவர் முடிக்காமல் நிறுத்த

"......."

"என்னம்மா எதுவும் கதைக்காம இருக்க?" சில கணங்கள் மௌனம் சாதித்தவள் தன்னை சுதாகரித்துக் கொண்டு

"என்ன பாட்டிம்மா இப்படி கேட்டுட்டீங்க சாமி விசயத்துல என்ன உண்மை, பொய். சாமி என்றாலே உண்மை மட்டும்தானே. நான் தீ மிதிக்க வேண்டிக்கிட்டது உண்மைதான். ஆனால் ஏன் இந்தக் கேள்வி?" அவளை அர்த்தமாய் பார்த்தவர்

"அதுக்கு காரணமிருக்கு நீ சொல்லுறது உண்மையாக் கூட இருக்கலாம் ஆனால் எனக்கு என்னம்மோ நீ அந்த வீட்டை விட்டு வாரதுக்காக அதை ஒரு காரணமா சொன்னாயோ என்று தோனுது" சரியாக ஊகித்த தனலட்சுமியை அதிர்ச்சியாய் சில கணங்கள் நோக்கியிருந்த நயனி தன்னை சரிப்படுத்திக் கொண்டு

"ஏன்... ஏன் பாட்டி உங்களுக்கு அப்படித் தோனுது?"

"அம்மாடி உனக்கும் என் பேரனுக்கும் இடையில என்னம்மா பிரச்சனை? எதையும் மறைக்காது சொல்லுமா. நானும் இரண்டு மூனு நாளா பார்க்கிறேன் உன் முகமே சரியில்ல மத்தவங்களுக்காக சிரிக்குற, உன் புருஷன கண்டா விலகிப் போற அதுலேயும் உன் உடம்புதான் அவன விட்டு விலகுதே தவிர உன் மனசு அவனைத்தான் சுத்துது. இது எப்படி எனக்குப் புரியுதுன்னு பார்க்குறாயா? ஹ்ம்.. விலகிப் போனாலும் அவனைப் பார்க்குற, அவனோட குரலைக் கேக்குற தூரத்திலதான் நீ நின்றாய் அதுமட்டுமில்ல உன் பார்வை அவனை மட்டுமே சுத்தி வந்துச்சு இதை வச்சுத்தான் சொல்லுறேன். எதையாவது தவறா விளங்கிட்டு அவனை விட்டுப் பிரிய நினைக்குறாயா? என்னதான் பிரச்சனை சொல்லும்மா உண்மையை இந்தப் பாட்டிக்கிட்ட சொல்லும்மா."

"ஐயோ பாட்டிம்மா அப்படி எதுவுமில்லை சத்தியமா நான் அவருக்காகத்தான் வேண்டிக்கிட்டேன். அதான் குணமான உடனே நேர்த்திக்கடனை நிறைவேற்ற நினச்சேன் ஆனால் அவர்கிட்ட ஊருக்கு கூட்டிட்டுப் போங்கோ என்று எப்படிச் சொல்லுறதென்று தெரியாம யோசிச்சுட்டே இருந்தேன் அதைப் பார்த்துத்தான் நீங்க தப்பா நினச்சுட்டீங்க போல. வேற ஒன்றுமில்ல உங்களுக்கே தெரியும் பாட்டி இந்த எக்ஸிடென்ட்டால அவருக்கு இப்போ ஒபீஸ்ல வேலை அதிகமென்று அவரால நிச்சயமா என்னைக் கூட்டிட்டுப் போக முடியாது அதுக்காகத்தான் அதை நிறைவேற்ற இப்போ உங்க கூட வாறன். அதான் அத்தை சொன்னாங்களே என்னை கூட்டிட்டு வாரதுக்கு அவரை அனுப்புறதா அப்படி எங்களுக்குள்ள ஏதாவது இருந்தா அத்தை சொன்னதும் நான் ஓகே சொல்லிருப்பேனா சொல்லுங்கோ அதனால நீங்க நினைக்குற மாதிரி எங்களுக்குள்ள பிரச்சனை ஒன்றுமில்லை பாட்டிம்மா" ஒருவாறு கோர்வையாய் அவர் நம்பும் விதமாக பாதி உண்மையும் மீதி பொய்யுமாக தனலட்சுமியின் கண்களைப் பார்க்காது கூறியவளை கூர்ந்து பார்த்தவர்

"அப்போ ஏனம்மா உன்னோட கண்ணில இந்த கண்ணீர் இதுக்கு என்னம்மா அர்த்தம்?"

"........" அவள் மௌனியாக அவரே தொடர்ந்தார்

"ஓ... முதன்முதலா இப்போதான் ஊருக்கு வாரதால வீட்டுக்காரனில்லாம தனியா வாரதை நினச்சு கவலைப் படுகிறாயாம்மா?" அவரின் பதில் தனக்கு சாதகமாக இருப்பதை உணர்ந்து அவசரமாக ஆம் என தலையை ஆட்டினாள்.

"ஓம் பாட்டி அதுதான் எங்களுக்குள்ள வேற எந்த பிரச்சனையுமில்லை. கோயிலுக்குப் போகத்தான் வந்தேன்" ஒருவாறு அவரை சமாதானப்படுத்தியதாய் அவள் திருப்தியாக

"அப்படியாம்மா எதுவுமில்ல என்றால் சந்தோசம்தான்" அவர் குரலில் வெளிப்பட்ட ஏதோ ஒன்று அவர் தன் பதிலை நம்பவில்லை என்று நயனிக்கு உணர்த்தியது. ஆனால் அவள் மேலும் வாதாடி நம்பவைக்கத் தயாரில்லை. எப்படியும் இன்னும் சில தினங்களில் தெரியப் போவதுதானே தெரியும் போது தெரியட்டும் தன் வாயால் தெரிய வேண்டாம் என்பதுதான் அவள் எண்ணம் அதனாலே அவள் அமைதியானாள்.
பேரப்பிள்ளைகளுக்கிடையில் ஏதோ சரியில்லை என்று உணர்ந்து அதை நயனியிடம் கேட்டும் அவள் மறுத்து ஏதேதோ காரணம் கூற அதை நம்புவதாக காட்டிக் கொண்ட போதும் நயனியின் வாடிய முகத்தையும் நீர் நிறைந்த கண்களையும் கண்டு தனலட்சுமியால் நம்ப முடியவில்லை. நிச்சயமாக நயனதாரா ஏதோ தவறான முடிவை எடுத்திருக்கிறாள் என்பது மட்டும் அந்த வயதான பெண்மணிக்குப் புரிந்தது. பிரச்சனையின் ஆரம்பப் புள்ளியை அறிந்தால் அதற்கான தீர்வைக் காணலாம் ஆனால் பிரச்சனை என்னவென்றே தெரியாத போது என்னதான் செய்வது என்று சிந்தித்துக் கொண்டிருக்க அவரின் சிந்தனையை பேத்தி கலைத்துவிட்டாள்.

"பாட்டிம்மா நான் அம்மா வீட்டுக்கே போகலாம் என்று நினைக்குறேன். அதனால என்னை அங்கேயே இறக்கிவிடுங்கோ" அவளின் வார்த்தையில் அவரின் முகம் தானாக மலர்ந்தது. என்ன செய்வதெனத் தடுமாறிக் கொண்டிருந்தவருக்கு நயனியே சந்தர்ப்பத்தைக் கொடுக்க அந்த வாய்ப்பை தவற விடாது அவரால் முடிந்த ஒன்றை செய்யத் திட்டமிட்டார். அதுதான் நயனியை தன்னுடனே தங்க வைப்பது அத்தோடு எப்படியாவது ஆதியை வரவழைத்து இருவரின் பிரச்சனையும் அறிந்து சேர்த்து வைப்பதுமே தனலட்சுமியின் முழுத் திட்டமாயிருந்தது.

"ஏம்மா நீ நம்ம வீட்டுலேயே தங்கலாமே. உன்னோட வேண்டுதலை முடிச்சுட்டு ஆறுதலா அங்க போகலாமே?"

"இல்லை பாட்டிம்மா நான் அம்மா வீட்டுக்கே போறேனே ப்ளீஸ்."

"நான் ஒன்று சொன்னாக் கேட்பாயாம்மா?''

"சொல்லுங்க பாட்டிம்மா"

"நயனா நீ நம்ம வீட்டுல தங்கிக்கோடாம்மா. ஆதி வந்த பிறகு இரண்டு பேரும் சேர்ந்து போய் அங்க தங்கிக்கோங்க."

"ஏன் பாட்டி இப்படி சொல்லுறீங்க? இல்லை நான் அம்மா வீட்டுக்கே போறேன்."

"சின்னப்புள்ள மாதிரி இது என்ன பிடிவாதம் ம்.... இங்கப்பாரு நயனா கல்யாணத்துக்குப் பிறகு முதல் தடவை ஊருக்கு வாராய் ஆதி இல்லாம தனியா வீட்டுக்கு போறதை நினைச்சு நீ கண்கலங்கினாயேம்மா அதனாலதான் சொல்லுறன் அதுமட்டுமில்ல உன்னோட அப்பாம்மாக்கும் உங்களை சேர்த்துப் பார்த்தாத் தானே சந்தோசமா இருக்கும் யோசிச்சுப்பாரு. உன்னோட நேர்த்திக்கடன் எல்லாத்தையும் முடிச்சு ஆதியும் வந்த பிறகு சந்தோசமா இரண்டு பேரும் உங்க வீட்டுக்குப் போய் எத்தனை நாளென்றாலும் விரும்புறளவு தங்கிக்கோங்க யாரு வேணாமென்றா." பெரியவரும் அவளால் மறுக்க முடியாதவாறு சரியாக கடிவாளமிட்டுவிட மனசே இல்லாமல் ஒருவாறு ஒத்துக் கொண்டாள். தன் கடிதத்தை பார்த்ததும் அவன் ஆசைப்பட்டது போல் கஷ்டப்பட்டு மற்றையவர்களுக்காக தன்னுடன் வாழ வேண்டிய இல்லை இல்லை நடிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்பதை புரிந்து கொள்வான் அதனால் நிச்சயமாக தன்னை தேடி வரமாட்டான் என்பதை மனதின் ஒரு ஓரத்தில் வலித்தாலும் உறுதியாக நினைத்தவள் இன்னும் இரு தினங்களில் இந்தக் குடும்பத்துடனான பந்தம் முழுமையாய் அறுந்துவிடுமே என்ற எண்ணமும் சேர்த்தே அவளை தனலட்சுமி வீட்டில் தங்க ஒத்துக் கொள்ள வைத்தது. ஆனால் அவளும் ஒரு நிபந்தனையுடனே தங்குவதற்கு சம்மதித்தாள்.

"ஆனால் பாட்டி ஒரு விசயம் நாளையன்று இரவைக்கு தீ மிதிக்குறதுக்கு ஏற்பாடு பண்ணிருக்கு அதுக்குள்ள அவர் வரமாட்டாரே. கோயில்ல நேர்த்திக் கடனை முடிச்சு தீ மிதிச்சதும் நான் அம்மா வீட்டுக்கே போயிடுவேன் என்னைத் தடுக்கக் கூடாது எனக்கு அதுதான் வசதி விளங்குவீங்க என்று நம்புறேன் ப்ளீஸ் பாட்டிம்மா மறுத்துடாதீங்க கோயிலுக்குப் போறவரை நான் உங்ககூடவே இருக்கேன் பாட்டி பூஜையெல்லாம் முடிஞ்சதும் நான் எங்க வீட்டுக்குப் போயிடுறேனே." அவளும் மன்றாட தனலட்சுமியின் தலை 'சரி' என தானாக ஆடியது. ஆனாலும் அதற்குள் இந்த பிரச்சனையைத் தீர்த்துவிடலாம் என்ற நம்பிக்கை அவருக்கு இருந்தனாலேயே நயனியின் வார்த்தைக்கு அவர் மாறு கூறவில்லை.

"அப்போ ஏற்கனவே எல்லா ஏற்பாடும் பண்ணிட்டாயாம்மா?"

"அத்தைக்கிட்ட சொல்லிட்டு அவங்க சம்மதிச்சதும் நேற்றுக் காலையிலேயே அம்மாகிட்ட விசயத்தை சொல்லி ஏற்பாடுகளை பார்த்துக்க சொல்லிட்டேன். நேற்று இரவு அம்மா கோள் பண்ணியிருந்தாங்க நாளையன்று இரவைக்கு ஏற்பாடு பண்ணிருக்காங்க. அவங்களே கோயில்ல எல்லா விசயத்துக்கும் ஏற்பாடு பண்ணிடுவாங்க. ஊருக்குப் போனதும் ஒரு தடவை நான் போய் பூசாரி ஐயாவைப் பார்த்துட்டு வந்தா நல்லது."

"ஆஹா... அப்படியாம்மா நல்லதாப் போயிற்று. ஆனாலும் நீ ஏம்மா இவ்வளவு பெரிய நேர்த்திக்கடன வச்ச அதுதான் எனக்கு கவலையா இருக்கு"

"அது வந்து பாட்டி எக்ஸிடனப்போ அவரோட நிலமை மோசமா இருந்தது அதை என்னால தாங்கிக்கவே முடியல்ல அதனால அவர் சீக்கிரம் குணமாகனும் என்றதுக்காக இப்படி ஒரு வேண்டுதல் அந்த கடவுள் அவரை நமக்கு நல்லபடியா திருப்பி தந்திருக்காரு அப்போ நாம நிச்சயமா அதுக்கு நன்றி செலுத்தத்தான் வேண்டுமில்ல"

"அது சரிதான் நயனாம்மா. உன்னை மாதிரி ஒருத்தி என் பேரனுக்கு கிடச்சதுக்காகவும் சேர்த்து அந்தக் கடவுளுக்கு நாங்க நன்றி சொல்லனும்மா. அம்மாடி நீ எந்தவொரு கஷ்டமும் படாம நல்லபடியா இந்த நேர்ச்சைய முடிக்கனும் அதுக்கு நானும் கடவுள்கிட்ட வேண்டிக்குறேன்."

பொதுவாக சிறிது நேரம் பேசிய தனலட்சுமி அதன் பிறகு நயனியை தொந்தரவு செய்யவில்லை. தன் அன்புக்குக்குரிய பேரப்பிள்ளைகளுக்கு இடையில் ஏற்பட்டிருக்கும் இந்த மனக்கசப்பை யாருக்கும் தெரியாது தானே சுமூகமாக தீர்த்து விட நினைத்து தன் மகளிடம் கூட பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பாதவர் பயணத்தில் வண்டியைஓய்வுக்காக நிறுத்தும் போதெல்லாம் பேத்தி அறியாது பேரனிடம் தொடர்பு கொள்ள அலைபேசியில் அழைத்தவாறே இருக்க அவனுடைய அலைபேசியோ தொடர்பெல்லைக்கு அப்பால் இருந்தது. என்ன செய்வதெனத் தெரியாது கவலையடைந்தவர் அப்போதைக்கு நயனியைத் தன்னுடன் தங்கவைத்ததை எண்ணி ஆறுதலடைந்தார் ஊருக்குச் சென்றதும் உடனே பேரனை வரவழைக்க வேண்டியதைச் செய்ய வேண்டுமென முடிவெடுத்தவர் தலையை இருக்கையில் சாய்ந்து கண்களை மூடிக் கொண்டார்.

வளரும்.....

கருத்துக்களுக்கு 👇💙

 
ஒற்றை நிலவின் மேல் இரண்டு மேகங்கள்.

நிலவு - 32

நயனதாரா சென்று நான்கு மணி நேரத்திற்குப் பிறகு காலை எட்டு மணியளவில் வீட்டிற்கு வந்த ஆதித்யனின் கார்ச் சத்தம் கேட்டு வீட்டின் பின் பக்க தோட்டத்திலிருந்து பார்த்த காயத்ரி செய்து கொண்டிருந்த வேலையை இடையில் விட முடியாததால் மரகதத்திடம் ஆதித்யனுக்கும் சங்கருக்கும் தேநீர் கொடுக்கச் சொல்ல அவரும் தேநீரை எடுத்துக் கொண்டு சங்கருக்கு முதலில் கொடுத்தவர் ஆதித்யன் அறைக்குச் சென்றார்.

"என்ன மரகதம்மா நீங்க கொண்டு வாரீங்க?"

"அம்மா தோட்டத்துல கொஞ்சம் வேலையா இருக்காங்க. அதான் நான் கொண்டு வந்தேன்." அவனுடைய தாராவுக்கு மிகவும் பிடித்த இடம் அந்த தோட்டம்தான் என்பதால் மரகதம் 'அம்மா' என்று நயனியைத்தான் கூறுகிறாள் என தவறாகப் புரிந்தவன்

"சரி மரகதம்மா அவ வேலைய முடிச்சிட்டே வரட்டும்" என்றவாறு தேநீரை அருந்திவிட்டு குளியலறைக்குள் புகுந்து கொண்டான். குளித்து உடைமாற்றியவன் தலை வார சீப்பை எடுக்க கை வைக்க அவன் சீப்பின் கீழே ஒரு காகிதம் படபடத்தது. நீட்டிய கை அப்படியே நிற்க
'உனக்கு எல்லாம் விளையாட்டுத்தான் அவ போன பிறகாவது அதோட சீரியஸ் உனக்கு விளங்குமா?' சங்கரின் குரல் எங்கிருந்தோ ஒலித்தது. அவசரமாக காகிதத்தை எடுத்துப் பார்க்க அதில் தன்னவளின் கையெழுத்தைக் கண்டவன் அப்படியே அமர்ந்துவிட்டான். ஒருவாறாய் தன்னிலை அடைந்தவன் படபடக்கும் இதயத்துடனே அதை வாசிக்கத் தொடங்கினான்.

அன்புள்ள என்று எழுதி இருந்தவள் அதனை வெட்டிவிட்டு மொட்டையாக ஆதித்யவர்த்தனுக்கு என ஆரம்பித்திருந்தாள்.

"எப்படி ஆரம்பிக்குறதென்றே தெரியல்ல ஆனால் என் மனசுல இருக்குற எல்லாத்தையும் ஆதியோட அந்தமா இன்றைக்கு சொல்லனும் என்று முடிவெடுத்திருக்கேன். இன்றைக்கு சொல்லாமல் போனால் இனி என்றைக்குமே சொல்ல முடியாமல் போயிடும். முதல்ல கல்யாணம் வேணாம் என்று சொன்ன நான் உங்களை முதன்முதலா போட்டோவில பார்த்ததும் நீங்க எனக்கானவர், எனக்கு மட்டுமே சொந்தமானவர் என்று மனசு சொல்லிச்சு அதனாலதான் நான் உடனே கல்யாணத்துக்கு ஒத்துக்கிட்டேன். என்னையும் அறியாம உங்களைக் காதலிக்க ஆரம்பிச்சேன். ஆனால் உங்க மனசு என்னை ஏத்துக்கிடல்ல அப்போ அதுக்கு காரணம் தெரியாம தவிச்சேன். முதல்ல ஷனாவைக் காதலிக்குறீங்க அவ குணம் தெரிஞ்சுதான் அத்தை உங்க காதல ஏத்துக்கல்ல அதனாலதான் நீங்க அவளை மறக்க தெரியாம என்னை ஏத்துக்கவும் முடியாம தவிக்குறீங்க என்று தப்பா ஒரு காரணத்தை நினைச்சிருந்தேன். ஷனாவோட குணத்தை உங்களுக்கு விளங்கவைக்கனும் அவ எண்ணத்தை தப்பான குணத்தை விளங்கினா நிச்சயமா அவளை மறந்துடுவீங்க என்னை ஏத்துப்பீங்க என்று நம்பினேன். ஏன்னா ஷனா உங்களுக்கு பொருத்தமானவ இல்ல அதோட நம்ம பந்தமும் உடையக்கூடாதுன்னு நினச்சேன் ஆனால் உங்க மனசுல யாரிருக்கிறதால நீங்க என்னை விட்டு விலகினீங்க என்ற உண்மையான காரணம் எனக்கு தெரிஞ்சுடுச்சு. ஏதோ ஒரு காரணத்துனால நான் உங்களை காசுக்குத்தான் கட்டிக்கிட்டேன் என்று என்னை தப்பானவளா நினைக்குறீங்க இப்போ ஓரளவு உங்களுக்கு என்னைத் தெரியும் அதனால என்னை நம்புவீங்க என்று இதைச் சொல்லுறேன். எங்கம்மா மேல சத்தியமா அந்த மாதிரி ஒரு எண்ணத்தோட உங்க வாழ்க்கையில நான் வரல்ல. இந்த விஷயத்துல என்னை நான் நிரூபிப்பேன் என்று சொல்லிருந்தேன் ஆனால் நிரூபிச்சிட்டேனா இல்லையா என்று எனக்குத் தெரியல்ல. என்றைக்குமே சேர முடியாத ரயில் தண்டவாளம் போலத்தான் நம்ம உறவு என்றீங்க அது எவ்வளவு உண்மையென்று இப்போதான் புரிஞ்சுக்குட்டேன். கடைசிவரை சேர முடியாட்டியும் தண்டவாளம் இரண்டும் பக்கத்துல பக்கத்துலதான் இருக்கும் ஆனால் எனக்கு அந்த பாக்கியம் கூட இல்லை. நீங்க என்னை காதலுக்காக காதலிப்பீங்க என்றும் சொன்னேன் ஆனால் உங்க காதல் வேறொரு இடத்திலதான் இப்பவும் இருக்குன்னு தெரிஞ்சுக்கிட்டேன். நான் சொன்னது ஒரு வகையில உண்மைதான் நீங்க காதலுக்காக மட்டும் காதலிச்சதாலதான் இதுவர உங்களால உங்க காதல மறக்க முடியல்ல. அதோட உங்கள மாத்த எனக்கு மூனே மாசம் போதுமென்று சவால் விட்டேன் ஆனால் அதே மூனு மாசத்துல மாற வேண்டியது நானாயிடுச்சு. உங்ககிட்ட விட்ட எல்லா சவால்லயும் நான் முழுசாத் தோத்துட்டேன் வர்த்தன். ஆனால் அதுலயும் ஒரு சந்தோசம் நீங்க ஜெயிச்சுட்டீங்க. உங்க காதலும் ஜெயிச்சிடுச்சு. நித்திக்கா ரொம்ப நல்லவங்க அவங்க மேல எந்தத் தப்புமில்ல அவங்க அம்மாவும் அண்ணாவும் அந்த வாகீசன் மாமாவுந்தான் எல்லாத்துக்கும் காரணம் இது எல்லாத்தையும் விட ஷனா ஒரு முக்கியமான காரணம். நீங்க நித்திக்காவ பார்க்க யூனிவர்ஷிட்டி போனப்போ அவங்களால அவங்க ஆது அவமானப்படக் கூடாது அசிங்கப்படக் கூடாதுன்னு மனச கல்லாக்கிகிட்டுத்தான் நீங்க வெறுக்குற அளவு மோசமா கதைச்சதோட உங்களை காதலிக்கல்ல என்று பொய்யும் சொல்லி அவங்க வாழ்க்கைய விட்டு உங்களை போகச் சொன்னாங்க அதுக்குப் பிறகு உங்களை மறக்க முடியாம நித்திக்கா துடிச்சது இப்பவும் கண்ணுக்குள்ளே இருக்கு இப்பகூட அவங்க அவங்களோட ஆதுவ காதலிச்சுட்டுத்தான் இருக்காங்க கடைசி வர காதலிச்சிட்டுத்தான் இருப்பாங்க. ஏன் உங்க மனசுலயும் நித்திக்கா மட்டும்தான் இன்னமும் இருக்காங்க அதனாலதான் உங்களால என்னை ஏத்துக்க முடியல்ல. இதெல்லாம் எனக்கு எப்படித் தெரியும் என்று பார்க்குறீங்களா? ஏன்னா உங்களை உங்களோட ஆழமான காதலை அந்தக் காதலுக்காக அதைக் காப்பாத்துறதுக்காக உங்க நிதுக்காக நீங்க தவிச்சத துடிச்சத ஏன் குழறினதக் கூட நான் கூடவே இருந்து பார்த்தவ அதோட நித்திக்கா அவங்க காதலை அவங்க ஆதுவை காப்பாத்த முடியாம துடிச்சதையும் பார்த்திருக்கேன். நான் யாருன்னு இன்னும் விளங்கல்லையா அச்சு மாமா? நான்தான் உங்க பப்பு. ஒன்று தெரியுமா உங்க போட்டோவ பார்த்தப்போ உங்களை எங்கோ பார்த்த மாதிரி இருந்துச்சு உங்களைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் என் அச்சு மாமாவோட ஞாபகம் வரும் அப்போ எல்லாம் உங்களுக்கிட்ட கேட்கத் தோணும் ஆனால் நம்ம உறவு சரியில்ல என்றதால அதைக் கேட்க நான் விரும்பல்ல. நீங்க என்னோட அச்சு மாமாதான் என்று தெரிஞ்சதும் 'மாமா நான்தான் உங்க பப்புன்னு' உங்க முன்னாடி நிக்கனும் அப்போ உங்க முகத்துல வார சந்தோசத்தை பார்க்கனும் என்று ஆவலா காத்துட்டிருந்தேன் ஆனால் நீங்க அன்றிலிருந்து என்னோட கதைக்கல்ல ஏன் நிமிர்ந்து கூட பார்க்கல்ல என்றைக்குமே உங்க பப்பு உங்க நல்லதத்தான் விரும்புவா. உங்களுக்குத் தெரியுமா? உங்களைப் பார்க்கனும் உங்களுக்கிட்ட ஒரு கேள்வி கேட்கனுமென்று எப்பவும் தோனும் அத இப்போ கேட்டுடுறேன் உங்க நிது உங்களை விட்டுப் போனதால அக்காவ விட்டு நீங்களும் போய்ட்டீங்க ஆனால் நான், உங்க பப்பு என்ன மாமா பண்ணா நீங்க உங்க நிதுவோட சேர்த்து இந்தப் பப்புவையும் விட்டுட்டுப் போயிட்டீங்க. எதுக்காக என்னை பார்க்க வரவே இல்லை. அப்போ எல்லாம் நீங்க வருவீங்க சாக்லேட்ஸ் தருவீங்க என்று காத்துட்டே இருப்பேன். ஒரு கட்டத்துல நீங்க வரவேமாட்டீங்க என்று புரிஞ்சுக்கிட்டேன். காலப்போக்குல ஒரு வாட்டியாவது உங்களைப் பார்க்கனும் என்று நினைச்சேன் ஆனால் கடவுள் எனக்கு பெரிய பரிசே கொடுத்துட்டான். என் மாமா கையாலயே தாலி வாங்க வச்சிட்டாரு என் மாமாவுக்கே பொண்டாட்டி என்ற அந்தஸ்த்தையும் கொடுத்துட்டாரு இதவிட வேற என்ன வேணும் ஊருல முதன்முதலா உங்க வீட்டுக்கு போன அன்று என்னையும் அறியாம உங்களை மாமா என்று கூப்பிட்டேன் நீங்க கூட கொஞ்சம் கோபப்பட்டீங்க அப்படி ஏன் கூப்பிட்டேன் என்று பல தடவ யோசிச்சிருக்கேன் விடதான் தெரியல்ல. ஒரு தரமாவது பார்கனும் என்று ஆசைப்பட்ட என் அச்சு மாமா கூட மூனு மாசம் வாழ்ந்திருக்கேன் இது போதும் மாமா என் வாழ்நாளுக்கும் இது மட்டும் போதும். உங்க ரெண்டு பேரோட காதலும் எவ்வளவு ஆழமென்று எனக்கு நல்லாவே தெரியும் அதனால அந்தக் காதல் சாகக்கூடாது. மாமா உங்க நிது உங்களுக்கிட்டேயே திரும்ப வந்துட்டா. அந்த சந்தோசத்தோட உங்க பப்பு உங்கள விட்டு உங்க வாழ்க்கைய விட்டு நிரந்தரமாப் போறேன் நீங்க என்றைக்கும் நல்லா இருக்கனும். ஒரே ஒரு வாட்டி அச்சு மாமா என்று கூப்பிட்டுக்கவா 'அச்சு மாமா' பல நாள் ஆசைப்பட்டு சொல்ல முடியாம போனதை கடைசியா என்னோட வர்த்தனுக்கு சொல்லிட்டு போகனும் என்று ஆசைப்படுறேன்.

'ஐ லவ் யூ ஐ லவ் யூ சோ மச் வரு'

'என்றும் உங்கள் அன்புப் பப்பு' என்று கண்ணீரிலே அந்தக் கடிதம் முடிந்திருக்க படித்து முடித்தவன் தான் ஒரு ஆண் என்பதையும் மறந்து கண்ணீர் விட்டு அழுதான். சில மணி நேரங்கள் செய்வதறியாது அப்படியே அமர்ந்திருந்தவன் உடனே சங்கரைத் தேடிச் சென்றான். அவனின் அழுது சிவந்த கண்களைப் பார்த்து சங்கர் பதற

''மச்சான் நீ சொன்ன மாதிரி நான் விளையாட்டாவே இருந்துட்டேன்டா அந்த விளையாட்டு இப்போ வினையாகிடிச்சு மச்சான் இப்போ அதோட சீரியஸ் புரியுது'' சங்கர் புரியாமல் விழித்தவன் ஒருவாறு விசயத்தை யூகித்தவனாய்

"என்னாச்சுடா?" என்ற சங்கரிடம் எதுவும் பதிலளிக்காத ஆதித்யன் தன் கையிலிருந்த கடிதத்தை கொடுக்க படித்துவிட்டு சங்கரும் அதிர்ந்து நிற்க

"போயிட்டாடா என் தாரா என்னை விட்டு மொத்தமா போயிட்டாடா. இல்லல்ல என் பப்பு. டேய் உனக்கு தாராதான் பப்பு என்று ஏற்கனவே தெரியுமில்ல அதனாலதான் அன்னைக்கு ஒரு மாதிரி சிரிச்ச இல்ல அதோட இன்ப அதிர்ச்சி தங்கு சிலிப்புன்னு ஏதேதோ குழப்பினல்ல ஏன்டா என்கிட்ட சொல்லல்ல நீ எல்லாம் ஒரு ப்ரண்டா?"

"நான் சொல்லத்தான் வந்தேன் ஆனால் நயனி அவதான் சொல்லனும் நீ சந்தோசப்படுறதைப் பார்க்கனுமென்று சொன்னா அதுக்குள்ள என்னன்னமோ நடந்துடுச்சு சொரி மச்சான்"

"சரி விடு மச்சான் அவ ஆசப்பட்ட மாதிரி அவதான் என்கிட்ட முதல்ல சொல்லிருக்கா நானும் சந்தோசப்பட்டேன் ஆனால் பார்க்கத்தான் அவ இல்லை இந்த விஷயம் எதுவும் இப்போதைக்கு அம்மாவுக்கு இல்லை இல்லை யாருக்குமே தெரிய வேணாம் சரி கிளம்பு போகலாம்"

"எங்கடா?"

"ட்ரிங்கோக்கு" அடுத்த நிமிடம் இருவரும் திருகோணமலை நோக்கிப் புறப்பட்டனர்.

*******************************************

கோயிலின் பின்னால் இருந்த ஆற்றங்கரை ஓரத்தில் அமர்ந்திருந்தனர் தாரணியும் நயனியும். பெண்ணவள் விழிகளோ அந்த தெளிந்த நீரையே வெறித்திருந்தது. நயனி தன்னிடம் ஏதாவது பேசுவாள் என சிறிது நேரம் பொறுத்துப் பார்த்த தாரணி அவள் நிலையில் எந்த மாற்றமும் இல்லாது போக தன் தோழியின் தோள்களில் மெல்லத் தன் கையை வைத்ததும் அவள் புறம் திரும்பினாள் நயனி.

"ஏன் நயனி இப்படி இருக்க என்ன நடந்துச்சு சொல்லு? பாட்டிம்மா எனக்கு போன் பண்ணிருந்தாங்க. எல்லாத்தையும் சொன்னாங்க நீ எதையோ இழந்த மாதிரி இருக்க என்ன பிரச்சனை என்று தெரியல்ல என்கிட்டதான் எதுவும் சொல்லுறாளில்ல உன்கிட்டயாவது எதுவும் சொல்லுவாளோ என்னமோ தயவு செஞ்சு என்ன பிரச்சனை என்று கேட்டு சொல்லும்மா என்று சொன்னாங்க. பாட்டி சொல்லுறதை வச்சுப் பார்த்தா என்னமோ நடந்திருக்கு ஏதோவொரு முடிவெடுத்துட்டுத்தான் கொழும்பில இருந்து ஊருக்கு வந்திருக்க அதுவும் கோயில் நேர்ச்சை என்று சொல்லி எல்லாரையும் நம்ப வச்சுட்டு வேற வந்திருக்க. என்னாச்சுடி அப்போ ஏற்கனவே முடிவு பண்ணினாப் போல ஆதி சேரை விட்டுட்டு் மொத்தமா வந்துட்டாயா?"

"..........." நயனதாரா மௌனத்தையே பதிலாகத் தர தாரணி பொறுமை இழந்தாள்

"ஏய் நயனி உன்கிட்டத்தான் கதச்சுட்டிருக்கேன் காது கேக்காதவளைப் போல உட்கார்ந்துட்டிருக்க எனக்கு பதில் சொல்லுடி என்ன பண்ணி வச்சியிருக்க ஆனால் ஒன்னுடி என்னம்மோ தப்பா மட்டும் முடிவெடுத்துட்டு வந்திருக்க. அது எனக்கு நூறு வீதம் உறுதி. என்ன நடந்துச்சுன்னு இப்போ சொல்லப் போறாயா இல்லையா? ஏய் முதல்ல என் முகத்தைப் பாரு" தலை கவிழ்ந்து அமர்ந்திருந்த நயனியின் வதனத்தினை தன்னை நோக்கித் திருப்பினாள் தாரணி. கண்களில் நீர் வழிய தோழியை ஏறிட்டவள் நடந்த அனைத்தையும் கொட்டிவிட்டு அழுதவளை அணைத்து ஆறுதல் படுத்திக் கொண்டிருந்தாள் தாரணி. அப்போது நயனிக்குப் பின்னால் ஏதோ நிழலாட நிமிர்ந்து பார்த்தவள் நின்றவர்களைக் கண்டதும் மகிழ்ந்தவளாய் நயனியை அழைக்கத் தொடங்க அதைத் தடுத்து நயனியின் பக்கத்தில் அமர்ந்தான் அவன். தாரணி மெல்ல எழ அவள் பக்கத்தில் சங்கர் வந்து நின்று கொண்டான் அவனைப் பார்த்து ஆச்சரியத்தில் கண்கள் விரிய நயனியும் எழத் தொடங்க அவளால் எழ முடியவில்லை அவள் கைகள் ஒரு இரும்புக் கரத்தினுள் சிக்குண்டிருந்தது. சிரித்தவாறே தாரணியும் சங்கரும் அவ்விடத்திலிருந்து விலகி சற்றுத் தொலைவில் சென்றனர். அவர்கள் சிரிப்பு எதையோ உணர்த்த சட்டென்று திரும்பி கைக்காரனைப் பார்க்க முகம் முழுக்க சிரிப்பு பரவிக்கிடக்க அவளையே பார்த்திருந்தான் அவளுடைய வர்த்தன். அவளும் இமைக்க மறந்து அவனையே நோக்கியிருந்தாள்.

நாயகனின் பார்வை வீச்சில் பெண்ணவளின் கன்னங்களோ வெட்கத்தில் செம்மை பூக்க சின்னச் சிரிப்புடன் தன்னவளின் நாணச்சிவப்பை ரசித்திருந்தான் காளையவன். இப்படியே இருவரும் இமைக்க மறந்து ஒருவரை ஒருவர் வெகு நேரமாக பார்த்திருக்க கோயிலின் மணியோசை ஓங்கி ஒலித்தது. அதில் ஞாபகம் வந்தவளாய் அவனை விட்டு விலக

"தாரா உன்னோட அச்சு மாமா உன் முன்னாடிதான் நிக்குறேன். இப்போ சொல்லு நான்தான் உங்க பப்புன்னு"

"அதுதான் உங்களுக்குத் தெரியுமே. அதுக்குப் பிறகு இன்னொருதரம் நான் வேற சொல்லனுமா?"

"நான் சந்தோசப்படுறதைப் பார்க்க நினைச்ச இல்லை சொல்லு." அவள் முடியாதென மறுக்க அவன் மீண்டும் மீண்டும் வற்புறுத்த நாணங் கொண்டவளாய்

"அச்சுமாமா நான்தான் உங்க பப்பு." என்று ஒருவாறாய் சொல்லிவிட சந்தோசத்தில் அவன் கண்கள் குளமாக அதை மறைத்து சிரித்தவன்,

"இப்போ சொல்லு ஏன் பப்பு என்ன விட்டு வந்த?" அவன் கேள்விக்கு பதில் கூறாது மௌனியாக

"சொல்லு உன்கிட்டத்தான் கேட்குறேன்?"

"உங்களுக்குத்தானே என்னைப் புடிக்கல்ல நித்திக்காவத்தானே புடிச்சிருக்கு"

"நீ என்ன லூசா? நான் எப்போ அப்படிச் சொன்னேன்."

"நீங்க சொல்லாட்டியும் எனக்குத் தெரியும்"

"பெரிய ஜேம்ஸ்பாண்ட் கண்டுபிடிச்சுட்டா. முதல்ல நான் உன்கிட்ட ஒன்று சொல்லனும் அதுக்குப் பிறகு இந்த மாதிரி லூசுத்தனமா கதைக்க மாட்ட." அவள் கேள்வியாய் நோக்க

"ஐ லவ் யூ தாரா என்ட் ஐ லவ் யூ சோ மச் மை ஸ்வீட் பப்பு" என்றவன் அவள் கைகளில் சாக்லேட்டை கொடுக்க வாங்கியவள் ஆச்சரியம் தாங்காது விழிகளை விரித்தாள்.

"சரி எல்லாத்தையும் சொன்னாத்தான் உனக்கு இப்போ நான் சொன்ன என்னோட லவ் யூ புரியும்" என்றவன் அவனுக்கு காதல் வந்த நொடியை சொல்ல ஆரம்பித்தான்.

வளரும்.....

கருத்துக்களுக்கு💙👇💙

 
ஒற்றை நிலவின் மேல் இரண்டு மேகங்கள்.☁🌕☁

நிலவு - 33

ஆதித்யன் சொல்ல ஆரம்பிக்க அவனையே வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் நயனதாரா.

"தாரா எனக்கும் உன்னை மாதிரித்தான் உன்னோட போட்டோவ முதன் முதலா பாத்தப்போ என் பப்புவோட ஞாபகம் வந்துச்சு கல்யாணமே வேணாமென்றிருந்த நான் கல்யாணம் பண்ண ஒத்துகிட்டதுக்கு அதுவும் ஒரு காரணம் ஆனாலும் உன்னோட கதைச்சு இந்த கல்யாணத்த நிறுத்த நினச்சேன் காரணம் எனக்கு பொம்பளைங்க மேல அவ்வளவு நம்பிக்கையில்ல முக்கியமா இந்த காதல், கல்யாணத்து மேல துளியும் நம்பிக்கையில்லை. அது எதனால என்று உனக்கும் தெரியும். உன்னோட கதைக்க எவ்வளவோ ட்ரை பண்ணினேன் ஆனால் எங்கம்மா அதுக்கு வழி வைக்கல்ல சரி நம்ம விதி இதுதான் என்று ஏத்துக்க நினச்சேன். கல்யாணத்துக்கு முதல் நாள்தான் உன் போன் நம்பர் எனக்கு கிடச்சது அன்று ஈவினிங் உன் நம்பர்ல இருந்து எனக்கொரு கோள் வந்தது. நானும் ஆன்ஸர் பண்ணேன் பட் நீ பேசல்ல சரி தவறி அழைபட்டிருக்குன்னு கட் பண்ணப் போனப்போ தான் நீயும் உன் ப்ரண்ட்ஸும் என்னைப்பத்தி கதைச்சீங்க நானும் கேட்டுட்டு இருந்தேன் அப்போ நீ காசுதான் முக்கியம் காசு மட்டும் தான் எல்லாமே என்று கதச்சிட்டிருந்த அதுக்கு உன் சில ப்ரண்ட்ஸும் ஒத்து ஊதினாங்க. ஏற்கனவே இந்த காசு சொத்து தகுதியால கடும் அடி வாங்கியிருந்த எனக்கு அது அவமானமா இருந்துச்சு எனக்காக கல்யாணம் பண்ணிக்காம சொத்துக்காக கட்ட நினச்சதை என்னால தாங்க முடியல்ல அதையும் விட என்னோட கோபம் இந்த மாதிரி ஒருத்திய என் பப்புவோட சேர்த்துப் பார்த்துட்டேனே என்றுதான் உன்னை கல்யாணமே பண்ணக் கூடாதுன்னு முடிவெடுத்தேன். அம்மாகிட்டயும் சொன்னேன். ஆனால் அவங்க நீ ரொம்ப நல்லவ நான்தான் தப்பா விளங்கியிருக்கேன் என்று உன்னைத்தான் நம்பினாங்க அதுலயும் என்னோட பிடிவாதத்துல உன்ன மாதிரி நல்ல பொண்ண இழந்துடுவேனோ என்ற எண்ணத்தில உன்னையும் உன் குடும்பத்தையும் பற்றி எவ்வளவோ எடுத்து சொன்னாங்க நான் அதைக் காதுல வாங்கிகல்ல நீ நடிக்குறதா சொன்னப்போ இந்தக் கல்யாணம் நடந்தே ஆகனுமென்று கடும் பிடிவாதம் பிடிச்சாங்க அப்பவும் நான் முடியாதுன்னு மறுக்க செத்துடுவேன் என்று மிரட்டித்தான் இந்த கல்யாணத்துக்கு ஒத்துக்க வச்சாங்க. போதாக்குறைக்கு அப்பாவும் அம்மாவுக்கே சப்போர்ட் பண்ணினாரு அவருக்கும் உன்மேலயும் உன் குடும்பத்து மேலயும் அவ்வளவு நம்பிக்கை." 'அட இவ்வளவு நடந்திருக்கா' என்று விழி விரித்தவள் அன்று நடந்ததைக் கூற அவன் அம்மா அப்பாவின் கணிப்பு மிகச் சரியாயிருந்ததை எண்ணி மகிழ்ந்தவனாக மேலே தொடர்ந்தான்.

"உண்மையிலே கொஞ்சமும் பிடிக்காமத் தான் உன்னைக் கட்டிக்கிட்டேன். ஆனால் அக்கினியை சுத்த உன் கையப் பிடிச்சப்போ முதன்முதலா எனக்குள்ள மின்சாரம் பாஞ்ச மாதிரி ஒரு உணர்வு. அதோட உன் கண்ணப் பார்த்த என்னால அந்தக் காந்தப்பார்வையில இருந்து என் கண்களை திருப்ப முடியல்ல ஆனாலும் என் கோபம் என்னை திருப்பிடிச்சு. அதே மாதிரி கணையாழி எடுத்தப்போவும் சரி உன்னை அணைச்சு அருந்ததி நட்சத்திரத்தைக் காட்டினப்போவும் சரி முதன்முதலா சாப்பாட்ட உன் கையால ஊட்டிவிட்டப்போவும் சரி அதே உணர்வுதான். எல்லாத்தையும் என் ஆழ் மனம் ரசிச்சுது ஆனால் என்னோட கோபம் அதை மறைச்சிடுச்சு. வரவேற்புல உன் பக்கத்துல நின்னப்போ எல்லோரும் ரொம்ப பொருத்தமான ஜோடின்னு புகழ்ந்தாங்க எதையோ சாதிச்ச மாதிரி ஒரு எண்ணம் எனக்குள்ள வந்துச்சு. அங்கேயும் என் கோபம் வென்றிடிச்சு. அதுக்குப் பிறகு நீ பாடின, என்னை பாடச் சொல்ல முதல்ல முடியாதென்று சொன்ன நான் எல்லோரும் வற்புறுத்தினப்போ இரண்டு வரி பாடிட்டு நிறுத்தத்தான் நினைச்சேன் ஆனால் ஏனோ உன்கூட சேர்ந்து பாடனும் போல உள்ளே ஒரு உந்துதல் பாடி முடிச்சப்போ பாட்டுத்தான் என்றாலும் என்னையும் அறியாம உனக்கு சில வாக்குகளை கொடுத்துட்டோமே என்று என் மேலயே எனக்கு கோபம் வந்துச்சு அதான் உடனே அந்த இடத்தை விட்டுப் போனேன். முதன்முதலா எங்க வீட்டுக்குப் போனப்போ உன் உச்சிவகிட்டுல குங்குமத்தை வக்க சொன்னாங்கல்ல முதல்ல மறுத்தாலும் அம்மா வற்புறுத்திச் சொன்னப்போ நானும் வச்சுவிட்டேன். அப்போ உன் கண்ணுல இருந்து தண்ணி வந்துச்சு 'என்ன இவ ஒரு குங்குமம் வச்சதுக்கு கண்கலங்குறா ஒருவேளை அம்மா சொன்ன மாதிரி இவ நல்லவதானோ நாமதான் தப்பா விளங்கிட்டோமோ....' என்று நினைச்சேன். ஆனால் என்னோட புத்தி அதை ஏத்துக்க மறுத்துடுச்சு என்னைப் பொறுத்தவர நீ காசுக்காகத்தான் கல்யாணம் பண்ணிகிட்ட அதனால தான் உன்கிட்ட முதலிரவுல அவ்வளவு ரூடா நடந்துக்கிட்டேன். ஆனாலும் நான் போட்ட என்னோட கொன்ரெக்ட்டை உன்ட வசதி போல சில கன்டிசன் போட்டு எனக்கே திருப்பிட்ட அந்த புத்திசாலித் தனம் என்னைக் கவர்ந்தது. அத்தோட வீட்டுல இருங்கவங்க எல்லோர்கிட்டயும் நீ ரொம்ப நல்லாவே நடந்துகிட்ட யார் யாருக்கு என்ன தேவையோ எல்லாத்தையும் பார்த்து பார்த்து செஞ்ச எல்லாத்துக்கும் மேல நான் உன்னை அவ்வளவு வெறுக்குறேன் என்று தெரிஞ்சும் நீ என்கிட்ட நல்லபடியாவே நடந்துக்கிட்ட முதல்ல நீ நடிக்குறாய் என்று தான் நினைச்சேன் ஆனால் நீ சொன்ன மாதிரி எப்பவும் நீ நீயாத்தான் இருந்த. போகப் போக நீ நல்லவதான் என்று புரிஞ்சுக்கிட்டேன். அப்பவே நீ கொஞ்சம் கொஞ்சமா எனக்குள்ள வந்துட்ட என்று நினைக்குறேன் அதை நான்தான் புரிஞ்சிகல்ல." அவன் பேசப் பேச ஆச்சரியம் தாங்காது விழி விரித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் நயனி.

"அதுக்கு காரணம் உன் மேல தப்பான அபிப்பிராயத்துல இருந்த என்னால உன்னோட நல்ல குணங்களை ஏத்துக்க முடியல்ல. அன்றைக்கு அம்மா உன்கிட்ட நம்ம உறவைப் பத்திக் கேட்டுட்டிருந்தாங்க அப்போ நான் கீழ வந்தேன். நீங்க கதைச்ச எல்லாத்தையும் கேட்டேன். அம்மாவோட கேள்விக்கு நீ என்ன பதில் சொல்லப் போற என்றதைக் கேட்கனும் போல இருந்துச்சு அப்போ நீ என்னை விட்டுக் கொடுக்காம கதைச்ச அதோட அம்மாக்கு ஆறுதலும் சொன்ன இதெல்லாத்தையும் கேட்டுட்டுத்தான் நான் மேல போனேன். உன் வாயாலயே என்ன நடந்ததுன்னு கேட்கத்தான் எதுவும் தெரியாத மாதிரி கேட்டேன். நீ அங்க நடந்ததை மட்டும் சொன்ன ஆனால் அம்மாகிட்ட சொன்னதை என்கிட்ட சொல்ல விரும்பல்ல அப்பதான் புரிஞ்சுகிட்டேன் நீ வீண் விளம்பரத்துக்கு ஆசப்படுறவ இல்லை என்று அதுக்குப் பிறகு என்னோட கணிப்பை எல்லாம் தள்ளி வச்சுட்டு புதுசா உன்னைப் பார்க்கத் தொடங்கினேன் உன்னோட நல்ல குணங்கள் எல்லாமே கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் விளங்க ஆரம்பிச்சிடுச்சு நானும் மெல்ல மெல்ல உன் பக்கம் சாய ஆரம்பிச்சேன். ஆனாலும் உடனே அதை உன்கிட்ட சொல்ல விரும்பல்ல. முதல்ல நான் உன்னோட இயல்பா பழக விரும்பினேன். உன்னை திரும்பிப் பார்க்காம இருந்த நான் முதல்ல தேவைக்காக கதைக்க ஆரம்பிச்சேன் பிறகு தேவையில்லாமலும் நின்னு கதைக்க ஆரம்பிச்சேன். ஏன் தாரா உனக்கு என்னுல வந்த மாற்றங்கள் தெரியவே இல்லையா?" சிறிது யோசித்தவள் 'இல்லை' எனத் தலையாட்ட

"அப்படி ஒரு நாள்தான் நீ சூப்பர் மார்க்கெட்டுக்கு போனப்போ நானா வந்து உன்னைக் கூட்டிட்டு போறேன் என்று சொன்னேன். ஆனால் அன்றோட நம்ம வாழ்க்கையில எல்லாம் மாறும் என்று எனக்குத் தெரியல்ல. நித்திலாவை பார்த்த அதிர்ச்சிய விட அவ கூட நீ ரொம்ப நெருக்கமா கதைச்சுட்டிருந்தது தான் என்னைக் குடஞ்சிட்டிருந்தது."

"சரி நீங்க அதை என்கிட்ட நேராவே கேட்டிருக்கலாமே அதுக்குப் பிறகு ஏன் என்னை விட்டு விலகினீங்க. உங்க கிட்ட நான் கதைக்க வந்தா ஏசிட்டே இருந்தீங்களே ஏன்?" அவள் அடக்கமாட்டாமல் கேட்க

"என் மேல எனக்கு கோபம் அன்றைக்கு நான் அமைதியா இருந்திருக்கனும் ஆனால் அவளைப் பார்த்த கோபத்துல என்ன செய்றேன் என்று விளங்காம செஞ்சுட்டேன். அந்த இடத்துல உன் நிலமைய யோசிக்காம விட்டுட்டேன் உன் முகத்தை பார்க்க முடியல்ல அதான் நீ என்னை நெருங்கி வந்தப்போ எல்லாம் உன்கிட்ட கடுமையா நடந்துகிட்டேன். அப்படியிருந்தப்போ நீ என்னை விட்டு மெல்ல மெல்ல விழகினது என் கண்ணுக்கு தெரியல்ல நீ என்னை விட்டுப் போக முடிவெடுத்ததை தாரணிகிட்ட சொல்லியிருக்க அவ என்ன பண்ணுறதுன்னு தெரியாம சங்கர்கிட்ட சொல்லி என்னோட கதைக்க சொல்லியிருக்கா அவனும் சொன்னான் தான் ஆனால் நான்தான் என் தாரா என்னை விட்டுப் போக மாட்டா என்று கியார்லெஸ்ஸா இருந்துட்டேன்."

"அப்படியில்லங்க நான் உங்க தாராவா இருந்திருந்தா போயிருக்க மாட்டேன் ஆனால் உங்க பப்புவா யோசிச்சப்போ நான் விலகிப் போறது தான் சரி என்று தோணிச்சு"

"ஆனாலும் தாரா உன்கிட்ட அன்றைக்கே என் காதல சொல்ல ஓடி வந்தேன் ஆனா நீ கோயிலுக்குப் போயிட்ட அதுக்குப் பிறகு நடந்தது எல்லாம் உனக்கு தெரியுமே. காய்ச்சல் சரியான பிறகும் நீ என்னை விட்டு தூரப்போன பொறுக்க முடியாம உன்கிட்ட கேட்டப்போ சரியான பதில் சொல்லல்ல. அதுக்கு மேல உன்னை காயப்படுத்தாம மெல்ல என்னை விளங்க வச்சுக்கலாம் என்று நினச்சேன்."

"ஆனால் அந்த காய்ச்சல் அப்போ கடமையா நினச்சுத்தானே என்னை பார்த்துக்கிட்டீங்க அன்புலயோ காதல்லயோ இல்லல்ல."

"காதல் தான் தாரா அது உன்மேல இருந்த அளவு கடந்த காதல்தான். அம்மா உன்கூட படுத்துக்கிறேன் என்று சொன்னப்போ கல்யாணமே வேணாம் என்று சொன்ன நான் இல்ல என் பொண்டாட்டிய நான்தான் பார்த்துக்குவேன் என்று சொல்ல என்னோட ஈகோ தடுத்துச்சு அதனாலதான் கடமை கண்ணியம் கட்டுப்பாடுன்னு அம்மாவை நம்பவக்க ஏதேதோ சொல்லிட்டேன் ஆனால் அது உன்னை பாதிச்சதுன்னு நீ என்னைப் பார்த்துட்டப்போ சொன்ன இல்ல அப்போதான் விளங்கிச்சு. அதுக்குப் பிறகு என் மனசுல இருக்குறத சொன்னா கட்டாயம் கடமைக்காகத்தான் காதலைச் சொல்லுறேன் என்று நினச்சுக்குவ அதனால நீயா என் காதலை உணரனும் அதுக்குப் பிறகு நிதானமா சொல்லிக்கலாம் என்று நினைச்சேன் ஆனால் அதுக்குள்ள தப்பா என்னன்னமோ முடிவெடுத்துட்டு என்னை மொத்தமா விட்டுட்டு வந்துட்ட"

"அந்த முடிவெடுக்க நான் பட்ட கஷ்டம் எனக்குத்தான் தெரியும்"

"அப்போ யார் உன்னை தேவையில்லாம முடிவெடுக்க சொன்னா பெரிய தியாகி மாதிரி வாழ்க்கைய விட்டுக் கொடுக்குறாவாம் அப்படியே ஒன்று போட்டேன் என்றா ஆளப்பாரு"

"அது தியாகமெல்லாம் ஒன்னுமில்ல எனக்கு புடிச்ச என் அச்சு மாமாக்கும் நித்தி அக்காவுக்காகவும் தானே என்று நினைச்சேன் ஆனால் உண்மைய சொல்லட்டா என்னால இந்த கொஞ்ச நேரமே தாங்க முடியல்லப்பா" அவள் அப்பாவி போல் முகத்தை வைத்துக் கொண்டு சொல்ல அதில் பப்புவை பார்த்தவன் அவளை இழுத்து அணைத்திருந்தான். அவன் அணைப்பிலிருந்து திமிரி விடுப்பட்டவள்

"எனக்கு ஒரு டவுட்?"

"என்ன டவுட் கேளும்மா எல்லாத்தையும் மொத்தமா கிளியர் பண்ணிடுறேன்."

"உண்மையாவே அப்போ உங்க மனசுல நித்திக்கா இல்லையா?"

"இல்லையே இங்கப்பாரு தாராம்மா நித்திலாவை நான் காதலிச்சது கல்யாணம் பண்ண நினச்சது எல்லாம் உண்மைதான் ஆனால் அது என் வாழ்க்கைய விட்டு கடந்து போன ஒரு விசயம் முடிஞ்சது முடிஞ்சதுதான். அதை நான் எப்பவோ மறந்துட்டேன் கிட்டத்தட்ட ஏழு வருஷமாகுது."

"நித்திக்கா பாவமுங்க உங்களைப் பிரிஞ்சதுல அவங்க தப்பு எதுவுமில்ல தெரியுமா? எல்லாம் அவங்க வீட்டு ஆளுங்களாலதான் நீங்க நித்திக்காவையே கட்டிக்கோங்க அவங்க உங்கள மறக்க முடியாமத்தான் ஆதித்யன் என்று அவங்க மகனுக்கு பெயர் வச்சிருக்காங்க அதுமட்டுமில்லங்க அவங்க மகனை எப்படி கூப்பிடுறாங்க தெரியுமா 'ஆது' ன்னுதான் கூப்பிடுறாங்க அப்போ அவங்க இன்னும் உங்களை மறக்கல்ல தானே. பாவங்க தனியா வேற இருக்காங்க நீங்க அவங்களைத் தான் கட்டிக்கனும் நான் உங்கள விட்டுப்போனா வேறென்ன தடைங்க"

"நீ என்ன லூசா?"

"ஏங்க இப்படி கேக்குறீங்க?"

"அவ வாழ்க்கை இப்படி ஆயிடுச்சே என்று எனக்கும் கவலையாத்தான் இருக்கு நம்மால என்ன செய்ய முடியும் இங்கப்பாரு தாரா வானத்துல எத்தனையோ மேகங்கள் நிலவச் சுத்தியிருக்கு அதுல சில மேகங்கள் நிலவோடவே பயணிக்குது ஆனால் பல காரணங்களால அந்த மேகங்களால தொடர்ந்தும் அந்த நிலவோட பயணிக்க முடியாம இடையிலயே கலஞ்சு போயிடுது. அது மாதிரிதான் நம்ம வாழ்க்கையில வாரவங்களும். என்னப் பொறுத்தவர நித்திலா அந்த கலஞ்சு போன மேகம் மாதிரி அதை திரும்ப ஒன்னு சேர்க்க முடியாதும்மா"

"அதெல்லாம் முடியும் சும்மா நிலவு மேகம் வானம் என்று சொல்லிட்டிருக்காதீங்க. நித்திக்கா பாவம் அவங்க இப்படி இருக்கும் போது என்னால உங்க கூட நிம்மதியா வாழ முடியாது."

"ஓய் ரவுடி பேபி இங்க வாம்மா வந்து உன் ப்ரண்ட் என்னன்னமோ சொல்லுறா கொஞ்சம் என்னனுதான் கேளேன்." அவன் அழைத்ததும் ஆச்சரியமாகத் திரும்பிய தாரணியும் சங்கரும் அவர்களிடம் வந்து

"ஓ... நயனி சொல்லிட்டாளா நான்தான் ரவுடி பேபின்னு."

"ஐயோ நான் சொல்லல்லடி"

"கரன் நீங்களா?"

"ஐயோ நானில்ல தாரு. அதுசரி நயனியும் சொல்லல்ல நானுமில்ல டேய் மச்சான் உனக்கெப்படித் தெரியும்?"

"யாருமே சொல்லல்ல இது பப்புன்னா நீதான் ரவுடி பேபி. இது பார்த்தாலே தெரியுமே இதைக் கண்டுபிடிக்க சிஐடி வேற வேணுமாக்கும். ரவுடி பேபி இது உனக்கும்மா" என்றவாறு அவளுக்கும் ஒரு சாக்லேட்டைக் கொடுக்க அவளும் அகமகிழந்தவளாய் நன்றி சொல்லி வாங்கிக் கொண்டாள்.

"சரி டவுட் எல்லாம் கிளியர் தானே முதல்ல இந்த லூசு என்னமோ சொல்லுது என்ன என்று கேட்டுட்டு முடிவ சொல்லுங்க விடிய விடிய ராமாயணம் கேட்டுட்டு விடிஞ்செழும்பி ராமன் சீதைக்கு சித்தப்பா என்ற மாதிரி இல்ல இவ கதைக்குறது இருக்கு என்னால முடியல்ல. இவ்வளவு நேரமும் குழந்தைக்கு சொல்லுற மாதிரி பதமா பக்குவமா சொல்லிட்டிருக்கன் முதல்ல இருந்து ஆரம்பிக்குறா" தாரணி நயனியை முறைக்க சங்கரோ அவளுக்கு எடுத்துக் கூற எதையும் காதிலோ கருத்திலோ வாங்காது நித்திக்கா பாவம் என்றதையே மந்திரம் போல சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள். பொறுத்துப் பார்த்த தாரணி முடியாமல் அவள் தலையில் ஒரு குட்டு வைக்க சங்கர் நித்திலாவின் நம்பருக்கு அழைத்திருந்தான் நடந்ததை முழுவதும் கூற நயனியிடம் போனைக் கொடுக்கச் சொன்னாள் நித்திலா

வளரும்.....

Please share your comments here 💙👇💙


 
ஒற்றை நிலவின் மேல் இரண்டு மேகங்கள்.

நிலவு - 34


சங்கர் தன் கைப்பேசியை நயனதாராவிடம் நீட்ட சிறிது தயங்கியவள் பின் அதை வாங்கி காதில் வைத்தது தான் தாமதம் மறுபக்கமிருந்து நித்தலா பொரியத் தொடங்கினாள்.

"நயனி என்ன இது? சங்கர் சொல்லுறதெல்லாம் உண்மையா? ஆ... உன்னைத்தான் கேக்குறன் பதில் சொல்லு?"

"......"

"என்ன நயனி அமைதியா இருக்குற உன்கிட்டதான் கேக்குறேன் இப்போ எனக்கு பதில் சொல்லப்போறாயா? இல்லையா?" நித்திலா அதட்டிக் கேட்க

"அது வந்து அக்கா உண்மைதான்"

"எதுக்காக இந்த மாதிரி ஒரு முடிவு? அதுவும் திடீரென்று"

"இல்லைக்கா ஏதோ ஒரு கெட்ட நேரம் நீங்க பிரிஞ்சுட்டீங்க ஆனால் இப்போ அப்படியில்லையே நீங்க தனியாத்தானே இருக்கீங்க வர்த்தனாலயும் என்னை அவர் பொண்டாட்டியா ஏத்துக்க முடியல்ல அவர் மனசுல இப்பவும் ஆழமா நீங்கதான் அக்கா இருக்கீங்க அதுமட்டுமில்ல உங்களுக்கும் சரி வர்த்தனுக்கும் சரி ஒருத்தரை ஒருத்தர் மறக்க முடியாம கஷ்டப்படுறதுக்கு சேர்ந்து வாழலாமே. என் வர்த்தன் நல்லாயிருக்கனும் அத்தோட என் நித்திக்காவும் சந்தோசமா இருக்கனும் அதுக்கு நீங்க ரெண்டு பேரும் தான் சேர்ந்து வாழனும்" நயனதாராவின் பேச்சை கேட்டுக் கொண்டிருந்த ஆதித்யன் 'இவளுக்கு இவ்வளவு சொல்லியும் விளங்காம அவ நினைச்சதுலயே இருக்குறாளே' என அவளை கோபமாக முறைக்க சங்கரும் தாரணியும் முதலில் அவள் பேசி முடிக்கட்டும் என அவனை அமைதிப்படுத்தினர். ஆதித்யனின் பார்வையில் சிறிது பயந்தவள் மறுமுனையில் நித்திலா பேசத் தொடங்க காதை அங்கு கொடுத்தாள் ஆனால் அவள் பார்வை முழுக்க ஆதித்யனிலே இருந்தது.

"என்னம்மா நயனி இது சின்னப்புள்ள மாதிரி? நான் சொன்னதை நீ தப்பா விளங்கிட்ட. இங்கப்பாரு நான் மறக்கமாட்டேன் என்று சொன்னது உன்னோட வர்த்தனை இல்ல நான் காதலிச்ச என் ஆதுவோட காதல மட்டும்தான். என்றைக்கு நாங்க ரெண்டு பேரும் பிரிஞ்சமோ அந்த நிமிஷத்துல இருந்து நான் யாரோ அவர் யாரோ அந்த உறவு உடஞ்சி போச்சு. உடச்சது ஒரு நாளும் ஒட்டாது. அதை இத்தனை வருஷம் கழிச்சு ஒட்டவக்க நினைக்குற அது முதல்ல சரியா ஒட்டுமா?" அவளுக்குப் புரிவது போல் மென்மையாக எடுத்துரைத்தாள் நித்திலா.

"அக்கா நீங்க இப்போ எனக்காக பொய் சொல்லுறீங்க."

"நான் எதுக்காக பொய் சொல்லனும் அதுவும் உனக்காக, இப்பவும் தப்பாத்தான் விளங்குற உன்னோட இடத்துல நீ இல்லாம வேறு யாரிருந்தாலும் நான் இப்படித்தான் கதைச்சிருப்பேன். ஏன் ஆதித்யன் கல்யாணமாகாம தனியா இருந்தாக் கூட நாங்க சேர்ந்திருக்க மாட்டோம். அது முடிஞ்சு போன கதை, முடிஞ்சது முடிஞ்சதுதான் அதை ஒரு நாளும் ஒட்டவக்க முடியாது இப்போ அதைப்பத்தி கதச்சு ஒன்றுமாகப் போறல்லதில்லை விளங்கிட்டா?"

"நித்திக்கா நான் சொல்லுறத தயவு செஞ்சு கேளுங்கோ நீங்க என் வர்த்தனக் கல்யாணம் கட்டிக்கோங்க"

"நீ என்ன லூசா நயனி, ஊருல இல்லாத ஒரு விஷயத்தை சொல்லிட்டிருக்க. புருஷன ஏற்கனவே காதலிச்சவளோட சேர்த்து வக்க நினைக்குற. இங்கப்பாரும்மா நீ என்மேல இருக்குற இரக்கத்துலதான் இதையெல்லாம் சொல்லுறாய் என்று எனக்கு நல்லாவே விளங்குது ஆனால் நீ ஒரு விஷயத்தை மறந்துட்ட எனக்கு கல்யாணமாயிடுச்சு ஒரு மகனுமிருக்கான். காதலியா மட்டுமிருந்தாலும் பரவாயில்ல நான் இன்னொருத்தனோட பொண்டாட்டியா வாழ்ந்து புள்ளையும் பெத்துக்கிட்டேன்."

"அதனால என்னக்கா உங்க ஆதித்யனுக்கு என் வர்த்தன் நிச்சயமா நல்ல தகப்பானா இருப்பார்"

"சீச்சீ சும்மா நிறுத்து நயனி கேக்குறதுக்கே அசிங்கமா இருக்கு. வார்த்தைக்கு வார்த்த என் வர்த்தன் என் வர்த்தன் என்று சொல்லுறாயே நீ எனக்கு அவர விட்டுத் தந்துட்டு தியாகிப் பட்டம் வாங்கப் போறாயா? அதுக்குப் பிறகு நீ என்ன செய்யப் போற?" அவளின் இறுதிக் கேள்வியை கவனியாதவள் போன்று

"சொரி சொரி நித்திக்கா இனிமேல் என் வர்த்தனை ஐயோ... ஆதித்யனை அப்படிக் கூப்பிட மாட்டேன் அப்போ அவரை கட்டிக்குறதுல உங்களுக்கு எந்தப் பிரச்சனையுமில்லல்ல" அவளின் பேச்சில் மறுபுறம் தலையிலடித்துக் கொண்ட நித்திலா

"இப்போ நீ மட்டும் என் முன்னுக்கு இருந்த அப்படியே உன் கன்னத்துல ஓங்கி ஒரு அறை அறஞ்சிருப்பேன். நானும் உனக்கு விளங்குற மாதிரி இதமா பதமா சொல்லிட்டிருக்கேன் நீ என்னடா என்றால் திரும்பத் திரும்ப அதையே சொல்லிட்டிருக்க. ம்.... எப்படி நயனி நீ என் வாழ்க்கைய தீர்மானிக்கலாம் இந்த உரிமைய யார் உனக்கு கொடுத்தா? நான் கொடுத்ததா எனக்கு ஞாபகமில்ல இங்கப்பார் இதுக்கு மேல கல்யாணம் கத்தரிக்கா என்று ஏதாவது கதைச்சிட்டு உன் வாழ்க்கையையும் அழிச்சு உன் புருஷனோடதையும் சேர்த்து அழிச்சுக்க அது உன் விருப்பம். என் வாழ்க்கையில தலையிட வந்த உன் நித்திக்காவ வேற மாதிர பார்ப்ப. அடுத்தவ புருஷனுக்கு அழையுறவ என்று நினச்சுட்டயா என்னை. அப்படி உன் புருஷனுக்கு இன்னொருத்திய கட்டித்தான் வக்கனுமென்றால் அந்த ஷனாவ கட்டி வை இப்போ போன வை" கோபமாய் கத்தி விட்டு அழைப்பை பட்டென்று துண்டித்துவிட்டாள் நித்திலா. அதிர்ந்து நின்ற நயனதாராவை பார்த்த ஆதித்யன் விழுந்து விழுந்து சிரிக்கத் தொடங்கினான் அவனுடன் தாரணியும் சங்கரும் சேர்ந்து கொள்ள மூவரையும் முறைத்தவள்.

"ஏங்க எதுக்கு என்னப் பார்த்து இப்படி சிரிக்குறீங்க மூனு பேரும் இப்ப நிப்பாட்டப் போறயலா இல்லையா?" அப்போதும் அவர்கள் தொடர்ந்து சிரிக்க அவள் கோபம் கொண்டு திரும்பி நடக்கலானாள் சிரிப்பை நிறுத்திய ஆதித்யன் விரைந்து சென்று அவளை தடுக்க

"ஏன் நித்திக்கா இப்படி சொன்னாங்க? அவங்களுக்காகத்தானே நான் சொன்னேன்."

"தாராம்மா என்னால முடியல்லம்மா இங்கப்பாரு நீயும் நானும் புருஷன் பொண்டாட்டி. அதை மட்டும் ஞாபகம் வச்சிருந்தா உனக்கு இந்த மாதிரி எல்லாம் எண்ணம் வரவே வராது. அந்த விக்‌ஷ் என்கிட்ட கதைக்கும் போதெல்லாம் இந்த கண்ணு மொறச்சு மொறச்சுப் பார்த்துச்சுல்ல அதுதான் நமக்குள்ள உள்ள உறவு"

"ஆ... விக்‌ஷ்ன்னு சொல்லும் போதுதான் ஞாபகம் வருது அவளை நீங்க காதலிக்கவே இல்லல்ல அப்போ அவகூட எதுக்கு ஒட்டி உரசிக்கு சிரிச்சுட்டு இருந்தீங்க?" அவள் கண்களை உருட்ட தன்னவளை ரசித்தவாறே

"அப்பாடா என்னோட சந்திரமுகி திரும்பி வந்துட்டா. ஆ.... இதுதான் ஒரு பொண்டாட்டிக்கு அழகு." ஆதித்யனின் பேச்சில் தாரணியும் சங்கரும் சிரிக்க அவர்களைப் பார்த்து ஒரு முறைப்பு முறைத்தவள் கணவனிடம் திரும்பி

"விளையாடாதீங்க சொல்லுங்க?" அப்போதும் அவன் அவளை கேலி செய்து சிரித்துக் கொண்டிருக்க கடுப்பானவள்

"சொல்லுங்க என்று சொல்லுறேனில்ல" சற்று அதட்டலாகக் கேட்க

"ஐயோ என் பொண்டாட்டி உண்மையாவே சந்திரமுகியா மாறிட்டா மச்சி இந்த முட்டக் கண்ணை வச்சு மொறைக்காதடி சரி சரி சொல்லிடுறேன். விக்‌ஷ் கூட நான் சிரிக்க நீ அவளை மொறைக்க அந்தக் காட்சியப் பார்க்க நல்லா இருந்துச்சா அதான்."

"அந்த வீட்டுல தானேடா நானும் இருந்தேன் இதெல்லாம் வேற நடந்துச்சா நான் அதை கவனிக்கவே இல்லையே" சங்கர் ஆச்சரியமாக வினவ

"அதுக்கெல்லாம் உனக்கு எங்கடா டைம். உனக்கு கவனிக்கத்தான் வேற வேலை இருந்துச்சே மச்சி" தாரணியைப் பார்த்தவாறு ஆதித்யன் கூற அதில் தாரணி வெட்கப்பட சங்கரோ அசடு வழிந்தான். இதற்குள் நயனியோ கோபங் கொண்டவளாய்

"அதெல்லாம் பிறகு கதைச்சுக்கோங்க இப்போ என்னோட கேள்விக்கு விளையாடாம ஒழுங்கா பதில் சொல்லுங்க?"

"ஏன் ரவுடி பேபி இவ எப்பயும் இப்படித்தானா?" தாரணி சிரிக்க நயனி அவனை முறைக்க

"சரி முறைக்காத சொல்லுறேன். நம்ம கல்யாணத்துக்கு முன்ன ஆச்சி விக்‌ஷத்தான் எனக்கு கல்யாணம் கட்டி வைக்க நினச்சாங்க அம்மாவுக்கு கொஞ்சமும் விருப்பமில்ல ஆனால் ஆச்சிக்காக என்கிட்ட வந்து கேட்டாங்க. என்னால விக்‌ஷை அந்த மாதிரி ஒரு உறவுல பார்க்க முடியல்ல அதனால முடியாதுன்னு அப்பவே ஸ்டிரிக்டா சொல்லிட்டேன் இங்கப்பார் தாரா எனக்கு அக்காளுங்க மாதிரிதான் அந்த விக்‌ஷும் ஒரு தங்கச்சி. அவ்வளவுதான் வேற எந்த எண்ணமுமில்லை அது எப்போதும் இருந்ததுமில்லை இனி இருக்கப் போறதுமில்ல இப்போ எல்லாம் கிளியரா?" அவள் ஆம் எனத் தலையாட்ட பக்கதிலிருந்த புற்செடியில் பூக்களுடன் சேர்த்து ஒரு கந்தை முறித்தவன் அதை பூங்கொத்துப் போலாக்கினான்.

"இந்த பழைய ஜோடிய சாட்சியா வச்சு புது ஜோடியாகப் போறதுக்காக நான் இப்போ உன்கிட்ட ப்ரபோஸ் பண்ணப் போறேன்." என்று அவன் சொன்னதும் தாரணியும் சங்கரும் பழைய ஜோடியா எனக் குழம்ப முழங்காலை மடித்து தரையில் பதித்து மற்றைய காலை மடித்து ஆங்கிலேயர் பாணியில் நின்றவன் அவளிடம் அந்த பூங்கொத்தைக் கொடுத்து விட்டு

"ஐ லவ் யூ தாரா வில் யூ கம் டூ லைவ் வித் மீ?" அவள் கண்ணீருடன் ஆம் எனத் தலையாட்ட

"லெட்ஸ் ஸ்டார்ட் அவ லைஃப்? ம்.... நம்ம வாழ்க்கைய ஆரம்பிக்கலாமா?" என்று காதல் பொங்கக் கேட்டவனிடமிருந்து பூங்கொத்தை வாங்கியவாறு

"ஐ லவ் யூ டூ வர்த்தன்." என்றவள் அவனின் மற்றைய கேள்விக்கு வெட்கத்தைப் பதிலாகக் கொடுத்தாள். எழுந்தவன் அவளை இறுக்கி அணைத்து அவள் நெற்றியில் இதழ் பதிக்க பார்த்துக் கொண்டிருந்த அவர்கள் நட்பூக்கள் இரண்டும் மனநிறைவோடு மகிழ்ச்சியின் உச்சத்திலிருந்தனர்.

"டேய் மச்சான் நீ யாரப் பழைய ஜோடின்னு சொன்ன?" சங்கர் இழுக்க

"உங்களைத்தான் இங்க வேற யாராவது இருக்காங்களா என்ன?"

"சொரிடா மச்சான் தாருவ உனக்கு நான் இன்னும் இன்ட்ரோ பண்ணல்ல இல்ல சொரிடா."

"நீ ஒன்னும் பண்ணத்தேவயில்ல எனக்கு எல்லாம் தெரியும் முழிக்காத கல்யாணம் முடிஞ்சு கொழும்புக்குப் போற அன்று தாரணியப் பார்த்து கண்ணீர் வடிச்சியே ராசா அன்றே எனக்குத் தெரியும். நீயா சொல்லுவ என்று நினச்சேன் சரி விடு இப்பவாலும் சொல்லத் தோணிச்சே"

"இல்லடா மச்சான் நீ கல்யாண பிஸி பிறகு ஆயிரத்தெட்டுப் பிரச்சனை எல்லாத்துக்கும் மேல இந்த ரவுடி பேபி ஒத்துக்கவே இல்லை அவ ஓகே சொன்னதும் உன் முன்னாடி கூட்டிட்டு வந்து நிற்கலாம் என்று நினச்சேன் ஆனால் அவ எப்போ ஓகே சொன்னா தெரியுமா நீங்க நித்திய பார்த்த அன்று அதுக்குப் பிறகு என்னன்னமோ நடந்துடுச்சு அதான்டா சொல்ல முடியல்ல அதுசரி நியாயமா நீங்கதான் பழைய ஜோடி எங்களுக்கு சீனியர். ஆனால் நீ ஏன் எங்கள சொல்லுற?"

"ஓ அதுவா... சட்டப்படி நாங்கதான் பழசு ஆனால் சம்பிரதாயப்படி நீங்க பழசாகிட்டீங்களே" அவன் பேச்சு விளங்காது மூவரும் முழிக்க

"நியாயமா நாங்க இன்றைக்குத்தானே ப்ரபோஸ் பண்ணிருக்கோம் அதுவும் உங்க முன்னாடி அப்போ நாங்க புதுசு தானே" அவனின் விளக்கத்தில் அனைவரும் சிரித்தனர். நால்வரும் சிறிது நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்து விட்டு வீட்டுக்குச் செல்லத் தயாராக அப்போதுதான் ஞாபகம் வந்தவளாய்

"ஏங்க நாளையன்றைக்குக்கு தீ மிதிக்குற பூஜையிருக்கு அதுக்கான ஏற்பாடுகளை செய்யனும் அதோட தீ மிதிக்குறதுக்கு முன்ன என்னன்ன செய்யனும் என்று பூசாரி ஐயாக்கிட்ட கேட்டுத் தெரிஞ்சுக்கனும் அதுக்குத்தான் பூசாரி ஐயாவைப் பார்த்துட்டு போக நாங்க இங்க வந்தோம் கொஞ்ச நேரம் இவ கூட கதைச்சிட்டு போகும் போது எல்லா ஏற்பாட்டையும் கவனிச்சுக்கலாம் என்று நினைச்சேன். அதுக்குள்ள நீங்க வந்து என்னன்னமோ நடந்துடுச்சு அந்த விசயம் எனக்கும் மறந்துடுச்சு. வாங்க உள்ள போய் பூசாரி ஐயாவை சந்துச்சுட்டுப் போகலாம்"

"தாரா நீ வீட்ட விட்டு வாரதுக்குத்தானே எல்லாரும் நம்புற மாதிரி நேரத்திக்கடன் தீக்கப் போறேன் தீ மிதிக்கப் போறேன் என்று சொல்லிட்டு வந்த எல்லாந்தான் கிளியராயிடுச்சே இப்போ எதுக்கு பூஜையெல்லாம்?"

"இல்ல வர்த்தன் நான் வீட்ட விட்டு வாரதுக்கு ஒரு காரணமாச் சொன்னேனே தவிர நான் நேர்ந்துக்கிட்டது உண்மைதான் அதனால பூசாரியச் சந்திக்கத்தான் வேணும் கோயிலுக்குள்ள போகலாமே"

"வேணுமென்றா அம்மனை கும்பிட்டு நன்றி சொல்லிட்டு போகலாம் இந்த நேர்ச்சை தீ மிதி அதெல்லாம் வேணாம் என்ன?"

"இல்லங்க நேர்ந்துட்டு கடவுள் அதை நமக்கு சரியாத் தந்த பிறகு அப்படியே அதை நிறைவேத்தாம விடுறது கடும் பாவமுங்க அதுவும் நீங்க குணமாகத்தானே வேண்டிக்கிட்டேன் உங்களை நல்லபடியா குணமாக்கித் தந்ததுமில்லாம முழுசா எனக்கே எனக்கானவரா வேற தந்திருக்கா இந்த அம்மன், அதனால நான் கட்டாயம் இந்த வேண்டுதல நிறைவேத்தனுங்க தயவு செஞ்சு என்னை தடுக்காதீங்க ப்ளீஸ்"

"சரி, அப்படியென்றால் அதுக்காக இந்த கோயிலுக்கு காணிக்கை, இல்லாதவங்களுக்கு தானதருமம் அப்படியில்லாட்டி அன்னதானம் மாதிரி ஏதாவது வேண்டிருக்கலாமே எதுக்குத் தாரா உன்னை வருத்திக்குகிற மாதிரி இப்படிக் கஷ்டமானதை வேண்டிக்கிட்ட?"

"அப்படியில்லைங்க தானதருமம் அன்னதானம் எல்லாம் நம்ம புண்ணியத்துக்காக செய்யுறது ஆனால் நேர்ச்சை நமக்காக நம்ம தேவைய அந்த அம்மன் நிறைவேத்துறதுக்காக வக்கிறது. நம்ம தேவைக்காக நம்மளத்தானே வருத்திக்கனும் அதனாலதான் இப்படியொரு நேர்ச்சை சரிங்க நீங்க விருப்பப்பட்டா அன்னதானம் கொடுத்துடலாம் அத்தோட கோயிலுக்கும் ஏதாவது செஞ்சுடலாம் என்ன ஓகேவா?"

"ஓகே ஓகே எல்லாம் செஞ்சுடலாம். சரி சரி வாங்க உள்ள போகலாம்" கோவிலுக்குள் சென்று கடவுளுக்கு நன்றி சொன்னவர்கள் நாளை மறுநாள் பூஜைக்கான அனைத்து ஏற்பாடுகளையும் முடித்துக் கொண்டு மறக்காமல் அன்னதானத்திற்கும் ஏற்பாடு செய்துவிட்டு வீட்டை நோக்கிப் புறப்பட்டனர்.

வளரும்....

கருத்துக்களுக்கு💙👇💙

 
Status
Not open for further replies.

New Threads

Top Bottom