RD NOVEL போகாதடி என் பெண்ணே! - Tamil Novel

[Writer X]

பெண்ணே 3


தக்ஷினாவை பார்த்துக்கொண்டு இருந்தார் முரளி.. தன் முன் இருந்த கேஸ் பையிலை புரட்டி கொண்டு இருந்தாள் அவள்.

அவள் கேட்ட அனைத்து கேஸ்களை பற்றிய விவரத்தை செல்லிக் கொண்டு இருந்தனர். சிலவற்றை பார்தவள் அதனை மூடிவைத்துவிட்டு யோசனையில் இருந்தாள்.

அனைவரும் அவளைதான் பார்தனர். கண்ணை அழுத்தமாக மூடி ஆள்காட்டி விரலை அசைத்து அனைவரையும் வெளியே போக சொன்னவள் இன்னும் யாரிடமும் பேசவில்லை கேஸ் பற்றி மட்டும் தான்கேட்டு இருந்தாள்.

சட்டென்று கண்களை திறந்தவள் "முரளி எனக்கு சத்யா கேஸ் டிடெயில்ஸ் வேனும் எனக்கு மெயில் பன்னுங்க… இன்னைக்கே" என

"ஒகே மேடம்"

"அப்புறம் அந்த மிர்ச்சி நைட் பைட்ஸ் பப் பத்தி எனக்கு தெரியனும் என்னனு பாருங்க" என்றவள் எழுத்துக் கொண்டாள்.

"ஒகே மேடம்" என அவரும் எழுந்துக் கொண்டார்.

வெளியில் வந்தவள் அங்கு பெஞ்சில் அமர்ந்திருந்த கைதி ஒருவனிடம் வந்தாள். பின்னால் முரளியும் வந்து நின்றார். அவனை அழைத்து வந்த இன்ஸ்பெக்ட்ரை "என்ன?" என்பது போல பார்த்தாள் அவள்.

"பக்கத்து ஏரியால போன வாரம் ஒரு 6த்து பொண்ண ஸ்கூல் வெளியே வச்சி கடத்திட்டாங்க. அதுமட்டும் இல்லாம ஸ்கூல் பசங்க பேதை மருந்து பயன்படுத்துரதா ஒரு டீச்சர் ரகசியமா தகவல் கொடுத்தாங்க அதனால அங்க கண்காணிக்க ஆள் போட்டு இருந்தோம் மேம்.. இவன் ரெண்டு நாளா ஸ்கூல் வாசல்ல நோட்டம் விட்டுட்டு இருந்தான்… பிடிச்சி விசாரிச்சா ஒழுங்கா பதில் சொல்லமாட்றான் மேம். அவன் பேக்ல 20 ஸ்டாம்ப் 2 லட்சம் பணம் இருந்தது மேம்" வேகமாக ஒப்பித்தான் அந்த இன்ஸ்பெக்டர்.

"முரளி இவன இங்க விசாரிக்கும் இடத்துக்கு கூட்டிட்டு போங்க" என்றவள் இன்ஸ்பெக்டரரிடம் திரும்பி "நீங்க எப்போ அரஸ்ட் பண்ணிங்க" என்று கேட்டாள்.

"நேத்து மேம்"

"அந்த பேக்ல உள்ள எல்லாத்தையும் நான் பாக்கனும் எடுத்துட்டு வாங்க" என்றவள் திருப்பி உள்ளே சென்றாள்.

ஒரு சேரில் உட்கார வைக்க பட்டு இருந்தான் அவன். அவனுக்கு முன் இருந்த டேபிளில் அவன் பை பணம் ஸ்டாம்ப் என அனைத்தும் வரிசையாக இருந்தது.. அங்கு தான் முரளியும் இன்ஸ்பெக்டரும் நின்று இருந்தனர்.. கதவை திறந்து கொண்டு வந்தாள் தக்க்ஷினா. வொயிட் ஷர்ட் காக்கி பேண்ட் என்று மாறி இருந்தாள் முடியை தூக்கி கொண்டை போட்டு இருந்தாள் ரப்பர் கையுறை அணிந்து கொண்டே உள்ளே வந்தவள் ஒரு ஸ்டாம்ப்பை எடுத்து பார்த்தாள் பார்க்க சாதாரணமாக தான் இருந்தது.. அவனிடம் போய் நின்றவள் அவனை பார்த்து கொண்டு நின்றாள்.

"மேம் இத பாத்தா சாதா ஸ்டாம்ப் மாதிரி தான் இருக்கு…" முரளி

"அத அவன் சொல்லட்டும் முரளி" என்றவள் அவனிடம் ஆரம்பித்தாள்

"உன் பெரு என்ன? "

"சண்முகம்"

"எந்த ஊர்? "

"மதுரை"

"மதுரைல எங்க?"

"உசிலம்பட்டி"

"அப்பா அம்மா பேரு என்ன? "

"காசிநாதன் மஞ்சுளா"

"என்ன படிச்சுருக்க?"

"படிக்கல"

"எதுக்கு சென்னை வந்த?"

"வேலை தேடி வந்தேன்"

"கிடச்சதா?"

"இல்ல"

"ஸ்டாம்ப் எதுக்கு?"

"வீட்டுக்கு லெட்டர் போட"

"எங்க தங்கிருக்க?"

"ட்ரிப்ளிக்கேன்"

"மேம் நான் நேத்து விசாரிச்சப்போவே இத தான் சொன்னான்" இடை புகுந்தான் இன்ஸ்பெக்டர்.

"இருங்க இன்ஸ் சார்" என்றவள்

"எதுக்கு ஸ்கூல்க்கு போண?"

"சும்மா தான்"

"வேலை தேடி வந்துட்டு அத பண்ணாம சும்மா எதுக்கு அங்க போண?"

"தோணுச்சி போணன்" மிக அழுத்தமாக வந்தது பதில்.

"இதுதான் மேடம் சொல்றான்..." ஆதங்கமாக சொன்னான் இன்ஸ்பெக்டர் சரத்.

"உண்மை போலதான் இருக்கு சரத்" அவனை பார்த்துக் கொண்டே தான் சொன்னாள் அவன் ஆசுவாச மூச்சி விட்டதனைத்தையும் .

"அப்போ இவனை விட்றலமா மேடம்?" முரளி

"என்ன உன்ன விட்றலமா சண்முகம்?" அவனிடம் கேட்டவள்

"என்ன ஜெய் சண்முகம் தானே?" காதில் கைவைத்து தலையை சாய்த்து ஏர்பேடை அழுத்தி கொண்டே "என்ன இல்லையா? ஊப்ஸ்" என நிமிர்ந்தவள் அவன் அருகில் சென்று ஆரம்பித்தாள்.

யாரு அந்த ஜெய் என்று முரளியும் சரத்தும் ஒருவரை ஒருவர் புரியாமல் பார்த்துக் கொண்டனர்…

"உன் பேர் என்ன?"

"சண்முகம்" அவன் வாயை மூடுவதற்க்குள் மின்னல் வேகத்தில் ஒரு அறை விழுந்து.

"உன் பேரு என்ன?" "சண்முகம்" மீண்டும் ஒரு அறை உதடு கிழிந்து ரத்தம் வடிந்தது.. இதுவே பத்து முறையும் தொடர்ந்தது…

"மீ பேரு எமிதி?" அவள் தெலுங்கில் கேட்கவும் எச்சில் விழுங்கினான் அவன்

"ஆ..ஆருஜ்" பயத்தில் அவனுக்கு கண்ணை கட்டியது

"ஆருஜ் மாஜா" என்று சொல்லி மீண்டும் ஒரு அறை விட்டாள் சேரோடு கீழே விழுந்தான் அவன்.

"ஒரு லெமன் ஜூஸ் இவனுக்கு கொண்டு வர சொல்லுங்க" என்றவள் அங்கு இருந்த நாற்காலியில் உட்கார்ந்து மொபைலில் ஆழ்ந்தாள்…

"மேம்" மெதுவாக அழைத்தான் சரத்

"ம்ம்" என்று விழி உயர்த்தி பார்த்தாள் அவள்…

தடுமாறிதான் போனான் அவன் "செம்மையா இருக்காங்கல" ஜொல்லு விட்டது அவன் மனது. "நீ கொஞ்சம் ஓரமா போ" என அதை தள்ளியவன் "நான் அவன விசாரிக்கட்டுமா மேம்?" என்றான்

"ஏன்?" என்பது போல ஒரு பார்வைதான் கழுத்தை இடது புறம் சாய்த்து ஒரு கொஸ்டின் மார்க் பார்வை. அவனுக்கு கைகள் பரபரத்தது விட்டால் கேமராவை ஆன் பண்ணி போட்டோவே எடுத்துருப்பான்

"இந்த போச ஸ்கிரீன்சேவரா வச்சா சூப்பரா இருக்கும்" மீண்டும் கதவை திறந்து கூவிய மனதை ஒரு கொட்டு வைத்து அடக்கியவன்

"இல்ல மேம் கை வலிக்கும்மேனு"

"அடப்பாவி எஸ்.பி கிட்டே வழியிறான்" வாயில் கை வைத்து மூடிக் கொண்டார் முரளி.

"சரத் இவன தூக்கி சேர்ல உட்கார வைங்க முத" என்றவள் திரும்பவும் விட்ட வேலையை தெடங்கினாள்.
__________

"சார் இது நேத்து இன்டர்வியூல செலக்ட் ஆனவங்க லிஸ்ட்" அந்த பையிலை அதியனிடம் நீட்டினான் விஷ்ணு.

எல்லாவற்றையும் பார்வையிட்டவன்
அதில் ஆராதனா பேரை எடுத்து பார்த்து கொண்டு இருந்தான்.

அதில் தெரிந்த அவள் முகத்தை தன் கட்டை விரலால் தடவியவன் "மிஸ்.ஆராதனா ராகவன்க்கு கிண்டி பிரான்ஞ் வேண்டாம்" என்றான்.

ஒரு நிமிடம் விஷ்ணுவிற்கு ஒன்றும் சொல்ல முடியவில்லை "அவசர பட்டு ஆராதனா கிட்ட சொல்லிட்டோமே" என்று பதறியது அவன் மனது. நம்பிக்கையாக சொல்லிவிட்டு ஏமாற்றியது போல உணர்ந்தான் முகம் கருத்து சுருங்கிவிட்டது.

"விஷ்ணுராம்" அதியனின் அதட்டலில் நினைவுக்குவந்தான் அவன்

"சார்??"

"எவ்வளவு நேரம் கூப்பிடுரது பகல்கணவா…? கொஞ்சமாச்சும் ஜெனரல் மேனேஜர் மாதிரி நட்ந்துக்கோங்க. நான் சொன்னத நோட் பண்ணிங்களா?"

"சாரி சார்"

"எல்லாத்துக்கும் சாரி சொல்லிட்டே நிக்காதிங்க… போங்க போய் இந்த முகமத்த கிண்டிக்கு மாத்திட்டு ஆராதனாவ இங்க மேனேஜரா அப்பாயின்ட்மென்ட் ஆடர் டைப் பண்ணிட்டு வாங்க" அந்த பையிலை தூக்கி மேசை மீது எறிந்தவன் சலித்துக் கொண்டான்.

"சார்" ஆச்சரியத்தில் கத்தியேவிட்டான் விஷ்ணு.

"என்ன?" ஒற்றை புருவத்தை உயர்த்தினான் அதியன்.

விஷ்ணுவிற்க்கு அவனை கட்டிபிடித்து முத்தம் குடுக்க ஆசை கிளர்ந்தது எங்கே "அவனா நீ?" என்று சொல்லி வேலைவிட்டு துரத்தி விட்டால் என்ற பயத்தில் அடக்கி கொண்டான்.

"நத்திங் சார் " என்றவனின் முகம்
பளிர் என்று மின்னியது. வேகமாக ஆடரை டைப் செய்ய ஓடினான் விஷ்ணு.

"பயபுள்ள எதுக்கு இப்படி மூஞ்சில லைட்டு விடுறான்?" என்று யோசித்த அதியன் பல்லை கடித்தான். "இவன பத்தி யோசிக்காம விட்டுடனே…" என்று ஒற்றை விரலால் தலையில் அறைந்துக் கொண்டான் அவன்.

விஷ்ணுவுக்கோ தலை கால் புரியாத சந்தோஷம் "மைலி எனக்கு கீழே வொர்க் பண்ணபோறா.. இனி டெய்லி பாக்கலாம்" அவன் மனம் குத்தாட்டம் தான் போட்டது. அவனே ஆடர் டைப் செய்தான்.

ஆடரை டைப் செய்து கொண்டு வந்தவன் அதியனிடம் நீட்டினான். அவன் சையின் பண்ணியவுடன் எடுத்துக் கொண்டும் சென்றான். எல்லாமே மின்னல் வேகத்தில் நடந்தது.

அவனை முறைத்துக் கொண்டே சையின் முதல் அனைத்து வேலையும் செய்த்துக் கொண்டு இருந்தான் அதியன். விஷ்ணு வெளியில் சென்றவுடன் ஆராதனாவின் ரெஸ்யூமை எடுத்தவன் மடித்து பாக்கெட்டில் வைத்துக் கொண்டான்.

ஆதி அந்தமும் மறந்து உன் அருகில் கரைந்து நான் போனேன்
ஆண்கள் வெக்கபடும் தருணம் உன்னை பார்த்த பின்பு நான் கண்டு கொண்டேன்​

சாய்ந்து அமர்ந்து பாடிகொண்டான் அதியன். சுகமான வழி நெஞ்சை அடைத்தது.

________

"மேம் ஜூஸ்" டேபிளில் கொண்டு வந்து வைத்தான் சரத். எழுத்து ஷர்ட்டை இழுத்து விட்டவள் டேபிளில் இருந்த ஒரு ஸ்டாம்ப்பை எடுத்து ஜூஸ்ல் போட்டாள்.

"இவன் மூஞ்ச தூக்கி பிடிங்க" அங்கு இருந்த பிசியை பணித்தவள் ஜூஸ் கப்பை கையில் எடுத்துக் கொண்டாள்.

"மீரு ஏமி சதுவுக்குன்னாரு?" தன் காலால் அவன் கால் விரலை மிதித்துக்கொண்டே கேட்டாள் அவள்.

"ஆ.. ஆ எம்.எஸ்.சி மேக்ஸ் சதுவுதானு" அலறினான் அவன்.

"என்ன சார் சொல்றாங்க?" முரளியின் காதை கடித்தான் சரத்.

"என்ன படிச்சனு? தெலுங்குல கேட்குறாங்க"

"மீமு ஜொகர்லு ஆனி மிம்ரு அனுக்குன்த்துனாரா?"

"லேது லேது"

"இப்போ என்ன சார்?"

"எங்கள பார்த்தா உனக்கு காமெடியா இருக்கானு திட்னாங்க"

"தீசுக்கோ" ஜூஸ் கப்பை நீட்டினாள் அவனிடம். வாயை இறுக்கமாக மூடி கொண்டு தலை மறுப்பாக அசைத்தான் அவன்.

"தமிழம் தெலுசா?" அவன் விரலை மேலும் அழுத்தினாள்.

"ஆஆஆஆஆ" "பா...க பாக தெலுசு" கலை பிடித்துக் கொண்டு கதறினான் அவன்.

"இந்த ஜூஸை குடி"

"நோ வேண்டாம்"

"ஏன் ஜூஸ் தானே?"

"அதுல ஸ்டாம்ப் "

"சோ வாட்? டேக் திஸ்" என வாயை மூடிக் கொண்டு மறுத்தான்.

"சரத்"

"மேம்" விரைந்து வந்தான் அவன்

"இவன் வாயை அழுத்தி திறக்க வைங்க" என்றவள் இன்னொரு ஸ்டாம்ப்பயும் அதில் போட்டாள். சரத் அவனின் கன்னத்தை அழுத்த பிடிக்க அவன் கையை தட்டி விட்டவன் முகத்தை திருப்பிக் கொண்டு கத்தினான்.

"வேண்டாம் அது ஸ்டாம்ப் இல்ல drug"

"இல்லையே நான் டெஸ்ட் பண்ணிட்டேன்… டரக் இல்லை குடி" அவள் கப்பை அவன் பக்கத்தில் எடுத்துவரவும் திமிறினான்.

"டெஸ்ட்லலாம் தெரியாது அதுக்கு அவங்க கிட்ட இருக்க கெமிகல்ல தான் தெரியும்… எனக்கு வேற எதும் தெரியாது ப்ளீஸ் விட்டுடுங்க"

"இத சாப்பிட்டா என்ன ஆகும்?"

"எனக்கு தெரியாது"

"நீ இத குடி நான் உன்ன பாத்து தெரிஞ்சிக்கிறேன்"

"நீக்கு செப்த்தானு ப்ளீஸ்" வலியில் கத்தினான் அவன்

"சொல்லு?"

"இத ஒன்னு சாப்பிட்டா ரெண்டு நாள் வரைக்கும் இருக்கும்… ரெண்டையும் ஒன்னா சாப்பிட்டா கைகால் இழுத்துக்கும்…"

"இது பேரு என்ன?"

"ப்ளாட்டர் பேபர்"

"அது எனக்கு தெரியும் நீங்க யூஸ் பண்ற டரக் பேரு என்ன? "

"பர்புல் டிராகன்"

"இத ஸ்கூல் பிள்ளைங்களுக்கும் விப்பிங்களா? " அவன் விரல்கள் அவள் பூட்ஸ்க்கு அடியில் நசுங்கி வழுன்டது.

"இல்ல இல்ல ஒருத்தன் வாங்க வர சொன்னான் ஆனா வரல..நேத்தும் வரேனு சொன்னாள் அதான் நான் அங்க போனேன் பட் அதுக்குள்ள இவங்ககிட்ட நான் மாட்டிக்கிட்டேன்"

"எதுக்கு மதுரைனு சொன்ன?" காலை அவன் விரலை விட்டு நகர்த்தினாள் தக்ஷினா.

"அது ஏற்கனவே நான் அங்க போலீஸ்ல மாட்டிருக்கேன்"

"உன் மூஞ்ச பாத்தாலே தமிழ் நாட்டுகாரன் இல்லனு தெரியுது… நீ சொல்ல ஆரம்பிக்கும் பொதே உன் மூஞ்ச வச்சி உன் டிடெயல்ஸ் எல்லாம் என்கிட்ட வந்துட்டு…"

"முரளி" என அழைத்தவள் கையில் இருத்த கப்பை சரத்திடம் கொடுத்துவிட்டு சைகையால் அந்த பிசியிடம் அவனை வெளியேற்ற சொன்னாள்.

"மேடம்"

"இவனுங்க பெரிய கேங் போல" "சரத் நீங்க FIR பயில் பண்ணிடுங்க … முரளி இவன என்சிபில ஹான்ட் ஓவர் பண்ணிடுங்க"

"ஒகே மேம் "

"என்சிபிக்கு ஜே.சி தான முரளி?"

"ஆமா மேம்" முத்திக் கொண்டது சரத்.

"ஒகே முரளி யூகேரி ஆன்" அவர் நகரவும் சரத்திடம் திரும்பினாள். "சரத் உங்களுக்கு ஒரு ஒர்க்" என ஆரம்பித்து சிலவற்றை சொல்லியவள் "இந்த வீக்கே எனக்கு வேணும்" தீர்கமான குரலில் அவள் சொல்வதை பய பக்தியுடன் கேட்டுக்கொண்டான் அவன்.

"மேம்"

"எஸ்"

"உங்களுக்கு தெலுங்கு தெரியுமா மேம்?"

"இட்ஸ் ஆல் இன் கூகுள் பையா" என்றவள் நகர்ந்துவிட்டாள்

🧛‍♀🧛‍♀🧛‍♀🧛‍♀🧛‍♀
போகாதடி என் பெண்ணே!💕💕

Comment here💓💓💓💓💓💓💓

https://www.sahaptham.com/community/threads/போகாதடி-என்-பெண்ணே-comments.779/#post-4739

 

[Writer X]

பெண்ணே 4

கண்மூடி கை வளைவில்
புறா ஒன்றை சிறை வைத்திருந்தேன்
கணவென்று தெரிந்தும் கலைக்க வில்லை
இன்னும் இறுக்கமாக
என்னுடன் தலையணை.
❤​

"பாப்பா கிளம்பியாச்சா? டைம் ஆகுது" ஹாலில் இருந்து குரல்கொடுத்தார் துர்கா.

"ஆச்சு மா இந்த நாட் மட்டும் கட்டி விடுங்க மா" என அறையில் இருந்து வெளியே வந்தவள் லெமன் கலர் டாப்ஸ் வையிட் லெகின் ஹைபோணி என்று கலக்கலாக இருந்தாள் ஆராதனா.

துர்காவிற்ககு மகள் அழகை நினைத்து பெறுமையுடன் பயமும் சேர்ந்துக் கொண்டது.

"என்ன இல்லை? நடுத்தர வர்கமாய் இருந்தாலும் தேவைக்கு அதிகமாகவே வருமானம் இருக்கிறதே. இரண்டு ஆண்கள் சம்பாத்தியம் சொகுசாகவே வாழலாம் நல்ல உடை மூணுவேலை சாப்பாடு ஆனால் இது மட்டும் போதுமா? சுயமரியாதை ?

"சம்பாரிக்கிறவங்களுக்கு தான் தெரியும் வீட்டுல உட்காந்து வெட்டி செலவு செய்றவளுக்கு என்ன? எப்போதும் காசு காசு என அலையுறா" இது மாச செலவுக்கு கணவன் கையை பார்க்கும் மனைவியரின் கவுரவமான அவமான வாழ்க்கை இதுதானே அவர்களின் நிலையாய் இருந்தது.

காலையில் பாத்திரத்தில் பால் ஊற்றி காஃபி கலப்பதில் ஆரம்பித்து இரவு பால் டம்ளரை கழுவி வைப்பதுவரை அனைத்தையும் செய்பவர்களுக்கு
கிடைத்த அவார்ட்

"வெட்டியாதானே இருக்க…" அந்த வார்த்தையில் மனம் கசந்துதான் போனது தன் ஆவி பொருள் அனைத்தையும் யாருக்காக கொடுத்தமோ அவர்களே சக மனுஷியாய் நினையாதது வேதனைதானே தானாக பெருமூச்சு ஒன்று வெளியேறியது துர்காவிற்க்கு.

"இவள் வேலைக்கு செல்லும் வரை வார்த்தையால் மட்டுமே அறிந்த சுயமரியாதை எனக்கும் உருவானதே. எதற்காகவும் என்னை யாரிடமும் கையேந்த விடவில்லையே என்ன வரம் பெற்றேன் இவளை பெற?" என பெறுமை பொங்க நினைத்தவரரின் வேண்டுதல்

"என் மக எப்போதும் சந்தோஷமாக நல்லா இருக்கணும் கடவுளே" என்பதுதான். எதிர்காலத்தை அறியும் சக்தி வாய்த்து இருந்தால் கடவுளிடம் வேண்டி இருப்பாரா? இல்லை கடவுளைதான் நினைத்து இருப்பாரா?. இந்த அபலை தாயின் வேண்டுதலை கேட்டு வேதனையுடன் விழி மூடிக் கொண்டது விதி.

"என்னமா கணவா? நான் கிளம்பறேன்" என்றவள் தாயின் கண்ணத்தில் முத்தம் வைத்துவிட்டு சாமியறைக்கு சென்றாள்.

வளைவில் அந்த பிங் பெப் திரும்பும் வரை பார்த்துக் கொண்டு இருந்தார் துர்கா.

அதை செகண்ட் ஹேண்டில் ஆராதனா காலேஜ் போவதற்காக அவள் அம்மா வழி தாத்தா வாங்கி தந்தது. இத்தனை நாள் ஓடாமல் தூசி படிந்து கிடந்ததை இப்போதுதான் சரிசெய்து எடுத்துக் கொண்டு போனாள். காலேஜில் டிராப் செய்ய முன்வந்த ராகவனுக்கு வண்டி ஒன்றை வாங்கி தர மனமில்லை. ஆராதனாவுக்கோ யாராவது பையன்களை பார்கிறாளா? என்று கண்ணாடி வழியாக தன் மேல் ஒற்றை கண் வைத்திருக்கும் நம்பிக்கையற்ற தந்தையுடன் செல்ல விருப்பம் இல்லை.

பஸ்சில் நசுங்கி பிதுங்கி சென்றவளுக்கு தங்கரதமாகத் தான் தெரிந்தது அந்த பிங் பெப்… தன் சேவிங்க்ஸ்சை போட்டு புது வண்டி வாங்கித் தரும் தீர்மானத்தோடு உள்ளே சென்றார் துர்கா.

அதை தான் ஆராதனாவும் தன் ஸ்கூட்டியிடம் செல்லிக் கொண்டு இருந்தாள் "டேய் ரொனால்டோ ஒரு ரெண்டு மாசம் ஓடிரு அக்கா உனக்கு ரெஸ்ட் குடுத்துட்டு வேற வாங்கிடுறேன்"

நினைத்ததை விட முன்னதாகவே ஹில்ஸ் செவன் சென்றுவிட்டாள். ஹெல்மெட்டுடன் வண்டியை பார்க்கிங் உள் ஓட்டி சென்றவளின் எதிரே கார் சாவியை சுற்றிக் கொண்டு வந்தான் விஷ்ணு. அவனை பார்த்ததும் வண்டியை அவனருகில் நிறுத்தினாள்.

"யாருட இந்த நசுங்கின டப்பா?" என்று வண்டியை பார்த்தவன் அதில் இருந்த ஏவி ஸ்டிக்கரை பார்த்துவிட்டான்.

"ஹேய் ரொனால்டோ அண்ட் மைலி" வண்டியின் தலையில் தட்டினான் விஷ்ணு.

"இன்னும் நியாபகம் இருக்கா சீனியர்" செல்லிக் கொண்டே ஹெல்மெட்டை கழட்டினாள் ஆராதனா.

"இந்த டப்பாவ மறக்க முடியுமா இல்ல இத எடுத்துட்டு நான் ஒரு ரவுண்டு போனதுக்கு கிரவுண்ட மூனு ரவுண்ட் ஓட விட்டு அடிச்சியே அத மறக்க முடியுமா? எத மறக்க? ஜூனியர்" அவன் வசனம் பேச அவனை முறைத்து பார்த்தாள் ஆராதனா.

"என்னது என் வண்டி டப்பாவா?" அவள் இரண்டு காலையும் கீழே ஊன்றினாள்.

"இல்லையே யாரு சொன்னா? மைலி நீ கவலைபடதே நான் பார்த்துக்குறேன் எவண்டா அது? ரொனால்டோவ டப்பானு சொன்னது?" எப்போதும் போல அவன் வாட்ச்சை மேலே ஏத்திக் கொண்டு அக்கம் பக்கம் பார்த்து சவுண்ட் குடுக்கவும் அவனை கண்டு குலுங்கி சிரித்தாள் அவள்.

அவள் தன்னை மறந்து சலங்கை சிரிப்பை சிந்த விஷ்ணு ரசித்துப் பார்த்தான் என்றால் ஒருவன் கனழோடு பார்த்தான்

"பபபபபம்******* பப***ம்" ஹாரன் சத்தம் காதை கிழிக்க திரும்பி பார்த்தாள் அவள். ஒரு பிளாக் பென்ஸ் கார் உறுமி கொண்டு நின்றது உள்ளே யார் இருக்கின்றனர் என்று எல்லாம் அவளுக்கும் தெரியவில்லை விஷ்ணுவிற்கும் தெரியவில்லை.

"இது எம்.டி சார் கார் மைலி சீக்கிரம் பார்க் பண்ணிட்டு வா சார் இன்நேரத்துக்கு ரூம்க்கு போயிருப்பாரு. நீ என் கேபினுக்கு வந்துரு அன்னைக்கு வந்தியே" அவசரமாக சொல்லி சென்றான் விஷ்ணு.

அவன் நகர்ந்ததும் அதுவரை இருந்த இளக்கம் மாறி முகத்தில் ஒரு அழுத்தம் ஒட்டிக் கொண்டது. வண்டியை பார்க் செய்தவள் லிப்ட் காக நின்றாள். லிப்ட் ஓப்பன் ஆகவும் அவள் மட்டும் தான் இருந்தாள் 4 ஐ அழுத்திவிட்டு வாட்டர் பாட்டிலை அன்னார்த்தினாள்.

நீரை வாயினில் அடக்கி கண்மூடி ஆசுவாச பட்டுக்கொண்டே கண்திறந்தவள் வாயில் இருந்த நீரை அனைத்தையும் தனக்கு எதிரே நெருக்கமாக நின்றிருந்த நெடுமரதின் மேல் அதிர்ச்சியில் துப்பிவிட்டாள்.

"ஏய் ஏய் ஒ மை கோஷ்" அவன் பின்னே துள்ளி குதித்து நகர "ஸ்ஸ் சாரி சாரி" பதறி பாட்டிலை மூடி கொண்டே அன்னார்ந்து பார்த்தவளின் இதயம் எகிறி குதித்தது பின்னே முதல் நாளே எம்.டி மீது அல்லவா துப்பிவைத்திருக்கிறாள்.

என்றாவது ஒருநாள் டிரைவரை தவிர்த்து அவனே காரை ஓட்டி வருவான் இன்று அவன் மனம் நல்ல மூடில் இருக்க அவனே கடற்கரை சாலை வழியாக டிரைவ் செய்து வந்திருந்தான். ஆராதனாவை பின்னால் இருந்து பார்ததும் நன்கு தெரிந்தது. அவன் பார்க்கும் பொது பக்கவாட்டில் விஷ்ணுவின் புறம் திருப்பி சிரிக்க அதியனுக்கு ஏனோ பற்றிக் கொண்டு வந்தது.

பின் விஷ்ணு சென்றுவிட அவள் பார்க் செய்து வரும் வரை அவளுக்காக தன் காரிலே காத்திருந்தான். அவளை போக விட்டு பின்னால்தான் அவன் வந்தான். லிப்ட் உள்ளே வந்தவன் அவள் எதிரில் போய் நிற்க அவன் மேலேயே துப்பிவிட்டாள் ஆராதனா.

அவளை உருத்து விழித்தான் அதியன். பதற்றத்தில் வேகமாக கைகுட்டையை எடுத்தவள் சிறிதும் யோசிக்காமல் அவன் ஷர்டின் மீதும் கோட்டின் மீதும் இருத்த நீரை வேகமாக துடைத்து கொண்டு இருந்தாள்.

"அய்யோ" என்று இருந்தது அவளுக்கு.

அதியன் ஷாக் அடித்தது போல் நின்றுவிட்டான் பெண்மையின் அன்மை அவனை இம்சிக்க அவள் விரல்களின் மென்மை ஆடையும் தாண்டி அவனை தீண்டி என்னவோ செய்தது இதை உணராமல் அவளோ கருத்தாக டிவியை துடைப்பது போல் அதியனை துடைத்து கொண்டு இருந்தாள். அவளின் இதமான மூச்சிகாற்று அவன் கழுத்து வளைவில் உரசிச்செல்ல அவன் மூச்சிகாற்றோ கொதி நிலைக்கே சென்றிருந்து.

இதற்கு மேல் தாங்காது என்ற நிலையில் தன் உள்ளங்கையால் துடைத்து கொண்டு இருந்த அவளது கையினை தன் நெஞ்சோடு அழுத்தி பிடித்துக் கொண்டான் அதியன். அவன் அவ்வாறு செய்யவும் நெஞ்சு குழியின் மேல் கைகள் சிக்கிக் கொள்ள அவன் இதய துடிப்பை அவள் கைகள் உணர்ந்தன.

அப்போதுதான் அவள் செய்து கொண்டு இருக்கும் காரியமே உரைக்க இருவருக்குமே இதயம் வெளியே வந்து விழும் அளவிற்க்கு துடித்தது. அதியனுக்கோ ஒரு வித மயக்கம்.

அவளுக்கோ ஒரு அன்னிய ஆண்மகனின் அருகில் நிற்பது மட்டுமல்லாமல் அவனை தொட்டு அதற்கு சான்றாக அவன் கைகுள் சிறை கெண்டு இருக்கும் தன் கரத்தினை பார்த்தவளுக்கு மேனிசிலிர்த்து மொத்த ரத்தமும் முகதிற்க்கு ஏற செங்கொழுந்தாய் மாறிவிட்டது முகம். அதியன் அவள் முகசிவப்பை சுவாரசியமாக பார்க்க வெடுக்கென்று கைகளை உருவிக் கொண்டவள் லிப்ட் 4த் ப்ளோரில் திறக்கவும் "சாரி" என்று வாய்க்குள் முனகிவிட்டு விரைந்து வெளியில் சென்று விட்டாள்.

அவள் தலையில் குட்டிக்கொண்டு செல்வதை பார்த்து இதழ்கடையில் ஒரு கள்ளச்சிரிப்போடு அவள் பின்னால் சென்றான் அங்குதானே அவனுடைய கேபினும்.

மழையின் சாரல் என்னைத்
தாக்க விடைகள்
இல்லா கேள்வி கேட்க
எங்கேயோ பார்த்த மயக்கம்
எப்போதோ வாழ்ந்த நெருக்கம்
தேவதை இந்த சாலை ஓரம்
வருவது என்ன மாயம் மாயம்
கண் திறந்து இவள் பார்க்கும் போது
கடவுளை இன்று நம்பும் மனது​

எதிர்பட்ட அனைவரும் காலை வணக்கம் வைக்க சிறு தலை அசைப்புடன் அவர்களை கடந்து வந்துக்கொண்டு இருந்தான் விமலன்.

"ஜே.சி சார் இருக்காங்களா?" அங்கு இருந்த ஸ்டெனோவிடம் கேட்டான்.

"இருக்காங்க சார்" என திரும்பி நடந்தவன் போய்நின்றது ஜாயின்ட் கமிஷனர் ஆஃப் போலீஸ் என நீல நிற ஸ்டிக்கரில் வெள்ளை எழுத்துக்கள் பொரிக்க பட்டு ஒட்டி இருந்த கண்ணாடி கதவின் முன்தான்.

கதவை தட்டி பர்மிஷன் வாங்கினான் விமலன்.

"ஏஸ் கம் இன்" உள்ளிருந்து அழுத்தமான குரல் வரவும் புன்னகையுடன் கதவை திறந்துக் கொண்டு சென்றான். எதிரில் இருந்தவன் பையிலை புரட்டி கொண்டு இருக்க நாற்காலியை சத்தம் வருவதைப் போல் இழுத்துப் போட்டு அமர்ந்தான் விமலன். பையிலில் இருந்து தலையை நிமிர்த்தியவன் ஒரு சின்ன சிரிப்போடு அதை முடிவைத்துவிட்டு எழுந்து நின்றான்.

விமலன் அவனை கேள்வியாக பார்க்க தன் வலதுகையை அவன் முகத்திற்க்கு நேர நீட்டி "கங்ராட்ஸ் மிஸ்டர்.விமலன் முத்துவேல்" என

விமலனும் எழுத்து "தேங்ஸ் மிஸ்டர்.புவி வேந்தன்" என இருவரும் கைகளை அழுத்தி பிடித்துக் குலுக்கி கொண்டனர்.

"என்ன புவி நேர்த்து வொர்க்கா? நீ வந்தா என் தங்கச்சிய உனக்கு இன்ட்ரோ பண்ணலாம் என நினைச்சேன்"

"டரிப்பிளிக்கேன் தானே? எனக்கு அங்க கொஞ்சம் வேலை இருக்கு நானே பார்த்துக்கிறேன். அப்பறம் புது எஸ்.பி மேடம் வந்த அன்னைகே ஒரு அக்கியூஸ்ட் விரலை உடச்சி என்கிட்ட அனுப்பிருந்தாங்க" சிரிப்புடன் சொன்னாள் புவி.

"இது பரவால்ல டா புவி மும்பைல ஒரு கேங் லீடர்... அவன் அடியாள் மண்டைய ஒடச்சிட்டேன் ஹாஸ்பிட்டல் போகலைனா செத்துருவான்னு எனக்கு போன் பண்ணினா நானும் அந்த ரவுடிக்கு தெரியுரதுக்கு முன்ன போய்டனும்னு அடிச்சி பிடிச்சி போய் பார்த்தா… அடிபட்டு கிடந்ததே அந்த கேங் லீடர் தான்" அவன் சலித்துக்கொள்ள புவி சத்தமாகவே சிரித்தான்.

"அதுக்கு தானே தீ ஃபாரின்லாம் போய் வர்மகலை தற்காப்பு கலைனு கத்துட்டு வந்தாங்க. விமல் உன் தங்கச்சி ஒரு பேட்வுமன் டா"

"என்னது பேட்வுமனா? யூ மீன் வௌவால்?" தாடையை ஒற்றை விரலால் தேய்த்துக்கொண்டே கேட்டான் விமலன்.

"எஸ் ஐரமீன். உன் தங்கச்சி கதைய கேட்கும் போதெல்லாம் பேட்மேன் படத்த பார்த்த பீல்தான்"

"ஹாஹா எனக்கு நேருல பாக்கும் போதெல்லாம் பேய் படம் பார்க்குற மாதிரியே இருக்கும்"

"நீ சொன்னதை மட்டும் தீ கேட்டா?" கண்ணை சுருக்கி கொண்டு சிரித்தான் அவன்.

"என்ன கேட்டா? என்னை இங்கேயே தீ வச்சி கொழுத்திருவா"

இருவரும் சேர்ந்து சிரிக்க இவர்களின் பேச்சுடை தலைவியோ ஒருத்தியை அடித்து விளாசிக் கொண்டு இருந்தாள்.

"ஏய் உண்மைய சொல்லு... கடைக்கு வர சின்ன பொண்ணுங்ககிட்ட என்ன சொன்ன?"

"நான் எதுவும் சொல்லலை மேடம்" கன்னத்ததை பிடித்துக் கொண்டு அழுதாள் அவள்.

"என் கிட்டயே பொய் சொல்றியா?" என்றவள் அவள் முடியை பிடித்து உலுக்கி இன்னும் இரண்டு அறைவைக்க அதை பயம் கலந்த திருப்தியோடு பார்தனர் அந்த கல்லூரி மாணவிகள்.

"இல்ல மேடம் நான் எதுவுமே செய்யலை அய்யோ என்ன விட்டுடுங்க" அவள் கதற தக்ஷினாவின் ஒற்றை பார்வையில் அந்த போன் ரெக்கார்ட்டை ஒடவிட்டனர். அதை கேட்ககேட்க அந்த பெண்ணிற்க்கு முகம் வெளுத்துவிட்டது. தக்ஷினாவுக்கோ கோபம் தலைக்கு ஏற தன் பிஸ்டலை எடுத்து அந்த பெண்ணின் குரல்வலையில் வைத்து அழுத்தி "சொல்லுடி" என கத்தினாள். அப்படி ஒரு சத்தம் சுற்றி நின்ற காவலர்கள் அனைவரும் ஒர் அடி பின்னே நகர்ந்தனர்.

"ஆஆஆஆஆஆஆ" பயத்தில் கண்ணை மூடிக்கொண்டு அந்த பெண் அலற பிஸ்டலை நகர்த்தி "ம்ம்" என்று தக்ஷினா முறைக்க வாயை திறந்தாள் அவள்.

"என் கடைக்கு வர ஸ்கூல் பொண்ணுங்க கி...கிட்ட நல்லா பேசி கம்மி விலையில் திங்ஸ் தந்து அடி...க்கடி வர வைப்பேன் மேடம். எ...ல்லாரும் கவர்மென்ட் ஸ்கூல்ல படிக்கிற ஏழை பொ...ண்ணுங்க" என்று தடுமாறி அவள் நிறுத்த.

"சொல்லு" அதட்டினாள் தக்ஷினா.

"அவ...அவங்க வீட்ட பத்தி பேச்சிகொடுத்து தெரிஞ்சிக்கிட்டு பேசி.. பேசி வேலை தரன் காசு கிடைக்கும் என சொல்லி… பிரைன்வாஷ் பண்ணி விபச்சாரத்தில சே...ர்த்து விடுவோம்…" அவள் சொல்லி முடித்ததும் லத்தியால் கையில் சுள் என்று விழுந்தது.

"இது வரைக்கும் எத்தன பேரை சேர்த்துவிட்டுருக்க?" ஒற்றை கையால் ஸ்லீவை ஏற்றி கொண்டே கேட்க வியர்த்து வழிந்தது அந்த பெண்ணிற்க்கு.

"20 க்கும் மேலே இ...இருக்கும்"

"ஒத்துக்காத பிள்ளைகள என்ன பண்ணுவ? "

"ஒத்துக்கிற வரைக்கும் பேசுவோம் அப்படியும் ஒத்துக்கலைனா வெளியே சொன்னா காசு திருடிட்டு பேய்ட்டனு போலீஸ்ல பிடிச்சிக்கொடுத்துருவேனு மிரட்டி… மிரட்டி" என அவள் தேமீ இழுக்க இன்னொரு அடியும் விழுந்தது.

"கழுத்துல காதுலனு போட்டு இருக்க கொஞ்ச நகையும் பிடுங்கிட்டு தான் விடுவோம்"

"யாரு கூட்டு உனக்கு?"

"என் மாமா மேம் போலீஸ் பார்தோன ஓடிட்டான்" என அழுக துவைத்து பிழிந்து விட்டுதான் வெளியே வந்தாள் அவள். அந்த சிறுமிகளை மீட்க உடனடியாக நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது.

அங்கு மாணவிகளிடம் மொபைலை குடுக்கும் சாக்கில் சைட் அடித்துக் கொண்டு இருந்த சரத்தை பார்தவள் அவனை முறைத்து பார்க்க அதை அறியாதவன் காரியத்தில் கண்ணாக இருந்தான் அது தான் சைட் அடிப்பதில்.

தக்ஷினாதான் அவள் விசாரிப்பதை அவர்களும் பார்க்கவேண்டும் என்று மற்றொரு அரையில் இருந்து மிரர் வழியாக பார்க்க வைத்திருந்தாள் அதனை வீடியோ எடுத்துவிடாமல் இருக்க மொபைலை வாங்கி வைத்திருந்தனர். அதைதான் வாலண்டியராக டிஸ்ட்ரிபூட் செய்துக் கொண்டு இருந்தான் சரத்..

"சரத்" தக்ஷினாவின் குரலில் மொத்தமாக கொடுத்துவிட்டு விரைத்துவந்து சலூட் வைத்தான் அவன்.

"ஸ்டேஷன்ல இல்லாம இங்க என்ன பண்றிங்க சரத்?"

"புது கேஸ் நீங்க விசா...ரிக்கிறதா…. முரளி சார் தான் வர சொன்னாங்க மேம்" அவள் முறைக்கவும் முரளியையும் மாட்டிவிட்டான்.

அவள் அவரை திரும்பி பார்க்க முரளி சரத்தை முறைத்தார்.

"மேம்... எப்படி மேம் இரத்தமே வராம இந்த அடி அடிக்கிறிங்க?"

"சரத் நீ ஆசப்பட்டா உன்ன வச்சி மேடம்கிட்ட செல்லி ஒரு சின்ன டெமோ காட்ட சொல்லவா?" முரளி சீரியஸா பேசவும் அரண்டு போன சரத் "நோ தேங்க்ஸ் சார்" என சலூட் வைத்தான்.

அந்த மாணவிகளை அருகே அழைத்த தக்ஷினா அதில் இருந்த ஒரு மாணவியை மட்டும் முன்னே அழைத்து தன் கையில் இருந்த மொபைலை அவள் கையில் வைத்து தொழில் தட்டி கொடுத்தாள்.

"பிராவோ கேர்ள் கீப் இட் அப்"

"தேங்ஸ் மேம்"

"உனக்கு எப்படிம்மா இந்த விசயம் தெரிஞ்சது?" முரளி.

"நாங்க சில திங்ஸ் வாங்க மார்னிங் அந்த கடைக்கு போவோம் சார். ஆனால் காலேஜ் வெர்க்காக ஒரு நாள் ஈவ்னிங் போனோம் அப்போ அங்க இருந்த ஒருத்தன் எங்க பக்கத்து வீட்டு பாப்பாவ உள்ள அழைச்சிட்டு போனான். அவன நான் போலீஸ் பிடிச்சிட்டு போகும் போது பார்த்த நியாபகம் இருந்தது. அந்த பாப்பாகிட்ட என்னனு கேட்டா எதுவும் சொல்லமாட்டேன்னு அழுதுச்சி. அதான் நாங்க மாத்தி மாத்தி தினைக்கும் போய் என்ன நடக்குதுன்னு பார்த்தோம். நிறைய தப்பா இருந்தது அதன் அவங்களுக்கு தெரியாம வீடியோ எடுத்தோம் சார். தக்ஷினா மேம் பத்தி நியுஸ்ல பார்த்தேன் அதான் இவங்ககிட்ட சொன்னோம்" அவள் நீண்ட உறையை முடிக்கவும்.

"நல்ல விசயம் தான் ஆனா ரிஸ்க் எடுக்காதிங்க. எதாச்சும் பிக்யூலியரா இருந்தா எங்களுக்கு இன்பார்ம் பண்ணுங்க" முரளி.

தன் விசிட்டிங் கார்டை எடுத்தவள் அப்பெண்ணினிடம் நீட்டி
"எமர்ஜென்சினா எந்தடைமா இருந்தாலும் கால் பண்ணு ஆஷா" என்றாள்.

"என் நம்பரும் வேனும்னா சொல்லுங்க.. தரேன்" அவசரமாக வந்தான் சரத்.

"சரத்… "

"இவங்க போரத்துக்கு ஆட்டோ தானே மேம்?"

"யோவ் கான்ஸ்டபிள் ஒரு ஆட்டோவ கூட்டிட்டு வாயா" என செல்லிக் கொண்டு வாயிலுக்கு நழுவ

"சரத்... " தக்ஷினாவின் அதட்டலில்

"மேம் இதோ நானே போய்ட்டேன்" என்றவன்
"கான்ஸ்டபிள் சார் நீங்க இருங்க நானே போறேன்" என்று ஆட்டோ பிடிக்க ஓடினான்.

ஆட்டோ பிடித்து அவர்களை அதில் ஏற்றி கடமை தவறாமல் ஆட்டோகரனையும் மிரட்டி
"பயப்படாம போங்க" என உள்ளே பார்த்து அவன் சொல்லவும் குபீர் என்ற ஒரு சிரிப்பலை. ஆட்டோவில் இருந்து தலையை நீட்டிய ஆஷா "சரத் சார்" எனவும் ஆவலாக அவனும் சொல்லுங்க என்பது போல பார்க்க

"நீங்க சீரியஸ் போலீஸா இல்ல சிரிப்பு போலீஸா" அப்பாவியாக முகத்தை வைத்துக் கொண்டு கேட்டாள் அவள்.

"அடிங்க என்ன லந்தா? பொய் கேஸ்ல பிடிச்சி உள்ள போட்டுவேன்" அவன் முறைக்கவும் நன்றாக சிரித்தவள்.

"லா ஸ்டுடென்டையே மிரட்டுறீங்களா" என்றவள்.

"தக்ஷினா மேம்" என்று அதிர்ச்சியாக கூவ பதறி திரும்பினான் சரத்.

மீண்டும் சிரிப்பு சத்தம் கேட்க்க அதோடு ஆட்டோவும் ஸ்டார்ட்ஆகி நகர

"பாய் இன்ஸ்பெக்டர் சார்" என மாணவிகள் அனைவரும் கோரசாக கையாட்டிவிட்டு சென்றனர்.
________

"நீ இருக்க போஸ்ட்கு ஜெனரல் மேனேஜன் தான் சொன்னாங்க மைலி பட் திடீர்னு ஆயில் கம்பெனிக்கும் என்னையே ஜி.எம்ஆ அப்பாயின்ட் பண்ணிட்டு எனக்கு கீழ உன்ன மேனேஜரா போட்ருக்காங்க. நீ போய் எம்.டிய பார்த்துட்டு வந்து உன் வொர்க்க ஸ்டார்ட் பண்ணு"

"சரி விஷ்ணு"

"மைலி ஆல் தீ பெஸ்ட்" அவன் தம்ஸ்அப் காட்ட இடது புறம் தலையை சாய்த்தவள் இதழை வளைத்து மென் புன்னகை சிந்தி சென்றாள்.

அந்த கண்ணாடி கதவிற்கு முன் தயக்கத்துடன் வந்து நின்றாள் ஆராதனா.

"மே ஜ கம் இன் சார்?"

"ஏஸ்" உள்ளிருந்து வந்த குரலில் ஹாட்பீட் படபடவென அடித்துக் கொண்டது அவளுக்கே கேட்டது.

கதவை திறந்துக் கொண்டு உள்ளே வந்தவளின் பார்வை முதலில் சென்ற இடம் அவன் டிரஸ்சில் தான். முதலில் இருந்த கருநீல நிற ஷர்ட் மெஜந்தா கலராய் மாறி இருந்தது.

"நல்லா மேக்கப் பண்ணுவான் போலையே. சும்மா சொல்லக்கூடாது அதை விட இந்த ஷர்ட்ல நல்லாதான் இருக்கான்" அவள் கண்கள் அதியனை ஸ்கேன் எடுக்க "ஆமா ஆரா அந்த ஹேர் ஸ்டைலும்" என ஒடிவந்தது மனது. அவள் பார்வை அவன் வழது கையில் நிற்க அந்த கை ஆப்பிள் லோகோ போட்டிருந்த லேப்டாப்பை மூடி பக்கத்தில் தட்டவும் நினைவுக்கு வந்தவள் இமையுயர்த்தி அவனை பார்த்தாள்.

"பார்த்தாச்சா?" ஒற்றை புருவத்தை ஏற்றி அவன் கேட்க "ஏ..என்ன ச..சார்?" அவள் தடுமாற இதழ்கடையில் சிரிப்பை அடக்கியவன் "ஜாயினிங் ப்ரோசிஜர்ஸ் பார்த்தாச்சானு கேட்டேன்" எனவும் தான் ஆசுவாசம் அடைந்தாள்.

"உங்ககிட்ட சையின் வாங்கிட்டா பார்மாலிடிஸ் ஓவர் என ஜி.எம் சொன்னாங்க சார்" என அவள் சொல்ல விஷ்ணுவுக்கு அழைத்து வர சொன்னவன் குஷன்சீட்டில் சாய்ந்து அமர்ந்துக் கொண்டான்.

"இங்க சீனியர் மேனேஜர் ராமநாதன் அவர் உங்களுக்கு என்ன வொர்க் என்ன செய்யனும் எல்லாம் சொல்லுவார்"

"ஒகே சார்"

அப்போது விஷ்ணுவும் சில பேப்பர்ஸை எடுத்துக் கொண்டு உள்ளே வந்தான். அதில் சையின் செய்தவன்

"விஷ்ணு மீட்டிங் முடிஞ்சதும் நீங்க கிண்டி ப்ரான்ச் போய் ஒன்ஸ் பார்த்துட்டு எனக்கு மெயில் பண்ணிட்டு கிளம்புங்க" என்றவன் ஆராதனாவை பார்த்தான்.

"நீங்க மீட்டிங் முடிஞ்சதும் கிளம்பிராதிங்க ரேவன் கம்பெனி மீட்டிங் இருக்கு"

"சார் அது.. " இடையில் விஷ்ணு இழுக்க "விஷ்ணுராம் இனி ஆராதனா எனக்கு பிஏ வொர்க் பண்ணுவாங்க உங்களுக்கு வேற வொர்க் அதிகமா இருக்கு. நீங்க உங்ககிட்ட இருக்க பையில்ஸ்லாம் அந்த ரூம்க்கு ஷிப்ட் பண்ணிடுங்க" என்றவன் அவனுக்கு எதிரே இருந்த கண்ணாடி அறையை காண்பித்தான்.

அவன் ரூமில் இருந்து அந்த கேபினிற்க்கு ஒரு கண்ணாடி கதவும் இருந்தது.

அது அவன் பிஏ விற்காக உருவாக்கபட்டது. கோண்பிடென்சியல் மேட்டர் அனைத்தையும் அதியனே பார்த்துக்கொள்வான் அதனால் அவனிற்க்கு பி.ஏ தேவை படவே இல்லை. ஆனாலும் சிலவற்றை விஷ்ணுவின் பொருப்பில் விட்டிருக்க அதை தான் அவளிடம் மாற்றி இருந்தான்.

"எனக்கு உங்க டைப்பிங் பார்க்கனும்" என்றவன் நான்ங்கு பேப்பர்ஸை விஷ்ணுவிடம் நீட்டினான். ஆராதனாவிடம் அங்கு இருந்த சிஸ்டத்தை காட்டி "விஷ்ணு அவங்களுக்கு டிக்டேட் பண்ணுங்க" என்றவன் நாற்காலியில் சுழன்று அவளை பார்த்தவாறு அமர்ந்துக் கொண்டான்.

அந்த பால்கலந்த மஞ்சள் நிற டாப்ஸ் அவளுக்கு நன்றாக இருந்தது. தோளில் புதிதாக துப்பட்டா குடிவந்திருந்தது. கீ போர்டில் முன்னும் பின்னுமாக ஆடி விளையாடும் விரல்களை பார்த்தான். சற்றுநேரம் முன் தன் கையினில் சிக்கி இருந்த அந்த வெண்டை பிஞ்சு விரலின் மென்மை அவன் உள்ளங்கையில் குருகுருத்தது. அவள் விரலினை நீவி சொடக்கு எடுத்துவிட்டு முத்தம் வைக்க ஆசை ஆசையாக வந்தது அவனுக்கு.

"நீயாடா அதியா?" அவன் மனதின் கேள்வியில் சட்டென்று வெட்க்த்தில் காதுமடல்கள் சிவந்துவிட்டது அவனுக்கு.

பார்வையை உயர்த்தியவனின் கண்ணில் பட்டது காதோரம் சுருண்டு கம்மலோடு பிண்ணிகிடந்த முடி. அதனை பிரித்துவிட்டு காதின் பின் ஒடிக்கிவிட்டு கம்மலை சுண்டி விட்டால் என்ன? என்று இருந்தது.

அவன் நினைத்தது அவளை சென்றடைந்தது போல் அவளே விரலாள் ஒடிக்கிவிட்டு கையை எடுக்க அவள் விரல் பட்டு கம்மல் ஆடியது.

ஸ்கிரீனில் ஓடிய வார்த்தைகளை விரட்டி நடனமாடிய விழியும் அதன் மேல் குடையாய் கவிழ்திருந்த இமையும் சுருங்கி வளைந்து ஏறி இறங்கி கொண்டு இருந்த புருவத்தையும் வருடி விடச்சொல்லி கட்டளையிட்டது மனது. புசூபுசூவென இருந்த கன்னத்ததை கிள்ள தோன்றியது அவனுக்கு.

"நல்லா பொம்மேரியன் குட்டி மாதிரி புசூ புசூனு இருக்க பப்பி மா ஹய்யோ" அவன் மனதின் புலம்பல் அவனுக்கே நன்றாகதான் இருந்தது.

அவள் இதழ் என்னும் அமுத சுரப்பியில் அவன் பார்வை போகும் நேரம் விஷ்ணுவின் கையில் இருந்த காகிதம் பறக்க அதை எடுக்க குனிந்துவிட்டாள் ஆராதனா.

"கரடிபயளே" பல்லை நறநற வென கடித்தான் அதியன்.

போகாதடி என் பெண்ணே!!
💝💝💝💝💝

Comment here:

போகாதடி என் பெண்ணே! - Comments

சகாப்தம் வாசகர்களுக்கு அன்பு வணக்கம், வண்ணங்கள் நெடுந்தொடர் போட்டி ஆரம்பமாகிவிட்டது. உங்களுக்கு விருப்பமான கதைகள் பல இடம்பெறவிருக்கின்றன. அதில் இந்த கதையும் ஒன்றாக இருக்கலாம். வாசித்துப் பாருங்கள். பிடித்திருந்தால் தொடர்ந்து வாசித்து மகிழுங்கள். அப்படியே பின்னூட்டம் கொடுத்து எழுத்தாளரை...

www.sahaptham.com

 

[Writer X]

பெண்ணே 5

"சார்" அதியனின் முகம் சீரியஸ் மோடில் இருந்தது. ஸ்க்ரீனில் இருந்து பார்வையை அகற்றாமலே இருந்தான் அதியன்.

"வாட்?"

"பிரின்ட் அவுட்" அவள் பேப்பரை அவனிடம் நீட்டிக் கொண்டு இருக்க அவள் முகத்தை தவிர்த்து பேப்பரை வாங்கியவன் அதனை தலைகீழாக திருப்பி அலட்சியமாக ஒரு பார்வையை ஓட்டிவிட்டு

"டைபிங் தெரியுமா?" என்றான்.

"இவன் என்ன லூசா இவன் கண்ணுமுன்னாடி தானே அடிச்சேன்" ஆராதனா மனதில் நினைத்தாலும் அவன் எம்.டி என்பதனால் கவனமாக பேசினாள்.

"தெரியும் சார்"

"செகண்ட் கிளாஸ்ல பாஸ் ஆனிங்களா?" ஏகத்திற்க்கும் அவன் முகத்தில் அலட்சியம்.

"டிஸ்டிங்ஷன் சார்" அவசரமாக இடையே வந்த விஷ்ணுவை கண்டிக்கும் பார்வை பார்த்தான் அதியன்.

"ரெசியூம்ல போட்டு இருந்தாங்க" அவன் உள்ளே சென்ற குரலில் இழுக்கவும் "விஷ்ணு நீங்க உங்க சீட்க்கு போகலாம்" அதில் வெளியே போ என்ற கட்டளை இருந்தது. அவன் சென்றவுடன் ஸ்க்ரீனில் பார்வையைவிட்டவன் கையை நீட்டி எதிரே இருந்த சேரை காட்டவும் அது ஆராதனாவிற்கு புரியவில்லை.

அங்கு இருந்த கம்பாட்டிலை தான் கேட்கிறான் என்று நினைத்தவள் அதை தூக்கி அவன் கையில் வைக்கவும் நிமிர்ந்து பார்தவனுக்கு சிரிப்பை அடக்க படாதபாடாக இருந்தது. முயன்று அவளுக்கு காட்டாமல் மறைத்தவன். அதை அவளிடமே கொடுத்து "உட்காரச் சொன்னேன்" என்றான்.

அவள் அமரவும் கண்களை ஸ்க்ரீனில் பதித்தவன் "உங்கள பார்த்தா அப்படி தெரியலை" எனவும் அந்த கம்பாட்டிலை அவன் தலையில் கவிழ்க தோன்றியது ஆராதனாவுக்கு.

"எங்கயாச்சும் புரியும்படி பேசுறானா. இவனுக்கு பெரிய அட்டிடுயூடு கிங்னு நினைப்பு" பொறுமை பறந்துக்கொண்டு இருந்தது அவளுக்கு.

"எப்படி புரியல சார்?" அவள் அவனை உற்றுபார்த்து கேட்கவும் கண்ணை அகற்றாமலே பிரின்ட்அவுட் பேப்பரை தட்டி "டிஸ்டிங்ஷன்னு" எனவும் அவளுக்கு சூள் என்று கோபம் ஏறியது.

"என்னை பார்த்தா தெரியாது சார் நான் டைப் பண்ண டாக்குமெண்டை பார்த்தாதான் தெரியும்" சூடாக வந்தன பதில்.

"இதையா?" என்று அந்த பேப்பரை எடுத்துக் கொண்டு நிமர்ந்தவனின் பார்வை அவள் கோவை பழ இதழ்களிலே தேங்கி நின்றுவிட்டது. அவள் ஏதோ பேச உதடுகள் ஒன்றோடு ஒன்று முட்டி மோதி குவிந்து வளைத்து ஏறி இறங்க அவன் இதயமும் சருக்கி விழுந்து உருண்டு புரண்டு கொண்டு இருந்தது.

❤❤உன் சின்ன இதழ் முத்தம் தின்னாமல்
என் ஜென்மம் வீணென்று போவேனோ?
உன் வண்ண திருமேனி சேராமால்
என் வயது பாழ் என்று ஆவேனோ?
உன் அழகு ராஜாங்கம் ஆளாமல்
என் ஆவி சிறிதாகிப் போவேனோ?❤❤​

"சார்…. சார்" ஆராதனாவின் அதட்டலில் நினைவிற்கு வந்தவன் அவள் கவனித்துவிட்டாளோ என்ற பதற்றத்தில் எழுந்து நின்றேவிட்டான் அதியன். அவன் எழுந்ததை பார்த்து அவளும் எழுந்து நின்று அவனையே பார்த்தாள்.

அவன் பார்வை மீண்டும் மீண்டும் அவள் இதழை தீண்டி விலகியது. "அவள் பக்கத்தில் போ" என மனது தூண்ட ஏசி காற்றிலும் வியர்த்துவிட்டது. அருகில் இருந்த நீரை வேக வேகமாக குடித்தான் அதியன்.

"ஆர் யூ ஆல்ரைட் சார்?" அவன் பதற்றத்துடன் இருப்பதை பார்த்து அருகே வர விழைந்தாள் ஆராதனா.

அவனுக்கு தண்ணீர் தலைக்கே ஏறிவிட்டது இரண்டடி பின்னால் நகர்ந்து நின்றவன் "ஐம் ஓகே ஐம் ஓகே" என்று பதற அவனை கேவலமாக ஒரு பார்வை பார்த்தாள்.

"இதுக்கு தான் இவ முகத்த பாக்காம இருந்தேன்" தலையில் கைவைத்தவன் அவள் அவனையே பார்கவும் "என்ன?" என அவள் பேப்பரை காட்டவும் அதை தூக்கி டஸ்ட்பின் உள் போட்டுவிட்டான் அதியன். அவள் முறைத்து பார்க்கவும் தான் அவனுக்கே அது புரிந்தது.

"ஹையைய்யோ" என குப்பைதொட்டிக்கு ஓடிய கையை இழுத்துபிடித்து "கெட் அவுட் நவ்" என வேகமா சொல்ல அவளுக்கு அவன் திட்டியது போல் இருக்கவும் முகம் கன்றி விட்டது.

அவள் நன்றி என்ற சொல்லோடு திரும்பி வேகமாக நடக்க தலையில் தட்டிக் கொண்டவன் கதவில் கைவைக்கும் முன் அவளை அழைத்திருந்தான்.

"ஆராதானா"

"திமிரு பிடிச்சவன் எதுக்கு கூப்பிடுறான்?" வாய்க்குள் முனுமுனுத்தவள்

"சார்?" என

"ஒரு ஒன் ஹவர் கழிச்சு திரும்ப வாங்க"

"ஓகே சார்" ஒரு முறைப்போடு சொல்லிச் சென்றாள்.

"அம்மாடி எம்.டியையே எப்படி முறைக்கிறா" இருக்கையில் விழுந்து ஷர்டில் இரண்டு பட்டனை கழட்டிவிட்டு டையை தளர்த்தி சரிந்து அமர்ந்தவன் "யப்பா இவள பக்கத்தில பார்த்தா இவ்வளவு இம்சையா இருக்கு. டேய் அதியா… இவ பக்கத்தில இருக்கும் போது ஜாக்கிரதை... கொஞ்சம் சிலிப் ஆச்சு உன் பேருக்கு பின்னாடி இருக்க எம்.டிய தூக்கிட்டு பொறுக்கினு மாத்திருவா" வேகமாக தலையை உழுக்கிகொண்டான் அதியன்.
——————

தக்ஷினாவின் முன் இருந்த இரண்டு இருக்கையில் ஒன்றில் விமலனும் மற்றோன்றில் முரளியும் அமர்ந்திருந்தனர்.

"சொல்லு தீ என்ன விசயம்?" என விமலன் குரலில் யோசனையில் இருந்து வெளியே வந்தவள் அவனையும் முரளியையும் பார்த்தாள்.

"விமி எனக்கு சத்யா கேஸ் பத்தி நல்லா தெரியனும். இது வரைக்கும் நீ என்ன அனலைஸ் பண்ணிருக்க எல்லாத்தையும் சொல்லு" அவன் முரளியை திரும்பி பார்க்க அவர் நானில்லை என்பது போல தலையசைத்தார்.

"முரளி சொல்லல இந்த கேஸ் பத்தி விசாரிக்கதான் நான் இங்க வந்தேன்"

"அந்த கேஸ்சதான் குளோஸ் பண்ணியாச்சே எதுக்கு திரும்ப?" சலித்துக்கொண்டான் விமலன்.

"ஆமா மேடம் இத திரும்ப ஓப்பன் பண்ணாலும் வேஸ்ட்தான்" அவர்கள் இருவரையும் முறைத்தவள்

"நீங்க குளோஸ் பண்ண லட்சனம் தான் தெரியுமே"

"தீ ஒழுங்கா பேசு" அதட்டினான் அவன்.

"நீ என்ன பண்ணி வச்சிருக்க விமி?"

"என்ன பண்ண சொல்ற? இதுக்கு மேல கேஸ் மூவ் ஆகவே இல்ல ரெண்டு வருசமா சின்ன ஆதாரம்கூட கிடைக்கல"

"அதுக்குனு குடிச்சிட்டு சூசைட்னு அந்த பொண்ண அசிங்க படுத்திட்டிங்க. அப்படித்தானே?" அவள் வார்தையை கடித்து துப்ப விமலனுக்கும் கோபம் வந்தது.

அங்கு இருந்த பெரிய ஸ்க்ரீனை அவள் ஆன் செய்ய சில நிமிடங்களில் ஒரு புகைப்படம் தோன்றியது. அத்தனை கோரமாக இருந்தது அப்படம். ஒரு வாரம் தண்ணீர்ல் ஊரி அழுகி ஆடை இல்லாமல் ஒரு பெண்ணின் சடலம். வரிசையாக பத்து படங்கள் ஒவ்வென்றும் மிகவும் காயம் ஏற்பட்ட இடத்தை ஜூம்மில் காட்டின.

கடைசியாக அந்த சத்யா எனப்படும் அந்த பெண்ணின் அழகான படம் ஒன்றும் இருந்தது.

பத்து முறையாவது திரும்பி பார்க்க வைக்கும் அழகு. மானிரத்தில் மீன் விழிகளோடு தேவதையாய் வசீகரிக்கும் புன்னகையோடு இருந்தாள். ஆயுள் தான் இல்லை. முரளி இதை ஆயிரம் முறையாவது நினைத்திருப்பார்.

மீண்டும் ஒரு படத்தை எடுத்து ஜூம் செய்தவள் "இத பாரு விமி சூசைட் பண்ணிக்கிட்ட பொண்ணு உடம்பில எப்படி பல்தடம் வந்தது? அந்த காயத்தை பார்த்தல? சாதரணமா அந்த பொண்ணு சாகல ரொம்ப மோசமா கொடுமை படுத்திருக்காங்க. லெப்ட் சைட் டீத்லாம் நொருங்கிருக்கு தாடை நகர்ந்திருக்கு அந்த அளவுக்கு பலமா அடிச்சிருக்காங்க. ரைட் ஹான்ட் ரிஸ்ட் ஒடஞ்சிருக்கு இன்னும் 50 இருக்கு சொல்ல. இத எப்படி சூசைட்னு சொன்னிங்க" சீறினாள் அவள். அந்த படத்தை பார்த்தவனுக்கு கோபம் இருந்த இடம் தெரியாமல் போனது.

"இந்த விசயம் எல்லாம் எனக்கு தெரியாதுனு நினைச்சியா? அந்த பொண்ண மோசமா ரேப் பண்ணி உயிரோட டார்ச்சர் பண்ணிருக்காங்க. அந்த சத்யா சேலம் பஸ் ஸ்டாண்ட்ல கடைசியா நடந்து போன சிசிடிவி வீடியோ கிடைச்சது. அததோட அந்த கேஸ் எங்கையும் மூவ் அகல. எப்படி சென்னை வந்தா? யாரு பண்ணாங்க? ஒரு டி.என்.ஏவும் கிடைக்கல. அந்த எரிய தவிர எங்க தேடுவதுனும் தெரியல. பிரஸ் மீடியானு வேற வேற நீயூஸ்காக டார்ச்சர். எத்தன க்ரைம்!! இடையே ஜாதிசங்க தலைவர் கொலை அதுக்கு ஹெவி பிரஷர். இந்த கேஸ்ச குளோஸ் பண்ணிட்டு அத பாருங்கனு ஐ.ஜி ஆர்டர். இதுல ரெண்டு வருசம் நான் எவ்வளவு டிரை பண்ணியும் ஒரு லூப்பையும் பிடிக்கமுடியலலை" அவன் முடிக்கவும் தண்ணீர் கிளாஸ்சை அவனிடம் நகர்த்தினாள் தக்ஷினா.

"அப்பா பேர யூஸ் பண்ணிருக்கலாம்"

"தீ" அவன் முறைக்கவும் அவளும் அவனை முறைத்தாள்.

"தக்ஷினா மேடம் அந்த கேஸ்ச விமலன் சார் டி.எஸ்.பி ரத்னம் கிட்ட மாத்திவிட்டாரு. அவர்தான் இதுக்கு மேல மூவ் பண்ண முடியலனு சூசைட்கேஸ்னு முடிச்சிட்டார். அவருக்கும் இப்படி முடிக்க இஷ்டம் இல்லதான் பட் இது மாதிரி பல ரேப் கேஸ் நிறைய பிரஷர்"

"ஐ அண்டர்ஸ்டாண்ட் முரளி. சரி நீங்க போங்க. அப்பறம் ரத்னம் கிட்ட நான் வர சொன்னதா சொல்லுங்க "

"ஒகே மேடம்" என்றவர் விடைபெற்று கிளம்பி வெளியே வந்தவர் தன் மனைவிக்கு அழைத்தார்.

"ஹலோ என்னமா பண்ற? பாப்பா ஸ்கூல்கு போய்ட்டாலா?. நீ உள்ள விட்டுட்டு தானே வந்த?"

"ஒன்னும் இல்ல சும்மாதான். மதியம் போய் பார்த்துட்டு வா. ஈவ்னிங் நான் வந்து அழைச்சிட்டு வரேன்னு சொல்லிடுமா"

"சரிமா" போனை வைத்தவர் மனதில் தோன்றியதெல்லாம் இன்னும் கவனமாய் இருக்கவேண்டும் என்பதே. பெண்ணை பெற்றவருக்கு பயமாக தான் இருந்தது.

"தீ மா ஆர் யூ ஓகே நவ்?"

"நாட் ஓகே விமி. இத நான் திரும்ப ஓப்பன் பண்ண போறேன்"

"கண்டிப்பா பண்ணலாம் பட் நீ டென்ஷன் ஆகாத. கோவபட்டா நிறைய விசயம் கண்லபடாம பொய்டும்"

"ஹார்டு வொர்க் விட ஸ்மார்ட்டா மூவ் பண்ணனும்" சின்ன சிரிப்போடு அவனோடு அவளும் சோர்ந்து சொன்னாள்.

"நீ சின்ன பொண்ணு தீ" அவனை முறைத்ததாள் தக்ஷினா

"நான் ஒரு ஸ்பி"

"23 ஒரு அரை தான் ஆகுது உனக்கு. நீ அம்மா உள்ள இருக்கும் போதே அம்மா சொல்லுவாங்க நான் தான் உங்கள பாத்துக்கனும் ஸ்கூல்கு அழச்சிட்டு போகனும். நீ மட்டும் தான் எப்பவுமே எனக்கு மோஸ்ட் இம்பார்டன்ட் தீ "

"இப்ப என்ன உன்ன நான் அண்ணானு கூப்பிடனுமா?" அவள் இடது புறம் தலையை சாய்த்து சிரிக்க.

நிஜத்தில் அவள் விமலனிற்கு மட்டுமே அடங்குவாள் அடுத்துதான் அவள் தந்தையே. அவனின் செல்லம் அவள். மற்றவர்களிடம் விரைப்பாக இருப்பவள் அவனிடம்தான் எல்லா கொஞ்சலும் சலுகையும். இன்றும் தூக்கம் வரவில்லை என்றால் அவனை உதைத்து கீழே தள்ளிவிட்டு அவன் பெட்டில் தூங்குவாள். உடம்புக்கு முடியவில்லை என்றாலும் சாந்தினியையே அருகில் விடாதவள் அவனின் கையனைபில் தான் தூங்குவாள்.

"நீ தானே? உன் பிரண்ட்ஸ் கூட என்ன அண்ணானு கூப்பிடுவாங்க. அந்த பிங்கி அப்பறம் தனு" ஆரம்பித்தவனே சோகமாக நிறுத்தி விட்டான்.

தக்ஷினாவிற்க்கும் முகம் மாறிவிட்டது எழுந்து வந்து அவன் கையை பிடித்துக் கொண்டவள் அவன் தோளில் சாய்ந்துக் கொண்டாள்.

"தனு உன்ன அண்ணானு சொல்ல முடியாதுனு சொல்லி என் கிட்ட அத்தனை அடி வாங்குவா. நீனா அவளுக்கு ரோம்ப பிடிக்கும் விமி" அவளை தட்டிக் கொடுத்தான் அவன்.

"என்ன விட அவ தான் எல்லாரையும் மிரட்டி உன்ன அண்ணானு சொல்ல வைப்பா. சின்னதுலேந்து உன் மேல பைத்தியமா இருந்தா."

"அவளுக்கு தான் அப்படி எனக்கு அவ முகம் கூட நியாபகம் இல்ல"

"பொய் சொல்லாத விமி. நான் அவளுக்கு நீ கெடுக்க வாங்கி வச்ச கார்டை பாத்தேன்"

"ப்ச் தீ"

"ஆக்சிடன்ட் ஆனா அன்னைக்கு கடைசியா அவ உன்ன பாக்கனும் என என்கிட்ட அழுதா விமி. ஒருதடவ ஹக் பண்ணனும் ஒருதடவ உன் கூட பைக்ரைடு போகனும் நிறைய சொல்லிட்டு முடியாதுலனு அழுதா. நீ வந்ததும் உன்ன பாத்த ஹேப்பில சிரிச்சிட்டே போய்ட்டா" முகமெல்லாம் சிவந்துவிட்டது தக்ஷினாவிற்க்கு விமலனிற்கும் அதே நிலைதான். உயிர் தோழியையும் முதல் காதலையும் மறக்க முடியாமல் தவித்தனர் இருவரும்.

"தீ முடிஞ்சுபோனத பேசாத. ஆஃபீஸ்ல பர்சனல் பேசக்கூடாது" கண்டிப்போடு சொன்னான் அவன்.

"சரி பேசல" என்றவள் "அந்த சத்யாக்கு நடந்த மாதிரி உன் தங்கச்சிக்கு நடந்ததா இப்படிதான் விட்ருவியா விமி?" என

"தீ" கண்ணை மூடி கத்தியவன் எழுத்துக் கொண்டான்.

"வாய மூடு. உனக்கு ரொம்ப திமிர் ஆயிடுச்சு. இனிமே இப்படி பேசின என்ன செய்வேன்னு தெரியாது" அவள் கைகளை தட்டிவிட்டான் அவன்.

"சும்மா பேச்சிக்கு சொன்னா அதெல்லாம் ஒன்னும் ஆகாது. பத்து பேரு வந்தாலும் என்னால அடிக்க முடியும்" என்ன நேரத்தில் சொன்னாளோ அது பலிக்கப்போவது தெரியாமல் அவனை சமாதானம் படுத்திக்கொண்டு இருந்தாள் தக்ஷினா.

அவளை முறைத்ததான் விமலன்.

"எப்போதும் நேரம் நமக்கே சாதகமா இருக்காது தீ. நீ எவ்வளவு பலமா இருந்தாலும் ஜாக்கிரதையா தான் இருக்கனும்"

"என் பலமே என் அண்ணன் தான். நான் ஏன் பயப்படனும்"

"என்கிட்ட இனி பேசாத தீ" என வேகமாய் வெளியேற போனவன் திருப்பி வந்து நின்றான். அவள் கண்ணாளே கெஞ்சவும் அவளை அனைத்துக் கொண்டான் விமலன்.

"தீ பீஸிஸ் இனிமே இப்படி சொல்லாத என்னவோ பண்ணுதுமா" என்றவன் அவளை விலக்கி நிறுத்தி நெற்றியில் முத்தம் வைத்தான். அவளும் அவனை அணைத்துக் கொண்டு ழோளில் தட்டி கொடுத்தாள்.

"சரி வா"

"எங்க?"

"வீட்டுக்கு தான். நீ இன்னைக்கு எங்கையும் போக வேண்டாம்"

"எனக்கு வேலை இருக்கு விமி"

"பரவால்ல தீ நீ முத கிளம்பு. உன்ன விட்டுட்டு என்னால எங்கையும் போக முடியாது இன்னைக்கு" முடிவாக நின்றான்.

"விமி நீயும் நானும் போலீஸ். இதெல்லாம் பாக்க முடியாது"

"ப்ச் ஐ டோன்ட் கேர். இப்போ நீ வரலைன்னா உனக்கு சஸ்பென்ஷன் தான் கிடைக்கும்"

"யூ யூ வீட்டுக்கு வா. புது ஸ்டண்ட் செஞ்சி காட்ரேன்"

"வீட்டுல வந்து என்ன வேணாலும் பண்ணிக்கோ" என்று கையோடு கூட்டி சென்றான். விமலன் பின்னால் கெஞ்சி கொண்டும் கொஞ்சிக் கொண்டும் காரில் ஏறிய தக்ஷினாவை வாய்பிளந்து பார்த்தான் சரத்.

"நம்ம எஸ்.பியா இவங்க ஹைய்யோ யாருகிட்ட சொல்றது. ஹான் முரளி சாரு" என்று பரபரத்தவன் முரளியிடம் சொல்ல வேகமாக உள்ளே விரைந்தான்.


போகாதடி என் பெண்ணே!💖💖💖

Comment here 👇

போகாதடி என் பெண்ணே! - Comments

சகாப்தம் வாசகர்களுக்கு அன்பு வணக்கம், வண்ணங்கள் நெடுந்தொடர் போட்டி ஆரம்பமாகிவிட்டது. உங்களுக்கு விருப்பமான கதைகள் பல இடம்பெறவிருக்கின்றன. அதில் இந்த கதையும் ஒன்றாக இருக்கலாம். வாசித்துப் பாருங்கள். பிடித்திருந்தால் தொடர்ந்து வாசித்து மகிழுங்கள். அப்படியே பின்னூட்டம் கொடுத்து எழுத்தாளரை...

www.sahaptham.com

 

[Writer X]

​

பெண்ணே 6

"மைலி நீ வீட்டுக்கு போனதும் எனக்கு கால் பண்ணு"

"சரி விஷ்ணு"

"லேட் ஆச்சுனா கால் பண்ணிடு நான் வந்துருவேன். தனியா போகாத மைலி"

"என்ன விஷ்ணு? எப்போதும் போரதுதானே? நான் போர ரூட் சேப்தான் அடிக்கடி போலீஸ் பட்ரோல் போவாங்க. நான் பாத்துக்குறேன் நீங்க லேட் பண்ணாமா கிளம்புங்க" சிறிய மென்னகையுடன் அவனை விரட்டிக்கொண்டு இருந்தாள் ஆராதனா.

"அதுக்கு இல்ல மைலி நைட் ஆகிரும் உன்ன தனியா அனுப்ப முடியாதுல. நம்ம கம்பெனில லேடீஸ் ஸ்டாப் அதிகமா இல்ல. இருக்குறவங்களையும் அதியன் சார் செவன்க்கு மேல இருக்க கூடாதுனு சொல்லி இருக்காங்க. அதனால கேப் பேசிலிட்டிஸ் இல்ல"
இருவரும் பேசிக்கொண்டே ரிசப்ஷனில் வந்து நின்றனர்.

"சரி சரி லேட் ஆனா பாத்துக்கலாம்"

"ஆமா… மைலி உன் பேக்ல எதாச்சும் டிசைன் இங்க இருந்துச்சா?" அவன் பேக்கை தூக்கி பார்க்கவும் அவளும் கழட்டி தூக்கி பாத்தாள்.

"அச்சசோ கிட்டி டாலர் விழுந்துட்டு பச் அது இல்லாம அழகாவே இல்ல" அவள் பேக்கை தடவ அவள் கையில் இருந்த பேக்கை பறித்தான் விஷ்ணு.

"இந்தோ இன்னோன்னு இருக்கே" அதில் இருந்த இரண்டு கிட்டியை காட்ட

"அதையும் பிச்சிடாதிங்க" அவள் பேக்கை பிடுங்க வர அவளுக்கு எட்டாத அளவுக்கு பேக்கை தூக்கி அந்த இரண்டு பூனை கீசெயினையும் கழட்டி கையோடு எடுத்துக்கொண்டான்.

"குடுங்க சீனியர் நம்ம காலேஜ் முடிச்சி ரொம்பநாள் ஆச்சி இன்னும் ரகிங் பண்ணுறிங்களா?" கிட்டிகாக கெஞ்சிக் கொண்டு இருந்தாள்.

"இன்னைக்கு உன்ன வீட்டில் டிராப் பண்ணிட்டு தரேன்"

"நானே போய்டுவேன். நீங்க இப்போ தரபோறீங்களா இல்லையா. ஹைய்யோ ஏன் இப்படி பண்றிங்க?"

"எனக்கு நீ பத்திரமா போகனும்" அவன் ஆராதனாவிடம் வம்பு இழுக்க அவனை முறைத்தாள்.

"நீங்க இன்னும் கிளம்பலையா விஷ்ணுராம்?" கேட்டுக்கொண்டு அவள் பின்னால் வந்து நின்றான் அதியன். இவ்வளவு நேரம் அவர்கள் இருவரையும் பொறாமையாக பார்த்துக் கொண்டு இருந்த ரிசப்ஷனிஸ்ட் சந்தோஷமாக எழுந்து நின்றான். ஆராதனாவும் அமைதியாக விஷ்ணுவிற்கு பின் நகர்ந்து நின்றுக்கொண்டாள்.

விஷ்ணுவின் அருகில் வந்தவன் "என் ஸ்டாப்ப பத்தரமா வீட்டுக்கு அனுப்ப எனக்கு தெரியும். நீங்க பஸ்ட் கிளம்புங்க" அவனுக்கு மட்டும் கேட்க்குமாறு சொன்னவன் அவன் முன் கையை நீட்டினான்.

"சார்?" அவன் புரியாமல் பார்க்க.

"கீசெயின்"

"அ… து சார்.. மைலி ஆரா" அவன் உளற

"எனக்கும் கிட்டினா பிடிக்கும்" அதியன் கையை நீட்டவே வேறு வழியின்றி அவன் கையில் வைத்தவன் ஆராதனாவை திருப்பி பார்க்க அவனை எரித்துவிடுவது போல் முறைத்ததாள் அவள்.

"ஆத்தாடி பேயி" மனதில் அரண்டவன் விடைபெற்றுக் கொண்டு ஒடி விட்டான். போகும்போது அவளை திரும்பி திரும்பி ஒரு இறைஞ்சல் பார்வை பார்த்துக் கொண்டே தான் சென்றான்.

சாலையில் பாதி கண்ணையும் பக்கத்தில் பாதி கண்ணையும் வைத்துக் கொண்டே காரை ஓட்டினான் அதியன். ஆராதனாவுக்கோ அந்த சொகுசு காரில் தூக்க தூக்கமாக வந்தது. கப்பல் போல இருந்தது அவனுடைய கார்.

இரவு சுழந்துக் கொண்டு இருக்க தெரு விளக்குகளும் கடை விளக்குகளும் ஜொலித்து கொண்டு இருந்தது. இந்த அனுபவம் ஆராதனாவிற்க்கு புதிது. கார் கண்ணாடியை இறக்கி விட்டிருந்தான் அதியன். அதில் குளிர் காற்று வீச நடுக்கியது அவளுக்கு அதை எப்படி மூடுவது என்றும் தெரிய வில்லை. துப்பட்டாவால் கைகயை மறைத்துக்கொண்டாள். அவனிடம் கேட்கவும் தயக்கம்.

"மிஸ். ஆராதனா"

"சார்"

"கம்பர்டபிலா இருங்க" அவள் ஒடுங்கி இருப்பது பார்த்து அவன் சொல்ல

"அது சார் கொஞ்சம் குளிருது" அவள் தயக்கமாக சொல்லவும் சிரித்தான் அவன்.

"இதுக்கு ஏன் யோசிக்கிறீங்க. வீ ஆர் ஹியூமன்ஸ். நீங்களே க்ளோஸ் பண்ணிருக்கலாமே?" என்றவன் கார் கண்ணாடியை ஏற்றி விட்டான்.

"அதுதான்டா என் பிரச்சினையே லூசு. எனக்கு தெரிஞ்சா நான் ஏன் யோசிக்க போறேன். பெரிய இவன் மாதிரி சிரிக்கிறான்"

"என்ன என்னையே பாக்குறிங்க. நான் அவ்வளவு அழகா இருக்கனா?"

"உனக்கு நினைப்புதான் போடாங்க..."

"ஆராதனா என்ன பேசமாட்றிங்க?" எனவும் தான் அவனை முறைத்து பார்த்தாள் அவள்.

"அது எம்.டிகிட்ட எப்படி கேட்கிறதுனு திங் பண்ணேன் சார்"

"பி ப்ரீ. நீ சாதாரணமாவே என்கிட்ட பேசலாம். பாரின்லாம் நேம் சொல்லி தான் பாஸ்ச கூப்பிடுவாங்க. நீயும் அப்படியே கூப்பிடலாம் ஆராதனா. "

"பட் இது இந்தியா சார்ர். இங்க அவங்க அவங்க லிமிட்ஸ் என்னனு பார்த்துதான் பேசனும்" அவனை முறைத்துக் கொண்டே லிமிட்ஸ்சை அவள் அழுத்தி சொல்லிய விதமே சொன்னது "உனக்கு நீ வா போ என சொல்ல உரிமை இல்லை" என்பதை.

இப்போது அவளை முறைத்தான் அதியன்.

"இடியட்"

"என்ன சொன்னிங்க?" அவள் கோவமாக கேட்க

"அட உன்ன இல்லமா" என சலித்தவன் "ஒழுங்க கார் ஓட்ட தெரியாம கார எடுத்துட்டு வந்திருரானுங்க" ஹாரனை அலற விட்டான். அந்த இடியட் அவளை தான் சொன்னான் என்று ஆராதனாவிற்கு நன்றாக தெரிந்தது. நறநற என பல்லை கடித்துக்கொண்டு அவனை பார்த்தாள் அவள். அதைபார்தவன் "வாட் டு யு வாண்ட்?" என எரிந்துவிழுந்தான்.

"நத்திங் சார்" என்றவள் திரும்பிக் கொண்டாள்.
_________

"ஹேய் அத தொடாத துருவ்"

"பச் ரோகன் எனக்கு இப்போ பவர் வேனும்"

"இன்னைக்கு நம்ம டார்கெட் பிக்ஸ் பண்ண போகனும். இந்த சந்திப் எப்போ வரானாம்?" பேசிக்கொண்டே டெஸ்ட் டியுப்பை பர்னரில் இருந்து எடுத்தவன் கிளாஸ்ராடால் அதில் சில கெமிக்கல்லை கலந்ததும் புகையாக கிளம்பியது.

அதை அங்கு இருந்த ஹியுமன் டிசியுவில் இரண்டு செட்டு விட்டு மைக்ரோ ஸ்கோப்பில் பார்த்தவன் பின்னால் திரும்பி கையை காட்டினான்.

"என்ன பார்ட்னர் ஒர்க் ஆகுதா?"

"ம்ம் நினச்சதவிட பவர்புல்லா வந்திருக்கு பார்ட்னர். ஹேவ் எ லுக்" இருவரும் ஹைபை கெடுத்துக் கொண்டனர்.

"இட்ஸ் எ கில்லர்" என மைக்ரா ஸ்கோப்பில் இருந்து கண்ணை எடுத்தான் துருவ்.

"ஆமா லிமிட்ட தான்டினால் பிஷ்ஷ்ஷ்" இரண்டு கைகயையும் ஆட்டி டேஞ்சர் சிம்பல் காட்டினான் ரோகன்.

"டெஸ்ட் ரேட் யாரு? "

"நீ தான் துருவ்"

"ஹோய் என்ன மேன்?" அவன் அலற சத்தமாக சிரித்தான் ரோகன்.

"அஸ்யூஸ்வல் டார்கெட் தான். சந்திப்தான் லொகேஷன் பாத்துருக்கான்" அவன் சொல்லும்போதே சந்திப் என்பவனும் உள்ளே வந்தான்.

"என்ன சந்திப் லேட்?"

"சின்ன ஒர்க் துருவ்"

"சரி ஸ்பாட் டார்கெட்லாம் எங்க?" கையை கட்டிக் கொண்டு மேஜையில் சாய்ந்து நின்று கேட்டான் ரோகன்.

"சென்னை தான் ஸ்பாட் பட் ப்ளே திருவாரூர் டிஸ்ட்ரிக்ட்"

"ரொம்ப தூரம் இருக்குமே சேப் இல்ல ஸ்பாட்டையும் அங்கே பக்கத்துல பிக்ஸ் பண்ணிக்கலாம்" ரோகன்.

"ரோகன் ரிஸ்க் எதுவும் இல்ல. நான் பக்காவா பிளான் போட்டுட்டேன். யோசிக்காம வா கிளம்பலாம்"

"ஆமா ரோகன் என்ன பத்தி தெரியும்தானே? ஐ வில் ஹண்டில் இட். கம் ஆன் மேன்" அவன் தோளை தட்டிச் சென்றான் துருவ். லேப்கோட் பாக்கெட்டில் கையை விட்டுக் கொண்டு அந்த டெஸ்ட் டியூப்பை வெரித்துப் பார்த்தான்.

"பெயின்… கடைசில மிச்சம் பெயின் மட்டும்தான்" அவன் கண்களில் அத்தனை வெறி.
________

ஒரு வழியாக மீட்டிங் முடிந்து சின்ன பார்டி ஒன்றும் நடந்தது. ஆராதனாவிற்க்கு அவன் கோட்டை பாத்திரமாக வைத்திருப்பதை தவிர வேலை என்று பெரிதாக ஒன்றும் இல்லை சிலவற்றை அவன் சொல்ல சொல்ல சரி பார்த்தவள் இப்போது ஒரு ஓரமாக உட்காந்துக் கொண்டாள். அவள் போன் வேறு அடிக்கடி சினுங்கிக் கொண்டே இருந்தது.

அவள் போனை எடுத்துக் கொண்டு தனியாக போவதை பார்த்தான் அதியன். இதோடு பத்து முறையாவது சென்றிருப்பாள். விஷ்ணுவோ என்று நினைத்தவன் கையில் இருந்ததை வைத்துவிட்டு அவளை தேடிச் சென்றான்.

"வந்துடுவேன் முடிஞ்சோனே கிளம்பிருவேன் சந்தோஷ்" கெஞ்சிக் கொண்டு இருந்தாள் ஆராதனா.

"இவன் யாரு? இந்த சந்தோஸ்" தலைவலியாக இருந்தது அவனுக்கு. போனை பார்த்துக்கொண்டே திரும்பியவள் அவள் அருகில் இருந்த பூசாடியில் முட்டிக்கொண்டாள்.

"பார்த்து வர மாட்ட?" அவள் அருகில் வந்த அதியன் அவள் நெற்றியில் கைவைத்து தெய்த்துவிட விழி விரித்து பார்த்தாள் அவள்.

பட் என்று அவன் கையை தட்டிவிட
"சாரி சாரி ஆராதனா" என்று விழகினான்.

"கிளம்பலாமா சார்?"

"ஓ சுயூர்" என அதியன் வாயிலை நோக்கி நடக்க அவன் பின்னால் நடந்தாள். நின்று அவளை திரும்பி பார்த்தவன் "உனக்கு யாரு கால் பண்றது?" என

"அது என் பர்சனல் சார்"

"வாட் எவர்.. இப்படி தனியா போககூடாது. இப்போதைக்கு நீ என்னோட ரெஸ்பான்சிபிலிட்டி." பேச்சுக் கொடுத்துக் கொண்டு சேர்ந்து நடந்தான். காரில் ஏறி உட்கார்ந்துக் கொண்டதும் அவன் தீடீர் என்று அவள் அருகில் வர "என்ன? என்ன சார்?" சட்டென்று விலகினாள்.

"சீட் பெல்ட்"

"எனக்கு போட்டுக்க தெரியும்" என்றவள் ஹாண்ட் பேக்கை நெஞ்சோடு இருக்கி பிடித்துக் கொள்ள சிரித்துக்கொண்டே விலகி நேராக உட்கார்ந்தவன் காரை காற்றில் பறக்க விட்டான். அவன் மனதில் ஓடியது ஒன்றுதான்.

"நீ ரொம்ப பாஸ்ட்டா இருக்க அதியா எதுல அடி வாங்க போரியோ"

அவளை ஒரு முறை திரும்பி பார்த்தான் அவள் மும்மரமாக கூகுள் மேப்பை வைத்துக் கொண்டு கார் எந்த வழியில் செல்கிறது என்பதை ஆராய்ந்துக் கொண்டு இருந்தாள்.

"இவளுக்கு என்ன பாத்தா பொறுக்கி மாதிரி தெரியுதா?" அவளை வெரித்தவன் திரும்பிக் கொண்டான். அதன் பிறகு அவளை மறந்தும் திரும்பி பார்க்காமல் வந்தான்.

கார் நடு சாலையில் ஓரம்கட்டி நிற்க அவனை திரும்பி பார்த்தாள் ஆராதனா அவனோ இறங்கி கதவை மூடிவிட்டு அங்கு நின்றிருந்த போலீஸ்சை நோக்கி சென்றான்.

"ஹேய் அதி ப்ரோ நீங்க என்ன இங்க?"

"சும்மா தான் விமலன் உன்ன பாத்தோனே அப்படியே போக முடியல"

"நம்ப தோனல சார்" அவன் சிரிக்கவும் சேர்ந்து சிரித்தான் அவன்.

"புவி சொன்னான் விமலன் கிட்ட எதையும் மறைக்க முடியாதுனு"

"அப்போ என்ன மறைக்கிறிங்க?"

"கண்டிப்பா என்ன பிடிச்சி உள்ள தள்ளுர அளவுக்கு இல்ல"

"எனக்கும் இப்போதைக்கு அந்த ஆசை இல்ல ஆனா என் ஃபிரெண்ட் புவிக்கு அந்த ஆசை இருக்கிறதா சொன்னான்"

"ஆள விடுப்பா இதுக்குதான் இந்த போலீஸ்காரன்களோடு பழக்கம் வச்சிருக்க கூடாது "

"என்ன பண்றது? இட்ஸ் ஆல் விதி" சிரித்தவன் "வாங்க அதி ப்ரோ காஃபி குடிக்கலாம் இங்க நல்லாருக்கும்"

"இல்ல விமலன் கார்ல என்னோட மேனஜர் வெயிட் பண்றாங்க" அவன் மறுக்க எட்டி பார்த்தான் யாரோ பெண் அமர்ந்திருக்க அவள் முகம் தெளிவாக தெரியவில்லை. அதியனை பார்த்து தலையை ஆட்டி சிரித்தான்.

"உங்களோட மேனஜரா? இல்ல உங்க கம்பெனி மேனஜரா?"

"இப்போதைக்கு என் கம்பெனி மேனேஜர்"

"பியுச்சர்ல?"

"அதை அப்போ சொல்றேன்"

"சரி லேட் ஆச்சி லேடி ஸ்டாப் வேற நீங்க கிளம்புங்க. இடையே நின்னா அவங்க பயந்திர போராங்க"

"அதுக்குதானே விமலன் உங்கிட்ட வந்து நின்னு பேசிட்டு இருக்கேன்…. மேடம் கூகுள் மேப் வச்சி பாத்துட்டே வந்தாங்க" அவன் சலித்துக்கொள்ள விமலன் மெச்சிக் கொண்டான்.

"நல்லதுதானே கான்சியஸ்சா இருக்காங்க"

"சரி விமலன் நான் கிளம்பறேன்" விடைப்பெற்றவனின் போன் அழைப்பு வர பாக்கெட்டில் இருந்து எடுக்கவும் கையோடு கிட்டியும் வந்தது. அதை ஆட்டிக் கொண்டு போன் பேசியவாறு காரில் ஏறினான்.

அவன் கையில் இருந்ததை பார்த்தவள் கையை நீட்டி "இது எப்படி மூனு வந்தது?" எனவும் "அதுவா? காலைல உன் பேக்லேந்து கீழ விழுந்தது அத கொடுக்க தான் லிப்ட்ல உன் பக்கத்துல வந்தேன் பட் நீ பண்ண வேலைல கொடுக்க மறந்திட்டேன்"

"சரி தாங்க…" என கையை நீட்ட "நோ" என்றான்.

"அது என்னோடது சார்"

"ஹீம்ஹிம் இனிமே என்னோடது" என்றவன் பேன்ட் பாக்கெட்டில் திணித்து கொள்ள சிறுபிள்ளை போல் சண்டையா போடமுடியும். திரும்பிக் கொண்டாள்.

கார் நேராக ஹில்ஸ் செலவனில் நின்றது "நீ உன் திங்க்ஸ் எடுத்துட்டு வா நானே டிராப் பண்றேன் ஆராதான"

"நோ தேங்ஸ் சார்" அவன் பதிலை கூட எதிர்பார்காமல் கதவை திறந்து இறங்கி விட்டாள். அவள் பின்னே ஆதியும் இறங்க

"ஆராதனா" குரல் வந்த திசையை பார்த்தான் அதியன். அழகான ஒரு ஆடவன் வந்துக்கொண்டு இருந்தான். அவன் நடையே அவன் கோபத்தை காட்டியது. ஆராதனாவும் வேகமாக அவனிடம் சென்றாள்.

அவன் அவள் கையை பற்றி மணிக்கட்டை முறுக்கிக் கொண்டு கோபமாக பேச அதியனுக்கு பொங்கிவிட்டது.

"ஏய்…" வேகமாக அவர்களை நோக்கி சென்றான்.

Comment here 🐙🐙

போகாதடி என் பெண்ணே! - Comments

சகாப்தம் வாசகர்களுக்கு அன்பு வணக்கம், வண்ணங்கள் நெடுந்தொடர் போட்டி ஆரம்பமாகிவிட்டது. உங்களுக்கு விருப்பமான கதைகள் பல இடம்பெறவிருக்கின்றன. அதில் இந்த கதையும் ஒன்றாக இருக்கலாம். வாசித்துப் பாருங்கள். பிடித்திருந்தால் தொடர்ந்து வாசித்து மகிழுங்கள். அப்படியே பின்னூட்டம் கொடுத்து எழுத்தாளரை...

www.sahaptham.com

 

[Writer X]

பெண்ணே 7

அந்த சாலை ஆள் அரவமற்று இருந்தது. இருட்டை விரட்டி தெருவிளக்கு நான் இருக்கிறேன் என்று அபாயம் அளித்தும் தனிமை மிரட்டியது.

தினமும் இது பழக்கமாக இருந்தாலும் காதோரம் வியர்த்து வழிந்தது. அந்த இடம் நகரத்திற்க்கு வெளியில் ஒதுக்கு புறமாக இருந்தது. அவள் ஊருக்கு செல்லும் கடைசி பேருந்துக்காக நின்றிருந்தாள். மணி ஒன்பதை தாண்டியிருக்கும் அவள் வீட்டிற்க்கு செல்ல இன்னும் ஒரு மணி நேரம் பயணம்.

பக்கத்தில் சிறு குளிர்பான கடையை வயோதிகர் ஒருவர் திறந்து வைத்து படுத்திருந்தார். அவளை கடந்து ஒரு கார் சென்று சற்று தூரத்தில் நிற்க அதில் இருந்து இறங்கிய இருவர் பேருந்து நிறுத்தம் நோக்கி வந்தனர்.

முதலில் கவனிக்காதவள் அவர்கள் பக்கத்தில் நெருங்கி நிற்கவும் ஹாண்ட் பேக்கை இருக்கி பிடித்துக் கொண்டு. பெப்பர் ஸ்பிரேயை துப்பாட்டாவில் மறைத்துக் கொண்டாள்.

அதில் ஒருவன் அவளை உரசிக் கொண்டு நிற்கவும் சுவரோடு ஒட்டிக்கொண்டு பேருந்துவருகிறதா என்று எட்டிப்பார்க்க அதற்கான அறிகுறி இன்றி நிசப்த்தமாக இருந்தது சாலை. வயிற்றில் பய பந்து உருண்டு தொண்டையை அடைத்து கண்கள்கலங்கி கால்கள் வெடவெட என்று நடுங்கியது.

அதில் இன்னோருவன் அவள் ஜடையை பிடித்து இழுக்க அவனை தள்ளிவிட்டவள் கடையை நோக்கி செல்ல முயல வழியை மறைத்தது போன்று எஃப்இசட் பைக் ஒன்று வந்து நின்றது. அவள் மிரண்டு விழிக்க வேகமாக இறங்கியவன் அவள் கையில் ஹெல்மெட்டை கொடுத்துவிட்டு அவர்களை நோக்கி சென்றான். அவனை கண்டதும் பின்னடித்தார்கள் இருவரும்.

"அசிங்கமா இல்ல தனியா இருக்க பொண்ணுகிட்ட வம்பு பண்ண?" ஒருவனது சட்டை காலரை பிடித்து அவன் இழுக்க பக்கத்தில் இருந்தவன் இவனை அடிக்க பாய்ந்தான். அவனை ஒரு உதை விட்டவன் கையில் இருந்தவனை அறைந்தான்.

இருவரும் சேர்ந்து அவனை அடிக்க வர பாக்கெட்டில் இருந்த சர்ஜிக்கல் நைப்பை எடுத்தவன் அவர்கள் முன் நீட்ட இருவரும் காரை எடுத்துக் கொண்டு ஓடிவிட்டனர்.

"தேங்க்ஸ் அண்ணா"

"இப்படியா தனியா போவிங்க? நியூஸ் பாக்கிற பழக்கம் இல்லையா? உலகத்தில என்ன என்னவோ நடக்குது"

"சாரிணா அது நைட் ஷிப்ட் வரவங்க இன்னைக்கு வரலை அதான் வேலை முடிஞ்சதும் இப்போதான் கடையை பூட்டிட்டு வரனும் இல்ல ஓனர் சம்பளம் பிடிச்சிருவாங்க அண்ணா"

"எனக்கு எதுக்கு சாரி? வேற வேலை தேடிக்கலாமே. இந்த டைம் இங்க நிக்கிறது பாதுகாப்பு இல்ல."

"நான் வேலைக்கு போனாதான் எங்க வீட்டுல மூனுவேலை சாப்பாடே. அவ்வளவு சீக்கிரம் வேற வேலையும் கிடைக்காதேணா. பயந்தா வாழ முடியுமா? "

"பச் பஸ் எப்போ வரும்?"

"இப்போ வந்திரும் அண்ணா" அவள் கையில் இருந்து ஹெல்மெட்டை வாங்கியவன் அங்கு இருந்த கட்டையில் அமர்ந்துக் கொண்டான்.

சிறிது நேரம் செல்ல

"அண்ணா"

"ம்ம் சொல்லுங்க"

"பஸ் வந்துட்டு... நீங்க பண்ண ஹெல்புக்கு ரொம்ப தேங்க்ஸ்…"

"பத்திரமா போங்க" என்றவன் அவள் கையில் அந்த கத்தியை வைத்துவிட்டு வண்டியில் ஏறி ஹெல்மெட்டை மாட்டிக் கொண்டான். அவள் பேருந்தில் ஏறி அது நகரவும் அதை பின்தொடர்ந்தது அந்த பைக்.
______________

ஆராதனாவின் கையை அழுத்தி பிடித்து திருகினான் சந்தோஷ் "டைம் என்ன ஆகுது? சொல்லு" அவன் சீற அவள் வலியில் கெஞ்சினாள்.

"இல்ல சந்தோஷ் மீட்டிங் அதான் லேட்"

"என்ன பெரிய வேலை. பர்மிசன் கேட்டுட்டு வரதெரியாதா"

"பஸ்ட் டேவே எப்படி பெர்மிஷன் வாங்குறது..? ஸஸ்ஸ் ப்ளீஸ் கைய விடு வலிக்குது"

"ஏய் மிஸ்டர் கையை எடு முத" வேகமாக ஆராதனாவின் கையை பிடித்து இழுத்து கோபமாக அவன் கையை தட்டி விட்டான் அதியன்.

இப்போது அவளை பிடித்து இருந்த அதியனின் கையை பார்த்த சந்தோஷின் கண்கள் சிவந்துவிட்டது.

"சார் அவ கையவிடுங்க" அதட்டியவன் "இங்க வா" என அவளை பிடித்து இழுத்து பின்னால் நிறுத்திக்கொண்டான். அவளுக்கு பயத்தில் வார்த்தையே வரவில்லை. அவன் வெடுக்கென்று இழுத்ததை பார்த்து அதியனுக்கோ கோபம் தலைக்கு ஏறியது.

"ஏய் யாரு இது? நீ எதுக்கு இவன் கார்ல பக்கத்தில உட்காந்துக் வர?" சந்தோஷின் பிடி கைஎழும்பு நொருங்கும் அளவுக்கு வலித்தது.

"இவர் எங்க எம்.டி ஆதிஅதியன் சார் அண்ணா"

"யாரு மேன் நீ? ஏன் காம்பவுண்ட் குள்ள வந்து என் ஸ்டாப் கிட்ட ரஃப் பெஹவியர் பண்ற? ஆராதனா இங்க வா பஸ்ட்" மீண்டும் அதியன் அவளை இழுக்க வர

"உங்க ஸ்டாப்பா இருந்தா? டைம் 10 ஆக போகுது வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போக வந்தா விடமாட்றிங்க" இருவரும் முட்டிக் கொண்டனர்.

"ஏய் என்ன வேடிக்கை? போ போய் வண்டிய எடுத்துட்டு வா" பிடித்து தள்ளி அவளை விரட்டியடித்தான் சந்தோஷ். அவளுக்கு அவமானத்தில் கண்கள் தழும்பிவிட்டது.

"டேய் எதுக்கு அவங்கள தள்ளிவிடுர?"

"என்னோட தங்கச்சி நான் தள்ளுவன் அடிப்பேன் திட்டுவேன். அத நீங்க யாரு சார் கேட்க?" அதியனை நோக்கி கோபமாக முன்னே செல்ல சந்தோஷின் கையை பிடித்துக் கொண்டாள் ஆராதனா.

"என்னது தங்கச்சியா?" அதியன் ஆசுவாசம் அடைந்தாலும் கோபம் மட்டும் குறையவில்லை "எப்படி திட்டுறான் ... " பல்லை கடித்துக் கொண்டு நின்றான்.

"அய்யோ சந்தோஷ் ப்ளீஸ். பிரச்சினை பண்ணாத" எனவும் அவள் கையை உதறியவன் "உன்ன போனு சொன்னேன்.. உயிர வாங்காம போ" என்றவன் வண்டியில் சென்று அமர்ந்துக் கொண்டான்.

ஆஃபிசை நோக்கி அவள் விரைய சந்தோஷை முறைத்த அதியன் அவள் பின்னால் விரைந்தான்.

"ஆராதனா" அவள் முன்னே வந்து நின்றான் அதியன்.

"சாரி சார் அண்ணா லேட் அச்சினு கோபத்துல பேசிட்டாங்க"

"என்னவா இருந்தாலும் உங்க வீட்டுல வச்சி பேசிக்கோங்க… இது என்னோட கம்பெனி இங்க அநாகரிகமாக நடந்துக்கிட்டா போலீஸ்க்கு கால் பண்ண வேண்டியதா இருக்கும் மைண்ட் இட். உங்களுக்கு வேலை கொடுத்ததுக்கு எனக்கு இதெல்லாம் தேவையா? மத்த ஸ்டாப் பார்த்தா என்ன தப்பா நினைக்க மாட்டாங்க?. உங்க சேப்டியை பார்த்தா என்கிட்ட கத்துறான் உங்க பிரதர். இனி இதுமாதிரி நடந்தது நீங்க வீட்டுக்கு போக வேண்டியதுதான்" முகத்தை சுளித்துக்கொண்டு கத்தினான் அதியன்.

"சாரி சார்…" அவமானத்தில் அவள் முகமெல்லாம் கசங்கி நிற்க "பச்" என்றவன் அவளுக்கு முன்னே சென்றுவிட்டான்.

அவனுக்கும் இறங்கி வந்து சண்டையிடவும் சமாதான படுத்தவும் இஷ்டம் இல்லை. அவன் ஹில்ஸ் செவனின் எம்டி அதற்கான மரியாதை ஒன்று உள்ளதே… அவன் கார் சாலையில் சீறிபாய்ந்து கலந்தது.

தளர்வாக நடந்து வந்தவளை பார்த்து அதற்கும் அதட்டினான் சந்தோஷ்.

வீட்டு வாசலில் அமர்ந்திருந்த துர்கா அவர்கள் இருவர் வண்டியும் வாசலில் நிற்க வேகமாக போய் கிரில் கதவை திறந்து விட்டார்.

"ஏன் பாப்பா லேட்…? முதல் நாளே நிறைய வேலையா?" மகளின் வாடிய முகத்தை கண்டு பேக்கை வாங்கிக்கொண்டார் துர்கா.

"ஏன்? பாப்பா வா இடுப்பில தூக்கி வச்சி கொஞ்சேன்மா" நிலையில் ஏறியவன் திரும்பி கத்த.

"ரோட்டுல நின்னு என்ன சண்டை? உள்ள வாடா சந்தோஷ்" அவனை அதட்டினார் ஹாலில் உட்காந்திருந்த ராகவன். உள்ளே வந்தவன் சாவியை தூக்கி வீசினான்

"என்னடா சந்தோஷ்?"

"என்ன என்னடா சந்தோஷ்? இவ யவன்கூடையோ கார்ல பக்கத்தில உட்காந்துக் வரா அவள என்னு கேளுங்க" என கத்த அவனை முறைத்து பார்த்தாள் ஆராதனா

"என்ன முறைக்கிற…? தேவைதான் எனக்கு உன்ன அழைக்க வந்தேன் பார்"

"எனக்கு வீட்டுக்கு வர வழி தெரியும் சந்தோஷ். நீ எதுக்கு வந்த? நான் கூப்பிட்டனா?"

"ஏய் வாய மூடு. பாத்தீங்களா அப்பா? ராத்திரி தனியா வருவியா நீ. உனக்கு எதாச்சும் ஆனது நம்ம குடும்ப மானம் தான் காத்துல பறக்கும்"

"என்னை நான் பார்த்துப்பேன். நீ உன் குடும்ப மானத்தை மட்டும் பார்"

"ஆம்பள புள்ளைய எதுத்து எதுத்து பேசாதா தனா" ராகவன்.

"அவன் என்னை கேவலமா பேசுறான் நீங்க பாத்துட்டு தானே இருக்கிங்க."

"உண்மையா தானே சொல்றேன். நைட் யாரோ ஓரு ஆம்பளை கூட தனியா போர அவன பத்தி உனக்கு என்ன தெரியும்?"

"வேலைக்கு போரப்ப இதெல்லாம் பார்க்க முடியாது எனக்கு தேவையானதை சேப்ட்டிக்கு வச்சிருக்கேன். அப்பறம் நான் கண்டவன் கூடலாம் போகல அதியன் சார் என் எம்டி. ஆஃபீஸ்ல மீட்டிங்னா பி.ஏ போய்தான் ஆகனும்"

"உன்ன எல்லாம் படிக்கவே வச்சிருகக் கூடாது. தைரியமா அப்பன் கிட்டயையே திரும்பவும் போவேன்னு சொல்ற" என துர்காவின் அருகில் சென்றவர்

"இது தான் நீ பொண்ண வளத்த லட்சணமா?" என ராகவன் ஓங்கி அறைந்ததில் கிழே விழுந்தார் துர்கா.

"பச் அப்பா" ராகவனை பின்னால் இழுத்தான் சந்தோஷ்.

"அடிக்கனும்னா என்னை அடிங்க. எதுக்கு என் அம்மாவ அடிக்கிறிங்க? உங்க வீரத்த அவங்க கிட்டதானே காட்டுவிங்க. உங்களுக்கு வடிச்சி கொட்றதுக்கு நல்லா கவணிக்கிறிங்க" துர்காவை அனைத்துக் கொண்டு சீற அவள் முடியை பிடித்து தூக்கினான் சந்தோஷ்.

"ஆஆஆஆஆஆஆ" அவள் வலியில் கத்த "பட்பட்" என்று இரு கன்னத்திலையும் அறைந்து விட்டான்.

"என்ன? அப்பாகிட்ட என்ன பேசுர? பொண்ணா அடங்கி வீட்டுல இரு. இனி நீ வேலைக்கு போக வேண்டாம் போன... காலை ஒடச்சி மூலையில் உட்கார வச்சிருவேன்" முடியை உலுக்க வலியில் அவன் கையை இருக்கி பிடித்துக் கொண்டாள்.

"நான் போவேன் உன்னால என்ன பண்ண முடியும்? ஆஆஆஆ" கலங்கிய கண்ணிலும் அத்தனை தீர்க்கம்.

"இங்க பாரு தானா நைட் வரைக்கும் செய்ற வேலை நமக்கு ஒத்து வராது. ஒழுங்க சொன்னத கேளு" மிரட்டினார் ராகவன்.

"டேய் சந்தோஷ் சின்ன பிள்ள டா அவ. அடிக்காத விட்டருப்பா என் பொண்ணு பாவம்" அந்த தாயின் அழுகை யாருக்குமே கேட்கவில்லை.

"அய்யோ... லேட் நைட் ஒர்க்லாம் இல்ல. எப்பயாச்சும் தான் லேட் ஆகும். உங்களுக்கு பிடிக்கலனா நான் ஹாஸ்டல் போய்க்கிறேன். நீங்க உங்க கவுரவத்த லாக்கர்ல பூட்டி வச்சிக்கோங்க அம்மாமா ஆஆஆஆ" மீண்டும் சந்தோஷ் அறைந்தது அவள் மூக்கில் பட்டு பொலபொல வென்று ரத்தம் கொட்டியது.

"ஏன் நடந்ததை மறந்திட்டியா? அன்னைக்கு நீ அடம்பிடிச்சி போனதுக்கு என்ன நிலமைல நின்ன…? எங்களுக்கு தான் போன் பண்ணி அழுத" அவளை காயபடுத்த நினைத்து ரணத்தை கிளறிவிட்டான்.

"உங்கள கூப்பிட்டேன் தான் . ஆனா வந்து என்ன கிழிச்ச? என்ன எல்லாருக்கும் முன்ன அடிச்சி அவமான படுத்தினிங்க. நீலாம் ஒரு அண்ணன். அவனுங்க யார்னு கூட உன்னால கண்டு பிடிக்க முடியல. பெருசா ஆம்பளைனு அலட்டிப்ப. விஷ்ணு மட்டும் இல்லனா என்ன உயிரோட விட்டுருப்பாங்களானே தெரியலை" ரத்தத்தை புறங்கையால் துடைத்துக் கொண்டு கத்தினாள் அவள்.

கண்ணீர் அவள் கன்னத்தில் இறங்கி ரத்தத்தோடு கிழே விழுந்து தெரித்தது. கோபம் ஆற்றாமை வெறி சோகம் என அவள் கண்ணில் மாறிமாறி தோன்றியது. அவள் தலையில் இருந்து கையை எடுத்தவன் அடிக்க கையை ஓங்க அவன் காலை கட்டிக் கொண்டு அழுதார் துர்கா

"என்னடி அதிகமா பேசுற நீ. அந்த விஷ்ணுவாலதான் அத்தனையும். அந்த நாயிதான உன்ன அலச்சிட்டு போனது" அவள் கையை பிடித்து வளைக்க அவனை தள்ளிவிட்டவள் "விஷ்ணுவ திட்டாத சந்தோஷ். அவளோ பேருக்கு முன்ன அவன் ஷர்ட்ட கழட்டி எனக்கு கொடுத்துட்டு நின்னான். ஆனா நீ என்ன பண்ண? "

"ஷர்ட்டை கழட்டி தரது ஒன்னும் பெரிய விசயம் இல்ல" சொல்லும் போதே அபத்தமாகதான் தோன்றியது.

"ஒஒ… உனக்கு அன்னைக்கு என்ன அடிக்க மட்டும்தான தெரிஞ்சது" அவள் வெறுப்பாக பார்த்தாள்.

"அம்மா இவள உள்ள போக சொல்லுங்க." திரும்பி நின்னு துர்காவிடம் கத்தினான் அவன்.

"பாப்பா? என்னடா? அய்யோ பாப்பா என்னமா பண்ணுது?" தலையை பிடித்துக்கொண்டு ஆராதனா தள்ளாட துர்காவின் பதட்டத்தில் திரும்பி பார்தத் சந்தோஷ் வேகமாக சென்று அவளை பிடித்ததும் அவன் கையிலே சரிந்தாள் தலை தொங்கியது.

"அய்யோ பாவி என் பெண்ண கொன்னுட்டியா?" துர்கா கதற ராகவனும் பதறியடித்துக் கொண்டு வந்தார்.

"தனா தனா ஆரா எழுந்திரு" சந்தோஷ் பதட்டமாக கன்னத்தை தட்ட அவளிடம் ஒரு அசைவும் இல்லை.

நாசியிலிருந்தும் உதட்டில் இருந்தும் வடிந்த ரத்தம் நெஞ்சு பகுதியில் கறையாகி இருக்க. ரத்தம் நிற்காமல் விழிந்து ஓடி காதை நனைத்தது.

நெஞ்சில் அடித்துக் கொண்டு கதறினார் துர்கா.

நமக்கு இருப்பதனால் எல்லோருக்கும் சுதந்திரம் கிடைப்பதாக நாம் நினைக்க கூடாது. அன்று விறகு அடுப்பில் வெந்த பெண்ணினம் எத்தனை மாற்றம் வந்தாலும் சுடு சொற்களில் வெந்துக் கொண்டு தானே இருக்கிறார்கள்.

ஒரு குடும்பத்தின் கவுரவத்தை அக்குடும்ப பெண்ணின் தவறை கொண்டு எடை போடும் சமூதாயம் அவள் வெற்றியை மட்டும் உதாசீனம் படுத்துவதேன்.

ஒரு செடியில் பூத்த பூக்கள் அனைத்துமே மாலையில் சேர்வதில்லை. கண்கள் காண தவறியதில் யாருமே அறியாமல் மண்ணோடு மடிந்துவிடுகிறது சில மலர்கள்.

வருவாள்...

❣️❣️❣️❣️❣️comment here

போகாதடி என் பெண்ணே! - Comments

சகாப்தம் வாசகர்களுக்கு அன்பு வணக்கம், வண்ணங்கள் நெடுந்தொடர் போட்டி ஆரம்பமாகிவிட்டது. உங்களுக்கு விருப்பமான கதைகள் பல இடம்பெறவிருக்கின்றன. அதில் இந்த கதையும் ஒன்றாக இருக்கலாம். வாசித்துப் பாருங்கள். பிடித்திருந்தால் தொடர்ந்து வாசித்து மகிழுங்கள். அப்படியே பின்னூட்டம் கொடுத்து எழுத்தாளரை...

www.sahaptham.com